Σήμερα, Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου στις 19:00 στο Κοινωνικό Κέντρο ΒΟΞ (Αραχώβης και Θεμιστοκλέους, Εξάρχεια), πραγματοποιείται εκδήλωση – συζήτηση με αφορμή το νέο νομοσχέδιο για τον Άγνωστο Στρατιώτη και τις συλλήψεις και καταδίκη μελών του Ρουβίκωνα για το άνοιγμα πανό μπροστά από τη Βουλή

Την εκδήλωση διοργανώνει ο Ρουβίκωνας και συμμετέχουν σε αυτήν ο Φ. Βασιλόγιαννης ( Καθηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ), ο Ξ. Κοντιάδης (Συνταγματολόγος και Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και Κοινωνικής Διοίκησης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο) και η Α. Παπαρούσου (Δικηγόρος)

Ένας από τους συμμετέχοντες, ο καθηγητής Ξενοφών Κοντιάδης, εξηγώντας τη συμμετοχή του στην εκδήλωση  αναφέρει:

Για την έννοια της πολιτικής ανυπακοής και τα όρια της εναντίωσης απέναντι στο μονοπώλιο της θεσμοποιημένης βίας έχουν γραφτεί σπουδαία έργα, από τον Θορώ μέχρι τον Λοκ, τον Γκάντι και τον Κινγκ και από τον Μαρκούζε μέχρι τον Ρωλς. Όμως κάθε θεωρία δοκιμάζεται και αξιολογείται τελικά στην πράξη.

Με τη δράση του Ρουβίκωνα μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί, γενικώς ή κατά περίπτωση, για λόγους πολιτικούς, θεσμικούς ή αισθητικούς. Δεν μπορεί όμως κανείς να ισχυριστεί ότι αποτελεί ένα φαινόμενο χωρίς σημαντικό ενδιαφέρον για την πολιτική φιλοσοφία, την πολιτική επιστήμη και τη συνταγματική θεωρία, αλλά και για κάθε σκεπτόμενο πολίτη.

Πριν από δύο εβδομάδες μέλη του Ρουβίκωνα κράτησαν ένα πανό μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη. Για την ενέργειά τους αυτή καταδικάστηκαν σε 9 μήνες φυλάκιση με βάση τη γνωστή αντισυνταγματική τροπολογία που απαγορεύει απολύτως τη συνάθροιση και την ελεύθερη έκφραση σε ένα μεγάλο δημόσιο χώρο μπροστά από τον Άγνωστο Στρατιώτη και τη Βουλή. Με αυτή την αφορμή και ενόψει της δημόσιας διαφωνίας μου με την τροπολογία και με την συγκεκριμένη ποινική καταδίκη δεχτήκαμε από τον Ρουβίκωνα πρόσκληση σε ανοιχτή συζήτηση-εκδήλωση για τα θέματα αυτά.

 Γνωρίζοντας τις αντιδράσεις που ενδέχεται να προκαλέσει η συμμετοχή μας σε αυτή τη συζήτηση και το όποιο "κόστος" που μπορεί να έχει η αποδοχή της πρόσκλησης, ο καθηγητής Φιλοσοφίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή Φίλιππος Βασιλόγιαννης και εγώ αποφασίσαμε να συμμετάσχουμε. Η συζήτηση για την πολιτική ανυπακοή ή για τα όρια της βίαιης εναντίωσης σε κρατικές αυθαιρεσίες δεν μπορεί να γίνεται μόνο σε πανεπιστημιακές αίθουσες και σε κλειστά σεμινάρια.

Η συζήτηση της ερχόμενης Τετάρτης είναι κατά τη γνώμη μου διπλά σημαντική. Αφορά την πολιτική ανυπακοή με αφορμή την άσκηση του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης σε έναν δημόσιο χώρο, για την οποία επιβλήθηκε ποινική καταδίκη, αλλά είναι επίσης ένας διάλογος με τους ανθρώπους που αποφάσισαν εν γνώσει των αναμενόμενων ποινικών κυρώσεων να εκφράσουν την πολιτική τους ανυπακοή απέναντι σε μία αντισυνταγματική νομοθεσία.

Πέμπτη, 20/11, 09:00, Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Καρδίτσας

Έχουν περάσει 5 χρόνια από τότε που ο αγωνιστής Βασίλης Μάγγος ξυλοκοπήθηκε, απήχθη και βασανίστηκε από τις δυνάμεις καταστολής, με αποτέλεσμα τον θάνατό του έναν μήνα μετά.

Στο διάστημα αυτό, η οικογένεια του Βασίλη παλεύει με τα νομικά τερτίπια των δικαστικών αρχών και τον κρατικό μηχανισμό, ο οποίος αποπειράθηκε να συγκαλύψει την δολοφονία του από την πρώτη στιγμή.

Μετά την πρώτη δίκη όπου ασκήθηκε δίωξη μόνο στους τρεις από τους έξι κατηγορούμενους, μετά την υποβάθμιση των κατηγοριών σε πλημμελήματα και ύστερα από την μεθοδευμένη αποβολή της υπεράσπισης του Βασίλη, δηλαδή της ίδιας του της οικογένειας, ο συνεχής και αδιάλειπτος αγώνας που δόθηκε από την οικογένεια του και το κίνημα αλληλεγγύης που αναδείχθηκε προς εκείνον, κατάφεραν και οδήγησαν τους 6 ένστολους βασανιστές του στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Καρδίτσας όπου και δικάζονται σε βαθμό κακουργήματος.

Είναι από τις λίγες περιπτώσεις όπου ο κρατικός μηχανισμός και οι κύκλοι προστασίας της ΕΛΑΣ στριμώχνονται σε αυτόν τον βαθμό, και "ρίχνουν στα λιοντάρια" τα δικά τους παιδιά. Η κοινωνία αντιλαμβάνεται ότι η υπόθεση του Βασίλη δεν έχει λάβει την πρέπουσα δικαιοσύνη, κι ούτε θα τη λάβει ποτέ. Τουλάχιστον, ίσως πληρώσουν κάποιοι από αυτούς που τη βγάζουν πάντα καθαρή.

Είναι μια υπόθεση που αφορά όλους μας και όλες μας. Είναι άλλη μια κρατική δολοφονία.

Ο Βασίλης δολοφονήθηκε γιατί ήταν στοχοποιημένος για την πολιτική του δράση, γιατί συμμετείχε σε διαδηλώσεις ενάντια στην εγκληματική καύση σκουπιδιών από το εργοστάσιο της τσιμεντοβιομηχανίας ΑΓΕΤ-Lafarge, που έχει μετατρέψει την πόλη του Βόλου σε σκουπιδότοπο.

Για να πάψει επιτέλους η κοινωνία να κλείνει τα μάτια και τα αυτιά της, όταν αυτοί που ορίστηκαν να προστατεύουν τα παιδιά της τα δολοφονούν. Για να σταματήσει να εφησυχάζει, να σιωπά, να αποδέχεται.

Για να μην ξεχνάμε τους νεκρούς μας.

ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΠΑΝΤΑ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΓΓΟΣ ΠΑΡΩΝ

Ρουβίκωνας

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΔIKH ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΑΓΓΟΥ, ΚΑΡΔΙΤΣΑ 20.11.2025

ΔΗΛΩΣΗ Γιάννη Μάγγου

Προσερχόμαστε στις 20 Νοέμβρη 2025 στο Μικτό Ορκωτό δικαστήριο Καρδίτσας, για τη δίκη των βασανιστών του παιδιού μας Βασίλειου Μάγγου.

Το παιδί μας στις 14.6.2020 χτυπήθηκε δολοφονικά και αναίτια από αστυνομικούς μπροστά στα δικαστήρια του Βόλου, γεγονός για το οποίο δικαίως ήδη τρεις καταδικάστηκαν για επικίνδυνη σωματική βλάβη.

Το ειδεχθέστερο όμως ήταν ο βασανισμός που επακολούθησε αμέσως μετά στην Ασφάλεια, όπου-αντί να τον πάνε στο νοσοκομείο-τον μετέφεραν με πρόφαση τον έλεγχο των στοιχείων του, ενώ τους ήταν ήδη “γνωστός”.  Στην Ασφάλεια, τον χτύπησαν ξανά, τον τραυμάτισαν βαριά και τον εξευτέλισαν. Όπως οι ίδιοι ομολογούν στο Βιβλίο Συμβάντων εκείνης της μέρας, δεν έκανε κάτι “παράνομο”, ήταν, όμως, στοχοποιημένος για την πολιτική του δράση.

Κατόπιν χωρίς λόγο τον έριξαν στο κρατητήριο, η ύπαρξη του οποίου “δεν είχε αποκαλυφθεί στις δύο προηγούμενες εκθέσεις πορίσματος”(!) της ΕΔΕ, όπως επισημαίνει ο Συνήγορος του Πολίτη. Το απέκρυπταν…

Οι μάρτυρες που περισυνέλλεξαν το παιδί μας πεταγμένο και αβοήθητο απέναντι από την Ασφάλεια, καταθέτουν ότι τον βρήκαν σε οικτρή κατάσταση και ο ίδιος τους περιέγραψε τα βασανιστήρια που υπέστη.

Οι μαρτυρίες αυτές συνάδουν με τις μαρτυρίες των τραυματιοφορέων που τον μετέφεραν στο νοσοκομείο, με τα ευρήματα των ιατρικών εξετάσεων, τις καταθέσεις των γιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού, οι οποίοι περιγράφουν τη σωματική και ψυχολογική του κατάσταση.

Για όλα τα παραπάνω και ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΜΑΣ στην εισαγγελία Εφετών Λάρισας παραγγέλθηκαν νέες ανακριτικές πράξεις. Ακολούθησε Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών που είναι συντριπτικό εις βάρος τους. Και έτσι  παραπέμφθηκαν για κακουργήματα στο Εφετείο οι έξι κατηγορούμενοι.

Παράλληλα έχουν εκδοθεί τρία πορίσματα της Ανεξαρτήτου Αρχής του Συνηγόρου του Πολίτη που είναι καταπέλτης εις βάρος των κατηγορουμένων.

Επίσης στις 17.4.2025 εκδόθηκε απόφαση του Γενικού Επιτελείου της Ελληνικής Αστυνομίας και όλοι οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν στο πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης, με το ερώτημα της ποινής της απόταξης.

-Η απήχηση του βασανισμού του Βασίλειου Μάγγου, δημιούργησε ένα ρεύμα στήριξης στην υπόθεση και ταυτόχρονα αντίδρασης προς την αστυνομική βία.

-Προσερχόμαστε στο δικαστήριο της Καρδίτσας, με την πιθανότητα να μην έχουμε δικαίωμα παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας, γιατί δεν υπέβαλλε μήνυση το παιδί μας! Έτσι ορίζει ο νόμος, αν και σύμφωνα με εκτιμήσεις νομικών, δεν είναι ακριβώς έτσι.

 Όμως δεν είμαι νομικός. Εγώ αυτό που γνωρίζω είναι ότι υπάρχει ο νόμος, αλλά υπάρχει και το κοινό περί δικαίου αίσθημα.

Το παιδί μας είχε βρει δικηγόρο και είχε ξεκινήσει τη διαδικασία να υποβάλει μήνυση στους βασανιστές του. Ήδη στις 16.6.2020, νοσηλευόμενος σε δημόσιο νοσοκομείο, κατήγγειλε έγκαιρα την κακοποίηση και τον βασανισμό του. (Το βίντεο του απάνθρωπου ξυλοδαρμού του μπροστά στα δικαστήρια του Βόλου, έγινε πασίγνωστο την ίδια μέρα που τον χτύπησαν). Δεν ενδιαφέρθηκε όμως καμία αρμόδια κρατική αρχή. Ούτε ενδιαφέρθηκε την ημέρα που πέθανε το παιδί μας. Το ενδιαφέρον ξεκίνησε την επόμενη μέρα του θανάτου του, που δημοσιεύτηκε ξανά η καταγγελία του. Πολύ αργά όμως…

Εξάλλου η δεύτερη δημοσίευση της καταγγελίας του, όπως επισημαίνει και ο Συνήγορος του Πολίτη, δεν εισέφερε κάτι καινούριο σε σχέση με την πρώτη.

Και εγώ δικαιούμαι να λέω (έστω και μεταφυσικά πια) ότι αν είχε ενδιαφερθεί ο εισαγγελέας στην πρώτη καταγγελία του παιδιού μας, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά και το παιδί μας μπορεί και να ζούσε σήμερα.

Λόγοι ανωτέρας βίας δεν επέτρεψαν στο παιδί μας (πως αλλιώς να χαρακτηρίσω τον θάνατό του;) να υποβάλλει τη μήνυση.

Ό,τι όμως υπέστη το παιδί μας, το υπέστη από υπαιτιότητα αστυνομικών κρατικών υπαλλήλων. Μάλιστα επιχειρήθηκε και συγκάλυψη των ενεργειών τους, η οποία αποκαλύφθηκε.

Δεν κατανοώ την επιλεκτική ακαμψία του νόμου απέναντι σ εμάς τους γονείς. Ενώ εμείς είμαστε τα θύματα, μας τοποθετεί σ αυτή τη δεινή θέση και αυτόματα κατατάσσει σε ευνοϊκή θέση τους θύτες.

Πως είναι δυνατόν να μην έχουμε δικαίωμα παράστασης προς υπεράσπιση της κατηγορίας;

ΕΤΟΥΤΗ Η ΔΙΚΗ ΠΡΟΕΚΥΨΕ από τις δικές μας ενέργειες στην εισαγγελία Εφετών Λάρισας. Προέκυψε από την προσπάθεια και τον αγώνα που κάναμε εμείς οι γονείς του, με την αμέριστη στήριξη της κοινωνίας και του κινήματος.

ΖΗΤΑΜΕ να μας δοθεί το δικαίωμα παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας, γιατί πιστεύουμε ότι έτσι θα εξασφαλιστούν οι προϋποθέσεις δίκαιης δίκης.

Βόλος 13.11.2025

Στο χώρο του Άγνωστου Στρατιώτη, 23 άνθρωποι συνελήφθησαν επειδή σήκωσαν πανό που έγραφε :” Οι άγνωστοι στρατιώτες δεν φύλαγαν του λαού προδότες”. Σύμφωνα με το νέο νόμο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, στο χώρο αυτό μπορείς να βγάζεις selfie με τους τσολιάδες, αλλά δεν επιτρέπεται να διαμαρτύρεσαι

Έτσι, 23 μέλη του Ρουβίκωνα συνελήφθησαν χθες και σήμερα περνούν από αυτόφωρο.  Παρά το γεγονός ότι η διαμαρτυρία τους ήταν ειρηνική,  τα ΜΑΤ τους αντιμετώπισαν με βία

Όσοι από τους κυρ Παντελήδες ειρωνεύονται σήμερα και επιχαίρουν , καλό θα ήταν να γνωρίζουν πως αν δεν υπήρχαν διαχρονικά κάποιοι να βάζουν το κεφάλι τους στον τορβά, σήμερα θα ήταν σκλάβοι

Αυτή ακριβώς είναι η πραγματικότητα. Οι άδικοι νόμοι ακυρώνονται στην πράξη όταν οι πολίτες τους αψηφούν.

Ακολουθεί η ανακοίνωση του Ρουβίκωνα

------------------------------------------------------------------------------------------------

Αυτήν τη στιγμή παρέμβαση μελών του Ρουβίκωνα μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη

Τι είναι το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη;

Τίποτα άλλο από μια υποκριτική  ένδειξης  τιμής από το ελληνικό κράτος προς όσους πέθαναν πολεμώντας στο όνομά του. Ανάμεσα σε αυτούς, κάποιοι πέθαναν «υπερασπιζόμενοι τα πατρικά τους» κάποιοι άλλοι πολεμώντας να κατακτήσουν, στο όνομα αυτού του κράτους, τα πατρικά κάποιων άλλων, όλοι όμως έχουν ένα κοινό∙ πέθαναν.

Δεν είναι δουλειά των διεθνιστών να εμπλακούμε στον διάλογο για το πώς θα αποδοθεί τιμή σε αυτά τα θύματα. Σε αυτά τα εκατοντάδες χιλιάδες νέα παιδιά, στην συντριπτική τους πλειοψηφία πάμφτωχα - οι εθνικοί πόλεμοι δεν σκοτώνουν πλούσιους, οι πλούσιοι και τα παιδιά τους μένουν ζωντανοί για να κυβερνήσουν την επόμενη μέρα (συνήθως επιστρέφοντας από το εξωτερικό που κατέφυγαν ενώ η πλέμπα άφηνε τα κόκαλα της στα πεδία των μαχών).

Μπορούμε όμως να αναρωτηθούμε αν, εκτός από μνημεία και πατριωτικές πομφόλυγες, υπήρξε ποτέ καμιά μέριμνα για τις οικογένειες αυτών των νεκρών μετά τους πολέμους. Η οποιαδήποτε μέριμνα γι’ αυτούς που επέζησαν αλλά έχασαν πόδια και χέρια και ψυχές.  Να αναρωτηθούμε  επίσης γιατί αυτό το μνημείο βρίσκεται μπροστά από τα παλιά βασιλικά ανάκτορα και σήμερα το κοινοβούλιο. Αν περιποιεί τιμή στους πεσόντες να έχουν πλάτη τα παράσιτα της εξουσίας. Γαλαζοαίματους και άριστους, καλοπληρωμένους κηφήνες που πουλάνε πατρίδα και εισπράττουν πλούτο  κι εξουσία.  Αυτοί που διατάζουν τους πολέμους και κουνάνε δάχτυλα για καθήκοντα και δόξες και στέλνουν τον λογαριασμό σε όλους τους άλλους, αλλά ποτέ στον εαυτό τους.

Όσοι ανατριχιάζουν μπροστά από αυτό το μνημείο Ίσως θα πρέπει να απαντήσουν τι είναι αυτό που το προσβάλλει. Το προσβάλλουν μπροστά του  τα «τσαντίρια»,  τα «φαναράκια από το ΙΚΕΑ» κι ένας απεργός πείνας που έχασε το παιδί του στον εσωτερικό πόλεμο της  κοινωνίας με το κράτος; Ή μήπως το προσβάλλουν οι ΟΠΕΚΕΠΕδες πίσω του; Το προσβάλλουν χαροκαμένοι γονείς και οι αλληλέγγυοι ή μήπως το προσβάλλουν, όχι οι «απόγονοι» του Κολοκοτρώνη και του Ανδρούτσου,  αλλά οι απόγονοι του Μαυροκορδάτου και του Κωλέττη που φυλάκισαν τον Κολοκοτρώνη και σκότωσαν τον Ανδρούτσο;

Ας τα απαντήσουν αυτά μέσα τους όσοι ανατριχιάζουν μπροστά στο μνημείο. Είναι χρήσιμοι πολιτικοί προβληματισμοί αλλά δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με την πρόσφατη απαγόρευση συγκεντρώσεων στον προαύλιο χώρο της Βουλής. Γιατί αυτό που γίνεται ΔΕΝ αφορά τον άγνωστο στρατιώτη.

Για άλλη μια φορά ο πατριωτισμός καταλήγει  το καταφύγιο απατεώνων. Και μάλιστα για επικοινωνιακές μικροαπάτες που στοχεύουν απλά σε δημοσκοπήσεις.

Τι συνέβη; Η συντριπτική ήττα της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας μπροστά στην επιβλητική αποφασιστικότητα του απεργού πείνας Πάνου Ρούτσι έπρεπε κάπως να αντιστραφεί. Οι καλοπληρωμένοι αλήτες και τα λαμόγια που συνιστούν τους προπαγανδιστές της κυβέρνησης ξεκίνησαν μια σιχαμένη καμπάνια απαξίωσης και εξευτελισμού κατά του απεργού πείνας. Απέτυχαν παταγωδώς. Ο Μητσοτάκης αναγκάστηκε να υποχωρήσει και τελικά η «ανεξάρτητη και ανεπηρέαστη δικαιοσύνη» έκανε στροφή 180 μοιρών και δικαίωσε τον απεργό.

Τι κάνει η Νέα Δημοκρατία όποτε χάνει; Αλλάζει την ατζέντα επιβάλλοντας ξαφνικά ανύπαρκτα διλήμματα. Περνάει κάτι εξωφρενικό, προκαλεί μαζικές αντιδράσεις και βγάζει από την επικαιρότητα την ήττα της. Και πάντοτε αυτό το εξωφρενικό αφορά ατζέντα νόμος και τάξη, απαγορεύσεις και τις γνωστές γελοιότητες περί ανομίας.

Από το 1843 η σημερινή πλατεία συντάγματος και το προαύλιο των βασιλικών ανακτόρων ήταν το συμβολικό κέντρο κάθε κοινωνικής διαμαρτυρίας στην Ελλάδα. Τι πιο λογικό ο κόσμος που απαιτεί κάτι από την εξουσία να συγκεντρώνεται μπροστά από την καρδιά της; Από το 1932, οπότε κι έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου του άγνωστου στρατιώτη, 93 χρόνια τώρα, δεν βρέθηκε ούτε ένας να θεωρήσει ότι κάτι τέτοιο το προσβάλλει.

Ούτε ένας.

Δείτε το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας στις τελευταίες εκλογές. Και στις προηγούμενες. Και στις προπροηγούμενες. Δείτε το πρόγραμμά τους από το 1974. Δείτε τις δηλώσεις και τον δημόσιο λόγο στελεχών και φίλων τους. Δεν θα βρείτε την παραμικρή αναφορά στο θέμα. Κάνεις δεν το είχε σκεφτεί, μέχρι που τα πληρωμένα με εκατομμύρια επικοινωνιακά επιτελεία εμπνεύστηκαν τη μεγάλη ιδέα για να ρεφάρουν τη σφαλιάρα από τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών. Και ξαφνικά όλος ο κυβερνητικός εσμός συντάχθηκε με το παραμύθι της «προσβολής του μνημείου» λες και ήταν αίτημα γενεών.

Μας δουλεύουν, και δυστυχώς φαίνεται ότι αυτό πιάνει.

Δεν είναι βέβαια μόνο δούλεμα. Είναι και η συνολική επιλογή του συστήματος στους δύσκολους καιρούς που έρχονται να περιορίσει όσο μπορεί κάθε κοινωνική διαμαρτυρία, να ανακαλύψει νέα όλο και πιο επιθετικά εργαλεία κοινωνικού ελέγχου. Αλλά η τσαπατσουλιά και η αγχωμένη βιασύνη του νέου νόμου για τον άγνωστο στρατιώτη μας δείχνουν ποια ανάγκη κυριάρχησε σε αυτή την οπερέτα.

Η βιασύνη τους και η προχειρότητά τους έφερε μάλιστα και εσωκομματικές αναταράξεις. Η κυρίαρχη κλίκα του Μητσοτάκη θέλησε να εκδικηθεί τον δελφίνο Δένδια γιατί δεν της έκανε πλάτες στην υπόθεση Ρούτσι κι εκεί είχαμε κάτι παρατράγουδα. Αλλά ο καλός ο μύλος της εξουσίας όλα τα αλέθει και αν στο ένα «εθνικό διακύβευμα» του άγνωστου στρατιώτη αρπάχτηκαν, στο έτερο «εθνικό διακύβευμα», αυτό της διακόσμησης του υπουργείου άμυνας, μια χαρά τα βρήκανε λίγες μέρες μετά. Στο τέλος της ημέρας η πατρίδα πάντα ενώνει τα αρπακτικά…

Για να μην μακρυγορούμε.

Ο νόμος δεν θα περάσει.

Θα ακυρωθεί στην πράξη, όπως ακυρώθηκε η πανεπιστημιακή αστυνομία ή ο περιορισμός των διαδηλώσεων. Η καρδιά του κράτους δεν θα αποκτήσει πράσινη ζώνη. Μέχρι τότε και ξύλο θα ρίξουν τα ΜΑΤ και συλλήψεις θα γίνουν, και ποινές θα πέσουν.  Αλλά το μέτρο θα παρακμάσει και θα ξεχαστεί σαν άλλη μια καθεστωτική πομφόλυγα από αυτές που τόσο έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια.

Εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να επιταχύνουμε αυτή τη διαδικασία. Κι ας μας κοστίσει. Αυτή είναι η δική μας δουλειά.

Από εκεί και πέρα καλούμε την κοινωνική βάση να σκεφτεί και να ζυγίσει. Να σκεφτεί το πώς ο πατριωτισμός γίνεται πάντα εργαλείο εξουσιαστικών επιδιώξεων, πως οι κυβερνήσεις μάς μεταχειρίζονται σαν καθυστερημένους που μας εμφανίζουν κάθε λίγο και λιγάκι φανταστικούς κινδύνους και απειλές, πως εξασφαλίζουν την απάθεια και τη συναίνεσή μας ενώ παράλληλα κόβουν και κομμάτια από τις ελευθερίες και τα δικαιώματά μας στρέφοντας τον έναν ενάντια στον άλλον.

Και να το καταλάβει πριν νέα ονόματα φτωχών γραφτούν στις λίστες των πεσόντων, γιατί ας μην υπάρχει αμφιβολία, όπως πάνε τα πράγματα, έρχονται νέες τραγωδίες. Και αν δεν τις εμποδίσουμε, παίρνοντας ως κοινωνική βάση τα πράγματα στα χέρια μας είμαστε εμείς που θα πεθάνουμε κι αυτοί που θα κυβερνήσουν την επόμενη ημέρα. Και οι ΟΠΕΚΕΠΕδες του αύριο θα καταθέτουν στεφάνια στη μνήμη μας στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτη…

Ρουβίκωνας

Εκτός από το όργιο αστυνομικής βίας και καταστολής που βίωσαν όσοι κατέβηκαν στη μεγαλειώδη συγκέντρωση της Παρασκευής, την ίδια μέρα είχαμε τη σύλληψη 25 μελών του Ρουβίκωνα επειδή ανέβηκαν στο άδειο κτίριο της Hellenic Train και ανάρτησαν δύο πανό στο μπαλκόνι του τελευταίου ορόφου, ενώ παράλληλα έκαναν χρήση μαύρου καπνού ως ένδειξη πένθους για τα θύματα.

Αυτή η κίνηση προκάλεσε την επέμβαση της αστυνομίας, η οποία συνέλαβε τα μέλη του Ρουβίκωνα ύστερα από μήνυση της Hellenic Train  και τα οδήγησε στα κρατητήρια του ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ όπου τους αποδόθηκαν δύο ανυπόστατες κατηγορίες.

Η πρώτη κατηγορία είναι η διατάραξη οικιακής ειρήνης, παρόλο που η επιχείρηση δε λειτουργούσε καν εκείνη την μέρα και δεν υπήρχε κανείς μέσα στο κτίριο. Η δεύτερη κατηγορία έχει να κάνει με την παράνομη χρήση φωτοβολίδων, για τα καπνογόνα που δεν είναι παράνομα

Όπως δήλωσε στην Εφημερίδα των Συντακτών το μέλος του Ρουβίκωνα Γιώργος Καλαϊτζίδης, « … επειδή η κατάσταση των κατασταλτικών μηχανισμών είναι ανεξέλεγκτη, δεν θα πέσουμε από τα σύννεφα, ούτε είμαστε απροετοίμαστοι, αν το δικαστήριο μας επιβάλλει να εκτίσουμε μέρος της ποινής. Εξετάζουμε εδώ και καιρό αυτά τα ενδεχόμενα, είμαστε προετοιμασμένοι να κάνουμε απεργία πείνας, αν μπούμε στη φυλακή και η Ελλάδα του 2025 να έχει 24-25 απεργούς πείνας επειδή άνοιξαν ένα πανό»

Ακολουθεί η πλήρης ανάρτηση του Ρουβίκωνα, όπως αυτή γράφτηκε μέσα από τα κρατητήρια στις 2/3

Κείμενο των 25 συλληφθέντων μελών του Ρουβίκωνα από τα κρατητήρια της "ελληνικής δημοκρατίας"

Χαιρετίζουμε τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις που έγιναν την Παρασκευή 28/2 σε όλη την Ελλάδα, ως ένδειξη τιμής και μνήμης στους 57 δολοφονημένους νεκρούς του εγκλήματος των Τεμπών.

Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους συλληφθέντες των μαζικών κινητοποιήσεων, που όπως και εμείς, κατέληξαν στα κρατητήρια την "ελληνικής δημοκρατίας" επειδή τόλμησαν να διαδηλώσουν, ζητώντας δικαιοσύνη και διεκδικώντας το τέλος της συγκάλυψης του εγκλήματος.

Ως Ρουβίκωνας συμμετείχαμε στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, και παράλληλα πραγματοποιήσαμε την ίδια μέρα παρέμβαση στο κτίριο της Hellenic Train, της εταιρείας που είναι άμεσα υπεύθυνη για το έγκλημα και συνεχίζει να έχει κέρδη εκατομμυρίων, ενώ ταυτόχρονα διαχειρίζεται έναν άθλιο σιδηρόδρομο, μη έχοντας παράλληλα καμία νομική και ποινική συνέπεια για όλα αυτά. Στα κελιά της "δημοκρατίας" άλλωστε κρατούνται αυτοί που διαμαρτύρονται για το μαζικό έγκλημα και όχι αυτοί που είναι άμεσα υπεύθυνοι.

Εδώ να τονίσουμε επίσης πως την Παρασκευή 28/2 οι δυνάμεις καταστολής ακολούθησαν την γνωστή τακτική των μαζικών, τυφλών, προσαγωγών, με αποτέλεσμα να οδηγηθούν στα κρατητήρια δεκάδες άτομα που δεν είχαν καν σχέση με τη συγκέντρωση, μεταξύ αυτών και ανήλικα παιδιά.

Την Παρασκευή 28/2 στις 11:00, την ώρα δηλαδή που είχε καλεστεί η συγκέντρωση στο Σύνταγμα, ο Ρουβίκωνας άνοιξε δύο πανό στο μπαλκόνι του τελευταίου ορόφου των γραφείων της Hellenic Train. Παράλληλα, έγινε χρήση μαύρου καπνού ως ένδειξη πένθους για τα θύματα. Παραμείναμε στο μπαλκόνι του τελευταίου ορόφου για περίπου μισή ώρα φωνάζοντας συνθήματα, στα οποία ανταποκρίνονταν εκατοντάδες διαδηλωτές που εκείνη την ώρα περνούσαν δίπλα από το κτίριο και κατευθύνονταν στη συγκέντρωση.

Το γεγονός πως καταφέραμε να εισέλθουμε στη Hellenic Train παρά τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας πέριξ του κτιρίου, προκάλεσε τη λυσσαλέα επέμβαση της αστυνομίας, η οποία με κράνη, γκλοπ και ασπίδες εισέβαλε στο μπαλκόνι και μας επιτέθηκε. Εδώ φυσικά να τονίσουμε πως παρά τα χτυπήματα από τα γκλοπ κρατήσαμε τη θέση μας και δεν κάναμε βήμα πίσω. Ωστόσο, η επίθεση της αστυνομίας στον τελευταίο όροφο των γραφείων ήταν εγκληματική και το γεγονός πως δεν έπεσε κάποιος στο κενό ήταν καθαρά αποτέλεσμα της ψυχραμίας μας.

Τι θα γινόταν κύριοι του ΥΠ.ΠΡΟ.ΠΟ αν μέλος του Ρουβίκωνα σκοτωνόταν την Παρασκευή 28/2, την ημέρα της συγκέντρωσης, επειδή έπεσε από τον τελευταίο όροφο τους κτιρίου της Hellenic Train με άμεσα υπεύθυνη την ΕΛ.ΑΣ λόγω της επίθεσης που πραγματοποιήσε;

Μετά την επέμβαση της αστυνομίας οδηγηθήκαμε στα κρατητήρια του ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ όπου μας αποδόθηκαν οι δύο γελοίες κατηγορίες της διατάραξης οικιακής ειρήνης και για τον νόμο περι φωτοβολίδων, ύστερα από μήνυση της Hellenic Train. Ναι, καλά διαβάσατε, η Hellenic Train, υπεύθυνη μεταξύ άλλων για το έγκλημα των Τεμπών, είχε το θράσος να μας κάνει μήνυση. Το θέατρο του παραλόγου συνεχίστηκε με την παράταση της κράτησής μας μέχρι την Τρίτη, οπότε και θα δικαστούμε.

Η παράταση της κράτησής μας φυσικά συνδέεται και με τον νέο ποινικό κώδικα-έκτρωμα και εντάσσεται στην ευρύτερη τακτική των δικαστικών αρχών που δεν αίρουν την κράτηση σε ένα πλήθος περιπτώσεων δικαστηρίων, υποθέσεων πλημμεληματικού χαρακτήρα.

Τελειώνοντας, καλούμε τον κόσμο του αγώνα, την κοινωνική βάση, να συνεχίσει τη μάχη για την απόδοση δικαιοσύνης στην υπόθεση του εγκλήματος των Τεμπών.

Ραντεβού στα δικαστήρια

Η ΟΡΓΗ ΔΕΝ ΜΠΑΖΩΝΕΤΑΙ

ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ

02/03/2025

Ο Ρουβίκωνας είναι μια αναρχική συλλογικότητα, την οποία η κρατική εξουσία θέλει να καταστήσει εγκληματική οργάνωση, προκειμένου να ποινικοποιείται πιο εύκολα και πιο σκληρά η δράση της

Όπως διαβάζουμε στο untold.gr, η δικογραφία της αναρχικής συλλογικότητας, που συντάχτηκε τον Δεκέμβρη του 2023 και έχει αποσταλεί στην Εισαγγελία προκειμένου να μελετηθεί και να αποφασιστεί αν θα ασκηθούν ποινικές διώξεις ή όχι, σχηματίστηκε από την κρατική ασφάλεια και συγκεκριμένα από ειδική ομάδα αστυνομικών του τμήματος Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος, που συστάθηκε αποκλειστικά γι’ αυτό.

Όπως αναφέρεται στη δικογραφία «η πολυετής δραστηριότητα των μελών της εκτρέπεται των ορίων μεμονωμένων περιστατικών και υπονομεύει την αυθεντία του κράτους δικαίου, θέτοντας σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη».

Αναφέρεται επίσης πως «η οργάνωση προκειμένου να κερδίσει τη συμπάθεια του κόσμου και να προσελκύσει νέα μέλη έχει ως πυλώνα του στρατηγικού της πλάνου την ανάδειξη ενός προφίλ κοινωνικού τιμωρού της διαβρωμένης καθεστηκυίας τάξης».

Είναι αλήθεια πως η δράση του Ρουβίκωνα ενοχλεί, προσπαθώντας να αναδείξει την έλλειψη κοινωνίας δικαίου. Και το έχει κάνει πολλές φορές. Στον γιατρό που παίρνει φακελάκια. Στον εργοδότη που κλέβει. Στον δικηγόρο που συμπράττει. Στον δημοσιογράφο που παραπληροφορεί. Στον πολιτικό που συγκαλύπτει.

Άπειρες είναι οι φορές που βρέθηκε εκεί όπου υπήρχε ανάγκη. Μάζεψε εκατοντάδες φορές βοήθεια, έσβησε φωτιές, καθάρισε σπίτια στις πλημύρες. Μέχρι και η εκκλησία τον ευχαρίστησε

Προχθές, δεκάδες μέλη του Ρουβίκωνα, έφτασαν με μοτοπορεία και κράνη έξω από το σπίτι του κ. Τασούλα πετώντας τρικάκια που έκαναν λόγο για «συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών». Και για όσους δεν γνωρίζουν και τυχόν νομίζουν ότι τα τρικάκια είναι βόμβες ή κροτίδες ή χειροβομβίδες,  όταν λέμε τρικάκια, εννοούμε χαρτάκια, αυτά που κάποτε τα έλεγαν φέιγ βολάν

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης καταδίκασε το περιστατικό με ανακοίνωσή του, μιλώντας για τη « χειρότερη μορφή φασισμού». Για τα χαρτάκια δηλαδή

Για την παρέμβασή του αυτή, ο Ρουβίκωνας εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

Παρέμβαση/μοτοπορεία στο σπίτι του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνου Τασούλα, στην Κηφισιά, για τον βρώμικο ρόλο του στη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών

Υπό κανονικές συνθήκες δεν θα ασχολούμασταν με έναν πρόεδρο δημοκρατίας. Τουλάχιστον όχι τώρα που υπάρχουν πολύ σοβαρότερα πράγματα να «τρέχουν» στην επικαιρότητα και τη ζωή των προλετάριων. Ένα διακοσμητικό αξεσουάρ, ένα φυτό εσωτερικού χώρου, ένας πολιτικός φίκος είναι ο πρόεδρος της δημοκρατίας που δουλειά του είναι δεξιώσεις στο προεδρικό μέγαρο και φωτογραφικά ενσταντανέ με άλλους φίκους από άλλα κράτη. Το «ανώτερο πολιτειακό αξίωμα» είναι ένα τίποτα που δεν μπορεί να προκαλέσει πια ούτε καν εκλογές. Κάθε πέντε χρόνια γίνεται ένα σχετικό νταλαβέρι ανάμεσα στην εκάστοτε κυβέρνηση και την αντιπολίτευση για το αν θα κάνουν επίδειξη «πολιτικού πολιτισμού» και θα βρουν κοινό υποψήφιο ή αν η κυβέρνηση θα δώσει τιμητική αποστρατεία σε κάποιον δικό της.

Αυτήν τη φορά η ΝΔ επέλεξε τον δεύτερο δρόμο. Ο Τασούλας, χωρίς να ανήκει στην πρώτη γραμμή του πολιτικού προσωπικού, είναι ένα στέλεχος με βάθος στην δεξιά. Ξεκινώντας την καριέρα του ως παραπαίδι του Αβέρωφ, αρχηγού της ιστορικής ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ, κατάφερε να μένει στον αφρό παρά τις αλλαγές ηγεσιών και να εκλέγεται συνεχώς, πρώτα στην αυτοδιοίκηση και μετά το 2004 στη Βουλή. Φρόντισε να παίρνει δευτερεύοντα υπουργεία και υφυπουργεία, και χώθηκε για τα καλά στους ερευνητές των κοινοβουλευτικών γραφών και έτσι έγινε πρόεδρος της Βουλής πριν γίνει πρόεδρος της δημοκρατίας. Είναι ένα λαμπρό παράδειγμα επιτυχίας ενός μέλους της πολιτικής ελίτ που επί 30 χρόνια ποντάρει σταθερά σε μια καλή ζωή και βατούς στόχους, και όχι σε όνειρα δόξας και ηγεσίας.

Υπό κανονικές συνθήκες, λοιπόν, δεν μας απασχολούν οι συμβολικές ανοησίες της αστικής δημοκρατίας, και δεν θα χαλάγαμε μόνο από επαναστατική κακία την ενθρόνιση ενός κομματικού γραφειοκράτη στον φανταστικό (αν και κοστοβόρο) θρόνο του. Ο λόγος που το κάνουμε είναι γιατί αυτοί ακριβώς οι συμβολισμοί έρχονται και κουμπώνουν με τη φριχτή πραγματικότητα των 57 νεκρών στο έγκλημα των Τεμπών.

Ο Τασούλας ως πρόεδρος της Βουλής έπαιξε τον δικό του, ενεργό και συνειδητό ρόλο, στο θάψιμο της υπόθεσης. Ως τροχονόμος της κοινοβουλευτικής λειτουργίας φρόντισε να ρίξει κι αυτός την άμμο που του αναλογούσε στα γρανάζια των διαδικασιών διερεύνησης θάβοντας επί έξι μήνες τη δικογραφία που είχε φτάσει στη Βουλή. Θάβοντας μαρτυρίες, θάβοντας γεγονότα, θάβοντας μια πραγματικότητα οριακά αποτυπωμένη σε δικαστικά έγγραφα που αποδομούσε το αφήγημα του καπετάνιου του.

Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Αυτό που έκανε ο Τασούλας δεν είναι κάποια «παρανομία» ή κάτι έξω από τα καθήκοντά του. Αυτό είναι το καθήκον του, για αυτές τις δουλειές η κάθε κυβερνητική πλειοψηφία ορίζει πρόεδρο στη Βουλή. Ανάμεσα στα άλλα, οι μηχανισμοί της δημοκρατίας σκοπό έχουν μέσα από γραφειοκρατικές ντρίπλες και κανονισμούς  να γίνονται ενεργή γραμμή άμυνας όταν ζητήματα ευθυνών της πολιτικής ελίτ κατορθώσουν να βγουν στον αφρό.

Αλλά, ασφαλώς έχει τη δική του τεράστια ευθύνη, είναι και τα δικά του χέρια επίσης βουτηγμένα στο αίμα των θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών. Ναι, σε κάθε καράβι την ευθύνη την έχει πρώτα ο καπετάνιος, αλλά καπετάνιος χωρίς πιστούς και πρόθυμους αξιωματικούς δεν υπάρχει. Αυτό ήταν ο Τασούλας. Ένα μέρος του μηχανισμού που έπαιξε τον δικό του ρόλο στην συγκάλυψη ενός εγκλήματος. Δεν ξέρουμε αν ο Μητσοτάκης τον επέλεξε για Πρόεδρο της δημοκρατίας για τον ρόλο του στην υπόθεση των Τεμπών. Σίγουρα πάντως δεν θα τον είχε επιλέξει αν είχε δείξει το παραμικρό ανάστημα σε αυτή την υπόθεση και σε οποιαδήποτε άλλη στο παρελθόν.

Το έχουμε ξαναπεί και θα συνεχίσουμε να το λέμε, είναι ουτοπία να περιμένουμε απονομή δικαιοσύνης από τους ενόχους του εγκλήματος. Δικαιοσύνη μπορεί να αποδώσει μόνον ο λαός αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, έχει πολλά σκαλιά να ανέβει αυτός ο λαός σε επίπεδο συνείδησης και οργάνωσης μέχρι να βρεθεί στη θέση να μπορεί να αποδώσει δικαιοσύνη. Αυτό που μπορούμε να περιμένουμε και μπορούμε ρεαλιστικά να το κερδίσουμε, αν βέβαια η κοινωνική βάση συνεχίσει να φωνάζει και να βγαίνει μαχητικά στον δρόμο, είναι η αποκάλυψη ενός μεγάλου μέρους της αλήθειας.

Αυτή είναι η άποψη του Ρουβίκωνα και αυτό είναι το νόημα της σημερινής μας παρέμβασης. Η αποκάλυψη μιας μικρής αλλά σημαντικής αλήθειας που λέει πως το να είσαι φίκος δεν είναι πάντα κάτι αθώο. Μέσα στο καθεστώς κράτους και καπιταλισμού ο φίκος μπορεί να είναι σαρκοφάγος.

ΤΑΣΟΥΛΑ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ

Ρουβίκωνας