emvolio

 

της Όλγας Κοσμοπούλου, παθολόγου-λοιμωξιολόγου

 

Αναδημοσιεύουμε από το prin.gr ένα εξαιρετικά διαφωτιστικό άρθρο για τα εμβόλια εναντίον του Covid-19. Το άρθρο είναι της Όλγας Κοσμοπούλου, από τους γιατρούς εκείνους που δεν ξεχνούν πως η ιατρική είναι και λειτούργημα

 

Ως τις 20 Δεκέμβρη 2020, 81,7 εκατομμύρια άνθρωποι παγκόσμια είχαν νοσήσει από κορονοϊό, 46,2 εκατομμύρια έχουν αναρρώσει (άγνωστο με τι μακροπρόθεσμες συνέπειες στην υγεία και τη λειτουργικότητά τους) και 1,78 εκατομμύρια είχαν πεθάνει. Και η πανδημία συνεχίζεται, με τον εξαιρετικά μεταδοτικό ιό να επελαύνει ανενόχλητος, σ’ ένα περιβάλλον όπου οι κυβερνήσεις και ιδιαίτερα πεισματικά η ελληνική κυβέρνηση, αρνούνται να οικοδομήσουν ασφαλείς συνθήκες πρόληψης και περίθαλψης για τους λαούς.

Ο μηχανισμός της βαριάς νόσησης, όπου συμβαίνει, είναι εξαιρετικά περίπλοκος. Ο δε εμβολιασμός γενικότερα συνίσταται στην προσπάθεια να δημιουργηθούν συνθήκες κατά τις οποίες ο ανθρώπινος οργανισμός θα είναι σε θέση, ερχόμενος σε επαφή με τον ιό, να τον καταστρέφει, έχοντας ένα έτοιμο οπλοστάσιο από ειδικά αντισώματα και κύτταρα μνήμης. Αυτό, ιστορικά, έχει επιτευχθεί με τη χρησιμοποίηση ζωντανών εξασθενημένων ιών ή, τις τελευταίες δεκαετίες, τμημάτων ιών που συνήθως παράγονται στα εργαστήρια και εισάγονται στον οργανισμό μας με σκοπό την οικοδόμηση του εν λόγω οπλοστασίου

 

cuba03

 

«Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει», λέει το παλιό γνωστό εμβατήριο. «Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει». Μόνο που ο καιρός που η Ελλάδα ξαποσταίνει δεν είναι πια λίγος, είναι πολύς, πάρα πολύς. Και δεν πρόκειται για ξαπόσταμα. Για παραίτηση και για απόσυρση πρόκειται. Η Ελλάδα μόνο περιμένει πια. Δεν θέλει να κάνει κάτι άλλο, γιατί δεν ξέρει να κάνει κάτι άλλο. Μόνο να περιμένει. Όσα εμβόλια της στείλουν. Όσα εμβόλια της επιτρέψουν. Και, περιμένοντας, κάνει το σταυρό της

Την ίδια στιγμή που η Ελλάδα περιμένει αδρανής, προσευχόμενη και αναρωτώμενη αν ο ιός μεταδίδεται με τη «θεία κοινωνία», κάποια άλλη χώρα, στο μέγεθος της Ελλάδας, μια χώρα αρκετά πιο φτωχή, μια χώρα που δέχεται έναν απίστευτο οικονομικό πόλεμο από τη γειτονική της υπερδύναμη, κάνει τους ανθρώπους της να νιώθουν ασφαλείς και υπερήφανοι. Υπερήφανοι όχι για τα κατορθώματα κάποιων σπουδαίων προγόνων, αλλά υπερήφανοι για το σήμερα και για τους εαυτούς τους. Για αυτό που καταφέρνουν τώρα, μόνοι τους, με μέσα πολύ λιγότερα από τις πλούσιες και μεγάλες χώρες.

Μιλάμε για την Κούβα που στέλνει βοήθεια στην Ιταλία και την Ισπανία και όχι μόνο. Με πάνω από 3.700 εθελοντές υγειονομικούς σε 39 χώρες για την αντιμετώπιση της Covid-19, η Κούβα καταφέρνει να εντυπωσιάσει κάθε αντικειμενικό παρατηρητή και να τον διδάξει σχετικά με το τι μπορεί να επιτύχει μία χώρα εάν έχει σχέδιο και ιεράρχηση προτεραιοτήτων

Με αποκλειστικό και αδιαπραγμάτευτο γνώμονα τη δημόσια υγεία, οι Κουβανοί στην πρώτη φάση της πανδημίας έκλεισαν τα σύνορα στον τουρισμό - ματώνοντας την οικονομία τους που στηρίζει πολλά σε αυτόν - αλλά κατάφεραν να κρατήσουν πολύ χαμηλά τα επιδημιολογικά δεδομένα, επιβάλλοντας αυστηρό lockdown σε συνδυασμό με ιχνηλάτηση των κρουσμάτων από σπίτι σε σπίτι

 

ELITE COVID19 2

Το δίλημμα «Υγεία ή Οικονομία» είναι πλαστό.

Υγεία και Οικονομία είναι ένα, δεν υπάρχει το ένα χωρίς το άλλο. Κι αυτό θα γίνει πολύ γρήγορα φανερό σε όλους.

Ζούμε τον Γ’ παγκόσμιο πόλεμο, χωρίς ιδιαίτερες αιματοχυσίες, βομβαρδισμούς, κλπ. Θα κερδίσουν οι πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες, οι παγκοσμιοποιημένες τράπεζες & επενδυτικοί όμιλοι. Θα χάσουμε όλοι οι υπόλοιποι.

Η μεσαία τάξη καταρρέει οριστικά. Δύο τάξεις θα υπάρχουν στο εξής, οι πολύ πλούσιοι και όλοι οι υπόλοιποι.

Το κοινωνικό κράτος συρρικνώνεται, γίνεται σταδιακά μια καρικατούρα αυτού που υπήρξε και στήριζε τους φτωχούς για τουλάχιστον μισό αιώνα.

Η δημοκρατία συρρικνώνεται, τα ανθρώπινα δικαιώματα περιορίζονται, Ασφάλεια – Ελευθερία: 1 – 0.

Το εργατικό κόστος συρρικνώνεται κι αυτό, πώς αλλιώς;

Στην απλή εξίσωση: Κέρδος = Έσοδα – Έξοδα, γίνεται εμφανές ότι σε αδυναμία αύξησης του πρώτου σκέλους (έσοδα), ο αποκλειστικός τροφοδότης του κέρδους γίνεται το δεύτερο σκέλος (έξοδα), και δη το πιο «εύχρηστο» κομμάτι εξόδων που είναι φυσικά το εργατικό κόστος.

Με πρόσχημα μια αμφιλεγόμενη πανδημία δημιουργούνται ευάλωτοι πληθυσμοί σε οποιαδήποτε πίεση, έσωθεν και έξωθεν.

Η ακραία φτώχεια και ανεργία καταδικάζει τεράστια κομμάτια του παγκόσμιου πληθυσμού σε μετανάστευση. Οι «περιφερειακοί» πόλεμοι το ίδιο.

Το δίλημμα «μετανάστης ή πρόσφυγας» είναι πλαστό, κι αυτό.

Εργαλειοποιούνται τεράστια κομμάτια του πληθυσμού και στρέφονται το ένα κατά του άλλου.

Στις γκετοποιημένες γειτονιές των ξένων που συνορεύουν με τις φτωχογειτονιές των ντόπιων εκκολάπτονται τα νέα αυγά του φιδιού, είτε αυτό έχει το πράσινο χρώμα του ισλάμ είτε το παραδοσιακό μαύρο του φασισμού.

Διαίρει και βασίλευε, όλοι εναντίον όλων μέχρι τέλους.

Η διαχείριση από τις ελίτ της υγειονομικής κρίσης είναι μια πρόβα τζενεράλε και για τις επερχόμενες πανδημίες. Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι, εκτός από τα κατακρεουργημένα τροπικά δάση, οι πάγοι που λιώνουν στο βορρά αλλά και οι μονάδες εντατικής κτηνοτροφίας μας επιφυλάσσουν πολλές εκπλήξεις στο άμεσο μέλλον. Είναι μια πρόβα τζενεράλε επίσης για τα πυρηνικά εργοστάσια που δεν ξέρουμε τι να τα κάνουμε αφού έχει λήξει η διάρκεια ζωής τους.

Η δυστοπία είναι εδώ, πρώτο μισό του 21ου αιώνα.

Ο Μαρξ δείχνει να επιβεβαιώνεται. Είχε γράψει ότι ο καπιταλισμός πριν ξεψυχήσει θα οδηγήσει σε εξαθλίωση ολόκληρη την ανθρώπινη κοινωνία.

Βλέπετε, τον 19ο αιώνα δεν είχε δει ακόμη την εξαθλίωση που επιφύλασσε το ανθρώπινο είδος σε ολόκληρη τη φύση…

 

Vaccines

 

Πριν ακόμα φτάσουν τα εμβόλια κατά του κορωνοϊού SARS-CoV2 στην Ελλάδα και ενώ ο υπουργός υγείας απέκλεισε το ενδεχόμενο έναρξης εμβολιασμού, πριν τα εμβόλια έρθουν στη χώρα (;), εμείς αναζητήσαμε τις εμπειρίες εθελοντών, οι οποίοι ήταν και οι πρώτοι που τα δοκίμασαν. Από περιέργεια αρχικά, αλλά και από ενδιαφέρον για να σας τις μεταφέρουμε και να υποστηρίξουμε τη δυνατότητα σας να επιλέξετε, εφόσον δοθεί αυτή η αυτονόητη δυνατότητα. Φυσικά υπάρχει περίπτωση να μην υπάρξει καν δικαίωμα επιλογής, αλλά για κάποιους λόγους η κυβέρνηση να προωθήσει   ένα ή δύο σκευάσματα, εκείνα που θα επιλέξει. Η ίδια ή οι «αρμόδιοι» που εκείνη θα επιλέξει.

Ας ξεκινήσουμε όμως με τις εμπειρίες των εθελοντών. Θα επισημάνουμε όμως πρώτα, πως ενώ όλοι ξεκινούν τις αναφορές στα εμβόλια με το σκεύασμα της Pfizer, εμείς θα ξεκινήσουμε με το φτηνότερο (και ουδόλως ταπεινότερο) Sputnik V του Ρώσικου Εθνικού Κέντρου Επιδημιολογίας και Μικροβιολογίας Γκαμαλέι.

SputnikV

 

Sputnik V – Ο συμβατικός «προστάτης» δορυφόρος

Ένας από τους εθελοντές για τη δοκιμή του Sputnik V είναι ο ανταποκριτής της Deutsche Welle στη Μόσχα, ο Σεργκέι Σατανόφσκι (προσοχή το Σατανόφσκι είναι απλά το επίθετο του, μην αρχίσουν θεωρίες συνωμοσίας). Αναζητήσαμε την καταγραφή της εμπειρίας του στην Deutsche Welle, για να σας μεταφέρουμε τα καίρια σημεία.

Αναφέρει λοιπόν ο Σεργκέι Σατανόφσκι

mpalias 1024x576

 

Του Γιώργου Μπάλια

Η πανδημία του νέου κορωνοϊού (COVID-19) θεωρείται η μεγαλύτερη απειλή για τη δημόσια υγεία από το 1918, όταν ξέσπασε η πανδημία της γρίπης που μόλυνε το 1/3 περίπου του παγκόσμιου πληθυσμού με απώλειες τουλάχιστον 50 εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές. Τα κρούσματα του COVID-19, αλλά και οι θάνατοι αυξάνονται εκθετικά, ενώ υπάρχει μεγάλη επιστημονική αβεβαιότητα για τις τελικές επιπτώσεις σε παγκόσμια κλίμακα. Ίσως, καθώς είναι ανησυχητικές αυτές οι εκτιμήσεις, εκείνο που εμποτίζει με φόβο και παραλύει τις κοινωνίες είναι η αβεβαιότητα σχετικά με τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και, σε δεύτερο επίπεδο, στην οικονομία.

 

Η Ρύθμιση Κινδύνου

Για την πανδημία COVID-19 έχει αρχίσει, τόσο διεθνώς όσο και στη χώρα μας, μια συζήτηση στο χώρο των κοινωνικών επιστημών (ιδίως του δικαίου) αναφορικά με τον τρόπο αντιμετώπισής της και, κυρίως, με ό,τι έχει να κάνει με το μέτρο της «κοινωνικής αποστασιοποίησης». Αξίζει να σημειωθεί ότι η σημερινή υγειονομική κρίση, συγκρινόμενη με τις προηγούμενες όπως εκείνη του 2018 ή αυτές του SARS και MERS, έχει εντελώς ειδικότερα χαρακτηριστικά καθώς αναδύεται σε ένα κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο που είναι γνωστό στο χώρο της κοινωνικής θεωρίας ως κοινωνία της διακινδύνευσης.