Ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει πράγματι πτυχίο ιστορικού, οπότε έχει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεται ως τέτοιος. Ο τρόπος όμως που αντιλαμβάνεται και εισπράττει την Ιστορία είναι εξόχως προβληματικός – για την ακρίβεια είναι ο τρόπος με τον οποίο την αντιλαμβάνονται οι απανταχού ακροδεξιοί, οι τραμπικοί, οι νεοφασίστες ή οι νεοναζί

Ο Άδωνις Γεωργιάδης θαυμάζει τη δύναμη, την ισχύ, την επιβολή. Ηδονίζεται με τη συντριβή του αδυνάτου. Για τον Αδωνι Γεωργιάδη, δεν υπάρχει Ηθική, δεν υπάρχει Δίκαιο. Το μόνο Δίκαιο γι αυτόν είναι ο νόμος της ζούγκλας. Το έχει πει άλλωστε πολλές φορές. Δεν αναγνωρίζει τη Διεθνή Αμνηστία, δεν αναγνωρίζει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, αμφισβητεί την αξιοπιστία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. 

Σχετικά με την αμερικανική επίθεση εναντίον της Βενεζουέλας, ο – και υπουργός Υγείας τρομάρα του - χρησιμοποίησε το παρακάτω απόσπασμα από το διάλογο Αθηναίων – Μηλίων : «Το δίκαιο ισχύει μόνο μεταξύ ίσων. Οι δυνατοί κάνουν ό,τι μπορούν – οι αδύναμοι υποχωρούν σε ό,τι πρέπει»

Ο διάλογος αυτός έγινε το 416 πΧ . Τρία χρόνια μετά, οι αλαζόνες Αθηναίο συνετρίβησαν στη Σικελική εκστρατεία. Το λησμόνησε αυτό ο πολυπράγμων υπουργός; Ή το απέκρυψε σκοπίμως; 

Μια εκτενή απάντηση στη στρεβλή ανάγνωση του Θουκυδίδη από τον Άδωνι Γεωργιάδη έδωσε ο John Antono

«Ο Άδωνις Γεωργιάδης αποδεικνύει για άλλη μια φορά την ημιμάθεια του, παρουσιάζοντας τον διάλογο Αθηναίων-Μηλίων - τον οποίο παραθέτει ο Θουκυδίδης στο 5ο βιβλίο του - ως δήθεν "άποψη" (!!!) του συγγραφέα του.

Ισχυρίζεται, δηλαδή, ότι ο μεγάλος Αθηναίος ιστορικός ενστερνίζεται το δίκαιο του ισχυρού και την ωμή επιβολή της εξουσίας στους αδύναμους ως πολιτικό ρεαλισμό, υποτιμώντας την επίκληση του διεθνούς δικαίου και των πανανθρώπινων αξιών ως αφέλειες. Με λίγα λόγια, ωσάν ο Θουκυδίδης να ήταν ένας μακιαβελικός αμοραλιστής της αρχαιότητας, όπως σήμερα είναι ο Τραμπ, ο Πούτιν, ο Άδωνις και οι όμοιοι τους.

Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Γράφοντας με όρους ρητορικών αγώνων και αρχαίας δραματουργίας αυτόν τον αριστοτεχνικά δομημένο διάλογο, ο Θουκυδίδης αφενός εκθέτει ανεπανόρθωτα τους αλαζόνες Αθηναίους, αφετέρου προοικονομεί τις μετέπειτα συνέπειες της ύβρεως τους: όταν ξεκίνησε να διαβάζεται το έργο του Θουκυδίδη, ήταν ήδη γνωστή η πανωλεθρία των Αθηναίων στη Σικελία (414 π.Χ.), η οποία έπεται της σφαγής της Μήλου και περιγράφεται στο 7ο βιβλίο του. Ήταν επίσης γνωστή η καταστροφή του αθηναϊκού στόλου στους Αιγός ποταμούς (405 π.Χ.) και η ταπεινωτική παράδοση των Αθηναίων στους Σπαρτιάτες πολιορκητές τον Απρίλιο του 404 π.Χ., με την οποία έληξε ο Πελοποννησιακός πόλεμος (αυτά αναφέρονται στο 2ο βιβλίο των "Ελληνικών" του Ξενοφώντα, ο οποίος συνέχισε την αφήγηση του Θουκυδίδη).

Με λίγα λόγια, όχι μόνον δεν διαφαίνεται πουθενά στον διάλογο Αθηναίων-Μηλίων η "άποψη" του Θουκυδίδη υπέρ της δύναμης της ισχύος και της ιμπεριαλιστικής ωμότητας, αλλά, ως καλλιεργημένος Αθηναίος της εποχής του, που έχει γαλουχηθεί με τα διδάγματα της τραγωδίας, χρησιμοποιεί λογοτεχνικά τους τραμπ(ουκ)ισμους των Αθηναίων ως προοικονομία και ως τραγική ειρωνεία για αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει σε βάρος τους, και το οποίο ήταν ήδη γνωστό στους αρχαίους αναγνώστες. Δηλαδή η σκληρή, ανηλεής και αμείλικτη εφαρμογή του "φυσικού νόμου" στους ίδιους τους Αθηναίους, του ίδιου που και εκείνοι νωρίτερα είχαν επιβάλει στους Μηλίους.

Ο Θουκυδίδης, παρότι θαυμαστής της Αθηναϊκής δόξας και ηγεμονίας, μας παρέδωσε ένα αιώνιο έργο για τα αίτια της πτώσης μιας αυτοκρατορίας, τα ίδια αιτία που έχουν ισχύσει για την πτώση κάθε αυτοκρατορίας από την εποχή του μέχρι σήμερα, εδώ και 2.400 χρόνια

Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον ημιμαθέστατο (αλλά λαλίστατο σε θέματα επί παντός του επιστητού) Άδωνι Γεωργιάδη»

Ο Άδωνις Γεωργιάδης όμως δεν περιορίστηκε στο Θουκυδίδη. Επικαλέστηκε και μία φράση του Πομπήιου: «Σταματάτε να μας μιλάτε για νόμους. Κουβαλάμε σπαθιά»

Ο Πομπήιος βέβαια, μετά την ήττα του από τον Ιούλιο Καίσαρα κατέφυγε στην Αίγυπτο, όπου δολοφονήθηκε από τους Πτολεμαίους που ήθελαν να κερδίσουν την εύνοια του Καίσαρα. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Ιούλιος Καίσαρας δολοφονείται από το Βρούτο και τον Κάσσιο. Δύο χρόνια αργότερα, ο Βρούτος και ο Κάσσιος αυτοκτονούν για να μην πέσουν στα χέρια του Μάρκου Αντώνιου και του Οκταβιανού Αύγουστου. Δώδεκα χρόνια αργότερα, ο Μάρκος Αντώνιος αυτοκτονεί για να μην πέσει στα χέρια του Οκταβιανού Αύγουστου, ο οποίος είναι ο μόνος από τους παραπάνω εμπλεκόμενους που πεθαίνει από φυσικά αίτια. Αυτός είναι ο κόσμος των σπαθιών που επικαλείται και μάλλον θαυμάζει ο Αδωνις Γεωργιάδης – ας μην ξεχνάμε ότι είναι υπέρμαχος και της οπλοκατοχής

Μια απάντηση στην ανάρτηση του Άδωνι Γεωργιάδη για τον Πομπήιο, έδωσε με το γνωστό περιπαικτικό της ύφος η Ευγενία Λουπάκη

« … έπεσε μπροστά μου η ανάρτηση του Ρωμαίου Αδωνη, του κακομοίρη που προφανώς δεν διάβασε ποτέ του Αστερίξ και μας "πουλάει" μια ρήση του Πομπήιου περί σπαθιού και νόμου.

Βρε κακομοίρη, βρε αγράμματο στουρνάρι ξέρεις βρε έρμε πού κατήντησε ο Πομπήιος; Χαλβάς Φαρσάλων έγινε βρε κακομοίρη, που μελετάς και την ρωμαϊκή ιστορία, νούμερο!

Τον τσάκισε ο Καίσαρας βρε έρμε και ούτε σπαθί του 'μεινε  ούτε θρόνος ούτε τίποτα, τον δολοφόνησε ο Πτολεμαίος στην Αίγυπτο.

Αυτά παθαίνουν όσοι προτιμάνε το σπαθί από το νόμο, γελοίο ανθρωπάριο»

Κλείνουμε με μια φράση που θα μπορούσε να την είχε πει ο υπουργός Υγείας: «Πολλοί προσπάθησαν να με ξεπεράσουν σε Kακία και Bλακεία. Όλοι τους όμως  ηττήθηκαν» – Σπυρίδων Άδωνις Γεωργιάδης

Διαδηλωτές γύρω από τις σορούς θυμάτων της 3ης Δεκεμβρίου 1944

Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι η μέγιστη προσωποποίηση της βαθιάς κατάπτωσης του πολιτικού συστήματος της χώρας. Όταν μια χώρα βάζει στη θέση του Υπουργού Υγείας έναν άνθρωπο που ασκούσε το επάγγελμα του εκδότη και τηλεπωλητή αμφιβόλου αξίας και ηθικής βιβλίων και διαφήμιζε από την τηλεόραση νανογιλέκα για πάσα νόσο και για πάσα … χρήση, η χώρα αυτή αναμφίβολα έχει τεράστιο πρόβλημα

Προχθές, 3^η του Δεκέμβρη, ο απεραντολόγος τηλεμαϊντανός έσπευσε να δοξάσει τη δολοφονική επίθεση των δοσιλόγων, των χιτών, των ταγματασφαλιτών, των φιλοβασιλικών και των Άγγλων αποικιοκρατών ενάντια στον άμαχο ελληνικό λαό που διαδήλωνε ειρηνικά

Αισθάνθηκε μάλιστα την υποχρέωση να ευχαριστήσει του Άγγλους "συμμάχους" και προσωπικά τον βρετανό πρωθυπουργό Ουίνστον Τσώρτσιλ, ο οποίος τα ξημερώματα της 5ης Δεκεμβρίου έστειλε τηλεγράφημα στον βρετανό στρατηγό Σκόμπι δίνοντάς του την εντολή: «Αντιμετωπίστε την Αθήνα ως κατακτηθείσα πόλη!»

Εμείς, ως απάντηση στις ιταμές δηλώσεις του εκδότη βιβλίου που αρνείται το Ολοκαύτωμα, του αρνητή των νεκρών του Πολυτεχνείου, του αρνητή της γενοκτονίας της Γάζας και του αρνητή του εγκλήματος των Τεμπών παραθέτουμε την άποψη του μεγάλου Χατζιδάκι για τα Δεκεμβριανά:

«Τα Δεκεμβριανά δεν ήταν αντίδραση των κομμουνιστών . Ήταν η αγανάκτηση των παιδιών της γαλαρίας που βλέπαν τους συντρόφους τους και τα όνειρά τους στα φέρετρα, από σφαίρες που ρίξαν δοσίλογοι και φασίστες, φορώντας γαλάζιους μανδύες εθνικοφροσύνης.

Και όλα αυτά τα ελληνικά αποβράσματα με την επίσημη υποστήριξη του νεαρού τότε κράτους, είχανε ένα εχθρό: την ψυχή των παιδιών της γαλαρίας.

Εκατομμύρια ελληνικά παιδιά που πιστέψαν στην απελευθέρωση, αλλά βρέθηκαν ευθύς αμέσως απέναντι στον ίδιο χωροφύλακα, στο ίδιο δικαστή, στα ίδια ανάλγητα αρμόδια πρόσωπα που αντιμετώπιζαν πριν λίγα κιόλας χρόνο, όταν ακόμη υπήρχαν Γερμανοί.

Και θέλησαν, πριν αποκλειστούν στη γαλαρία τους, να διαμαρτυρηθούν κραυγάζοντας για τελευταία φορά...»

Η τούρτα γενεθλίων που βλέπουμε στη φωτογραφία είναι αληθινή και δεν είναι προϊόν του photoshop ή κάποιου άλλου ΑΙ προγράμματος επεξεργασίας εικόνας. Στο πάνω μέρος της τούρτας είναι γραμμένο στα Λατινικά “Άδωνις, Υπουργός Υγείας”, ενώ στο κάτω μέρος γράφει: "Ήρθα, είδα, εμβολίασα"  παραφράζοντας τη γνωστή ρήση του Ιούλιου Καίσαρα "Ήρθα, είδα, νίκησα” (“Veni, vidi, vici”)!

Αυτή είναι η τούρτα γενεθλίων του Υπουργού Διάλυσης της Δημόσιας Υγείας. Όπως μάθαμε από την ανάρτηση στα social media που έκανε ο ίδιος ο Άδωνις Γεωργιάδης, η τούρτα ήταν ιδέα της συζύγου του Ευγενίας Μανωλίδου. Και αυτός δεν είχε την παραμικρή ντροπή να την περιφέρει σε δημόσια θέα. Ποιος άραγε έχασε τη ντροπή για να τη βρει αυτός;

Είναι προφανές ότι σε όλη αυτή την κίνηση – και στην ιδέα της τούρτας αλλά και στη δημοσιοποίησή της - είναι ευδιάκριτα τα στοιχεία μεγαλομανίας και ναρκισσιστικής διαταραχής σε βαθμό  γελοιότητας. Ο άνθρωπος που όλη η Ελλάδα –πλην των ομοιοπαθών ψηφοφόρων του- τον αποκαλεί Εθνικό βλάκα, φόρεσε και περικεφαλαία. Και την επιδεικνύει. Για να γίνει έτσι, βλάκας με περικεφαλαία. Ένας βλάκας μάλιστα που κρατάει στο χέρι του ένα εμβόλιο(!). Με μεγάλη πιθανότητα, νομίζει πως αυτό είναι αστείο. Με απόλυτη βεβαιότητα, αυτό το άτομο δε γνωρίζει τη διαφορά μεταξύ αστείου και γελοίου. Και το έχει αποδείξει πολλές φορές

Εν πάσει περιπτώσει, ας προσπαθήσουμε να μην εκνευριστούμε. Η εικόνα του Άδωνι με την περικεφαλαία μας θύμισε την περίφημη σκηνή με τον “Biggus Dickus” από τη μοναδική ταινία “Life of Brian” των φοβερών και τρομερών Monty Python – μια ταινία άκρως ξεκαρδιστική και άκρως διδακτική.

Στη σκηνή αυτή βλέπουμε την τρομερή προσπάθεια που καταβάλλουν οι Ρωμαίοι στρατιώτες για να μη γελάσουν μπροστά στη γελοιότητα της εξουσίας

Διαχρονικό το πρόβλημα. Και διαχρονικό επίσης το χιούμορ των Monty Python. Εξαιρετικό αντίδοτο στη γελοιότητα

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν θα πάψει ποτέ να μας εκπλήσσει. Για την ακρίβεια, έχει πάψει να μας εκπλήσσει προ πολλού. Από τότε που τον βλέπαμε στα περιθωριακά κανάλια να περιφέρεται ως ιστορικός και να λέει ανοησίες ή ως τηλεπωλητής και να κάνει καραγκιοζιλίκια για να πουλήσει την πραμάτειά του ή ως βουλευτής του ΛΑΟΣ να καθυβρίζει τη Νέα Δημοκρατία, τον Μητσοτάκη, την Μπακογιάννη, τον Σαμαρά – εκεί που τώρα γλείφει δηλαδή

Σήμερα είναι υπουργός - υπουργός Υγείας συγκεκριμένα. Ο λόγος του έχει πλέον βαρύνουσα σημασία – ή θα έπρεπε τουλάχιστον. Και όμως, επιμένει να τοποθετείται επί παντός επιστητού με την ίδια ελαφρότητα που είχε πάντα.

Στο σχετικό βίντεο, λίγες ημέρες μετά το μακελειό στα Βορίζια, θα τον ακούσουμε να υπεραμύνεται του δικαιώματος της οπλοκατοχής. «Είμαι υπέρ του αμερικάνικου μοντέλου οπλοκατοχής», δηλώνει. «Μου αρέσει η ιδέα της αυτοπροστασίας, μου αρέσει οι άνθρωποι να είναι αξιόμαχοι για να υπερασπίζονται την ελευθερία τους»

Στο δεύτερο βίντεο τον βλέπουμε να τοποθετείται και στο θέμα της οπλοκατοχής στην Κρήτη, λέγοντας χαρακτηριστικά πως είναι αστείο να λέμε ότι μπορούμε να αφοπλίσουμε τους Κρητικούς:  «Είμαι υπέρ του αμερικανικού μοντέλου εγώ στα όπλα, το έχω πει παρά πολλές φορές. Θυμάμαι κάποτε που θέλαν κάποιοι πολιτικοί να πάμε να πάρουμε τα όπλα από την Κρήτη ας πούμε, σχεδόν... αστείο!»

Στο τρίτο βίντεο, που προέρχεται από την κηδεία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 2017, ακούμε δεκάδες πυροβολισμούς να πέφτουν ενώπιον πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Σα να μη συνέβη τίποτα

Ας μην απορούμε λοιπόν γι αυτό που έγινε στα Βορίζια. Από τη μία η επίκληση του «δικαιώματος  της οπλοκατοχής» που επικαλείται ο Άδωνις Γεωργιάδης και από την άλλη τα «κλειστά μάτια» της εξουσίας και η συνενοχή της απέναντι σε ένα «παραδοσιακό έθιμο» είναι οι αιτίες

«Ό,τι είναι ο Νικολά Σαρκοζί στη Γαλλία, είμαι εγώ στην Ελλάδα», κομπάζει το ανερμάτιστο  κνώδαλο που παριστάνει τον υπουργό Υγείας και γυρνάει στα κανάλια δίνοντας παραστάσεις Καραγκιόζη.

Ο Νικολά Σαρκοζί , εν τω μεταξύ, από την Τρίτη 21 Οκτωβρίου βρίσκεται στη φυλακή, μετά την καταδίκη του σε 5ετή κάθειρξη, κάτι άνευ προηγουμένου στην ιστορία της Γαλλίας. Δύο αξιωματικοί έχουν εγκατασταθεί σε κελί που βρίσκεται δίπλα του και έτσι ο Σαρκοζί θα έχει 24ωρη προστασία. Παρόλα αυτά, ο πρώην πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας δέχεται ύβρεις, προσβολές και απειλές από τους συγκρατούμενούς του

Άντε και στα δικά μας, Σαρκοζί της Ελλάδας. Να ήξερες πόσο το περιμένουμε!