DamagePiano

Στο διάβασμα της είδησης των βανδαλισμών στο Ωδείο Athenaeum , η σκέψη σταματά να λειτουργεί. Σταματά να υπάρχει. Αρνείται να δεχτεί την «πληροφορία». Όσο ευρύχωρη και αν μπορεί να γίνει η ανθρώπινη σκέψη, όσο και αν προσπαθεί διαρκώς να διευρύνει τις βιβλιοθήκες της προκειμένου να τακτοποιήσει κάπου τις πληροφορίες που τη βομβαρδίζουν καθημερινά, τόση κτηνωδία δεν τη χωράει. Και από την πλημμύρα φρίκης που συντελείται στον νου, το λογικό παραλύει, η σκέψη αδειάζει και δεν υπάρχει τίποτα να κάνεις, τίποτα να πεις, τίποτα να γράψεις.

Πέρασαν 5 μέρες από τη στιγμή που κυκλοφόρησε η είδηση των βανδαλισμών σε έναν ιδιαίτερο χώρο τέχνης. Σε έναν χώρο δημιουργίας, αφού η μουσική (κατά βάση) είναι από τις τέχνες που δεν σταματούν να αναπνέουν δίπλα μας. Από τη στιγμή της πρώτης γέννησης ενός μουσικού έργου, αυτό ξαναγεννιέται κάθε φορά, που ένας ακόμα  μουσικός, θα το ερμηνεύσει. Και η ανάσα του έργου, η ανάσα της ίδια της τέχνης βγαίνει μέσα από όργανα σαν και αυτά που κατάστρεψαν πριν 4 μέρες, άγνωστοι. Μέσα από χώρους σαν του Ωδείου Athenaeum, που σκοτείνιασαν οι ίδιοι άγνωστοι. Για εξίσου  άγνωστους λόγους -ή  ενδεχομένως γνωστούς σε  κάποιους- , πλην όμως τόσο άρρωστους, που και η ίδια η φρίκη δεν τους αντέχει.

Διαβάζουμε για την καταστροφή του σετ των μεγάλων κρουστών, που δεν μπορούσαν να μεταφέρουν, για να αποσπάσουν τα μεταλλικά στεφάνια των τυμπάνων. Τέλος –λέει το σχετικό ρεπορτάζ-  προχώρησαν στον ψεκασμό όλου του εσωτερικού του τριώροφου κτηρίου με σκόνη από τους πυροσβεστήρες. Έψαξαν –σύμφωνα με το ρεπορτάζ της επόμενης μέρας-  και άδειασαν όλες τις βιβλιοθήκες, έκλεψαν ή κατέστρεψαν κιθάρες, βιολοντσέλο κοντραμπάσο, άρπα, μεταλλόφωνα και ξυλόφωνα, 3 σετ ντραμς, πίνακες, γλυπτά και φωτιστικά, τηλεφωνικό κέντρο και υπολογιστές, σωληνώσεις ύδρευσης, θέρμανσης και καλωδιώσεις ΔΕΗ.  Ποια είναι αυτή η αρρώστια που ωθεί κάποιον να βγάλει τη μανία του πάνω σε μουσικά όργανα; Ακόμα και αν μπορεί να δικαιολογήσει κάποιος την αναγραφή συνθημάτων σε τοίχους, την εισβολή και κατάληψη άδειων κτιρίων, την κατάληψη ακόμα και κυβερνητικών κτιρίων, σε πολλές περιπτώσεις, ως πολιτική δράση, αντίδραση ή ακόμα και κοινωνική ανάγκη,  η καταστροφή ενός ωδείου είναι εντελώς ακατανόητη. Αυτό,  προκειμένου να μην προλάβουν οι διάφοροι «επαγγελματίες ανατόμοι της κοινωνίας» να στιγματίσουν την κοινωνική αντίδραση  απέναντι σε αυτούς που εξαθλιώνουν κοινωνίες, ταυτίζοντας την με την απάνθρωπη και φρικαλέα καταστροφή ενός χώρου καλλιέργειας και προαγωγής του πολιτισμού.

bloomberg grafima1

 

Λίγοι μόλις μήνες έχουν περάσει από το πρώτο κύμα της πανδημίας και η «υποδειγματική» Ελλάδα της άνοιξης, σε ό,τι είχε να κάνει με τη διαχείριση της πανδημίας, μετατράπηκε πολύ γρήγορα σε παράδειγμα προς αποφυγήν. Μόνο ο τρελός του χωριού πανηγυρίζει πια, την ίδια στιγμή που ο Μωϋσής κάνει ποδήλατο ανέμελος και η υπέρκομψη σύζυγος κάνει διακοπές διαρκείας

Με βάση τα στοιχεία του Δεκεμβρίου, η Ελλάδα βρίσκεται στην 50η θέση από τα 53 κράτη που περιλαμβάνει η μελέτη του Bloomberg. H έκθεση αυτή ανανεώνεται κάθε μήνα και βαθμολογεί την πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση του ιού με τον μικρότερο δυνατό αντίκτυπο για την οικονομία και την κοινωνία. Ο δείκτης Covid Resilience, όπως έχει ονομαστεί, κατατάσσει χώρες με ΑΕΠ πάνω από 200 δισ. δολάρια με βάση 10 παράγοντες που χωρίζονται σε δύο κατηγορίες:

 

parents and children

 

Αποτελεί ειρωνεία πως μια συντηρητική δεξιά κυβέρνηση είναι αυτή που έρχεται να νομοθετήσει κάτι που αρνήθηκε η κατ΄ όνομα τουλάχιστον πιο προοδευτική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής. Ακόμη μεγαλύτερη ειρωνεία, όμως, αποτελεί πως συναντά οργανωμένες αντιδράσεις από ενώσεις που υποστηρίζουν πως μάχονται ενάντια στις διακρίσεις ανάμεσα στα φύλα. Αναφερόμαστε στο αναμενόμενο, εδώ και πολλά χρόνια, της συνεπιμέλειας των παιδιών χωρισμένων γονιών.

Σύμφωνα με τον υπουργό Δικαιοσύνης, Κώστα Τσιάρα, με το νέο νομοσχέδιο «διασφαλίζεται η από κοινού και από τους δύο γονείς γονική μέριμνα (ένας όρος ευρύτερος που περιέχει και τη συνεπιμέλεια)». Επίσης «διασφαλίζεται η τουλάχιστον κατά το ένα τρίτο του χρόνου επικοινωνία του παιδιού και με τον άλλο γονέα. Θα κυμαίνεται από τον μισό χρόνο ώς το ένα τρίτο του χρόνου με τον άλλο γονέα».

Μέχρι τώρα, στην Ελλάδα, στο 98% των περιπτώσεων το δικαστήριο αναθέτει την αποκλειστική επιμέλεια στη μητέρα, κάτι που αποδεικνύει πως το αποκλειστικό κριτήριο που λαμβάνει υπόψη του είναι το φύλο του γονέα, κάτι που με τη σειρά του σημαίνει πως πρόκειται για μια ακόμη έμφυλη διάκριση – αυτή τη φορά εις βάρος των ανδρών – που κάθε πολιτισμένη κοινωνία οφείλει να καταργήσει.

Ήδη, από το 2015, το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει εκδώσει ψήφισμα στο οποίο υποστηρίζει την κοινή ανατροφή των παιδιών και το θεσμό της εναλλασσόμενης κατοικίας, κάτι που ισχύει σε πολλές άλλες χώρες, όπως στη Γαλλία, το Βέλγιο, τη Σουηδία, τη Δανία και σε αρκετές Πολιτείες στις ΗΠΑ.

Στην Ελλάδα, εδώ και αρκετά χρόνια, πολλοί πατέρες έχουν διεκδικήσει τη νομοθετική θέσπιση της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας και των δυο γονιών. Αυτό που οι πατέρες ζητούν είναι να συναποφασίζουν με τις μητέρες των παιδιών τους για όλα τα ζητήματα ανατροφής, για το πού θα μένει το παιδί τους και το πώς θα μοιράζεται ο χρόνος του ανάμεσα στα δυο σπίτια, που θα πρέπει να θεωρούνται και τα δυο «σπιτικά» του παιδιού.

 

sales

 

Την ώρα της μεγάλης υγειονομικής κρίσης, του lockdown και των χιλιάδων κλειστών μικροεπιχειρήσεων, οι business για τους έχοντες δεν τελειώνουν. Αντιθέτως, συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό και –πιθανό – και πιο εύκολα.

Αυτήν ακριβώς την ώρα που χιλιάδες δυστυχείς πρόσφυγες συνωστίζονται σε άθλιες τριτοκοσμικές συνθήκες με την ανοχή – ή και την επιδοκιμασία - του μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας, αντιμετωπιζόμενοι ως απειλούντες την ομοιογένεια της ελληνικής κοινωνίας, χιλιάδες αγορές ακινήτων πραγματοποιούνται από πολίτες χωρών εκτός Ευρωπαϊκή Ένωσης.

Την ώρα, επίσης, που η κυβέρνηση των αχρήστων ετοιμάζεται να γιορτάσει την επέτειο για τα 200 χρόνια της έναρξης του αγώνα για την ελληνική ανεξαρτησία, χοροστατούσης της μεγάλης Κυρίας Γιάννας Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, η χώρα συνεχίζει αργά και σταθερά να πωλείται σε τιμή ευκαιρίας. Σε όποιον πληρώνει, χωρίς διακρίσεις. Οι διακρίσεις, σ' αυτό τον κόσμο της αποθέωσης του πλούτου, είναι μόνο για τους φτωχούς.

Όπως αποτυπώνεται από τα αρμόδια τμήματα Κεφαλαίου των Δημόσιων Οικονομικών Υπηρεσιών (Δ.Ο.Υ.) της πρωτεύουσας, οι αγοραπωλησίες ακινήτων εμφανίζουν αξιοσημείωτα υψηλές επιδόσεις. Και οι αγοραστές είναι κυρίως αλλοδαποί, από χώρες εκτός Ε.Ε.

Είναι ευρέως γνωστό πως εδώ και πολλά χρόνια οι Κινέζοι σαρώνουν ό,τι κινείται σε περιοχές του κέντρου της Αθήνας. Εκτός, όμως από αυτούς, και άλλοι παίκτες έχουν κάνει δυναμικά την εμφάνισή τους, κυρίως Ισραηλινοί αλλά και Άραβες, με προεξάρχοντες τους Αιγύπτιους. Τα ακίνητα που αγοράζονται είναι κάθε μορφής: Διαμερίσματα σε πολυκατοικίες, παλιές βιοτεχνίες, επαγγελματικοί χώροι

Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις των, ισραηλινών συμφερόντων, εταιριών BZPW Real Estate Development και Zoia Fund. Η πρώτη έχει αγοράσει ακίνητα αξίας 50 εκατομμυρίων ευρώ στην Αθήνα, τόσο για οικιστική όσο και για επαγγελματική χρήση. Η δεύτερη έχει αγοράσει πάνω από 35 ακίνητα στο κέντρο της Αθήνας και στον Πειραιά (Εξάρχεια, Πεδίο του Άρεως, Λυκαβηττός, Καλλιθέα), κυρίως παλιές πολυκατοικίες, τις οποίες σκοπεύει να μετατρέψει φτιάχνοντας σύγχρονα διαμερίσματα είτε για πώληση είτε για μακροχρόνια ενοικίαση.

 

Ενώνουμε τις φωνές μας από τις δύο πλευρές του Αιγαίου:

Στεκόμαστε με αλληλεγγύη απέναντι στις ζωές των ανθρώπων και με σεβασμό στο περιβάλλον

Στις 30 Οκτωβρίου, το Αιγαίο κλονίστηκε από ένα νέο σεισμό. Κλαίμε με τα ίδια δάκρυα για τις απώλειες κάθε ανθρώπινης ζωής και από τις δύο πλευρές.

Και στις δύο πλευρές του Αιγαίου, κατεστραμμένα κτίρια κατέρρευσαν και καταπλάκωσαν απλούς ανθρώπους. Τα οικονομικά συμφέροντα της κατασκευαστικής βιομηχανίας και η αδιαφορία της κρατικής μηχανής ευθύνονται για αυτήν την καταστροφή και δεν υπάρχει τίποτα «φυσικό» σε αυτή.

Το Ελληνικό και το Τουρκικό κράτος έμεναν τόσα χρόνια αδρανή αντί να επιλέξουν την πρόληψη. Επιλέγουν να ξοδεύουν τεράστια ποσά για να πολεμήσουν μεταξύ τους αντί να δείξουν αλληλεγγύη και συνεργασία.

Συνεχίζουν να σκάβουν το έδαφος για υδρογονάνθρακες, ξεκινώντας από τη Μεσόγειο. Εάν η εξόρυξη υδρογονανθράκων προχωρήσει όπως σχεδιάζουν, μπορεί να υπάρξουν τεράστιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις σε περίπτωση σεισμών, που είναι συνηθισμένοι στην περιοχή μας.

Οι κοινωνίες μας πρέπει να προετοιμαστούν για τους σεισμούς και όχι να τους αγνοούν.

Οι πολιτικές των εξορύξεων που προκαλούν σεισμικές δονήσεις ή πολιτικές που πολλαπλασιάζουν τις συνέπειές ενός σεισμού και αγνοούν τη φύση πρέπει να τερματιστούν.

Ο πόλεμος είναι μεταξύ ζωής και κεφαλαίου, όχι μεταξύ των λαών μας!

Σταματήστε την εξαγωγή υδρογονανθράκων τώρα!

Είμαστε και στις δύο πλευρές του Αιγαίου, με τη ζωή, κι όχι με τα κέρδη!

Αλληλεγγύη και αγώνας!

 

Υπογράφοντες (ακολουθούν υπογραφές)