Yponooumeno

Επιτελεία επικοινωνιολόγων, διαφημιστών και λογογράφων ίδρωναν και αγχώνονταν. Λες και τα παράσιτα της παραγωγής, οι διαφημιστές και οι «επικοινωνιολόγοι» μπορούν να ιδρώσουν ή να αγχωθούν. Αυτές οι κατηγορίες επαγγελματιών έχουν απωλέσει τους ιδρωτοποιούς τους αδένες εδώ και χρόνια. Τους εξαφάνισε η εξελικτική διαδικασία, αφού αυτοί οι αδένες είναι μάλλον άχρηστοι για εκείνους που δεν παράγουν τίποτα, αλλά τρέφονται με την παραγωγή των άλλων. Για τους ίδιους λόγους, οι ιδρωτοποιοί αδένες είχαν εξαφανιστεί και από το σώμα του πελάτη τους, όπως και των συγγενών του. Του πελάτη τους  που τους πλήρωνε αδρά για να τον παρουσιάσουν κάπως συμπαθή στις διαμορφούμενες μάζες, που πιο εύσχημα αποκαλούνται «τηλεοπτικό κοινό».

Η αγωνία του επικοινωνιακού επιτελείου του «υψηλού πελάτη» είχε κορυφωθεί και -κατά ένα παράδοξο τρόπο- τους έφερνε μία πρωτόγνωρη γι’ αυτούς, εφίδρωση. Οι ακριβοπληρωμένοι «μάστορες» της επικοινωνίας είχαν βρεθεί μπροστά στη μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας τους.

 

Σαράντα πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες

γιοφύρι-ν-εθεμέλιωναν στης Άρτας το ποτάμι.

Oλημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν.

Μοιριολογούν οι μάστοροι και κλαιν οι μαθητάδες:

«Αλίμονο στους κόπους μας, κρίμα στις δούλεψές μας,

ολημερίς να χτίζουμε, το βράδυ να γκρεμιέται!»

Παρά την εκσυγχρονισμένη και καλογυαλισμένη εικόνα που πουλούσαν για τους εαυτούς τους και τη δουλειά τους, ένιωθαν το ίδιο ανήμποροι με τους τεχνίτες και τους καλφάδες που πολεμούσαν να φτιάξουν πριν  400 χρόνια τη θρυλική γέφυρα στον Άραχθο, που ολημερίς το χτίζανε το βράδυ γκρεμιζόταν. Εκείνοι τουλάχιστον είχαν να κάνουν με οικοδομικά υλικά, πέτρες, σίδερα και λάσπη και κάποτε θα τα έφερναν σε κουμάντο. Αυτοί εδώ οι σημερινοί, είχαν να κάνουν με το πιο απρόβλεπτο υλικό. Με έναν πρωτεύοντα ζωντανό οργανισμό που αφηνόταν στα χέρια τους, σαν ζυμάρι για να τον φτιάξουν όπως ήθελαν και πίστευαν πως θα τον έκαναν να  δείχνει ελκυστικός στους αδαείς. Τους μικρούς και αφελείς που αποτελούν  το συγκεκριμένο target group, όπως αποκαλείται η υπό διαμόρφωση μάζα στην επαγγελματική τους αργκό. Το τηλεοπτικό κοινό, το οποίο διαμορφούμενο στα έμπειρα χέρια τους θα μετατρεπόταν σε κρίσιμη μάζα που ψηφίζει. Που ψηφίζει την δική τους επιλογή, την εικόνα δηλαδή που πληρώνονται αδρά για να εξωραΐσουν και να πουλήσουν.

Το κακό με τον ζωντανό οργανισμό ήταν πως ενώ είχε παραδοθεί στα έμπειρα χέρια τους ολοκληρωτικά –λέγεται πως όταν τον ανέδειξαν στη θέση του πρωθυπουργού της χώρας, αυτός τους κράτησε δίπλα του για να διοικούν και να μπορεί εκείνος ως πορφυρογέννητος να απολαμβάνει τα ταξίδια του και τις εκδρομές του- η γνώση, η τέχνη και η εμπειρία τους τσακίζονταν πάνω στον ανεπιτήδευτο τρόπο του υποκειμένου τους. Έναν τρόπο που πήγαζε αυθόρμητα και απρόβλεπτα, μέσα από το υποκείμενο τους και παρά την υπερπροσπάθεια τους για τον εξωραϊσμό του, πάντα κάτι γινόταν και τους κατέστρεφε  το έργο.

Εμπλούτιζαν οι λογογράφοι τα κείμενα που εκφωνούσε το υποκείμενο, με κρύα αστειάκια και ανοησίες, προκειμένου να προβληθεί μία πιο κοινή, πιο «γήινη» εικόνα του ξεχωριστού γόνου. Εκείνος θα εκφωνούσε το συμφωνημένο κείμενο και θα έβαζε και από μόνος του μία δική του ανοησία - προσθήκη που θα ευτέλιζε την εικόνα ακόμα περισσότερο. Όπως τότε που διαλαλούσε σε πανελλήνια μετάδοση πως τον «ενδιαφέρει η επικοινωνία και όχι η ουσία», με την ευκαιρία ερώτησης   δημοσιογράφου για το αν θα διατηρούσε το παράρτημα του πρωθυπουργικού γραφείου στη Θεσσαλονίκη ή θα αναβάθμιζε το υφυπουργείο Μακεδονίας-Θράκης σε υπουργείο. Ήταν βλακώδες αλλά αποτέλεσε αναγνώριση και φόρο τιμής στο επικοινωνιακό του επιτελείο.

Σε μία άλλη περίπτωση, οι λογογράφοι του περπάτησαν σε τεντωμένο σχοινί, βάζοντας στο στόμα του την «Αρχή της Διάκρισης των εξουσιών». Και όπως ήταν αναμενόμενο, ο πελάτης θέλησε να το «πάει παραπέρα», επιδεικνύοντας επίπεδο μαντάμ Σουσούς και  αποδίδοντας την πατρότητα της Αρχής στον …Ρουσώ.

Αμέτρητες οι ανοησίες που εκτοξεύει ο πελάτης των επικοινωνιολόγων όταν αποφασίζει να «το πάρει πάνω του» και να διαβεί εκτός της πεπατημένης, που τον βάζουν οι «μάστορες» του να αποστηθίσει. Δεν μπορούμε να τις αναφέρουμε όλες εδώ. Πρόκειται για ανοησίες που δείχνουν το αβαθές της σκέψης και της Παιδείας του και παράλληλα έχουν οδηγήσει τους επικοινωνιολόγους του σε κατάχρηση ηρεμιστικών. Αλλά αυτοί πληρώνονται αδρά και έτσι δεν τους βαραίνει ιδιαίτερα το ανθυγιεινό  της δουλειάς τους.

Vlema

Διάγγελμα 12/7/2021

Εκεί που η Επιστήμη, η Τέχνη, η Εμπειρία, η Ικανότητα σηκώνουν τα χέρια ψηλά, είναι αυτό ακριβώς που βρίσκεται στο κέντρο της δουλειάς τους. Η εικόνα. Πλήθος από κομμωτές και  κομμώτριες, αμπιγιέζ, ομάδες μακιγιάζ,  σκηνοθέτες, φωτιστές και φροντιστές παλεύουν για να αποδώσουν την ίδια πάντα εικόνα του υποκειμένου, μπροστά στο ίδιο πάντα green screen με φόντο βιβλιοθήκες και γραφεία του μεγάρου Μαξίμου. Εργατοώρες δαπανώνται για το τέλειο αποτέλεσμα και ξαφνικά ένα βλέμμα, μία χειρονομία διαλύει το εποικοδόμημα, σαν πύργο από τραπουλόχαρτα. Ειδικά εκείνο το βλέμμα, του έτοιμου να σπάσει το φράγμα της ψυχικής ισορροπίας με πάταγο, είναι αυτό που τελικά κερδίζει την παράσταση. Λέγεται μάλιστα πως το βλέμμα αυτό γκρέμισε από το βάθρο των βλεμμάτων και το βλέμμα του Jack Nicholson, όπως αποτυπώνεται στην ανατριχιαστική αφίσα της ταινίας των Kubrick –King «Η Λάμψη- The Shining»

the shiningII

Και δεν είναι μόνο ένα το βλέμμα του προσώπου που είναι έτοιμο να διαβεί τον Ρουβίκωνα της ψυχικής υγείας. Έχει πολλά διαθέσιμα και η πλαστικότητα του προσώπου του είναι χάρισμα  κληρονομικό, αφού σε μικρότερο όμως βαθμό την διαθέτει και η αδελφή του.

Dorakoulis

Προσπαθώντας να μαζέψουμε στοιχεία για να περιγράψουμε όλο αυτό μαρτύριο των εργαζομένων στην επικοινωνία του αποκαλούμενου και «Μωυσή»,  εντοπίσαμε πάρα πολύ υλικό το οποίο όμως δεν αναδημοσιεύουμε για διάφορους λόγους. Ένας λόγος είναι πως το υλικό αυτό αποτελεί προϊόν του κόπου και της αντοχής ανθρώπων, οι οποίοι αν το διαθέσουν στο μέλλον σε κωμωδιογράφους και επιθεωρησιογράφους θα εξασφαλίσουν ένα πολύ καλό εισόδημα και δεν μπορούμε εμείς να τους κόψουμε την τύχη.

Ο άλλος λόγος είναι πως μεγάλο μέρος του υλικού είναι εξαιρετικά τρομακτικό και δεν ξέρουμε τι σήμανση καταλληλότητας να βάλουμε στη σχετική ανάρτηση. Σίγουρα όποιος μερακλής ενδιαφέρεται, μπορεί να εντοπίσει φωτογραφικό, αλλά και αρχειακό υλικό με τις ουρανομήκεις ανοησίες που έχει εκτοξεύσει  ο πιο καλός αλλά και πιο ανεπίδεκτος στην εφαρμογή, πελάτης  των επικοινωνιολόγων αυτής της γης.

Λέγεται πως όταν ο πορφυρογέννητος γόνος σπούδαζε στο Harvard, οργανώθηκε μία ημερίδα στην οποία βασικός εισηγητής ήταν ο Woody Allen. Όταν ο σκηνοθέτης, συγγραφέας, κλαρινετίστας και ηθοποιός μπήκε στο αμφιθέατρο που θα μιλούσε, είδε μπροστά του τον γόνο της ελληνικής Δυναστείας και αυθόρμητα  φώναξε: «Ο Θεός είναι είτε βάναυσος είτε ανίκανος»

 Vlemma2

Κατόπιν, τη φράση του αυτή την παρουσίασε σαν κεντρικό θέμα μίας άλλης εισήγησης, αρκετά μακριά από το Harvard, για λόγους ασφαλείας και έτσι έμεινε στην ιστορία του αποφθεγματικού λόγου.

 

Η ομάδα των Bloopers Team Web Radio μάζεψε φωτογραφίες από πρόσφατο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ και παρουσίασε το ακόλουθο video το οποίο καταθέτουμε εδώ ως επιχείρημα υπέρ της μίας δυσκολίας, από τις πολλές,  που αντιμετωπίζει το επάγγελμα του διαφημιστή των μελών της γνωστής οικογενείας