ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Ζούμε σε μια εποχή που η ανθρωπότητα αρέσκεται να βλέπει τον εαυτό της στον καθρέφτη, παραβλέποντας τις ρυτίδες της κόπωσης και τη χλωμάδα κρυμμένη κάτω από την πούδρα, υπερήφανη για τις κατακτήσεις της, τις υψηλές επιστημονικές και τεχνολογικές επιτυχίες, έτοιμη «σαν από καιρό» για νέες κατακτήσεις, ένα σύμπαν είναι εκεί ψηλά και μας περιμένει, εξωπλανήτες, νέοι κόσμοι!...

Για τους «άνω θρώσκοντες» επιστήμονες η μη αναστρέψιμη καταστροφή του περιβάλλοντος της γης, η υπερσυσσώρευση πυρηνικών & τοξικών αποβλήτων, η υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων, η υποβάθμιση της διατροφής μας, η εκτίναξη των αυτοάνοσων ασθενειών κατά 700% τα τελευταία είκοσι χρόνια, και άλλα πολλά, είναι απλά … παράπλευρες απώλειες, γκρίζες λεπτομέρειες  στο φωτεινό κάδρο του success story.

Είναι περίεργη η αίσθηση ελευθερίας που εισπράττεις όταν βάζεις το σακίδιο στην πλάτη και αρχίζεις να περπατάς. Ίσως γιατί ξέρεις ότι όλα εξαρτώνται μόνο από σένα και από κανέναν άλλο παράγοντα

Αφήνεις πίσω σου τη βιτρίνα και το θόρυβο του Αυγούστου και αρχίζεις να ανεβαίνεις. Όλες σου οι αισθήσεις βρίσκονται σε πλήρη εγρήγορση. Η προσμονή της ανακάλυψης βάζει φτερά στα πόδια σου. Η αίσθηση της κατάκτησης είναι μοναδική. Η κούραση θεραπευτική. Η ξεκούραση που ακολουθεί, γλυκιά

Από κάτω απλώνεται το στενό του Αετού, που χωρίζει την Ιθάκη σε δύο ισομεγέθη τμήματα, το βόρειο και το νότιο.

Κάτω δεξιά, μόλις που διακρίνεται, ένα σούπερ γιώτ. Ισως είναι η θαλαμηγός του εμίρη του Κατάρ και των ακολούθων του. Δε σε νοιάζει. Δεν τους ζηλεύεις.Είναι από κάτω σου.