Στη δανέζικη ταινία του Thomas Vinterberg «Το κυνήγι», ένα παιδικό ψέμα έρχεται να μετατρέψει τη ζωή του Lucas σε εφιάλτη. Η μικρή Klara, η κόρη του καλύτερου φίλου του, θα τον κατηγορήσει για σεξουαλική παρενόχληση.

Από κει και πέρα, η ζωή του Lucas μετατρέπεται σε κόλαση. Το παιδικό ψέμα υιοθετείται άκριτα από τους υπεύθυνους του παιδικού σταθμού και αρχίζει να εξαπλώνεται σαν μεταδοτικός ιός. Ο Lucas μένει σχεδόν μόνος του να παλέψει για τη ζωή και την αξιοπρέπειά του. Μόνο ο γιος του και η οικογένεια ενός φίλου του στέκονται δίπλα του, ενώ ο υπόλοιπος πληθυσμός της μικρής πόλης πέφτει σε κατάσταση μαζικής υστερίας

Η ταινία διαπραγματεύεται την ταχύτατη εξάπλωση ενός ψέματος, την υστερία που μπορεί να καταλάβει μια κοινωνία αλλά και τη σκληρότητα που μπορεί να επιδείξει αυτή στον αποδιοπομπαίο τράγο. Το μυστικό που ψιθυρίζεται στόμα με στόμα γίνεται κτήμα των πολλών και τότε είναι που μετατρέπεται σε «αλήθεια». Είναι πιο βολικό να πιστεύεις την αλήθεια των πολλών, παρά να αμφιβάλλεις για αυτήν. Είναι ο ευκολότερος τρόπος να ανήκεις. Αλλά και ο τρόπος με τον οποίο αντιδρά η κοινωνία είναι εντυπωσιακά σκληρός και εκδικητικός.

Αυτή η ταινία ήρθε αμέσως στο μυαλό μας, μόλις ακούσαμε για την πρόσφατη καταγγελία για βιασμό και την τρομακτική έκταση που απέκτησε στο Διαδίκτυο. Και, εμείς, μονίμως σκεπτικιστές, κόντρα στο ρεύμα του Διαδικτύου, έτοιμοι να υποστούμε και τις συνέπειες του σκεπτικισμού μας, τολμήσαμε να σκεφτούμε: «Και αν,  ο μη γένοιτο, δεν είναι αλήθεια;»

Δυστυχώς, η πρόσφατη ιστορία ανέδειξε με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο ένα πλήθος παθογενειών που χαρακτηρίζουν το δημόσιο λόγο και την κοινωνική παιδεία αλλά και την τρομακτική δύναμη του Διαδικτύου

Ανέδειξε, πρώτα απ’ όλα, το πόσο εύκολα μια ανώνυμη καταγγελία μπορεί να καταστρέψει κυριολεκτικά τη ζωή ενός ανθρώπου. Ακόμη και αν τελικά αποδειχθεί ότι η καταγγελία ήταν αβάσιμη, το στίγμα της κοινωνικής απαξίωσης θα τον συνοδεύει για πάντα.

Ανέδειξε, επίσης, το πόσο εύκολα και άκριτα υιοθετείται μια καταγγελία και πόσο γρήγορα γύρω από αυτήν συντάσσονται φανατικοί υποστηρικτές της, έτοιμοι να εξαπολύσουν έναν ανελέητο διαδικτυακό πόλεμο με ύβρεις και αναθέματα εναντίον όσων τολμούν να εκφράσουν επιφυλάξεις ή σκεπτικισμό.

Ανέδειξε το πόσο εύκολα, σε μια κοινωνία που έχει μετατρέψει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε λαϊκό δικαστήριο, όποιος θέτει ένα ερώτημα ή εκφράζει την παραμικρή επιφύλαξη, χαρακτηρίζεται αυτομάτως από τις «Μαινάδες του Διαδικτύου» ως υποστηρικτής βιαστών και κακοποιητών.

Αλλά, για να πάμε και στην άλλη πλευρά, ανέδειξε τα δύο μέτρα και σταθμά που ισχύουν σε μεγάλη μερίδα των συμπολιτών μας οι οποίοι αποφασίζουν  και αυτοί άκριτα  - να  κρίνουν μια πράξη όχι με βάση την ίδια την πράξη, αλλά με βάση το ποιος τη διέπραξε

Και, δυστυχώς, αν η καταγγελία είναι αληθινή, θα αναδείξει εμφατικά την υποκρισία πολλών εξ ημών, που εμφανίζουμε άλλο πρόσωπο στη δημόσια σφαίρα και άλλο, εντελώς αντίθετο, έχουμε στην ιδιωτική προσωπική μας ζωή

Πλήθος άρθρων γράφτηκαν επί του θέματος – τα περισσότερα με υπερβάλλοντα φανατισμό και απίστευτες βεβαιότητες. Ένα από τα πιο ψύχραιμα και ισορροπημένα κείμενα που ξεχωρίσαμε ήταν αυτό του Θανάση Χειμωνά, το οποίο και παραθέτουμε:

------------------------------------------------------------------

O "M" είναι πασίγνωστος. Δεν πρόκειται απλώς για μια εξέχουσα φυσιογνωμία του αντιρατσιστικού και αντιφασιστικού κινήματος. Δεν είναι ένας τυχάρπαστος αΧτιβιστής. Ο τύπος έχει μια συγκεκριμένη ιδιότητα, ασκεί ένα συγκεκριμένο επάγγελμα και είναι κορυφή σε αυτό. Μέχρι προχθές δεν είχε ακουστεί τίποτα κακό γι΄αυτόν. Άλλωστε ούτε τοξικός ήταν, ούτε έμπλεκε σε διαδικτυακά ξεκατινιάσματα. Από προχθές βέβαια όλα άλλαξαν...

Δε γνωρίζω φυσικά αν ο "Μ" είναι ένοχος. Αν έχει διαπράξει όλα αυτά για τα οποία κατηγορείται. Δεν έχω λόγο να τον υπερασπιστώ- δεν τον έχω δει ποτέ από κοντά, δεν τον γνωρίζω.  Το ότι ήταν αγωνιστής και καλός στη δουλειά του δεν αποκλείει στην προσωπική του ζωή να ήταν ένα ρεμάλι και μισό. Υπάρχουν άπειρα τέτοια παραδείγματα.

 Αυτό όμως που μου προκαλεί τρόμο, είναι το γεγονός ότι ο "Μ" βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα λόγω της δημοσίευσης ενός ανώνυμου κειμένου στο ίντερνετ. Προσοχή! Ουσιαστικά δεν έχουμε να κάνουμε με ανώνυμη καταγγελία. Δε μιλάμε για κάποια που τον κατηγόρησε πίσω από ένα προφίλ με ψευδώνυμο στα σόσιαλ, που μίλησε μπροστά σε μια κάμερα με "μωσαϊκό" στο πρόσωπο ή με γυρισμένη πλάτη. Δεν τηλεφώνησε κάποια άγνωστη στη αστυνομία ούτε δημοσιεύτηκε η εν λόγω "καταγγελία" σε κάποιο ΜΜΕ με την υποσημείωση "Τα στοιχεία της καταγγέλουσας βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας". Απλώς, κάποι@ (εδώ ταιριάζει το "παπάκι" που κολλάνε οι πολιτικορθάκηδες) στάθηκε μπροστά σε ένα υπολογιστή (ή πιο πιθανά πήγε σε ένα ίντερνετ καφέ) και έγραψε ό,τι έγραψε. Μπορεί να ήταν όντως μια βασανισμένη και κακοποιημένη γυναίκα. Μπορεί όμως και μια γυναίκα με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα που ενδεχομένως να μην είχε καν συναντήσει ποτέ της τον "Μ". Ή και ένας άντρας που ίσως να είχε στην μπούκα τον "Μ" για λόγους που δεν μπορούμε να φανταστούμε. Το σίγουρο πάντως είναι πως το κείμενο αυτό,  που μέσα σε λίγες ώρες έγινε viral, γκρέμισε έναν άνθρωπο από τον Όλυμπο στα τάρταρα. Γιατί ο "Μ" δε περιγράφεται μόνο ως κακοποιητής και βιαστής. Παρουσιάζεται επίσης ως γεροφαφούτης, βρομιάρης, μπαταχτσής. Ως "μερακλής" που του βάζουν δάχτυλα από πίσω. Ο "Μ" έχει τελειώσει για πάντα. Ακόμα και αν αποδειχτεί πως η "καταγγελία" έγινε από κάποιον φαρσέρ ή κάποιο τρολ που θέλησε να κάνει ένα (σούπερ επιτυχημένο) κοινωνικό πείραμα, θα παραμείνει για πολλούς ένας βρομερός βιαστής.

Η "καταγγελία" αυτή (η οποία, επαναλαμβάνω, δεν αποκλείεται και να ισχύει στο 100%) έγινε αμέσως Ιερό Κείμενο στα χέρια ενός αφιονισμένου όχλου πρώην συντρόφων του "Μ", ξέρετε, εκείνους τους  "προοδευτικούς"- αυτούς που, κατά τα άλλα, αγωνίζονται για τα αΘρώπινα δικαιώματα. Αντιμετωπίστηκε ως Ευαγγέλιο, ως σούρα του Κορανίου. Κανείς δεν είχε το δικαίωμα να το αμφισβητήσει.  Ό,τι αναφερόταν σε αυτό συνέβη ακριβώς έτσι και η γυναίκα (όποιος το έγραψε τέλος πάντων) έλεγε την αλήθεια και μόνο. Όποιος τολμούσε να αμφισβητήσει έστω και ένα κόμμα από αυτό ήταν συνένοχος, θιασώτης της "Κουλτούρας του βιασμού". Ο τρόπος που όλοι αυτοί "άδειασαν" με τέτοιο εκκωφαντικό τρόπο και μέσα σε δευτερόλεπτα έναν άνθρωπο που μέχρι τότε είχαν σαν πρότυπο πραγματικά σοκάρει. Αλλά έτσι είναι ο κόσμος σήμερα. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει.

 Δεν ξέρω αν θα μάθουμε ποτέ αν ο "Μ" είναι όντως βιαστής. Αυτό που ξέρουμε όμως είναι πως το 2026 αρκεί πλέον ένα ανώνυμο κείμενο στο ίντερνετ για να καταστραφεί ολοκληρωτικά ένας άνθρωπος. Δε χρειάζονται στημένες δίκες, πλαστά στοιχεία, ψευδομάρτυρες. Μια ασφαλής σύνδεση στο διαδίκτυο αρκεί.

Υ.Γ. Εννοείται πως ΓΕΛΑΜΕ με εκείνους τους "άλλους" συντρόφους του "Μ" που μόλις θίχτηκε ένας φίλος τους ανακάλυψαν το κάνσελ κάλτσουρ και τη γουόκ κουλτούρα.