" Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν
Τίποτα παραπάνω από το ότι
  Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
Και από τους θεατές περιμένουμε
Τουλάχιστον να ντρέπονται"
                                               Μπρεχτ

Της συνεργάτιδος μας και μέλους της Κίνησης για την Προστασια και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας Εμμανουέλας Τερζοπούλου

Θα βρείτε στο τέλος του άρθρου και τη σχετική ραδιοφωνική εκπομπή - αφιέρωμα ατη Φωνή της Ελλάδας και στη Νικόλ Λιακοσταύρου (Η μικρή Θαάσσίνή 3/12/2021)

 

Στις 28/11/2021, αναρτήσεις στα ΜΚΔ(μέσα κοινωνικής δικτύωσης) αλλά και σε διάφορους άλλους ιστοτόπους, καλούν σε μαζική διαμαρτυρία και συμπαράσταση εναντίον ενός ακόμα περιβαλλοντικού  εγκλήματος που εξελίσσεται στην ανατολική Αττική. Ο λόγος είναι η  εισβολή χωματουργικών μηχανημάτων στους προστατευόμενους υγροτόπους και στην περιοχή Natura 2000  του ποταμού Ερασίνου στη Βραυρώνα.  Εισβολή στον βιότοπο των εκβολών του αρχαίου ποταμού Ερασίνου, δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Βραυρώνος.  Εισβολή και καταστροφή του βιότοπου του ενδημικού και «εμβληματικού» (κατά το ΕΛΚΕΘΕ) είδους ψαριού pelasgus parathonicus. Εισβολή σε μία περιοχή χαρακτηρισμένη «Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλους-ΤΙΦΚ» γιατί έχει παραμείνει αναλλοίωτη από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Ένα έγκλημα περιβαλλοντικό, πολιτιστικό, οικονομικό και εν κατακλείδι πολιτισμικό, αφού αποτελεί μία ακόμα έκφανση του νεοελληνικού πολιτισμού της καταστροφής, της ισοπέδωσης και της παράδοσης του φυσικού περιβάλλοντος και του τόπου γενικότερα  στα αχόρταγα στόματα αυτών που οι σχεδιασμοί τους ποτέ δεν υπολόγισαν την κοινή ωφέλεια παρά μόνο τα κέρδη των εργολάβων και των επενδυτών που προσβλέπουν στην ...«ανάπτυξη» της περιοχής.

Τα προσχήματα είναι πάντα, μονότονα τα ίδια. Η διευθέτηση (που συνοδεύεται πάντα με μία εικονική και  ψευδεπίγραφη οριοθέτηση) των τελευταίων φυσικών ρεμάτων, εν προκειμένω της Αττικής. Αφού εγκιβωτίστηκαν, θάφτηκαν και «εξαφανίστηκαν» 700 φυσικά ρέματα που διέθετε κάποτε η Αττική, τώρα η καταστροφή ολοκληρώνεται με τα τελευταία πενήντα. Και επαναλαμβάνουμε: όχι για το κοινό καλό, αλλά για το ιδιωτικό. Για το όφελος αυτού που έχει χτίσει αυθαίρετα στην κοίτη του ρέματος. Για το όφελος των εργολάβων. Για το όφελος αυτών που λιγουρεύονται real estate με τις εκτάσεις που αποσπώνται από τη δημόσια περιουσία (ρέματα και όχθες) και οι οποίες με τις κατάλληλες «αλλαγές χρήσης» αργά ή γρήγορα θα παραχωρηθούν προς οικοδόμηση. Για το όφελος των δημάρχων που υπόσχονται «ανάπτυξη» στους αφελείς και ανοίγουν business για τους ίδιους. Ίδιο όφελος, εκείνο του ξεροκόμματου έχει κάθε διοικητικός που συναυτουργεί σε τέτοιες ενέργειες. Ενέργειες που η ελληνική και διεθνής εμπειρία τις έχει καταστήσει παράδειγμα προς αποφυγή. Ενέργειες που στο εξωτερικό αποτελούν λόγο δημοπράτησης έργων αναίρεσης των καταστροφών που προκάλεσαν όταν «δεν ήξεραν», έργων επαναφοράς των ρεμάτων στη φυσική τους κατάσταση. Σήμερα  όμως κανείς δε μπορεί να ισχυριστεί ότι «δεν ήξερε».

Ας επανέλθουμε όμως στον Ερασίνο και τα εγκλήματα που  η κυβέρνηση δια του Υπουργείου Υποδομών  επιχειρεί πάνω του.

Erasinos1

Όψη του Ερασίνου σήμερα

Περιβαλλοντικό Έγκλημα με τη χρηματοδότηση Ευρωπαϊκών Φορέων

Το έργο της  «Διευθέτησης του ρέματος Ερασίνου ανατολικής Αττικής -ανάδοχος εταιρεία «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΔΡΟΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΑΕ» συγχρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ 2014-2020 και μαζί με άλλα 10 αντιπλημμυρικά  έργα έχουν κάνει χρήση πόρων (δάνεια) της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και της Αναπτυξιακής Τράπεζας του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Οι ευρωπαϊκοί χρηματοδοτικοί φορείς έχουν σαν αρχή τους μεταξύ άλλων να μη χρηματοδοτούν έργα τα οποία επιτείνουν/επιταχύνουν την κλιματική αλλαγή και τα οποία αντίκειται σε Ευρωπαϊκές Οδηγίες και εθνικές νομοθεσίες.

Ο αφανισμός λοιπόν μίας περιοχής Natura και τριών σημαντικότατων  υγροτόπων Α’ προτεραιότητας του ποταμού Ερασίνου  δεν έχει επιπτώσεις  στη κλιματική αλλαγή;;; Για να χρηματοδοτείται μάλλον δεν θα έχει, θα υποθέσει κάποιος. Αμ δε! Οι ελληνικές κυβερνήσεις διαχρονικά καταφέρνουν να εξαπατήσουν ακόμη και τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς!!! Με μία Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων(ΜΠΕ) της συμφοράς, των αρχών του 2000, που δεν αναφέρει καν την ύπαρξη υγροτόπων ούτε το ισχύον  καθεστώς προστασίας (Ειδική Ζώνη Διατήρησης) που επιβάλλει εντελώς διαφορετικές μελετητικές προδιαγραφές, η Ελλάδα κατάφερε τη χρηματοδότηση ενός από τα πιο αντιπεριβαλλοντικά έργα που εκτελούνται στην Αττική, ίσως και στην Ελλάδα.

Άλλη μια «κατά παραγγελία» ΜΠΕ, ανάμεσα στις πάμπολλες που γίνονται στην Ελλάδα! Μία ΜΠΕ που δεν καταγράφει την πραγματική κατάσταση, τα είδη, τα καθεστώτα προστασίας, παρά μόνο διογκώνει τους κινδύνους πλημμύρας μίας εντελώς ακατοίκητης περιοχής, η οποία μάλιστα απαγορεύεται να χτιστεί με βάση τις ισχύουσες χρήσεις γης!!! Ένα αντιπλημμυρικό έργο στη μέση του πουθενά! Μία ΜΠΕ που όχι μόνο αποκρύπτει τις προφανείς αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, αντίθετα εφευρίσκει  και θετικές!!!

Erasinos2 

Οι κοινωνικές και νομικές αντιδράσεις κατά του έργου, εξαφανίζονται ως δια μαγείας

Οι χρηματοδοτικοί φορείς ενδιαφέρονται (ή κάνουν πως ενδιαφέρονται) και για το αν υπάρχει κοινωνική αντίδραση για το κάθε έργο που θα χρηματοδοτήσουν. Ξέρουν πως διαχειρίζονται λαϊκό χρήμα και είναι ανεπίτρεπτο η ίδια η κοινωνία να αντιδρά σε αυτό που χρηματοδοτούν.

Και όμως. Οι αντιδράσεις σβήνουν, αφού οι «αρμόδιοι» ή δεν θα τις αναφέρουν καθόλου,  ή θα «εξηγήσουν» στους φορείς πως οι αντιδρώντες δεν είχαν καταλάβει σωστά τις τεχνικές παραμέτρους του έργου, ή ακόμη χειρότερα θα συκοφαντήσουν τις αντιδράσεις ως προερχόμενες εκ προσωπικών συμφερόντων.

Έτσι έγινε και με το δόλιο τον Ερασίνο. Και ύστερα από αυτά, ευτυχισμένοι όλοι έβαλαν τις υπογραφές για να ξεκινήσει το έγκλημα που θα μας φέρει πιο κοντά στα ακραία φαινόμενα και την καταστροφή. Με χρήματα των Ελλήνων και Ευρωπαίων πολιτών, αλλά και δανεικά που θα αυξήσουν το δημόσιο χρέος μιας ήδη καταχρεωμένης χώρας.

 

Φαραωνικά έργα στη μέση του πουθενά

Δεν θα πιστέψει κανείς στα μάτια του αν κάνει μία βόλτα να δει το …αντιπλημμυρικό έργο που ξεκίνησε για ένα τόσο δα ποταμάκι.

Σύμφωνα με τη μελέτη, το έργο προβλέπει την κατασκευή:

α. Δύο τεράστιων φραγμάτων (κυρίως φράγμα και πρόφραγμα). Το κυρίως φράγμα θα έχει ύψος 21,5 μέτρων δλδ ύψος μίας επταόροφης πολυκατοικίας και πλάτος (μήκος στέψης) 300 μέτρα!!!

β.  Έργων διευθέτησης του ρέματος Ερασίνου με επένδυση της κοίτης και των πρανών από συρματοκιβώτια (ανάντη και κατάντη του φράγματος), συνολικού μήκους περίπου 9 χιλιομέτρων, από την Αττική οδό μέχρι τις εκβολές

γ. Έργων διευθέτησης του ρέματος Αγίου Γεωργίου(ρέμα που συμβάλλει στον Ερασίνο) με επένδυση της κοίτης και των πρανών από συρματοκιβώτια, συνολικού μήκους περίπου 8,5 χιλιομέτρων

δ. Έργων διευθέτησης τμημάτων συμβαλλόντων ρεμάτων (Μαλέξη, Κοιλάδα Βασιλέων, Μαρκοπούλου)

ε. Εκτροπή του ρέματος Ερασίνου στην περιοχή Natura των εκβολών, δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο

Ο χρόνος ολοκλήρωσης του έργου υπολογίζεται το Μάιο του 2023 και ο προϋπολογισμός του είναι περίπου 49.000.000,00 €.

OZON MKO

Οριζοντιογραφική αποτύπωση των έργων στον Ερασίνο στις προστατευόμενες περιοχές. Αποτύπωση: Πρωτοβουλία για την Προστασία του Ερασίνου και  Μη Κυβερνητική Οργάνωση ΟΖΟΝ

 

Ποτέ δεν είναι αργά

Τα έργα ξεκίνησαν δημιουργώντας μία λυπηρή εικόνα, προπομπό του μέλλοντος που επιφυλάσσεται για εμάς. Με μηχανήματα να αλωνίζουν, με εργοτάξια σε χώρους που κάποτε βασίλευε η ειρήνη, φώλιαζαν και αναπαράγονταν υδρόβια και  παρυδάτια είδη πανίδας και ορνιθοπανίδας και άνθρωποι απολάμβαναν ένα χαρακτηριστικό δείγμα του σπάνιου αττικού τοπίου. Με αποψιλώσεις, μπαζώματα και εκσκαφές των φυσικών υγροτοπικών πεδίων του ποταμού που απειλούν προστατευόμενα και απειλούμενα είδη.

Έτσι προχωρούν για να καταστρέψουν το δημόσιο αγαθό της Φύσης και να το αποδώσουν ως οικόπεδα και «αξιοποιήσιμη γη» σε «φιλικά» συμφέροντα και μετρητό σε όσους δραστηριοποιούνται στην αγορά των έργων.

Η ανατολική Αττική καταγράφει στις μέρες μας το δικό της χρονικό καταστροφής. Το αύριο δεν θα θυμίζει σε τίποτα αυτό που κάποτε δεν χορταίναμε να απολαμβάνουμε, αυτό που είναι το μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα του τόπου μας.

Όμως ποτέ δεν είναι αργά για να σταματήσουμε το έγκλημα. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε έστω και τώρα αυτό που χάνουμε και το μέλλον που προδιαγράφεται για εμάς και τα παιδιά μας...

 

Εμμανουέλα Τερζοπούλου

του συνεργάτη της Attica Voice Θεοδόση Βρανά

Μαίνεται η διαμάχη εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων (εκ του πονηρού μετονομαζόμενων σε αντιεμβολιαστές από τα εξωνημένα ΜΜΕ).Τα νέα είναι προσδοκώμενα, για όσους τουλάχιστον έχουν μια ιδέα από βιολογία. Ο ιός μεταλλάσσεται διαρκώς – τι ασυνήθιστο!... Πόσο τρομακτικό ακούγεται με την κατάλληλη μουσική υπόκρουση στα δελτία ειδήσεων! Ωστόσο η επιστήμη γνωρίζει ότι όλοι οι ιοί μεταλλάσσονται στην ιστορία των ιών και αποκτούν συνήθως δύο χαρακτηριστικά:

1. Γίνονται μεταδοτικότεροι και

2. Γίνονται ηπιότεροι, δηλ. λιγότερο θανατηφόροι.

Γιατί άραγε; Διότι απλά καθώς εξελίσσονται «θέλουν» να επιβιώσουν και αυτοί είναι οι τρόποι να επιβιώσουν. Γεννιούνται λοιπόν, πολλά ερωτήματα για όσα συμβαίνουν διεθνώς και στη χώρα μας αυτή την περίοδο:

- Εφόσον συμβαίνει το παραπάνω φυσικό φαινόμενο, πού είναι το πρόβλημα;;;

- Πώς είναι δυνατό ολόκληρη η ανθρωπότητα με την τεχνογνωσία-τεχνολογία του 21ου αιώνα να χορεύει πανικόβλητη στο ρυθμό του κορωνοϊού και των ατέλειωτων μεταλλάξεών του;;;

- Πότε θα τελειώσει όλο αυτό, αν είναι πρόδηλο ότι οι μεταλλάξεις θα συνεχιστούν επ’ άπειρον και τα εμβόλια πάντα θα είναι ένα βήμα πίσω από την εκάστοτε νέα μετάλλαξη;;;

- Είναι δυνατό στο εξής η ανθρώπινη κοινωνία να πορευτεί μπαίνοντας κάθε λίγο και λιγάκι στο γύψο των συνεχιζόμενων λοκ-ντάουν;;;

- Γιατί υπάρχει αυξανόμενη δυσπιστία στο επίσημο αφήγημα, άρα δυσπιστία-φόβος για τα προτεινόμενα ως μονόδρομο €μβόlia;;;

- Γιατί υποβαθμίζονται οι παρενέργειες και οι θάνατοι από τα παραπάνω σκευάσματα, αλλά υπερτονίζονται οι θάνατοι και τα επακόλουθα από την κόβιντ;;;

- Γιατί σχεδόν εξαφανίστηκαν τα νέα για όλες τις άλλες χρόνιες σοβαρές ασθένειες που θερίζουν την ανθρωπότητα, όπως καρδιοαγγειακά και αυτοάνοσα, όσον αφορά τους κατοίκους δυτικών χωρών, AIDS, φυματίωση, ελονοσία, έμπολα, χολέρα, τύφος, κλπ. όσον αφορά κατοίκους τρίτου λεγόμενου κόσμου;;;

- Γιατί εξαφανίστηκαν ξανά από τα συστημικά ΜΜΕ οι υπόλοιπες ειδήσεις, ακόμα και οι καλές ειδήσεις (ναι, υπάρχουν και τέτοιες!);;; Η κατάσταση θυμίζει έντονα την πρώτη μνημονιακή περίοδο 2011-2014 όπου οι τηλεοράσεις βομβάρδιζαν νυχθημερόν τους ανθρώπους με κακές ειδήσεις και οδήγησαν χιλιάδες συνανθρώπους μας στα ψυχοφάρμακα και σε αυτοκτονία.

- Είναι άραγε τα λοκ-ντάουν μια εξελιγμένη λύση που προέκυψε τον 21ο αιώνα; Γιατί δεν έκαναν οριζόντια λοκ-ντάουν και στις αρχές του 20ου αιώνα για αντιμετώπιση μεταδοτικότατων και άκρως θανατηφόρων ασθενειών, όπως η φυματίωση (θνησιμότητα 10-15%!!! των νοσούντων σε σχέση με την κόβιντ 0,15%);;;

- Είναι άραγε συνωμοσιολογία (η νέα μας καραμέλα!) να σκεφτεί κανείς ότι κάποιοι μεγάλοι συνεδριάζουν κεκλεισμένων των θυρών και αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς;;;

- Είναι συνωμοσιολογία να σκεφτεί κανείς ότι πίσω από όλο αυτό που βιώνουμε με φρίκη βρίσκονται τα κέρδη της παγκόσμιας φαρμακοβιομηχανίας, γερά διαπλεκόμενης με κυβερνήσεις και Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας;;;

- Είναι συνωμοσιολογία να σκεφτεί κανείς ότι η περίφημη Μεγάλη Επανεκκίνηση (άφτερ κόβιντ) σηματοδοτεί ιστορικά το πέρασμα στη Νέα Εποχή, δηλ. την εποχή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης που θα αλλάξει δραματικά την ανθρώπινη ζωή που ξέραμε μέχρι τώρα;;; (5G, A.I. τεχνητή νοημοσύνη & κβαντικοί υπολογιστές ως αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής, εικονικές πραγματικότητες, ανεργία σε απίστευτα ύψη, κλπ.)

- Και μετά από όλα αυτά τα ερωτήματα, το μέγιστο για μένα ερώτημα (ρητορικό μάλλον): ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΜΙΛΑΕΙ ΣΕ ΚΑΙΡΟ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΓΙΑ ΠΡΟΛΗΨΗ ΥΓΕΙΑΣ;;;

Όταν το πρώτιστο ζήτημα είναι η διατήρηση της καλής κατάστασης υγείας και η ενίσχυση του ανοσοποιητικού μας, γιατί δεν ακούμε τίποτα για όλα αυτά από επίσημα χείλια; Θα περίμενε κανείς η ιατρική επιστήμη σε συνεργασία με τις κυβερνήσεις να οργανώσουν μια μακροχρόνια καμπάνια (τύπου «Μένουμε σπίτι») με στόχο την αλλαγή βλαπτικών καθημερινών συνηθειών, την υγιεινή διατροφή, την εμπέδωση της ιπποκράτειας έννοιας της Πρόληψης. Θα περίμενε κανείς ακόμα, η επιστήμη της οικολογίας να βγεί δυναμικά στο προσκήνιο (και λόγω κλιματικής αλλαγής) και να ξεκινήσει με τις κυβερνήσεις επίσης μακροχρόνια καμπάνια ενημερώνοντας τους πολίτες για θέματα περιβαλλοντικής προστασίας, βιοποικιλότητας, ανακύκλωσης, μόλυνσης, κλπ., αφού είναι αποδειγμένο ότι η περιβαλλοντική επιβάρυνση και αλόγιστη εκμετάλλευση οδηγεί στην αύξηση θερμοκρασίας τον πλανήτη και στην εμφάνιση επιδημιών-πανδημιών.

Αντ’ αυτών βλέπουμε μια επέλαση φοβικής προπαγάνδας η οποία εκτός των άλλων ρίχνει την ανθρώπινη ψυχολογία και μαζί το ανοσοποιητικό μας σύστημα λόγω του διαρκούς στρες. Βλέπουμε ενοχοποίηση τεράστιων κομματιών της κοινωνίας για ό,τι συμβαίνει, το ανεκδιήγητο «επιδημία ανεμβολίαστων» και άλλα φαιδρά. Βλέπουμε μια κάκιστη διαχείριση από την πλευρά των κυβερνήσεων σε ότι αφορά πρωτοβάθμια περίθαλψη, πολιτική επιδοτήσεων, απανωτά λοκ-νταουν, κλπ. Βλέπουμε την προπαγάνδιση των €μβοlion ως μονόδρομο για τη λύση του προβλήματος. Εδώ δε μπορώ να μην αναφερθώ στον Νόαμ Τσόμσκι, στο κείμενό του για τις τεχνικές χειραγώγησης των ανθρώπων, όπου λέει ότι το σύστημα σου δημιουργεί ένα πρόβλημα, το αφήνει να πάρει διαστάσεις και να σε πιέζει αφόρητα και μετά σπεύδει να σου το λύσει.

Η αλήθεια είναι ότι όσοι δεν εμβολιάζονται προφανώς και δεν είναι όλοι αντιεμβολιαστές. Επίσης δεν είναι όλοι ακροδεξιοί ή θρησκόληπτοι, μια απλή κουβέντα με ανθρώπους της γειτονιάς σας θα σας πείσει. Άλλη μια αλήθεια είναι ότι τα €μβόlia, έστω και αυτά που όντως δεν έχουν οριστική έγκριση από τις κατασκευάστριες εταιρίας, μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις επιβαρυμένης υγείας να είναι σωτήρια, γιατί μια απλή σύγκριση της πιθανότητας νόσησης από τον κορωνοϊο και πιθανότητας νόσησης από το σκεύασμα είναι υπέρ του σκευάσματος. Αλλά αυτό απέχει αστρική απόσταση από το να δεχτούμε ως μονόδρομο για όλους ανεξαίρετα τους πολίτες κάθε ηλικίας, χωρίς καμία έμφαση στην πρόληψη υγείας, τα σκευάσματα αυτά.

Καταλήγοντας, απλά και πρακτικά, με τη γνώση που έχω αποκομίσει τα τελευταία τριάντα χρόνια ασχολούμενος με θέματα υγείας, άσκησης και διατροφής, μπορώ να κάνω τις ακόλουθες (ελάχιστες) συστάσεις σε όποιον/αν πραγματικά θέλει να έχει ισόβια καλή υγεία:

1.Καθημερινή άσκηση και δη περπάτημα (τουλάχιστον μισή ώρα τη μέρα και γρήγορα!) Πάρτε διαζύγιο από την καρέκλα!

2.Γέλιο και χαρά. Κλείστε τις τηλεοράσεις, επιλέξτε εσείς την ποσότητα και ποιότητα του προϊοντος που λέγεται «είδηση»! Χορέψτε μόνοι/ες σας, κάντε ό,τι σας κατέβει χωρίς να δίνετε λογαριασμό όλη την ώρα σε αόρατους κριτές.

3.Αποφύγετε τσιγάρο και αλκόολ! Η απώλεια του μέτρου είναι ένδειξη κατάθλιψης.

4.Πίνετε άφθονο νερό! Τουλάχιστον 2 λίτρα τη μέρα, για να λειτουργεί καλά το σώμα σας.

5.Αποφύγετε επεξεργασμένα τρόφιμα! δηλ. …τα περισσότερα απ’όσα καταναλώνουμε. Περάστε σε υγιεινή μεσογειακή διατροφή (φρέσκα λαχανικά & φρούτα, ξηρούς καρπούς & σπόρους, ζώα & προϊοντα τους βιολογικής εκτροφής)

6.Συμπληρώματα διατροφής καθημερινά! Τα φυσικά συμπληρώματα διατροφής είναι μονόδρομος αφού έχει χαθεί το μεγαλύτερο μέρος της θρεπτικής αξίας των τροφών μας λόγω μονοκαλλιεργειών, χημικών λιπασμάτων & φυτοφαρμάκων, ορμονών & αντιβιοτικών στα εκτρεφόμενα ζώα, κλπ. Καθημερινά ΒΙΤΑΜΙΝΗ C και Ω3 ΛΙΠΑΡΑ ΟΞΕΑ, μας λείπουν και τα δύο. ΒΙΤΑΜΙΝΗ D που είναι ο ρυθμιστής των πάντων στο σώμα (ιδίως το χειμώνα που δεν καθόμαστε στον ήλιο.

Σκοπός των παραπάνω (ελάχιστων)συστάσεων είναι η ενδυνάμωση του οργανισμού και ιδιαίτερα του ανοσοποιητικού μας συστήματος το οποίο είναι κυριολεκτικά ο φύλακας-άγγελός μας! Ένα ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα εμποδίζει τους εισβολείς να μπουν στο φρούριο αλλά και αν τελικά μπουν, τους αντιμετωπίζει με θάρρος και αποτελεσματικότητα.

Καλή δύναμη φίλοι μου!!!

Θ.Β. 3/12/2021

Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία (για όσους τουλάχιστον δεν φοράνε οπαδικούς-κομματικούς φακούς) πως αυτή τη στιγμή έχουμε την ατυχία να βρίσκεται στο τιμόνι της χώρας η πιο ανίκανη, η πιο καιροσκοπική και πιο ανάλγητη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης, της περιόδου δηλαδή που μπορούμε να μιλάμε για Δημοκρατία, έστω και κουτσουρεμένη.

Την ώρα που καθημερινά πεθαίνουν 100 συνάνθρωποί μας από τον covid, αυτή η κυβέρνηση εξακολουθεί να επιμένει σε μια πολιτική του ελάχιστου οικονομικού κόστους ( με το τελευταίο μέτρο, μάλιστα, της επιβολής του προστίμου των 100 ευρώ στους ανεμβολίαστους άνω των 60, θα έχει και οικονομικό όφελος). Τα νοσοκομεία αναστενάζουν, στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς οι άνθρωποι στοιβάζονται όπως και παλιά, το ίδιο και στα σχολεία.

Το μόνο όπλο το οποίο κραδαίνει αυτή η κυβέρνηση είναι το εμβόλιο. Αλλά και η διαχείριση από τη μεριά της αυτού του όπλου της επιστήμης ήταν τόσο πρόχειρη και τόσο αναποτελεσματική, που έβγαλε στο δρόμο όλους αυτούς που κατά καιρούς, ενώ έχουν τόσες άλλες ευκαιρίες στη ζωή τους να δώσουν αληθινούς και όμορφους αγώνες, αυτοί επιλέγουν πάντα να δώσουν αγώνες άκυρους. Πότε Μακεδονομάχοι, πότε εμβολιομάχοι και αρνητές του ιού και της διασωλήνωσης, οι άνθρωποι αυτοί αναδεικνύουν σε όλο του το μεγαλείο την αποτυχία της κοινωνίας να δημιουργήσει ορθά σκεπτόμενους ανθρώπους. Οι οποίοι θα ξέρουν μεν να εξεγείρονται, αλλά να ξέρουν και το πώς και το γιατί.

Ας κάνουν λοιπόν τώρα αυτοί οι άνθρωποι μια αρχή και ας ξεσηκωθούν για το πλάτεμα μιας δημόσιας και δωρεάν υγείας. Γιατί αυτοί δεν είναι ούτε βουλευτές ούτε δεσπότες ώστε να τους δοθεί την κρίσιμη στιγμή μια θέση, από τις καβατζωμένες για τους ημετέρους, στις ΜΕΘ. Ποτέ δεν είναι αργά, απαιτείται όμως ταξική και κοινωνική συνείδηση. Υπάρχει;

Για την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στο χώρο της δημόσιας υγείας, αλλά και για το πώς η κυβέρνηση ιεραρχεί την αξία των ανθρώπινων ζωών, επιλέξαμε να σας παρουσιάσουμε δύο θέματα.

Το πρώτο είναι μία ανάρτηση της Χριστίνας Κυδώνα, εντατικολόγου στο “Ιπποκράτειο” νοσοκομείο, η οποία περιγράφει με ανάρτησή της στο facebook τις δραματικές αλλά και τις βαθιά ανθρώπινες στιγμές που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι σε ένα νοσοκομείο που μόνο σε μια βάρδια είχε 65 εισαγωγές.

Το δεύτερο είναι η καταγγελία της ΠΟΕΔΗΝ, σύμφωνα με την οποία ο Μητροπολίτης Αγρινίου, την ώρα που συμπολίτες μας βρίσκονται ελλείψει ΜΕΘ σε κανονικούς θαλάμους, αυτός κατάφερε να βρει μία θέση σε μια ΜΕΘ και μάλιστα από τις πιο οργανωμένες. Φαίνεται πως ήταν θέλημα Θεού

 

 Ψάχνοντας τις λέξεις


Πως να περιγράψεις αυτό που αισθάνεσαι όταν βγαίνεις απ΄το νοσοκομείο μετά από 26 ώρες εφημερίας ... όταν πέρασες μία επίπονη μέρα και μια δραματική νύχτα, όπου έπρεπε να ανακοινώσεις το θάνατο δύο διασωληνωμένων εκτός Εντατικής μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, που σηκώνεις το τηλέφωνο και λες με σιγανή φωνή "πρέπει να σας ενημερώσω..." κι ακούς σιωπή και μετά φωνές και κλάματα και μετά "τι έγινε γιατρέ? μια χαρά ήταν ο άνθρωπος", πως να απαντήσεις σ΄αυτό το "μια χαρά ήταν ο άνθρωπος" όταν σου τον έχουν φέρει με 60% κορεσμό οξυγόνου.

Κι έχει πάει 4.00 το πρωί και σου φέρνουν έναν 60χρονο που δεν κρατάει κορεσμό ούτε στη bipap και τρέχετε 2 γιατροί και δυο τραυματιοφορείς να διασχίσετε μια πτέρυγα και τρεις ορόφους για να τον παραδώσετε στην αναισθησιολόγο με 47% κορεσμό.

Πως να μιλήσεις για την ταχυκαρδία και το αίσθημα πνιγμονής που σ΄ έπιασε μέσα στο ασανσέρ όταν προσπαθούσες να συγκρατήσεις τον ασθενή που πέταγε τη μάσκα, λόγω της συγχυτικοδιεγερτικής κατάστασης που βρισκόταν από την υποξαιμία. Kαι για την χαρά σου που η αναισθησιολόγος τον διασωλήνωσε με την πρώτη προσπάθεια και δεν χρειάστηκε να ανατάξετε ανακοπή.

Και την ανακούφιση που ένιωσες γιατί έτυχε να χεις βάρδια με ένα πολύ καλό team ειδικευομένων και νοσηλευτών, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι δεν είναι πάντα έτσι, γιατί οι άνθρωποι δεν έχουν όλοι τις ίδιες ικανότητες, γνώσεις, αντοχές και ψυχραιμία. Γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι, μπορεί να σπάσουν μπροστά σε τόσο θάνατο και να είναι την κρίσιμη στιγμή αναποτελεσματικοί.

Κι όταν κατεβαίνεις πάλι, μαθαίνεις ότι μπλόκαραν τα ΤΕΠ γιατί πάλευαν να σώσουν έναν 40άρη, αλλά δεν τα κατάφεραν παρόλο που τον διασωλήνωσαν επί τόπου και τώρα τα φορεία στοιβάζονται και καθυστερούν οι εισαγωγές. Κι εκεί που ξαναρίχνεις μια ματιά στους θαλάμους να δεις αν κάποιος πέταξε τη μάσκα του μέσα τον ύπνο του και κινδυνεύσει, συναντάς τον συνάδελφο της διπλανής πτέρυγας, που παλεύει ένα περιστατικό με οξύ έμφραγμα, βαριά πνευμονία covid και διαβητική κετοξέωση με pH 6.9, τρία θανατηφόρα συμβάντα σε έναν άρρωστο κι ο γιατρός έχει στην ευθύνη του άλλους 40. Και τον ρωτάς αν θέλει καμιά βοήθεια, νιώθεις όμως ταυτόχρονα μια ένοχη ανακούφιση που δεν έτυχε σε σένα αυτό και μετά ντρέπεσαι γιατί ο συνάδελφος έχει να διαχειριστεί και ένα διασωληνωμένο μέσα στο θάλαμο (χωρίς να γνωρίζει τίποτα από αναπνευστήρες), γιατί εσύ με το προηγούμενο περιστατικό κατέλαβες την τελευταία θέση στις χειρουργικές αίθουσες κι από δω και πέρα οι υπόλοιποι θα κρατιούνται σε κοινούς θαλάμους.

Περπατάς για το σπίτι και σκέφτεσαι ότι κάποιοι έχουν μιλήσει για την ψυχική και σωματική εξουθένωση των υγειονομικών. Εξουθένωση. Με καλύπτει αυτή η λέξη? μου φαίνεται λίγο πλατιά, έχει πολλά φωνήεντα και μου δίνει την αίσθηση της άπλας, ενώ εμείς στριμωχνόμαστε. Θα’ θελα να βρω μια λέξη με πολλά σύμφωνα, άσε που το "εξουθένωση" μου φέρνει στο νου πολλά μαξιλάρια... Δεν ξέρω. Πάω για ύπνο καλύτερα.

 

Η καταγγελία της ΠΟΕΔΗΝ

Πάνω από 120 διασωληνωμένοι ασθενείς με κορωνοϊό βρίσκονται εκτός ΜΕΘ σήμερα με στοιχεία του ίδιου του υπουργείου Υγείας. Δεν νοσηλεύονται σε ΜΑΦ όπως ισχυρίζονται. Οι περισσότεροι εξ αυτών σε βρίσκονται απλούς θαλάμους κλινικών κορωνοϊού μαζί με άλλους ασθενείς.

Οι ηλικιωμένοι διασωληνωμένοι ασθενείς δεν μεταφέρονται ποτέ.

Κοιτάξτε όμως τη συνέβη στο Αγρίνιο. Υπάρχει ένας 50χρονος ασθενής με κορωνοϊό εμβολιασμένος που είναι επί πέντε ημέρες διασωληνωμένος σε απλό θάλαμο του νοσοκομείου Αγρινίου και μάλιστα με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα.

Δεν βρίσκεται ΜΕΘ. Όχι μόνο για αυτόν τον ασθενή και για δεκάδες άλλους ειδικά ηλικιωμένους.

Έχουμε πει ότι μπορεί να υπάρχουν λίγα διαθέσιμα κρεβάτια, δεν διατίθενται όμως για όλους και με σειρά προτεραιότητας. Φυσικά γιατί δεν φθάνουν.

Ο Μητροπολίτης κοντά στα 80 του έτη, που του ευχόμαστε περαστικά ολόψυχα, ανεμβολιαστος και πολέμιος του εμβολίου και του κοροναϊου, μπήκε στο νοσοκομείο με εισαγωγή την Τετάρτη το μεσημέρι και το ίδιο βράδυ βρήκε ΜΕΘ και μάλιστα από τις πιο οργανωμένες. Που τέτοια τύχη οι άλλοι διασωληνωμένοι ασθενείς που βρίσκονται εκτός ΜΕΘ.

Παράδειγμα στο ΑΧΕΠΑ, χθες Πέμπτη υπήρχαν 13 διασωληνωμένοι στις κλινικές και σήμερα 6. Κανείς δεν μπήκε σε ΜΕΘ και κανείς δεν έγινε καλά. Τι έγιναν; Αυτή είναι η κατάσταση σε πολλά νοσοκομεία.

Μία εβδομάδα μένει μέχρι τη δίκη του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου 

Το ιστορικό της ίδρυσης του ΠΠΠΣ και της υπόθεσης που οδήγησε στις 3 αγωγές, συνολικού ύψους άνω των €3.000.000, από την ΟΝΕΞ εναντίον του συλλόγου και 2 μελών του. Το ιστορικό έχει οπτικοποιηθεί σε  ένα τρίλεπτο βίντεο.

Όποιος έχει μάτια, βλέπει, όποιος έχει αυτιά  ακούει και όποιος έχει συνείδηση δεν κλείνει μάτι μέχρι η Δικαιοσύνη να σταθεί στο ύψος της και να στείλει όλες τις παρεμφερείς δίκες #SLAPP στο καλάθι των σκουπιδιών, αφού αν πάνε σε κάποιο αρχείο μπορεί να βρυκολακιάσουν, σαν αυτούς που τις έστησαν.

#Δικαιοσύνη #SLAPP #Δίκαιο #egosgr

SLAPP (Strategic lawsuits against public participation)= Ο όρος Στρατηγικές αγωγές κατά της συμμετοχής του κοινού αποτελεί απόδοση του αγγλικού  και αναφέρεται στις αγωγές που κατατίθενται από κάποιο ισχυρό πρόσωπο ή οργανισμό (για παράδειγμα μια επιχείρηση ή έναν υψηλά ιστάμενο αξιωματούχο) ενάντια σε μη κυβερνητικά πρόσωπα ή οργανισμούς, που εκφράζουν κριτική απέναντί τους, σχετικά με κάποιο ζήτημα κοινωνικού ή πολιτικού ενδιαφέροντος. Σκοπός τέτοιων αγωγών δεν είναι να κερδηθεί η δικαστική υπόθεση, αλλά ο εκφοβισμός όσων ασκούν κριτική μέσω της ηθικής και οικονομικής εξουθένωσής τους. (σας θυμίζει κάτι κοντινό;)

 

Αν ήταν είδηση, ίσως και να μην την αναρτούσαμε. Άλλωστε δεν αποτελεί είδηση η κατρακύλα της χώρας, μαζί με όλον τον πληθυσμό της, σαρωμένοι όλοι από αρρώστιες, βιολογικές και πνευματικές και με επικεφαλής τον πατριάρχη, πάπα και προκαθήμενο της διαφθοράς και της εξαγοράς συνειδήσεων. Αναρτούμε λοιπόν το θλιβερό περιστατικό, σαν άλλο ένα στοιχείο που επιβεβαιώνει την διαρκή και ιλιγγιώδη πτώση μας. Την πτώση που σήμερα δείχνει όσο ποτέ άλλοτε πως είναι οριστική και μη αναστρέψιμη. Άλλωστε επενδύθηκαν εκατομμύρια στην πτώση μας αυτή και δεν πρέπει να πάνε χαμένα για κανέναν λόγο και καμία αφορμή.

Όταν αγοράζεις πραγματικότητα από αυτούς που εξουσιοδότησες για να την παράγουν, είσαι ικανός να διαμορφώσεις και τάγματα της δικής σου, της προσωπικής σου πολιτοφυλακής. Και να παρεμβαίνεις βάρβαρα, ρυπαίνοντας παντού. Στους δρόμους, στα σπίτια, στους χώρους δουλειάς και  στου χώρους τέχνης. Δεν αντέχεις την τέχνη, δεν αντέχεις τη σάτιρα και δεν έχεις και το θάρρος ή το φιλότιμο να διαμαρτυρηθείς ο ίδιος. Στέλνεις τα αναλώσιμα τσιράκια σου γι' αυτό.  Φοβάσαι τη ξεφτίλα σου αλλά δεν ντρέπεσαι να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη σου.

Επειδή φοβάσαι την ξεφτίλα σου σε τηλεοπτικό και δημοσιοσχετίστικο πάντα επίπεδο και όχι σε προσωπικό, (κάτι που θα αποτελούσε ίχνος ντροπής, μαγιά συνείδησης) και επειδή διαθέτεις και έναν στρατό ανεγκέφαλων υπαλλήλων, εξαρτώμενο από εσένα, αποφασίζεις να φερθείς ως στρατηγός του παρασκηνίου.  Ως ο τελευταίος του υποκόσμου  δηλαδή.

Στέλνεις λοιπόν τον στρατό σου, πρησμένο στα αναβολικά και στη βλακεία, άδειο από όλα τ’ άλλα, να καθαρίσει για εσένα. Και διακόπτεις παραστάσεις και δείχνεις και πυγμή «πολιτισμένου»

Όπως μας πληροφορεί το The Press Project,

«Μπράβοι εισέβαλαν στο θέατρο για να σταματήσουν την παράσταση» του Χρ.Ζαραλίκου»

Ένα αδιανόητο περιστατικό έλαβε χώρα στην παράσταση του κωμικού Χριστόφορου Ζαραλίκου, στο θέατρο «Τζένη Καρέζη», όταν μία «ομάδα θεατών», μεταξύ των οποίων φαίνεται να είναι και η παρουσιάστρια Σάσα Σταμάτη, εισέβαλε στην σκηνή. Αυτόπτης μάρτυρας που δημοσίευσε το βίντεο στο twitter αναφέρει ότι το «ντου» έγινε μετά από αστείο του κωμικού για τον Βαγγέλη Μαρινάκη. «Στην χώρα που είσαι πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης μπαίνουν μπράβοι σε θέατρο για να σταματήσουν την παράσταση και τους πετάει έξω το κοινό. Δεν αντέχουμε τόσο φιλελευθερισμό πια» έγραψε ο κωμικός στο twitter.

Aggelos

Το βίντεο του @saggelos90 (twitter) στο τέλος του κειμένου 

Μπράβο στους μπράβους λοιπόν. Μπράβο στους μπροστινούς της κάθε εξουσίας που κρυμμένη πίσω από αξιώματα και διακρίσεις, χρησιμοποιεί τους ηλίθιους για στρατό εναντίον όσων θέλει να αντιδράσει. Μπράβο στους πιστούς υπηρέτες των αφεντικών τους. Αυτοί θα κληρονομήσουν τον κόσμο.

 

Ελλάδα 2021. Το παρακράτος είναι ζωντανό και διατρέχει πια κάθετα όλο, το της ζωής το πλέγμα τώρα πια.

 

 

ΥΓ: Το κοινό πάντως τους πέταξε έξω. Είναι κι αυτό μια ελπίδα που γεννιέται

 

14η γυναικοκτονία φέτος. Κάθε μία από αυτές κάνει όλο και πιο δυνατές τις φωνές όσων επιζητούν την καθιέρωση αυτού του όρου, ως ξεχωριστού ανάμεσα στον κατάλογο των εγκλημάτων και κάνει όλο και πιο πρόθυμα τα αντρικά αυτιά να τις ακούσουν και να συνταχθούν με αυτές. Αυτιά που αποφασίζουν να βγουν επιτέλους από την άνεση και την ευκολία που τους παρέχει το φύλο τους μέσα σε ένα κόσμο που ακόμη είναι αντρικός και να μπουν στη θέση των γυναικών προσπαθώντας να κατανοήσουν πράγματα που μέχρι πριν λίγο καιρό τα θεωρούσαν υπερβολικά.

Μέσα σε αυτούς είναι και ο γράφων που μέχρι πρότινος αδυνατούσε να καταλάβει την ανάγκη καθιέρωσης αυτού του όρου. Ώσπου αποφάσισε να ακούσει (ή μάλλον ν’ ανοίξει τα βουλωμένα αυτιά του) τις φωνές των γυναικών, να μπει στη θέση τους και να αναρωτηθεί επιτέλους γιατί όποτε διασταυρωνόταν με γυναίκα, αυτή χαμήλωνε το βλέμμα της. Και κατάλαβε πως αυτό δεν το έκανε από ντροπή, αλλά από φόβο. Τότε μόνο κατάφερε να συνειδητοποιήσει τη βία κάθε μορφής που μπορεί να έχει βιώσει μια γυναίκα από το κάθε καβλαντισμένο αρσενικό

Κάποτε, αυτά τα εγκλήματα τα αποκαλούσαν «εγκλήματα τιμής» και η κοινωνία σιωπηρά τα αποδεχόταν, αν δεν τα επιδοκίμαζε κιόλας. Ο πατέρας, ο αδελφός, ο σύζυγος είχαν δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στην κόρη, την αδελφή, τη σύζυγο. Για μία τέτοια τραγική ηρωΐδα, την Ανδρονίκη, μιλάει ένα παραδοσιακό τραγούδι που το ερμηνεύει μοναδικά η Μάρθα Φριντζήλα. Για την Ανδρονίκη που την έσφαξε ο αδελφός της επειδή αυτή αποφάσισε να ζήσει ελεύθερα, όπως ένας άντρας

Σιγά-σιγά η κοινωνία έκανε βήματα μπροστά και τα «εγκλήματα τιμής» λιγόστευαν και έπαυαν να έχουν την επιδοκιμασία τουλάχιστον του μεγάλου μέρους της κοινωνίας. Η γυναίκα όμως εξακολουθούσε να παραμένει ένα κατώτερο είδος, προορισμένο να υπηρετεί τον αφέντη άντρα. Για μια τέτοια γυναίκα που εθελόδουλα υπηρετεί και εντελώς παράλογα αγαπά τον άντρα και αφέντη της, τον «άνθρωπό της» τραγουδάει η Σοφία Βέμπο, μόλις πριν από λίγες δεκαετίες. Ένα τραγούδι που δε θα μπορούσε βέβαια να γραφτεί σήμερα

Η κοινωνία έκανε και άλλα βήματα μπροστά και τα πρότυπα αυτά άρχισαν να σπάνε. Η γυναίκα σιγά-σιγά, άρχισε να χειραφετείται και να διεκδικεί την ισότιμη θέση της στην κοινωνία. Η γυναίκα, νομικά, απέκτησε πλέον ισότιμη θέση με τον άντρα. Πολλές φορές όμως οι κοινωνίες είναι πιο πίσω από το νομοθέτη, πόσο μάλλον σε μια προβληματική και υπανάπτυκτη κοινωνία όπως η ελληνική. 

Και στο σημείο αυτό δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε πως μεγάλη ευθύνη για την καθυστέρηση της ελληνικής κοινωνίας σε αυτό το ζήτημα – όπως και σε άλλα άλλωστε - φέρει η Εκκλησία, η οποία φροντίζει να συντηρεί με διάφορους τρόπους την ανισότητα μεταξύ άντρα και γυναίκας. Με το «η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» που ακούγεται στη γαμήλια τελετή, με το «κεφαλή δε γυναικός ο ανήρ» του Αποστόλου Παύλου στην Α’ Επιστολή του προς Κορινθίους, με την απαγόρευση εισόδου των γυναικών στο Άγιο όρος, με τη θεώρηση πως μια γυναίκα κατά την έμμηνο ρύση της είναι βρώμικη και ως εκ τούτου απαγορεύεται να μεταλάβει, με το μητροπολίτη που με αφορμή μία από τις πρόσφατες γυναικοκτονίες κάλεσε τις γυναίκες να το «βουλώσουν» και να πάψουν να αντιμιλούν στους άντρες τους.

Αυτός ο κόσμος, όσο και να έχει προοδεύσει, είναι ακόμη «A man’s world”, όπως τραγουδούσε ο James Brown και αν τα πράγματα κάποια στιγμή στραβώσουν ή αν «χαλάσει η φάση» όπως είπε στην κατάθεσή του ο δολοφόνος της Γαρυφαλιάς στη Φολέγανδρο, «σίγουρα θα πάμε μια και φτάσαμε ως εκεί, εσύ στο χώμα κι εγώ στη φυλακή» όπως τραγουδούσε κάποτε ο Βασίλης Τσιτσάνης και όπως όλοι μας έχουμε πολλές φορές σιγοτραγουδήσει. Και επιμένουμε να αναφερόμαστε σε τραγούδια, γιατί αυτά αποτελούν τα αποτυπώματα των κοινωνικών αντιλήψεων της εποχής τους

Για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει πολύ δουλειά ακόμη. Όσο οι παπάδες στις εκκλησίες αναμασάνε ξεπερασμένες κοινωνικές δοξασίες προηγούμενων χιλιετιών νομίζοντας πως είναι θεϊκές ρήσεις και όσο η κοινωνία θα αποκαλεί πουτάνα όποια γυναίκα τολμά να διαχειριστεί τη σεξουαλικότητά της με την ελευθερία που το κάνει και ο άντρας, η γυναίκα δε θα γίνει ισότιμη με τον άντρα ποτέ

Τελειώνοντας, επιλέξαμε να ακούσουμε τρία ενδεικτικά τραγούδια

Το πρώτο είναι η «Ανδρονίκη», ένα παραδοσιακό τραγούδι των αρχών του περασμένου αιώνα που έχει καταγραφεί σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας – με ελαφρώς παραλλαγμένους στίχους – και το οποίο αφηγείται τη δολοφονία της Ανδρονίκης από τον αδελφό της, επειδή αυτή τόλμησε να προσπαθήσει να ζήσει ελεύθερα όπως ένας άντρας. Σε κάποιες εκδοχές του τραγουδιού, μάλιστα, ο στιχουργός την αποκαλεί κακούργα. Όχι τον δολοφόνο-αδελφό της Ανδρονίκης, αλλά τη δολοφονημένη. Το ακούμε από τη Μάρθα Φριντζήλα, σε μια μοναδική ερμηνεία

Βαγγέλης σαν τ’ ακούει πολλά θημώθηκεν
πιάννει τσε `ναν μασιέριν τσι αναρματώθηκεν
Κρίμας σε Αντρονίκη, κρίμας στο μπόι σου
Εντρόπιασες κι εμένα τσι ούλλον το σόι σου
άφες με ρε Βαγγέλη να παίξω τα χαρτιά
με τούτο το παλληκάριν αφούς με άγαπα
Τραβά τσε το μασιέριν απο την θήκην του
τσι έκοψεν τον λαιμόν της της Αντρονίκης του

Όταν την επερνούσαν από τον καφενέ
έσπαζαν τα φλυτζάνια που πίννασιν καφέν
τσι όταν την επαιρνούσαν απο τα σπίθκια της
μικροί μεγάλοι κλάψαν τα μαύρα φρύδια της
και όταν την κάτεβάσαν μεσά στο μνήμα της
δυο φίλοι του άδελφου της είχαν το κρίμαν της

 

 

Το δεύτερο τραγούδι είναι ο «Άνθρωπός μου», ένα τραγούδι του 1956 σε στίχους του Τραϊφόρου-Βασιλειάδη στο οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ, η ηρωΐδα υπομένει με κατανόηση τον οποιονδήποτε εξευτελισμό και την οποιαδήποτε βαρβαρότητα από τον «σύντροφό» της, γιατί απλά είναι ο «άνθρωπός της». Το ακούμε από τη Σοφία Βέμπο και απορούμε

Χρόνια και χρόνια με τυραννάει
κι ούτε μια στάλα δεν με πονάει
γιατί;

Και ζω κοντά του μες τη μιζέρια
χειμώνες τώρα και καλοκαίρια
γιατί;

Και με βαριέται και μ’άλλες πάει
και μου τα παίρνει και με χτυπάει
γιατί;

Μα τον λατρεύω κι είναι το φως μου
γιατί είναι βλέπεις ο άνθρωπός μου

 

 

Το τρίτο τραγούδι είναι το «Δεμένη» σε στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου που ερμηνεύει η Νατάσα Μποφίλιου

 

Μεγάλωνα στην τσέπη του πατέρα μου
Δεμένη μ' αλυσίδα στα κλειδιά του
Με τ' όνομα, τ' αμάξι και τα σπίτια του
Και μ' όλα τα μεγάλα όνειρα του

Μεγάλωνα στης μάνας μου τα δάκρυα
Σαν σκάλισμα σε βέρα από πλατίνα
Που έβγαζε και άφηνε στην άκρια
Καθώς έπλενε πιάτα στην κουζίνα

Μεγάλωνα γι' αυτούς περιμένανε
Και ύστερα για χάρη κάποιου ψεύτη
Και μέρα με τη μέρα αντί για μένανε
Τη μάνα μου αντικρίζω στον καθρέφτη

Δεν έχω μάθει δυστυχώς να μην ανήκω
Μια στο βοσκό, μια στο μαντρί και μια στο λύκο

 

Στα τέλη του Νοέμβρη που μας πέρασε αναρωτιόματαν, σαν τον τελευταίο άνθρωπο επί της γης, για το τελευταίο δέντρο του πλανήτη. Σκεφτόμασταν σαν τον τεέυταίο ανθρωπο που στεκόταν μπροστα στο τελευταίο δέντρο και εκείνη τη στιγμή καταλάβαινε την αλήθεια. Καταλάβαινε πως η αλήθεια του δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα ψέμα. Χιλιοειπωμένο και γι' αυτό προσοδοφόρο στους ψεύτες και ζημιογόνο σε όλους τους άλλους. Ήταν ο άνθρωπος που έβλεπε το τελευταίο δέντρο να περιμένει τη μαύρη μοίρα του, σε έναν κόσμο που μισεί το χώμα και τα λασπωμένα δέντρα του και αγαπά τα στρωμένα καθαρά τσιμέντα.

Σήμερα το μοναχικό δέντρο απέκτησε παρέα. Απέκτησε φίλους και γονείς. Συγγενείς και αδέλφια.Έφτασε μία ανακοίνωση - κάλεσμα από τους ανθρώπους που κατοικούν διπλα του, στο μπλε λιμανάκι της Ραφήνας, οι οποίοι οργανώνουν μία γιορτούλα για την υιοθεσία του μοναχικού, τελευταίου δέντρου.  Την πρόσκληση που λάβαμε τη μοιραζόμαστε με όλους όσοι ανταποκριθήτε και έρθετε μαζί μας για να πάρετε μέρος στο στόλισμα και στη δημιουργία μίας ανθρώπινης ασπίδας που θα το προστατεύσει από τα δίποδα αρπακτικά.

ΣΤΟΛΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΕΝΤΡΟ
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Το έργο που είναι σε εξέλιξη στο Μπλε Λιμανάκι Ραφήνας γίνεται χωρίς καμία περιβαλλοντική αδειοδότηση και άρα είναι παράνομο. Το περιβαλλοντικό του αποτύπωμα μέχρι σήμερα ήταν πολύ βαρύ. Ο Δήμος μας αποφάσισε να θυσιάσει 36 δέντρα και 13 μεγάλους θάμνους που είχαν γλιτώσει από τη φωτιά του 2018 ενώ οι επιπτώσεις στη γεωμορφολογία του τοπίου, το οικοσύστημα, το μικροκλίμα και τη θάλασσα είναι ανυπολόγιστες.
 
Χάρη στις κινητοποιήσεις των κατοίκων η διάνοιξη μέσα στο Μπλε Λιμανάκι έχει σταματήσει. Συνεχίζεται όμως, αν και με εμφανώς βραδύτερους ρυθμούς, στο ανατολικό πεζοδρόμιο της οδού Καβουνίδου. Εκεί η διάνοιξη του πεζοδρομίου έχει σταματήσει μπροστά στο τελευταίο μεγάλο αρμυρίκι.
 
Υιοθετούμε το τελευταίο αυτό δέντρο και την Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2021 στις 11:00 το στολίζουμε χριστουγεννιάτικο, εκδηλώνοντας έτσι τη διαμαρτυρία μας για την περιβαλλοντική αυτή καταστροφή και με σκοπό να το σώσουμε από τις μπουλντόζες.
 
Συνάντηση στο Μπλε Λιμανάκι, στη διασταύρωση Καβουνίδου και Προποντίδος.
Μικροί και μεγάλοι φίλοι της Φύσης σας περιμένουμε!! ?
(με τις μάσκες σας φυσικά ? !!)
mpoint

Ο συμφωνικός Μίκης

Δεκεμβρίου 02, 2021

Το να απομονώσει κανείς το συμφωνικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη, προκειμένου να φτιάξει ένα στοιχειώδες αφιέρωμα για έναν κύκλο παρουσίασης αυτής της πολύπλευρης, ασύλληπτα μεγάλης μουσικής ευφυίας, είναι  κάτι φοβερά δύσκολο. Όχι μόνο για τον όγκο δεδομένων που ο συντάκτης του εγχειρήματος, πρέπει να βάλει σε μία σειρά στο χαρτί (διάβαζε στην οθόνη) και στο μυαλό του, αλλά κυρίως γιατί είναι πολύ δύσκολο να σταθεί στην κατάλληλη απόσταση ασφαλείας για να μην τον απορροφήσει το ίδιο το έργο, από το οποίο διαλέγει αποσπάσματα και για το οποίο προσπαθεί να γράψει.

Με αυτή την απειλή να επικρέμεται πάνω από το υπό σύνταξη κείμενο και ακούγοντας παράλληλα αποσπασματικά, το συμφωνικό έργο του Μίκη, προτιμήσαμε να θέσουμε ως βάση για το αφιέρωμα μας τα όσα έχουν γραφεί ήδη στα εξώφυλλα των συμφωνικών έργων ή των συλλογών του, όπως και όσα αναφέρονται σε 2 ιστότοπους αφερωμένους στο έργο του. Έχοντας αυτά ως βάση και με την παράλληλη ακρόαση του ίδιου, του ζωντανού έργου του συνθέτη, είπαμε να ξεχωρίσουμε και να παρουσιάσουμε εδώ τα έργα που μας εντυπωσιάζουν για χρόνια.

Δεν συμπεριλάβαμε στο μικρό μας αφιέρωμα  ορατόρια, όπερες και καντάτες ή άλλα ολοκληρωμένα έργα όπως τα πασίγνωστα, βραβευμένα και αγαπημένα  κινηματογραφικά μουσικά έργα και βέβαια ούτε το λαϊκό ορατόριο «Αξιον Εστί» ή τα  «Επιφάνια Αβέρωφ», την «Κατάσταση Πολιορκίας», το«Canto General». Εξαίρεση κάναμε με το κοντσέρτο  «Λόρκα» και παρακάτω εξηγούμε γιατί.

Πολλά έργα των οποίων η δημιουργία δεν έχει συμφωνικό χαρακτήρα, επίσης δεν περιελήφθησαν στις επιλογές μας εδώ. Όσο και αν κανείς δεν μπορεί να το καταλάβει αυτό ακούγοντας απομονωμένη τη μουσική του κάθε έργου και χωρίς να εστιάζει αποκλειστικά στα μορφολογικά της χαρακτηριστικά, η δομή ενός συμφωνικού έργου είναι συγκεκριμένη. Ο μεγάλος Μίκης κατάφερε να διατρησει την αυστηρή φόρμα και να επιβάλλει τη δική του αισθητική, αλλά εμείς δεν έχουμε τα εφόδια να ακολουθήουμε τη σκέψη του και έτσι στεκόμαστε στα έργα του, τα οποία διατηρούν λίγο ή πολύ τη φόρμα σονάτας, το χαρακτηριστικό του συμφωνικού έργου.

.Έτσι με γνώμονα τον ορισμό που θέλει μία συμφωνία (sinfonia) να περιγράφει ορχηστρικά έργα μεταβαλλόμενης μορφής και με επικρατέστερη σημασία εκείνη της κλασικής συμφωνίας, δηλαδή «έργου για συμφωνική ορχήστρα σε τέσσερα συνήθως μέρη, που ακολουθεί το μορφολογικό πρότυπο της κλασικής σονάτας», αρχίσαμε να κάνουμε μία επιλογή για να την παρουσιάσουμε εδώ και με τη βοήθεια του Youtube, το οποίο σε αρκετές περιπτώσεις δεν ήταν αρκετό.

Για τον Μίκη τα έργα αυτής της φόρμας δεν είναι τα περισσότερα, αλλά σε μία διασταλμένη έννοια που θα διαλέγαμε ανάμεσα στα  ορατόρια, τις καντάτες και τις όπερες του, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι ίσως ο μεγαλύτερος και παραγωγικότερος συνθέτης του κόσμου για την κλασική μουσική του 20ου αιώνα.

Ακόμα και αν υπερβάλουμε, η άγνοια κινδύνου για τη φωτιά που προσεγγίζουμε και η αγάπη για το έργο του Μίκη,μας δικαιολογούν

2007 Sinfonic

Εξώφυλλα δίσκων (CD) συμφωνικής μουσικής του Μίκη Θεοδωράκη (2007)

Αλλά ας ξεκινήσουμε την επιλογή - αφιέρωμα στα  συμφωνικά του έργα, σύμφωνα με τα καθορισμένα και παγκοσμίως αποδεκτά πρότυπα.Συνολική playlist ακολουθεί μετά την επιγραμματική παρουσίαση των έργων

Όπως μας πληροφορεί και ο αφιερωμένος στον Μίκη ιστότοπος, αναφερόμενος στην εργογραφία του,  τα συμφωνικά του έργα διαιρούνται σε δύο περιόδους.

 

Trio PVV

Α. Τα έργα έως το 1953:

«Τρίο» για πιάνο, βιολί και βιολοντσέλο,

 «Το πανηγύρι της Ασή-Γωνιάς»,

«Έρως και Θάνατος», Μέρος 1ο Μέρος2o  

«Πρώτη Συμφωνία», Συμφωνία Νο 1., ΄

 

Β. Τα έργα μετά το 1953:

Σονατίνα για πιάνο,

Κονσέρτο για πιάνο,

Σουίτες Νο 1, 2 και 3 για ορχήστρα,

Σονατίνες Νο1 και 2 για βιολί και πιάνο,

1981: Συμφωνία Νο 2. (Το τραγούδι της Γης, Ποίηση: Μίκη Θεοδωράκη),

1982: Συμφωνία Νο. 3 (Ο πόνος της μάνας)

1983: Συμφωνία Νο 7 («Εαρινή», Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος, Γιώργος Κουλούκης),

1986/7: Συμφωνία Νο 4 («Των Χορικών») για σοπράνο, μέτζο, αφηγητή, χορωδία και συμφωνική ορχήστρα χωρίς έγχορδα,

Και στη συμφωνική δημιουργία του Μίκη Θεοδωράκη θ α μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε και τα

«Κατά Σαδδουκαίων»,

«Canto Olympico»,

«Κονσέρτο για βιολοντσέλο και ορχήστρα», Ενδεικτικά: «Ευτέρπη»

«Κονσέρτο για κιθάρα και ορχήστρα»  (Lorca)

 

 

 

Πληρέστερο κατάλογο του απέραντου συμφωνικού έργου του Μίκη Θεοδωράκη, μπορείτε να βρείτε εδώ

 

  • Η γενικότερα αποδεκτή διαίρεση του συμφωνικού έργου του Θεοδωράκη

Ο Μίκης ως συνθέτης συμφωνικής μουσικής, είτε αναφερόμαστε στα έργα του που υπακούουν στην κλασική φόρμα της διαίρεσης σε τέσσερα μέρη, που ακολουθεί το μορφολογικό πρότυπο της κλασικής σονάτας είτε αναφερόμαστε στα έργα του που χαρακτηρίζονται από ενισχυμένο  lead (ασματικό) μέρος ή αναφερόμαστε στα έργα του με άλλες παραλλαγές της κλασικής φόρμας, αποτελεί μία υψηλότατη κορυφή στη μουσική τέχνη του 20ου αιώνα.

Η ευφυΐα και το ταλέντο του εκφράζονται ήδη από το 1953 με το τρίο για πιάνο, βιολί και τσέλο με τους πρωτότυπους διαλόγους και ρόλους των τριών οργάνων. Φυσικά το ταλέντο και η ευφυΐα αυτή ήταν παρούσα σε όλο το έργο του. Με ορόσημα για το λιγότερο εξοικειωμένο με τη συμφωνική μουσική κοινό, την 3η Συμφωνία (ο πόνος της μάνας), την 7η (Εαρινή σε ποίηση Ρίτσου - Κουλούκη) και την μοναδικής έμπνευσης 4η (των Χορικών – με συμφωνική ορχήστρα δίχως …έγχορδα). Δεν παραβλέπουμε καθόλου το έργο του Μίκη “Lorca” το οποίο μορφολογικά θεωρείται κοντσέρτο για κιθάρα και ορχήστρα, αλλά το ασματικό μέρος του δίνει μία δύναμη μεγαλύτερη από ένα κοντσέρτο γκρόσο και μία επιδραστικότητα που το καθιστά απόλυτη εμπειρία για τον ακροατή.

Επανερχόμαστε στην γενικά αποδεκτή διαίρεση του συμφωνικού έργου του Μίκη, σε πέντε περιόδους

  1. Η πρώτη περίοδος της μουσικής του δημιουργίας (1940-53) περιλαμβάνει τραγούδια, ορατόρια, μουσική δωματίου, μπαλέτα και συμφωνικά έργα. Κορυφαίο έργο η Πρώτη Συμφωνία.

  1. Η δεύτερη περίοδος, η Παρισινή (1954-59) περιλαμβάνει έργα μουσικής δωματίου, μπαλέτα και συμφωνικά. Κορυφαίο έργο το μπαλέτο που ανέβηκε στα 1959 στο Covent Garden, η Αντιγόνη.

  1. Η τρίτη περίοδος 1960-80 είναι αφιερωμένη στο κίνημα της έντεχνης λαϊκής μουσικής με κυριώτερες συνθέσεις τα ορατόρια Άξιον Εστί και Canto General.Εδώ δεν γίνεται να ,η παρουσιάσουμε, τουλάχιστον το ένα

theodorakis ekthesi ape

  1. Ακολουθεί η τέταρτη περίοδος από το 1981 έως το 1988, κατά την οποία, συνεχίζοντας πάντοτε να συνθέτει κύκλους τραγουδιών, επιστρέφει στη συμφωνική μουσική με κύρια έργα την Τρίτη Συμφωνία, την Εβδόμη Συμφωνία, την πρώτη του Όπερα Κώστας Καρυωτάκης (Οι μεταμορφώσεις του Διονύσου) και το μπαλέτοΖορμπάς.

Τέλος κατά την πέμπτη περίοδο (1989 και μετά) συνθέτει βασικά τις όπερές του (λυρικές τραγωδίες) Μήδεια, Ηλέκτρα και Αντιγόνη. Την Τριλογία αυτή συμπληρώνει η καινούρια του 'Οπερα Λυσιστράτη. Με τα έργα αυτά ο Θεοδωράκης εγκαινιάζει την εποχή του Λυρικού Βίου, δηλαδή την ολοκληρωτική στροφή του προς τον λυρισμό και την τελειοποίηση της λυρικής μουσικής έκφρασης σε όλο το φάσμα της μουσικής του δημιουργίας.

Γράφοντας για τον «συμφωνικό Μίκη» είναι αδύνατο να μη γράψει κανείς για τον λυρικό, τον κινηματογραφικό, τον λαϊκό Μίκη. Είναι αδύνατο να διαχωρίσεις τις όψεις του έργου του Μίκη Θεοδωράκη γιατί η δύναμη της μουσικής του ξεπερνά τις μορφολογικές, υφολογικές ή θεματικές διαχωριστικές και αποκτά διαχρονικά, ξεχωριστή θέση στην παγκόσμια μουσική δημιουργία. Όπως και ο ίδιος που –τουλάχιστον για εμάς τους Έλληνες- ήταν, είναι και θα μείνει  «Μίκης». Δεν χρειάστηκε ποτέ άλλωστε  κανέναν προσδιορισμό επιθέτου, προκειμένου να τον αναγνωρίσεις. Είτε βλέποντας τον είτε ακούγοντας τον. Τον ίδιο ή τη μουσική του.

Σε προηγούμενο δημοσίευμα μας, στις 30/11, αναφερόμασταν στην εξαφάνιση των ΕΛΠΕ από το πεδίο των έργων προστασίας  και αποκατάστασης των καένων περιοχών του Σχίνου, για τις οποίες είχε μάλιστα ανακηρυχθεί "Ανάδοχος Αποκατάστασης"

Σήμερα τα ΕΛΠΕ απάντησαν στα σχετικά δημοσιεύματα ξεκαθαρίζοντας πως "λόγω των ιδιαίτερων απαιτήσεων του έργου, ενημέρωσε εξαρχής ότι από την στιγμή που δεν υπάρχουν προ-εγκεκριμένοι εργολάβοι με τους οποίους μπορεί να συνεργαστεί, θα ακολουθήσει συγκεκριμένη διαδικασία για την εξεύρεση και επιλογή των αναδόχων του έργου. Για τον λόγο αυτό εκτιμήθηκε ότι για την ολοκλήρωση του έργου, απαιτείται το χρονικό περιθώριο των 5 μηνών από την ημερομηνία έναρξης εκτέλεσης των εργασιών και όχι από την έκδοση της απόφασης ορισμού αναδόχου. "

Άρα δεν έχουν εξαφανστεί αλλά απλά κινούται σε προγραμματισμό πενταμήνου. Όμως δεν ξέρουμε αν στον προγραμματισμό που τροποποίησε το υπουργείο κατλά τις επιθυμίες της εταιρείας - αναδόχου είναι και προγραμματισμός του καιρού. Αν τα δύο προγράμματα συμφωνούν, πάει καλά. Αν όμως διαφωνούν, θαθέλαμε να ξέρουμε ποιος θα έχει την ευθύνη στις απευκταίες πλημμύρες και τη μεγάλη στερεοπαροχή που θα πνίξει τον Σχίνο και τα κατάντη με νερό και λάσπη.

Είναι αλήθεια πως η ελληνική κυβέρνηση χορεύει στον ρυθμό των χορηγών και ευεργετών (της;) Τα σύννεφα και ο καιρός όμως;

Ελπίζουμε να μη γίνει τίποτα και να περάσει το πεντάμηνο (που δεν έχει αρχίσει ακόμα σύμφωνα με τα ΕΛΠΕ) χωρίς μεγάλα ύψη ραγδαίας βροχής, διαβρώσεις και έντονη στεροπαροχή, Αν όμως δεν συμβεί έτσι, τότε μάλλον θα φταίει και πάλι ένας άγνωστος ηλικιωμένος που ξεκίνησε τη φωτιά

 

Σημείωση: Στο αναφερθέν προηγούμενο άρθρο τονίζουμε την παράγραφο 

"Ιδού τα σχετικά αποσπάσματα από τις δύο αποφάσεις Γκουντούφα:

  • 21 Οκτώβρη: «Ως καταληκτική προθεσμία ολοκλήρωσης των εργασιών ορίζεται η 21η Ιανουαρίου 2022».
  • 26 Οκτώβρη: «Ως καταληκτική προθεσμία ολοκλήρωσης των εργασιών ορίζεται διάστημα 5 μηνών από την έναρξη εκτέλεσης των εργασιών».

 

Κρατήστε την για να μην ψάχνετε ηλικωμένους ενενηντάρηδες μετά

Στις 3 Φεβρουαρίου του 2021, σε άρθρο του Κ. Ζαφειρόπουλου στην Εφημερίδα των Συντακτών με τίτλο «Κραυγή αγωνίας για τα βαρέα μέταλλα στο λιμάνι της Ερμούπολης» γράφτηκε πως το  θέμα της ρύπανσης το  έφεραν στη Βουλή 26 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, για να ακολουθήσει (λίγες μέρες πριν τη δημοσίευση του άρθρου)  άκρως απαξιωτική και επιθετική κατά του βουλευτή Νίκου Συρμαλένιου ανακοίνωση από το Εργοστασιακό Σωματείο Ναυπηγείων Σύρου.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, η -σχεδόν παρακρατικού τύπου- επίθεση κατά του βουλευτή αποτελεί ιδιαίτερα ανησυχητικό φαινόμενο, αλλά ακόμα πιο ανησυχητικό όμως είναι το γεγονός ότι, παρά τις σχετικές αναφορές της οργάνωσης Aegean Rebreath, (η οποία είχε συλλέξει δείγματα από τον βυθό και τα είχε στείλει στο ΕΛΚΕΘΕ), αλλά και του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου και παρότι τα όρια που θέτει ο νόμος, διαπιστώθηκε πως έχουν  κατά πολύ ξεπεραστεί (Ν. 3983/2011) δεν είχε προχωρήσει η σχετική διαδικασία διαπίστωσης και κολασμού της αυθαιρεσίας ή κάτι συγκεκριμένο, ήδη επί δωδεκάμηνο. Ούτε από την Περιφέρεια Ν. Αιγαίου έγινε κάτι επ’ αυτού, ούτε έγιναν έλεγχοι από τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, όπως συνέστησε το ΥΠΕΝ σε συνεννόηση με το ΕΛΚΕΘΕ.

Στις 5 Φεβρουαρίου του 2020, σε άρθρο του Γ. Λιάλιου στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα ανάλυσης δειγμάτων από τον πυθμένα του λιμανιού της Σύρου. Οι τιμές δέκα βαρέων μετάλλων όχι μόνο ξεπερνούν τις φυσιολογικές, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις είναι έως και

π έ ν τ ε  φ ο ρ έ ς   μ ε γ α λ ύ τ ε ρ ε ς.

Διατυπώθηκε (στο ίδιο άρθρο) και το ακόλουθο εύλογο ερώτημα:

- Αν οι τιμές αυτές μπορεί να οφείλονται στη φ υ σ ι ο λ ο γ ι κ ή  δραστηριότητα ενός λιμανιού ή είναι κάποια άλλη, «βαριά» δραστηριότητα στο νησί, με σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Στη δεύτερη περίπτωση, η υπόθεση γίνεται πιο πολύπλοκη καθώς τα απόβλητα με υψηλή περιεκτικότητα σε βαρέα μέταλλα δύσκολα θα επιτρεπόταν από την πολιτεία να απορριφθούν στη θάλασσα. Αν τα απόβλητα έχουν απορριφθεί χωρίς άδεια, τότε με βάση την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», θα πρέπει να κινηθεί η διαδικασία απορρύπανσης του βυθού με το κόστος να μεταβιβάζεται στον υπαίτιο, που προφανώς δεν είναι ο Δήμος Σύρου.

Neorio

Δεν ξέρουμε τι πόνεσε την ιδιοκτήτρια εταιρεία, το κόστος απορρύπανσης ή η υγεία των Συριανών (και όλων των Αιγαιοπελαγιτών στην πραγματικότητα), αλλά σε λίγους μήνες και μέχρι τον Απρίλιο του 2021, η ιδιοκτήτρια εταιρεία των Ναυπηγείων Σύρου, ο Όμιλος ONEX, έβαλε μπροστά τη βιομηχανία μηνύσεων. Την  ανά τα χρόνια προτιμώμενη μέθοδο για την οικονομική εξόντωση του «απεναντι». Δεν είναι και λίγες οι φορές που η σκιά πως η βιομηχανία μηνύσεων στήθηκε από συγκεκριμένα συμφέροντα, ρίχνει ακόμα το βάρος της σε παρεμφερείς υποθέσεις.

Η βιομηχανία μηνύσεων στήθηκε  εναντίον του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου (ΠΠΠΣ) και μελών του. Όπως σημειώνεται στο δελτίο Τύπου του ΠΠΠΣ, οι αξιώσεις του Ομίλου εναντίον του σωματείου ξεπερνούν τα δύο εκατομμύρια ευρώ έως σήμερα, ενώ πρόσφατες πληροφορίες μας λένε πως η ΟΝΕΧ απέστειλε και 3η αγωγή στο ΠΠΠΣ, διεκδικώντας ακόμη €1.000.000 για όσα λέχθηκαν από πλευράς του προέδρου του Παρατηρητηρίου, κ. Ζολώτα σε δύο ραδιοφωνικές συνεντεύξεις του.

«Είναι πραγματικά άξιο ιδιαίτερης αναφοράς ότι ο όμιλος της ONEX υποστηρίζει πως η ραδιοφωνική συνέντευξη του μέλους μας καθώς και οι δημοσιεύσεις μας ήταν ικανές να προκαλέσουν μεγάλη ζημιά στις εταιρείες του με ακυρώσεις συμβολαίων», σημειώνει το Παρατηρητήριο στην ανακοίνωσή του, ενώ σε άλλο σημείο της γίνεται λόγος για «το κλίμα τρομοκρατίας και εκβιασμού εναντίον των πολιτών που αγωνιούν για την υγεία τους και το περιβάλλον που ζουν και βλέπουν τις αρχές να μην αντιδρούν στα συνεχή και επαναλαμβανόμενα επεισόδια ρύπανσης που λαμβάνουν χώρα σε κοινή θέα, αλλά και στη δίωξη πολιτών με εξοντωτικά ποσά».

Μετά την εισαγωγή στο θέμα, δημοσιεύουμε στην Attica Voice  την ανακοίνωση του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου, σχετικά με την απόπειρα εκφοβισμού και φίμωσης που προσπαθεί να επιβάλλει η η ιδιοκτήτρια εταιρεία των Ναυπηγείων Σύρου με όπλο την οικονομική εξόντωση πολιτών και συλλογικοτήτων που ανησυχούν για την αποδεδειγμένη εργαστηριακά, υποβάθμιση του τόπου και ζητούν απλά την εφαρμογή της κείμενης νομοθεσίας.

 Pic1

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου

Στις 24.09.2021 είχε ορισθεί η συζήτηση των δύο από τις τρεις αγωγές που άσκησε η ΟΝΕΧ κατά του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου και μελών του, με τις οποίες αξιώνει αποζημίωση  συνολικού ποσού άνω των 3.000.000€.

Σε αντίθεση με ό,τι έχει δημοσιευτεί σε κάποια τοπικά ΜΜΕ, οι  δικηγόροι των δύο πλευρών είχαν αποφασίσει από κοινού να υποβάλουν αίτημα αναβολής, προκειμένου να συζητηθούν και οι τρεις αγωγές τον Δεκέμβριο. 

Η τυπική διαδικασία της αναβολής συνοδεύτηκε από μια θορυβώδη φιέστα διχασμού (στο όνομα, βεβαίως, της «αρμονικής συνύπαρξης» και του σεβασμού του «ιερού δικαιώματος λόγου») από τους εκφραστές των «ΣΚΑΣΤΕ!», οι οποίοι, ενώ γνώριζαν ότι δεν θα συζητηθούν οι αγωγές, θεώρησαν ότι είναι κατάλληλη ευκαιρία να σκηνοθετήσουν μια εκδήλωση «αγανάκτησης», για να συνεχίσουν να υβρίζουν και να συκοφαντούν όσους ενάγονται από την εταιρεία – εργοδότη τους. Και αυτό, στο όνομα της υπεράσπισης του δικαιώματος στην εργασία. Βέβαια, οι ίδιοι δεν μπήκαν στον κόπο να μας εξηγήσουν, για ποιο λόγο, η τήρηση της νομοθεσίας και των όρων λειτουργίας  του Ναυπηγείου  -την επιβεβαίωση των οποίων ζητάμε από τις αρμόδιες αρχές-  συνεπάγεται το κλείσιμο της επιχείρησης και την απώλεια της εργασίας και του μεροκάματού τους. Εκτός εάν θέλουν να δηλώσουν ότι η λειτουργία του Ναυπηγείου είναι αδύνατη, αν τηρηθούν οι ισχύοντες όροι προστασίας της δημόσιας υγείας και του φυσικού περιβάλλοντος.

Στεκόμαστε δίπλα στους εργαζόμενους που αγωνιούν για τις θέσεις εργασίας τους και που ασφαλώς γνωρίζουν ότι είναι οι πρώτοι που εκθέτουν την υγεία τους σε σοβαρό κίνδυνο, αν δεν τηρούνται οι προβλεπόμενοι όροι. Ταυτόχρονα, όμως, στεκόμαστε  δίπλα σε όλη τη συριανή κοινωνία –της οποίας είμαστε μέλη-  που αγωνιά για την προστασία της δημόσιας υγείας και του φυσικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζει, εργάζεται και μεγαλώνει τα παιδιά της. Και αξιώνουμε από τις Αρχές να ασκήσουν τα νόμιμα και να μας επιβεβαιώσουν ότι η περιβαλλοντική νομοθεσία τηρείται και ότι η περίφημη μελέτη για τα βαρέα μέταλλα, που όλο εξαγγέλλεται και όλο αναβάλλεται, επιτέλους θα πραγματοποιηθεί. 

Όσο οι Αρχές κωλυσιεργούν, αναλαμβάνουν και την ευθύνη για την ενίσχυση του διχασμού.

Ο εκφοβισμός, οι απειλές, οι προπηλακισμοί, τα ψέματα, η προσπάθεια να μας ταυτίσουν με «σκοτεινά συμφέροντα», που ποτέ  δεν κατονομάζονται, και οι επικοινωνιακές φιέστες δεν συμβάλλουν στην  αρμονική συνύπαρξη. Προϋπόθεση της ειρηνικής συνύπαρξης είναι ο  -πραγματικός και όχι στα λόγια- σεβασμός στο δικαίωμα της έκφρασης γνώμης.

Η συστηματική αγνόηση ή, ακόμη, η διαστρέβλωση των θέσεων και των δράσεων του Παρατηρητηρίου από κάποια από τα τοπικά μέσα "ενημέρωσης" δεν μπορεί να αποκρύψει αυτό που όλοι γνωρίζουν, ούτε αποτρέπει όσες και όσους ενδιαφέρονται πραγματικά για την αρμονική συνύπαρξη και την ευημερία όλων μας, να αγωνιστούν μαζί μας για να εφαρμόζονται  οι νόμοι στο νησί μας.

 

Το Διοικητικό Συμβούλιο του ΠΠΠΣ

 

Το ιστορικό της υπόθεσης από το ΠΠΠΣ  και σε PDF

Έγραψαν

 

Επίλογος της Attica Voice

Για ακόμα μία φορά βρισκόμαστε ενώπιοι μίας απόπειρας εργαλειοποίησης της Δικαιοσύνης. Γι’ αυτό όμως δεν φταίει η Δικαιοσύνη τελικά αλλά μία νομοθετική εξουσία  που έχει βάλει στο τέλος των ιεραρχήσεων της την προστασία της  δημόσιας υγείας και  του περιβάλλοντος. Τον ίδιο τον λαό και τις ανάγκες του, τα έχει ιεραρχήσει τελευταία εδώ και χρόνια, χωρίς να χρειάζεται ιδιαίτερες νομοθετικές ρυθμίσεις ή προφάσεις.

Η αγωνία των πολιτών διώκεται και οι υπεύθυνοι κωφεύουν.

Άλλη μία υπόθεση εργαλειοποίησης της Δικαιοσύνης και η ώρα που η ίδια η Δικαιοσύνη πρέπει να αξιώσει την απαγκίστρωση της από το γαϊτανάκι αυτό που την έχει εμπλέξει ένα σύστημα που καμία σχέση με το Δίκαιο δεν έχει. Ούτε και είχε ποτέ.

Στηρίζουμε το ΠΠΠΣ καθώς η αλληλεγγύη και η δημοσιότητα είναι τα μόνα μας όπλα μας ενάντια στις εξοντωτικές αγωγές και στη σιωπή την οποία η διοίκηση του Ναυπηγείου προσπαθεί να επιβάλλει στο νησί, σε αγαστή σύμπνοια με τις αρμόδιες αρχές, τον Δήμο Σύρου Ερμούπολης και την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
 
Εδώ η αγωγή
Σελίδα 1 από 92
© 2021 Atticavoice All Rights Reserved.