Πέρα από το ότι τα ρέματα είναι σημαντικά οικοσυστήματα , πέρα από το ότι επιδρούν ευεργετικά στο μικροκλίμα της περιοχής, είναι επίσης πολύ σημαντικό να τονίζουμε ότι οι ανθρώπινες επεμβάσεις που γίνονται στο όνομα μιας υποτιθέμενης αντιπλημμυρικής προστασίας, μπορεί να επιφέρουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα. Γιατί, αν το νερό καταφέρει να περάσει τα εμπόδια που συνεχώς του βάζουμε, η καταστροφή θα είναι πολύ μεγάλη.  Μια καταστροφή , η οποία δε θα είναι φυσική, αλλά ανθρώπινη. Αν, αντίθετα, δώσουμε στο νερό τον απαραίτητο χώρο να εκτονώνεται, οι επιπτώσεις θα είναι πολύ πιο ήπιες.

Από σημερινή ανάρτηση του Νίκου Μπελαβίλα, καθηγητή στο ΕΜΠ και  διευθυντή στο  Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος, με αφορμή τις πλημμυρικές καταστάσεις που βιώνει η Αττική, διαβάζουμε: « Ο Ιλισός στα κατάντη έφτασε στο επίπεδο της πόλης του Μοσχάτου και της Καλλιθέας. Το έσωσαν τα παλιά παραπέτα. Αυτό συνέβη παντού. Για αυτό πλημμύρισαν σχολεία, δρόμοι, πλατείες, η Καλών Τεχνών, η Πειραιώς, η Χαμοστέρνας, η Κηφισίας στον Φάρο Ψυχικού, η Γλυφάδα …  Ο Κηφισός αντέχει στο όριο. Λίγα εκατοστά κάτω από την πλάκα της γέφυρας της Πειραιώς και πολύ ψηλότερα από τους δρόμους του Νέου Φαλήρου και του Μοσχάτου. Πολύ ψηλότερα από τη στάθμη της πόλης καθώς φαίνονται τα αυτοκίνητα χαμηλότερα από το νερό … Ή ανοίγουμε ξανά τους δρόμους του νερού, ή το νερό μπαίνει με κολοσσιαία δύναμη παντού. Αλλιώς θα ζούμε με το 112 "τρεχάτε να σωθείτε" σε κάθε καταστροφή»

Αυτά βέβαια απαιτούν πολιτικούς με ευαισθησία και όραμα, πολίτες ώριμους να αποδεχθούν γενναίες αποφάσεις και μια κοινωνία έτοιμη για επανεκκίνηση.  

Ακολουθεί ένα πολύ μικρό, αλλά εύστοχο και κατανοητό βίντεο που εξηγεί πώς, δίνοντας  χώρο στο νερό σε ολόκληρη την λεκάνη απορροής ενός ρέματος, οι επιπτώσεις των πλημμυρών στις παραρεμάτιες κοινότητες μπορούν να μειωθούν. Την ίδια στιγμή, στο  Ρέμα της Ραφήνας, οι ημιμαθείς και πολιτικά δειλοί άρχοντες, κατέβασαν τις μπουλντόζες και το έκαναν κρανίου τόπο, αντί να κάνουν αυτό που θα έπρεπε: Να δώσουν χώρο στο νερό, ακόμη και αν αυτό απαιτεί την απομάκρυνση των δεκάδων αυθαίρετων κατασκευών δίπλα ακριβώς από αυτό, με ταυτόχρονη μέριμνα για παροχή στέγης σε όσους τις χρησιμοποιούν ως κατοικία. 

 

 

Κυριακή 3 Οκτωβρίου, ώρα 12:00 στην εκβολή  του Μεγάλου Ρέματος

Ραντεβού στην πεζογέφυρα του Πάρκου Ραφήνας ( το αποκαλούμενο και ως Πάρκο Καραμανλή )

 

Με αφορμή την  Πανευρωπαϊκή Γιορτή των Πουλιών (Σάββατο  2/10) και την Παγκόσμια Ημέρα Ζώων (Δευτέρα  4/10), η ΑΝΙΜΑ-Σύλλογος Προστασίας  και Περίθαλψης Άγριας Ζωής  διοργανώνει απελευθέρωση  πουλιών που είναι έτοιμα να γυρίσουν στο φυσικό τους περιβάλλον, την Κυριακή 3 Οκτωβρίου και ώρα 12:00 στην εκβολή του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας . Ραντεβού στην πεζογέφυρα του  Πάρκου Ραφήνας 

Η δράση στηρίζεται από την Κίνηση για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας και είναι κατάλληλη για παιδιά.

Ο συνεπής νεοφιλελεύθερος, ο πιστός στις χρηματοοικονομικές επιταγές ακόμα και αν πρόκειται για την εξαγορά δικαιώματος επί της Φύσης ή ακόμα και επί της εξασφάλισης της ίδιας του της ζωής, δεν μπορεί να ισχυριστεί πως  έσκασε κιόλας, μετά τις φετινές, ολέθριες πυρκαγιές. Ναι. Ήταν ολέθριο αυτό που συνέβη. Ήταν ολέθριο για τον τόπο και τους ανθρώπους του, όχι όμως για τον συνεπή νεοφιλελεύθερο. Αυτός σε κάθε καταστροφή βλέπει μία ευκαιρία να προβάλλει. Η απώλεια του φυσικού περιβάλλοντος, όπως και ο ανθρώπινος πόνος, αποτελούν γι’ αυτόν ευκαιρία και μάλιστα χρυσή. Όσο μεγαλύτερη η απώλεια, όσο μεγαλύτερος ο πόνος, τόσο μεγαλύτερη και η ευκαιρία για τον Μητσοτάκη, τον Χατζηδάκη, τη Ντόρα,  τον Σκυλακάκη, τον Τζήμερο και τους φίλους τους, τραπεζίτες ή κυβερνητικά υποπόδια κεφαλαιούχων.

Όπως ο ανθρώπινος πόνος της απώλειας της υγείας ή της ζωής, γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης μεγαλογιατρών, φαρμακευτικών, παραϊατρικών και σούπερ νοσοκομείων, έτσι και η απώλεια του φυσικού περιβάλλοντος που προκάλεσε η ανικανότητα* της κυβέρνησης πέφτει πια και με τον νόμο στα χέρια νονών, «αναδόχων» κατά το πιο λόγιο. Και εξηγούμαστε.

Στις 3/9/2021, ο υφυπουργός Αμυράς (ποταμίσιος και γνήσια νεοφιλελεύθερος) εξέδωσε την απόφαση με Α. Π.: ΥΠΕΝ/∆∆ΕΥ/81777/2996 (ΑΔΑ Ω5ΙΧ4653Π8-ΣΧΥ) και τίτλο: «Καθορισμός λεπτομερειών και τεχνικών ζητημάτων επί της παραγράφου 3, άρθρου 42 του ν. 998/1979 – Προϋποθέσεις εφαρμογής, επίβλεψη και έλεγχος διαδικασιών εκτέλεσης έργων από τους Αναδόχους αποκατάστασης και αναδάσωσης δημοσίων εκτάσεων δασικού χαρακτήρα»

Ποιες είναι αυτές οι λεπτομέρειες και τα τεχνικά ζητήματα που δεν είχαν ήδη καθοριστεί από τον Ν. 998/79, έναν θεμελιώδη και βασικό νόμο που πήγασε από το προοδευτικό -αλλά καταβιασμένο, Σύνταγμα του 1975;

 

Άρθρο 42 (μέχρι πρότινος)

Πραγματοποίησις αναδασώσεων.

  1. Αι αναδασώσεις δημοσίων δασών ή δασικών εκτάσεων πραγματοποιούνται επί τη βάσει μελέτης καταρτιζομένης υπό της δασικής υπηρεσίας και καθοριζούσης το είδος της δασικής βλαστήσεως, τας εργασίας φυτεύσεως ή άλλας ενεργείας διά την διευκόλυνσιν της αναγεννήσεως, ως και τα απαραίτητα μέτρα διά την προστασίαν της αναδασώσεως (περιφράξεις, τοποθέτησις πινακίδων, ειδικαί απαγορεύσεις κλπ.).

 

  1. Η αναδάσωσις ιδιωτικών δασών και δασικών εκτάσεων ή διακατεχομένων δημοσίων δασών και δασικών εκτάσεων ενεργείται επί τη βάσει μελέτης εγκρινομένης υπό της δασικής αρχής και υπό την εποπτείαν ταύτης, μερίμνη και δαπάναις των διακατόχων ή διοκτητών. Εφ'όσον πρόκειται περί ιδιωτικού δάσους ή δασικής εκτάσεως ανηκόντων εις μέλος ή μέλη δασικού συνεταιρισμού και καταστραφέντων ολικώς ή μερικώς εκ πυρκαϊάς την αναδάσωσιν πραγματοποιεί υποχρεωτικώς ο συνεταιρισμός κατά τα ανωτέρω, καταβάλλων τας σχετικάς δαπάνας και επιμερίζων ταύτας μεταξύ των μελών του κατά τας διεπούσας τούτον διατάξεις.

Περί της εκτελέσεως της εγκεκριμένης μελέτης αναδασώσεως οι ως άνω ιδιώται ή ο συνεταιρισμός παρέχουν κατ' έτος τα αναγκαία στοιχεία εις την δασικήν αρχήν. Εάν η αναδάσωσις κηρύσσεται συνεπεία καταστροφής του δάσους ή της δασικής εκτάσεως εκ πυρκαϊάς ή βιαίου συμβάντος και δεν συντρέχει αμέλεια ή δόλος των ιδιοκτητών ή διακατόχων το Δημόσιον δύναται να προβή εις επιδότησιν τούτων μέχρι και του συνόλου της πραγματοποιουμένης διά την αναδάσωσιν δαπάνης.

 

Η Ελληνική Δασολoγική Εταιρεία εξέδωσε το ακόλουθο Δελτίο Τύπου, στο οποίο εκφράζει επιγραμματικά τις θέσεις της για τις τραγικές δασικές πυρκαγιές του 2021. Μίας χρονιάς που αποτελεί την πιο μαύρη χρονιά στον τομέα του πλήθους, της έντασης καταστροφής και της έκτασης των δασικών πυρκαγιών. Μίας χρονιάς που απέδειξε με οδυνηρό τρόπο πως το σοβαρότατο θέμα της δασοπροστασίας και της δασικής διαχειριστικής στην Ελλάδα, είναι το μεγάλο θύμα πολιτικών επιλογών, κυβερνήσεων και αυτοδιοίκησης.  Ειδικά της αυτοδιοίκησης όλων των βαθμίδων, η οποία δεν είναι μόνο ανίκανηανεπαρκέστατη και εχθρική απέναντι στη διατήρηση, τη διαχείριση και  την προστασία του δασικού πλούτου της χώρας, αλλά στην πλειονότητα των περιπτώσεων, είναι εκείνη που οδηγεί τα δάση και το φυσικό περιβάλλον σε παρακμή, μαρασμό και σε οριστικό αφανισμό. Αντιμετωπίζει το δάσος και το περιβάλλον εν γένει μόνο ως βάθρα διαφημιστικής προβολής, με «χαντρούλες και καθρεφτάκια», με ψεύτικα, δήθεν φιλοπεριβαλλοντικά σχέδια, που κρύβουν ανόσιους και επικίνδυνους σχεδιασμούς. Κάποτε πρέπει να έρθει η στιγμή που θα απαλλαγούμε από αυτή τη γάγγραινα, αλλά μέχρι να το αποφασίσουμε τελεσίδικα, ας φροντίσουμε να βρισκόμαστε από την πλευρά της προστασίας περιβάλλοντος και δάσους και όχι των εχθρών τους.

Μετά τη μακρά εισαγωγή, ακολουθεί το Δελτίο τύπου της Ελληνικής Δασολογικής Εταιρείας, το οποίο περιέχει και τις προτάσεις της, οι οποίες όμως προϋποθέτουν μία νέα, δημοκρατική δομή Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης.

 

Logo

Θεσσαλονίκη 31 Αυγούστου 2021

 

ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2021

(Δελτίο Τύπου της ΕΔΕ)

Δασικές πυρκαγιές

 

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος καταστροφής των δασών της χώρας μας ήταν και είναι οι δασικές πυρκαγιές, φαινόμενο που ενισχύθηκε ιδιαίτερα στις τελευταίες δεκαετίες. Τα δάση της χώρας μας ανήκουν στα  Μεσογειακά οικοσυστήματα, τα οποία από αρχαιοτάτων χρόνων κατοικήθηκαν και επηρεάστηκαν από διάφορες φυλές και πολιτισμούς, και υποβαθμίστηκαν από ανθρωπογενή εκμετάλλευση. Τα τελευταία χρόνια παρατηρήθηκαν τεράστιες δασικές πυρκαγιές οι οποίες προκάλεσαν μεγάλες ζημιές σε περιουσίες αλλά και θύματα (Πελοπόννησος 2007, Μάτι 2019, κλπ) και ιδιαίτερα πρόσφατα (Αύγουστος 2021) που μόνο σε μία εβδομάδα κάηκαν πάνω από 1.000.000 στρέμματα σε ολόκληρη την Ελληνική Επικράτεια (Αττική, Εύβοια, Πελοπόννησος, Βόρεια Ελλάδα, κλπ). Οι μεγάλες πυρκαγιές οφείλονται κυρίως σε φυσικά ανθρωπογενή αίτια, όπως  εμπρησμοί από αμέλεια ή πρόθεση (τσιγάρα, καύση καλαμιών, υπολειμμάτων κλαδεύσεων, ηλεκτρικά καλώδια, εγκατάλειψη ορεινής υπαίθρου, αλλαγή χρήσης γης, κλπ). 

Το τίμημα που πληρώνει σήμερα η χώρα μας είναι οδυνηρό, διότι τα τελευταία χρόνια τα δάση, ο δασικός πλούτος και γενικότερα το φυσικό περιβάλλον καταστρέφονται από τις δασικές πυρκαγιές με αυξανόμενο ρυθμό. Κάθε καλοκαίρι, οι πυρκαγιές αποτεφρώνουν πολλές χιλιάδες στρέμματα πολύτιμων δασών μας και γενικά καταστρέφουν τη φυσική βλάστηση με ανυπολόγιστες συνέπειες στο περιβάλλον και την Εθνική μας οικονομία.

Η αειφορική διαχείριση των δασών εξαρτάται άμεσα από τη δασοπροστασία. Είναι αδύνατη η ύπαρξη δάσους, εάν δεν προστατευθεί από τους κινδύνους και κυρίως από την πυρκαγιά. Η διατήρηση των δασών και η προστασία τους από τις πυρκαγιές στηρίζεται στο τρίπτυχο: πρόληψη-κατάσβεση-αποκατάσταση. Η πρόληψη της δασικής πυρκαγιάς εξαρτάται από τη σωστή οργάνωση της αντιπυρικής προστασίας, τον έγκαιρο εντοπισμό και πρόσβαση στο χώρο της πυρκαγιάς, και την άμεση επέμβαση, πριν η φωτιά λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Είναι αδύνατο να γίνει κατάσβεση δασικής πυρκαγιάς, εάν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης. Τόσο τα προληπτικά μέτρα, όσο και τα κατασταλτικά και τα μέτρα αποκατάστασης,  πρέπει να υλοποιούνται από τον ίδιο Φορέα Προστασίας Δασών. Σήμερα, τα μέτρα πρόληψης και αποκατάστασης των  δασικών πυρκαγιών εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Δασικής Υπηρεσίας, ενώ τα κατασταλτικά μέτρα (κατάσβεση) έχουν μεταφερθεί από το 1998 από τη Δασική Υπηρεσία στην αρμοδιότητα του Πυροσβεστικού Σώματος. Στη χώρα μας το αντιπυρικό σχέδιο πρόληψης δασικών πυρκαγιών συντάσσεται από τη Δασική Υπηρεσία, ενώ το σχέδιο  καταστολής (κατάσβεσης)  δασικών πυρκαγιών  από την Πυροσβεστική Υπηρεσία. Τα τελευταία χρόνια με τον κατακερματισμό των αρμοδιοτήτων για τον αντιπυρικό σχεδιασμό είχαμε τεράστιες και μη ελεγχόμενες δασικές πυρκαγιές με πολλά θύματα, οικολογικές ζημίες, πλημμύρες και καταστροφές περιουσιών.


Προτάσεις προστασίας και αναβάθμισης των Ελληνικών Δασών

  • Νέα Εθνική Στρατηγική για τα δάση.
  • Αναδιοργάνωση της Δασικής Υπηρεσίας.
  • Αύξηση χρηματοδότησης για τη Δασοπονία.
  • Σύνταξη Δασολογίου και ολοκλήρωση του Εθνικού Κτηματολογίου και των Δασικών Χαρτών.
  • Επανεξέταση και επαναδιαπραγμάτευση από την Πολιτεία για αλλαγή του Νομικού πλαισίου της Δασοπυρόσβεσης.

Πρέπει να συσταθεί άμεσα ένας ανεξάρτητος Ενιαίος Φορέας Δασοπροστασίας και να γίνει το Δασοπυροσβεστικό Σώμα (ΔΑΣΩ), όπως προτάθηκε παλαιότερα (το 1997) από τη Διακομματική Επιτροπή της Βουλής, όπου συμφώνησαν και όλα τα Πολιτικά Κόμματα. Σύμφωνα με το ομόφωνο πόρισμα της Βουλής του 1993 και της Επιτροπής της Βουλής του 2007, Υπεύθυνος φορέας για το ΔΑΣΩ προβλεπόταν να είναι η Δασική Υπηρεσία (Υπουργείο Γεωργίας ή ΥΠΕΝ / Γενική Γραμματεία Δασών & Φυσικού Περιβάλλοντος).

Η πρόσφατη υπαγωγή της Δασικής Υπηρεσίας στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας μετά από πολλά χρόνια υπαγωγής της στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις των Περιφερειών και στο Υπουργείο Εσωτερικών είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά απαιτούνται κι άλλες συντονισμένες κινήσεις από πλευράς Πολιτείας. 

 

Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΔΕ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                      Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ                                                                                                                                   

Δρ   Ιωάννης Σπανός                                                                         Δρ  Στέφανος Τσιάρας  

(Διευθυντής Ερευνών, ΙΔΕ)                                                             (Δασολόγος)

 Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου*

Μερικές μέρες μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης της Διακυβερνητικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με την οποία δεν χωράει η παραμικρή αμφιβολία για το ότι οι εκπομπές άνθρακα στην ατμόσφαιρα λόγω των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων θερμαίνουν τον πλανήτη, προκαλώντας λιώσιμο των πάγων, αύξηση της στάθμης της θάλασσας και πολλά άλλα, μια νέα μεγάλη επιστημονική έρευνα ήρθε να επιβεβαιώσει την επιτάχυνση του φαινομένου της κλιματικής αλλαγής και των συνεπειών του.

Πρόκειται για την τελευταία ετήσια έκθεση για την κατάσταση του κλίματος που συνέταξε η Εθνική Ωκεανογραφική και Ατμοσφαιρική Υπηρεσία των ΗΠΑ (NOAA) και δόθηκε στη δημοσιότητα στις 25 Αυγούστου. Η έκθεση, στη σύνταξη της οποίας συμμετείχαν περισσότεροι από 500 επιστήμονες, τονίζει μεταξύ άλλων ότι τόσο οι συγκεντρώσεις αερίων θερμοκηπίου (παρά την οικονομική επιβράδυνση λόγω COVID), όσο και η στάθμη των θαλασσών παγκοσμίως σημείωσαν νέα ιστορικά ρεκόρ το 2020.

Σύμφωνα με την έκθεση της NOAA, η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα (CO2) πέρυσι ήταν η μεγαλύτερη από τότε που άρχισαν οι μετρήσεις τα τελευταία 62 χρόνια δηλαδή. Η παρατηρούμενη συγκέντρωση διοξειδίου στις κορυφές των πάγων υπολογίζεται ότι είναι η μεγαλύτερη που έχει σημειωθεί τα τελευταία 800.000 χρόνια. Δεν αυξάνονται μόνο οι συγκεντρώσεις, αυξάνεται και ο ρυθμός της αύξησής τους. Η αύξηση της συγκέντρωσης μεθανίου από το 2019 στο 2020 είναι επίσης η μεγαλύτερη που έχει παρατηρηθεί ποτέ.

Βρέχει στη Γροιλανδία

Την ίδια ώρα έβρεξε για πρώτη φορά, αυτόν τον Αύγουστο, στην κορυφή των πάγων της Γροιλανδίας κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί και κατέλαβε εξ απήνης και τους ίδιους τους επιστήμονες, που δεν είχαν προβλέψει να έχουν όργανα καταμέτρησης της βροχόπτωσης.

Στην Ελλάδα, μαζί με τους νεοέλληνες, έχουν την ατυχία να επιβιώνουν περίπου 12 διαφορετικά είδη δρυός, εκ των οποίων μία είναι η πιο διαδεδομένη χωρικά (το πουρνάρι – Quercus coccifera) και δύο είναι ενδημικές, με περιορισμένη εξάπλωση. Η μία στο νοτιοανατολικό Αιγαίο, Quercus aucheri (με σχετική εξάπλωση και στην Τουρκία και το υποείδος της μακεδονικής δρυός (trojana) Quercus trojana subsp euboica, σπάνιο και τρωτό είδος, ενδημικό της βορειοανατολικής Εύβοιας.

Όπως γίνεται άμεσα αντιληπτό, οι πυρκαγιές της Β. Εύβοιας δεν άφησαν ανέπαφο την σπάνια, τρωτή και ενδημική δρυ.  Θεωρητικά το είδος πρέπει να χαρακτηρίζεται «προσωρινά εξαφανισμένο» από τη γη και μόνο η ριζο -πρεμνοβλαστική ικανότητα που χαρακτηρίζει τις δρύες, μπορεί να το επανεμφανίσει και να το σώσει.

Αναμένεται η αναβλάστηση του μικρού ενδημικού πληθυσμού και αφού είναι και ολιγαρκέστατο, η υποβάθμιση των εδαφών του βιότοπου του δεν θα το εμποδίσει να ξαναμεγαλώσει. Μέχρι η νεοελληνική ανάπτυξη επιτύχει την οριστική εξαφάνιση και του είδους και των βιοτόπων του.

Όταν εντοπίστηκε και περιγράφηκε το σπάνιο, τρωτό  και ενδημικό υποείδος, το 1948, φυόταν σε θέσεις ανάμεσα στα χωριά Στράφοι, Κερασιά, Τσαπουρνιά, Βασιλικά και Παπάδες. Πληθυσμός δεν είχε καταγραφεί. Μετά από σχεδόν 30 χρόνια, στην  πυρκαγιά του 1977 στη βόρεια Εύβοια, σε συνδυασμό με τη βόσκηση τα έτη που ακολούθησαν, οι πληθυσμοί  της ευβοϊκής δρυός μειώθηκαν.

Στο σήμερα

Μεταπτυχιακή Διατριβή (2010) του δασολόγου Δ. Δογάνου στο τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου της Πάτρας, με θέμα «Η κατάσταση στη φύση και η δημιουργία μόνιμων επιφανειών παρακολούθησης του ενδημικού φυτού Quercus trojana Webb subsp. euboica  Papaioannou) K. I. Chr.»  βρήκε ότι το είδος έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τις περιοχές των Στράφων και της ευρύτερης περιοχής προς τους Αμέλαντες και την ευρύτερη περιοχή του Τσαπουρνιά. (βλ. πηγές)

Εντοπίσθηκαν και ορισμένες ομάδες της Ευβοϊκής βαλανιδιάς προς την παραλία των Βασιλικών όπου δεν είχε βρεθεί μέχρι το 2010. Η θέση στο Προκόπι εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια της χαρτογράφησης πεδίου των ενδιαιτημάτων και τύπων βλάστησης της προταθείσας για ένταξη στο δίκτυο Natura 2000 περιοχής «Όρος Κανδήλι –Κοιλάδα Προκοπίου – Δέλτα Κηρέα». Παρ’ όλες τις ενέργειές των ερευνητών  το είδος δεν επετεύχθη να μπει σε καθεστώς νομικής προστασίας έως σήμερα. Παρ’ όλο που έχει χαρακτηριστεί ως Τρωτό (VU) στην κατηγοριοποίησης της IUCN (2001), συνεχίζει να απειλείται και να υπόκειται σε έντονες ανθρωπογενείς επιδράσεις.

 Άμεσα μέτρα και παρεμβάσεις που πρέπει να υλοποιηθούν μετά τις πυρκαγιές, μέσα στον Σεπτέμβριο και τους προσεχείς μήνες, συνιστά το τμήμα Δασολογίας και Φυσικού  Περιβάλλοντος του ΑΠΘ. Απέναντι στον ορυμαγδό για την υλοποίηση του ό,τι ο καθένας θεωρεί σωστό με τον νου του, σε άρθρο-παρέμβαση, η πρόεδρος του τμήματος, καθηγήτρια του ΑΠΘ, Θέκλα Τσιτσώνη, ιεραρχεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ τις επείγουσες ενέργειες που πρέπει να ξεκινήσουν τις ερχόμενες ημέρες και τα έργα αποκατάστασης των καμένων δασών που προτείνει το τμήμα Δασολογίας και Φ.Π. του ΑΠΘ. Οι ειδικοί μιλούν, οι υπεύθυνοι ακούν ή άλλα έχουν στον δικό τους νου;

----------------------

Τις τελευταίες μέρες βιβλική καταστροφή πλήττει τη χώρα μας, δημιουργώντας σε όλους και όλες  ιδιαίτερη οδύνη.  Πολλές και σε διαφορετικές περιοχές εκδηλώθηκαν πυρκαγιές ιδιαίτερα καταστροφικές, ανεξέλεγκτες, μεγάλης διάρκειας και έντασης και σε περιόδους καύσωνα. Η χώρα μας βρίσκεται σε πύρινο κλοιό, εκατοντάδες κάτοικοι χρειάστηκε να μετακινηθούν σε ασφαλές μέρος και ευτυχώς μέχρι σήμερα δεν υπήρξαν ανθρώπινες απώλειες. Η καταστροφή όμως χιλιάδων στρεμμάτων δασών και δασικών εκτάσεων δημιουργεί τεράστιες απώλειες στη βιοποικιλότητα. Ζώα, πουλιά, έντομα, ερπετά καίγονται ζωντανά διότι δεν έχουν περιθώριο μετακίνησης και κανείς δεν οργανώνει εκκένωση για αυτά ώστε να σωθούν. Επιπλέον, κάποια που ενδεχομένως θα σωθούν θα αντιμετωπίσουν σύντομα το φάσμα της πείνας και της έλλειψης καταφυγίων.  Η τροφική τους αλυσίδα έχει καταστραφεί και θα πάρει πολλά χρόνια για να επανέλθει.

Φυτά σπάνια ή και πιο κοινά που απαιτούν συγκεκριμένο περιβάλλον  για να αυξηθούν δεν μπορούν πια να επιβιώσουν και εξαφανίζονται. Η Ελλάδα, χώρα της βιοποικιλότητας, έχει χάσει, και ίσως οριστικά, κάτι ακόμη. Αυτό το γεγονός αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα όταν καίγονται προστατευόμενες περιοχές, ανεκτίμητης οικολογικής και περιβαλλοντικής αξίας και ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς.

Η Ελλάδα ως μεσογειακή χώρα πλήττεται από αρχαιοτάτων χρόνων από πυρκαγιές, οι οποίες αποτελούν μέρος των φυσικών διεργασιών των οικοσυστημάτων της.  Η συχνότητα όμως και η έκταση των πυρκαγιών, που συνεχώς αυξάνονται, δημιουργούν τεράστια προβλήματα που θα επηρεάσουν την οικολογική ισορροπία της χώρας μας κάνοντας σύντομα αισθητή την αλλαγή του κλίματος.