adonis454

 

Όταν οι τραμπούκοι του τάγματος εφόδου της Χρυσής Αυγής επιτέθηκαν στους μικροπωλητές στο παζάρι της Ραφήνας το Σεπτέμβριο του 2012, ζητούσαν από αυτούς να τους επιδείξουν την άδεια παραμονής και την άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος

Τον ίδιο μήνα, αντίστοιχα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής επιτέθηκαν σε κουρείο ατόμου Πακιστανικής καταγωγής στη Μεταμόρφωση, ξυλοκόπησαν έναν από τους δύο Πακιστανούς υπαλλήλους καθώς και έναν Έλληνα πελάτη και αμέσως μετά έκαψαν το κατάστημα. Ο τότε βουλευτής Άδωνις Γεωργιάδης έκανε σχετική ερώτηση στη Βουλή. Αυτό που τον απασχόλησε, όμως, δεν ήταν η τρομοκρατική ρατσιστική επίθεση, αλλά το αν ο Πακιστανός είχε άδεια παραμονής στη χώρα και άδεια εξασκήσεως επαγγέλματος.

Ο καθένας και οι ηθικές ευαισθησίες του θα μου πείτε. Πέρα όμως από την πλευρά της ηθικής, που για κάτι τέτοιους τύπους γίνεται λάστιχο όταν πρόκειται να δικαιολογήσουν την απανθρωπιά τους, δεν προκύπτει το εύλογο συμπέρασμα πως με τη στάση του αυτή ο τότε βουλευτής και νυν υπουργός, ενθάρρυνε  τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής;

 

xrysh902

 

 

 

Patoulis

Δεν μας εξέπληξε. Ο «Μίδας» και η «Μίδα», το χρυσοποίκιλτο ζεύγος της περιφέρειας Αττικής, δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι λιγότερο, κάτι φτηνότερο, κάτι λιτό, κάτι αταίριαστο στη χλιδή «Δυναστείας», «Τόλμης και γοητείας», ή –για να έρθουμε ανατολικότερα- οθωμανικής ala Ερντογάν, πολυτέλειας.

Το ευτελές –για την απαιτούμενη πολυτέλεια- ποσό των 124.000 ευρώ, αποφάσισε να δαπανήσει ο Πατούλης, για να εκδώσει λεύκωμα που θα προσφέρει σε άλλους «εξοχώτατους» επισκέπτες της περιφέρειας Αττικής. Ο προκάτοχος του Σγουρός είχε δώσει 40.000, αλλά φυσικά τι να περιμένει κανείς από τέτοιους περίεργους τύπους; Τύπους που δεν έχουν κριτήρια, αλλά ούτε και συναίσθηση της απαιτούμενης λάμψης, που πρέπει να εκπέμπει μία τέτοια «προωθητική» δουλειά.

Μάλιστα, για να δείξει και την προσήλωση του στις –προσχηματικές- δημοκρατικές διαδικασίες, έβαλε και την ομάδα χηναρίων που διαθέτει στο περιφερειακό συμβούλιο Αττικής, να υψώσουν φτεράκια τους (να πατήσουν τα κουμπάκια τους στα "δια περιφοράς"), για να εγκρίνουν με την συντριπτική πλειοψηφία των 47 έναντι 46, την «επίθεση χλιδής» που ετοιμάζει δια του πατουλείου λευκώματος.

Πέρα από το πραγματικά γελοίο του πράγματος (το γελοίο δεν εντοπίζεται μόνο στη σύσταση  τον χαρακτήρα ή το είδος μίας πράξης ή ενός τρόπου σκέψης ή δράσης, αλλά και στον χρόνο έσα στον οποίο συμβαίνει κάτι), υπάρχει και η δραματική αντιδιαστολή που καταγράφει ο Παύλος Πολάκης, σε σχετική ανάρτηση του στα «Κοινωνικά Δίκτυα». Αντιδιαστέλει το κόστος του λευκώματος με το κόστος (που δεν εγκρίθηκε ούτε πληρώθηκε)  για καθαρίστριες στα σχολεία και για βελτίωση των υγειονομικών συνθηκών στις αίθουσες τους. Και εκεί η σύγκριση είναι αμείλικτη. Όχι τόσο για το ποσό, όσο για την ιεράρχηση και τις επιλογές του «χρυσελεφάντινου» περιφερειάρχη.

ΥΓ Δεν θα πείραζε και τόσο (συνηθίσαμε ν απληρώνουμε λαμέ εξοχώτατους;) αν οι επιλογές αυτές ήταν του Πατούλη και η υπόθεση έμενε εκεί. Πειράζει όμως αφάνταστα και αποτελεί λόγο θλίψης μίας ολόκληρης κοινωνίας, το ότι θα υπάρξουν εκείνοι που θα δικαιολογήσουν τις απαράδεκτες επιλογές και θα τις θεωρήσουν αυτονόητες και αναγκαίες.

Τώρα περιμένουμε την ανακοίνωση Πατούλη, που θα μας πληροφορεί πως θα προχωρήσει σε έκδοση με δική του δαπάνη (θα προσφέρει ένα χρυσό φόρεμα της συζύγου του και αν δεν φτάσει τα 124.000, θα βάλει και ένα  κοστούμι του)

Goldendress

Το 2016. στην αναφερόμενη ως "επέτειο της κρίσης των Ιμίων", αλλά στην ουσία και σε ένα παράξενο παιχνίδι της Ιστορίας, για τους απανταχού ναζί, πρόκειται για την επέτειο της ανόδου του Χίτλερ στην εξουσία, το ιστολόγιο JUNGLE - Report είχε αναρτήσει την αλήθεια,  για ένα περιστατικό που είχε λάβει χώρα σε κεμπαπτζίδικο στο Μοναστηράκι. Πιο συγκεκριμένα στις 28 Ιανουαρίου (Πέμπτη) μια ομάδα 40 ατόμων από τη Γερμανία, έφτασε στην Αθήνα ύστερα από πρόσκληση της Χρυσής Αυγής και το απόγευμα κιόλας της ίδιας μέρας, επισκέφθηκαν τα γραφεία της εγκληματικής οργάνωσης. Στην κάθοδο τους στο Μοναστηράκι, μετά την περιήγηση σε άλλους χώρους, τους "υποδέχτηκαν" μέλη αντιφασιστικών οργανώσεων. 

Όσα αποκαλύπτονται για το επεισόδιο, είναι άκρως διαφωτιστικά για το τι είναι η ΧΑ, πως λειτουργεί, τι  σχέσεις και τι σκοπούς έχει. Και αυτά, πέρα από την αποδεδειγμένη σε δικαστικές αίθουσες και την καθημερινότητα, εγκληματική της δράση, ως εγκληματική οργάνωση που προφανώς είναι. Αναδημοσιεύουμε εδώ το συγκεκριμένο άρθρο του JUNGLE Report, του ιστολογίου που επί μία δεκαετία ανέδειξε τη δράση της ακροδεξιάς και των συγγενών της, ναζιστικών μορφωμάτων στην Ελλάδα.

Tη σημαία του γερμανικού Ράιχ σήκωσαν στην Ακρόπολη οι «Γερμανοί τουρίστες» της Χρυσής Αυγής

6 Φεβ 2016 , 9:46 μ.μ
Τελικά οι «Γερμανοί τουρίστες» που εδάρησαν από αναρχικούς σε κεμπαμπτζίδικο στο Μοναστηράκι, είχαν, αν μη τι άλλο, εκτενέστατο πρόγραμμα στην Αθήνα, που δεν περιοριζόταν μόνο στη συμμετοχή τους στην επέτειο των Ιμίων ή, πιο σωστά, στην επέτειο της ανόδου του Αδόλφου Χίτλερ στην Καγκελαρία.

Οι «Γερμανοί τουρίστες» είναι μέλη του γερμανικού ναζιστικού κόμματος «Der Dritte Weg» (Ο Τρίτος Δρόμος). Πρόκειται για ένα νεοσύστατο κόμμα, αδελφοποιημένο με τη Χρυσή Αυγή, που δημιουργήθηκε από αποχωρήσαντα μέλη του NPD και από απομεινάρια της απαγορευμένης στη Γερμανία ναζιστικής οργάνωσης «Freies Netz Süd».

Όπως γράφουν γεμάτοι περηφάνια στην ιστοσελίδα τους, μια ομάδα 40 ατόμων από δαύτους έφτασε την Πέμπτη (28/01) στην Αθήνα ύστερα από πρόσκληση της Χρυσής Αυγής και το απόγευμα κιόλας της ίδιας μέρας επισκέφθηκαν τα γραφεία της εγκληματικής οργάνωσης στη Μεσογείων -μπορούμε να φανταστούμε την εικόνα με τις αγκυλωτές χαιρετούρες κατά την άφιξή τους. Η μέρα τους όμως δεν έκλεισε και τόσο περήφανα, μιας και το βράδυ εφαρμόστηκε στο πετσί τους, από ομάδα αναρχικών, αυτό ακριβώς το «έξω οι ξένοι» που βιώνουν από αυτούς οι μετανάστες και οι πρόσφυγες στη Γερμανία.
 

tragas xrisiavgi

 

Η απόφαση του δικαστηρίου για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα πλησιάζει. Από τότε φαίνεται πως έχουν αλλάξει πολλά. Κάποιοι λένε προς το καλύτερο, στην πραγματικότητα όμως προς το χειρότερο. Η Χρυσή Αυγή μπορεί να έχασε τη δύναμή της, όμως αυτό δε σημαίνει τίποτα. Η κοινωνία ολόκληρη φασιστοποιείται σιγά-σιγά. Μπορεί αυτό να γίνεται ασυνείδητα, δεν μπορούμε όμως να κάνουμε πως δεν το βλέπουμε. Δεν μπορεί να χαϊδεύουμε και να δικαιολογούμε όσους βγαίνουν στους δρόμους σπέρνοντας μίσος και χολή απέναντι στους πρόσφυγες, στους μετανάστες, στους ξένους, στους διαφορετικούς.

Μπορεί να μη λένε πως είναι χρυσαυγίτες, αλλά αυτό το κάνουν μόνο από φόβο. Γιατί νιώθουν πως η Χρυσή Αυγή θεωρείται αυτή τη στιγμή εγκληματική οργάνωση. Και γι αυτό είναι πολύ σημαντική η απόφαση του δικαστηρίου στις 7 του Οκτώβρη. Μια πιθανή απόφαση που θα ενοχοποιεί μόνο το Ρουπακιά και θα αθωώνει το σύνολο της φασιστικής οργάνωσης, θα στείλει εντελώς λάθος μηνύματα σε όλους αυτούς. Μια αθωωμένη Χρυσή Αυγή θα μπορεί να βγει ξανά στους δρόμους, τρομοκρατώντας, προπηλακίζοντας και δολοφονώντας. Μαζί της θα βρίσκονται και όλοι αυτοί που τώρα φοβούνται να δηλώσουν οπαδοί της

Σε αναμονή αυτής της απόφασης, αναδημοσιεύουμε από τη Μαύρης Οχιά  κάποια άρθρα που είχαν γραφεί εκείνες τις μέρες και τα οποία προσπαθούν να αναδείξουν όλους εκείνους τους παράγοντες που συντέλεσαν στη γιγάντωση αυτού του φασιστικού μορφώματος. Το πρώτο μέρος ασχολείται με τους δημοσιογράφους, οι οποίοι ανέλαβαν να ξεπλύνουν τη Χρυσή Αυγή και να την παραδώσουν στην κοινή γνώμη ως κάτι κανονικό. Πριν, λοιπόν, αυτοί οι δημοσιογράφοι παραστήσουν πως έπεσαν από τα σύννεφα μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, είχαν παίξει και αυτοί το δικό τους σκοτεινό ρόλο. Ας διαβάσουμε, όμως, το πρώτο μέρος

 

Ποιοι έθρεψαν το τέρας του φασισμού ( Μέρος Α'. Δημοσιογράφοι και Χρυσή Αυγή) 

Με αφορμή τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από χρυσαυγίτες, είδαμε τις τελευταίες μέρες πολλούς δημοσιογράφους να “πέφτουν από τα σύννεφα”, να “οργίζονται” και να “απαιτούν” από την κυβέρνηση να πάρει μέτρα εναντίον των εγκληματικών στοιχείων της Χρυσής Αυγής.

Μέχρι τώρα, όμως, τι έκαναν οι περισσότεροι από αυτούς; Συνδιαλέγονταν και έπαιρναν συνεντεύξεις από μέλη της εγκληματικής οργάνωσης σαν να μην ήξεραν τίποτα για το ποιον της, αναπαρήγαγαν μυθεύματα περί προστασίας των Ελλήνων γιαγιάδων και παππούδων από τη Χρυσή Αυγή και πολλοί από αυτούς θεωρούσαν τους χρυσαυγίτες εν δυνάμει συνεργάτες σε μια συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία.

DollyBoss

Η Ξένια Κουναλάκη έγραφε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ πριν αρκετά χρόνια, πως το κιτς* στην πολιτική είναι παραδοσιακά ταυτισμένο με τα απολυταρχικά καθεστώτα. Διανοητές όπως ο Herman Broch, o T. Adorno ή o C. Greenberg  ασχολήθηκαν με το ναζιστικό κιτς.  Ο Κούντερα καυτηρίασε την εκδοχή του φαινομένου σε μία κομμουνιστική, παρηκμασμένη παραλλαγή, στην «Αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι». Αυτός ήταν άλλωστε και ο λόγος που οι περιστοιχίζοντες τον Reagan, νεοφιλελεύθεροι opinion makers, «αγάπησαν» τότε  τον Κούντερα  (δεκαετία 1980).

Οι θατσερορηγκανικοί  νεοσυντηρητικοί αγκάλιασαν τον Κούντερα, επειδή αποκαλούσε τα καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης «έναν κόσμο χαμογελαστών ηλιθίων καθ' οδόν προς το γκουλάγκ, το οποίο πίστεψαν ότι είναι η ουτοπία».  Φυσικά η αγάπη τους για τον Μίλαν Κούντερα περιοριζόταν σε ένα δύο βιβλία (την «αβάσταχτη» και το «Βιβλίο του Γέλιου και της Λήθης») και μερικούς αφορισμούς. Το «Αστείο» ή περισσότερο ακόμη η «Αθανασία», ήταν μάλλον δυσνόητα για το αμερικάνικο πιο πολύ. αναγνωστικό κοινό.

Σήμερα, ένα ιδιότυπο (sui generis) kitsch κατακλύζει και τη χώρα μας, οπού όλα φτάνουν με τη σχετική καθυστέρηση. Καθυστερούν αλλά φτάνουν. Φροντίζουν γι’ αυτό τα πεφωτισμένα μυαλά των ανθρώπων που επιλέγουμε, για  να για να «διοικήσουν», για να διακοσμήσουν το στερέωμα των celebrities (sic) της καθημερινότητας μας.

Magkas

bogdanos01

«Ακόμα αναπνέει, καυτός συνεαυτός αργόμισθος,

Ξενοφερμένος ενδοβαλτός, ώσπου να σβήσει στο φλογώδες άηχο»

Κωνσταντίνος Μπογδάνος, ''Ξένο σώμα''

 

Σήμερα ο ήρωάς μας ήταν χαρούμενος. Θα πήγαινε σε μία συγκέντρωση αγανακτισμένων Ελλήνων πατριωτών που θα γινόταν στην πλατεία Βικτωρίας, μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας εναντίον των ξένων λαθραίων ισλαμοταλιμπάν που είχαν κατακλύσει την περιοχή. Φόρεσε λοιπόν μια ωραία πράσινη μάσκα για τον κορονοϊό και πήγε. Οι συγκεντρωμένοι ήταν δεν ήταν δεκαπέντε άτομα. Ήταν όμως κι αυτός, άρα δεκαέξι. Ήταν και άλλος ένας ο Ηλίας ο Κασιδιάρης, σύνολο δεκαεφτά. Ήταν επίσης πολλοί αστυνομικοί εκεί, δικά τους παιδιά από παλιά, από τα χρόνια της Κατοχής κι από τα χρόνια της Χούντας. Ο ήρωάς μας πήγε και στάθηκε δίπλα τους. «Νιώθω ασφαλής στην πλατεία Βικτωρίας» ενημέρωσε για την κατάστασή του στο fb. Από πολύ παλιά άλλωστε ένιωθε έλξη και ασφάλεια δίπλα σ’ αυτά τα λυγερόκορμα παιδιά με τις μπλε και πράσινες στολές. Ειδικά μετά από εκείνη τη βραδιά στα Εξάρχεια, όπου οι αναρχοάπλυτοι τον είχαν κάνει μαύρο στο ξύλο.

 

bogdanos26

 

wide1

Είναι κάτι περιπτώσεις που αμφιβάλλει κανείς για τον τόπο, τον χρόνο και το περιβάλλον (κυρίως το ανθρωπογενές) μέσα στο οποίο ζει. Εντάξει. Δεν βρισκόμαστε ανάμεσα σε λόγιους, σοφούς ή απλά ανάμεσα σε σοβαρούς ανθρώπους (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) αλλά από αυτό μέχρι την εντατική προσπάθεια καθιέρωσης της χυδαιότητας ως  επικρατούσας ιδεολογίας και πρακτικής, το πράγμα σηκώνει πολλή συζήτηση. Η διαρκής τάση επιβολής της χυδαιότητας και της φτήνιας από εξωνημένους δημοσιολογούντες (με το έτσι θέλω) μοιάζει με την παροιμία που θέλει την κολοβή αλεπού να τις βλέπει όλες κολοβές και να επιβάλει ως «καθώς πρέπει στάση» τον ακρωτηριασμό της σκέψης και το «στρογγύλεμα» της συνείδησης.

Ανατριχίλα (αλλά και στομαχικές διαταραχές) προκαλεί  πρόσφατο δημοσίευμα της βασίλισσας του click-bait (της αλίευσης επισκεπτών με τον ερεθισμό των φτηνότερων ανθρώπινων ενστίκτων), της «επίσημη ιστοσελίδα του δήμου Ραφήνας», που θεωρεί πως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σκέφτεται και να διατυπώνει δημόσια την κρίση του. Γιατί όπως λέει η βασίλισσα της προπαγάνδας «δεν ενδιαφέρουν κανέναν».

Ξέρει η «επίσημη» πως τα ενδιαφέροντα θέματα είναι το ότι έκλεψαν τοστιέρα από τη Λίτσα την Πατέρα ή η επίθεση αλεπούς στο κοτέτσι του Ρουβά ή η σύλληψη παίκτριας realty show να τρώει κρυφά σαλάμια. Αυτά είναι τα θέματα που οφείλει να ερευνά ο «υπεύθυνος», ήσυχος και «ενεργός» πολίτης. Τα υπόλοιπα, τα σοβαρά, καλύτερα να τα αφήνει στους «αρμόδιους» που «όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν» αρκεί να εισπράττονται τα κατάλληλα επίχειρα.

Θλιβερό το να νομίζουν οι επαγγελματίες προπαγανδιστές πως μπορούν ακόμα και να διαμορφώνουν τις προτιμήσεις και τα ενδιαφέροντα των ανθρώπων.  Θλιβερότερο όταν το κάνουν με την χρήση του άδειου από νόημα λόγου, του από χρόνια ξεπερασμένου ψευτόμαγκα.