του IRafina-Dimotis

Η λαϊκή σοφία πολλές φορές περιγράφει καλύτερα την πολιτική πραγματικότητα.

Η σημερινή Δήμαρχος απέστειλε μια επιστολή προς το Υπουργείο για το σοβαρό ζήτημα του λιμανιού της Ραφήνας (https://tinyurl.com/mw9rctyb). Μια επιστολή που, παρά τις σωστές διαπιστώσεις, δεν συνοδεύεται από ένα σαφές σχέδιο για το τι θα ακολουθήσει αν δεν υπάρξει ανταπόκριση.

Την ίδια στιγμή, ο έκπτωτος πλέον πρώην (δ)ήμαρχος, που διοίκησε τον Δήμο επί εννέα ολόκληρα χρόνια, ασκεί σκληρή κριτική στη Δήμαρχο (iselida.gr) επειδή... περιορίζεται σε επιστολές και απουσιάζει από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

Δηλαδή, ο ένας κατηγορεί τον άλλον για όσα δεν αντιμετώπισε όταν ο ίδιος είχε την ευθύνη της διοίκησης

Και εδώ προκύπτουν ορισμένα εύλογα ερωτήματα.

Αν, όπως υποστηρίζει σήμερα ο πρώην Δήμαρχος, γνώριζε πολύ καλά ότι το λιμάνι λειτουργεί χωρίς τον αναγκαίο σχεδιασμό, ότι απαιτούνται έργα υποδομής, κυκλοφοριακές παρεμβάσεις και συνολική στρατηγική, τότε οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν:

• Ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες ανέλαβε κατά την εννεαετή θητεία του;
• Ποιες επιστολές απέστειλε, σε ποιες συνεδριάσεις συμμετείχε, ποιες παρεμβάσεις πραγματοποίησε και ποιες διεκδικήσεις άσκησε;
• Ποια είναι τα συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία αυτών των ενεργειών;
• Και, κυρίως, ποια ήταν τα απτά αποτελέσματα για τη Ραφήνα;

Από την άλλη πλευρά, τα ίδια ερωτήματα οφείλει να απαντήσει και η σημερινή Δημοτική Αρχή

• Αν το Υπουργείο αγνοήσει την επιστολή, ποιο είναι το επόμενο βήμα;
• Υπάρχει σχέδιο κλιμάκωσης των διεκδικήσεων;
• Θα υπάρξει ενημέρωση των πολιτών, κοινή δράση με τους φορείς, θεσμικές παρεμβάσεις ή ακόμη και κινητοποιήσεις;

Οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για έναν διαγωνισμό ανακοινώσεων μεταξύ πρώην και νυν δημοτικών αρχών

Ενδιαφέρονται για αποτελέσματα

Το λιμάνι δεν άρχισε να δημιουργεί προβλήματα το 2026. Τα προβλήματα συσσωρεύονται εδώ και πολλά χρόνια και καμία δημοτική αρχή δεν δικαιούται να εμφανίζεται σήμερα ως... έκπληκτη.

Η Ραφήνα δεν χρειάζεται ούτε αλληλοκατηγορίες ούτε επικοινωνιακές επιστολές.

Χρειάζεται σχέδιο, τεκμηριωμένες διεκδικήσεις, διαφάνεια, συνέπεια και, πάνω απ' όλα, αποτελέσματα.

Γιατί στην πολιτική δεν αρκεί να λες τι θα έπρεπε να γίνει.

Κρίνεσαι από όσα έκανες όταν είχες την ευθύνη και από όσα κάνεις όταν την έχεις.

Γι' αυτό και η παροιμία του λαού παραμένει διαχρονικά επίκαιρη: «Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα…»

Ένας μαύρος καπνός σκέπασε το απόγευμα του Σαββάτου τον ουρανό του Πικερμίου και μια ασφυκτική δυσοσμία ΟΠΕΚΕ διαχύθηκε στην ατμόσφαιρα της περιοχής

Αιτία ήταν η πολιτική εκδήλωση του Μάκη Βορίδη, μια εκδήλωση που η μεγάλη συμμετοχή σε αυτήν έδωσε την ευκαιρία στον Μάκη να δηλώσει πως “Η παρουσία σας σήμερα δεν είναι απλώς τιμητική, είναι η κινητήριος δύναμη για να συνεχίσουμε το έργο μας με ακόμα μεγαλύτερη ένταση”.

Σκοπεύει λοιπόν να συνεχίσει το έργο του ο Μάκης, που καλό είναι να μην ξεχνάμε πως ήταν πνευματικό τέκνο του Γεωργίου Παπαδόπουλου και διορισμένος από αυτόν στη νεολαία της ΕΠΕΝ για έξι χρόνια, στη θέση του Νίκου Μιχαλολιάκου της Χρυσής Αυγής.  Γνωστός ακόμη και ως τσεκουροφόρος ή ροπαλοφόρος από την πολύ γνωστή φωτογραφία που τον έδειχνε να κατεβαίνει την οδό Κιάφας κρατώντας ένα αυτοσχέδιο τσεκούρι μαζί με άλλα μέλη της χουντικής ΕΠΕΝ με συνθήματα όπως «Ο Μάλλιος ζει, αυτός μας οδηγεί» και «Πινοσέτ - Πινοσέτ»

Να μην ξεχνάμε επίσης πως ο συγκεκριμένος πολιτικός, εκτός από το δεδηλωμένο ακροδεξιό και φιλοχουντικό παρελθόν του με στοιχεία υψηλής παραβατικότητας, βρίσκεται ελεγχόμενος για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ένα σκάνδαλο τεραστίου μεγέθους. Το "όσο είναι ο Μάκης πάνω, μη φοβάσαι τίποτα" έχει καταγραφεί για πάντα στη συνείδηση των πολιτών - όσων διαθέτουν τέτοιο πράγμα τέλος πάντων. "Ποιος είναι ο Μάκης" ερωτούνταν οι μάρτυρες στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής και απάντηση δεν έδιναν – τόσο που έγινε πλέον ανέκδοτο

Είναι βέβαιο πως οι περισσότεροι από τους παριστάμενους δεν έχουν τέτοιου είδους προβληματισμούς – αν είχαν, δεν θα πήγαιναν άλλωστε.  Η ανάγκη για συμμετοχή στη νομή της εξουσίας και στη λαφυραγώγηση του κράτους έχει προκαλέσει τα τελευταία χρόνια στη Νέα Δημοκρατία μια τέτοια λείανση συνειδήσεων, που δεν επιτρέπει στα μέλη της να κατανοήσουν τη διάκριση μεταξύ ενός δεξιού και ενός φασίστα.

Η παρουσία τους στην εκδήλωση του Βορίδη ήταν απλά μια υπενθύμιση προς τον Μάκη πως είναι παρόντες και τον στηρίζουν, ώστε την επόμενη ημέρα να έχουν το θάρρος να τον πάρουν ένα τηλέφωνο και να ζητήσουν το κατιτίς τους. Έτσι προχωράει αυτός ο κόσμος. Αυτά βέβαια, όσο ο Μάκης στέκεται όρθιος. Γιατί αν πέσει, «πριν αλέκτορα φωνήσαι», όλοι αυτοί θα τον έχουν εγκαταλείψει, έχοντας ταυτόχρονα πέσει από τα σύννεφα

Και ερχόμαστε τώρα στο πιο σημαντικό θέμα για εμάς – τη συμμετοχή των αιρετών της περιοχής στη συγκεκριμένη εκδήλωση πολιτικής στήριξης του Μάκη Βορίδη. Όπως φαίνεται από τις φωτογραφίες,  στην εκδήλωση του πρώην προέδρου της νεολαίας ΕΠΕΝ και νυν ελεγχόμενου για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, συμμετείχαν εκπρόσωποι των τριών πρώτων σε ψήφους δημοτικών παρατάξεων Ραφήνας-Πικερμίου. Μόνο η «Γη και Ελευθερία» και η «Λαϊκή Συσπείρωση» δεν συμμετείχαν στο ξέπλυμα του Μάκη Βορίδη

Πιο συγκεκριμένα, συμμετείχαν η νυν δήμαρχος Ραφήνας-Πικερμίου Δήμητρα Τσεβά, επικεφαλής της  «ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΡΑΦΗΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΙΚΕΡΜΙ» μαζί με τον αντιδήμαρχο Βασίλη Μπουρνιά, ο πρώην δήμαρχος και νυν δημοτικός σύμβουλος Ευάγγελος Μπουρνούς, επικεφαλής της «Σύγχρονης Πολιτείας - Συνεργασίας Ενεργών Πολιτών» και ο Ανδρέας Βασιλόπουλος, δημοτικός σύμβουλος και επικεφαλής της «Δύναμης Ανάπτυξης» . Μαζί τους, παρευρίσκονταν πλήθος δημοτικών συμβούλων των παρατάξεων αυτών

Αυτές οι τρεις παρατάξεις , στις προηγούμενες εκλογές, είχαν συγκεντρώσει σχεδόν το 90% των ψήφων. Αυτό το 90% είναι σύμφωνο με την παρουσία τους σε τέτοιες εκδηλώσεις; Αν ναι , υπάρχει υπαρξιακό θέμα για το υπόλοιπο 10%. Αν όχι – που είναι και το πιθανότερο – υπάρχει θέμα με την αυθαίρετη επιλογή των εκπροσώπων τους

Γιατί αυτοί με το ειδικό πολιτικό βάρος που διαθέτουν, νομιμοποιούν ισχυρά με την παρουσία τους και κανονικοποιούν πολιτικούς τύπου Βορίδη και γίνονται έχοντες- άκοντες (;) ηθικοί συναυτουργοί τους.

Θα έχουν δε ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτές οι φωτογραφίες εάν κάποια στιγμή αποφασίσει η δικαιοσύνη να επιτελέσει το έργο της και αποφασίσει να μάθει τελικά ποιος είναι αυτός ο Μάκης

Ακολουθούν κάποιες χαρακτηριστικές φωτογραφίες που παραπέμπουν στο γνωστό τραγουδάκι μιας άλλης εποχής  "Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει πατέρα;". Μιας εποχής που είναι βέβαιο ότι νοσταλγεί και ονειρεύεται ο Μάκης Βορίδης -  και ίσως πολλοί από τους παριστάμενους

Αναδημοσιεύουμε από το dasamarisos.blogspot ένα ενδιαφέρον και κατατοπιστικό άρθρο περί διάκρισης μεταξύ "λογοδοσίας" και "απολογισμού πεπραγμένων" 

Λογοδοσία της διοίκησης; Καλό ακούγεται. Αρκεί να μην γίνεται προσχηματικά, αλλά ουσιαστικά και χωρίς αποκλεισμούς.

Στις 29 Φλεβάρη 2024 συγκλήθηκε το Δημοτικό Συμβούλιο Ραφήνας σε μια «ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας δημοτικής αρχής», όπως ορίζεται από τον νόμο 5056/2023 περί Αναμόρφωσης του συστήματος διακυβέρνησης ΟΤΑ. Πρόκειται για έναν νέο θεσμό για την τοπική διοίκηση, που θα επαναλαμβάνεται ανά δίμηνο, και έχει εισαχθεί τα τελευταία χρόνια ευρύτερα στην ελληνική διοίκηση μέσα από τις γνωστές ευρωενωσίτικες οδηγίες περί ανοικτής διακυβέρνησης και άλλες συναφείς αυταπάτες, με σκοπό τη «βελτίωση του συστήματος διακυβέρνησης και της οργάνωσης των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) α’ και β’ βαθμού προς διασφάλιση της βέλτιστης οικονομικής και διοικητικής λειτουργίας τους, με όρους διαφάνειας, δημόσιας λογοδοσίας...» [ν.5056/2024, άρθρο 1(α)]. Είναι γνωστό και επαληθεύεται καθημερινά στην πραγματικότητα (του Δήμου Ραφήνας και όχι μόνο) ότι οι νόμοι έχουν τεράστια απόκλιση από την εφαρμογή τους.

Κατά τη συνεδρίαση τέθηκε ερώτηση από τη δημοτική σύμβουλο Εμμανουέλα Τερζοπούλου προς τη δήμαρχο Δήμητρα Τσεβά, σχετικά με την πολιτική επιλογή της δημοτικής αρχής να παραιτηθεί ή όχι από την ασκηθείσα παρέμβαση της απελθούσας διοίκησης του Δήμου Ραφήνας ενώπιον του ΣτΕ (που συνεδριάζει στις 20-3-2024), υπέρ του Υπουργείου Υποδομών και κατά συλλόγων και πολιτών που έχουν προσφύγει στο ΣτΕ, από το 2019, κατά της διευθέτησης-εγκιβωτισμού του Μεγάλου Ρέματος. Η δήμαρχος αρνήθηκε να απαντήσει, επικαλούμενη το διαδικαστικό πρόσχημα ότι η λογοδοσία αφορά αποκλειστικά «πεπραγμένα» της δημοτικής αρχής, κάτι που υποστήριξε θερμά η πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Κατερίνα Παπαδοπούλου: «αφορά απολογισμό έργου [...] αυτά τα οποία έχει κάνει πράξη η δημοτική αρχή [...] δεν αφορά προθέσεις ή προγραμματικές θέσεις για το μέλλον [...] η λογοδοσία έχει να κάνει με τα πεπραγμένα».  Το ίδιο επιχείρημα επικαλέστηκαν και ο αντιδήμαρχος Κωνσταντίνος Ξηντάρας αλλά και ο αντιπολιτευόμενος σύμβουλος Ανδρέας Βασιλόπουλος.

Στο συγκεκριμένο ζήτημα ο νόμος 5056/2024 είναι επιμελώς λιτός, γενικός και αόριστος: «Στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης εγγράφονται υποχρεωτικά τα θέματα που επιθυμεί να θέσει κάθε δημοτικός σύμβουλος, τα οποία αφορούν στο έργο της δημοτικής αρχής...» [ν.5056/2024, άρθρο 7]. Ποιό έργο; Το τελεσθέν; Το αναγκαίο; Το οφειλόμενο; Το προγραμματικά υποσχεθέν; Το εγκριθέν ή το μη εγκριθέν; Οι αποφάσεις; Οι πολιτικές επιλογές; Τα ναι ή τα όχι;

Πρόσφατα το Υπουργείο Εσωτερικών εξέδωσε μια επεξηγηματική εγκύκλιο για τη λειτουργία των δημοτικών συμβουλίων, στην οποία παραμένει διευρυμένο και δεν αναλύεται περαιτέρω το αντικείμενο της συνεδρίασης λογοδοσίας «κατά την οποία η δημοτική αρχή λογοδοτεί για το έργο και τη δράση της» [Εγκύκλιος 98/8182/26-1-2024].

Αντίθετα από την παραπάνω διαδικασία της λογοδοσίας της δημοτικής αρχής, η νομοθεσία γίνεται πολύ συγκεκριμένη όταν αναφέρεται σε μια άλλη ειδική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου: τον απολογισμό πεπραγμένων της δημοτικής αρχής. Ο νόμος 3463/2006 που κυρώνει τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων αναφέρει σχετικά: «1. Κάθε χρόνο γίνεται ο απολογισμός πεπραγμένων της δημοτικής αρχής, σε ειδική δημόσια συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, σε ό,τι αφορά την οικονομική κατάσταση, τη διοίκηση του Δήμου και την εφαρμογή του προγράμματος δημοτικής δράσης. [...] Σε αυτήν καλούνται οι κάτοικοι και όλοι οι φορείς της πόλης. [...] 5. Κάθε φορέας, δημότης, κάτοικος ή φορολογούμενος από το Δήμο έχει δικαίωμα να διατυπώσει παρατηρήσεις σχετικές με τον απολογισμό στη συνεδρίαση αυτή.» [ν.3463/2006, άρθρο 217]. Ο απολογισμός πεπραγμένων συνιστά, επομένως, μια διαφορετική ετήσια διαδικασία που αφορά «πεπραγμένα» εξ' ορισμού —με ρητή διατύπωση— και τα οποία ο νόμος προσδιορίζει ειδικότερα, εν αντιθέσει με την εφ' όλης της ύλης διμηνιαία λογοδοσία. Η διάκριση δε του απολογισμού από τη λογοδοσία είναι τέτοια ώστε να νομοθετείται ακόμα και η πρόσκληση των κατοίκων και των φορέων στη συνεδρίαση και μάλιστα με δικαίωμα παρέμβασης.

Συμπέρασμα: άλλο λογοδοσία άλλο απολογισμός, άλλο έργο και άλλο «πεπραγμένα», κυρία πρόεδρε...

Η διασταλτική ερμηνεία στην έννοια της λογοδοσίας είναι πρόθεση της ελληνικής νομοθεσίας και γι' αυτό η λογοδοσία συναρτάται ad hoc με τον κοινωνικό έλεγχο ως εργαλείο του, αναφερόμενη συχνά ως κοινωνική λογοδοσία. «Λογοδοσία και κοινωνικός έλεγχος: [...] Ο κοινωνικός έλεγχος επιτυγχάνεται μέσω του εντοπισμού προβλημάτων μη εύρυθμης λειτουργίας ή περιπτώσεων κακοδιοίκησης [...] με σκοπό η διοίκηση να καταγράφει και να απαντά αμέσως στα προβλήματα εύρυθμης λειτουργίας ή κακοδιοίκησης που εντοπίζουν οι πολίτες.» [νόμος 4369/2016, άρθρο 24]

Η επιστημονική κοινότητα είναι διαφωτιστική στον ορισμό της λογοδοσίας και στην ευρύτητα της έννοιας. Ο Καθηγητής Δημόσιας Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης, Γιάννης Παπαδόπουλος, δίνει τον ακόλουθο ορισμό:

«Όσον αφορά τη διαδικασία λογοδοσίας, μπορούμε να την ορίσουμε ως μια κοινωνική σχέση όπου ένας παράγοντας είναι υποχρεωμένος να εξηγήσει τη στάση του σε ένα κοινό και να υποστεί (θετικές ή αρνητικές) συνέπειες. Με άλλα λόγια, εάν ο A είναι υπόλογος απέναντι στον Β, αυτό σημαίνει ότι ο A οφείλει να ενημερώνει τον Β για τις αποφάσεις και τις ενέργειές του, οφείλει να τις δικαιολογεί και γνωρίζει ότι θα υποστεί κυρώσεις σε περίπτωση που ο Β δεν μείνει ικανοποιημένος από την επίδοση ή τα επιχειρήματά του». Γ. Παπαδόπουλος, «'Διακυβέρνηση', δημοκρατικός έλεγχος και λογοδοσία», 2010

Οφείλετε, λοιπόν, «να εξηγήσετε τη στάση σας», κυρία δήμαρχε, απέναντι στην περιβαλλοντική καταστροφή που συντελείται στον δήμο σας.

Πολύ αναλυτικότερος είναι ο Καθηγητής Κοινωνικών Επιστημών του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστήμιου, Αθανάσιος Μιχιώτης, αναδεικνύοντας το εύρος και το βάθος της έννοιας. Παραθέτουμε αποσπάσματα από την επιστημονική εργασία του «Λογοδοσία και Δημόσια Διοίκηση»:

Η έννοια της “λογοδοσίας” (accountability) αποτελεί στη σύγχρονη εποχή έναν από τους κεντρικούς άξονες στη διαμόρφωση δημοσίων πολιτικών και αρχών δημοκρατικής διακυβέρνησης μιας χώρας.

Η έννοια της λογοδοσίας συνδέεται άμεσα με την αρχή της χρηστής διοίκησης, αποτελώντας όμως όχι ένα διοικητικό εργαλείο, αλλά μία ηθική αρχή και αξιακή συμπεριφορά, η οποία δύναται να αναδείξει το αίσθημα της ευθύνης κάθε διοικητικού οργάνου (Μηλιώνης, 2018). [...] ο “λογοδοτών” να λογοδοτεί στην κοινωνία. Η έμφαση σε αυτή τη διάσταση, δηλαδή στην απόδοση λόγου για τις ενέργειες που έγιναν, επί τη βάσει των δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν απέναντι στην κοινωνία...

[...] Η διασφάλιση χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, σε επίπεδο οικονομίας, αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας, ως αποτέλεσμα ενός τέτοιου ελέγχου, αποτελεί σημείο εκκίνησης για “δημοσιονομική” λογοδοσία, στο πλαίσιο των ακολουθούμενων δημόσιων πολιτικών.

[...] Η λογοδοσία, όταν λειτουργεί, αποτελεί καταλύτη και στην καθημερινή ζωή των πολιτών, καθώς δύναται να αποκαλύψει εκείνες τις δημόσιες αποφάσεις και πολιτικές που είναι μακριά από το δημόσιο συμφέρον και προς όφελος άλλων συμφερόντων.

[...] ανάγκη των “λογοδοτούντων” να απευθύνονται και να συμβουλεύονται τους ενδιαφερόμενους για τις πολιτικές που θα πρέπει να ακολουθηθούν, αναδεικνυόμενης με αυτόν τον τρόπο της έννοιας της συμμετοχής και διαβούλευσης (Rixon, 2010).

[...] Η διασφάλιση ενός αποτελεσματικού συστήματος λογοδοσίας προϋποθέτει την υποχρέωση του λογοδοτούντος προσώπου να υποβάλει τα στοιχεία εκείνα, που να αποδεικνύουν ότι η εκτέλεση του έργου που είχε αναλάβει, επέφερε τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Πρωτίστως όμως, η διασφάλιση ενός αποτελεσματικού συστήματος λογοδοσίας προϋποθέτει την ύπαρξη αποδέκτη, προς τον οποίο γίνεται η λογοδοσία και ο οποίος μπορεί να υποβάλει ερωτήσεις και να ασκήσει κριτική (Μπάλτα, 2020).

Αθ. Μιχιώτης, «Λογοδοσία και Δημόσια Διοίκηση», 2021

Η διαπίστωση της άγνοιας των στελεχών της τοπικής και κεντρικής διοίκησης να εφαρμόσουν σωστά τη διαδικασία της λογοδοσίας επέβαλε την εισαγωγή σχετικού επιμορφωτικού μαθήματος για τα στελέχη της διοίκησης. Στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης διδάσκεται το μάθημα «Ανοικτή Διακυβέρνηση: Διαφάνεια, Συμμετοχή και Λογοδοσία». Η παράθεση τμημάτων του υλικού του μαθήματος είναι καταλυτικά διαφωτιστική:

Με βάση τον ορισμό του ΟΟΣΑ, ως Ανοικτή Διακυβέρνηση ορίζεται «η κουλτούρα διακυβέρνησης η οποία βασίζεται σε καινοτομικές και βιώσιμες δημόσιες πολιτικές και σε πρακτικές εμπνευσμένες από τις αρχές της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της συμμετοχής με στόχο την προώθηση της δημοκρατίας και της ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς».

[...] Η λέξη «λογοδοσία» συνοδεύεται συνήθως από το επίθετο «κοινωνική», δηλαδή ο λογοδοτών λογοδοτεί στην κοινωνία, όχι στο κράτος.

[…] σταδιακά δημιουργείται η κοινωνική νόρμα του διαρκούς ελέγχου της διοίκησης από τον πολίτη.

[...] Λογοδοσία σημαίνει να δίνουμε λόγο για τις ενέργειές μας, να τηρούμε τις δεσμεύσεις μας, να (αυτο-)αξιολογούμαστε και να βελτιωνόμαστε διαρκώς. Η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών αποτελεί έναν σημαντικό στόχο των δημοσίων πολιτικών ανοικτής διακυβέρνησης. Όταν οι πολίτες γίνονται δύσπιστοι απέναντι στις κυβερνήσεις η πολιτική συμμετοχή μειώνεται και η κυβέρνηση χάνει την νομιμοποίηση της. Ο λογοδοτών πρέπει να λογοδοτεί στην Κοινωνία και όχι στον εαυτό του.

Slide του μαθήματος «Ανοικτή Διακυβέρνηση» στο ΕΚΔΔΑ

Αν και στην ερώτηση έχουμε ήδη απαντήσει, εσείς κυρία δήμαρχε τελικά δεσμευτήκατε ή δεν δεσμευτήκατε για την προστασία του Μεγάλου Ρέματος;

Διατρέχοντας την επικαιρότητα, δεν γίνεται να παραβλέψουμε την περίπτωση της λογοδοσίας πολιτικών προσώπων, που περιλαμβάνει τον έλεγχό τους και για τα μη γενόμενα. Ο Κωνσταντίνος Αχ. Καραμανλής προσήλθε στην Εξεταστική Επιτροπή για το έγκλημα των Τεμπών, ώστε να λογοδοτήσει για αδικήματα τελεσθέντα δια παραλείψεως. Γι' αυτά ακριβώς που έπρεπε να κάνει και ΔΕΝ έκανε. Το σχετικό πόρισμα του ΣΥΡΙΖΑ για το έγκλημα των Τεμπών αναφέρει:

[...] εντοπίζει ποινικές ευθύνες του κ. Καραμανλή Κωνσταντίνου του Αχιλλέως, του Καραγιάννη Γεωργίου του Χρήστου (τότε Υφυπουργού Υποδομών) και κ. Τριαντόπουλου Χρήστου του Γεωργίου, αλλά και μιλά για την ανάγκη ποινικής διερεύνησης για τη μη υλοποίηση της σύμβασης 717/2014, προτείνει την πλέον ξεκάθαρη και έντιμη πρόταση: Η Εξεταστική επιτροπή με ερμηνευτική Δήλωση να διευκρινίσει την θέση της, ότι για τα εγκλήματα τελούμενα δια παραλείψεως κατά την άσκηση των υπουργικών καθηκόντων, αρμόδια είναι η τακτική Δικαιοσύνη, καθώς σε ό,τι αφορά το άρθρο 86 Συντάγματος και το προστατευτικό πλέγμα για τις πράξεις, που εκτελούνται κατά την ενάσκηση των υπουργικών καθηκόντων ΔΕΝ προκύπτει ότι συμπεριλαμβάνεται και η παράλειψη εκτέλεσης οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας.

[...] Η βασικότερη παράλειψη του τέως Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών συνίστατο στο γεγονός, πως ενώ ήταν το μοναδικό όργανο θέσπισης Εθνικών Κανόνων Ασφαλείας από τις 14-10-2019, ημερομηνία κατά την οποία δημοσιεύθηκε ο Ν. 4632/2019 δυνάμει των Ευρωπαϊκών Οδηγιών 2010/797 και 2016/ 798, εντούτοις ουδέποτε το έπραξε μέχρι και την ημερομηνία του δυστυχήματος (28-02-2023), η δε παράλειψη του αυτή έγινε σε συνδυασμό με την σαφέστατη γνώση της ανυπαρξίας στοιχειωδών κανόνων ασφαλείας από τις εξώδικες οχλήσεις του Συλλόγου Μηχανοδηγών του ΟΣΕ, από την με 06-09-2021 επιστολή του πρώην Διευθύνοντος Συμβούλου ΤΡΑΙΝΟΣΕ Φίλιππου Τσαλίδη, ο οποίος προειδοποιούσε για "σοβαρό συμβάν". Eπιπλέον, όχι απλώς παρέλειψε να θεσπίσει εθνικούς κανόνες ασφαλείας, ενώ γνώριζε ότι η λέξη "ασφάλεια" απουσίαζε από τον ελληνικό σιδηρόδρομο [...] Συγχρόνως, ουδέποτε πραγματοποιήθηκε η αποκατάσταση της ηλεκτρικής πλευρικής σηματοδότησης στο τμήμα Λάρισα-Θεσσαλονίκη [...] ενέργεια που εάν είχε γίνει, θα είχε αποτραπεί το μοιραίο δυστύχημα.

Εσείς κυρία δήμαρχε, τι παραλείψατε, τι δεν πράξατε, τι αμελήσατε;

Τέλος, μια άλλη πτυχή της έννοιας της λογοδοσίας συναντάμε και στην νομική επιστήμη. Ο εξέχων νομικός και κινηματικός δικηγόρος, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας με την «Ανατρεπτική Συμμαχία για την Αθήνα», Κώστας Παπαδάκης, καταγράφει την ιστορικότητα της έννοιας του λογοδοτούντος ή άλλως δοσίλογου [Αστ. Κώδικας, άρθρο 303]:

[…] ως δικηγόρος γνωρίζω, όπως και όλοι οι νομικοί, ότι η έννοια αυτή είναι διατυπωμένη στον Αστικό Κώδικα (ρητά στο άρθρο 303 και ως έννομη σχέση σε πλειάδα διατάξεων του Α.Κ, του Εμπορικού Νόμου κ.α.) χωρίς να έχει τον απαξιωτικό χαρακτήρα με τον οποίον έχει παραδοθεί στην ιστορία.

[...] Η διαφορετική ορθογραφία της λέξης (ιδίως η οριστικοποίηση του «δοσίλογος» αντί «δωσίλογος») οφείλεται μάλλον στη μεταγλώττιση του Αστικού Κώδικα με το Π.Δ. 456/1984. Έως τότε η λέξη γραφόταν και με τους δύο τρόπους. Σήμερα στη νομική της έννοια γράφεται με «ο» και στην ιστορική της συνήθως με «ω». Συνεπώς, δοσίλογος δεν είναι τίποτε άλλο από αυτό που στην καθομιλουμένη συνήθως χαρακτηρίζουμε ως υπόλογο. Και η ιδιότητα αυτή απαντάται όχι μόνο στο ιδιωτικό δίκαιο, που ρυθμίζεται από τον Αστικό Κώδικα, μέρος του οποίου (ιδιωτικού δικαίου) αποτελεί και το Εμπορικό, αλλά και στο Δημόσιο Δίκαιο, και αφορά κάθε διαχειριστή δημόσιας περιουσίας, υπόλογο, διατάκτη κλπ. [...] ο δοσίλογος είναι ένα πρόσωπο το οποίο μέσα από την διαμόρφωση των συναλλαγών του ιδιωτικού και δημοσίου δικαίου είναι υπόχρεο να λογοδοτήσει και η υποχρέωσή του αυτή προς λογοδοσία, όταν εκπληρώνεται, τον καθιστά δοσίλογο και η αξιολόγησή της εξαρτάται από το αν αυτή ανταποκρίνεται στους κανόνες υπό τους οποίους υποχρεούται να διεξάγει την διαχείριση της περιουσίας για την οποία λογοδοτεί και αξιολογείται από τον δεξίλογο...

Κώστας Παπαδάκης, «Δωσίλογοι: Όταν η ιστορία αποδίδει δικαιοσύνη», 29/2/2024

Αφορμής δοθείσης, ερωτάσθε κυρία δήμαρχε, ως υπόχρεη λογοδοσίας, για πόσο καιρό ακόμη η δεύτερη κεντρική οδός προς τη Διώνη θα φέρει το όνομα ενός δωσίλογου;

Ένα κοινό χαρακτηριστικό των πρόσφατων δημοτικών εκλογών στο δήμο της Αθήνας και στο δήμο Ραφήνας- Πικερμίου είναι πως στο δεύτερο γύρο ηττήθηκαν τα μέχρι τότε αδιαφιλονίκητα φαβορί, καθώς στο δεύτερο γύρο συνασπίστηκαν - είτε με άνωθεν συμφωνίες είτε με προσωπικές αποφάσεις των δημοτών - σχεδόν όλες οι άλλες παρατάξεις προκειμένου να ηττηθούν οι προηγούμενες, δήθεν αναπτυξιακές, αλλά στην πραγματικότητα καταστροφικές και μωροφιλόδοξες διοικήσεις

Το αποτέλεσμα ήταν να ηττηθούν στο δεύτερο γύρο οι Παύλος Μπακογιάννης και Ευάγγελος Μπουρνούς και στη θέση τους να εκλεγούν οι Χάρης Δούκας και Δήμητρα Τσεβά. Οι ομοιότητες όμως στους δύο δήμους σταματούν εδώ.

Ο Χάρης Δούκας, καθηγητής του Πολυτεχνείου, δείχνει πως σεβάστηκε τη στήριξη που δέχτηκε από τις άλλες παρατάξεις, δείχνει πως αφουγκράζεται τις αιτιάσεις των ανήσυχων δημοτών και με μια εντυπωσιακή απόφαση ακυρώνει τα έργα που είχαν ξεκινήσει στο λόφο του Στρέφη. Έργα που γίνονταν στο όνομα της ανάπτυξης και της ασφάλειας , ενώ στην πραγματικότητα ήταν μια παράδοση στην ιδιωτική κερδοσκοπία. Για το σκοπό αυτό μάλιστα, ο Χάρης Δούκας δε διστάζει να πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων και μια χορηγία 1.000.000 ευρώ , σχετική με το έργο, που δόθηκε από μια ιδιωτική εταιρεία. Αναγνωρίζουμε και εκτιμούμε το πολιτικό θάρρος και την πολιτική εντιμότητα του Χάρη Δούκα και όσο για την ιδιωτική εταιρεία, εάν θέλει πράγματι να κάνει κάποιο καλό, την καλούμε να διατηρήσει την προσφορά της του 1.000.000 ευρώ και αυτή ας αξιοποιηθεί σε άλλους τομείς πιο χρήσιμους, όπως η στήριξη των κοινωνικών δομών του δήμου

Αντίθετα, στη Ραφήνα η νεοεκλεγείσα δήμαρχος Δήμητρα Τσεβά λειτουργεί σαν να έχει εκλεγεί χωρίς καμία δέσμευση, τη στιγμή μάλιστα που, σε αντίθεση με το Χάρη Δούκα, είχε υπογράψει λίγες ημέρες πριν από τη δεύτερη Κυριακή προγραμματικές δεσμεύσεις με τις δύο άλλες παρατάξεις που τελικά τη στήριξαν στο δεύτερο γύρο των εκλογών

Αυτή τη στιγμή, οι μπουλντόζες της ΙΝΤΡΑΚΑΤ ξεκοιλιάζουν το Μεγάλο Ρέμα της Ραφήνας προχωρώντας μέρα με τη μέρα προς την τελική εξαφάνισή του με πρόσχημα την αντιπλημμυρική προστασία και την έλευση της ανάπτυξης. Όπως κάποτε οι Ισπανοί κατακτητές εξαπατούσαν τους ιθαγενείς, έτσι γίνεται και τώρα. Μόνο που οι κατακτητές δεν πουλάνε πια χάντρες και καθρεφτάκια, αλλά ανάπτυξη και προστασία. Την ίδια στιγμή, η Δήμητρα Τσεβά σφυρίζει αδιάφορα και δηλώνει αναρμόδια, όταν έχει υπογράψει προγραμματική δέσμευση με τη «Γη & Ελευθερία» πως θα κάνει ό,τι μπορεί για να σώσει το μεγαλύτερο ανοιχτό ποτάμι της Αττικής από την καταστροφή

Κάποτε που θα κοιτάμε προς τα πίσω και ίσως ως κοινωνία θα έχουμε αποκτήσει περιβαλλοντική - και όχι μόνο - ευαισθησία, είναι βέβαιο πως θα κατατάξουμε την εξαφάνιση του Μεγάλου Ρέματος ανάμεσα στις μεγάλες καταστροφές που συντελέστηκαν στην Αττική τον προηγούμενο αιώνα, όπως το γκρέμισμα των νεοκλασικών κτιρίων της Αθήνας τη δεκαετία του ’50, την τραγική υποβάθμιση της Δυτικής Αττικής και το θάψιμο του Κηφισού και του Ιλισού. Αλλά τότε θα είναι αργά. Το όνομα όμως της Δήμητρας Τσεβά θα είναι και αυτό γραμμένο για πάντα δίπλα στους υπόλοιπους καταστροφείς του

Την ώρα που οι αντιδήμαρχοι Αθήνας μιλούν για εγκληματικά λάθη του παρελθόντος που οδήγησαν στο θάψιμο ποταμιών και υπερασπίζονται τον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι της Ραφήνας για να γλιτώσει από τον εγκιβωτισμό και την καταστροφή το Μεγάλο Ρέμα , το τελευταίο ανοιχτό ποτάμι της Αττικής με συνεχή ροή νερού όλο το χρόνο, η νέα δήμαρχος Ραφήνας, Δήμητρα Τσεβά, αθετώντας τις προεκλογικές της δεσμεύσεις, σφυρίζει αδιάφορα, δηλώνει αναρμόδια και νίπτει τας χείρας της

Από ανάρτηση του αντιδημάρχου Κλιματικής διακυβέρνησης και κοινωνικής οικονομίας του Δήμου Αθηναίων, Νίκου Χρυσόγελου, διαβάζουμε:

Το νερό παίζει σημαντικό ρόλο για τη ζωή, την οικονομία, τον πολιτισμό. Σε όλες τις θρησκείες αντιμετωπίζεται ως ιερό. Στην αρχαιότητα το "προστάτευαν" θεότητες. Σήμερα η νομοθεσία. Και όμως το ρυπαίνουμε και το σπαταλάμε. Υγρότοποι και ιδιαίτερα τα #ρέματα, αν και είναι πολύτιμα, αντιμετωπίζονται με έχθρα.

Σήμερα που ευλογούνται παντού τα νερά, πρέπει να ξανασκεφτούμε την ουσιαστική και όχι την τυπολατρική σχέση μας με το νερό. Πάμε σε τελετές ευλογίας του νερού αλλά στην πράξη αδιαφορούμε για τη μοναδική αυτή ιερή πηγή ζωής.

Μια καλή πράξη που μπορούμε να κάνουμε είναι να υποστηρίξουμε την Κίνηση για την Προστασία & Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας. Η ασέβεια απέναντι στο/α ρέμα/τα είναι μεγάλη. Με νύχια και με δόντια προσπαθούν να αποτρέψουν οι πολίτες και τα παιδιά την καταστροφή του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας που ξεκινάει με το κόψιμο σήμερα, αύριο, μεθαύριο 2000 δέντρων και το τσιμέντωμα του ρέματος στο όνομα της ... αντιπλημμυρικής προστασίας.

Αντί να μάθουμε από τη φύση και να σεβαστούμε τους δρόμους του νερού πάμε εναντίον της λογικής με καταστροφικά για την κοινωνία μας αποτελέσματα.

Εκεί στη Ραφήνα και σε πολλές άλλες περιοχές ευλογούν σήμερα τα νερά και μετά δείχνουν την ασέβειά τους με κάθε τρόπο. Η νέα δημοτική αρχή προεκλογικά υποσχέθηκε να σταματήσει τα καταστροφικά έργα, αλλά τώρα έκανε στροφή 180°. Όταν θα έρθει η καταστροφή δεν θα υπάρχει κανένας που θα αναλάβει την ευθύνη

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο ο νέος αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και Πρασίνου του δήμου Αθηναίων, Γιώργος Αποστολόπουλος, ο οποίος σε συνέντευξή του στα Νέα δηλώνει:

Αρκετά! Μόνο με αυτή την λέξη μπορούν να αποτραπούν περισσότερα περιβαλλοντικά εγκλήματα κατά των ποταμών της Αττικής. Αντιπλημμυρικές παρεμβάσεις πρέπει να γίνονται με φιλικές μεθόδους προς το περιβάλλον όπως συμβαίνει στο εξωτερικό και όχι με την ″ευκολία″ του τσιμέντου.

Σε πρώτη φάση πρέπει να αλλάξει εντελώς ο καταστροφικός σχεδιασμός στο Μέγα ρέμα της Ραφήνας, στον Ερασίνο και στην Πικροδάφνη.

Σε δεύτερη φάση να ξεκινήσουμε την επιστροφή των σκεπασμένων και μπαζωμένων ρεμάτων στην επιφάνεια, όπως γίνεται όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά παντού στον κόσμο. Στη Σεούλ κατεδάφισαν αυτοκινητόδρομο πέντε χιλιομέτρων για να επαναφέρουν τον ″Κορεάτικο Κηφισό″ στην επιφάνεια. Εμείς έχουμε κάνει το τσιμέντο ″θρησκεία″

Η κατάσταση δείχνει παρανοϊκή. Στο ίδιο κράτος, ο νέος δήμαρχος Αθήνας αποφασίζει την αποκάλυψη των μεγάλων ποταμιών Αττικής, ενώ στη Ραφήνα, με τις ευλογίες του απερχόμενου και την αδιαφορία της νέας δημάρχου, έχει δρομολογηθεί το τσιμέντωμα και ο εγκιβωτισμός του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας.