Dasamari 5 cover

Στις 20/6/2021 γίναμε μάρτυρες της εκκίνησης μίας  παράνομης και αντισυνταγματικής επιχείρησης με το όνομα «Δρυάδες». Μάλιστα για τη χρήση ευφημισμών για την ονοματοδοσία παρανομιών κάναμε αναφορά και σε προηγούμενη, σχετική  ανάρτηση. Δεν περιμέναμε βέβαια τίποτα περισσότερο από ένα όργιο εκχερσώσεων, εκτός κάθε αντίληψης δασικής διαχειριστικής. Και επιβεβαιωθήκαμε. Η «διάσπαση» της συνέχειας της βλάστησης δεν υπάκουσε σε επιστημονικά ορισμένους κανόνες αλλά προσδιορίστηκε από τους οικισμούς, καθιστώντας σαφές πως η προστασία αφορά μόνο τα σπίτια του ανθρώπου-εισβολέα στο δασικό περιβάλλον και ουδόλως το δάσος. Πέρα όμως και από αυτό, η απουσία της δασικής υπηρεσίας στην εξέλιξη των «επιχειρήσεων» είναι προφανής και αυτό συμπεραίνεται εκ του αποτελέσματος.

Το ρέμα Δασαμάρι, το οποίο συμβάλλει στον ποταμό Βαλανάρη και που μαζί αποτελούν σημαντικό κλάδο του υδρογραφικού δικτύου του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας (κλάδος Πεντελικού), αποτελεί φυσικό όριο του ανθρωπογενούς οικισμού της Διώνης προς τα δυτικά. Χωρίζει την δασική και αναδασωτέα έκταση Δασαμάρι από τα σπίτια. Παράλληλα ή σχεδόν παράλληλα με το ρέμα και προς την πλευρά του οικισμού κινείται ένας δρόμος που αλλάζει ονόματα κατά το μήκος του. Ξεκινώντας από την μερικώς ασφαλτοστρωμένη οδό Επτανήσου, ανηφορίζει μέχρι που συναντά για μικρό μήκος την Πίνδου και μετά μετονομάζεται σε Κλεάνδρου και ως χωματόδρομος συνεχίζει τιμώντας το ελληνικό δαιμόνιο και τη νεοελληνική ανοησία, που θέλουν σε κάθε περιοχή να εγκαθίστανται πρώτα οι οικοδομές και μετά να έρχονται όπως - όπως οι υποδομές, οι οποίες πασχίζουν να εξυπηρετήσουν την παραγκούπολη πολυτελείας που γεννήθηκε.

Εκεί λοιπόν που κυλούσε ήσυχο και ανέμελο το ρέμα περιοδικής ροής Δασαμάρι, ήρθε ο νεοελληνικός «μπολιτισμός» με τη μορφή ενός χωματοδρόμου για να το εντάξει στη νέα εποχή. Δηλαδή να του περιορίσει την κοίτη και τη ζώνη μέσα στην οποία μπορούσε το ρέμα να ξεθυμάνει. Μέχρι σήμερα είχε παγιωθεί μία ισορροπία  μεταξύ του φυσικού και του ανθρωπογενούς στοιχείου.

mexikofotia

 

Συγκλονιστικές εικόνες έρχονται από τη θάλασσα, ανοιχτά της χερσονήσου Γιουκατάν του Μεξικού, αναδεικνύοντας με τρομακτικό τρόπο το ρίσκο των εξορύξεων υδρογονανθράκων

Όπως βλέπουμε στις εικόνες, ο ωκεανός φαίνεται να έχει πάρει φωτιά. Τεράστιες φλόγες ξεπηδούν μέσα από το νερό, ως αποτέλεσμα της διαρροής φυσικού αερίου σε υποβρύχιο αγωγό της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας Pemex. Το φυσικό αέριο καιγόταν δημιουργώντας μια κυκλική περίμετρο στην επιφάνεια της θάλασσας, κάτι που έκανε πολλούς να μιλούν για «πύρινο μάτι». Στις εικόνες φαίνεται και η πλατφόρμα άντλησης πετρελαίου της Pemex.

Η φωτιά έσβησε μετά από πέντε ώρες, ενώ σύμφωνα με τον Άνχελ Καρισάλες, επικεφαλής της μεξικανικής ρυθμιστικής αρχής για την πετρελαϊκή ασφάλεια ASEA, δεν πρόκειται για κάτι σπουδαίο. Όπως έγραψε στο twitter, το συμβάν «δεν προκάλεσε καμία διαρροή».

Σώπα καλέ. Μάλλον η ιδέα μας θα ήταν. Να ετοιμαζόμαστε και στα δικά μας;

 

Dasikosmap2

 

Βλέποντας το «σχέδιο Δρυάδες» της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας να ξεκινά, δεν μπορεί ο λογικός άνθρωπος να μην αισθανθεί ένα πνίξιμο. Μία απογοήτευση για το μέλλον αυτού εδώ του τόπου -της Αττικής. Μία μελαγχολία και μία έντονη στεναχώρια για την εξόφθαλμη απόπειρα αφανισμού κάθε έννοιας λογικής. Την καταστρατήγηση  κάθε έννοιας δασικής διαχείρισης και την έλλειψη κάθε επιστημονικής γνώσης και διαχειριστικής ικανότητας στην εκτέλεση των σχετικών εργασιών.  Γνώσης και ικανότητας που αποτελούν συστατικά στοιχεία της υπηρεσίας που κάποτε είχε την ευθύνη της διαχείρισης του δασικού περιβάλλοντος και γι’ αυτό καλούταν «Δασική Υπηρεσία». Της Υπηρεσίας που έχει απομακρυνθεί από το πεδίο δράσης της εδώ και χρόνια.

 

dryades politikiprostasia

Οι "Δρυάδες" του Χαρδαλιά 

 

Ένα γιουρούσι «Χαρδαλιάδων» και όμοιας ποιότητας μελών της αγέλης τους, ορμά σε δάση και δασικές εκτάσεις της Αττικής για να κάνει πράξη ένα σχέδιο «Αντιπυρικής Προστασίας». Ένα σχέδιο που φέρει ως όνομα, τον ευφημισμό «Δρυάδες». Είναι γνωστοί οι ευφημισμοί που αποδίδονται στα σχέδια καταστροφής, από την δεκαετία του 80. Πρόσφατα είχαμε την πασοκικής έμπνευσης μετονομασία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης σε «Προστασίας του Πολίτη». Έμοιαζε σαν να μετονομάστηκε για να κορυφωθεί στα χρόνια του η αστυνομική βία κατά του πολίτη που υποτίθεται πως προστατεύει.

Άλλος ευφημισμός ήταν ο «Ξένιος Δίας» του Δένδια, που αν δεν έπνιγε πρόσφυγες μέσα στις βάρκες τους, τους υποδεχόταν σε κολαστήρια τύπου Αμυγδαλέζας. Τόσο ξένιος ο Ξένιος.

 

Amyras

..... χαρά γεμάτο. Ναι, πρόκειται για τον υφυπουργό του "Εθνικού Σχεδίου Αναδασώσεων"

Στο ρεπορτάζ στα «ΝΕΑ» του Πρ. Γιόγιακα στις 12 Δεκεμβρίου του 2020 και ενώ έτρεχε  η κατάρτιση και υποβολή προς ψήφιση του αντιπεριβαλλοντικού και δασοκτόνου (με όλη τη σημασία της λέξης) νομοσχεδίου  του γνωστού εκτελεστή Χατζηδάκη, διαβάζαμε πως «Πρασινίζει η Ελλάδα» με ένα «δεκαετές πρόγραμμα αναδάσωσης 500.000 στρεμμάτων που έχουν καεί, αποψιλωθεί ή υποβαθμιστεί».  Η δε χρηματοδότηση του θα ήταν «ύψους 310 εκατ. Ευρώ» και θα καλυπτόταν «από το Ταμείο Ανάκαμψης».

 

xatzidakis aimata2

Ψάξαμε για μία φωτογραφία του υπουργού ειδικών αποστολών, που να τον δείχνει κάπως συμπαθητικό

 

Πως να κρύψει ο εκτελεστής ένα από τα εγκλήματα που εκτελούσε εκείνον τον καιρό; Βρήκε ένα μισοψέμα – μισοαλήθεια και το εκτόξευσε. Όπως έκανε κατόπιν, στην άλλη αποστολή του ως φονιά,  με την κατάργηση του οκταώρου και το κολοσσιαίο ψέμα περί διαφύλαξης του μέσω της ….ηλεκτρονικής κάρτας εργασίας. Κάποιο ψέμα, κάποια μπαρούφα «για τα γίδια» θα βρει και για το ασφαλιστικό, το οποίο ετοιμάζεται ήδη να σκοτώσει. Αλλά δεν είναι αυτό -προς το παρόν-  το θέμα μας.

 

PANAD

 

Ο μηχανισμός προπαγάνδας του Μητσοτάκη διαφήμιζε λοιπόν πως, «Πρασινίζει η Ελλάδα με 30 εκατομμύρια δέντρα» μέσω του μεγαλύτερου προγράμματος αναδασώσεων στην Ελλάδα» που θα ξεκινούσε  με την έναρξη της φυτευτικής περιόδου του 2021 (αυτή αρχίζει τον Σεπτέμβρη όπως κάθε χρόνο ) και με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2026. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια (έως το 2030) προβλέπονταν εργασίες παρακολούθησης και συντήρησης.

310 εκατομμύρια ευρώ θα δάσωναν 500.000 στρέμματα και σύμφωνα με τον προϋπολογισμό υλοποίησης, τότε, 703.998.000 ευρώ θα ήταν οι δαπάνες της δεκαετίας. 309 εκατομμύρια θα ήταν από το Ταμείο Ανάκαμψης και 391 από ΕΣΠΑ, από πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης και άλλους πόρους. Τι και αν 309+301 κάνουν 700 και όχι 703,998. Με 3,998 εκατομμύρια θα ασχολούμαστε τώρα;

shedio xardalia

 

Με την επέλαση των κάθε λογής, κατ' ονομα "προστατών" των οικιστών πρώην δασικών ή γειτνιαζόντων με δάσος περιοχών και προ του ορατού πια κινδύνου να εκχερσωθούν τα τελευταία δάση της Αττικής (όσα γλίτωσαν από τις πυρκαγιές και τις καταπατήσεις), αποκαλύπτεται πως ανέκαθεν όταν οι εξουσίες μιλούσαν για "προστασία", ποτέ δεν αναφέρονταν στο δάσος. Αναφέρονταν στους οικιστές του, παράνομους ή νομότυπους και τις περιουσίες τους. Άγρα ψήφων και υπηρετών, ο σκοπός τους και ποτέ το δάσος. Αυτό που ούτε κατανόησαν, ούτε το χρειάστηκαν ως υπάρξεις. Το δάσος, το βουνο, τα φυσικά αποθέματα ήταν πάντα το "αντάλλαγμα". Αντάλλαγμα σε συνεταιριστές, συλλόγουε, αυτόνομους οικοδομικούς συνεταιρισμούς κλπ. Αντάλασσαν το μεγάλο και το αιώνιο Δάσος για το μικρό, το ασήμαντο. Σαν να ήταν οι ιδιοκτήτες του. Σαράφηδες της γης. 

Επακόλουθο ήταν να απαξιωθεί και η δασική υπηρεσία, ως θεράποντας και προστάτης του μεγάλου και του αιωνίου (οι εξαιρέσεις παραμένουν εξαιρέσεις γι' αυτό και επιβεβαιώνεται ο κανόνας). Σήμερα, με τη χυδαιότητα που δικρίνει κάθε εξουσία, χρηματοδοτούνται νομότυπες εκχερσώσεις και σκληρές παρεμβάσεις, έξω από κάθε διαχειριστική λογική. Η διαχείριση έδωσε τη θέση της στον χασάπη και τον μπαλτά του. Ειδικά τώρα που ανακάλυψαν ακόμα μία ωφέλεια, ως καλοί νεοφιλελεύθεροι που εκεί που ο λαός ζει την καταστροφή, αυτοί βλέπουν τη μεγάλη ευκαιρία.

Αναδημοσιεύουμε από το euronews.gr ένα άρθρο που θέτει ένα αναπάντητο ερώτημα, το οποίο απαγορεύεται να απαντηθεί αφού αν υπήρχε δασική υπηρεσία θα έμπαιναν παράμετροι όπως πρόληψη, διαχείριση, χερσαία σώματα δασοπυρόσβεσης, καταστολή με αντίπυρα, γνώση της φυσιογραφίας, προσλήψεις και εκπαίδευση  κ.ά  Αυτά δεν μπορούν να προκριθούν στο μεγάλο σχέδιο της πολιτικής προστασίας, αφού -όπως λέει και ο υφυπουργός-  " κομβικό ρόλο παίζουν τα εναέρια μέσα" και βέβαια "προβλέπεται η αγορά συνολικά 36 νέων αμφίβιων αεροσκαφών Air-Tractor"  Γι' αυτό ο τίτλος "η δασική υπηρεσία δεν συμφέρει" θα ήταν συντομότερος, περιγρφικότερος, ακριβέστερος


 Aντιπυρική Προστασία: Εξοπλιστικό πρόγραμμα 1,76 δισ. ανακοίνωσαν Χρυσοχοϊδης - Χαρδαλιάς -euronews.gr

Για τομή στον τομέα της αντιπυρικής προστασίας στη χώρα μας και πρότυπη δουλειά, μακριά από «εκ των υστέρων μεμψιμοιρία» και για να προλάβουμε νέες τραγωδίες, χαρακτήρισε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης τον φετινό σχεδιασμό της Πολιτικής Προστασίας για την αντιπυρική περίοδο, τις λεπτομέρειες της οποίας ανακοίνωσε ο υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων, Νίκος Χαρδαλιάς, σε συνέντευξη Τύπου που δόθηκε το μεσημέρι στο Κτίριο «Φάρος» στο Μαρούσι.

 

aioliko parko anemogennitries

 

Όποιος παρακολουθεί από κοντά τις συζητήσεις και τις αναλύσεις για τις πηγές ενέργειας, θα έχει διαπιστώσει το αδιέξοδο στο οποίο οδηγείται κάθε συζήτηση όταν φτάνουμε στο κρίσιμο σημείο να πάρουμε θέση για το ποια πηγή ενέργειας θεωρούμε προτιμότερη.

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, η απολιγνιτοποίηση της Ελλάδας και η αντικατάσταση του λιγνίτη με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας εθεωρείτο η απόλυτη και αδιαμφισβήτητη προτεραιότητα. Όποιος έχει δει – ακόμη και από μακριά – τις εγκαταστάσεις της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη και την Πτολεμαΐδα, αντιλαμβάνεται το τεράστιο τίμημα που καταβάλλουν οι κάτοικοι των περιοχών αυτών αναγκαζόμενοι να αποδεχθούν τη δραματική υποβάθμιση του τόπου τους προκειμένου να ηλεκτροδοτείται όλη η χώρα· ένα τίμημα που εξαγοράζεται με τις θέσεις εργασίας που δημιουργούνται σε αυτές τις περιοχές.

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αποτελούσαν χωρίς αμφισβήτηση τη μεγάλη ελπίδα για μια φιλική προς το περιβάλλον λύση. Όμως, φαίνεται πως υποτιμήθηκαν από τους οπαδούς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας δύο παράγοντες.

Ο πρώτος παράγοντας είναι αντικειμενικός και έχει να κάνει με τον τρόπο παραγωγής ρεύματος από τις ανεμογεννήτριες (μιλάμε για τις ανεμογεννήτριες γιατί αυτές βασικά μας απασχολούν στην Ελλάδα). Οι ανεμογεννήτριες πολύ απλά δίνουν ρεύμα μόνο όταν φυσάει. Από την άλλη, όταν φυσάει πολύ, δεν υπάρχει προς το παρόν τρόπος να αποθηκευθεί - τουλαχιστον σε μεγάλη κλίμακα - η πλεονάζουσα ενέργεια, η οποία μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στο σύστημα διανομής της ενέργειας. Έχουμε πρόβλημα λοιπόν και όταν δεν φυσάει και όταν φυσάει πολύ. Από τα παραπάνω γίνεται σαφές ότι ένα σύστημα από ανεμογεννήτριες χρειάζεται δίπλα του πάντα σε επιφυλακή και ένα σύστημα σταθερής ροής ενέργειας, που θα καίει δηλαδή λιγνίτη ή πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, το οποίο θα εξισορροπεί τον ασταθή ρυθμό παραγωγής ενέργειας από τις ανεμογεννήτριες

Είναι χαρακτηριστικό πως στη Γερμανία, παρά το δηλωμένο σχέδιο της γερμανικής κυβέρνησης και τις οδηγίες της ΕΕ για τον τερματισμό της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με άνθρακα, εγκαινιάστηκε ένα νέο ατμοηλεκτρικό εργοστάσιο λιγνίτη και ξεκίνησε την λειτουργία του στις 30 Μαΐου του τρέχοντος έτους. Ο σταθμός παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος των 1.100 MW, βρίσκεται στην περιοχή της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, και η έναρξη της λειτουργίας του αποδεικνύει πως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο νομίζαμε σε σχέση με την απεξάρτησή μας από τον άνθρακα

 

 Hell angels res

 

Οι «παγκόσμιες μέρες» που καθιερώνει ασταμάτητα ο ΟΗΕ από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, μοιάζουν με εξορκισμό των τύψεων που γεμίζουν τη συνείδηση της ανθρωπότητας (ή του μέρους της που διαθέτει συνείδηση). Μοιάζουν και με μικρές επαναλαμβανόμενες τελετουργικές εμβαπτίσεις, των όσων επιδιώκουν να αποτινάξουν μέρος τουλάχιστον, των ανοσιουργιών που διαπράττουν, εναντίον του κεντρικού θέματος κάθε παγκόσμιας μέρας. Για παράδειγμα: Η Διεθνής Ημέρα για την Εκπαίδευση είναι η  24η Ιανουαρίου κάθε έτους, όπως όρισε η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών. Η αναφορά και η θέσπιση της παγκόσμιας μέρας εκπαίδευσης αποσκοπεί  στην ανάδειξη της συμβολής της εκπαίδευσης στην ειρήνη και την ανάπτυξη.

Αυτή τη μέρα, η UNESCO καλεί τις κυβερνήσεις των μελών της και όλους τους εταίρους της να θέσουν την ποιοτική εκπαίδευση ως κύρια προτεραιότητα παγκοσμίως. Και η παγκόσμια μέρα κλείνει με τις ετήσια επαναλαμβανόμενες δηλώσεις αυτών  (Κεραμέως, Μακρή, και λοιπά λουλούδια) που τον προϋπολογισμό για τη δημόσια δωρεάν παιδεία ή την Παιδεία γενικότερα, τον έχουν καταστήσει από ανέκδοτο έως μυθικό πλάσμα. Βέβαια μπορούν να απαντήσουν (και το κάνουν) πως προωθούν την εκπαίδευση (καμία αναφορά στο ζητούμενο της Παιδείας). Προωθούν την εκπαίδευση, αποδεδειγμένα, αλλά μόνο και σταθερά την ιδιωτική, που κάνει και τζίρο.

Αυτοί οι τύποι λοιπόν, συμμετέχουν ανερυθρίαστα στην παγκόσμια μέρα της εκπαίδευσης. Αυτό ήταν ένα μικρό παράδειγμα. Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς και για τη 15η Μαρτίου, την ημέρα του καταναλωτή, που την εορτάζουν καταναλωτές και μαζί τραπεζίτες, εμπορικά τραστ και όσοι γενικά έχουν μία σχέση BDSM εις βάρος του καταναλωτή πάντα.

Η πιο θλιβερή ημέρα

Η μέρα που πνίγει στη θλίψη  τον πλανήτη δεν είναι η παγκόσμια μέρα θλίψης ή δακρύων, αλλά η 5η Ιουνίου, η παγκόσμια μέρα περιβάλλοντος.  Είναι μία μέρα δίχως περιεχόμενο. Είναι η κατεξοχήν ημέρα, η αφιερωμένη στις τύψεις μία ανθρωπότητας, που δεν σταματάει να επελαύνει κατά του φυσικού (και όχι μόνο) περιβάλλοντος. Είναι η μέρα που οι αθώοι θα κατέβουν με ένα τύμπανο να το χτυπήσουν φωνάζοντας συνθήματα και οι ένοχοι θα «τιμούν» την ημέρα με κούφια λόγια. Σαν τα λόγια μίας κουβέντας με θέμα το σε εξέλιξη γεύμα. Μία κουβέντα που κάνουν οι συνδαιτημόνες, πριν κάτσουν στο τραπέζι που θα κατασπαράξουν το θύμα τους. Αυτό που οι συνδαιτημόνες το αποκαλούν «γεύμα»