miliokas

 

Γράφτηκε το 1990 από το Γιάννη Μηλιώκα. Παίχτηκε πέρυσι, παίζεται  και φέτος. Και βλέπουμε

 

"Ένα δωμάτιο η μικρή μας γειτονιά
και το μπαλκόνι σου μισάνοιχτο συρτάρι
Μου χαμογέλασες στου μπάνιου τη γωνιά
σου τηλεφώνησα κι εγώ απ’ το πατάρι

Απόψε θα βγούμε
θα πάμε στην κουζίνα
θα σε περιμένω δίπλα στο καλοριφέρ
κι άμα θες μετά μπαίνουμε σ’ ένα παπούτσι
και πάμε να τα πιούμε στου σαλονιού το μπαρ"

 

 

 

 

bruce letter to you

 

«Η δουλειά μου ήταν πάντα να κρίνω την απόσταση ανάμεσα στην αμερικάνικη πραγματικότητα και το αμερικάνικο όνειρο».

Bruce Springsteen

 

Μπαίνοντας πλέον στην όγδοη δεκαετία της ζωής του, ο  Bruce Springsteen κυκλοφόρησε  πριν από λίγες μόλις ημέρες τον εικοστό δίσκο της καριέρας του. Ο δίσκος έχει τον τίτλο “Letter to you” και, για όσους αρέσκονται στα στατιστικά στοιχεία, έκανε τον Springsteen τον πρώτο καλλιτέχνη στην ιστορία που είδε δίσκο του να μπαίνει στο Top Five του Billboard  για έκτη συνεχόμενη δεκαετία

Αν το προηγούμενο στοιχείο δεν αρκεί, ας αναφέρουμε πως στη θρυλική λίστα των ”500 Greatest Albums Of All Time” του περιοδικού Rolling Stone, ο Bruce Springsteen έχει οχτώ δίσκους. Από πάνω του βρίσκονται μόνο οι Rolling Stones και οι Beatles με δέκα, και ο Bob Dylan με έντεκα δίσκους.

Ο Bruce Springsteen, λοιπόν, είναι πάλι εδώ και καταφέρνει για μια ακόμη φορά να μας συνταράξει με τον δυναμικό και παράλληλα μελωδικό ήχο του, τους γεμάτους ενσυναίσθηση στίχους του αλλά και τη μοναδική ερμηνεία του. Ο δίσκος αυτός είναι μια κατάθεση ψυχής, ένα γράμμα που έγραψε για όλους εμάς που θα τον ακούσουμε. Φροντίζει να μας το δηλώσει στο ομώνυμο τραγούδι του δίσκου. « Στο γράμμα αυτό, έκλεισα τους  φόβους και τις αμφιβολίες μου. Τα άσχημα πράγματα που βίωσα και τις αλήθειες στις οποίες κατέληξα. Έκλεισα μέσα τον ήλιο και τη βροχή. Τις χαρές μου και τους πόνους. Τα νυχτερινά αστέρια και τον πρωϊνό γαλάζιο ουρανό. Και όλα αυτά σου τα στέλνω μέσα σε αυτό το γράμμα»

 

 

polytexneio32

"Η επέτειος" … το έγραψε σε ηλικία 15 ετών. Από την «Παρέλαση», τον πρώτο δίσκο του Φοίβου Δεληβοριά, που κυκλοφόρησε το 1989, όταν ο Φοίβος ήταν 16 μόλις ετών

 

Η τηλεόραση είναι στη διαπασών
Κι ο πατέρας μου κοιτάζει μ’ ενδιαφέρον
Κι όλα είναι τόσο ψεύτικα και τόσο σοβαρά
Όταν νιώθεις, πως την πάτησες ξανά

Είναι σήμερα τρελή πρωτομαγιά
Κι η τηλεόραση να λέει για τη χούντα
Κι ο πατέρας μου κοιτά και με λόγια σιγανά
Μουρμουρίζει, πως χαθήκαν όλ’ αυτά

 
Το καντήλι καίει και όλα είναι μουντά
Όλα σου θυμίζουνε τη μοναξιά σου
Κι όμως μέσα στη σιωπή, του πατέρα μου η φωνή
Μου θυμίζει κάποιαν άλλη εποχή

Μες στο σπίτι όλα τα φώτα είναι σβηστά
17 Νοέμβρη του `73
Το ραδιόφωνο σιγά και τα τανκς εφιαλτικά
Η τρομοκρατία κυβερνά

 

 

Η επανάσταση κι αγάπη παν’ μαζί
Μες στους δρόμους ματωμένες προκηρύξεις
Αγωνία τρομερή και ο θάνατος ζωή
Φυτρωμένη μες στη μουσική

Ένας θόρυβος ακούγεται δειλά
Είναι του `74 Ιούλης...
Θεοδωράκης δυνατά κι ο εξόριστος γυρνά
Έτσι το λοιπόν τελειώνουν όλ’ αυτά ;;

Η τηλεόραση έχει σβήσει προ πολλού,
Μα ο πατέρας μου κοιτάζει σαν χαμένος
Κι είναι όλα γι’ αυτόν ψεύτικα και όμως σοβαρά
Αφού ξέρει, πως την πάτησε ξανά.

 

tom joad

 

Ο Βruce Springsteen μαζί με τον Tom Morello των Rage Against The Machine τραγουδούν για το φάντασμα του Tom Joad, του ήρωα του κλασικού αμερικάνικου μυθιστορήματος «Τα Σταφύλια της Οργής» του John  Steinbeck. H άλλη Αμερική. Αυτή που αγαπάμε. Η Αμερική του  John  Steinbeck, του Peter Seeger, του Woody Guthrie, του Jack London, της Joan Baez ...

"Μάνα, όπου κάποιος μπάτσος δέρνει κάποιον άνθρωπο,
όποτε κλαίει ένα πεινασμένο μωρό,
όπου υπάρχει πόλεμος ενάντια στο αίμα και το μίσος,
να με αναζητήσεις, μάνα. Εκεί θα είμαι.
Όπου αγωνίζεται κάποιος για να βρει ένα μέρος να σταθεί
ή για μια αξιοπρεπή δουλειά ή για ένα χέρι βοήθειας,
όπου κάποιος πασχίζει να ελευθερωθεί,
κοίτα στα μάτια τους, μάνα. Και θα δεις εμένα"

 

diki xrysi avgi

 

“Τι είναι Ζωή, τι ειν’ η Ζωή και τι τ’ ανάμεσό τους.

Ένα φωσάκι αγέννητο μες την καρδιά του σκότους...

Πάντα θα ξημερώνει !”

 

Τραγούδι γραμμένο από τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τη Χρυσή Αυγή. Είχε υποσχεθεί στον εαυτό του ότι θα το τραγουδάει σε κάθε συναυλία μέχρι να δικαστούν οι ένοχοι. Το ακούμε όπως το τραγούδησε φέτος στις 17 Σεπτεμβρίου, μία μέρα πριν συμπληρωθούν εφτά χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου δίνοντας παράλληλα ραντεβού για αύριο, 7 Οκτωβρίου, έξω από το Εφετείο.

 

Αν έχεις δόντι του φονιά

και γούστα ματωμένα.

Αν μαύρισες τον ουρανό

και θες να φας κι εμένα

μέσα στη καταιγίδα...

 

Θα γίνω αγκάθι στο λαιμό σου,

σκόνη μες το μάτι,

μέσα στ’ αυτί σου ψίθυρος

και σύγκρυο στην πλάτη,

στη σιγουριά σου αγκίδα...

 

moria16

 

Λιγοστή είναι πια η ντροπή σ 'αυτό τον τόπο και περίσσιο το μίσος και η κακία

"Μέρες τώρα περπατώ
νέο τόπο για να βρω...
Την πατρίδα μου την κάψαν
τους δικούς μου δε τους θάψανε!

Έγινα ταξιδευτής
πεζοπόρος και ληστής...
Όπου κι αν βρεθώ με διώχνουν
απ’ την πόρτα τους με σπρώχνουνε!


Βλέπω γέρους και παιδιά
Σπίτια και νοικοκυριά...
Σαν απόκληρος γυρίζω
και κανέναν δε γνωρίζω, ναι!"
 

 

"Μέσα απ’ τα σύρματα τα σύνορα περνάω
και την πατρίδα που μου στέρησαν ζητάω
άφησα πίσω μου έναν τόπο ρηγμαγμένο
κι ούτε ένα γράμμα από 'κει δεν περιμένω.
Κι αν με κοιτάς με βλέμμα φοβισμένο
κι αν μου μιλάς και δεν καταλαβαίνω
εγώ εδώ ακόμα επιμένω

summer342

Η Janis Joplin υμνεί το καλοκαίρι, ενώ οι Stranglers μας λένε για το καλοκαιρινό τους όνειρο που έκανε τον κόσμο να μοιάζει υπέροχος. Η Νancy Sinatra προσφέρει το κρασί του καλοκαιριού, το πιο μεθυστικό από όλα. Η Lana del Ray τραγουδά για τη μελαγχολία του καλοκαιριού, ίσως γιατί ξέρει πως τα φιλιά του καλοκαιριού θα γίνουν χειμωνιάτικα δάκρυα όπως τραγουδά ο Elvis Presley. Οι Doors αναγγέλουν το τέλος του καλοκαιριού και οι Greenday μας ζητούν να τους ξυπνήσουμε όταν τελειώσει ο Σεπτέμβρης. O Peppino di Capri τραγουδά για τη μελαγχολία που φέρνει αυτός ο υπέροχος, αλλά προάγγελος του χειμώνα, μήνας. Έρχεται όμως η Γιοβάννα να μας επαναφέρει και να μας πει πως ο Σεπτέμβρης – και κατ΄ επέκταση κάθε στιγμή της ζωής μας – είναι καλοκαίρι όταν έχουμε αυτό που θέλουμε.

Μια όμορφη συλλογή για να αποχαιρετήσουμε σε μια βεράντα το καλοκαίρι και να υποδεχτούμε το φθινόπωρο. Με ένα ποτό, ένα τσιγάρο, μια συντροφιά … ό,τι έχει ο καθένας