xatzidakis

 

15 Ιουνίου. Άλλη μία επέτειος θανάτου του Μάνου Χατζιδάκι και όλοι νιώθουμε την υποχρέωση να γράψουμε κάτι, παραγνωρίζοντας, άθελα ή ηθελημένα, πως αν μπορούσε να τα διαβάσει όλα αυτά, είτε θα γελούσε είτε θα θύμωνε

Ο Μάνος Χατζιδάκις υπήρξε ένας κορυφαίος συνθέτης. Υπήρξε, όμως, και κορυφαίος στοχαστής. Οι δεξιοί τον θεωρούν δικό τους, ενώ οι αριστεροί θεωρούν πως ήταν ένας αριστερός που νόμιζε πως είναι δεξιός. Όπως και να έχει, αυτό που τελικά έχει σημασία δεν είναι το τι δηλώνεις, αλλά το τι είσαι στην πραγματικότητα. Και ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν ένας άνθρωπος που δεν χαρίστηκε σε κανέναν. Είχε πάντα το θάρρος της γνώμης του και πάμπολλες φορές είχε φέρει σε τρομερά δύσκολη θέση την παράταξη που νόμιζε πως ήταν δικός της. Πολέμιος της διαφθοράς, του λαϊκισμού, της βίας, του φασισμού, του ρατσισμού και του εθνικισμού, άφησε πίσω του τοποθετήσεις που θα μείνουν στην ιστορία. Όπως αυτήν στην οποία μιλάει για την ελληνικότητα και το τι σημαίνει γι’ αυτόν

«Το ελληνικό, τώρα: από την ώρα που μας βοηθάει η Ελλάς να γίνουμε άνθρωποι, με μια παγκοσμιότητα, πολύ καλώς.  Από την ώρα που μας δίδει μια φουστανέλα και μας εμποδίζει να υπάρχουμε με τους άλλους συνανθρώπους, είναι αντιδραστικό …

Αν αυτό που λέμε ελληνικό είναι εμπόδιο στο να ενωθούμε μ' έναν μαύρο, είναι καταδικαστέο. Αν, αντιθέτως, αυτό είναι βοηθητικό για να ενωθούμε με τους άλλους, είναι υπέροχο. Η έννοια του ελληνικού για πολλούς ανθρώπους έχει διαφορετική όψη. Εγώ πιστεύω σ' εκείνη την ελληνικότητα που εξαφανίζει τις διαφορές »

« Δεν νομίζω ότι κινδυνεύουμε ως Έλληνες, αλλά ως ελληνολάτρες … Δε μ’ αρέσει να παριστάνω τον πολύ Έλληνα. Θέλω να είμαι όσο είμαι. Καιρός είναι η έννοια Έλληνας να δώσει τη θέση της στην έννοια άνθρωπος. Και τότε πιστεύω πως θα συνδεθούμε με μια πιο βαθιά παράδοση που, κατά σύμπτωση, είναι κι αυτή γνησίως ελληνική … »

Επιστρέφοντας στο συνθέτη Μάνο Χατζιδάκι, τώρα, θα πούμε πως όσο υπάρχουν μουσικές σαν τη δική του, τόσο θα βοηθιέται ο άνθρωπος να κάνει άλλο ένα βήμα μπροστά, στην αέναη - και ελπίζουμε όχι μάταιη - προσπάθειά του να ξεφύγει από τον κτηνώδη χαρακτήρα του