Πίσω από τη γραφική γελοιότητα του Κυριάκου και του Άδωνι, υπάρχει η Κεραμέως και ο Χατζιδάκης. Αυτοί που αποτελούν τον πυρήνα της δεξιάς σκέψης , έχοντας ως αποστολή να αποδομήσουν και να διαλύσουν ο,τιδήποτε δημόσιο. Και αυτό το κάνουν με τόση απροκάλυπτη υποκρισία που φανερώνει πως έχουν πλήρη επίγνωση πως ο κόσμος στον οποίο απευθύνονται και ο οποίος τους στηρίζει είναι εντελώς ηλίθιος

Αυτή τη στιγμή η Κεραμέως με την καθιέρωση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής στερεί από το 1/3 περίπου των μαθητών που έδωσαν φέτος Πανελλήνιες Εξετάσεις, το δικαίωμα να συμπληρώσουν Μηχανογραφικό Δελτίο. Το μέτρο αυτό είναι τόσο στρεβλό που κόβει από την Αρχιτεκτονική μαθητές, οι οποίοι ενώ έγραψαν άριστα στα μαθήματα, κόπηκαν επειδή στο σχέδιο (ένα μάθημα που δεν διδάσκεται καν στα σχολεία) έγραψαν όχι 2 ή 3, αλλά 14. Είναι τόσο στρεβλό επίσης και τόσο πρόχειρα σχεδιασμένο το μέτρο αυτό, που μπορεί να κοπεί ένας υποψήφιος από μία σχολή και να περάσει στη θέση του ένας άλλος με 500 μόρια λιγότερα (δείτε εδώ ένα παράδειγμα)

Αν προσθέσουμε στα παραπάνω και το ανέντιμο της καθιέρωσης του μέτρου εν μέσω της σχολικής χρονιάς πιάνοντας απροετοίμαστους τους μαθητές, αλλάζοντας στην ουσία τους κανόνες του παιχνιδιού στα μισά του … Αν επίσης προσθέσουμε πως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες προετοιμάστηκαν αυτά τα παιδιά λόγω πανδημίας, μέσω τηλεκπαίδευσης, ήταν οι χειρότερες που θυμόμαστε, τουλάχιστον από τότε που υπάρχει ο θεσμός των Πανελληνίων Εξετάσεων … Αν προσθέσουμε ότι η υπουργός στις επιστολές μαθητών που διαμαρτύρονται, απαντά με ανυπόστατα ψεύδη ή με απύθμενη άγνοια … Αν προσθέσουμε πως ούτε λίγο, ούτε πολύ η υπουργός διατείνεται προκλητικά πως το μέτρο έγινε για το καλό όσων παιδιών κοπούν λέγοντας χαρακτηριστικά πως « … δεν θέλουμε να εγκλωβίζονται από ένα πανεπιστήμιο από το οποίο δε θα αποφοιτήσουν και να είναι μια ζωή με ένα απολυτήριο λυκείου. Τέθηκαν ελάχιστες προϋποθέσεις για να μην εγκλωβίζονται τα παιδιά μας…»

Θεωρούμε πως κομίζουμε γλαύκα εις Αθήνας αν ισχυριστούμε πως οι κυβερνώντες, εκτός από ανάλγητοι και υποκριτές, είναι και ηλίθιοι. Ας δούμε ένα από τα θέματα που το αναδεικνύουν στο μέγιστο

Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής για τις Πανεπιστημιακές Σχολές, θα υπολογιστεί με βάση το Μέσο Όρο των τεσσάρων μαθημάτων σε κάθε ομάδα προσανατολισμού. Ο αριθμός των μορίων όμως, θα υπολογιστεί με βάση τους συντελεστές στα λεγόμενα μαθήματα αυξημένης βαρύτητας. Αυτό θα έχει ως εξαιρετικά ευτράπελο αποτέλεσμα να κοπούν από σχολές μαθητές που έχουν πιάσει μεγαλύτερο αριθμό μορίων από κάποιους άλλους, οι οποίοι θα περάσουν επειδή θα έχουν μεγαλύτερο Μέσο Όρο. Πώς γίνεται αυτό; 

Ας δούμε ένα ενδεικτικό παράδειγμα, στο οποίο ένας υποψήφιος, ενώ πιάνει 530 μόρια παραπάνω από κάποιον άλλον, ο πρώτος κόβεται και ο δεύτερος περνά. Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί ο πρώτος έπιασε μεν περισσότερα μόρια επειδή έγραψε καλύτερα στα μαθήματα αυξημένης βαρύτητας, ενώ ο δεύτερος είχε έναν μεγαλύτερο μέσο όρο με το κάθε μάθημα όμως να έχει τον ίδιο συντελεστή.

Τι θα έπρεπε λοιπόν να γίνει; Δύο πράγματα. Ή να υπολογιστεί η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής με βάση το μέσο όρο των μορίων ή να περνά κάποιος εάν ικανοποιεί ένα από τα δύο κριτήρια. Είτε με βάση το μέσο όρο των τεσσάρων μαθημάτων είτε με βάση το μέσο όρο των μορίων. Ψιλά γράμματα όμως για τους ηλίθιους

Ας δούμε όμως το παρακάτω ενδεικτικό και ταυτόχρονα τραγελαφικό παράδειγμα, που θα δώσει σαφώς το δικαίωμα σε αυτόν που κόβεται να διεκδικήσει το δίκιο του. Ο Μέσος όρος των υποψηφίων του δεύτερου επιστημονικού πεδίου φέτος ήταν 11,95 και έστω ότι μία συγκεκριμένη σχολή έχει θέσει ως συντελεστή για την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής το 0,8. Αυτό σημαίνει πως για να περάσει σε αυτή τη σχολή κάποιος, πρέπει να έχει Μέσο Όρο τουλάχιστον 0,8 x 12 = 9,56

 

Kerameos

 Όλοι για τη φωτογραφία. Υπουργοί, δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι έχουν τη φωτογραφία ως μόνο στόχο. Η ασφάλεια των παιδιών περνά σε δεύτερη μοίρα

 

Πρόσφατα, σε μία συνάντηση μας με παιδιά του Λυκείου της Ραφήνας, το περασμένο Σάββατο, 22 Μαΐου 2021, γίναμε κοινωνοί ενός τρομακτικού περιστατικού, που έλαβε χώρα στο κτήριο του σχολείου. Όπως μας περιέγραψαν τα ίδια τα παιδιά, την προηγούμενη μέρα (21/5), εκπαιδευτικός η οποία προσπάθησε να μαζέψει αντικείμενο το οποίο είχαν τοποθετήσει μαθητές στην πάνω επιφάνεια αναρτημένης  ψευδοροφής, βρέθηκε στο κενό και έπεσε στον από κάτω όροφο.

Ένα ατύχημα σαν κι αυτό δεν είναι κάτι αμελητέο, κάτι ασήμαντο. Πέρα από την επικαιρότητα που γεννά σε μία μικρή πόλη, θέτει από μόνο του θέματα ασφάλειας, δεοντολογίας και λειτουργίας της εκπαίδευσης. Θέτει ισχυρούς προβληματισμούς για το πως αντιμετωπίζει τη σχολική κοινότητα η κάθε εξουσία και τονίζει την πλήρη αδιαφορία αυτών που είναι επιφορτισμένοι με την ευθύνη της καλής κατάστασης των εκπαιδευτηρίων. Θέτει και ένα θέμα λειτουργίας της δημοκρατίας σε μία πόλη, όταν τα λαλίστατα για άλλα, μικρότερα και ασήμαντα θέματα, τοπικά ΜΜΕ, δεν αναφέρουν καν ένα τέτοιο περιστατικό.  Ένα τρομερό περιστατικό, που αν δεν το διέδιδαν οι μαθητές και οι μαθήτριες που το έζησαν ως αυτόπτες μάρτυρες, να μην είχε καν καταγραφεί, παρά ως φήμη ή ως θολή και αμφισβητούμενη, σχολική ιστοριούλα.

Μερικές αλήθειες

Σύμφωνα με την Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP), το υγιεινό σχολικό περιβάλλον  είναι  «εκείνο που προστατεύει τον σχολικό πληθυσμό από τραυματισμό ή ασθένεια και προωθεί δράσεις πρόληψης και συμπεριφορές ενάντια σε γνωστούς παράγοντες κινδύνου, που μπορεί να οδηγήσουν σε μελλοντική νόσο ή αναπηρία».

Στην Ελλάδα, χώρα της Ε.Ε. και του λεγόμενου «Δυτικού Κόσμου» πέρα από τους σχετικά εφαρμοζόμενους κανονισμούς για την Ασφάλεια και Υγιεινή κτιρίων, οι αριθμοί (ετήσιος απολογισμός) μας λένε πως τα σχολεία μας, με 700 παιδιά να χάνουν τη ζωή τους και 3.000 μένουν με μόνιμες αναπηρίες (1) είναι ακατάλληλα για τους ίδιους τους μαθητές.

 

 

giannakoy keramews boyli 5 8 19

 

Από φέτος πρόκειται να εφαρμοστεί για πρώτη φορά η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Πώς παρόλο που μια σχολή μπορεί να έχει κενές θέσεις, θα δεχθεί μόνο όσους υποψηφίους έχουν κατορθώσει να συγκεντρώσουν το 80% ή ακόμη και το 120% του μέσου όρου της επίδοσης των υποψηφίων του συγκεκριμένου επιστημονικού πεδίου. Από τα 380 περίπου πανεπιστημιακά τμήματα, περίπου τα μισά απαιτούν από τους υποψηφίους το 80% του μέσου όρου. Τα υπόλοιπα, απαιτούν από 90 έως 120% του μέσου όρου και αυτό είναι μια επιλογή που έδωσε η Νίκη Κεραμέως σε κάθε τμήμα.

Επί πολλά χρόνια οι παθητικοί δέκτες των ειδήσεων άκουγαν από τα κίτρινα παπαγαλάκια της τηλεόρασης και της κυβέρνησης πως δεν είναι δυνατόν να εισάγονται στις Πανεπιστημιακές σχολές μαθητές που έγραψαν δυάρια ή τριάρια στις εξετάσεις. Αυτή ήταν μια αντίληψη που είχαν κατορθώσει τα κίτρινα παπαγαλάκια να εδραιώσουν στην κοινή γνώμη, αποκρύπτοντας όμως πως οι Πανελλήνιες Εξετάσεις δεν είναι μια εξέταση γνώσεων, αλλά ένας διαγωνισμός στον οποίο θα κερδίσει όποιος γράψει καλύτερα

Ακόμη κι έτσι όμως, πρόκειται να κοπούν φέτος μόνο αυτοί οι μαθητές που γράφουν δύο ή τρία; Ας δούμε το επόμενο παράδειγμα για να καταλάβουμε καλύτερα το μέγεθος της Μέγιστης Υποκρισίας της Κυβέρνησης

Έστω ότι ο Μέσος Όρος των επιδόσεων όλων των υποψηφίων στο 2ο Πεδίο των Τεχνολογικών και Θετικών Σπουδών είναι 12 στα 20. Αν η Ελάχιστη Βάση που έχει οριστεί από κάποιο Πανεπιστημιακό τμήμα είναι 80%, αυτό σημαίνει πως από το Τμήμα αυτό κόβονται όχι μόνο όσοι έχουν γράψει δύο ή τρία, αλλά 9,6 και κάτω. Αν η Ελάχιστη Βάση είναι 90%, αυτό σημαίνει πως κόβονται όσοι έχουν γράψει από 10,8 και κάτω. Αν η Ελάχιστη Βάση είναι 120%, αυτό σημαίνει πως κόβονται όσοι έχουν γράψει από 14,4 και κάτω. Με άλλα λόγια, για ένα μέσο όρο κοντά στο 12 (που τόσο είναι φέτος) οι βάσεις σε κάθε σχολή ξεκινούν από το 9,6 και φτάνουν ακόμη και μέχρι το 14,4 !!

Αν θέλουμε να έχουμε μια εικόνα πάνω σε πραγματικές επιδόσεις, μπορούμε να δούμε τον παρακάτω πίνακα που δείχνει πώς θα διαμορφωνόταν πέρυσι η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής 

ΕΞΩΦ. ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ

Το μάθημα της Κοινωνιολογίας Γ’ Λυκείου διανύει ασθμαίνον τις τελευταίες του μέρες στις ελληνικές σχολικές αίθουσες πριν την κατάργησή του. Η ζωή του ήταν σύντομη, μόλις 2 χρόνια, δηλ. το σχολικό έτος 2019-2020 και 2020-2021. Σύντομη αλλά γόνιμη, αν υποθέσουμε πως καμία σπορά ιδεών δεν πάει χαμένη, ειδικά σε ένα διψασμένο και άγονο έδαφος, όπως αυτό της νεοελληνικής σχολικής παιδείας. Η σοδειά δεν είναι εμφανής, στις ανθρωπιστικές επιστήμες βλέπετε, τα αποτελέσματα δεν είναι ακριβώς μετρήσιμα, όπως ίσως στις θετικές. Δεν είναι δηλαδή εφικτό να αξιολογηθεί ένας έφηβος ως προς την εσωτερική καλλιέργεια που του προσφέρουν τα μαθήματα των σχετικών κλάδων. Ασφαλώς μπορεί να αξιολογηθεί ως προς το γνωσιολογικό αντικείμενο. Το μέγα όμως παιδευτικό στοίχημα δεν είναι οι γνώσεις, αλλά αυτό που μένει μετά. Το απόσταγμα. Από αυτό το απόσταγμα θα κριθεί η ποιότητα του ανθρώπου που κατατρίφτηκε με αυτές. Και η ποιότητα δεν είναι μετρήσιμη (σ’ αυτόν τον εξελισσόμενο κόσμο απανθρωποποίησης των εννοιών, όπου οι τεχνοκράτες της εκπαίδευσης θα ήθελαν τα πάντα να είναι μετρήσιμα με αριθμητικούς δείκτες και αλγόριθμους)

Έπρεπε να καταργηθούν τα Λατινικά από την προηγούμενη κυβέρνηση και να αντικατασταθούν (ως μάθημα πανελληνίων) από την Κοινωνιολογία; Κατά τη γνώμη μου, όχι. Έπρεπε να δοθεί στο μαθητή δυνατότητα να επιλέξει. Υπάρχουν μαθητές που ενδεχομένως θα χρειαστούν τα Λατινικά, αν προσανατολιστούν σε σπουδές π.χ. φιλολογικές, ώστε να έχουν πρόσβαση στις πηγές, όπως άλλωστε συμβαίνει και με τα αρχαία ελληνικά.

Το ότι δεν έπρεπε να καταργηθούν, ιδίως με τον τρόπο που καταργήθηκαν, τα Λατινικά, δε σημαίνει αυτόματα ότι θάπρεπε σήμερα να καταργηθεί η Κοινωνιολογία, ως μάθημα πανελληνίων. Ένα λάθος δεν διορθώνεται με ένα αντίθετης φοράς λάθος, πλην επί πλην δε μας κάνει συν, στην περίπτωσή μας.

Όποιος είχε την ευκαιρία να ξεφυλλίσει το σχολικό βιβλίο της Κοινωνιολογίας Γ’ Λυκείου θα εκπλησσόταν πιστεύω, από την ποικιλία των θεμάτων στα περιεχόμενα του βιβλίου. Κανένα άλλο μάθημα στο Γυμνάσιο ή στο Λύκειο δεν διευρύνει σε τέτοιο βαθμό τους πνευματικούς ορίζοντες των παιδιών, κανένα άλλο μάθημα δεν προσγειώνει τα παιδιά στην σύγχρονη πολύπλοκη και εν πολλοίς ζοφερή πραγματικότητα. Παραθέτω κάποια θέματα από τον πίνακα περιεχομένων: