" Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν Τίποτα παραπάνω από το ότι Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό Και από τους θεατές περιμένουμε Τουλάχιστον να ντρέπονται"
Πέφτοντας πάνω στη νέα «δημιουργία» του Αρκά, η θλίψη και η αμηχανία μας πνίγουν. Είναι γνωστό από καιρό πως ο Αρκάς γνωρίζει μία εκθετικά εξελισσόμενη κατάρρευση, τόσο του χιούμορ του όσο και του πνεύματος που αποτελούσε την αστείρευτη πηγή αυτού του χιούμορ που άλλοτε ήταν πικρό και άλλοτε εκρηκτικό αλλά πάντα πνευματώδες.
Σήμερα πέσαμε σε αυτό το απλοϊκό και μέσα στην απλοϊκότητα του χυδαίο σχέδιο που δηλώνει ρητά:
Να δηλώνεις αριστερός και να υποστηρίζεις αυτούς δεν είναι αντίφαση. Είναι διαστροφή
Αυτό γράφει ο Αρκάς. Μόνο που η διαστροφή περιέχεται στον λόγο του αφού κανείς δεν υποστηρίζει το θεοκρατικό καθεστώς και την εξουσία του ιερατείου αλλά το ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ του Ιράν που υποφέρει και σφαγιάζεται από τους χασάπηδες Νετανιάχου και Τραμπ, Ισραήλ και ΗΠΑ. Δηλαδή από την παγκόσμια συμμορία που … υποστηρίζει ο Αρκάς και που η υποστήριξη της εκ μέρους του ….δεν συνιστά διαστροφή αλλά έγκλημα. Αποτελεί υποστήριξη δολοφόνων.
Αν κάποτε λέγαμε πως ο Αρκάς απευθύνεται σε έξυπνους ανθρώπους, αυτό σήμερα δεν ισχύει. Η δουλειά του πια ξεκάθαρα απευθύνεται σε ανθρώπους μειωμένης νοημοσύνης. Τόσο μειωμένης που καταναλώνουν εύκολα και άμεσα τον απλοϊκό χυλό (περί της δήθεν απελευθέρωσης του Ιράν από τους μουλάδες με την ωμή παραβίαση του διεθνούς δικαίου και τις δολοφονίες αμάχων) που τους σερβίρει ο πάλαι ποτέ ικανότατος καλλιτέχνης που εξέπεσε σε φτηνό προπαγανδιστή δολοφόνων
Είπαμε, η προπαγάνδα έχει περάσει σε άλλο επίπεδο αλλά το να παράγει τόσο ευτελή προπαγάνδα ένας (πρώην) εξαιρετικά πνευματώδης καλλιτέχνης, όπως ο Αρκάς ξεπερνά κάθε επίπεδο παρακμής. Τόσο του καλλιτέχνη όσο και των όψιμων φίλων του.
O Νικόλας Κοσματόπουλος είναι καθηγητής Πολιτικών Σπουδών και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού
Ο Νίκος Ευαγγελάτος είναι δημοσιογράφος. Έτσι τουλάχιστον λένε τα χαρτιά του – αν και έχει διαγραφεί προσωρινά έξι φορές από την ΕΣΗΕΑ για παραβιάσεις δημοσιογραφικής δεοντολογίας και για απεργοσπασία. Όπως και να έχει, όποιος έχει στοιχειώδη νου και έχει παρακολουθήσει την πολυκύμαντη καριέρα του, μόνο γέλια μπορεί να του προκαλέσει η παράθεση της ιδιότητας του δημοσιογράφου δίπλα στο όνομα του συγκεκριμένου
Και όμως, ο Νίκος Ευαγγελάτος έχει τιμηθεί με βραβείο από το «Ίδρυμα Προαγωγής της Δημοσιογραφίας Αθανασίου Μπότση». Η τελετή απονομής του βραβείου έγινε στις 26 Μαΐου του 2022 στο Ζάππειο Μέγαρο και το βραβείο παρέδωσε η τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Ο ξεπεσμός, ως γνωστό, τους παρασέρνει όλους
Πριν από λίγες ημέρες, ο Νίκος Ευαγγελάτος είχε ως καλεσμένο τον Νικόλα Κοσματόπουλο και είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε μία από τις ελάχιστες φορές που ένας καλεσμένος ξεμπρόστιασε και αφόπλισε κυριολεκτικά έναν από τους πάμπολλους δημοσιολογούντες της ελληνικής τηλεόρασης που, χωρίς καν να έχουν τις στοιχειώδεις γνώσεις και χωρίς να ενδιαφέρονται για την αλήθεια, επιδίδονται σε μια εμετική και ξεδιάντροπη προπαγάνδα μονίμως υπέρ των ισχυρών και σταθερά εναντίον των αδυνάτων
Όποιος δεν έχει δει το σχετικό βίντεο, αξίζει να το δει ολόκληρο για να διαπιστώσει πόσο φτηνός και έωλος είναι ο λόγος του Ευαγγελάτου και πόσο εύκολα μπορεί να ισοπεδωθεί από κάποιον που έχει γνώσεις και –ίσως βασικότερο – δεν έχει εξαρτήσεις από το κύκλωμα των ελληνικών media
O Ευαγγελάτος, αφού έβαλε στον καθηγητή την ταμπέλα του “υποστηρικτή του ιρανικού καθεστώτος” προσπαθώντας από την αρχή να προκαταλάβει το ακροατήριό του για τις θέσεις του συνομιλητή του – κάτι που ο καθηγητής αρνιόταν έντονα και κατηγορηματικά - άλλαξε το θέμα της συζήτησης από το Λίβανο, για τον οποίο τον είχε καλέσει, στα δικαιώματα των γυναικών του Ιράν.
Σε όλη τη διάρκεια της συνέντευξης δε, επικαλούμενος τη βαρβαρότητα του ιρανικού καθεστώτος, προσπαθούσε να δικαιολογήσει την αμερικανική και ισραηλινή επιδρομή. Παραβλέποντας τόσο τους χιλιάδες νεκρούς αμάχους που έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής, όσο και το πού οδήγησαν όλες οι προηγούμενες επιθέσεις της Δύσης που έγιναν σε άλλες χώρες με πρόσχημα πάλι τα “ανθρώπινα δικαιώματα” των πολιτών
Ο καθηγητής, που ζει και εργάζεται στη Βηρυτό και γνωρίζει από πρώτο χέρι την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα της περιοχής, κατάφερε να αποδομήσει σε ζωντανό τηλεοπτικό χρόνο ολόκληρη τη μεθοδολογία της επιχειρηματολογίας, αλλά και την προπαγανδιστική ρητορική που αναπαράγεται συστηματικά στα ελληνικά τηλεοπτικά πάνελ.
Ζήτησε στοιχεία από τον Ευαγγελάτο για τις “πληροφορίες” που παρουσίαζε ως δεδομένα, μίλησε για τον βρώμικο ρόλο της προπαγάνδας στη στοχοποίηση λαών και κρατών και χαρακτήρισε ηθικούς αυτουργούς – στο βαθμό που τους αναλογεί ΄- όλους όσοι κατασκευάζουν τέτοιου είδους τηλεοπτικά στερεότυπα.
Όπως ήταν φυσικό, η αντιπαράθεση αυτή προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις - και από τις δύο πλευρές. Την επόμενη ημέρα ο Νικόλας Κοσματόπουλος , σε ανάρτησή του, ανέφερε τα εξής:
“Ευχαριστώ από καρδιάς για τα πάμπολλα μηνύματα συμπαράστασης και στήριξης μετά το σημερινό Ροντέο με τον Ευαγγελάτο (ελπίζω να μπορέσω να τα απαντήσω όλα κάποια στιγμή).
Έχω πολλά και διάφορα συναισθήματα για αυτό που έγινε ειδικά την ώρα που ο Λίβανος δέχεται εισβολή από το γενοκτονικό κράτος και η κυβέρνηση του σπρώχνει την χώρα στον εμφύλιο.
Θα προσπαθήσω μόνο να καταγράψω μερικά πράγματα εν βρασμώ.
Αυτός ο .... δημοσιογράφος έκανε μια σειρά από προσβλητικές ενέργειες τόσο απέναντι στο κοινό του, το λειτούργημα και στον καλεσμένο.
Καταρχάς με παρουσίασε ως "Έλληνας καθηγητής που στηρίζει το ιρανικό καθεστώς" - κάτι που ουδέποτε είπα. Αυτή η "ιδιότητα" επίσης απλουστεύει την κατάσταση και με στοχοποιεί τόσο επαγγελματικά όσο και φυσικά. Είναι επικίνδυνη πρακτική και πρέπει να καταδικαστεί.
Θέλησε προφανώς να φανατίσει το κοινό του και να με πετάξει στα λιοντάρια.
Δεν είπα ποτέ ότι είμαι υπέρμαχος του καθεστώτος γιατί δεν μου πέφτει λόγος. Αυτό που είπα είναι ότι είμαι εναντίον του πολέμου, ότι ο πόλεμος είναι παράνομος, ότι το Ιράν έχει δικαίωμα να αμυνθεί κι ότι το Ισραήλ πρέπει να ηττηθεί.
Ξαναλέω η στάση μου είναι ότι δεν μου πέφτει λόγος για το καθεστώς στο Ιράν αλλά σίγουρα δεν πέφτει σε εκείνον.
Αλλά πέρα από αυτό. Ο άνθρωπος αυτός νοιάζεται για τους απανταχού Έλληνες μας λέει. Πονάει η καρδούλα για την διασπορά και την ομογένεια.
Έτσι συμπεριφέρεται στον μοναδικό Έλληνα καθηγητή πολιτικής σε όλη την αραβόφωνη μέση ανατολή? Μήπως είναι ενδεικτικό ποιον τελικά υποστηρίζει?
Έπειτα, είναι δημοσιογράφος. Έχει μπροστά του έναν ερευνητή σε αραβικό πανεπιστήμιο που μιλάει ελληνικά (κι αραβικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά - συγγνώμη για το φλεξινγκ), ζει για χρόνια και διδάσκει στο κορυφαίο πανεπιστήμιο της μέσης ανατολής, με πολυετή έρευνα, επιστημονικά άρθρα κι ένα βιβλίο για τον Λίβανο σε αμερικανικό εκδοτικό πανεπιστημιακό οίκο..
Αντί να κάνει ερωτήσεις γνώσης κι ενημέρωσης για το κοινό σε ένα τόσο σημαντικό και σοβαρό θέμα, εξαπολύει καταμέτωπο επίθεση δολοφονίας χαρακτήρα.
Έχω μείνει σοκαρισμένος εδώ και ώρες. Ήξερα ότι δεν είναι "δημοσιογράφος" αλλά τέτοιο βαθμό εξαθλίωσης δεν περίμενα ούτε από τον Ευαγγελάτο»
Όπως ήταν αναμενόμενο, η παρέμβαση του Κοσματόπουλου δεν θα άφηνε αδιάφορη την ιστοσελίδα Ελλάδα 24 και τον διαδικτυακό λογαριασμό «Ομάδα Αλήθειας» – που θεωρείται ότι συντονίζονται από το ίδιο επικοινωνιακό κέντρο και αποτελούν μακριά χέρια της κυβερνητικής προπαγάνδας. Και οι δύο αναρτήσεις παρουσίαζαν τον καθηγητή ως “υποστηρικτή του ιρανικού καθεστώτος”
Ο καθηγητής αντέδρασε άμεσα, ζητώντας την αποκατάσταση της αλήθειας, απειλώντας δε προσφυγή στα δικαστήρια. Όπως έγραφε στην εξώδικη επιστολή του:
«Επειδή η ψευδής και συκοφαντική αναφορά που περιλαμβάνεται στην ως άνω ανάρτησή σας συνιστά σαφή παραβίαση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, είχε ως αποτέλεσμα να υποστώ και να υφίσταμαι ακόμη σημαντική ηθική βλάβη.
Επειδή κατόπιν τούτων και σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου μόνου του Ν. 1178/81, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρ. 37 του Ν. 4356/2015, σας καλώ όπως:
α) αποκαταστήσετε τη βαρύτατη σε βάρος μου προσβολή, με την άμεση και εντός δέκα (10) ημερών δημοσίευση στους ανωτέρω ιστοτόπους και λογαριασμούς σας στο facebook και στο Χ,
β) να αναρτήσετε το ακόλουθο κείμενο αποκατάστασης, το οποίο θα αναγράφει:
«Με την παρούσα επιστολή, θα θέλαμε να αποκαταστήσουμε την ηθική βλάβη του καθηγητή Νίκου Κοσματόπουλου. Με την από 5.3.2026 ανάρτησή μας, καθώς και το δημοσίευμα μας ήταν ψευδής και συκοφαντική ως προς το πρόσωπό του. Η απόδοση σε αυτόν του χαρακτηρισμού “ο καθηγητής που υποστηρίζει το ιρανικό καθεστώς” δεν προέκυψε από τις δηλώσεις του ιδίου, αλλά από τον λανθασμένο τρόπο με τον οποίο προσεγγίσαμε την πολιτική πραγματικότητα, όταν αποσπάσαμε κατά το μέρος που θέλαμε απόσπασμα από τη συνέντευξή του προς τους κρατικούς και άλλους φορείς. Ζητούμε συγγνώμη από τον καθηγητή Νίκο Κοσματόπουλο και αναρτούμε την παρούσα δήλωση στο λογαριασμό μας»
Τέλος, σας ενημερώνω ότι σε περίπτωση που δεν αποκατασταθεί η βλάβη της προσωπικότητάς μου, θα προσφύγω στα αρμόδια αστικά και ποινικά δικαστήρια καθώς και σε κάθε αρμόδια αρχή, για την αποκατάσταση της προσβολής που υπέστην»
Μετά την επίδοση του εξώδικου οι σχετικές αναρτήσεις εξαφανίστηκαν, χωρίς καμία εξήγηση και φυσικά χωρίς καμία συγγνώμη – κάτι που αποδεικνύει και την “αξιοπιστία” των συγκεκριμένων μέσων "ενημέρωσης". Ο καθηγητής επιμένει όμως για αποκατάσταση προσωπικότητάς του και επιφυλάσσεται για περαιτέρω ενέργειες
Εμείς κλείνουμε το άρθρο με τα λόγια του καθηγητή: 'Δεν υπάρχει λόγος να συναγελάζεσαι με το τέρας. Ενα πράγμα πρέπει. Πρέπει να το πολεμήσεις όχι να το πείσεις. Το πολεμάς χτιζοντας απτές εγκάρδιες, αλληλέγγυες συλλογικοτητες, όχι διαδικτυακούς δον κιχώτες"
Παρακολουθώ εδώ και μια εβδομάδα, ώρα με την ώρα, τον τρόπο με τον οποίο καλύπτουν τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης την επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Προφανώς απέχει έτη φωτός από το να είναι άρτια, σοβαρή ή «αντικειμενική», με όποιον τρόπο και αν ορίσει κανείς την αντικειμενικότητα.
Παρόλα αυτά ακόμη και στη χώρα που πραγματοποιεί τον πόλεμο δεν βλέπεις τα επίπεδα σκληρής και χυδαίας προπαγάνδας που παρακολουθούμε καθημερινά στην ελληνική τηλεόραση και σε όλα τα καθεστωτικά ΜΜΕ.
Στις ΗΠΑ ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δέχεται σκληρές ερωτήσεις ενώ το ίδιο συμβαίνει και στις συνεντεύξεις του Λευκού Οίκου – ακόμη και αν οι πολιτικοί απαντούν με ψεύδη και υπεκφυγές.
Προφανώς η δημοσιογραφική κριτική είναι πάντα καλουπαρισμένη στα γραμμή του συστήματος – δεν αμφισβητούμε το «δικαίωμα» των ΗΠΑ να εισβάλλουν σε όποια χώρα θέλουν και να δολοφονούν τους ηγέτες της αλλά ασκούμε κριτική στον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται ο πόλεμος και στην έλλειψη συγκεκριμένων στόχων από τον Τραμπ.
Ακόμη και έτσι όμως αυτή η κριτική είναι αδυσώπητη και συχνά αντικατοπτρίζει τις θέσεις των δυο τρίτων της αμερικανικής κοινωνίας που ζητούν τερματισμό του πολέμου.
Την ίδια ώρα στο εσωτερικό της MAGA παράταξης το χάσμα διευρύνεται με τον Τραμπ να επιτίθεται πλέον ανοιχτά σε πρώην στενούς υποστηρικτές του, όπως ο ακροδεξιός δημοσιογράφος Τάκερ Κάρλσον, ο οποίος καταδικάζει για δικούς του λόγους την επίθεση στο Ιράν και τη γενοκτονία στη Γάζα.
Πώς γίνεται λοιπόν η στάση των πιο προβεβλημένων Ελλήνων δημοσιογράφων να είναι πιο φιλοπόλεμη από αυτούς που ξεκίνησαν και συνεχίζουν τον πόλεμο;
Πώς γίνεται όταν σου λένε ότι ΗΠΑ και Ισραήλ σκότωσαν πάνω από 150 κορίτσια σε ένα και μόνο χτύπημα να απαντάς «ναι αλλά τα μαλλιά τους δεν ανέμιζαν ελεύθερα στον αέρα με το καθεστώς των μουλάδων»;
Πόσες φορές πρέπει να εξηγήσουμε σε Έλληνες δημοσιογράφους ότι για να ανεμίζουν τα μαλλάκια σου πρέπει να έχεις ένα κεφάλι το οποίο δεν θα έχει πολτοποιηθεί από αμερικανικές βόμβες;
Πόσα ακόμη ρεπορτάζ θα δούμε για τις μίνι φούστες που φορούσαν οι κοπέλες στο Ιράν πριν από το 1979 από δημοσιογράφους που συνειδητά αποκρύπτουν τα φρικτά βασανιστήρια τα οποία πραγματοποιούσε το καθεστώς του Σάχη την ίδια περίοδο;
Πόσο θα ανεχόμαστε Έλληνες φιλοχουντικούς δημοσιογράφους που θέλουν να μας πουν ότι τα προβλήματα της χώρας (και το μίσος για τις ΗΠΑ) ξεκίνησαν με την ιρανική επανάσταση του 1979 και όχι με το αμερικανικό πραξικόπημα του 1953 για την ανατροπή του Μοσάντεκ; Πόσες ακόμη όμορφες υποστηρίκτριες του Παχλαβί θα βρουν να βγάλουν στην τηλεόραση;
Σκεφτείτε οι δημοσιογράφοι μιας ξένης χώρας να αναφέρονταν στην Ελλάδα μόνο με δηλώσεις ανθρώπων που αναπολούν τη χούντα των συνταγματαρχών – να δίνουν το λόγο μόνο στους Γεωργιάδηδες, τους Βορίδηδες και τους Σκαλούμπακες, σαν να μην ζει κανένας άλλος στη χώρα.
Αν όμως η γραμμή της κυρίαρχης ελληνικής δημοσιογραφίας δεν αντικατοπτρίζει αυτή των ΗΠΑ, θα πρέπει να σκεφτούμε μήπως καθορίζεται αποκλειστικά από το Τελ Αβίβ.
Προφανώς ένα μεγάλο τμήμα αυτών των δημοσιογράφων απλώς αναπαράγει τη γραμμή της υποτελούς κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία είναι δέσμια της υπόθεσης υποκλοπών και παίζει το παιχνίδι των μεγάλων βιομηχανιών όπλων.
Είναι όμως μόνο αυτό;
Ένας τηλεοπτικός σταθμός που θα παρουσίαζε σήμερα μια ριζικά διαφορετική γραμμή εναντίον του πολέμου θα σάρωνε σε τηλεθέαση (από προσωπική εμπειρία να σας πούμε ότι ο σέρβερ του infowar παραλίγο να πέσει χτες όταν ανεβάσαμε τη συνέντευξη του καθηγητή Νικόλα Κοσματόπουλου στον Ευαγγελάτο -μια από τις ελάχιστες αντιπολεμικές φωνές που κατάφεραν να περάσουν τα σκληρά φίλτρα των καναλιών).
Αυτή την εβδομάδα αποκαλύφθηκε ένα ακόμη δίκτυο Ισραηλινών «σχολιαστών» που προωθούσαν τη γραμμή του Τελ Αβίβ (και όπως εξηγώ αυτό το Σάββατο στην Εφημερίδα των Συντακτών, αποκαλύφθηκε γιατί η ισραηλινή κυβέρνηση «ξέχασε» να τους πληρώσει και αυτοί προσέφυγαν στη δικαιοσύνη).
Στις ΗΠΑ γνωρίζουμε για πακτωλούς χρημάτων από το Ισραηλινό λόμπι που καταλήγουν σε γραφεία πολιτικών και σε ΜΜΕ και για συγκεκριμένους δημοσιογράφους που «φυτεύονται» σε μεγάλα ΜΜΕ για να προωθούν τις θέσεις του Ισραήλ.
Ισραηλινά ΜΜΕ όπως η Haaretz αποκάλυψαν ότι πίσω από την ιντερνετική και μιντιακή προώθηση του πολιτικά ανύπαρκτου Παχλαβί βρίσκονται μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ που δημιουργούν ψεύτικα προφίλ και στήνουν την εικόνα του στα διεθνή ΜΜΕ.
Πώς γίνεται τα ελληνικά ΜΜΕ να αναπολούν το καθεστώς της μοναρχίας στο Ιράν, όταν ακόμη και ο Ντόναλντ Τραμπ άδειασε τον Παχλαβί σε πρόσφατες δηλώσεις του;
Οι ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί είναι καπιταλιστικές επιχειρήσεις και από τη στιγμή που δεν επιζητούν έσοδα από την τηλεθέαση σημαίνει ότι προσδοκούν κέρδη από άλλες πηγές.
«Το ύψος του ανθρώπου ξεκινά από τα πόδια και φτάνει μέχρι το κεφάλι. Από εκεί και πάνω αρχίζει το ανάστημά του» έγραψε κάποτε ο Αργύρης Χιόνης
Και αυτή η ρήση ταιριάζει γάντι για την περίπτωση των δύο αυτών πολιτικών που, αν και έχουν περίπου το ίδιο σωματικό ύψος, έχουν εντελώς διαφορετικό ανάστημα
Ο ένας στέκει σχεδόν μόνος του - μέσα σε μια Ευρώπη που σιωπά ή ψελλίζει απέναντι σε έναν παγκόσμιο παραλογισμό- και καταγγέλλει τόσο τη γενοκτονία στη Γάζα όσο και τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν χαρακτηρίζοντάς τους ως απερίσκεπτους και παράνομους. «Λέμε ξεκάθαρα “όχι” στον πόλεμο. Με αυτό τον τρόπο ξεκινούν οι μεγάλες καταστροφές της ανθρωπότητας. Η βία γεννά βία. Δεν μπορείς να παίζεις ρώσικη ρουλέτα με την τύχη εκατομμύριων ανθρώπων»
Ο άλλος δεν τόλμησε ποτέ να χρησιμοποιήσει τον όρο “γενοκτονία” για τη Γάζα, ούτε να καταγγείλει την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέναντι στο Ιράν.
Ο ένας αρνήθηκε να επιτρέψει στα αμερικανικά αεροσκάφη να χρησιμοποιούν τις ναυτικές και αεροπορικές βάσεις στη νότια Ισπανία για την επίθεση κατά της Τεχεράνης
Ο άλλος έχει παραδώσει γη και ύδωρ στους Αμερικανούς και στους Ισραηλινούς και κάνει ό,τι του ζητήσουν, βάζοντας σε άμεσο κίνδυνο τη χώρα, όπως άλλωστε το είχε κάνει όταν δήλωσε πως η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο σε πόλεμο με τη Ρωσία
Ο ένας υπενθυμίζει ότι υπάρχουν ακόμη ανθρώπινες αξίες για τις οποίες αξίζει να παλεύει κανείς, ακόμη και αν το τίμημα είναι βαρύ. «Δεν πρόκειται να γίνουμε συνένοχοι σε κάτι που είναι κακό για τον κόσμο, ούτε αντίθετο προς τις αξίες και τα συμφέροντά μας, απλώς και μόνο για να αποφύγουμε τα αντίποινα από κάποιον» δήλωσε, αναφερόμενος προφανώς στις εμπορικές απειλές του Ντόναλντ Τραμπ
Ο άλλος δηλώνει κυνικά, μέσω του γελοίου υπουργού του, ότι ο πόλεμος εναντίον του Ιράν – και προφανώς ο θάνατος χιλιάδων ανθρώπων – είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να «ανέβει η μετοχή της χώρας στο παγκόσμιο χρηματιστήριο γεωπολιτικών αξιών»
Ο ένας προσπαθεί να διασώσει κάτι από τη χαμένη τιμή μιας άλλοτε ακμάζουσας και φωτεινής Ευρώπης - και τώρα παραπαίουσας και παρηκμασμένης. Ο άλλος προσπαθεί να επιβεβαιώσει πλήρως αυτή την παρακμή
Ο ένας είναι αυτόβουλος άνθρωπος και ο άλλος ενεργούμενο ανθρωπάκι
Η Ελλάδα στη δίνη του πολέμου, η Κύπρος στο στόχαστρο.
Η χώρα αντιμέτωπη με απειλές πυραυλικών πληγμάτων ενώ τους Patriot τους στείλαμε στην Σαουδική Αραβία και τους S-300 τους αφήσαμε να σαπίσουν…
Η Ελλάδα, τουλάχιστον θεωρητικά, βρίσκεται εντός του βεληνεκούς των βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν.
Μετακινήσεις άρον άρον απαρχαιωμένων αντιαεροπορικών όπως το ΒΕΛΟΣ, από μονάδες της ηπειρωτικής Ελλάδας με προορισμό την Κρήτη.
Η επιπολαιότητα με την αποστολή της νέας φρεγάτας ΚΙΜΩΝ στην Κύπρο.
Ο Πάρις Καρβουνόπουλος είναι δημοσιογράφος. Από το 1993 καλύπτει το ρεπορτάζ του ΥΠΕΘΑ και από το 2016 είναι επικεφαλής του Militaire.gr. Στο άρθρο αυτό που δημοσιεύτηκε στο datajournalists, ο Πάρις Καρβουνόπουλος αναφέρεται στην επιπολαιότητα που χαρακτηρίζει – όπως ισχυρίζεται- την αμυντική πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης με αποκορύφωμα την αποστολή των αντιαεροπορικών Patriot στη Σαουδική Αραβία για να προστατεύουν τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της ARAMCO, τη στιγμή μάλιστα που η Ελλάδα, με τη στάση της στο πλάι των ΗΠΑ και του Ισραήλ, βρίσκεται αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο ιρανικών πυραυλικών πληγμάτων.Μια επιπολαιότητα που την αναγκάζει σε σπασμωδικές κινήσεις, ευρισκόμενη πάντοτε πίσω από τις εξελίξεις χωρίς να συμμετέχει σε αυτές και χωρίς φυσικά να ερωτηθεί
Πολύ πριν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, η ελληνική κυβέρνηση είχε επιδοθεί σε μία «κιμπάρικη» αντιμετώπιση του οπλοστασίου των Ενόπλων Δυνάμεων, ανταποκρινόμενη σε «αιτήματα συμμάχων» για «παραχώρηση» οπλικών συστημάτων. Αυτή η πολιτική έχει προκαλέσει σήμερα, που η περιοχή μας καίγεται από τις φλόγες τους πολέμου, απόγνωση, με την κυβέρνηση, το ΥΠΕΘΑ και το ΓΕΕΘΑ να προσπαθούν με αλχημείες να καλύψουν τα κενά που οι ίδιοι προκάλεσαν στο σύστημα αεράμυνας.
Το 2020 η κυβέρνηση Μητσοτάκη συμφώνησε να παραχωρηθεί στη Σαουδική Αραβία μία πυροβολαρχία Patriot, η οποία θα υποστηριζόταν από ελληνικό προσωπικό. Περίπου 120 με 130 άτομα υποστηρίζουν τη λειτουργία της πυροβολαρχίας, η οποία ανέλαβε την προστασία των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Aramco, η οποία με βάση τα οικονομικά της δεδομένα θα μπορούσε ίσως να αγοράσει… την κατασκευάστρια εταιρεία αυτών των αντιβαλλιστικών -αντιπυραυλικών συστημάτων.
Το αντάλλαγμα για την παραχώρηση των Patriot είναι η ανάληψη της υποχρέωσης από την Aramco, να αναλάβει το κόστος αναβάθμισης των συστημάτων μας. Η συμφωνία θα μπορούσε να κριθεί συμφέρουσα, αν η πυροβολαρχία Patriot δεν ήταν τόσο απαραίτητη για την ελληνική αεράμυνα. Το πόσο απαραίτητη είναι φαίνεται με τρόπο δραματικό αυτές τις ημέρες που η Ελλάδα καλείται να διαχειριστεί το θέμα των σοβαρών απειλών του Ιράν για πυραυλικά πλήγματα σε όποιον συνεργάζεται με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Η Ελλάδα, τουλάχιστον θεωρητικά, βρίσκεται εντός του βεληνεκούς των βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν. Αυτό σημαίνει ότι πρακτικά κι όχι θεωρητικά θα πρέπει να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει και αυτό το ενδεχόμενο. Αν και δεν χρειαζόταν η «ιρανική απειλή» για να το καταλάβουμε. Η Τουρκία, που είναι η διαχρονική στρατιωτική απειλή για την Ελλάδα, αναπτύσσει με ταχύτατους ρυθμούς πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων οι οποίοι μπορούν να πλήξουν κάθε σημείο της ελληνικής επικράτειας. Συνεπώς, η αντιαεροπορική άμυνα της χώρας είναι ένα από τα σημαντικότερα θέματα που απασχολούν πάντα το σχεδιασμό των Ενόπλων Δυνάμεων.
Από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90
Ο σχεδιασμός αυτής της αντιαεροπορικής άμυνας είχε «στηθεί» μετά από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90 σε δύο πυλώνες: στον αμερικανικό και τον ρωσικό. Αντιαεροπορικά-αντιβαλλιστικά Patriot από τη μία και από την άλλη τα ρωσικά S-300, τα TOR M-1 και τα OSA-AKM.
Οι S-300 μετά από πιέσεις και περιπέτειες, τοποθετήθηκαν στην Κρήτη, όπου βρίσκεται και η βάση της Σούδας. Παράδοξο το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα να «φυλάει» τη βάση της Σούδας. Βέβαια, μόνο στη θεωρία, αφού οι S-300 σκοπίμως απαξιώθηκαν, όπως και τα υπόλοιπα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα. Μία και μοναδική εκπαιδευτική βολή έγινε το 2013 σε όλη την ιστορία των S-300 στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Το ρωσικό αντιαεροπορικό σύστημα S300
Έμειναν οι Patriot οι οποίοι τοποθετήθηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να καλύπτουν όλη τη χώρα από την τουρκική απειλή.
Δύο συστήματα στη Μακεδονία, το ένα από τα οποία κάλυπτε τη Θεσσαλονίκη, ένα στη Σκύρο όπου κάλυπτε την καρδιά του Αιγαίου, δύο συστήματα που κάλυπταν την Αττική. Η Κρήτη υποτίθεται ότι καλύπτονταν από τους αραχνιασμένους S-300. Μία πυροβολαρχία Patriot ήταν εφεδρική για να καλύπτει περιπτώσεις τεχνικών προβλημάτων και συντήρησης πυροβολαρχιών που ήταν σε υπηρεσία. Δεν αναφέρουμε για ευνόητους λόγους τις περιοχές που είναι τοποθετημένοι οι Patriot.
Από πουθενά δεν προκύπτει ότι περίσσευαν οι Patriot. Αντιθέτως χρειαζόμασταν κι άλλους. Κι όμως το 2020 η ελληνική κυβέρνηση έδειξε μεγάλη προθυμία να «παραχωρήσει» την «εφεδρική» πυροβολαρχία Patriot στη Σαουδική Αραβία και να την «ξεχάσει» εκεί μέχρι σήμερα, έξι ολόκληρα χρόνια μετά.
Όταν το καλοκαίρι του 2025 ξεκίνησε ο πόλεμος των 12 ημερών μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν, στην Αθήνα οι κυβερνώντες ανησύχησαν. Και τότε η Τεχεράνη είχε κάνει δηλώσεις περί στοχοποίησης όλων όσων βοηθούσαν ή συμμετείχαν στον πόλεμο εναντίον της. Η ελληνική κυβέρνηση για να καλύψει την Κρήτη, αποφάσισε να μεταφέρει τη μία από τις δύο πυροβολαρχίες της Μακεδονίας στο νησί.
Όμως τώρα διαπιστώνει ότι αυτός ο σχεδιασμός δεν είναι αρκετός. Η «εφεδρική» πυροβολαρχία που «ξέχασε» στη Σαουδική Αραβία θα ήταν κάτι παραπάνω από χρήσιμη για να μην πούμε πολύτιμη για την ελληνική αεράμυνα που μετά από την απαξίωση των ρωσικών συστημάτων είναι σαφώς πιο αδύναμη απ’ ότι στο παρελθόν.
Η κυβέρνηση, το ΥΠΕΘΑ και το ΓΕΕΘΑ δεν κρύβουν την ανησυχία τους κι αυτό αποτυπώνεται σε διάφορα… τρικ με τα οποία προσπαθούν να καλύψουν τις λανθασμένες επιλογές τους. Έτσι όπως πληροφορούνται οι Data Journalists, γίνονται μετακινήσεις απαρχαιωμένων αντιαεροπορικών όπως το ΒΕΛΟΣ, από μονάδες της ηπειρωτικής Ελλάδας με προορισμό την Κρήτη.
Επίσης αντιαεροπορικά μικρού βεληνεκούς όπως τα Crotale τα οποία προορίζονται για κάλυψη αεροδρομίων και άλλων στρατιωτικών υποδομών, μεταφέρονται σε νησί της Δωδεκανήσου. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τα Crotale μεταφέρονται στην Κάρπαθο.
Μπορούν αυτές οι βιαστικές κινήσεις να καλύψουν το κενό των συστημάτων Patriot; Ούτε κατά διάνοια.
Η επιπολαιότητα με την φρεγάτα ΚΙΜΩΝ
Μέσα στην αναστάτωση που έχουν προκαλέσει τα πλήγματα στην Κύπρο και την ανησυχία ότι αυτά μπορεί να επεκταθούν και στον ελληνικό χώρο, ο ΥΕΘΑ Νίκος Δένδιας, ανακοίνωσε ότι στέλνουμε μαχητικά F-16 στην Κύπρο αλλά και την φρεγάτα Belharra ΚΙΜΩΝ.
Η ανακοίνωση για τη φρεγάτα προκάλεσε μεγάλη έκπληξη, γιατί είναι γνωστό και δημόσια διατυπωμένο από πολύ υπεύθυνα χείλη, ότι το πλοίο ακόμη δεν είναι επιχειρησιακά έτοιμο. Ο Επίτιμος Α/ΓΕΝ Ναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης δημόσια δήλωσε στις 26 Ιανουαρίου ότι το πλοίο «είναι σε νηπιακό επίπεδο και παράλληλα δεν είναι επιχειρησιακά πιστοποιημένη ούτε από ελληνικό φορέα εντός του Πολεμικού Ναυτικού, ούτε από τον αντίστοιχο βρετανικό Flag Officer Sea Training (FOST)».
Πώς λοιπόν η ηγεσία του ΥΠΕΘΑ, το ΓΕΕΘΑ και το ΓΕΝ αποφασίζουν να το εμπλέξουν σε μία αποστολή που ουδείς μπορεί να εγγυηθεί ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά;