MAT153

 

«Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει. Η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά. Η υποταγή ή ο εθισμός σε μια τέτοια συνύπαρξη, η συνδιαλλαγή, δεν προκαλεί τον κίνδυνο της αφομοίωσης ή της λήθης, του πώς πρέπει, του πώς οφείλουμε να σκεφτόμαστε, να πράττουμε και να μιλάμε; 

»Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή, πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. Η μορφή του τέρατος είναι αποκρουστική. Όταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε… γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε.» 

Μάνος Χατζιδάκις

 

MAT152

 Άνθρωποι πεσμένοι κάτω, εμφανώς εξουδετερωμένοι, ημιαναίσθητοι, δέχονται κλωτσιές σε όλο τους το σώμα από κάποιους που φέρουν τα διακριτικά της Ελληνικής Αστυνομίας. Δεν ξέρουμε αν ο απλός αστυνομικός είναι υπερήφανος για τους δολοφονικούς συναδέλφους του. Αν δεν είναι υπερήφανος, κάτι πρέπει να κάνει. Αν δεν κάνει, είναι συνένοχος