Οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής κάνουν τους ανθρώπους νευρωτικούς και αγχωτικούς. Ο έρωτας από τη φύση του θέλει ελεύθερο χρόνο και καλή διάθεση.

Ο πολιτισμός μας σκοτώνει τον έρωτα.

Τον μετατρέπει σε τηλεοπτικό ή κινηματογραφικό καταναλώσιμο προϊόν, τον ευτελίζει σε πορνογραφία, τον στριμώχνει σε ένα μίζερο σαββατοκύριακο μαζί με τα ψώνια της εβδομάδας, το πλυντήριο, τις επισκέψεις στους γονείς (ξέρετε εσείς…), κλπ.

Ο λαμπρός θεός του έρωτα καταφεύγει σε φτηνά τεχνάσματα για να μας τραβήξει την προσοχή, αλλά του κάκου… Οι σχέσεις αγκομαχούν συμπιεζόμενες στις μυλόπετρες του εργασιακού ολοένα επεκτεινόμενου ωραρίου.

 

Και αφού διανύουμε περίοδο γιορτών, όπου τα κουτάλια, πηρούνια, μαχαίρια πετάνε σπίθες (είναι καθ' οδόν και η ανάπτυξη για να μην ξεχνιόμαστε) να υπενθυμίσω ότι η υλοποίηση της κλασσικής ευχής "Χρόνια Πολλά" απαιτεί και λίγη εγκράτεια. Θα μου πείτε "Τώρα είν' ανάγκη να ζοριστούμε ρε φίλε; Άσε να ξεδώσουμε λιγάκι, χρονιάρες μέρες, κλπ." Κατανοητό. Απλά καλό είναι να γνωρίζουμε την νέα διατροφική πυραμίδα του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ που εξασφαλίζει υγεία και μακροζωία. Έτσι ώστε σύντομα, άφτερ Κρίστμας, να επανέλθουμε -ή να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα το νέο χρόνο, γιατί όχι;- σε ένα φυσικότερο τρόπο ζωής και διατροφής!

 

 

     Ο Χ Ι  Σ Τ Α   3   Λ Ε Υ Κ Α  !!!

ΛΕΥΚΟ ΑΛΕΥΡΙ: Η ανάγκη για ασφαλή αποθήκευση του σταριού σε τεράστιες αποθήκες για τις ανάγκες του πληθυσμού των πόλεων οδήγησε στη δημιουργία του λευκού αλευριού. Αφού αφαιρεθεί από το σπόρο το φύτρο και το κέλυφος, όπου βρίσκονται σχεδόν όλες οι θρεπτικές ουσίες, ό,τι απομένει, δηλ. η ψύχα, ψεκάζεται με χλώριο κλπ. συντηρητικά, ώστε να μην είναι ελκυστική για ποντίκια, έντομα και μύκητες. Ετσι όμως καταντάει μία τροφή νεκρή, που δυστυχώς είναι κρυμμένη σε πάμπολλες συσκευασμένες τροφές (γλυκίσματα, σνακς, κ.α.)

Οι πιο πρόσφατες επιστημονικές έρευνες καταλήγουν ότι το είδος μας μάλλον δεν είναι νυκτόβιο. Η μαζική εφαρμογή του ηλεκτροφωτισμού στη διάρκεια της νύχτας άλλαξε ριζικά τον τρόπο ζωής μας, έφερε στο προσκήνιο τη γοητεία της νυχτερινής ζωής αλλά και τα …παρατράγουδα.

Στη διάρκεια της νύχτας το σώμα μας είναι κατασκευασμένο να παράγει τη διάσημη ορμόνη «μελατονίνη», τη λεγόμενη ορμόνη της νεότητας, με μία διαφορά: Πρέπει κανείς να βρίσκεται σε βαθύ ύπνο μεταξύ 1 με 4 μετά τα μεσάνυχτα (στο περίπου) Ετσι το σώμα κάνει τις απαραίτητες επισκευές από βλάβες που έγιναν στη διάρκεια της μέρας.

Μία τεράστια βιομηχανία προϊόντων & υπηρεσιών, από ξενυχτάδικα μέχρι ινστιτούτα μπότοξ, έχει στηθεί για να εξυπηρετήσει την κάκιστη συνήθεια του ανθρώπινου είδους να κάνει τη νύχτα μέρα.

Ο νυχτερινός ύπνος όμως, είναι αναντικατάστατος!

 

                                                     

Από τα αρχαία χρόνια οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν πάντα κάποιες ουσίες για να ξεφεύγουν από τη σκληρή πραγματικότητα και να αισθάνονται καλύτερα. Η εφεύρεση του κρασιού άνοιξε μία νέα σελίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας δημιουργώντας μία ολόκληρη κουλτούρα.

Από βιολογική άποψη το αλκόολ λόγω της αιθυλικής αλκοόλης επιβαρύνει πολύ το συκώτι μας. Γι’ αυτό και πολλοί εθισμένοι στο αλκόολ πεθαίνουν από κίρρωση ήπατος. Αν επιθυμούμε οπωσδήποτε να πιούμε ας προτιμάμε τα προϊόντα ζύμωσης (μπύρα, κρασί) και όχι απόσταξης (ρακή, βότκα, ουίσκι, κλπ.)

Αναμφίβολα το κάπνισμα και το αλκόολ είναι οι βλαβερότερες συνήθειες του είδους μας. Δεν θα επεκταθώ στις πασίγνωστες συνέπειες για τους πνεύμονες (καρκίνος και η γνωστή πλέον ΧΑΠ = χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια), για τον εγκέφαλο (απόφραξη τριχοειδών αγγείων με αποτέλεσμα δυσλειτουργίες έως εγκεφαλικά), για την καρδιά (βουλωμένες αρτηρίες, εμφράγματα), κλπ.

Θα προσθέσω ότι οι σύγχρονοι καπνιστές, εκτός από νικοτίνη & πίσσα, εισπνέουν και άπειρες καρκινογόνες ουσίες από τα φυτοφάρμακα, λιπάσματα, ζιζανιοκτόνα, που χρησιμοποιούνται στις φυτείες καπνού. Βλέπετε, η χρόνια μονοκαλλιέργεια έχει εξαντλήσει το έδαφος και είναι αδύνατο να καλλιεργηθεί καπνός βιολογικά.

«Όλα πήγαν καλά!!! Έχω ακόμα αγωνία για να ολοκληρωθεί και η αποκατάσταση με επιτυχία και σε 3 μήνες περίπου ευελπιστώ ότι θα είμαι πάλι πίσω στην προπόνησή μου. Η αγάπη και η δύναμη που μου δώσατε για να ανέβω στους κρίκους πριν λίγες μέρες, θα είναι η ώθησή μου και για την ανάρρωσή μου. Ευχαριστώ τους….. κλπ. κλπ.»

Αυτή ήταν πάνω-κάτω η δήλωση του πρωταθλητή μας Λευτέρη Πετρούνια μετά την εγχείρηση που υποβλήθηκε για τενοντίτιδα στον ώμο αφού πήρε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Ντόχα. Αγωνίστηκε για μήνες με πόνο, προφανώς θα έπαιρνε τα καθ’όλα νόμιμα αντιφλεγμονώδη, παυσίπονα, κλπ. φάρμακα.

Τα τελευταία 20-30 χρόνια αυτό είναι όλο και συχνότερο στο χώρο του πρωταθλητισμού. Άνθρωποι που στο βωμό της φήμης και της δόξας θυσιάζουν υγεία, φιλίες, προσωπική ζωή. Υπερβάλλω;