Την εποχή που η «πνευματική ιδιοκτησία» θεωρείται μία από τις αδιαπραγμάτευτες αξίες του δυτικού κόσμου και τα «πνευματικά δικαιώματα» ενισχύονται διαρκώς, με τη διάρκεια της προστασίας τους να φτάνει έως και τα 70 χρόνια μετά τον θάνατο του δημιουργού, εξασφαλίζοντας έτσι εισοδήματα ακόμη και για δύο ή τρεις γενιές απογόνων του, έρχεται ο συγγραφέας Θανάσης Τριαρίδης να δώσει μια δυνατή κλωτσιά σε μία βαθιά ριζωμένη αντίληψη.

Είναι βέβαιο ότι ο Θανάσης Τριαρίδης απευθύνεται σε έναν διαφορετικό κόσμο από εκείνον των ευπώλητων βιβλίων, που φιγουράρουν στις βιτρίνες των συνοικιακών –και όχι μόνο– βιβλιοπωλείων.

Είναι επίσης βέβαιο ότι, αν η θηλιά της «πνευματικής ιδιοκτησίας» ήταν εξίσου ασφυκτική από τις απαρχές του ανθρώπινου πολιτισμού, η αλματώδης ανάπτυξη του ανθρώπινου πνεύματος, όπως τη γνωρίσαμε, ίσως να μην είχε συντελεστεί ποτέ.

Είναι ακόμη βέβαιο ότι η προστασία της «πνευματικής ιδιοκτησίας» γέννησε παρασιτικές εταιρείες, οι οποίες θησαυρίζουν στο όνομά της.

Ακόμη πιο βέβαιο είναι ότι ο καπιταλισμός έχει μετατρέψει τα πάντα σε εμπόρευμα και τους ανθρώπους σε αδιάκοπους κυνηγούς (χαμένων για τη συντριπτική πλειοψηφία τους) ευκαιριών.

Κλείνοντας αυτή τη σύντομη εισαγωγή και πριν ακούσουμε την επιχειρηματολογία του, αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Θανάσης Τριαρίδης αρνήθηκε επίσης την υποψηφιότητά του για τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας τον Μάρτιο του 2022.

-----------------------------------------------------------------

Με αφορμή τις τελευταίες δημοσιεύσεις μου, έχει ανοίξει μια συζήτηση είτε με φίλους, είτε με καλοπροαίρετους αγνώστους, για τους λόγους για τους οποίους δεν παίρνω χρήματα για τα γραπτά μου. (Και προφανώς, με τους φίλους μου η συζήτηση δεν γίνεται για πρώτη φορά.) Έτσι νιώθω την ανάγκη να εξηγήσω την σκέψη μου και να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα.

Πράγματι δεν παίρνω ΚΑΘΟΛΟΥ χρήματα (είτε ως κατ' αποκοπή αμοιβή, είτε ως ποσοστά) από τα γραπτά μου: από τα βιβλία μου, από τα θεατρικά έργα μου, από τα κείμενα που δημοσιοποιώ. Αυτή είναι μια προσωπική ιδεολογική θέση που την έβαλα στον εαυτό μου όταν ξεκίνησα να δημοσιεύω κείμενα πριν από 30 χρόνια και την έχω κρατήσει μέχρι σήμερα.

Ας προσπαθήσω να εξηγήσω ετούτη τη θέση.

Δεν γράφω για να βγάλω λεφτά - ούτε για να κάνω τον "σπουδαίο", ούτε να εντυπωσιάσω κανέναν και να αισθανθώ ξεχωριστός. Έχω διαβάσει καλά τον Καβάφη για να ξέρω "τι κούφια λόγια ήσανε αυτές οι βασιλείες". Γράφω για να οχυρώσω τον εαυτό μου απέναντι στην κτηνωδία που ελλοχεύει στην σκοτεινή ρίζα της ανθρώπινης φύσης και σε κάθε της έκφανση. Και ενδεχομένως -και ζητώ συγγνώμη για την ίσως βαρύγδουπη έκφραση- γράφω για να διερευνήσω την πιθανότητα της αγάπης.

Από την πρώτη ώρα που επιχείρησα να ασχοληθώ με το γράψιμο (κάπου στα μέσα της εφηβείας μου) όλα τα παραπάνω ήταν ξεκάθαρα. Και στα σαράντα χρόνια που ξενυχτάω γράφοντας δεν έχουν αλλάξει αυτές οι σκέψεις μου.

Δεν θεωρώ πως τα γραπτά μου είναι "έργα τέχνης" που έχουν αυτόνομη πνευματική, ηθική και αισθητική αξία. Τα γραπτά μου (άρα και τα έργα μου που είναι υποσύνολο των γραπτών μου) τα αντιμετωπίζω ως συνθηματικά για να ανταμώσω με άλλους ανθρώπους μέσα στην ζοφερή νύχτα του πολιτισμού μας. Και να βαδίσουμε μαζί σε έναν κοινό δρόμο. Και να σχηματίσουμε μαζί ένα ηθικό και πολιτικό οδόφραγμα. Για να υπερασπιστούμε τους μετανάστες που δολοφονούνται από την κυβέρνηση, για να υπερασπιστούμε τους πεινασμένους που δολοφονούνται από τον απαίσιο δυτικό εγωϊσμό, για να υπερασπιστούμε τους ανθρώπους που θα ρουφηχτούν από την παντοδυναμία των μηχανών που κατασκευάζουμε.

Έτσι, από τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα, αποφάσισα τα έργα μου και τα βιβλία μου να κυκλοφορούν ελεύθερα στο Διαδίκτυο: Πιστεύω πως οι λέξεις μου δεν μου ανήκουν, πως τα λόγια μας είναι παιδιά πολλών ανθρώπων, για να θυμηθώ τον Σεφέρη. Κι έτσι αποφάσισα να μην παίρνω δικαιώματα για τα γραπτά μου διότι θεωρώ πως είναι ένα κοινό γέννημα. Και όποτε, κάποιες ελάχιστες φορές, επιμένουν να μου δίνουν για να διασφαλίσουν με συμβόλαιο την χρήση του έργου, τα μεταφέρω κατευθείαν και εν συνόλω σε υποθέσεις κοινωνικής αλληλεγγύης. Όσο δε αφορά στα πολιτικά έργα μου, είναι προφανές πως τα έγραψα για να συμβάλλω όσο μπορώ στην πολιτική όσμωση και ευαισθητοποίηση ενάντια στις κρατικές δολοφονίες σε βάρος των μεταναστών. Με άλλα λόγια: Τα έγραψα για να ανέβουν σε όσο πιο πολλές σκηνές και να διαχύσουν το μήνυμα της εναντίωσης στους κρατικούς φόνους σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Προφανώς έτσι κι αλλιώς θα τα έδινα σε όποιον μου τα ζητάει απολύτως ελεύθερα.

Αυτές οι προσωπικές ιδεολογικές αρχές είναι ο λόγος που εδώ και 30 χρόνια δωρίζω όλα τα πνευματικά δικαιωμάτων ΟΛΩΝ των βιβλίων μου, ΟΛΩΝ των κειμένων μου και ΟΛΩΝ των θεατρικών έργων μου.

Στα πρώτα χρόνια, τα γραπτά μου ήσαν λίγα και είχαν μικρή απήχηση, οπότε αυτό που χάριζα δεν ήταν κάποιο σημαντικό ποσό. Τώρα που τα δημοσιευμένα βιβλία μου ξεπερνούν τα 70, τα δημοσιευμένα θεατρικά μου είναι 41 και τα δημοσιευμένα κείμενά μου είναι περισσότερα από 2000 (με άλλα λόγια, στο Διαδίκτυο υπάρχουν σε ελεύθερη διάθεση περισσότερες δύο εκατομμύρια λέξεις), προφανώς τα δεδομένα αλλάζουν. Ας πούμε: τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν ανεβεί περισσότερες από 160 παραστάσεις έργων μου (και από το 2023 και μετά κάθε χρόνο ανεβαίνουν πενήντα). Αν έπαιρνα ένα συμβολικό συμβολικό μίνιμουμ 500 ευρώ ανά παράσταση, καταλαβαίνει κανείς για τι ποσά μιλάμε.

Πάρα πολλοί (όχι και τόσο καλοπροαίρετοι) λένε πως ... "αυτός έχει λεφτά από την οικογένειά του και για αυτό μπορεί να περιφρονεί έτσι τα λεφτά..." Αυτό είναι ψέμα: Περιφρόνησα και περιφρονώ απόλυτα τα χρήματα, διότι είμαι ο φτωχότερος των ανθρώπων που γνωρίζω. Πιθανώς αυτό να ακούγεται παράδοξο, αλλά είναι η αλήθεια: Εδώ και δεκαπέντε χρόνια (τότε ήμουν στα σαράντα μου) μια σειρά από συγκυρίες, αυτοκαταστροφικές επιλογές, ανίατες αρρώστιες των γονιών μου και οικονομικές καταστροφές με έκαναν αφάνταστα φτωχό: ούτε εγώ, ούτε η πενταμελής μου οικογένεια έχει οποιαδήποτε περιουσία, οποιοδήποτε ακίνητο στο Ε9 – και όλες-όλες οι καταθέσεις μας είναι κάτι ανάμεσα στα 100 και στα 200 Ευρώ. Επειδή έχω μικρά παιδιά είμαι υποχρεωμένος να δουλεύω σαν τρελός στην ελεύθερη αγορά, μακριά από κρατικά χρήματα, επιχορηγήσεις ή ό,τι παρόμοιο: Κάνω μαθήματα γραφής και σεμινάρια για τον δυτικό πολιτισμό και πολιτιστικές περιηγήσεις. Μα ετούτη η συνθήκη δεν με εμπόδισε να αδιαφορώ απόλυτα για τα χρήματα – να δωρίζω τα έργα μου σε όποιον μου το ζητήσει, να σκορπίζω όλα τα κείμενά μου ελεύθερα στο διαδίκτυο, να καίω με χαρακτηριστική ευκολία όσα χρήματα βγάζω με σκληρότατη δουλειά μέχρι τελευταίας ρανίδας. Αυτή η στάση ζωής με έχει κάνει απόλυτα ανεξάρτητο: κάνω ακριβώς αυτό που επιτάσσουν οι ιδέες μου και η συνείδησή μου.

Ξέρω πως αυτά ίσως να φαίνονται απίστευτα σε πολλούς. Αλλά όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί μου με οποιονδήποτε τρόπο σε αυτά τα τριάντα χρόνια (και είναι πια εκατοντάδες τόσο από τον χώρο του βιβλίου όσο και από τον χώρο του θεάτρου)  μπορούν να επιβεβαιώσουν πως όλα ετούτα ισχύουν πέρα για πέρα.

Φυσικά δεν λέω πως αυτό που κάνω είναι το σωστό - και πως στις σκέψεις μου δεν υπάρχει αντίλογος. Σέβομαι απεριόριστα όσους πιστεύουν πως ο συγγραφέας πρέπει να αμείβεται από την δουλειά του ή να ζει από αυτήν. Εξάλλου σε αυτούς ανήκουν όλοι οι (δεκάδες) φίλοι μου συγγραφείς - κάποιους από αυτούς τους λογαριάζω πνευματικούς αδελφούς μου και αγαπημένους συνοδοιπόρους μιας ζωής.

Και επιμένω για να μην υπάρχει η παραμικρή παρερμηνεία: Η θέση μου για την ελεύθερη και χωρίς αμοιβή διάθεσή των γραπτών μου εκφράζει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ εμένα, τις ιδέες μου και την όποια ηθική μου τάξη. Και προφανώς θεωρώ πως όποιος επιδιώκει να αμείβεται για τον πνευματικό μόχθο του έχει και αυτός μια ηθική τάξη εξίσου στέρεα και σεβαστή με την δική μου.

(Ο μόνος λόγος που θα απαξίωνα ηθικά έναν συγγραφέα είναι όταν παίρνει άμεσα ή έμμεσα χρήματα ή ανταλλάγματα από την εξουσία για να υποστηρίξει με τα κείμενά του τις εγκληματικές πράξεις της - μια εξουσία που δολοφονεί ανθρώπους και απαξιώνει κάθε έννοια ηθικής. Δυστυχώς υπάρχουν τέτοιοι συγγραφείς-λαδικά των δολοφόνων. Αυτούς, φυσικά, τους περιφρονώ βαθύτατα)

Ελπίζω να εξήγησα αναλυτικά την σκέψη μου.

Θανάσης Τριαρίδης, 08-11-2026

Μοιάζει με πρωταπριλιάτικο αστείο - μα είναι γεγονός. Η ελληνική κυβέρνηση, αυτή που έχει αναγάγει τα ψέματα και την παρακρατική προπαγάνδα σε μέθοδο αναπνοής, διοργάνωσε συνέδριο με τίτλο "Αντιμετωπίζοντας τα fake news και τον τόξικο λόγο". Και για να το κάνει ακόμη διασκεδαστικότερο, ενέταξε όλην αυτήν την αθλιότητα σε έναν "νεοσύστατο θεσμό" με την εύγλωττη ονομασία "Athens Alitheia Forum" (μοιράζοντας κρατικά χρήματα σε λογής λαδικά της).

Μάλιστα: Η κυβέρνηση των υποκλοπών, των δολοφονιών μεταναστών, του μπαζώματος και της συγκάλυψης, η κυβέρνηση των νεοναζί υπουργών μετανάστευσης που γυρεύουν φόνους (τους λένε "θανάτους") ανθρώπων στα σύνορα, η κυβέρνηση της λίστας Πέτσα και του μεγαλύτερου παρακράτους που φάνηκε ποτέ στην μεταπολιτευτική Ελλάδα, αποφάσισε να μας δείξει πως στην ανθρώπινη φύση δεν υπάρχουν όρια για το θράσος - ιδίως όταν έχεις μεθύσει από τη λεηλασία του κράτους και το πλιάτσικο της εξουσίας. Και έτσι μιλούν για "alitheia" αυτοί που βιάζουν κάθε έννοια αλήθειας, για "fake news" αυτοί που πρωτοστατούν στην δημιουργία των fake news, για "τοξικό λόγο" αυτοί που πληρώνουν στρατιές καθαρμάτων για να διασπείρουν τον τοξικό λόγο.

Προσπαθώ να μπω (για λόγους ανθρωπολογικού/συγγραφικού ενδιαφέροντος) στο μυαλό των άθλιων και θλιβερών ανθρώπων που συγκροτούν όλο ετούτο το ελεεινό πλέγμα. Πώς καταφέρνουν να μην ντρέπονται; Πώς την παλεύουν με την τόση ξεφτίλα; Δεν νοιάζονται για το τι όνομα θα αφήσουν σε παιδιά και εγγόνια; Πώς έχουν ενσωματώσει την τόση χαμέρπεια; Πώς δίνουν στον εαυτό τους το δικαίωμα να κοροιδεύουν τόσο ωμά μια ολόκληρη κοινωνία; Είναι η κυνική ορμή για τα λεφτά που τους κινεί - ή και μια ακαταλόγιστη διαστροφή της εξουσίας που τους κάνουν να ηδονίζονται με όλην αυτή την χυδαιότητα;

Ελπίζω τα εγγόνια τους να ντρέπονται για αυτούς.

Θανάσης Τριαρίδης, 15-3-2026

Αρχίζοντας την 4η Φεβρουαρίου, η χώρα βυθίστηκε ακόμα μία φορά. Σαν βρικόλακας που πνίγεται, πεθαίνει ανασταίνεται και ξανατρέφεται με αίμα, αίμα που τον πνίγει για να ξαναπεθάνει και να ξανασηκωθεί στο  ζωογόνο για βρικόλακες, σκοτάδι των καιρών μας. 

Μαύρη μέρα, γκρίζα μέρα η νύχτα που σηκώθηκε και απ' όλα όσα γράφτηκαν νιώθουμε την ανάγκη να αναδημοσιεύσουμε το σύντομο κείμενο του συγγραφέα Θανάση Τριαρίδη που ακολουθεί.

Τίποτα άλλο για την ώρα, για τη νύχτα, για το αίμα. Μόνο ξύλινοι τίτλοι. Κενοί και άδειοι από την αγγελία του θανάτου ανθρώπων αφού "ποιοι είναι αυτοί για να θεωρούντια άνθρωποι;"

γράφει ο Θανάσης Τριαρίδης

ΠΟΣΟΙ ΕΝ ΤΕΛΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΜΕΡΣΙΝΙΔΙ ΤΗΣ ΧΙΟΥ;

Κι άλλοι δολοφονημένοι άνθρωποι εχθές το βράδυ. Κι άλλοι, κι άλλοι, κι άλλοι. Αυτή τη φορά στην θάλασσα της Χίου, στο Μερσινίδι, πολύ κοντά σε μια από τις πιο γνωστές παραλίες. Δολοφονημένοι από τα Pushback. Από ένα πλοίο του Ελληνικού Λιμενικού που εμβόλισε την βάρκα των μεταναστών. Από την Κυβέρνηση των δολοφόνων. Από τους νεοναζί υπουργούς. Από τα πληρωμένα λαδικά της.

Δολοφονημένοι από την Ελλάδα. Από μια χώρα που ψηφίζει τους δολοφόνους και ανέχεται τους δολοφόνους.

Και πόσοι στ' αλήθεια είναι οι νεκροί; Πόσοι; Οι αναφορές μιλούν για 15 ανθρώπους: μιλάμε για 15 ανθρώπους που βρέθηκαν τα πτώματά τους; Πόσοι είναι αυτοί που δεν βρέθηκαν; Στην μαζική δολοφονία του πλοίου Αντριάνα της Πύλου τον Ιούνιο του 2023 τα πτώματα που βρέθηκαν ήταν 82 - μα οι δολοφονημένοι ήταν περίπου 650.

Ποιος θα πει την αλήθεια; Ποιος θα φωνάξει για το νέο έγκλημα - και για το καθημερινό έγκλημα εδώ και πέντε χρόνια; Το διαρκές έγκλημα της εξόντωσης των μεταναστών;

Ανάμεσα σε αυτούς που βρέθηκαν βαριά τραυματισμένοι στην θάλασσα και δύο έγκυες. Στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε πως τα έμβρυα τους που κυοφορούσαν είναι νεκρά. Θα υπολογιστούν αυτά τα δύο νεκρά έμβρυα στους δολοφονημένους;

Ολάκερη η Δύση έχει κάνει σημαία της την δολοφονία των μεταναστών. Αυτή είναι η απόληξη του δήθεν τρανού πολιτισμού μας. Έχουμε γίνει ένας πολιτισμός δολοφόνων. Από τις ΗΠΑ του Τραμ και του ICE μέχρι την Ελλάδα του Μητσοτάκη και του νεοναζί Πλεύρη. Ποιος θα μετρήσει τους νεκρούς; Ποιος θα σταθεί απέναντι στην προπαγάνδα της κυβέρνησης; Ποιος θα σταθεί απέναντι στα πληρωμένα λαδικά;

Ποιοι ποιητές θα γράψουν για τους δολοφονημένους; Ποιοι συγγραφείς, ποιοι φιλόσοφοι, ποιοι δημοσιογράφοι; Ποιοι πολίτες θα φωνάξουν; Ποιοί θα μιλήσουν για τα δύο νεκρά έμβρυα; Ποιοι θα σταθούν απέναντι στον παρακρατικό μηχανισμό των πληρωμένων καθαρμάτων που προσπαθεί να πείσει πως οι φόνοι δεν είναι φόνοι αλλά "ιστορική νομοτέλεια";

Φωνάξτε με κάθε τρόπο. Από όπου είσατσε και όπως μπορείτε. Με όποια δύναμη έχει η φωνή σας. Αντισταθείτε με κάθε τρόπο στην θανατοπολιτική που γίνεται στο όνομα ναρκωμένων κοινωνιών και διεφθαρμένων πλειοψηφιών.

Και επιμένετε στο ερώτημα: Θα υπολογιστούν τα δύο νεκρά έμβρυα στους δολοφονημένους;

Θανάσης Τριαρίδης, 04-2-02026

του Θανάση Τριαρίδη, συγγραφέα

17/9/2025

ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΓΑΖΑΣ - ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

1. Από χθές η Ειδική Εντεταλμένη Επιτροπή του ΟΗΕ πιστοποίησε αυτό που όλοι γνωρίζουν εδώ και καιρό: Πως η πολιτικά κυρίαρχη ακροδεξιά του Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα από τον Οκτώβριο του 2023, με πρόθεση να καταστρέψει τους Παλαιστινίους.

Αντιγράφω κατά λέξη την είδηση: «Καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως στη Γάζα διαπράττεται γενοκτονία, η οποία συνεχίζεται, και η ευθύνη βαρύνει το κράτος του Ισραήλ», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο (AFP) η Νάβι Πιλάι, επικεφαλής της Ανεξάρτητης Διεθνούς Επιτροπής Ερευνας του ΟΗΕ για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

Οι ερευνητές του ΟΗΕ, για να υποστηρίξουν το πόρισμά τους περί γενοκτονίας, επικαλούνται παραδείγματα ισραηλινών δολοφονιών, παρεμπόδισης στην παροχή βοήθειας, βίαιων εκτοπισμών και της καταστροφής μιας κλινικής γονιμότητας.

Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1948 ορίζει τη γενοκτονία ως έγκλημα που διαπράττεται «με την πρόθεση να καταστραφεί, εν όλω ή εν μέρει, μια εθνική, εθνοτική, φυλετική ή θρησκευτική ομάδα». Για να θεωρηθεί μία ενέργεια γενοκτονία πρέπει να έχει διαπραχθεί τουλάχιστον μία από τις πέντε ενέργειες που περιγράφονται. Σύμφωνα με τη νέα, 72σέλιδη έκθεση των εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ, το Ισραήλ έχει διαπράξει τέσσερις από τις εν λόγω ενέργειες: δολοφονίες· πρόκληση σοβαρών σωματικών ή ψυχικών βλαβών· επιβολή συνθηκών διαβίωσης που αποσκοπούν στην καταστροφή των Παλαιστινίων, ολικώς ή μερικώς· επιβολή μέτρων που αποσκοπούν στην αποτροπή γεννήσεων.

Είχαν προηγηθεί εκατοντάδες διεθνείς φορείς, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, η Διεθνής Ένωση Γενοκτονιών, η Φραντζεσκα Αλμπανέζε, Ειδική Εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών, εκατοντάδες ΜΚΟ, αναρίθμητοι Ισραηλινοί και Εβραίοι της διασποράς, συλλογοι των ανά τον κόσμο Εβραίων που το δηλώνουν, θύματα του Ολοκαυτώματος και οι απόγονοι τους. Έχουν προηγηθεί ο μεγαλύτερος Ισραηλινός ιστορικός σε θέματα Γενοκτονιών παγκοσμίως Ομερ Μπαρτόφ, ο μεγαλύτερος Ισραηλινός συγγραφέας, ο Νταβιντ Γκρόσμαν (που μάλιστα έχασε το παιδί του ως ισραηλινό στρατιώτη στον πόλεμο του Λιβάνου), ο μεγαλύτερος Ισραηλινός δημοσιογράφος, ο Γκιντεόν Λέβι, η σημαντικότερη κοινωνιολόγος του κόσμου, η Τζούντιθ Μπάτλερ - και εκατοντάδες χιλιάδες δημοκράτες Ισραηλινοί πολιτικοί και διανοούμενοι καθώς και Εβραίοι της διασποράς. Και όλοι το φωνάζουν καθαρά σε διάφορους τόνους: Το ακροδεξιό κράτος του Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστινίων.

Και ο πιο διάσημος ιστορικός του κόσμου, ο επισης Ισραηλινός Γιουβάλ Νόα Χαράρι, δηλώνει πλέον κάτι σπαρακτικό: «Το Ισραήλ είναι αντιμέτωπο με την μεγαλύτερη καταστροφή της ιστορίας του: την ηθική του αυτοακύρωση. Θα κατακτήσει την Γαζα δια ενός αδιανόητου εγκλήματος - και θα έχει καταστρέψει δύο χιλιάδες χρόνια του εβραϊκού πολιτισμού και των εβραϊκών αξιών».

Τι κάνει η κυρίαρχη πολιτικά ακροδεξία του Ισραήλ - η κυβέρνηση του εγκληματία Νετανιάχου και των λοιπών εγκληματιών; Συνεχίζει ανενόχλητη την καταστροφή κάθε ζωής στην Γάζα και δολοφονεί, συστηματικά και με κάθε τρόπο, τους αμάχους Παλαιστινίους λέγοντας πως "όλοι οι δολοφονημένοι είναι Χαμάς" (στην πραγματικότητα η Χαμάς είναι ο υπ' αριθμόν 1 συνεταίρος της - η 7η Οκτωβρίου έγινε λίγο πριν ο Νετανιάχου βρεθεί στην φυλακή). Και κατηγορεί κάθε έναν που καταγγέλει την κτηνωδία της ως "αντισημίτη" - έχοντας εξαπολύσει έναν φαινομενικά κωμικό μα στην πραγματικότητα εφιαλτικό στρατό υπαλλήλων, λαδικών και αυτόνομων καθαρμάτων (ή και προγραμματων ΑΙ) να συκοφαντούν στη δημόσια σφαίρα τον οποιοδήποτε μιλάει για την γενοκτονία.

Μα τώρα πια είναι σαφές σε ολόκληρη την ανθρωπότητα - και ο Χαράρι έχει απόλυτο δίκιο. Οι μεγαλύτεροι αντισημίτες του κόσμου είναι οι ίδιοι οι ακροδεξιοί του Ισραήλ και τα λαδικά τους. Αυτοί οι ίδιοι εγκληματίες που εξοντώνουν τους Παλαιστινίους δια της γενοκτονίας, είναι αυτοί καταστρέφουν ηθικά και ουσιαστικά και το ίδιο το Ισραήλ - και επιχειρούν να καταστρέψουν τα χιλιάδες χρόνια του εβραϊκού πολιτισμού. Ο Νετανιάχου, η συμμορία του και οι συνεταίροι του.

.........

2. Μιλησα καθαρά για αυτήν την Γενοκτονία εδώ και 21 χρόνια - από το 2004: τότε σε σειρά κειμένων μου την είχα χαρακτηρίσει "Γενοκτονία υπό εκκόλαψη". Και έλεγα πως "αν δεν γκρεμιστεί το Τείχος που στρατοπεδοποιεί έναν λαό η γενοκτονία είναι αναπόφευκτη". Η τότε ακροδεξιά του Ισραήλ και τα τότε λαδικά (πολλά είναι τα ίδια με σήμερα) προσπάθησαν να με πολεμήσουν με λύσσα και να με φιμώσουν. Φυσικά δεν τα κατάφεραν: Στο βιβλίο μου ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΕΜΑΜΕΝΟ ΣΩΜΑ κυκλοφόρησα το 2006 όλα μου τα μέχρι τότε κείμενα επί του θέματος. Και πάντοτε έλεγα πως η επερχόμενη γενοκτονία μπορεί να αποτροπεί μόνο με την κινητοποίηση των όπου γης δημοκρατών Εβραίων.

Η ακροδεξιά του Ισραήλ και τα λαδικά της φυσικά ενοχλούνται πολύ από αυτή την θέση. Και συνεχισαν να μου επιτίθενται με βία. Προφανώς στην περίπτωση μου δεν μπορούν να πείσουν ούτε το πληκτρολόγιο του υπολογιστή τους. Είμαι ο άνθρωπος που έχει μελετήσει περισσότερο από κάθε άλλον το Ολοκαύτωμα στην Ελλάδα - και είμαι ο συγγραφέας που έχει τιμήσει την μνήμη του Ολοκαυτώματος περισσότερο από κάθε άλλον ελληνόγλωσσο συγγραφέα έχοντας γράψει 30 βιβλία για αυτό. Δικά μου ήταν εξάλλου τα τρία πρώτα ελληνόφωνα έργα για το Ολοκαύτωμα που βρέθηκαν δεκάδες φορές στις σκηνές και σε διαφορετικές παραστάσεις. Το να κατηγορεί κάποιος εμένα για "αντισημιτισμό" είναι μια φαιδρή μωρία που προκαλεί γέλιο (κάποτε βέβαια τα ίδια καθάρματα κατηγόρησαν για "αντισημιτισμό" και τον ... Πρίμο Λέβι).

Κι, όπως έχω γράψει πολλές φορές, η απάντηση μου στα ακροδεξιά καθαρματα πάντοτε θα έρχεται διά της δημιουργίας. Ήδη από το καλοκαίρι έχει κυκλοφορήσει το έργο μου ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ, ΕΣΕΙΣ ΕΙΣΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΑΟΥΣΒΙΤΣ και ήδη έχει κλείσει να βρεθεί σε σκηνές της Ελλάδας και της Ευρώπης. Και θα γράψω και αρκετά ακόμη, όπως έκανα πάντα όταν τα καθε λογής και απόχρωσης ακροδεξιά καθάρματα διανοούνταν να με απειλήσουν: Για να μπορέσουμε να συναντηθούμε διά της τέχνης στον αγώνα πάντοτε υπέρ των δολοφονημένων - και πάντοτε εναντια στους δολοφόνους

........

3. Θέλω, όποτε μιλάω για την Γενοκτονία της Γάζας πάντοτε να τονίζω και κάτι ακόμη - κι ας προσεχθεί, παρακαλώ, έστω και στο όνομα του ότι μίλησα για αυτήν την γενοκτονία που σήμερα όλοι αναγνωρίζουν, πριν από 21 χρόνια. Ούτε οι πολίτες του Ισραήλ, ούτε ο απανταχού της γης εβραϊσμός πρέπει να ταυτίζονται με τα δολοφονικά καθάρματα της ακροδεξιάς του Νετανιάχου. Δεν κηλίδωσε όλους τους Γερμανούς το όνειδος του ναζισμού - υπήρξε και ο Μπρέχτ και ο Τόμας Μαν και ο Φριτζ Λάνγκ και η Μάρλεν Ντίντριχ και τα παιδιά του Λευκού Ρόδου. Παρόμοια πρέπει να σκεφτούμε τους Ισραηλινούς που αντιστέκονται σε τούτη την γενοκτονία. Πρέπει να σκεφτούμε πως ο τεράστιος εβραικός πολιτισμός, που τόσα προσέφερε στην ανθρωπότητα, υπήρξε για χιλιάδες χρόνια ένας πολιτισμός συνύπαρξης και αλληλοβοήθειας: Είναι ο Μωυσής, ο Χριστός, ο Παύλος, ο Μαϊμονίδης, ο Σπινόζα, ο Μαρξ, ο Φρόιντ, ο Κάφκα, ο Αϊνστάιν, ο Πρίμο Λέβι και χιλιάδες ακόμη. Πρέπει να σκεφτούμε πως ο πολιτισμός αυτός γέννησε το μονοθεισμό - και ακόμη, πως οι Εβραίοι συνυπήρξαν για αιώνες με τους Άραβες και φτιάξανε μαζί το θαύμα της Αράβικής Αναγέννησης. Αυτόν τον πολιτισμό γυρεύουν να καταστρέψουν με την γενοκτονία της Παλαιστίνης ο Νετανιάχου και οι συν αυτώ δολοφόνοι.

Ως εκ τούτου: πρέπει να αγωνιστούμε εναντια στην γενοκτονία της Παλαιστίνης και, συνάμα, πρέπει να σταθούμε ενάντια στον αντισημιστισμό που ειδικά τώρα (ακριβώς λόγω των εγκληματων του Νετανιάχου) βρίσκει γόνιμο έδαφος. Τον γυρεύει αυτόν τον αντισημιτισμό η ακροδεξία του Ισραήλ - για να υπηρετήσει το δολοφονικό της αφήγημα και να συνεχίσει ανενόχλητη την γενοκτονία. Η συμμορία του Νετανιάχου το δηλώνει καθαρά: Δεν αναγνωρίζει κανένα Διεθνή Οργανισμό, κανένα Διεθνές Δικαστήριο, καμία Διεθνή Αρχή. Και λογαριάζει πως διαθέτει έχει την τεχνολογική στατιωτική ισχύ να κάνει ό,τι έγκλημα θέλει. Ως εκ τούτου η μόνη πρακτική δυνατότητα ανατροπής της είναι η ίδια η κοινωνία του Ισραήλ μαζί με την εβραϊκή διασπορά.

Πρέπει να σκεφτούμε πως υπάρχουν εκατομμύρια Ισραηλινων και Εβραίων της διασποράς που καταγγέλουν δημόσια, με το όνομά τους, την γενοκτονία των Παλαιστινίων και προσπαθούν να προστατέυσουν την ζωή στην ρημαγμένη Γαζα. Με αυτούς τους Ισραηλινούς πρέπει να αγωνιστούμε μαζί, πλάι-πλάι, εναντια στα ακροδεξιά καθάρματα της χώρας τους. Με τον Γιουβάλ Νόα Χαράρι, τον Ντέιβιντ Γκρόσμαν, τον Γκιντεόν Λέβι, τον Ομέρ Μπάρτοφ, τον Έτγκαρ Κέρετ, τον Γιουβάλ Άμραχαμ, τον Μάικλ Μπεν-Γιαήρ, τον Αβραάμ Μπεργκ, την Τζούντιθ Μπάτλερ και τόσους άλλους.

Το γράφω από το 2004 - και το επαναλαμβάνω και τώρα: Δεν υπάρχει δρόμος σωτηρίας για την καθημαγμένη Παλαιστίνη και τα παιδιά της δίχως τους δημοκράτες Εβραίους του Ισραήλ και της διασποράς. Πρέπει να υποστηρίξουμε αυτούς τους ανθρώπους με κάθε τρόπο. Μόνον αυτοί μπορούν να ανατρέψουν τους εγκληματίες του Νετανιάχου - και να σταματήσουν τον γενοκτονία.

Αυτός είναι ο αγώνας λοιπόν: Ο αγώνας ενάντια στην δολοφονική ακροδεξιά που αφανίζει την Παλαιστίνη και καταστρέφει ηθικά και πολιτικά και το ίδιο το Ισραήλ. Ο αγώνας για να σωθούν οι Παλαιστίνιοι στην Γάζα - αλλά και ο αγώνας να μην αμαυρωθεί ανεπανόρθωτα ο εβραϊκός πολιτισμός. Ας μην περισσέψει κανείς μας σε αυτή την προσπάθεια.

Θανάσης Τριαρίδης, 17-9-2025

του Θανάση Τριαρίδη

Λειτουργούν ως συντονισμένος στρατός

Είναι τα ίδια λαδικά που χλευάζουν την Γκρέτα Τούνμπεργκ, επιτίθονται στους ακτιβιστές του Μαντλίν, χλευάζουν την Μαρία Καρυστιανού, επιτίθονται σε όσους καταγγέλλουν τις δολοφονίες των μεταναστών που διαπράττει η κυβέρνηση, επιτίθονται στον Συνήγορο του Πολίτη όταν καταγγέλλει κακουργήματα των κρατικών λειτουργών στο φριχτό κρατικό έγκλημα του Adriana.

Είναι τα ίδια παρακρατικά καθάρματα που λειτουργούν ως παρκετέζες της κυβέρνησης όταν μπαζώνει, όταν κάνει υποκλοπές, όταν δολοφονεί με τα Pushback.

Είναι τα ίδια ανήθικα φερέφωνα που κοροϊδεύουν νεκρά παιδιά μεταναστών ("Πού είναι η Μαρία, οέο...") και λένε τις μανάδες των Τεμπών "χαροκαμένες μοντέλες".

Είναι τα ίδια ελεεινά υποκείμενα που για να βγάλουν άθλια λεφτά υπερασπίζονται κάθε δολοφόνο αμάχων - από την ακροδεξιά συμμορία του Νετανιάχου μέχρι τους δολοφόνους των μεταναστών.

Θα τους αποκαλούσα "υπονόμους" - μα κάτι τέτοιο θα ήταν προσβλητικό για τους υπονόμους.

Είναι απλά τα payroll του κυβερνητικού παρακράτους.