Το Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας στο μεταίχμιο μεγάλων αλλαγών  Ραφήνα-Λαύριο-Πειραιάς

Η Ραφήνα βρίσκεται στο μεταίχμιο μεγάλων αλλαγών.

Η επέκταση του λιμανιού της Ραφήνας αποτελεί τον κινητήριο μοχλό για μια σειρά μεγάλων αλλαγών στην πόλη και στην καθημερινότητα των κατοίκων της.

Οι Κινέζοι της Cosco έχουν ενημερώσει τις ακτοπλοϊκές εταιρείες του Πειραιά πως θα πρέπει τα επόμενα χρόνια

να αναζητήσουν καινούριο λιμάνι αναχώρησης για ορισμένες ακτοπλοϊκές γραμμές.

Η Ραφήνα και το Λαύριο αναμένεται να τραβήξουν το κουπί και να αποτελέσουν τα λιμάνια αφετηρίας για γραμμές του Αιγαίου, όπως της Σάμου-Ικαρίας, της Χίου-Μυτιλήνης και κάποιων γραμμών του Κεντρικού Αιγαίου.

Το λιμάνι του Πειραιά αποτελεί εδώ και λίγα χρόνια Κινεζική Επικράτεια και τις αποφάσεις για τη λειτουργία του τις παίρνουν οι άνθρωποι της COSCO και όχι το ελληνικό κράτος.

Η επέκταση του λιμανιού

Ενόψει της νέας εποχής ο Οργανισμός Λιμένος Ραφήνας προχωρά στην επικαιροποίηση του Master Plan λιμανιού, το οποίο αναμένεται να δοθεί στη δημοσιότητα το φθινόπωρο.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα γνωστά, το Master Plan προβλέπει επέκταση του λιμανιού προς όλες τις κατευθύνσεις, με επίκεντρο την επέκταση προς το θαλάσσιο μέτωπο.

Προβλέπεται η δημιουργία πολλών νέων προβλητών που η κατασκευή τους θα πραγματοποιηθεί από τους ενδιαφερόμενους στους οποίους θα δοθεί κατόπιν διαγωνισμού το δικαίωμα παραχώρησης χρήσης.

Αττική Οδός, Προαστιακός, Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας

Για την υποστήριξη των δραστηριοτήτων του λιμανιού προβλέπεται η έλευση της Αττικής Οδού και του Προαστειακού μέχρι τη Ραφήνα.

megalo rema3Σύμφωνα με όσα έχουν ακουστεί ο Προαστιακός  θα έρθει υπογειοποιημένος μέχρι το λιμάνι με ενδιάμεσους σταθμούς στον χώρο κοντά στην   ALPHA BETON, στην οδό Δημοκρατίας και στο λιμάνι της Ραφήνας.

Επίσης, προβλέπεται η υπογειοποίηση της οδού Φλέμινγκ, καθώς και η διαπλάτυνση της και η δημιουργία ενός βοηθητικού δρόμου εφαπτομενικά (;) με το Ρέμα.

Για να γίνουν όλα αυτά απαιτείται η «θυσία» του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας.

Η μελέτη διευθέτησης και οριοθέτησης είναι προαπαιτούμενο για όλα τα παραπάνω.

Τα μεγάλα αναπτυξιακά έργα για το λιμάνι είναι υπεύθυνα για την υποβάθμιση, την αλλοίωση και την σταδιακή συρρίκνωση του οικοσυστήματος του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας.

Η νέα Ραφήνα

Η νέα Ραφήνα των μεγάλων αναπτυξιακών έργων θα είναι κατά πολύ διαφορετική σε σχέση με τη σημερινή.

Το νέο λιμάνι αναμένεται να αποτελέσει υπερτοπικό πόλο που θα συγκεντρώσει σημαντικό αριθμό νέων κατοίκων.

Σε μικρογραφία το λιμάνι θα παίξει το ρόλο του Αεροδρομίου «Ελευθέριος Βενιζέλος» στην πληθυσμιακή μεταβολή που συντελέστηκε στα Μεσόγεια τα προηγούμενα χρόνια.

Η Κίνηση του λιμανιού θα αυξηθεί κατακόρυφα, η Ρύπανση θα αυξηθεί κατακόρυφα,  η Κυκλοφορία των οχημάτων (υπόγεια και υπέργεια) θα αυξηθεί κατακόρυφα.

Είναι δυνατόν η Ραφήνα να αντέξει τέτοιο φορτίο σε επιβάτες και οχήματα;

Είναι δυνατόν μια πόλη να αλλάξει δραματικά χωρίς να το καταλάβει καλά-καλά κανείς;

Είναι δυνατόν να υπονομευτεί η υγεία των κατοίκων;

megalo rema2Είναι δυνατόν να υποβαθμιστεί σε τόσο μεγάλο βαθμό ένα φυσικό οικοσύστημα, όπως αυτό του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας, χωρίς περίσκεψη και χωρίς αιδώ;

Είναι δυνατόν να θυσιαστούν τα πάντα στον βωμό της ανάπτυξης;

Η υγεία των κατοίκων, η ποιότητα ζωής, οι οργανισμοί του Ρέματος είναι ασήμαντα θέματα;

Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει;

Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από όλο αυτό το αναπτυξιακό παραλήρημα;

Κερδίζουν οι εταιρείες κατασκευής των έργων, κερδίζουν όσοι θα ξεπουλήσουν τη γη, κερδίζουν οι εταιρείες που θα εκμεταλλευτούν το νέο λιμάνι.

Χάνουν οι περισσότεροι κάτοικοι καθώς οι αξίες των σπιτιών θα μειωθούν.

Χάνεται αυτό που ξέραμε ως Ραφήνα με τα καλά του και τα κακά του.

Χάνεται η ταυτότητα μια πόλης.

Χάνεται η καθημερινότητα των κατοίκων με τα υπέρ και τα κατά.

Χάνεται ένα σημαντικό οικοσύστημα.

Χάνουν πολλοί πολλά, κερδίζουν λίγοι πολλά.

«Κορώνα-γράμματα η ζωή, μα εγώ το κέρμα χάνω....» κατά τον στίχο του τραγουδιού του Σωκράτη Μάλαμα.

Η Ραφήνα θα μοιάσει με τον Πειραιά.

Νέο λιμάνι, νέος Πειραιάς.

Οι κάτοικοι έχουν, άραγε, κάποιο λόγο σε όλα αυτά; 

Ο Γιώργος Σεφέρης στο ποίημά του «Ελένη» (1953) μας προειδοποιεί:

«Κι οι ποταμοί φουσκώναν μες στη λάσπη το αίμα
για ένα λινό κυμάτισμα για μια νεφέλη
μιας πεταλούδας τίναγμα το πούπουλο ενός κύκνου

 

για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη»