Σειρά από γεγονότα. Γεγονότα που ξεκίνησαν από τις 6 Ιουλίου του 2015, με την παραχάραξη της λαϊκής εντολής από το κόμμα που ξέρει καλύτερα τι θέλει ο λαός, πριν ακόμα και από τον λαό τον ίδιο.  Μία παραμόρφωση της λαϊκής εντολής κατά τον τρόπο που ήθελε η ηγεσία του λαοπρόβλητου κόμματος και τι σύμπτωση! Κατά τον τρόπο που ήθελαν οι μεγάλοι της Ευρώπης. Οι μεγάλοι βέβαια δεν είναι οι Γερμανοί, αλλά οι μεγάλες πολυεθνικές που τα συμφέροντα τους βρίσκονται (και) στη Γερμανία, ή στον φορολογικό παράδεισο που ονομάζεται Λουξεμβούργο.

Από τότε τράβηξαν έναν δρόμο κατηφορικό. Έναν δρόμο που όσο περίσσευαν τα μπράβο από τους πιστωτές, τόσο ξεχείλιζε ο πόνος από τον γελασμένο λαό. Τον λαό που επέλεξε το κόμμα φάντασμα, που το είπαν ΣΥΡΙΖΑ για να κυβερνήσει και να τον απαλλάξει από το όνειδος των μνημονίων και του διεθνούς οικονομικού ελέγχου.

Σεπτέμβριος 2007

 Ο γράφων φαντασιώνεται την Αττική ως ετήσια τούρτα γενεθλίων φλαμπέ, του εκάστοτε υπουργού περιβάλλοντος (τέως και δημοσίων έργων). Όλοι, φλεγόμενοι και μη, σβήνουμε τα κεράκια ουρλιάζοντας: Και του χρόνουουουουουου!

 

ΑΓΑΜΩ: Διάγω βίον  άγαμον ή το ακριβώς αντίθετον. Δηλ. αγαπώ και γαμώ ταυτοχρόνως, ήτοι διάγω βίον  ανθόσπαρτον.
ΑΓΧΩΝΑΚΙ: Παγωτό χωνάκι ως επιδόρπιο σε βαρύ γεύμα, όπου γνωρίζει ο φάγων ότι θα επιφέρει αγχώδη δυσπεψίαν και όμως από λαιμαργία το τρώγει! Τι να πει κανείς....