Logia Eisaggelea

Είναι το άρθρο  332 ΚΠΔ υποχρεώνει τους δικαστικούς λειτουργούς να μεταχειρίζονται τα πρόσωπα που συμμετέχουν στη δίκη κατά τρόπο αμερόληπτο, ευπρεπή, απαθή και ψύχραιμο. Σε περίπτωση παραβίασης της διάταξης ο λειτουργός διαπράττει βαρύ πειθαρχικό αδίκημα, κατά το «γράμμα του νόμου».

Είναι το άρθρο αυτό που χρησιμοποιούν ως επιχείρημα οι άνθρωποι της κυβερνώσας Νέας Δημοκρατίας που πήραν θέση απέναντι στην αγόρευση της εισαγγελέως κυρίας Α. Δόγκα. Είναι το άρθρο αυτό που χρησιμοποίησε και ο γιάπης υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ, Σκέρτσος, για να χαρακτηρίσει και να «βάλει στη θέση της» την Εισαγγελέα κα. Δόγκα.

«Τον δικαστικό λειτουργό τον θέλουμε ψυχρό και αμερόληπτο» είπε καυτηριάζοντας την αγόρευση της εισαγγελέα,  ο υφυπουργός παρά τω Κυριάκω Μητσοτάκη. Βέβαια την ίδια ώρα η εισαγγελέας δεχόταν πολιτικές πιέσεις από ομόσταυλους του κ. υφυπουργού.

VarvavaSq

 

Μπροστά στην ανοησία της εξουσίας, η οποία «λαμβάνει τα μέτρα μας» για την παρεμπόδιση της εξάπλωσης της πανδημίας ενώ

α. Δεν έχει μετρήσεις παρά μόνο εκτιμήσεις, εφόσον δεν κάνει διαγνωστικά τεστ παρά σε μικρό δείγμα πληθυσμού

β. Δεν φροντίζει να φτιάξει ένα σοβαρό εθνικό σύστημα υγείας, ούτε τώρα που η νεοφιλελεύθερη μούρη της τρίφτηκε στη λάσπη της αποτυχίας της ιδιωτικής περίθαλψης να ανταπεξέλθει (και γι΄ αυτό φρόντισαν φυλάγοντας τα ρούχμα τους να μ φτάσει η κατάσταση εκεί)

γ. Επιτρέπει σε υφυπουργό της (Κοντοζαμάνης) να αμολάει ρουκέτες ως απάντηση σε δημοσιογράφο που ρωτά τι θα κάνουν για την αναβάθμιση του συστήματος υγείας, μετά από την πρόσφατη εμπειρία, τύπου «η δημοσιογράφος προφανώς αναφέρεται σε συστήματα υγείας και πολιτικά συστήματα τα οποία έχουν εξαφανιστεί από τον πλανήτη. Νομίζω σε δύο – τρεις χώρες υπάρχουν αυτά τα συστήματα και η  διεθνής εμπειρία έχει καταδείξει ότι έχουν αποτύχει»  (ενημέρωση 3/5/2020 των  18:00 με Χατζηγεωργίου και Χαρδαλιά)

δ, χώνει το κεφάλι της στην άμμο προσποιούμενη πως δεν βλέπει την τεράστια οικονομική καταστροφή που θα χτυπήσει μεν όλο τον κόσμο, θα διαλύσει όπως την εξασθενημένη από 10 χρόνια ύφεσης και ξεπουλήματος των βασικών της πυλώνων, Ελλάδα

Περιλαμβανεται και  μία παλιά ανθολόγηση στοχασμών πανω στη χειραγώγηση, από την περιοδική έκδοση fragile (fragilemag.gr)

Εμβαθύνοντας περισσότερο στα όσα δεσπόζουν στις ζωές μας τον τελευταίο καιρό, την άλωση της καθημερινότητας μας και την επικράτηση μίας ενιαίας, κυρίαρχης θεώρησης της έννοιας  “ατομική ευθύνη”, αναζητήσαμε τον τρόπο και τα στοιχεία που μας κάνουν να αναζητούμε αυτό που ήδη έχουμε ως πολίτες. Και μάλιστα ως πολίτες που διεκδικούμε ενεργά, σε πορείες και μαζικές διαμαρτυρίες, αυτό που οι κυβερνώντες -δίχως καμία αίσθηση της ευθύνης που έχουν- φρόντισαν να κατεδαφίσουν μερικά χρόνια πριν.

Δεν μπορεί λόγου χάρη, ο Άδωνις Γεωργιάδης να εγκαλεί πολίτες για “μειωμένη αίσθηση ατομικής ευθύνης” όταν πριν από λίγα χρόνια, ήταν αυτός που με φριχτή έπαρση ζητούσε να μην αποδώσουν τη διάλυση του ΕΟΠΥΥ στην τρόικα αλλά στον ίδιο και μάλιστα καμάρωνε ως παραφουσκωμένο (αλλά ακαλαίσθητο) παγώνι.

Δεν μπορεί να επικαλείται την ατομική ευθύνη ο Κυριάκος Μητσοτάκης (petit Koulis κατά το πλέον αρμόζον) όταν ως υπουργός διοικητικής μεταρρύθμισης διέλυσε εντελώς το ΕΣΥ.  Αυτό βέβαια την ίδια ώρα που χαρακτήριζε γιατρούς και νοσηλευτές ως “τεμπέληδες” και φυσικά δεν φρόντισε για προσλήψεις “τεμπέληδων” για να λειτουργήσει το όποιο σύστημα υγείας απέμεινε, Αυτό το σύστημα που άφησαν πίσω τους οι ορδές των βαρβάρων θιασωτών της “ιδιωτικής υγείας” και μεταπράτες της δημόσιας, όπως και οτιδήποτε κοινού (δημοσίου) αγαθού.

Σίγουρα για να αντιμετωπίσουν σήμερα την κρίση της πανδημίας που βρήκε τη χώρα γυμνή, οι κυρνώντες γεμάτοι τρόμο από τα πεπραγμένα τους των τελευταίων ετών, άρχισαν την συστηματική προπαγάνδα. Μας νουθετούν για τον εθελούσιο εγκλεισμό ,μας στο σπίτι, προκειμένου να αποφευχθεί η κατάρρευση του -διαλυμένου ήδη- συστήματος υγείας,  Μας προετοιμάζουν για να δεχτούμε την περαιτέρω μετατόπιση των  ευθυνών για την κατάρρευση και του θανάτους που θα τη συνοδεύσουν, στον κάθε πολίτη χωριστά και όχι στους ίδιους. Όχι στους δημίους του συστήματος υγείας. Η εξαιρετικά μειλίχια και πράα μορφή του κ. Σ. Τσιόδρα, ο οποίος με συγκινησιακό φόρτο μας παρακαλεί να “μείνουμε σπίτι” είναι πραγματικά το μόνο έντιμο στοιχείο της όλης εικόνας. 

Ναι, θα μείνουμε σπίτι, όπως μένουμε ήδη εδώ και μέρες. Όχι όμως γιατί είμαστε “υπεύθυνοι”. Θα μείνουμε γιατί αγαπάμε τη ζωή τη δικιά μας και των ανθρώπων της κοινότητας ή της κοινωνίας μας. Σεβόμαστε τις ζωές των ανθρώπων. Τις ζωές που οι κυβερνώντες δεν σεβάστηκαν και δεν σέβονται και που τώρα γεμάτοι υποκρισία παριστάνουν τους ανήσυχους και μας επιδεικνύουν το πλαστό και γελοίο ενδιαφέρον τους.

Eu FlagCOV

Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικόν ό,τι είναι Αληθές.

            Διονύσιος Σολωμός, Στοχασμός του ποιητή.

XVI. Ποιήματα. Ίκαρος, 1961.σελ. 39 (με προλεγόμενα Ι. Πολυλά)

Η γερμανόφωνη εφημερίδα NordWest, σε άρθρο της* για τις ελληνικές επιδόσεις στην αντιμετώπιση της πανδημίας του νέου κορωνοϊού καταλήγεει στο συμπέρασμα πως: «καμία άλλη χώρα στην Ευρώπη δεν εξαρτάται τόσο πολύ από τον τουρισμό όσο η Ελλάδα. Εάν δεν έρχονταν οι τουρίστες, οι οικονομικές συνέπειες για την Ελλάδα θα ήταν καταστροφικές. Μόλις η Ελλάδα είχε αρχίσει να ανακάμπτει. Αυτό για την Ελλάδα, τη βασίλισσα του χρέους στην Ευρώπη, είναι ένα σκληρό χτύπημα. Με τον ελληνικό μύθο για θριάμβους ενάντια στον κορονοϊό θέλουν τώρα οι εξυπνάκηδες στην Αθήνα να σώσουν προφανώς ό,τι ακόμα σώζεται. Εάν κάτι τέτοιο είναι ανεύθυνο απέναντι στους τουρίστες, λίγο φαίνεται να τους νoιάζει».

Διαβάζοντας το άρθρο της NordWest και με παράλληλη ανάγνωση της Deutsche Welle (DW)**, δεν μπορέσαμε να μη ξανασκεφτούμε το δικό μας άρθρο, στην Attica Voice με τίτλο «Υπάρχει πράγματι, ελληνικό θαύμα;» , όπου μέσα από σειρά παραθέσεων γεγονότων και δεδομένων, αποδεικνύουμε πως «το ελληνικό θαύμα είναι η πειθαρχία, σε γενικές γραμμές, ενός κατά κανόνα απείθαρχου λαού. Και ένα δεύτερο θαύμα είναι οι ηρωικές προσπάθειες που καταβάλλει το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό κάτω από τις γνωστές σε όλους μας αντίξοες συνθήκες».

Δεν είναι εντελώς αντίθετα τα παραπάνω συμπεράσματα. Από τη μία υπάρχει η πραγματικότητα του φόβου που διεσπάρη από τους υπεύθυνους, φόβος ο οποίος λειτουργεί ως ψυχολογικό μαστίγιο καταναγκασμού στον απείθαρχο λαό. Έτσι, ο φόβος από τη μία και η οικονομική ανέχεια από την άλλη, μας έκαναν συνεπείς θιασώτες του «Μένουμε σπίτι».

Υποκατηγορίες