Η Ισραηλινή πρεσβεία στην Αθήνα παίρνει ενεργά μέρος στον πόλεμο προπαγάνδας που διεξάγεται παράλληλα με τον πραγματικό πόλεμο. Παρά τα σχόλια και της αντιδράσεις θυμηδίας και οργής που εισπράττει από το ελληνικό κοινό, επιμένει να παρουσιάζει το μαύρο άσπρο, την επίθεση άμυνα και να παριστάνει το θύμα

Ιδιαίτερη εντύπωση όμως, μας έκανε μια αφίσα που κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες από την Ισραηλινή πρεσβεία και η οποία παρουσιάζει το Ιράν ως απειλητικό χταπόδι που τα πλοκάμια του απλώνονται σε όλη τη Μέση Ανατολή

Λέμε πως μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση γιατί η ίδια σχεδόν αφίσα είχε κυκλοφορήσει το 1938 στις ΗΠΑ από μια καθολική οργάνωση (Catholic Library Service) που διακινούσε θρησκευτικό υλικό και αντικομμουνιστικά φυλλάδια σε εκκλησίες, σε σχολεία και σε σπίτια πόρτα-πόρτα. Εδώ, το επικίνδυνο χταπόδι είναι ο κομμουνισμός που απλώνει τα πλοκάμια του σε ολόκληρο τον κόσμο

Ίδια αφίσα όμως είχαμε και στην Ελλάδα, το 1958. Εδώ το χταπόδι ήταν η ΕΔΑ που απειλούσε με την εκλογική της επιρροή το μετεμφυλιακό κράτος –και παρακράτος- της Δεξιάς

Τρεις αφίσες που υποδηλώνουν κοινή μήτρα – αισθητικής, αντιλήψεων και πρακτικής

άρθρο του agonaskritis.gr

Ο Αμερικανός καθηγητής του Κολούμπια περιγράφει πώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ οδηγούνται σε αδιέξοδο στο Ιράν, προτείνει πέντε βήματα ειρήνης και προειδοποιεί για παγκόσμια οικονομική καταστροφή — Η «Επιλογή Σαμψών», τα στενά του Ορμούζ και η σκιά του πυρηνικού πολέμου

Ο πόλεμος στο Ιράν δεν οδηγεί απλώς σε αδιέξοδο — κλιμακώνεται με ρυθμό που φέρνει στο τραπέζι σενάρια που μέχρι πρόσφατα ανήκαν στη σφαίρα της θεωρίας: τη χρήση πυρηνικών όπλων. Αυτή είναι η εκτίμηση του Τζέφρι Σακς, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και μίας από τις πλέον αναγνωρισμένες φωνές στη διεθνή οικονομική και γεωπολιτική ανάλυση, ο οποίος σε εκτεταμένη συνέντευξή του στον καθηγητή Γκλεν Ντίζεν περιέγραψε μια κατάσταση αυξανόμενης απόγνωσης — τόσο στην Ουάσιγκτον όσο και στο Τελ Αβίβ — καθώς η στρατιωτική επιχείρηση αποτυγχάνει να επιτύχει τους στόχους της.

Ο Σακς δεν περιορίστηκε στη διάγνωση. Παρουσίασε, μαζί με τη συνεργάτιδά του Σίμπιλ Φερίς, ένα σχέδιο πέντε βημάτων για τον τερματισμό της σύγκρουσης — βήματα που, όπως τόνισε, «δεν είναι καν δύσκολα», αλλά προϋποθέτουν κάτι που η αμερικανική εξωτερική πολιτική αρνείται εδώ και δεκαετίες: την αναγνώριση των συμφερόντων ασφαλείας των αντιπάλων.

Η «Επιλογή Σαμψών» και η σκιά του πυρηνικού πολέμου

Η αφετηρία της συζήτησης ήταν ένα δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, σύμφωνα με το οποίο ο Ντέιβιντ Σακς — σύμβουλος του Τραμπ για θέματα τεχνητής νοημοσύνης (AI Czar) στον Λευκό Οίκο — προειδοποίησε ότι το Ισραήλ θα μπορούσε να καταστραφεί και, υπό αυτές τις συνθήκες, θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα εναντίον του Ιράν. Πρόκειται για αυτό που στη στρατηγική ορολογία ονομάζεται «Επιλογή Σαμψών» (Samson Option) — η ύστατη λύση σε περίπτωση υπαρξιακής απειλής.

Ο Σακς διευκρίνισε ότι ο Ντέιβιντ Σακς — «φίλος, χωρίς καμία συγγένεια μαζί μου», σημείωσε — δεν προέβλεπε πυρηνικό πόλεμο και δεν ισχυριζόταν ότι βρισκόμαστε σε αυτό το σημείο. Αυτό που έλεγε ήταν ότι «αν αυτό συνεχιστεί, θα είναι καταστροφικό». Το μήνυμα, σύμφωνα με τον Σακς, ήταν ουσιαστικά μια σύσταση προς τον Τραμπ: «Κήρυξε νίκη και γύρνα σπίτι»

«Ο Ντέιβιντ Σακς μιλούσε ουσιαστικά ως σύμβουλος του Τραμπ. Δεν προέβλεπε πυρηνικό πόλεμο. Αλλά αυτό που έλεγε ήταν: αν αυτό απλώς συνεχιστεί, θα είναι τρομερό. Και έλεγε στο αφεντικό του, τον Ντόναλντ Τραμπ, απλά τελείωσε. Αυτό είναι μια καταστροφή, αλλά ονόμασέ τη νίκη. Ο Τραμπ το κάνει εύκολα αυτό», σχολίασε ο Σακς.

Η οικονομική βόμβα: Τα στενά του Ορμούζ και τα στρατηγικά αποθέματα

Πέραν του στρατιωτικού κινδύνου, ο Σακς επικεντρώθηκε στην οικονομική διάσταση της κρίσης, την οποία χαρακτήρισε ως «αυξανόμενο κίνδυνο παγκόσμιας οικονομικής καταστροφής». Τα στενά του Ορμούζ, υπογράμμισε, είναι κλειστά. Η ανακοίνωση απελευθέρωσης 400 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου από τα στρατηγικά αποθέματα αντιπροσωπεύει, σύμφωνα με τον ίδιο, «περίπου 20 ημέρες κανονικής ροής μέσω των στενών του Ορμούζ» — κάτι που δεν εντυπωσιάζει, σημείωσε, «για κάτι που μοιάζει με μια θανάσιμα μακρά κρίση».

Ο Σακς τόνισε ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται στο κλείσιμο των στενών. Η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου σταματά σταδιακά, και φυσικές εγκαταστάσεις καταστρέφονται η μία μετά την άλλη στο πλαίσιο των αντιποίνων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Η χρήση των στρατηγικών αποθεμάτων, παρατήρησε, «δεν μεταδίδει ακριβώς εμπιστοσύνη» — αντιθέτως, σηματοδοτεί το μέγεθος της κρίσης.

Τα πέντε βήματα για τον τερματισμό του πολέμου

Μαζί με τη συνεργάτιδά του Σίμπιλ Φερίς, ο Σακς δημοσίευσε ένα κείμενο στη σελίδα του ΟΗΕ για πολιτικές υποθέσεις (UN Civil Affairs), στο οποίο προτείνονται πέντε συγκεκριμένα βήματα. Ο ίδιος διευκρίνισε ότι δεν είναι «αισιόδοξοι αφελείς», αλλά ότι «ο τρόπος που κάνεις ειρήνη είναι να αναγνωρίζεις τα συμφέροντα ασφαλείας όλων» — ακριβώς η αρχή που, σύμφωνα με τον ίδιο, αγνοείται τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στην Ουκρανία.

Το πρώτο βήμα, σύμφωνα με τον Σακς, είναι ο τερματισμός της ένοπλης επίθεσης εναντίον του Ιράν. Ο Σακς χαρακτήρισε τη στρατιωτική επιχείρηση «ωμή, γυμνή επιθετικότητα» που δεν μπορεί καν να χαρακτηριστεί προληπτική, δεδομένου ότι «το Ιράν δεν επιτιθόταν σε κανέναν». Τη χαρακτήρισε ως «την ουσία της παραβίασης του διεθνούς δικαίου».

Το δεύτερο βήμα αφορά το πυρηνικό ζήτημα. Ο Σακς υπενθύμισε ότι υπήρχε ήδη συμφωνία — η Κοινή Συνολική Σχέδιο Δράσης (JCPOA) του 2015, που διαπραγματεύτηκαν τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ μαζί με τη Γερμανία, και που επικυρώθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο Ασφαλείας. Η ουσία της ήταν η υποστήριξη της θρησκευτικής εντολής του Ανώτατου Ηγέτη ότι τα πυρηνικά όπλα αντίκεινται στην ισλαμική πίστη. Το Ιράν τήρησε τη συμφωνία και δέχτηκε αυστηρές επιθεωρήσεις. Ήταν οι ΗΠΑ — και συγκεκριμένα ο Τραμπ το 2018 — που την κατήργησαν.

«Δεν ξέρω αν ο Τραμπ θυμάται. Ο άνθρωπος στην επιφάνεια δεν θυμάται τίποτα, δεν μαθαίνει τίποτα, δεν ξέρει τίποτα. Αλλά κατήργησε τη συμφωνία που πετύχαινε ακριβώς αυτό που λέει ότι θέλει», σχολίασε ο Σακς.

Ο Σακς υπενθύμισε επίσης ότι ο Ομανός διαμεσολαβητής, μόλις μία ημέρα πριν από τη δολοφονία της ιρανικής ηγεσίας, είχε δηλώσει ότι «σημειώθηκε μεγάλη πρόοδος» και ότι ετοιμαζόταν ένας νέος γύρος διαπραγματεύσεων στη Βιέννη, «επειδή οι Ιρανοί δεν θέλουν πυρηνικό όπλο»

Το τρίτο βήμα αφορά το άνοιγμα των στενών του Ορμούζ — αλλά όχι με τον τρόπο που, σύμφωνα με τον Σακς, τον ζητά «αξιολύπητα και παθητικά» ο Τραμπ, δηλαδή απαιτώντας από το ΝΑΤΟ ή την Κίνα να τον βγάλουν από το αδιέξοδο. Η πρότασή του είναι να αναλάβουν πρωτοβουλία οι χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) σε διμερή βάση με το Ιράν: οι χώρες του Κόλπου θα ανακτήσουν την κυριαρχία επί των στρατιωτικών βάσεων στο έδαφός τους, εγγυώμενες ότι αυτές δεν θα χρησιμοποιηθούν ποτέ ξανά σε επίθεση εναντίον του Ιράν. Ο Σακς σημείωσε ότι τα ΗΑΕ και το Ιράν είναι αμφότερα μέλη των BRICS, και ότι «δεν είναι καν δύσκολο να συμφωνήσουν μεταξύ τους».

Το τέταρτο βήμα — και αυτό που ο Σακς χαρακτήρισε «την αιτία όλων των πολέμων των τελευταίων 30 ετών» — είναι η δημιουργία κράτους της Παλαιστίνης στα σύνορα της 4ης Ιουνίου 1967: στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Ο Σακς υποστήριξε ότι ολόκληρη η πολεμική στρατηγική του Νετανιάχου εδώ και 40 χρόνια — η αποκαλούμενη «δοκτρίνα του Clean Break» — στοχεύει ακριβώς στο να αποτρέψει αυτή τη δημιουργία. Η λογική, εξήγησε, είναι ότι «κάθε κυβέρνηση στην περιοχή που στηρίζει τους Παλαιστίνιους, θα ανατραπεί»

Ο Σακς υπογράμμισε ότι σχεδόν κάθε χώρα στον κόσμο υποστηρίζει τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους, και ότι το ζήτημα ψηφίστηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας τόσο πέρυσι όσο και πρόπερσι — αλλά μπλοκαρίστηκε από το αμερικανικό βέτο. «Το Ισραήλ δεν έχει βέτο σε αυτό. Ο λόγος που δεν γίνεται είναι οι ΗΠΑ και μόνο οι ΗΠΑ», τόνισε. Αναφέρθηκε στον πρέσβη των ΗΠΑ Μάικ Χάκαμπι, ο οποίος δήλωσε ότι «το Ισραήλ έχει δικαίωμα σε όλη τη γη από τον Νείλο μέχρι τον Ευφράτη», χαρακτηρίζοντάς τον «μέρος αυτής της καταστροφής»

Το πέμπτο βήμα, σύμφωνα με τον Σακς, θα ακολουθούσε φυσικά: με τη δημιουργία του παλαιστινιακού κράτους και την υποδοχή του στον ΟΗΕ ως 194ο μέλος, η Χαμάς, η Χεζμπολάχ και κάθε άλλη ένοπλη ομάδα θα αφοπλιστεί — γιατί, τόνισε, «θα αφοπλιστούν επειδή ολόκληρη η περιοχή θα επιμείνει σε αυτό, και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ επίσης — και θα αφοπλιστούν γιατί το κράτος της Παλαιστίνης θα έχει δημιουργηθεί»

Η δοκτρίνα «Clean Break» και ο ρόλος του Νετανιάχου

Σε ολόκληρη τη συνέντευξη, ο Σακς επανήλθε στο όνομα του Νετανιάχου ως τον κεντρικό παράγοντα πίσω από την τρέχουσα κρίση. Υπενθύμισε ότι ο ίδιος, σε παλαιότερο βίντεο που ο Τραμπ είχε αναρτήσει στα κοινωνικά δίκτυα, είχε προειδοποιήσει ότι ο Νετανιάχου είναι «ένα πολύ σκοτεινό πρόσωπο» — και ότι η εκτίμηση αυτή «αποδείχθηκε απολύτως σωστή»

«Ο Νετανιάχου δεν είναι απλώς ο κύριος [σ.σ υπεύθυνος για τη] γενοκτονία. Τώρα βάζει φωτιά σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, και ολόκληρος ο κόσμος θα καταλάβει σύντομα ότι το Ισραήλ δημιούργησε την παγκόσμια οικονομική κρίση μας», δήλωσε ο Σακς

Ο Σακς ανέλυσε τη δοκτρίνα «Clean Break» — ένα στρατηγικό κείμενο που συνδέεται με τον Νετανιάχου από το 1996 — ως μια φιλοσοφία εγκατάλειψης της διπλωματίας υπέρ της στρατιωτικής κυριαρχίας: «Εγκατέλειψε τη διπλωματία και τη συμβιβαστική λύση, πήγαινε για τα πάντα, γιατί σε στηρίζει συντριπτική στρατιωτική δύναμη» Αυτή η δοκτρίνα, σύμφωνα με τον Σακς, αντικατοπτρίζεται στο ιδρυτικό καταστατικό του κόμματος Λικούντ (1977), σύμφωνα με το οποίο «όλη η γη από τον Ιορδάνη μέχρι τη Μεσόγειο θα βρίσκεται υπό ισραηλινή κυριαρχία»

Η αρχή της αδιαίρετης ασφάλειας: Ιράν, Ουκρανία, Ταϊβάν

Ένα κρίσιμο θεωρητικό πλαίσιο που ανέδειξε η συζήτηση ήταν η αρχή της «αδιαίρετης ασφάλειας» — η ιδέα ότι η ασφάλεια ενός κράτους δεν μπορεί να επιτευχθεί εις βάρος της ασφάλειας ενός άλλου. Ο Ντίζεν διατύπωσε δύο μοντέλα: την αδιαίρετη ασφάλεια και την ηγεμονική ειρήνη. Ο Σακς συμφώνησε ότι η τρέχουσα κρίση αντικατοπτρίζει την κατάρρευση του ηγεμονικού μοντέλου.

Ο Σακς εφάρμοσε αυτό το πλαίσιο σε τρία μέτωπα. Στο Ιράν: οι ΗΠΑ και το Ισραήλ αρνούνται να αναγνωρίσουν ότι η ασφάλεια του Ιράν σημαίνει «να μη βομβαρδίζεται επανειλημμένα και να μην απαιτεί ο Νετανιάχου εδώ και 30 χρόνια την ανατροπή της κυβέρνησης». Στην Ουκρανία: ο πόλεμος ξεκίνησε, υποστήριξε, «με την αμερικανική απόπειρα επιβολής ηγεμονίας στην Ουκρανία» — η επέκταση του ΝΑΤΟ μέχρι τα ρωσικά σύνορα χωρίς καμία σεβασμό στα ρωσικά συμφέροντα ασφαλείας. Και στην Ταϊβάν: οι ΗΠΑ στέλνουν όπλα αγνοώντας ότι «η Κίνα θεωρεί αυτό κόκκινη γραμμή»

«Δεν χρειάζεται να ακούσουμε κανέναν. Αυτό λέει η Αμερική. Αλλά αυτό δεν το λέει μόνο ο Τραμπ. Το λέει και η CIA, και οι Επιτροπές Ενόπλων Δυνάμεων του Κογκρέσου, και οι εργολάβοι όπλων, και η Silicon Valley. Όλοι έχουν αυτή την αυταπάτη: ότι δεν χρειάζεται να λάβουμε υπόψη τις ανησυχίες κανενός άλλου. Και αυτό ακριβώς μας οδηγεί στην καταστροφή», δήλωσε ο Σακς.

«Πώς τα έκαναν τόσο λάθος;» — Ο αυτοσχεδιασμός ως πολιτική

Στην ερώτηση πώς υποτιμήθηκε τόσο δραματικά η ικανότητα του Ιράν — από το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ μέχρι τις επιθέσεις σε αμερικανικές βάσεις, τα οπλικά συστήματα και η πεποίθηση ότι η δολοφονία του Χαμενεΐ θα κατέρρεε το καθεστώς — ο Σακς έδωσε μια απάντηση που αφορούσε ολόκληρο το αμερικανικό σύστημα εθνικής ασφάλειας.

Υπενθύμισε το παράδειγμα του Ιράκ, όπου «κάθε πρόβλεψη ήταν λανθασμένη» — ο «περίπατος» που θα εγκαθιστούσε δημοκρατία. Ανέφερε τη φράση αξιωματούχου του Λευκού Οίκου — πιθανώς του Καρλ Ρόουβ, σημείωσε — σε δημοσιογράφο γύρω στο 2004: «Εμείς δημιουργούμε τη δική μας πραγματικότητα»

Για το τρέχον Αφγανιστάν, ο Σακς χρησιμοποίησε μια φράση που έχει κυκλοφορήσει ευρέως: «Χρειάστηκαν 20 χρόνια οι ΗΠΑ για να πάνε από το καθεστώς Ταλιμπάν στο καθεστώς Ταλιμπάν. Στην περίπτωση του Ιράν, χρειάστηκαν εννέα μέρες — αυτή είναι η αμερικανική αποτελεσματικότητα»

Ο Σακς κατέληξε στη διάγνωση ότι «δεν υπάρχει καν ελάχιστη διαδικασία σκέψης» στο σύστημα ασφαλείας των ΗΠΑ αυτή τη στιγμή: «Δεν υπάρχουν αναφορές. Δεν υπάρχουν μελέτες. Δεν υπάρχει προσεκτικός έλεγχος. Δεν υπάρχει αξιολόγηση. Είναι αυτοσχεδιασμός». Χαρακτήρισε τον πρόεδρο «ψυχολογικά ασταθή» και σημείωσε ότι η συνταγματική διαδικασία — κυρίως ο ρόλος του Κογκρέσου — έχει ουσιαστικά καταρρεύσει, καθώς «το Κογκρέσο αρνείται να χρησιμοποιήσει τη συνταγματική του αρμοδιότητα και ευθύνη»

«Ο Τραμπ δεν ήξερε τι θα κάνει μετά την πρώτη ώρα, αλλά είπε “θα κάνουμε να πιάσει”. Είναι πλήρης αυτοσχεδιασμός. Και μετά έρχεται η απόγνωση. “Ω, το ΝΑΤΟ πρέπει να μας βοηθήσει. Ακόμα και η Κίνα πρέπει να μας βοηθήσει. Πού είναι οι φίλοι μας;” λέει ο Ντόναλντ Τραμπ. Θεέ μου, ένα πεντάχρονο θα έδειχνε περισσότερη αυτογνωσία και υπευθυνότητα», δήλωσε ο Σακς.

Επίλογος: Μεταξύ αυτοσχεδιασμού και πυρηνικής σκιάς

Η ανάλυση του Τζέφρι Σακς σκιαγραφεί μια κατάσταση στην οποία τρία στοιχεία συγκλίνουν με επικίνδυνο τρόπο: μια στρατιωτική επιχείρηση χωρίς σαφή στόχο και χωρίς σχέδιο εξόδου, μια παγκόσμια ενεργειακή κρίση που βαθαίνει καθημερινά, και η αυξανόμενη πιθανότητα κλιμάκωσης σε πυρηνικό επίπεδο. Η πρότασή του — πέντε βήματα που ξεκινούν από τον τερματισμό των εχθροπραξιών και καταλήγουν στη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους — μπορεί να φαίνεται ουτοπική στο τρέχον πολιτικό κλίμα. Ωστόσο, όπως ο ίδιος σημείωσε, η εναλλακτική δεν είναι η συνέχιση του status quo — είναι ένα σπιράλ κλιμάκωσης, η κατάληξη του οποίου «κανείς δεν μπορεί να ελέγξει»

Η ερώτηση που αφήνει η συνέντευξη εκκρεμή είναι η πλέον θεμελιώδης: μπορεί μια υπερδύναμη που δεν αναγνωρίζει τα συμφέροντα ασφαλείας κανενός άλλου, που δεν διαθέτει εσωτερικές διαδικασίες ελέγχου και που αυτοσχεδιάζει στρατηγικά, να αποφύγει την καταστροφή που η ίδια δημιουργεί; Ο Σακς δεν φαίνεται αισιόδοξος. Αλλά η πρότασή του υπάρχει — στο χαρτί, τουλάχιστον.

Άρθρο του The Untold

Μια ισραηλινή εταιρεία κατασκοπευτικού λογισμικού που ανήκει σε απόστρατους του ισραηλινού στρατού, έβαλε βόμβα στην πολιτική ζωή και τις εκλογές της Σλοβενίας. Ποιος το περίμενε;

Με επιστολή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο πρωθυπουργός της Σλοβενίας Ρόμπερτ Γκόλομπ ζητά από την Κομισιόν διερεύνηση σε σχέση με την ανάμιξη της ισραηλινής εταιρείας κατασκοπείας Black Cube στις εκλογές της Σλοβενίας.

Την ώρα που η ΕΕ έχει δείξει μια ιδιαίτερη «ευαισθησία» σε σχέση με την εμπλοκή ξένων χωρών σε ευρωπαϊκές εκλογές, ο πρωθυπουργός της Σλοβενίας Ρόμπερτ Γκόλομπ κάλεσε την πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να διατάξει έρευνα για την ανάμιξη της ισραηλινής ιδιωτικής κατασκοπευτικής εταιρείας Black Cube στην προεκλογική εκστρατεία της χώρας του.

Ο πρωθυπουργός καταγγέλλει τέσσερις επισκέψεις της εταιρείας κατασκόπων στην χώρα του, επιβεβαιωμένες από τις μυστικές υπηρεσίες της Λιουμπλιάνα και επιχειρήσεις κατασκοπείας, παγίδευσης με βίντεο, ηχητικά και μοντάζ εναντίον υποψηφίων.

Η επιστολή του πρωθυπουργού της Σλοβενίας με αποδέκτη την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, κοινοποιήσιμη και στον Αντόνιο Κόστα.

Υβριδική απειλή – Ποιος προσέλαβε την εταιρεία;

Ο Γκόλομπ προειδοποιεί την Κομισιόν ότι η δράση της Black Cube συνιστά «σαφή υβριδική απειλή κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών-μελών της» και συνιστά επιχείρηση από ξένο – μη κρατικό μέρος (ξένο παράγοντα).

Το σκάνδαλο ξέσπασε μετά τη δημοσιοποίηση παράνομων ηχογραφήσεων και βίντεο που φέρονται να συνδέουν την κυβέρνηση Γκόλομπ με διαφθορά και παράνομο λόμπινγκ. Μοναδικός κερδισμένος ο πρώην πρωθυπουργός (ακρο)δεξιός λαϊκιστής και υποστηρικτής του Τραμπ Γιάνεζ Γιάνσα.

Ο τελευταίος παραδέχθηκε πως συναντήθηκε με τους ισραηλινούς κατασκόπους. Συγκεκριμένα με τον Γκιόρα Εϊλάντ, υποστηρικτή της γενοκτονίας, κύριο συγγραφέα του Σχεδίου του Στρατηγού (όποιος δεν αποχωρεί από περιοχές συγκρούσεων θεωρείται «τρομοκράτης», ηλικιωμένοι, άντρες, γυναίκες, παιδιά) και υπέρμαχο της χρήσης των επιδημιών στη Γάζα ως μοχλό πίεσης.

Οι σλοβενικές αρχές ανακοίνωσαν ότι τέσσερις εργαζόμενοι της Black Cube συμμετείχαν σε «παράνομη παρακολούθηση» και «υποκλοπές». Η Black Cube κατηγορείται για αντίστοιχες επιχειρήσεις σε Ρουμανία και Ουγγαρία, ενώ συμμετείχε σε «εκστρατεία λάσπης» εναντίον θυμάτων του καταδικασμένου βιαστή Χάρβεϊ Γουάινσταϊν το 2023.

Επίσης στην Ρουμανία, το 2022, εργαζόμενοι της Black Cube καταδικάστηκαν ερήμην για κατασκοπεία εναντίον της Λάουρα Κοβέσι, της επικεφαλής της υπηρεσίας καταπολέμησης της διαφθοράς.

Υπάρχει «Ευρωπαϊκή Ασπίδα για την Δημοκρατία»

Τον Φεβρουάριο ξεκίνησε την λειτουργία της η «Ευρωπαϊκή Ασπίδα για τη Δημοκρατία» και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Δημοκρατικής Ανθεκτικότητας.

Ο Σλοβένος πρωθυπουργός ζητά στην συνοδευτική του επιστολή από την Κομισιόν να παραπέμψει την υπόθεση στο Κέντρο, για «αξιολόγηση απειλής» και την εξέταση από πλευράς ΕΕ αν είναι σε θέσει να θωρακίσει τα κράτη-μέλη από ξένη ανάμιξη σε εκλογές, παραπληροφόρηση και παράνομες και μυστικές επιχειρήσεις επιρροής.

Απείλησαν με SLAPP και μετά παραδέχθηκαν την εμπλοκή τους

Ο Γιάνεζ Γιάνσα και το SDS αρχικά απέρριψαν το ρεπορτάζ του περιοδικού Mladina που αποκάλυψε το σκάνδαλο και ανακοίνωσαν ότι θα προσφύγουν στη δικαιοσύνη.

Όμως η υπηρεσία πληροφοριών της Σλοβενίας επιβεβαίωσε ότι εκπρόσωποι της Black Cube είχαν φτάσει τον Δεκέμβριο, με τον Γιάνσα να δηλώνει στο Planet TV ότι ο Εϊλάντ είχε πράγματι «έρθει στα γραφεία μας, δεν ξέρω ακριβώς πότε· συναντηθήκαμε και σε άλλες περιπτώσεις, απλά ψάξτε στο Google και θα βρείτε τις φωτογραφίες».

Εκπρόσωποι του κόμματος άφησαν να εννοηθεί πως «δεν ξέρουμε ποιος έδωσε την εντολή των ηχογραφήσεων», με υπόνοιες πως μπορεί να ήταν εσωκομματικό μαχαίρωμα για να εκτοπίσουν τον Γιάνσα από το κόμμα.

Εκβιαστές και εκβιαζόμενοι

Οι επιχειρήσεις κατασκοπείας και υποκλοπών, δεν δημιουργούν μόνο εκβιαζόμενους από την μεριά αυτών που υφίστανται τις παρακολουθήσεις, αλλά δυνητικά αποτελούν «χαρτί εκβιασμού» με αποδείξεις εναντίον αυτών που προσλαμβάνουν τους κατασκόπους.

Κάτι που πρέπει να απασχολεί την Ελλάδα και για την περίπτωση του Predator, αν δηλαδή ο ίδιος ο πρωθυπουργός ή μέλη του στενού του κύκλου μπορούν να εκβιαστούν από εταιρείες ή ξένες δυνάμεις. Κάτι που όχι μόνο δηλητηριάζει την πολιτική ζωή αλλά και την εμπιστοσύνη στους θεσμούς.

Ποιος βάζει το χέρι του στην φωτιά πως οι παρακολουθούμενοι πολιτικοί που δεν κατέφυγαν σε μηνύσεις, δεν είναι εκβιαζόμενοι ή δυνητικά εκβιαζόμενοι, λειτουργώντας υπέρ της εταιρείας;

Ειδικά όταν οι ίδιοι οι «κατάσκοποι» υποστηρίζουν πως έχουν αντίγραφα και στοιχεία των παρακολουθήσεων στην χώρα τους.

O Νικόλας Κοσματόπουλος είναι καθηγητής Πολιτικών Σπουδών και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού

Ο Νίκος Ευαγγελάτος είναι δημοσιογράφος. Έτσι τουλάχιστον λένε τα χαρτιά του – αν και έχει διαγραφεί προσωρινά έξι φορές από την ΕΣΗΕΑ για παραβιάσεις δημοσιογραφικής δεοντολογίας και για απεργοσπασία. Όπως και να έχει, όποιος έχει στοιχειώδη νου και έχει παρακολουθήσει την πολυκύμαντη καριέρα του, μόνο γέλια μπορεί να του προκαλέσει η παράθεση της ιδιότητας του δημοσιογράφου δίπλα στο όνομα του συγκεκριμένου

Και όμως, ο Νίκος Ευαγγελάτος έχει τιμηθεί με βραβείο από το «Ίδρυμα Προαγωγής της Δημοσιογραφίας Αθανασίου Μπότση». Η τελετή απονομής του βραβείου έγινε στις 26 Μαΐου του 2022 στο Ζάππειο Μέγαρο και το βραβείο παρέδωσε η τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου. Ο ξεπεσμός, ως γνωστό, τους παρασέρνει όλους

Πριν από λίγες ημέρες, ο Νίκος Ευαγγελάτος είχε ως καλεσμένο τον Νικόλα Κοσματόπουλο και είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε μία από τις ελάχιστες φορές που ένας καλεσμένος ξεμπρόστιασε και αφόπλισε  κυριολεκτικά έναν από τους πάμπολλους δημοσιολογούντες της ελληνικής τηλεόρασης που, χωρίς καν να έχουν τις στοιχειώδεις γνώσεις και χωρίς να ενδιαφέρονται για την αλήθεια, επιδίδονται σε μια εμετική και ξεδιάντροπη προπαγάνδα μονίμως υπέρ των ισχυρών και σταθερά εναντίον των αδυνάτων

Όποιος δεν έχει δει το σχετικό βίντεο, αξίζει να το δει ολόκληρο για να διαπιστώσει πόσο φτηνός και έωλος είναι ο λόγος του Ευαγγελάτου και πόσο εύκολα μπορεί να ισοπεδωθεί από κάποιον που έχει γνώσεις και –ίσως βασικότερο – δεν έχει εξαρτήσεις από το κύκλωμα των ελληνικών media

O Ευαγγελάτος, αφού έβαλε στον καθηγητή την ταμπέλα του “υποστηρικτή του ιρανικού καθεστώτος”  προσπαθώντας από την αρχή να προκαταλάβει το ακροατήριό του για τις θέσεις του συνομιλητή του – κάτι που ο καθηγητής αρνιόταν έντονα και κατηγορηματικά -  άλλαξε το θέμα της συζήτησης από το Λίβανο, για τον οποίο τον είχε καλέσει, στα δικαιώματα των γυναικών του Ιράν.

Σε όλη τη διάρκεια της συνέντευξης δε, επικαλούμενος τη βαρβαρότητα του ιρανικού καθεστώτος, προσπαθούσε να δικαιολογήσει την αμερικανική και ισραηλινή επιδρομή. Παραβλέποντας τόσο τους χιλιάδες νεκρούς αμάχους που έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής, όσο και το πού οδήγησαν όλες οι προηγούμενες επιθέσεις της Δύσης που έγιναν σε άλλες χώρες με πρόσχημα πάλι τα “ανθρώπινα δικαιώματα” των πολιτών

Ο καθηγητής, που ζει και εργάζεται στη Βηρυτό και γνωρίζει από πρώτο χέρι την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα της περιοχής, κατάφερε να αποδομήσει σε ζωντανό  τηλεοπτικό χρόνο ολόκληρη τη μεθοδολογία της επιχειρηματολογίας, αλλά  και την προπαγανδιστική ρητορική που αναπαράγεται συστηματικά στα ελληνικά τηλεοπτικά πάνελ.

Ζήτησε στοιχεία από τον Ευαγγελάτο για τις “πληροφορίες” που παρουσίαζε ως δεδομένα, μίλησε για τον βρώμικο ρόλο της προπαγάνδας στη στοχοποίηση λαών και κρατών και χαρακτήρισε ηθικούς αυτουργούς – στο βαθμό που τους αναλογεί ΄- όλους όσοι κατασκευάζουν τέτοιου είδους τηλεοπτικά στερεότυπα.

Όπως ήταν φυσικό, η αντιπαράθεση αυτή προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις - και από τις δύο πλευρές. Την επόμενη ημέρα ο Νικόλας Κοσματόπουλος , σε ανάρτησή του, ανέφερε τα εξής:

“Ευχαριστώ από καρδιάς για τα πάμπολλα μηνύματα συμπαράστασης και στήριξης μετά το σημερινό Ροντέο με τον Ευαγγελάτο (ελπίζω να μπορέσω να τα απαντήσω όλα κάποια στιγμή).

Έχω πολλά και διάφορα συναισθήματα για αυτό που έγινε ειδικά την ώρα που ο Λίβανος δέχεται εισβολή από το γενοκτονικό κράτος και η κυβέρνηση του σπρώχνει την χώρα στον εμφύλιο.

Θα προσπαθήσω μόνο να καταγράψω μερικά πράγματα εν βρασμώ.

Αυτός ο .... δημοσιογράφος έκανε μια σειρά από προσβλητικές ενέργειες τόσο απέναντι στο κοινό του, το λειτούργημα και στον καλεσμένο.

Καταρχάς με παρουσίασε ως "Έλληνας καθηγητής που στηρίζει το ιρανικό καθεστώς" - κάτι που ουδέποτε είπα. Αυτή η "ιδιότητα" επίσης απλουστεύει την κατάσταση και με στοχοποιεί τόσο επαγγελματικά όσο και φυσικά. Είναι επικίνδυνη πρακτική και πρέπει να καταδικαστεί.

Θέλησε προφανώς να φανατίσει το κοινό του και να με πετάξει στα λιοντάρια.

Δεν είπα ποτέ ότι είμαι υπέρμαχος του καθεστώτος γιατί δεν μου πέφτει λόγος. Αυτό που είπα είναι ότι είμαι εναντίον του πολέμου, ότι ο πόλεμος είναι παράνομος, ότι το Ιράν έχει δικαίωμα να αμυνθεί κι ότι το Ισραήλ πρέπει να ηττηθεί.

Ξαναλέω η στάση μου είναι ότι δεν μου πέφτει λόγος για το καθεστώς στο Ιράν αλλά σίγουρα δεν πέφτει σε εκείνον.

Αλλά πέρα από αυτό. Ο άνθρωπος αυτός νοιάζεται για τους απανταχού Έλληνες μας λέει. Πονάει η καρδούλα για την διασπορά και την ομογένεια.

Έτσι συμπεριφέρεται στον μοναδικό Έλληνα καθηγητή πολιτικής σε όλη την αραβόφωνη μέση ανατολή? Μήπως είναι ενδεικτικό ποιον τελικά υποστηρίζει?

Έπειτα, είναι δημοσιογράφος. Έχει μπροστά του έναν ερευνητή σε αραβικό πανεπιστήμιο που μιλάει ελληνικά (κι αραβικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά - συγγνώμη για το φλεξινγκ), ζει για χρόνια και διδάσκει στο κορυφαίο πανεπιστήμιο της μέσης ανατολής, με πολυετή έρευνα, επιστημονικά άρθρα κι ένα βιβλίο για τον Λίβανο σε αμερικανικό εκδοτικό πανεπιστημιακό οίκο..

Αντί να κάνει ερωτήσεις γνώσης κι ενημέρωσης για το κοινό σε ένα τόσο σημαντικό και σοβαρό θέμα, εξαπολύει καταμέτωπο επίθεση δολοφονίας χαρακτήρα.

Έχω μείνει σοκαρισμένος εδώ και ώρες. Ήξερα ότι δεν είναι "δημοσιογράφος" αλλά τέτοιο βαθμό εξαθλίωσης δεν περίμενα ούτε από τον Ευαγγελάτο»

Όπως ήταν αναμενόμενο, η παρέμβαση του Κοσματόπουλου δεν θα άφηνε αδιάφορη την ιστοσελίδα Ελλάδα 24 και τον διαδικτυακό λογαριασμό «Ομάδα Αλήθειας» – που θεωρείται ότι συντονίζονται από το ίδιο επικοινωνιακό κέντρο και αποτελούν μακριά χέρια της κυβερνητικής προπαγάνδας. Και οι δύο αναρτήσεις παρουσίαζαν τον καθηγητή ως “υποστηρικτή του ιρανικού καθεστώτος”

Ο καθηγητής αντέδρασε άμεσα, ζητώντας την αποκατάσταση της αλήθειας, απειλώντας δε προσφυγή στα δικαστήρια. Όπως έγραφε στην εξώδικη επιστολή του:

«Επειδή η ψευδής και συκοφαντική αναφορά που περιλαμβάνεται στην ως άνω ανάρτησή σας συνιστά σαφή παραβίαση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, είχε ως αποτέλεσμα να υποστώ και να υφίσταμαι ακόμη σημαντική ηθική βλάβη.

Επειδή κατόπιν τούτων και σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου μόνου του Ν. 1178/81, όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρ. 37 του Ν. 4356/2015, σας καλώ όπως:

α) αποκαταστήσετε τη βαρύτατη σε βάρος μου προσβολή, με την άμεση και εντός δέκα (10) ημερών δημοσίευση στους ανωτέρω ιστοτόπους και λογαριασμούς σας στο facebook και στο Χ,

β) να αναρτήσετε το ακόλουθο κείμενο αποκατάστασης, το οποίο θα αναγράφει:

«Με την παρούσα επιστολή, θα θέλαμε να αποκαταστήσουμε την ηθική βλάβη του καθηγητή Νίκου Κοσματόπουλου. Με την από 5.3.2026 ανάρτησή μας, καθώς και το δημοσίευμα μας ήταν ψευδής και συκοφαντική ως προς το πρόσωπό του. Η απόδοση σε αυτόν του χαρακτηρισμού “ο καθηγητής που υποστηρίζει το ιρανικό καθεστώς” δεν προέκυψε από τις δηλώσεις του ιδίου, αλλά από τον λανθασμένο τρόπο με τον οποίο προσεγγίσαμε την πολιτική πραγματικότητα, όταν αποσπάσαμε κατά το μέρος που θέλαμε απόσπασμα από τη συνέντευξή του προς τους κρατικούς και άλλους φορείς. Ζητούμε συγγνώμη από τον καθηγητή Νίκο Κοσματόπουλο και αναρτούμε την παρούσα δήλωση στο λογαριασμό μας»

Τέλος, σας ενημερώνω ότι σε περίπτωση που δεν αποκατασταθεί η βλάβη της προσωπικότητάς μου, θα προσφύγω στα αρμόδια αστικά και ποινικά δικαστήρια καθώς και σε κάθε αρμόδια αρχή, για την αποκατάσταση της προσβολής που υπέστην»

Μετά την επίδοση του εξώδικου οι σχετικές αναρτήσεις εξαφανίστηκαν, χωρίς καμία εξήγηση και φυσικά χωρίς καμία συγγνώμη – κάτι που αποδεικνύει και την “αξιοπιστία” των συγκεκριμένων μέσων "ενημέρωσης". Ο καθηγητής επιμένει όμως για αποκατάσταση προσωπικότητάς του και επιφυλάσσεται για περαιτέρω ενέργειες

Εμείς κλείνουμε το άρθρο με τα λόγια του καθηγητή: 'Δεν υπάρχει λόγος να συναγελάζεσαι με το τέρας. Ενα πράγμα πρέπει. Πρέπει να το πολεμήσεις όχι να το πείσεις. Το πολεμάς χτιζοντας απτές εγκάρδιες, αλληλέγγυες συλλογικοτητες, όχι διαδικτυακούς δον κιχώτες"

του Άρη Χατζηστεφάνου - από το Infowar

Παρακολουθώ εδώ και μια εβδομάδα, ώρα με την ώρα, τον τρόπο με τον οποίο καλύπτουν τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης την επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Προφανώς απέχει έτη φωτός από το να είναι άρτια, σοβαρή ή «αντικειμενική», με όποιον τρόπο και αν ορίσει κανείς την αντικειμενικότητα.

Παρόλα αυτά ακόμη και στη χώρα που πραγματοποιεί τον πόλεμο δεν βλέπεις τα επίπεδα σκληρής και χυδαίας προπαγάνδας που παρακολουθούμε καθημερινά στην ελληνική τηλεόραση και σε όλα τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Στις ΗΠΑ ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο δέχεται σκληρές ερωτήσεις ενώ το ίδιο συμβαίνει και στις συνεντεύξεις του Λευκού Οίκου – ακόμη και αν οι πολιτικοί απαντούν με ψεύδη και υπεκφυγές.

Προφανώς η δημοσιογραφική κριτική είναι πάντα καλουπαρισμένη στα γραμμή του συστήματος – δεν αμφισβητούμε το «δικαίωμα» των ΗΠΑ να εισβάλλουν σε όποια χώρα θέλουν και να δολοφονούν τους ηγέτες της αλλά ασκούμε κριτική στον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται ο πόλεμος και στην έλλειψη συγκεκριμένων στόχων από τον Τραμπ.

Ακόμη και έτσι όμως αυτή η κριτική είναι αδυσώπητη και συχνά αντικατοπτρίζει τις θέσεις των δυο τρίτων της αμερικανικής κοινωνίας που ζητούν τερματισμό του πολέμου.

Την ίδια ώρα στο εσωτερικό της MAGA παράταξης το χάσμα διευρύνεται με τον Τραμπ να επιτίθεται πλέον ανοιχτά σε πρώην στενούς υποστηρικτές του, όπως ο ακροδεξιός δημοσιογράφος Τάκερ Κάρλσον, ο οποίος καταδικάζει για δικούς του λόγους την επίθεση στο Ιράν και τη γενοκτονία στη Γάζα.

Πώς γίνεται λοιπόν η στάση των πιο προβεβλημένων Ελλήνων δημοσιογράφων να είναι πιο φιλοπόλεμη από αυτούς που ξεκίνησαν και συνεχίζουν τον πόλεμο;

Πώς γίνεται όταν σου λένε ότι ΗΠΑ και Ισραήλ σκότωσαν πάνω από 150 κορίτσια σε ένα και μόνο χτύπημα να απαντάς «ναι αλλά τα μαλλιά τους δεν ανέμιζαν ελεύθερα στον αέρα με το καθεστώς των μουλάδων»;

Πόσες φορές πρέπει να εξηγήσουμε σε Έλληνες δημοσιογράφους ότι για να ανεμίζουν τα μαλλάκια σου πρέπει να έχεις ένα κεφάλι το οποίο δεν θα έχει πολτοποιηθεί από αμερικανικές βόμβες;

Πόσα ακόμη ρεπορτάζ θα δούμε για τις μίνι φούστες που φορούσαν οι κοπέλες στο Ιράν πριν από το 1979 από δημοσιογράφους που συνειδητά αποκρύπτουν τα φρικτά βασανιστήρια τα οποία πραγματοποιούσε το καθεστώς του Σάχη την ίδια περίοδο;

Πόσο θα ανεχόμαστε Έλληνες φιλοχουντικούς δημοσιογράφους που θέλουν να μας πουν ότι τα προβλήματα της χώρας (και το μίσος για τις ΗΠΑ) ξεκίνησαν με την ιρανική επανάσταση του 1979 και όχι με το αμερικανικό πραξικόπημα του 1953 για την ανατροπή του Μοσάντεκ; Πόσες ακόμη όμορφες υποστηρίκτριες του Παχλαβί θα βρουν να βγάλουν στην τηλεόραση;

Σκεφτείτε οι δημοσιογράφοι μιας ξένης χώρας να αναφέρονταν στην Ελλάδα μόνο με δηλώσεις ανθρώπων που αναπολούν τη χούντα των συνταγματαρχών – να δίνουν το λόγο μόνο στους Γεωργιάδηδες, τους Βορίδηδες και τους Σκαλούμπακες, σαν να μην ζει κανένας άλλος στη χώρα.

Αν όμως η γραμμή της κυρίαρχης ελληνικής δημοσιογραφίας δεν αντικατοπτρίζει αυτή των ΗΠΑ, θα πρέπει να σκεφτούμε μήπως καθορίζεται αποκλειστικά από το Τελ Αβίβ.

Ύστερα από δυο χρόνια καθημερινής στήριξης της γενοκτονίας στη Γάζα οι ίδιοι δημοσιογράφοι (που έλεγαν ότι έχουν δει βίντεο βιασμών από Παλαιστίνιους που δεν υπήρξαν ποτέ) τώρα ανέλαβαν να στηρίξουν και να δικαιολογήσουν το θάνατο χιλιάδων Ιρανών και Λιβανέζων αμάχων.

Προφανώς ένα μεγάλο τμήμα αυτών των δημοσιογράφων απλώς αναπαράγει τη γραμμή της υποτελούς κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία είναι δέσμια της υπόθεσης υποκλοπών και παίζει το παιχνίδι των μεγάλων βιομηχανιών όπλων.

Είναι όμως μόνο αυτό;

Ένας τηλεοπτικός σταθμός που θα παρουσίαζε σήμερα μια ριζικά διαφορετική γραμμή εναντίον του πολέμου θα σάρωνε σε τηλεθέαση (από προσωπική εμπειρία να σας πούμε ότι ο σέρβερ του infowar παραλίγο να πέσει χτες όταν ανεβάσαμε τη συνέντευξη του καθηγητή Νικόλα Κοσματόπουλου στον Ευαγγελάτο -μια από τις ελάχιστες αντιπολεμικές φωνές που κατάφεραν να περάσουν τα σκληρά φίλτρα των καναλιών).

Αυτή την εβδομάδα αποκαλύφθηκε ένα ακόμη δίκτυο Ισραηλινών «σχολιαστών» που προωθούσαν τη γραμμή του Τελ Αβίβ (και όπως εξηγώ αυτό το Σάββατο στην Εφημερίδα των Συντακτών, αποκαλύφθηκε γιατί η ισραηλινή κυβέρνηση «ξέχασε» να τους πληρώσει και αυτοί προσέφυγαν στη δικαιοσύνη).

Στις ΗΠΑ γνωρίζουμε για πακτωλούς χρημάτων από το Ισραηλινό λόμπι που καταλήγουν σε γραφεία πολιτικών και σε ΜΜΕ και για συγκεκριμένους δημοσιογράφους που «φυτεύονται» σε μεγάλα ΜΜΕ για να προωθούν τις θέσεις του Ισραήλ.

Ισραηλινά ΜΜΕ όπως η Haaretz αποκάλυψαν ότι πίσω από την ιντερνετική και μιντιακή προώθηση του πολιτικά ανύπαρκτου Παχλαβί βρίσκονται μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ που δημιουργούν ψεύτικα προφίλ και στήνουν την εικόνα του στα διεθνή ΜΜΕ.

Πώς γίνεται τα ελληνικά ΜΜΕ να αναπολούν το καθεστώς της μοναρχίας στο Ιράν, όταν ακόμη και ο Ντόναλντ Τραμπ άδειασε τον Παχλαβί σε πρόσφατες δηλώσεις του;

Οι ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί είναι καπιταλιστικές επιχειρήσεις και από τη στιγμή που δεν επιζητούν έσοδα από την τηλεθέαση σημαίνει ότι προσδοκούν κέρδη από άλλες πηγές.

Πρέπει να τις εντοπίσουμε.

Αν τα κανάλια μας σπρώχνουν στον πόλεμο για τα συμφέροντα άλλων χωρών είναι θέμα επιβίωσης να ανατρέψουμε την προπαγάνδα τους.