Άλλη μια περίοδος των περιβόητων Πανελληνίων Εξετάσεων φτάνει στο τέλος της. Ένας θεσμός που αποδεικνύει και αυτός, με το δικό του τρόπο, το αδιέξοδα της κοινωνίας που έχουμε οικοδομήσει, ολοκληρώνεται για τους μαθητές με τρόπο τραυματικό. Για μια ακόμη φορά επαναλήφθηκε το ίδιο σκηνικό στα μαθήματα της Θετικής Κατεύθυνσης καθώς είδαμε να επιλέγονται θέματα ιδιαίτερης δυσκολίας που έκαναν μαθητές οι οποίοι είχαν κοπιάσει κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, να νιώθουν άχρηστοι και να βγαίνουν από τις σχολικές αίθουσες με δάκρυα στα μάτια.

Ξέρουμε όλοι πως αυτές οι εξετάσεις είναι ένας διαγωνισμός, όπου δεν μετράει η απόλυτη δική σου επίδοση, αλλά το πόσο καλά θα τα πας σε σχέση με τους υπόλοιπους (όπως είπε με αφοπλιστική ειλικρίνεια, προκλητική ελαφρότητα αλλά και περισσό θράσος μια καθηγήτρια φροντιστηρίου που σχολίαζε τα θέματα της Χημείας «μη στενοχωριέσαι αν δεν έγραψες καλά, σημασία έχει αν έγραψες καλύτερα από το διπλανό σου»). Αυτό, όμως, δεν αφαιρεί το δικαίωμα από τους μαθητές να απαιτούν να επιλέγονται θέματα που θα μπορούν να βαθμολογούν δίκαια την προσπάθεια που κατέβαλλαν κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

 

Συζητήσεις επί συζητήσεων ακολούθησαν τα αποτελέσματα των πρόσφατων ευρωεκλογών, σε μια προσπάθεια να ερμηνεύσουν τη μεγάλη ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Σε μία συνέντευξή της μάλιστα,  η Θεανώ Φωτίου, αναπληρώτρια υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης,  είπε πως ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνά μόλις 9 μήνες, εννοώντας πως μέχρι τότε ήταν αναγκασμένος να υπακούει στις εντολές των θεσμών και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να ασκήσει ανεξάρτητη πολιτική. Ας αφήσουμε κατά μέρος κατά πόσο αληθείς είναι οι παραπάνω δηλώσεις, τόσο σε σχέση με το αν είναι ανήμπορη να ασκεί ανεξάρτητη πολιτική μια κυβέρνηση που έχει εκλεγεί από το λαό της χώρας αυτής με σκοπό να την ασκήσει, όσο και με το πόσο μπορεί να ασκεί ανεξάρτητη πολιτική μια κυβέρνηση που δε θέλει να σηκώσει κεφάλι.

Ας δεχτούμε, χάριν της συζήτησης, πως οι δηλώσεις αυτές είναι αληθείς και πως πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ, τώρα που μπορεί, θα δράσει υπέρ των λαϊκών συμφερόντων. Ένα πρώτο μήνυμα δε θα έπρεπε να είναι και η κατάρτιση του ευρωψηφοδελτίου του; Και, όμως, στο ψηφοδέλτιο αυτό, οι επιλογές των προσώπων ήταν όχι μόνο ατυχείς αλλά εξαιρετικά εξοργιστικές για όσους μέχρι κάποτε ψήφιζαν, στήριζαν και αγωνίζονταν για τη ριζοσπαστική Αριστερά.

 

Ο σοφός λαός αποφάσισε για μια ακόμη φορά. Έστειλε στην Ευρωβουλή τον Κυριάκο Βελόπουλο (αυτόν τον τυχοδιώκτη έμπορο που πουλάει από τηλεοράσεως πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια και παντός είδους συνωμοσίες, αλλά και χειρόγραφες επιστολές (!) του Ιησού Χριστού). Έδωσε περισσότερους ψήφους στον τυχάρπαστο Ηλία Ψινάκη από κόμματα με οργάνωση και ιστορία στην πολιτική ζωή, όπως οι Οικολόγοι Πράσινοι, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή η ΛΑΕ.

 

Δημοσιεύουμε ένα κείμενο που μας έστειλε μια ομάδα πολιτών της περιοχής μας, που υπογράφουν ως «Αναρχικοί/ές και Κομμουνίστριες/ές στην Ανατολική Αττική». Ανεξάρτητα από τη δική μας θέση στο θέμα των εκλογών, θεωρούμε πως είναι ένα κείμενο που μπορεί να συμβάλλει σε έναν ευρύτερο πολιτικό και κοινωνικό προβληματισμό.

 

ΕΚΛΟΓΕΣ 26/5/2019 & 2/6/2019

Ημέρες εκλογικών αυταπατών και ψευδαισθήσεων

  • Η λεγόμενη “γιορτή της δημοκρατίας” το μόνο που κάνει είναι να καλλιεργεί και να ενισχύει τη λογική της ανάθεσης.
  • Υποκλίνεται στην ιεραρχική λειτουργία και δομή του αστικού πολιτικού συστήματος.
  • Στις εκλογές παρουσιάζεται το σύνολο του αστικού μπλοκ και αριστερές ρεφορμιστικές οργανώσεις-κόμματα, οπότε τα αποτελέσματα —όποια κι αν είναι— εγγυώνται τη συνέχιση του υπάρχοντος.

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

  • Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ιμπεριαλιστικό οικοδόμημα, μια ενοποίηση των αστικών τάξεων των χωρών που τη συναποτελούν. Δεν είναι το σπίτι των λαών.
  • Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ουσιαστικά μια βιτρίνα, αφού οι κρίσιμες αποφάσεις παίρνονται μέσω των Συμβουλίων των αρχηγών κρατών, του Eurogroup, της ΕΚΤ, της Κομισιόν κ.λπ. Εκεί αποφασίζουν πολιτικές και συμφωνίες που σπέρνουν πολέμους, νεκρούς πρόσφυγες και μετανάστες, φτώχεια, πείνα, εξαθλίωση, εργασιακή επισφάλεια, καταστολή.

 

Παραμονές των εκλογών, θα θέλαμε ως atticavoice να τοποθετηθούμε, θέλοντας να κάνουμε πιο σαφείς τις προθέσεις μας. Αυτό που θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε, είναι ότι δεν είμαστε ουδέτεροι και δε θα γίνουμε ποτέ. Είμαστε πιστοί σε όσα διακηρύσσουμε στο κείμενο με το οποίο σας συστηθήκαμε και, ως εκ τούτου, είμαστε σύμμαχοι με όποιον υπηρετεί αυτές τις αρχές και εχθροί με όποιον τις αντιστρατεύεται.

Δεν είμαστε, λοιπόν, ουδέτεροι αλλά ταυτόχρονα δεν είμαστε και όργανα κανενός. Ο καθένας από εμάς θα ακολουθήσει το δικό του προσωπικό δρόμο σε αυτές τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Κάποιοι δε θα ψηφίσουν καθόλου, κάποιοι άλλοι θα ψηφίσουν με καθαρά πολιτικά κριτήρια θεωρώντας πως όλα είναι πολιτική και κάποιοι άλλοι θα στηρίξουν σχήματα με τα οποία δε συντάσσονται ολοκληρωτικά, αλλά θεωρούν πως αποτελούν μια ευκαιρία προκειμένου να πετύχουν κάποιες, έστω και μικρές, κατακτήσεις.

Παρά τις διαφοροποιήσεις αυτές, όλοι μας συμφωνούμε σε ποιους δε θα θέλαμε να εκλεγούν. Σίγουρα ο πρώτος είναι ο νυν δήμαρχος Ραφήνας-Πικερμίου Ευάγγελος Μπουρνούς, όχι μόνο για την παντελή του αδράνεια κατά τη διάρκεια της φονικής πυρκαγιάς αλλά και για τον αλαζονικό και αυταρχικό τρόπο με τον οποίο πορεύτηκε κατά τη διάρκεια της θητείας του. Σίγουρα, επίσης, δε θα θέλαμε να εκλεγεί ο επίσημος εκλεκτός του νεοφιλελευθερισμού και της ιδιωτικής ασυδοσίας, Γιώργος Χριστόπουλος

Σε ό,τι αφορά, δε, το δήμο Σπάτων-Αρτέμιδος (τον έτερο δήμο με τον οποίο σχετιζόμαστε) προτείνουμε μαύρο στους δύο μονομάχους που με προκλητική σε έκταση και έξοδα προεκλογική εκστρατεία, έχουν γεμίσει με περισσή αυθάδεια και αυταρέσκεια και δίχως ίχνος συστολής και οικολογικής ευαισθησίας κάθε γωνιά του τόπου με τις αφεντομουτσουνάρες τους. Και αναφερόμαστε, βεβαίως, στον νυν δήμαρχο Δημήτρη Μάρκου και την εποφθαλμιούσα το θρόνο του Άννα Ραφτοπούλου οι οποίοι, προφανώς, νομίζουν ότι απευθύνονται σε άνοες υπηκόους που ψηφίζουν χωρίς κριτική σκέψη

 

Όσοι δεν γνωρίζετε το «Μama», δεν πειράζει. Αποτελεί απλά την πρόφαση ή τον κράχτη για να μιλήσουμε για άλλα ζητήματα. Πάντως η πρόταση που κάνουμε είναι σοβαρή. Όσο σοβαρό είναι το συγκεκριμένο τραγούδι, όσο σοβαρή είναι η Eurovision, όσο σοβαρός είναι ο λαός αυτής της χώρας, όσο σοβαρή είναι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ

Το άρθρο αυτό θα ανακατέψει πράγματα που φαινομενικά δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Θα μιλήσει για το συγκεκριμένο πόνημα, για τη Eurovision, για τη σοβαρή κατά τα άλλα ΕΡΤ, για τους σύγχρονους ραδιοφωνικούς σταθμούς των playlists, της παραπολιτικής και των γκρίζων διαφημίσεων, για τον Rogert Waters των Pink Floyd, για τη Λωρίδα της Γάζας, για ανίερες συμμαχίες κυβερνήσεων με φόντο το πετρέλαιο, για την κυβέρνηση των Λωτοφάγων του ΣΥΡΙΖΑ και θα θέσει για μια φορά ακόμη το ερώτημα: “Η τέχνη μόνο για την τέχνη ή και για κάτι παραπάνω;”

Είναι σα να έχουν δώσει σε έναν άνθρωπο δέκα φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους λέξεις λέγοντάς του να γράψει ένα κείμενο που θα πρέπει να τις περιέχει όλες. Ή σαν να ήθελε ο γράφων να μιλήσει για κάθε ένα από αυτά τα θέματα ξεχωριστά και να μην του έβγαινε κάποιο αξιοπρεπές σε έκταση κείμενο. Στην πραγματικότητα, όμως, έτσι είναι όλα τα πράγματα στη ζωή. Σύνθετα και αλληλοδιαπλεκόμενα

 

Σήμερα είναι Μεγάλη Παρασκευή και δεν έχει συννεφιά. Στις εκκλησίες γίνεται αναπαράσταση του Θείου Δράματος με τα μεγάφωνα στη διαπασών. Καλοντυμένοι κύριοι και κυρίες περνούν για να προσκυνήσουν. Θυμούνται την ταπεινότητα μόνο όταν δρασκελίζουν το κατώφλι της εκκλησίας για να την ξεχάσουν αμέσως μόλις βγουν από αυτήν. Τα supermarkets και τα κρεοπωλεία αναστενάζουν. Οι τηλεοράσεις παίζουν απανωτά ρεπορτάζ για το κόστος του Πασχαλινού τραπεζιού. Τα αρνιά έχουν εδώ και μέρες σφαχτεί και περιμένουν την ανασκολόπιση και το σούβλισμα κάτω από τους ήχους των σκυλοτράγουδων.

Αύριο θα υποδεχτούμε το Άγιο φως της Αγάπης με τιμές αρχηγού κράτους και παρουσίαση όπλων από στρατιωτικά αγήματα. Μπορεί προηγουμένως να έχουν παίξει ξύλο οι Ελληνορθόδοξοι με τους Αρμενιορθόδοξους παπάδες στα Ιεροσόλυμα για το ποιος θα το πάρει πρώτος. Θα το παραλάβουν από το αεροδρόμιο συνοφρυωμένοι και αυστηροί γενειοφόροι, αυτόκλητα αποκληθέντες εκπρόσωποι του Θεού επί της Γης, με χρυσοποίκιλτα άμφια και ύφος αλαζονικό και εξουσιαστικό. Δίπλα τους θα βρίσκονται ολίγιστοι και εχθρικοί προς το λαό υποτιθέμενοι εκπρόσωποί του. Χαμογελαστοί μέσα στην άγνοιά τους, αλαζονικοί μέσα στην έπαρσή τους, ευχολόγοι μέσα στη μακάρια ευδαιμονία τους, μακριά από τον απλό άνθρωπο που δοκιμάζεται και υπομένει. Όλοι αυτοί θα πιάσουν πρώτο στασίδι στην τελετή της Ανάστασης που θα γίνει λίγο αργότερα, μπροστά και ξέχωρα από τους υπόλοιπους.