portosalte03

 

Ενός κορονοϊού, μύρια έπονται. Δακρυγόνα στις πλατείες, κάμερες στις σχολικές αίθουσες, καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων. Και αυτά τα μύρια κακά θα έρθουν, δυστυχώς, με τη θέληση και την επιδοκιμασία του άβουλου και τρομαγμένου πλήθους που κατάφεραν να διαπλάσουν οι κυβερνώντες και τα χρηματοδοτούμενα από αυτούς Μέσα (υποτιθέμενης) Ενημέρωσης. Μόνο κατά την περίοδο αυτή, οι Μηχανισμοί Προπαγάνδας έλαβαν 20 εκατομμύρια ευρώ. Πώς λοιπόν θα μπορούσε να ακουστεί από αυτούς τους Μηχανισμούς μια διαφορετική άποψη; Ακόμη και αυτές τις λίγες φορές που μπορεί να φιλοξενηθεί μια τέτοια άποψη, είτε υποφωτίζεται είτε λοιδωρείται από τους επαγγελματίες Πορτοσάλτες.

Ας μας συγχωρηθεί αυτός ο νεολογισμός, στο κάτω-κάτω μόνο ο Μπαμπινιώτης μπορεί να προτείνει νέες λέξεις; Οι νεολογισμοί είναι παιδιά της ανάγκης της κάθε εποχής, όταν δημιουργείται κάτι καινούργιο, για το οποίο δεν υπήρχε μέχρι τότε κάποια λέξη για να το περιγράψει. Κάποτε, για παράδειγμα, υπήρχε το επάγγελμα του δημοσιογράφου. Και σήμερα επιβιώνουν κάποιοι εκπρόσωποι του είδους αυτό. Δεν θα τους δούμε στην τηλεόραση, αλλά εξοβελισμένους σε ελάχιστα έντυπα και ελάχιστους ιστότοπους. Τη θέση τους την έχουν πάρει τώρα οι Πορτοσάλτες.

Πορτοσάλτης είναι ο νεολογισμός στον οποίο αναφερθήκαμε παραπάνω και εφευρέθηκε για να περιγράψει το νέο επάγγελμα που υποκαθιστά σιγά-σιγά αυτό του δημοσιογράφου. Κλίνεται κατά τα πρωτοψάλτης, ιεροψάλτης και ισοκράτης και δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτό. Όπως στην εκκλησιαστική μουσική υπάρχουν διαβαθμίσεις, έτσι και στο επάγγελμα αυτό έχουμε τα πρώτα βιολιά και αυτούς που απλά κρατούν το ίσο.

 

kalesma

"Άμα ξυπνήσεις μέσα στη φυλακή
και δε σου εξηγεί κανένας γιατί...
Don't Worry Be Happy
Δεν είναι ανάγκη να το ξέρεις κι εσύ
τους φτάνει που το ξέρουν αυτοί...
Don't Worry Be Happy" 

Στίχοι Χ. και Π.Kατσιμίχα, μουσική Bobby Mc Ferrin

 

"Υπάρχουν και χειρότερα, και θα τα δεις αργότερα" , έλεγαν οι Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας σε μια διασκευή του "Don’t worry, be happy" του Bobby Mc Ferrin. Δυστυχώς για μας, αυτό το «αργότερα» έχει έρθει προ πολλού και μας κοιτάζει παραδομένους και έτοιμους να του παραχωρήσουμε τα πάντα, όλα όσα ο Διαφωτισμός και οι εργατικοί αγώνες κατόρθωσαν να κερδίσουν υπέρ του ανθρώπου, στην προσπάθειά του να καταστεί αυτός επιτέλους ελεύθερος και αυτόβουλος.

Αυτό το «αργότερα» έχει έρθει προ πολλού. Σήμερα, όμως, έχει την ευτυχή γι' αυτό συγκυρία να κυβερνά τη χώρα ένα τραγικό κράμα ανίκανων, γελοίων και μισάνθρωπων. Στην πορεία βρήκε και έναν μανδύα μιας ανώτερης ανάγκης, τον φόρεσε και "τώρα που βρήκε τον παπά, είναι ευκαιρία να θάψει και καμιά δεκαριά", όπως λέει και η λαϊκή παροιμία.

Τα χειρότερα ήρθαν. Και όσο εμείς μένουμε σπίτι, θα έρθουν και θα χτυπήσουν την πόρτα μας

TOKARCZUK

Η Δευτέρα πλησιάζει. Το αδίκημα της «άσκοπης μετακίνησης» πρόκειται να αντικατασταθεί από το νέο αδίκημα της «μη χρήσης μάσκας» και η κοινωνία ετοιμάζεται να επιστρέψει στην «κανονικότητα». Στην «κανονικότητα» του άγριου και αδυσώπητου καπιταλισμού. Στην «κανονικότητα» της καταστρατήγησης κάθε εναπομείναντος εργασιακού δικαιώματος και αξιοπρέπειας από τους εργοδότες με κάθε τρόπο, «νόμιμο» ή παράνομο. Στην «κανονικότητα» της συνέχισης του βιασμού του φυσικού περιβάλλοντος.

Ας αφήσουμε όμως για λίγο το συμπαθή κύριο Τσιόδρα με τις επιστημονικές αβεβαιότητές του, ας αφήσουμε τον αντιπαθή κύριο Χαρδαλιά με τις καθεστωτικές του βεβαιότητες, ας αφήσουμε και όλους αυτούς που βιάζονται να επιστρέψουν στους παλιούς ρυθμούς χωρίς να μπουν στον κόπο να προβληματιστούν για τον αδιέξοδο δρόμο πάνω στον οποίο βαδίζει η ανθρωπότητα.

Ας τους αφήσουμε όλους αυτούς και ας ανεβούμε λίγο πιο ψηλά. Ας μοιραστούμε τις σκέψεις της Πολωνής συγγραφέως Όλγας Τοκάρτσουκ, που τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2018. Ενδιαφέρουσες σκέψεις που δημοσιεύτηκαν στο New Yorker με τίτλο "A New World Through My Window". Αναδημοσιεύουμε από τη lifo.gr

«Μήπως αυτός είναι τελικά ο φυσιολογικός ρυθμός της ζωής;»

Είχα την αίσθηση από πάντα σχεδόν ότι ο κόσμος είναι υπερβολικά πολύς, υπερβολικά γρήγορος, υπερβολικά έντονος, υπερβολικά θορυβώδης. Συνεπώς δεν βιώνω κάποιο «τραύμα απομόνωσης» και δεν μου είναι καθόλου δύσκολο να μη συναντώ άλλους ανθρώπους.

maska1

 

Κάγκελα παντού, τραγουδούσε κάποτε ο Τζίμης Πανούσης. Πόσο λείπει, αλήθεια, αυτό τον καιρό το μοναδικό του χιούμορ. Πρόστιμα παντού, θα τραγουδούσε σήμερα. 150 ευρώ για άσκοπη (sic) μετακίνηση, 300 ευρώ για μετακίνηση εκτός νομού, 1000 ευρώ για συνάθροιση μεγαλύτερη των 10 ατόμων.

Μόνο τη μέρα που ο Μπακογιάννης και ο θείος του, ο Μητσοτάκης, έστησαν το πανηγύρι με την Πρωτοψάλτη έξω από το Μαξίμου παραβιάζοντας τουλάχιστον τη διάταξη περί συνάθροισης περισσοτέρων των 10 ατόμων, κάτι που θα έπρεπε να σημαίνει πρόστιμο 1000 ευρώ στον καθένα, μόνο τη μέρα εκείνη επιβλήθηκαν από την αστυνομία 1232 πρόστιμα των 150 ευρώ και 42 πρόστιμα των 300 ευρώ.

Συνολικά, από τη Δευτέρα 23 Μαρτίου έως τις 26 Απριλίου, έχουν επιβληθεί 53.009 πρόστιμα των 150 ευρώ. Μόνο από τα πρόστιμα αυτά των 150 ευρώ έχουν συγκεντρωθεί κοντά στα 8 εκατομμύρια ευρώ. Δεν τα λες και λίγα. Γλυκά και άκοπα εισρέουν τα εκατομμύρια στα ταμεία.

covid19 5

 

Κάποιοι το αποκάλεσαν «ελληνικό θαύμα» μιλώντας για τη συγκράτηση της εξάπλωσης της επιδημίας και για το γεγονός πως αποφύγαμε τις εκατόμβες νεκρών που έχουν στην Ιταλία, στη Γαλλία και στην Ισπανία. Υπάρχει, πράγματι μια αλήθεια σε αυτό. Η πλήρης αλήθεια, όμως, είναι πως μάλλον για βαλκανικό θαύμα πρέπει να μιλάμε και αυτό είναι ένα συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα μελετώντας τα γραφήματα και τους πίνακες.

Ο πίνακας που παραθέτουμε παρακάτω, προέρχεται από το  worldometers.info/coronavirus/ με στοιχεία της 22ας Απριλίου. Μελετώντας τον πίνακα αυτό μπορούμε να διαπιστώσουμε πως η Κύπρος είναι, με μεγάλη διαφορά, η χώρα που διενεργεί τα περισσότερα τεστ ανά εκατομμύριο πληθυσμού συγκριτικά με τις χώρες των Βαλκανίων. Μπορούμε να δούμε επίσης πως, εκτός από τη χώρα μας, εξίσου καλά – και ακόμη καλύτερα - τα πηγαίνουν η Βουλγαρία, η Αλβανία, η Κύπρος, η Κροατία και η Σερβία στον αριθμό των θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Επίσης, από τα στοιχεία ενός άλλου παρεμφερούς άρθρου της Atticavoice με τίτλο  "Υπάρχει, άραγε, ελληνικό θαύμα:", μπορούμε να εντυπωσιαστούμε από τις υψηλές θέσεις – ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης – που καταλαμβάνουν η Ρουμανία, η Κροατία, η Βουλγαρία και η Κύπρος στον αριθμό Μονάδων Εντατικής Θεραπείας που διαθέτουν ανά 100.000 πληθυσμού , την ίδια στιγμή που η χώρα μας είναι τρίτη από το τέλος (!)

Ας δούμε όμως και τον πίνακα, όπως αυτός προκύπτει από το worldometers

 

covid19 10

Πολλές και πολύπλευρες οι απώλειες από την πανδημία του κορονοϊού. Εμείς θα σταθούμε σε κάποιες απώλειες που δεν έχουν τονιστεί όπως θα έπρεπε. Σταχυολογούμε μερικές από αυτές:

Εξαφανίστηκαν από το προσκήνιο οι Τουρκοφάγοι, οι Μακεδονομάχοι και οι κυνηγοί μεταναστών, ηττημένοι προς το παρόν από τις υπέρτερες δυνάμεις του κορονοϊού. Εξαφανίστηκαν και οι κάθε λογής ειδικοί διεθνολόγοι αναλυτές που μας προετοίμαζαν για πόλεμο. Ας μην ανησυχούν, όμως οι ανησυχούντες. Πάλι με χρόνια, με καιρούς, πάλι θα ξαναβγούνε. Το μίσος που συσσώρευσαν, θα το χύσουνε διπλό

Ματαιώθηκε η παρέλαση της 25ης Μαρτίου και δεν είδαμε τις εξέδρες των επισήμων, ούτε ακούσαμε τους ένδοξους λόγους τους. Χάσαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε τα νέα όπλα που αγοράσαμε και να ξεχάσουμε πως το δημόσιο σύστημα υγείας έχει καταρρεύσει.

Διακόπηκαν τα πάσης φύσεως πρωταθλήματα, αυτά που προάγουν το γνήσιο αθλητικό πνεύμα και την αγνή αθλητική άμιλλα. Χάθηκαν από τις οθόνες μας οι έντιμοι αθλητικοί παράγοντες των ομάδων, οι αγνοί hooligans των γηπέδων μας και οι χαμηλά αμοιβόμενοι ποδοσφαιριστές

Ματαιώθηκε ο ετήσιος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision και χάσαμε την ευκαιρία να γευτούμε αυτή τη μεγάλη γιορτή πολιτισμού

Ματαιώθηκε η υποδοχή του Αγίου Φωτός και χάσαμε την ευκαιρία να δούμε το Φως της Αγάπης και της Ειρήνης να το υποδέχονται στρατιώτες με τιμές αρχηγού κράτους

Έκλεισαν οι εκκλησίες και χάσαμε την ευκαιρία να δούμε την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία το βράδυ της Ανάστασης να στέκεται -στο Ναό του Θεού που κήρυξε την ταπεινότητα- με γυαλιστερές φορεσιές στην πρώτη γραμμή

Υπομονή, όμως. Σε λίγο έρχεται η κανονικότητα και όλα θα ξαναγίνουν όπως πριν. Κανονικά, δηλαδή. Ή μήπως η κανονικότητα δεν ήταν και τόσο κανονική;

mitsotakis

 

“Ο κορονοϊός δεν ξεχωρίζει σύνορα ή έθνη, εισοδήματα ή κοινωνικές ομάδες. Απειλεί τον άνθρωπο, όποιος κι αν είναι, όπου κι αν κατοικεί. Απέναντί του, είμαστε όλοι ίσοι”. Έτσι είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο διάγγελμα που προανήγγειλε την απαγόρευση της κυκλοφορίας.

Όλοι ίσοι λοιπόν απέναντι στον κορονοϊό, κύριε πρωθυπουργέ; Και οι πρόσφυγες ίσοι; Οι φυλακισμένοι; Οι άστεγοι; Οι Ρομά; Οι μοναχικοί και ανήμποροι ηλικιωμένοι; Δυστυχώς, η Ελλάδα είναι μια καρικατούρα δυτικής δημοκρατίας με τα κυρίαρχα ΜΜΕ να είναι εντελώς ελεγχόμενα από τα μεγάλα αφεντικά τους που με τη σειρά τους βρίσκονται σε μια αέναη διαπλεκόμενη σχέση με την πολιτική εξουσία. Έτσι, δεν βρέθηκε κάποιος από τους αυτοαποκαλούμενους δημοσιογράφους που εργάζονται στα μέσα αυτά, να αντιτάξει κάτι στα παραπάνω λόγια ενός πρωθυπουργού που όσο προσπαθεί να παραστήσει τον συμπονετικό άνθρωπο, τόσο πιο πολύ μοιάζει με την ανυποψίαστη, μέσα στην πλήρη της άγνοια, Μαρία Αντουανέτα.

Σε κάποιες άλλες χώρες, όμως, υπάρχουν ακόμη δημοσιογράφοι που μπορούν να λένε ελεύθερα και με θάρρος τη γνώμη τους, όσο και αν αυτή δεν αρέσει. H Emily Maitlis, παρουσιάστρια του BBC, μέσα σε ένα λεπτό μπόρεσε να περιγράψει όλες τις ανισότητες που φέρνει στην επιφάνεια η πανδημία του κορονοϊού: