Σε λίγες ώρες κλείνουν οι κάλπες και όπως όλα δείχνουν – και μακάρι να διαψευστούμε – η Νέα Δημοκρατία θα είναι από αύριο κυβέρνηση. Τίποτα θετικό δεν προμηνύει το σχεδόν βέβαιο ενδεχόμενο, ούτε καν για όσους την ψηφίσουν σήμερα (αυτοί κατά τη γνώμη μας είναι και οι πιο τραγικοί πρωταγωνιστές των σημερινών εκλογών, οι ιδανικοί αυτόχειρες, εκτός και αν ανήκουν στην αφρόκρεμα της μεγαλοαστικής τάξης που είναι σίγουρο πως από αύριο θα κάνει πάρτυ)

Για όσους από αύριο ψάχνουν εξηγήσεις για την πιθανότατη ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, ας θυμίσουμε τη δήλωση που είχε κάνει ο Τζιάνι Ανιέλι, αφεντικό της FIAT και της Γιουβέντους και ένας από τους ισχυρότερους οικονομικούς παράγοντες της Ιταλίας. To 1996, ενώ συζητιόταν η ανάγκη μεταρρυθμίσεων, ο Ανιέλι είχε δηλώσει : "Υπάρχουν πράγματα, μεταρρυθμίσεις με κόστος σε κοινωνικό επίπεδο, που μια κυβέρνηση της αριστεράς μπορεί να τα πραγματοποιήσει πιο εύκολα από μια κυβέρνηση της κεντροδεξιάς". Λίγο αργότερα, το 1998, δίνοντας ψήφο εμπιστοσύνης στην αριστερή κυβέρνηση Νταλέμα ως ισόβιος γερουσιαστής που είχε χριστεί από το 1991, είχε κάνει μία παρόμοια δήλωση: "Σήμερα στην Ιταλία, μια κυβέρνηση της Αριστεράς είναι η μόνη που μπορεί να εφαρμόσει πολιτικές της Δεξιάς"

Σε πρόσφατο άρθρο της γαλλικής Les Echos διαβάζουμε: «Όπως συνέβη στη Γερμανία με τη σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του Γκέρχαρντ Σρέντερ και την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας με τους νόμους του Χαρτς ή στο Ηνωμένο Βασίλειο με τον εργατικό Τόνι Μπλερ και τον ορισμό του “τρίτου δρόμου”, η Αριστερά – στην περίπτωση της Ελλάδας, η άκρα Αριστερά – είναι σε θέση να περάσει νεοφιλελεύθερα μέτρα χωρίς να προκαλέσει μεγάλα κοινωνικά κινήματα». Περιττό είναι να προσθέσουμε πως οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες και οι Βρετανοί Εργατικοί είνια πλέον κομπάρσοι στην πολιτική σκηνή των χωρών τους, χωρίς εμφανές πολιτικό στίγμα, ταυτισμένοι στη συνείδηση του κόσμου με τους πρώην πολιτικούς τους αντιπάλους και πολύ μακριά από την πιθανότητα επανακατάληψης της κυβερνητικής εξουσίας.

Το ίδιο θα συμβεί και με τον ΣΥΡΙΖΑ και αυτό ακριβώς θα πληρώσει σήμερα. Το ότι κλήθηκε να κυβερνήσει μέσα ακριβώς στο πλαίσιο των πολιτικών του αντιπάλων. Οι λεπτομέρειες που αφορούν σε κάποια μέτρα κοινωνικής προστασίας των φτωχότερων στρωμάτων είναι απλά λεπτομέρειες. Πιθανότατα ζωτικής σημασίας για όσους δέχτηκαν αυτή τη βοήθεια, όμως το πλαίσιο είναι που μετράει στη συνείδηδη των πολλών. Αυτό είναι που καθορίζει και δείχνει την προοπτική. Το πιο τραγικό, όμως, είναι ότι δεν θα την πληρώσει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά η Αριστερά και οι ιδέες της. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξακολουθήσει να υπάρχει με σχετικά μεγάλο ποσοστό και, με τους ανθρώπους που εδώ και αρκετά χρόνια έχει εντάξει στους κόλπους του, θα τη βρει την άκρη συνάπτοντας συμμαχίες με κάποιο άλλο ΚΙΝΑΛ ή κάποιο καινούργιο Ποτάμι, μεταλλασσόμενο οριστικά σε ένα τυπικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα.

Η Αριστερά, η πραγματική Αριστερά, αδέσποτη και κατακερματισμένη, πόσα χρόνια θα κάνει να συνέλθει; Θα διδαχθεί κάτι από το πάθημα αυτό; Θα μπορέσει επιτέλους να ισορροπήσει με επιτυχία ανάμεσα στον καταδικασμένο απομονωτισμό και συντηρητισμό του ΚΚΕ από τη μια (που το κρατά με μαθηματική ακρίβεια στη γωνία) και στην χωρίς αρχές πρακτική συμμαχιών του ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη (που τον μετάλλαξε ιδεολογικά) ;

Ας μη μιλήσουμε καν για τη δεκάδα των αριστερών κομμάτων του 0,2 ή του 0,3% που κινούνται μεταξύ τους ασύμβατα λες και τους χωρίζει ιδεολογική άβυσσος και «κατορθώνουν» μέσα στον εσωτερικό τους μικρόκοσμο να δημιουργούν ακόμη και αντιμαχόμενες τάσεις. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να γίνονται ανέκδοτο την ώρα που ο πόλεμος ενάντια στα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη

Αλλά και εμείς, που ως μοναχικοί λύκοι και αφ ' υψηλού ορώντες, κρίνουμε εκ του ασφαλούς πληκτρολογίου, είμαστε μήπως καλύτεροι; Τι έχουμε να επιδείξουμε σε δράσεις, σε οργάνωση, σε προτάσεις; Μόνο την εγωϊστική ιδιώτευσή μας. Όπως πολύ σωστά έχει πει ο Αρκάς σε σκίτσο του : «Γιατί να είναι διαφορετικοί αυτοί που κυβερνούν, όταν ο λαός παραμένει ίδιος;»

 

Πηγές efsyn.gr   

           sarantakos.wordpress.com