HdjiavatisBrahali

«Ακούσατε, ακούσατε, Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Έλληνες και Οθωμανοί,..». Έτσι χώνεται στη σκηνή, καλώντας τους απανταχού υπηκόους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ουχί μόνον, ο Χατζηαβάτης, ο τελάλης του Πασά, Ο «άσπονδος» φίλος του Καραγκιόζη έχει τον ακριβώς αντίθετο από αυτόν χαρακτήρα:

 Κόλακας και συμβιβασμένος, οσφυοκάμπτης και δειλός, καταρτισμένος για όλα τα γραφειοκρατικά και διοικητικά δρώμενα. Έλληνας πλαγίως βολεμένος και ξεπουλημένος: «Πολυχρονεμένε μου Πασά, ο Θεός να μου κόβει μέρες και να σας δίνει χρόνια...»

 Ποιος θα μπορούσε να είναι σήμερα ο Χατζηαβάτης; Ο δημοσιογράφος φερέφωνο, το κομματόσκυλο που στοχεύει σε κάποια θέση στο Δημόσιο, αυτός πού «ξεσκονίζει» την εξουσία, που στρώνει κόκκινα χαλιά στο πέρασμα κάθε επισήμου...

(Από τον ιστότοπο του γνωστού καραγκιοζοπαίχτη Πάνου Καπετανίδη)

Ο Χατζηαβάτης και ο Εφέντης του παραπάνω αποσπάσματος, είναι η συνοπτικότερη απόδοση του δουλικού χαρακτήρα του θεάτρου σκιών. Τον χαρακτήρα αυτό τον συναντάμε, όπως αδρομερώς προτείνει και ο Πάνος Καπετανίδης, στην κλίμακα της εξουσίας. Εθνικής, περιφερειακής και ακόμα συχνότερα, στην κλίμακα της τοπικής εξουσίας. Είναι ένας χαρακτήρας άγνωμος. Δεν έχει γνώμη, ούτε άποψη ή αν έχει δεν την εκφράζει αν δεν εξυπηρετεί τους στόχους και τη φιλοδοξία του. Πάντα ετεροκαθορίζεται και εναρμονίζεται με τη θέση που θα του αποφέρει μεγαλύτερο όφελος. Η φωνή του είναι επιτηδευμένα μακρόσυρτη, με μια γλοιώδη χροιά, η οποία εκφράζει τη δουλικότητα του. Τελικά, ο Χατζηαβάτης υπάρχει στη σκηνή χάρη στη μακροθυμία του Καραγκιόζη, κατά τον ίδιο τρόπο που κάθε αξιοπρεπής άνθρωπος  ανέχεται τους  «Χατζηαβάτες» της καθημερινότητα μας κατανοώντας τους με μία πολιτικά ορθή στάση, αντί να τους λιθοβολούμε...

 

Η γλωσσική ίωση και η Μπαμπινιώτικη θεραπεία

 

koronios KoronaiosIosbig

                      Κορων -ός                                                       Κορων-αίος                                        .......-ιός

 

Είμαι μία Ασιατική γρίπη
έρχομαι απ’ την ανατολή,
ταξιδεύοντας μέρα και νύχτα
πάνω σ’ ένα μαγικό χαλί.

Μια πενικιλίνη προτιμάω (έλα έλα)
δυο κινίνα δίκταμο ζεστό
κι αν σας βρίσκεται καμιά ασπιρίνη,
θα την πάρω σας ευχαριστώ.

Είμαι μία Ασιατική γρίπη
πάω πίσω στην ανατολή,
με αξέχαστες εντυπώσεις
από την πανέμορφή σας Λιλιπούπολη.

 

Από το “Εγχειρίδιο βλακείας” του Διονύση Χαριτόπουλου αντιγράφουμε ορισμένα αποσπάσματα. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.

Ο γελοίος δεν μαζεύεται. Αν είχε κάποιος τη δυνατότητα να παρατηρήσει καταλεπτώς την καθημερινή ζωή ενός ευφυούς ανθρώπου, οι πιθανότητες να διαπιστώσει τη νοημοσύνη του είναι ελάχιστες. Με τον συνηθισμένο τρόπο ντύνεται, τρώει, οδηγεί, περπατάει, συζητάει, τα πίνει με τους φίλους του. Αντιθέτως, ο γελοίος δεν εννοεί να περάσει απαρατήρητος, δεν το επιτρέπει στον εαυτό του. Το νούμερο θορυβεί, κάνει τα λεφτά του ψιλά για να φαίνονται πολλά. Επιζητεί το «θεαθήναι», «τα μάτια του κόσμου», σαν να βρίσκεται διαρκώς επί σκηνής: η κίνηση, το ύφος, ο τόνος της φωνής, το κόρδωμα απευθύνονται πάντα σε ένα κοινό πολύ ευρύτερο του πραγματικού, στη σύμπασα κοινωνία.

 

Katsekala o koftis

 

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΡΑΦΗΝΑ και ΠΙΚΕΡΜΙ

 

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

 

(Ευχαριστούμε τον φίλο της AV Γ.Σ.)

 

Σύμφωνα με τη λαϊκή παροιμία : «Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του». Για έναν τέτοιο λύκο θα μιλήσουμε σήμερα αναδημοσιεύοντας ένα άρθρο από το mavrioxia.blogspot.com.. Ένα άρθρο παλιό, πλην όμως τραγικά επίκαιρο μετά την υπουργοποίηση του γνωστού ακροδεξιού Μάκη Βορίδη. Θα παρακολουθήσουμε την πολιτική πορεία του ανθρώπου που ξεκίνησε ως διάδοχος του χρυσαυγίτη Νίκου Μιχαλολιάκου στην ηγεσία της νεολαίας της φιλοχουντικής ΕΠΕΝ και έγραψε μαύρες σελίδες στους δρόμους της Αθήνας. Ας δούμε, όμως, έναν έναν τους πολιτικούς του σταθμούς 

 

 

“Είμαι ο πιο στοχοποιημένος πολιτικός μετά το 1989. Η στήριξη, όμως, του κόσμου μετατρέπει τις κατηγορίες των άθλιων κακοποιών σε τίτλο τιμής για μένα”

Ανδρέας Λοβέρδος, πρώην υπουργός, 2019

 

Άστραψε και βρόντηξε ο Ανδρέας Λοβέρδος. Μίλησε για συκοφάντηση, για σκευωρία, για άθλιους, για παλιανθρώπους, για ψευδομάρτυρες, για κακοποιούς που τον συκοφαντούν. Και όλα αυτά επειδή θα υποστεί ό,τι πρόκειται να υποστεί ένας απλός πολίτης όταν σε βάρος του υπάρχουν καταγγελίες από κάποιους άλλους πολίτες. Να διερευνηθεί, δηλαδή, η ενοχή του

Δε γνωρίζουμε αν ο Λοβέρδος είναι ένοχος ή αθώος. Ας αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να αποφανθεί επ’ αυτού. Επειδή, όμως, ο πρώην υπουργός αποδεικνύεται υπερευαίσθητος, ας θυμηθούμε μία από τις δικές του άθλιες πράξεις από την εποχή που ήταν Υπουργός Υγείας. Όταν κατηγορούσε, συκοφαντούσε και διαπόμπευε δυστυχισμένες και αθώες, όπως αποδείχθηκε αργότερα, γυναίκες. Αναδημοσιεύουμε από  mavrioxia.blogspot.com 

… Και ο αμετανόητος Λοβέρδος συνέχιζε το άθλιο επικοινωνιακό του παιχνίδι, στο οποίο στήριζε την προσωπική πολιτική του επιβίωση. Το Μάιο του 2012, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, έθεσε σε εφαρμογή ένα μισάνθρωπο σχέδιο δίωξης και διαπόμπευσης ανθρώπων δυστυχισμένων. 

Η ανάρτηση που ακολουθεί  είναι αναδημοσίευση παλιότερης, από το ιστολόγιο Δασαμάρι S.O.S. με τίτλο "O Schiller στο δημαρχείο ή “όποιον βγει από το μαντρί, τον τρώει ο λύκος”. Την αναδημοσιεύουμε σήμερα στην Attica Voice ως υπενθύμιση του ελλείμματος δημοκρατίας που επικράτησε τα τελευταία χρόνια στον δήμο Ραφήνας - Πικερμίου, με την ευχή να σταματήσει αυτή η κατρακύλα εδώ και να μη ξαναζήσοιυμε τα περιστατικά στα οποία οδήγησαν οι αντδημοκρατικές νοοτροπίες μίας εικονικής πλειοψηφίας, προκάλυμμα μίας χυδαίας και αυταρχικής εξουσίας, που υποκρινόταν τη δημοτική διοίκηση και που μαζί με τα υπόλοιπα κακά και όπως ήταν λογικό επόμενο, οδήγησε μαθηματικά και στο δράμα της 23ης Ιουλίου του 2018.

Στο κείμενο του 2015 παρουσιάζεται και αποσαφηνίζεται και ο ορισμός του ενεργού πολίτη, γιατί τελευταία έχει  σκοπίμως και για διαφημιστικούς λόγους διαστρεβλωθεί, με τρόπο τέτοιο που ο όρος να χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον εξωνημένο, τον επ' ωφελεία και ala Carte συναινούντα και συμμαχούντα (sic) και σε μία άλλη εκδοχή το ενεργούμενο (ενεργούμενο = υποχείριο)