giorti dimokratias

Η δημοκρατία γιόρτασε και πάλι

 

Διαβάζουμε στο kirkinews (ενημερωτική ιστοσελίδα της Ραφήνας) στις 3/6/2019 πως:

«Πριν καλά – καλά κατακαθίσει η σκόνη των πανηγυρισμών για την κατάληψη του δημαρχιακού θώκου του δήμου Ραφήνας-Πικερμίου απ’ τον κο Μπουρνούς, τιτιβίσματα αναφέρουν ότι «θυσιάζονται» δύο νέοι δημοτικοί σύμβουλοι, ο τελευταίος εκλεγμένος κι ο πρώτος επιλαχών, για να μπορέσει να πάρει την έδρα ο δεύτερος επιλαχών που ανήκει στους ΑΝΕΛ, ώστε να εκπληρωθεί προεκλογική συμφωνία»

Έχοντας ζήσει μία προεκλογική περίοδο που έσφυζε από εξόφθαλμα ψέματα, τυπικές προεκλογικές υποσχέσεις, ανταλλαγές, πουλήματα, συμφωνίες και ότι άλλο υποθέτει ένας κλασικός διεστραμμένος και αδίστακτος  νους, δεν είναι να απορεί κανείς για την υποδοχή της ολοκλήρωσης της εκλογικής διαδικασίας, εντός των αποδεκτών πλαισίων, από την ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών Δασαμάρι SOS, με τους επικολυρικούς Ιάπωνες Pyramidos να υμνούν τον «Έλληνα λαό» και τις για άλλη μια φορά, σοφές επιλογές του

Tsantimp1030

Στην πρόσφατη γιορτή του Μεγάλου Ρέματος στη Ραφήνα, μία γιορτή που οργάνωσε η Κίνηση για την Προστασία του και την Ανάδειξη του, περιλαμβανόταν και μία έκθεση φωτογραφίας με θέμα το ίδιο το ρέμα ή διάφορες όψεις του. Εικόνες της ζωής που σαλεύει μέσα του ή της ζωής που το ίδιο το ρέμα γεννά, αναγεννά και συντηρεί.

Φωτογράφοι από την περιοχή της Ραφήνας, του Πικερμιού ή της υπόλοιπης εγγύς περιοχής, πρόσφεραν φωτογραφίες. Πρόσφεραν τις εικόνες που ρούφηξαν τα μάτια τους και αιχμαλώτισαν οι φακοί τους. Μάτια νέων  ή μεγαλύτερων, ματιές ανήσυχες, διερευνητικές, νεανικές σε κάθε περίπτωση. Φωτογραφίες μοναδικές, προϊόντα πηγαίου  ταλέντου και μεστής αισθητικής.

Το Μέγα Ρέμα μέσα από τα μάτια των μεγάθυμων και ταλαντούχων δεν θυμίζει σε τίποτα τον οχετό που σχεδιάζουν και θέλουν να επιβάλουν στην κοινωνία οι θηρευτές του κέρδους, τα μωροφιλόδοξα ανθρωπάρια με τις μικροσκοπικές συνειδήσεις.

Η Τσαντίπ Καούρ, μαθήτρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε σχολείο της Ραφήνας πρόσφερε στην έκθεση μία φωτογραφία της, που απεικόνιζε έναν βάτραχο στο ρέμα.

 

Δεν πάνε πολλές μέρες που γράφαμε για το ΜΑΚΕΛΕΙΟ και την εμετική γραφή του που στην ουσία αποτελεί τροφή για ένα κοινό που πεινάει για το χυδαίο,  που  διψάει για το φτηνό.  Αν όμως το ΜΑΚΕΛΕΙΟ και κάθε φυλλάδα εκπέμπουν σταθερά λύματα με πανελλαδική εμβέλεια, την ίδια ώρα η βρωμιά γεμίζει τη γειτονιά μας και τη ζωή μας, συχνά χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Όταν εμφανίζεται ένα ΜΑΚΕΛΕΙΟ, έχει ήδη προηγηθεί ένα μικρότερης εμβέλειας μέσο, που εκπέμπει, με την ίδια αναίδεια την ίδια βρωμιά στη δική του κλίμακα. Την εκπέμπει ως μέλος μίας κοινωνίας που ανέχεται ή αντέχει τον ρυπαρό λόγο, την ψεύτικη είδηση, την ίντριγκα που έλκει περίεργους και αδιάκριτους αναγνώστες προκειμένου για έντυπο μέσο, ακροατές ή τηλεθεατές προκειμένου για ηλεκτρονικό ή «επισκέπτες» προκειμένου για το πιο σύγχρονο τύπο μέσων, τους ενημερωτικούς (εντός η εκτός εισαγωγικών) ιστοτόπους.

«Είναι ακόμα νωρίς» . Αυτή η αναστολή, αυτή η σκέψη ακολουθεί συνειρμικά κάθε απόπειρα που κάνει το ανθρώπινο μυαλό να επεξεργαστεί  την πρόσφατη αποκάλυψη του κτήνους που γρυλλίζει μες το ανθρώπινο σώμα.

Αυτό που ετεροχρονίζει την απόπειρα ερμηνείας, αυτό που την καθυστερεί δεν είναι η πρόφαση της μικρής χρονικής απόστασης από τα γεγονότα. Δεν είναι η ανησυχία του λάθους από μία εν θερμώ ερμηνεία. Ούτε καν ο σεβασμός που διατείνονται οι κατά κανόνα ασεβέστεροι, προς το ζέον ακόμα αίμα. Αυτό που μας κάνει διαρκώς να αναβάλλουμε την απόπειρα ερμηνείας, την απόπειρα κατάδειξης και κολασμού των αιτίων και των λόγων της αποκάλυψης του ανθρωποφάγου τέρατος, είναι ο τρόμος μπροστά στο ενδεχόμενο να τα ανακαλύψουμε και στη δική μας καθημερινότητα. Ο τρόμος του να τα εντοπίσουμε στον περίγυρό μας ή ακόμα χειρότερα, σε εμάς τους ίδιους.

O Brenton Tarrant στο «μανιφέστο» που ανάρτησε στο twitter, γράφει για τον εαυτό του και μας δίνει μία εικόνα που δεν μας είναι και άγνωστη ως εικόνα του «μέσου ανθρώπου»

Ποιος είσαι;

-Είμαι ακόμα ένας κοινός, λευκός 28χρονος άνδρας. Γεννημένος στην Αυστραλία σε μία εργατική, χαμηλού εισοδήματος, οικογένεια. Οι γονείς μου έχουν Σκωτσέζικη, Ιρλανδική και Αγγλική καταγωγή.

Είχα μία κανονική παιδική ηλικία, δίχως μεγάλα θέματα.

Δεν ήμουν ιδιαίτερα καλός μαθητής και ίσα ίσα περνούσα τις τάξεις

 

ΠΡΩΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΡΕΜΑΤΟΣ ΡΑΦΗΝΑΣ 18-21/4/2019
Η συμμετοχή του κόσμου είναι αναγκαία για να το προστατέψει από τα ανθρωποειδή που καταναλώνουν την φύση του τόπου και το μέλλον των παιδιών
 
Για να μην έρθει η στιγμή που οι κάτοικοι της Αττικής θα μιλάνε για ένα ποτάμι που υπήρχε "κάποτε".
Για να μη γίνει το Μέγα Ρέμα ο νέος Κηφισός
Για να συνεχίσει η Ραφήνα να φιλοξενεί και να ξεκουράζει τη μοναδική μετναστευτική ορνιθοπανίδα της χώρας μας
Για να μπορεί να καθαρίζεται  αέρας από τα καυσαέρια πλοίων και αυτοκινήτων που πνίγουν τη Ραφηνα κάθε καλοκαίρι, που αν το ρέμα λείψει θα πνίξουν οριστικά πια την πόλη και τους κατοίκους της, μέσα σε μία ατμόσφαιρα ζοφερή.
Για έναν σωρό λόγους, μεταξύ των οποίων είναι και ο ξεχασμένος και θαμμένος μέσα στα συμφέροντα και τους υπηρέτες τους, ανθρώπινος πολιτισμός
 
γιορτάζουμε  για το ζείδωρο ρέμα, που  αντέχει ακόμα παρά τη συνεχή κακοποίηση τους από εμάς τους ίδιους τους ευεργετηθέντες
 
18-21 Απριλίου 2019 στην εκβολή

Dump Piles BricksFactory

Δύο σωροί από εκσκαφές (ένας φυτικής γης και ένας άγνωστης ταυτότητας) μέσα στη φυσική ζώνη του ρέματος

 

Το Μεγάλο Ρέμα απειλείται και δεν πρόκειται για καινολογία ούτε για κοινοτυπία. Πολύ περισσότερο, δεν πρόκειται για κινδυνολογία.

Ένα ρέμα ιδιαιτέρου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος που:

-προσφέρει καταφύγιο στην μεταναστευτικό ορνιθοπανίδα που διέρχεται από την αφιλόξενη χώρα μας,

-προσφέρει ανανέωση του αέρα στη Ραφήνα, που το καλοκαίρι πνίγεται από το ναυτιλιακό πετρέλαιο ή το ντήζελ των πιο ευσυνειδήτων,  

Ξημερώματα της 17ης Δεκεμβρίου 2018. Ένα μπουμ στο Φάληρο έδωσε το σήμα εκκίνησης της σειράς εντατικών μαθημάτων με τίτλο «Η επίθεση κατά των ΜΜΕ αποτελεί επίθεση κατά της Δημοκρατίας». Απορημένοι έως αποσβολωμένοι στέκουν οι καταναλωτές ειδήσεων στα ράφια των καταστημάτων της είδησης. Των μεγάλων και των μικρών. Των σοβαρών και των ελαφρών.

Στο μάθημα «Η Δημοκρατία και οι εχθροί της» διδάσκουν και εντεταλμένοι καθηγητές, πολιτικοί στο κυρίως επάγγελμα τους, πρόθυμοι και με «διείσδυση» opinion makers κατά το εδώ και χρόνια γνωστόν. Όλοι συμφωνούν. Η τρομοκρατική επίθεση κατά του ΣΚΑΪ αποτελεί επίθεση  κατά της Δημοκρατίας.

Δεν περιμέναμε τίποτα καλύτερο από τον δάσκαλο του κυνισμού, το στήριγμα της αυθαιρεσίας και της παρανομίας. Απλά επιβεβαίωσε ακόμα μία φορα το ταπεινό του ποιόν. Όλα τσιμέντο λοιπόν και με υπουργική βούλα με χρώμα Οικολόγων Πρασίνων

Αν οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν έχουν πρόβλημα, τότε ας καταλάβυν πως ο δικός τους υπουργός είναι το αποκρουστικότερο πρόσωπα στην άθλια υπόθεση των οικιστικών πυκνώσεων και της πολεοδόμησης των δασών που πέμειναν στην Αττική και ας του ζητήσουν τουλάχιστον εξηγήσεις για τον χώρο που πέταξε την καμμένη οικολογική του συνείδηση, Να μάθουν το χώρο και να πάνε να φροντίσουν να γίνει υγειονομική ταφή της γιατί ρυπαίνει το περιβάλλον όσο και ο ίδιος ο "οικολόγος¨" υπουργός

Ήταν ένα ήσυχο απόγευμα Δευτέρας. Ήσυχο βέβαια, αν εξαιρούσε κανείς  τον πολύ δυνατό αέρα που είχε αρχίσει να σηκώνεται

Ο κύριος Χ. βρισκόταν έξω, στο μπαλκόνι του σπιτιού του και καθάριζε ένα έπιπλο, ενώ ο δυνατός αέρας είχε αρχίσει να τον εκνευρίζει. Η τηλεόραση από το σαλόνι αλλά και το fb  έπαιζαν εικόνες από τη φωτιά στην Κινέτα “ Τίποτα δε θ' αφήσουν όρθιο, θα τα κάψουν όλα” μονολόγησε για μια στιγμή και συνέχισε τη δουλειά του βρίζοντας παράλληλα τον αέρα που του χαλούσε την ηρεμία

Κάποια στιγμή, κοιτάζοντας προς τον Βουτζά, είδε τα πρώτα σημάδια καπνού.  “Κοίτα να δεις, σύμπτωση” είπε και μια ελάχιστη υποψία ανησυχίας πέρασε από το μυαλό του. Φρόντισε, όμως, να τη διώξει γρήγορα, δεν ήθελε άλλες σκοτούρες εκείνη τη στιγμή.

Theo από τον Αύγουστο του 2016

ΠΕΡΙ ΘΑΛΑΣΣΙΝΩΝ. Οι θαλασσοποινίτες σέρνουν τις μπάλλες τους χωρίς αγκομαχητό.

Εχουν δεχτεί ότι η αγάπη τους για τη θάλασσα θα κατατρώει τα κόκκαλά τους ισοβίως. Ένα είδος υγρής νοσταλγίας – ή νοσταλγικής υγρασίας, αν θέλετε… Πέραν ωστόσο οιασδήποτε ποιητικής διάθεσης,

Κι αυτή η Αττική η γη, η πάνσοφη  κι ωραία

το καύχημα, το κόσμημα, τ΄ άνθος όλου του κόσμου

μέλλει κι αυτή να ερημωθεί κι η στάθμη της να πέσει

από τ' άγρια κύματα κι από τη συμφορά

(Νοστράδαμου Προφητείες αποδ. Alan Wistful

μτφ Π. Νικολαϊδης V.31)