Η ταινία του Θόδωρου Μαραγκού «Μάθε παιδί μου γράμματα» από το 1981,  αποτελεί έναν από τους πιο εμβληματικούς σταθμούς του νεότερου ελληνικού κινηματογράφου αλλά και μία κορυφαία στιγμή της έκφρασης του πικρού αλλά και μοναδικού χιούμορ με το οποίο ο Θόδωρος Μαραγκός χρωματίζει τη ζοφερή πραγματικότητα του μετεμφυλιακού (αλλά και μεταπολιτευτικού τελικά) κράτους 

Το σκηνικό είναι ένα ορεινό χωριό της Αρκαδίας λίγα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση, ο σκηνοθέτης καυτηριάζει με μοναδική οξύνοια και χιούμορ τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας: την αστυφιλία, τη γραφειοκρατία, την ημιμάθεια και την στρεβλή αντίληψη για την παιδεία ως απλό μέσο κοινωνικής ανέλιξης. Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται ο συντηρητικός δάσκαλος του χωριού (τον υποδύεται ο Βασίλης Διαμαντόπουλος), ο οποίος έρχεται σε σύγκρουση με τις προοδευτικές ιδέες των παιδιών του, αλλά και με τις αλλαγές που επιφέρει η εποχή. Η ταινία καταφέρνει να ισορροπήσει αριστοτεχνικά ανάμεσα στην πικρή κωμωδία και τον κοινωνικό προβληματισμό, αποτυπώνοντας την αιώνια πάλη του παλιού με το νέο και το συλλογικό τραύμα μιας επαρχίας που ερημώνει. Και μέσα σε αυτό το ορεινό τοπίο και τους ανθρώπους του αξίζει να προσέξουμε την παρωχημένη και σχεδόν "καραβανάδικη" χρήση μίας γλώσσας που νεκρανασταίνεται σαν ζόμπι από τα στόματα των ημιμαθών της κάθε εξουσίας που απλά θέλουν να επιδείξουν το δήθεν υψηλό τους επίπεδο καταλήγοντας όμως στην αυτογελοιοποίηση.

In Memoriam: Νίκος Καλογερόπουλος (1952 – 2026)

Η ταινία υπήρξε το κινηματογραφικό «βάπτισμα του πυρός» για τον Νίκο Καλογερόπουλο, ο οποίος χάρισε μια καθηλωτική, αυθεντική ερμηνεία στον ρόλο του επαναστάτη γιου, κερδίζοντας  και το Ειδικό Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Με τον πρόσφατο θάνατο του, ο ελληνικός κινηματογράφος αλλά και ο ελληνικός πολιτισμός γενικότερα, αποχαιρέτησε έναν από τους πιο αυθεντικούς και ασυμβίβαστους καλλιτέχνες του. Ο Νίκος Καλογερόπουλος δεν ήταν απλώς ένας χαρισματικός ηθοποιός, αλλά ένας πολυσχιδής δημιουργός. Ήταν ποιητής, σκηνοθέτης και τραγουδοποιός. Ένας καλλιτέχνης που υπηρέτησε την τέχνη του με σπάνια λαϊκή σοφία, αιχμηρό σαρκασμό και βαθιά ανθρωπιά. Ο Καλογερόπουλος του Μαραγκού (Μάθε παιδί μου γράμματα), του Περράκη (Λούφα και Παραλλαγή), του Φέρρη (Ρεμπέτικο) αλλά και του Θωμόπουλου (στο τηλεοπτικό "κάμπινγκ") άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμά.

Η αφίσα από την επετειακή προβολή της ταινίας στα τριάντα χρόνια από την παραγωγή της