fest

 

του Αντώνη Λαζαρή

"Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πάντα λίγο πριν την αυγή..."

Αυτό μας είχε πει κάποτε ο Αντώνης ο Σαμαράκης όταν επισκέφτηκε το σχολείο μας στα πλαίσια του 2ου Μαθητικού Φεστιβάλ του 2ου Λυκείου Υμηττού. Ήταν η άνοιξη του Υμηττού, η άνοιξη που έφερνε η μεταπολίτευση, η αύρα του Ανδρέα Λεντάκη. Ήταν τα χρόνια τα καλά, 1983, 1984, 1985 και αυτό που γινόταν τότε στον Υμηττό και στο σχολείο του Υμηττού δεν το ξαναείδα πουθενά αλλού. Και η άνοιξη, βέβαια, του Υμηττού δεν κράτησε για πολύ.
 
Ο Αντώνης ο Σαμαράκης μας επισκέφτηκε στο σχολείο ένα Σάββατο βράδυ του Μάϊου του 1985 ως τιμώμενο πρόσωπο. Μεγάλα αφιερώματα σε δύο σημαντικούς λογοτέχνες και ανθρώπους καμωμένα από μαθητές. Αντώνης Σαμαράκης - Βασίλης Ρώτας, αφιερώματα ζωής σε δύο ανθρώπους που είχαν πολλά να πουν στις ανήσυχες εφηβικές ψυχές του Υμηττού της δεκαετίας του '80. 
 
Σε δυο μέρες θα έχουμε εδώ στη Ραφήνα ένα άλλο Φεστιβάλ. Το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους ΡΑΦΗΝΑΣ 2020. Στον αγαπημένο μας θερινό Κινηματογράφο "ΑΕΛΛΩ". Παρασκευή 25 και Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2020.
 
Σε μια Ραφήνα που πόρρω απέχει από τον Υμηττό των αρχών της δεκαετίας του '80. Εδώ τα πράγματα είναι δύσκολα. Η περιοχή παραμένει επί μακρόν πολιτιστικά άνυδρη. Ο πολιτισμός δεν ανθίζει πια σε τούτη την μικρή κόγχη της γης. Σημεία των καιρών ...
 
Αλλή η ελπίδα πάντα θα ανθίζει. "Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πάντα λίγο πριν την αυγή ..."
 
Ελάτε την Παρασκευή στο "ΑΕΛΛΩ". Υπάρχουν θέσεις για όσους πραγματικά θέλουν να αποδράσουν από μια πεζή και σκληρή πραγματικότητα όπου ο πολιτισμός έχει περιπέσει στα τάρταρα...
 
Για την ελπίδα...
 

klynn38

Ο δημόσιος λόγος έχει πολλές δυσκολίες. Όχι τόσο δυσκολίες στη σύνταξη ή την εκφορά, όσο στις επιπτώσεις του. Ειδικά όταν αυτός που αρθρώνει δημόσιο λόγο δεν είναι και τόσο ικανός στη δημιουργία και τον χειρισμό του λόγου αυτού ή όταν ο λόγος του εκφράζει τις χειρότερες προθέσεις για την κοινωνία ή τους πιο απαράδεκτους σχεδιασμούς για έναν τόπο. Υπάρχουν και οι περιπτώσεις που ο λόγος δημοσίων προσώπων ή/και, ακόμα χειρότερα, οι πράξεις ή οι ολιγωρίες τους προκαλούν την παρέμβαση της δικαστικής εξουσίας. Τότε ακολουθεί η εξέταση και ο κολασμός των προσώπων αυτών από τη δικαιοσύνη.

mme

Από τη μαθητική εφημερίδα "Μαθουτοπία" του  ΠΑΛΛΑΤΙΔΕΙΟ ΓΕΛ ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΟΥ

Ο SARS- CoV2 είναι πια παντού στη χώρα. Άλλωστε το φθινόπωρο είναι η εποχή των ιώσεων πάσης φύσεως. Ανοίγουν τα σχολεία, τα παιδιά έρχονται σε συστηματική επαφή και οι ιώσεις κάνουν πάρτι. Ειδικά αν σφίξουν και λίγο τα κρύα.

Mega mououou

Μία σχολική αίθουσα με 25 παιδιά, δημοτικού ή γυμνασίου, «αποτελεί υγειονομική βόμβα» κατά τους γνώστες ή τους παντογνώστες επιδημιολόγους. Η ίδια σχολική αίθουσα, με τα ίδια παιδιά, δεν αποτελεί «υγειονομική βόμβα», αν τα παιδιά φοράνε μάσκες. Ιατρικές ή μη, δεν έχει καμία σημασία, κατά τους ίδιους επαΐοντες. Άσχετα με το γεγονός πως από τον Μάρτιο μέχρι σήμερα,  όλες οι απόψεις των επαϊόντων ακολουθούν πράξεις και εφαρμογή πολιτικών, τις οποίες τελικά προσπαθούν να καλύψουν με ένα πέπλο επιστημοσύνης. Η λογική, παντρεμένη με τον φόβο και το ένστικτο αυτοσυντήρησης, μας οδηγούν στην εφαρμογή των σχετικών μέτρων, όσο απίθανα και αν μοιάζουν ή ακούγονται.

Το κλείσιμο μικρών εστιατορίων και ταβερνών στις 12 τη νύχτα, η ποικιλία περιορισμών ανά δραστηριότητα και τόπο, με απίθανες δικαιολογίες, είναι ενδεικτικά. Την ίδια ώρα, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, μασκοφόροι και προσωπιδοφόροι στριμώχνονται για να πάνε ή να γυρίσουν από τη δουλειά τους, σε μία απόλυτα ταξική μεταχείριση των «μη προνομιούχων» από την χάσκουσα και παλινωδούσα εξουσία.

Εκεί που το πράγμα παίρνει μεγαλύτερες και πιο επικίνδυνες διαστάσεις είναι στην σύγκληση συμβουλίων πάσης φύσεως. Διοικητικών, δημοτικών, περιφερειακών, ακόμα και στο κοινοβούλιο το ίδιο.

Η επίκληση της πανδημίας γέννησε απαράδεκτα νομοθετήματα, τα οποία κατέστησαν την ελληνική δημοκρατία ακόμα πιο ανάπηρη απ’ ότι είναι. Η πράξη νομοθετικού περιεχομένου του υπουργού Θεοδωρικάκου, που τα στερνά του γελοιοποίησαν τα πρώτα του, είναι το πρώτο μελανό σημείο. Με την επίκληση της «έκτακτης ανάγκης, η διοίκηση ασκείται με τους πολίτες στο απόλυτο σκοτάδι και με τους κατά τόπους αρχηγίσκους να σαρώνουν και να αποφασίζουν όπως θέλουν και για ότι θέλουν. Σκοτεινές διαδικασίες, βαρβαριστί προσδιοριζόμενες ως συμβούλια «δια περιφοράς», εφαρμόζονται ετσιθελικά. Βεβαιώνονται ελεγχόμενες απαρτίες. Ψήφοι στο παρασκήνιο έχουν θέση ψήφου ενώπιον του λαού.

Στη βουλή, όπου η ξεφτίλα έχει ένα όριο -έστω και προσχηματικά πολλές φορές- υιοθετήθηκε η «θωράκιση» των διαβουλευόμενων είτε με την τήρηση αποστάσεων ασφαλείας, που κι αυτές διαρκώς επαναπροσδιορίζονται, ή με τη χρήση μάσκας, ασπίδας, plexiglass διαχωριστικού.

plex01
 
Στη Ραφήνα δε χρειάζεται να περιμένουν το εμβόλιο της Astra Zeneca ή το ρώσικο εμβόλιο του Πούτιν. Η ομάδα Πολιτικής Προστασίας του Δήμου κατόρθωσε με ένα πρωτοποριακό πείραμα να εγκλωβίσει τον κορονοϊό και να τον αδρανοποιήσει. Στη φωτογραφία μπορούμε να δούμε τον ιό αμήχανο και εγκλωβισμένο ανάμεσα στα θαυματουργά πλεξιγκλάς 
 
plex02
 
Αξίζει να σημειωθεί πως ο συγκεκριμένος ιός είχε καταφέρει να διαφύγει της θερμικής πύλης, της πρώτης ασπίδας προστασίας που είχε εγκαταστήσει ο Δήμος. Μια του κλέφτη, όμως, δυο του κλέφτη, τρεις και την κακή του μέρα , λέει ο σοφός λαός
 
Από κει και πέρα η σύλληψη του ιού ήταν θέμα χρόνου. Όπως βλέπουμε στην επόμενη φωτογραφία, ο ιός έχει συλληφθεί από την ειδική πράκτορα, έχει φιμωθεί και αδρανοποιηθεί
 
 

plex05

 

 Fence Surreal 2

Στις 26/8/2020, ο δήμαρχος Ραφήνας, διακατεχόμενος από «ιερή αγανάκτηση», ανάρτησε στο facebook την παρακάτω φωτογραφία, συνοδευμένη με σχετικό σχόλιο, στο οποίο έκανε λόγο για «προσωπική επιλογή» μέτρων που έλαβε,  αλλά «με ευθύνη της διοίκησης» !!!!

 JPGPersonalresponsibility

Αρχικά να σημειώσουμε εδώ,  πως μας εκπλήσσει η «μεταφυσική» αντίστιξη, όπου ένας δήμαρχος επιλέγει προσωπικά τα μέτρα που θα λάβει, δίχως όμως να φέρει την ευθύνη, ούτε για αυτά τα ίδια ούτε για την υλοποίηση τους. Την ευθύνη φέρει (κατά τον ανεύθυνο κατά δήλωση του) δήμαρχο, η απρόσωπη «διοίκηση». Έτσι, υπεύθυνη και αρμόδια, είναι κάποια απρόσωπη και απροσδιόριστη δύναμη, με το ασαφές όνομα «διοίκηση». Ο (ανεύθυνος κατά δήλωση του) δήμαρχος, ούτε είναι μέρος της διοίκησης, ούτε και φέρει ευθύνη για όσα αυτή πράττει (!!!). Ούτε βέβαια και για τις προσωπικές του επιλογές.

Streetview

Πλατεία Πικερμίου. Διαθέσιμη πια μόνο σε Street View από την Google

Η βαρβαρότητα, η ανυπαρξία ήθους και δημοκρατικών ευαισθησιών, είναι τα βασικότερα χαρακτηριστικά μίας δημοτικής αρχής και του επικεφαλής της, ο οποίος έχει βαλθεί να επιβάλλει την ασχήμια ως μέτρο της τοπικής αισθητικής, και  τον αυταρχισμό ως μέσο διοίκησης. Επίσης το ψέμα ως μέσο επικοινωνίας και τη διασπορά «ψιθύρων» από έμμισθα όργανα του, για τη δημιουργία κλίματος.

Ζόφος, που τον ζούμε καθημερινά, σε διάφορες όψεις της τοπικής καθημερινότητας μας. Όπως χθες, στην πλατεία στο Πικέρμι, όταν -έτσι ξαφνικά- έφτασαν συνεργεία του δήμου για να ξεριζώσουν τη Magnolia grandiflora που είχε φυτευτεί πριν δεκαετίες στο «πρόσωπο» της πλατείας προς τη Λ. Μαραθώνος. Για να εγκαταστήσουν κάδο της εταιρείας Ανταποδοτική Ανακύκλωση ΑΕ. Σε ένα μέρος στο οποίο, όταν υπήρχαν μπλε κάδοι ανακύκλωσης (ΕΕΕΑ) , είχε καταντήσει αληθινή χωματερή και «καθάρισε» όταν οι κάδοι μεταφέρθηκαν αλλού.

Δημοτικοί σύμβουλοι -της μάλλον περιποιητικής  και άνευρης-  αντιπολίτευσης που ήταν παρόντες στην βαρβαρότητα, διαμαρτυρήθηκαν υπερασπιζόμενοι τη λογική και την νομιμότητα. Χαρακτηριστική είναι η διαμαρτυρία της Αγγ. Ξηντάρα, η οποία εστίαζε -πέρα από το θέμα αισθητικής της πλατείας- στο γεγονός πως,  «ενώ η επιτροπή ποιότητας ζωής συνεδριάζει για αυτό το θέμα την Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου 2020, ο δήμαρχος από ότι φαίνεται διατάζει (την υλοποίηση της παρέμβασης) χωρίς απόφαση»