Το κράτος δικαίου στην Ελλάδα υποφέρει. Ή καλύτερα, ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ. Όπως χαρακτριστικά αναφέρει η ετήσια έκθεση της Human Rights Watch. «Η κατάσταση του κράτους δικαίου επιδεινώθηκε στην Ελλάδα λόγω ενεργειών της κυβέρνησης που υπονομεύουν τους δημοκρατικούς θεσμούς και παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης της παρέμβασης στην ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και των επιθέσεων κατά της κοινωνίας των πολιτών», αναφέρει η εισαγωγή της έκθεσης για το 2025, όπως δημοσιεύεται στην εφημερίδα Documento και αναδημοσιεύουμε εδώ:

«Η έλλειψη λογοδοσίας για το θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη το 2023 αποκάλυψε ευρύτερες αδυναμίες του κράτους δικαίου και προκάλεσε μαζικές διαδηλώσεις. Συνεχίστηκαν οι παραβιάσεις των δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών, συμπεριλαμβανομένων των επαναπροωθήσεων, των ανεπαρκών συνθηκών υποδοχής και της κυβερνητικής πολιτικής που αφορά αναστολή της πρόσβασης στο άσυλο για ορισμένους νεοαφιχθέντες», προσθέτει.

Χαρακτηριστικά σημεία:

«Τα Τέμπη έφεραν στο φως τις ευρύτερες αδυναμίες»

«Οι πανελλαδικές διαδηλώσεις τον Ιανουάριο και τον Μάρτιο για το θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη το 2023 ανέδειξαν τη βαθιά οργή για την έλλειψη λογοδοσίας σχετικά με το δυστύχημα, καθώς η υπόθεση έφερε στο φως ευρύτερες αδυναμίες του κράτους δικαίου. Μια δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο έδειξε ότι πάνω από το 80% των Ελλήνων δεν έχει εμπιστοσύνη στην ικανότητα του δικαστικού συστήματος να αποκαλύψει την αλήθεια για την καταστροφή, η φήμη του οποίου έχει αμαυρωθεί από κατηγορίες για συγκάλυψη εκ μέρους της κυβέρνησης», προσθέτει η HRW.

«Τον Ιούνιο, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία παρέπεμψε δύο πρώην υπουργούς στο ελληνικό κοινοβούλιο για υποτιθέμενη ποινική εμπλοκή τους σε μεγάλη απάτη κατά της ΕΕ. Η εισαγγελία άσκησε κριτική για τον ελληνικό νόμο περί ευθύνης υπουργών, που παραχωρεί στη βουλή την αποκλειστική εξουσία έρευνας και δίωξης των υπουργών, με αποτέλεσμα οι υποθέσεις να μην καταλήγουν στα ποινικά δικαστήρια», καταλήγει.

«Εχθρικό περιβάλλον για δημοσιογράφους»

«Για τέταρτη συνεχή χρονιά η Ελλάδα κατέλαβε την τελευταία θέση στην ΕΕ στον δείκτη ελευθερίας του τύπου της οργάνωσης «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα» (RSF), γεγονός που αντικατοπτρίζει το εχθρικό περιβάλλον για τους δημοσιογράφους. Οι δημοσιογράφοι αντιμετωπίζουν συνεχείς προκλήσεις, όπως εκφοβισμό και παρενόχληση, κρατική παρακολούθηση, καταχρηστικές αγωγές (γνωστές ως SLAPP, στρατηγικές αγωγές κατά της συμμετοχής του κοινού) και κυβερνητική παρέμβαση. Όλα αυτά συμβάλλουν στην αυτολογοκρισία», σημειώνεται στην έκθεση.

«Τον Ιούλιο ένας συνασπισμός μη κυβερνητικών οργανώσεων προέτρεψε τον πρωθυπουργό να αντιμετωπίσει τα επίμονα προβλήματα που αφορούν την ελευθερία του Τύπου, όπως η κρατική παρακολούθηση, οι αγωγές SLAPP και η πίεση της κυβέρνησης κατά της ανεξαρτησίας των μέσων ενημέρωσης. Η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύτηκε να εφαρμόσει την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά των SLAPP με τρόπο που θα ισχύει και για τις καταχρηστικές αγωγές οι οποίες ασκούνται στην Ελλάδα. Τον Απρίλιο, στην τέταρτη επέτειο της δολοφονίας του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ, οι οργανώσεις για την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και για τους δημοσιογράφους ανανέωσαν το αίτημά τους για δικαιοσύνη, προειδοποιώντας ότι η συνεχιζόμενη ατιμωρησία απλώνει σκιές στο τοπίο των μέσων ενημέρωσης.

Τον Απρίλιο ένα δικαστήριο της Αθήνας απέρριψε σε μεγάλο βαθμό την αγωγή για δυσφήμιση που είχε ασκήσει ο πρώην κυβερνητικός αξιωματούχος Γρηγόρης Δημητριάδης εναντίον δημοσιογράφων και ενός μέσου ενημέρωσης, σχετικά με την αποκάλυψη εκ μέρους τους του υποτιθέμενου ρόλου του στο σκάνδαλο παρακολούθησης Predator. Ωστόσο, το δικαστήριο έκρινε ότι ένας τίτλος του μέσου συνιστούσε «απλή δυσφήμιση», μια απόφαση κατά της οποίας έχει προσφύγει η εν λόγω εφημερίδα», προστίθεται.

Κοινωνία των πολιτών

«Κατά τη σύνταξη της παρούσας έκθεσης, η ομάδα CIVICUS, μία μη κυβερνητική οργάνωση που αξιολογεί τις πολιτικές ελευθερίες παγκοσμίως, συνέχιζε να κατατάσσει τον χώρο της Κοινωνίας των Πολιτών της Ελλάδας στην κατηγορία «παρεμποδιζόμενος».Τον Μάιο, ο Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, απεύθυνε προειδοποίηση για την παρενόχληση των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκ μέρους των ελληνικών αρχών και τις κάλεσε να τερματίσουν κάθε μορφή ποινικοποίησης των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τον Αύγουστο η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξέφρασε ανησυχίες σχετικά με μία πρόταση για τη διαγραφή μη κυβερνητικών οργανώσεων από το επίσημο μητρώο, εάν αυτές αμφισβητήσουν νομικά ή αντιταχθούν στις μεταναστευτικές πολιτικές της κυβέρνησης. Η διαγραφή τους από το μητρώο θα τους στερήσει την πρόσβαση σε χρηματοδότηση από την ΕΕ και την κυβέρνηση. Η ποινική δίωξη κατά των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Παναγιώτη Δημητρά και Τόμι Όλσεν για την αποκάλυψη των παραβιάσεων στα ελληνικά σύνορα εξακολουθεί να υφίσταται τη στιγμή σύνταξης του παρόντος, ενώ ο Δημητράς εξακολουθεί να τελεί υπό περιοριστικά μέτρα απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα.

Η δίκη για κακούργημα εναντίον 24 εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις ξεκίνησε τον Δεκέμβριο και αποτελεί συνέχεια σε ό,τι η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου χαρακτήρισε ως «τη μεγαλύτερη υπόθεση ποινικοποίησης της αλληλεγγύης στην Ευρώπη». Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν πιθανές ποινές έως και 20 ετών φυλάκισης για τις προσπάθειές τους το 2018 να διασώσουν αιτούντες άσυλο και μετανάστες. Πολλοί από τους ίδιους κατηγορούμενους αθωώθηκαν από κατηγορίες για πλημμελήματα στην ίδια υπόθεση, το 2024», γράφουν οι HRW.

Δικαιώματα γυναικών

«Η επίμονη ανισότητα των φύλων σε θέματα ηγεσίας και αμοιβών, γυναικοκτονιών και ευρέως διαδεδομένης έμφυλης βίας παραμένουν τα πιο επείγοντα ζητήματα.Ένας νόμος που ψηφίστηκε τον Ιανουάριο αυξάνει τις ποινές για την ενδοοικογενειακή βία, αλλά επικρίθηκε από την κοινωνία των πολιτών και τους βουλευτές της αντιπολίτευσης επειδή δεν εστιάζει επαρκώς στην πρόληψη.

Επιπλέον, τον Ιούνιο ξεκίνησε η δίκη για τη δολοφονία της Κυριακής Γρίβα το 2024, η οποία μαχαιρώθηκε θανάσιμα έξω από αστυνομικό τμήμα της Αθήνας, αφού της αρνήθηκαν προστασία. Η υπόθεση αυτή ανέδειξε τις αδυναμίες της αστυνομίας στην αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας. Μια εισαγγελέας της Αθήνας άσκησε δίωξη τον Ιανουάριο εναντίον τεσσάρων αστυνομικών για παράλειψη του καθήκοντός τους να την προστατεύσουν».

Υποκλοπές

«To σκάνδαλο κατασκοπευτικού λογισμικού «Predatorgate», το οποίο αφορούσε κυβερνητικές παρακολουθήσεις δημοσιογράφων και πολιτικών, συνέχισε να εγείρει ανησυχίες για το κράτος δικαίου ενώ κανείς δεν έχει αναλάβει την ευθύνη μέχρι σήμερα. Η δίκη των τεσσάρων στελεχών των οποίων οι εταιρείες ανέπτυξαν και προώθησαν εμπορικά το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο. Μέχρι σήμερα, αποτελεί τη μοναδική ποινική λογοδοσία σε σχέση με το συγκεκριμένο σκάνδαλο. Μία κοινή έρευνα των ΜΜΕ που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο ανέδειξε τη διαδεδομένη και, ενδεχομένως, δυσανάλογη χρήση συστημάτων παρακολούθησης από την Ελλάδα για τον έλεγχο της μετανάστευσης στα σύνορά της και στους καταυλισμούς προσφύγων, προκαλώντας ανησυχίες σχετικά με την προστασία της ιδιωτικής ζωής και τις διακρίσεις», αναφέρει η έκθεση.

Μεταναστευτικό

«Τον Ιούλιο η κυβέρνηση ανέστειλε για τρεις μήνες τη δυνατότητα χορήγησης ασύλου σε άτομα που έφταναν με πλοίο από τη Βόρεια Αφρική, επιτρέποντας την άμεση επιστροφή τους χωρίς την καταγραφή τους. Ο Επίτροπος του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες καταδίκασαν το μέτρο ως παραβίαση του διεθνούς και του κοινοτικού δικαίου.

Ένας νόμος που ψηφίστηκε τον Σεπτέμβριο εισήγαγε ποινές φυλάκισης από δύο έως πέντε έτη για τους απορριφθέντες αιτούντες άσυλο που δεν εγκαταλείπουν την Ελλάδα.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) εξέδωσε επανειλημμένα προσωρινά μέτρα σχετικά με την αναστολή της χορήγησης ασύλου, διατάσσοντας την Ελλάδα να επιτρέψει στους αιτούντες πρόσβαση στο άσυλο και να τους προστατεύσει από την απέλαση έως ότου οι υποθέσεις τους εξεταστούν από τα εθνικά δικαστήρια.

Μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου 41.271 αιτούντες άσυλο και μετανάστες είχαν φτάσει στην Ελλάδα μέσω Αιγαίου, χερσαίων συνόρων με την Τουρκία ή από τη Βόρεια Αφρική προς τα νησιά της Κρήτης και της Γαύδου, τα οποία αναδείχθηκαν σε σημαντικά σημεία εισόδου για τους μετακινούμενους πληθυσμούς.

Η κατακόρυφη αύξηση των αφίξεων στην Κρήτη και στη Γαύδο επιβάρυνε υπερβολικά τις τοπικές αρχές, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να στεγάζονται σε άτυπους και ακατάλληλους προσωρινούς χώρους, υπό ανθυγιεινές συνθήκες.

Σε μια ιστορική εξέλιξη τον Μάιο ο εισαγγελέας του Ναυτικού Δικαστηρίου της Ελλάδας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι 17 αξιωματικοί της Ελληνικής Ακτοφυλακής —συμπεριλαμβανομένου του τότε αρχηγού της Ελληνικής Ακτοφυλακής— θα πρέπει να αντιμετωπίσουν κατηγορίες για κακουργήματα σε σχέση με το ναυάγιο της Πύλου τον Ιούνιο του 2023, στο οποίο εκτιμάται ότι έχασαν τη ζωή τους 650 άτομα. Η απαγγελία κατηγοριών επεκτάθηκε περαιτέρω τον Νοέμβριο με την προσθήκη ποινικών κατηγοριών εναντίον τεσσάρων επιπλέον ανώτερων αξιωματικών, μεταξύ των οποίων και του σημερινού Αρχηγού της Ελληνικής Ακτοφυλακής.

Τον Μάιο ο Επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης άσκησε κριτική κατά της Ελλάδας για τις συνεχείς αναφορές σχετικά με επιστροφές, με συνοπτικές διαδικασίες, στα χερσαία και θαλάσσια σύνορά της, καλώντας τις αρχές να υιοθετήσουν μια προσέγγιση «μηδενικής ανοχής» έναντι τέτοιων πρακτικών και να διασφαλίσουν την άμεση διερεύνηση των καταγγελιών και τη λογοδοσία εκ μέρους των υπευθύνων.

Τον Απρίλιο έγινε γνωστό ότι η Frontex, η υπηρεσία συνοριακής φύλαξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διεξήγαγε έρευνα που αφορά την Ελλάδα για 12 υποθέσεις πιθανών παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε σχέση με τις επαναπροωθήσεις.

Σε απόφαση που εξέδωσε τον Ιανουάριο, το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η Ελλάδα είχε παραβιάσει τα δικαιώματα ενός αιτούντος άσυλο στο πλαίσιο μιας «συστηματικής» πρακτικής επαναπροώθησης υπηκόων τρίτων χωρών από την περιοχή του Έβρου προς την Τουρκία.

Το Συμβούλιο της Επικρατείας, το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο, ακύρωσε τον Μάρτιο μια κυβερνητική απόφαση που χαρακτήριζε την Τουρκία ως ασφαλή τρίτη χώρα για τους αιτούντες άσυλο. Τον Απρίλιο η κυβέρνηση επανέφερε μια παρόμοια απόφαση, αψηφώντας την απόφαση του δικαστηρίου.

Μια συμμαχία 11 μη κυβερνητικών οργανώσεων προειδοποίησε τον Οκτώβριο για τις άσχημες συνθήκες υποδοχής στα χρηματοδοτούμενα από την ΕΕ Κέντρα Ελεγχόμενης Πρόσβασης στα νησιά του Αιγαίου».

Ρατσισμός και Μισαλλοδοξία

«Τον Ιούλιο το Δίκτυο Καταγραφής Ρατσιστικής Βίας προειδοποίησε ότι ο αρνητικός δημόσιος λόγος για τη μετανάστευση, που τροφοδοτείται από πολιτικούς ηγέτες και τα μέσα ενημέρωσης, νομιμοποιεί την ξενοφοβία και ενέχει τον κίνδυνο κλιμάκωσης της ρατσιστικής βίας. Ο Επίτροπος του Συμβουλίου της Ευρώπης επέκρινε την Ελλάδα τον Ιούνιο για την ανεπαρκή αντιμετώπιση της αστυνομικής βίας, του ρατσισμού και των διακρίσεων κατά των Ρομά, οι περισσότεροι από τους οποίους ζουν σε συνθήκες φτώχειας και σε ακατάλληλες συνθήκες στέγασης σε διαχωρισμένους οικισμούς».

Πηγή: hrw.org

και για την μετάφραση Documentonews

Τον Ιούνιο και το Σεπτέμβριο του 24 βρέθηκα στο γραφείο του κ.Βορίδη, ως μέλος αντιπροσωπείας του ΔΣ του Συλλόγου Συγγενών Θανόντων και Εγκαυματιών της 23ης Ιούλιου 2018. Προς το τέλος και των 2 επαφών, πήρα το λόγο και έθεσα το ζήτημα της εκπροσώπησης των αόρατων παιδιών στο Μάτι. Δεν θα ξαναμπώ στην διαδικασία να αποδείξω ότι δεν έχω να προσλάβω το οτιδήποτε από αυτή την ενέργειά μου αλλά το ζήτημα είναι τα επόμενα θύματα και οι συγγενείς τους.

Η απάντηση που έλαβα ήταν μάλλον προφανής:

Για τα λεφτά το κάνεις.

Όταν είδα την είδηση για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και την εμπλοκή του συγκεκριμένου Ανώτατου Υπουργού, μου γεννήθηκε η απορία. Για ποιο ποσό με κατηγορείς και ποιο ποσό διαχειρίζεσαι εσύ; Και να διεκδικούσα χρήματα… Σοβαρά… 400 εκατομμύρια;

Και όλα αυτά με διώχνουν από κάποιους φίλους μου που συνομιλώ γιατί είμαι ΖΑΙΟΣ.

Από την άλλη, 2 οικογένειες μηνύσαμε εν ενεργεία Υπουργούς του 2018, τους κκ. Τόσκα και Σκουρλέτη. Από την άλλη οικογένεια πήρα μήνυμα από τον Δικηγόρο τους ότι είμαι μόνος μου.

Οπότε είμαι μόνος μου.

Και όποιες άλλες κραυγές για καταδίκη του οποιουδήποτε είναι…

Γιατί Κυρίες και Κύριοι δεν κάνατε μήνυση;

Όλες οι εμφανίσεις με αναφορά στη μήνυση σε τότε Υπουργούς με κατατάσσουν ως ΝΔ.

Τελικά τι είμαι; (Η ερώτηση είναι ρητορική και γνωρίζω τη απάντηση που μπορεί να δώσει ο καθένας μας αυθόρμητα).

Αισθανόμενος προβληματισμένος και προσβεβλημένος από ανθρώπους που θεωρούσα δίπλα μου, τουλάχιστον ως συζητητές, θα επανέλθω σύντομα με ένα κείμενο, που θα έπρεπε όλοι να συζητάμε από τις 3 Ιουνίου, γιατί είναι η ουσία της υπόθεσης και η απάντηση σε όλους. Και πιθανόν να είναι το Κύκνειο Άσμα για τις αναρτήσεις μου. Καλή συνέχεια…+

Το παραπάνω κείμενο δημοσίευσε ο κ. Άρης Χερουβείμ στο facebook στις 22/6/2025. Ο κ. Χερουβείμ είναι συγγενής θυμάτων της φονικής -με τη συνδρομή της κρατικής και αυτοδιοικητικής αδιαφορίας και ανεπάρκειας-  πυρκαγιάς στο Μάτι στις 23/7/2018. Είναι άνθρωπος που έχει πληγεί πολλαπλά από εκείνη την καταστροφή και που έκτοτε συνεχίζει να πλήττεται βάναυσα από δικονομικούς ελιγμούς, όπως και από τους κυβερνητικούς και αυτοδιοικητικούς εσμούς. Διαθέτει αξιοθαύμαστη ψυχραιμία και αντοχή αλλιώς δεν θα αγωνιζόταν ακόμα για αυτό που σε ένα κράτος δικαίου  θεωρείται αυτονόητο. Δηλαδή το να εκπροσωπηθούν τα αποκαλούμενα "αόρατα" παιδιά - θύματα της τραγωδίας στη δίκη των φονιάδων τους.  Μπορείτε να τον ακούσετε και στο βίντεο που ακολουθεί όπου μεταξύ άλλων παρουσιάζει (για μία ακόμα από τις αναρίθμητες φορές) το κυνικό παράδοξο του να αρνείται η "Δικαιοσύνη" -εντός πολλών εισαγωγικών- το να εκπροσωπηθούν τα θύματα στη δίκη των υπεύθυνων για την καταστροφή που τους στέρησε τη ζωή. Σαν να σβήνει η αξίωση για δικαιοσύνη με το θάνατο του θύματος.

Ο εκ των κορυφαίων υπουργών στην χειρότερη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης και μία από τις χειρότερες από ιδρύσεως του νεοελληνικού κράτους, Μάκης Βορίδης είχε το θράσος να εκτοξεύσει στο πρόσωπο του κ. Χερουβείμ απέναντι στην απαίτηση του για την εκπροσώπηση των αόρατων παιδιών-θυμάτων 5 λέξεις που αφενός είναι προσβλητικές αλλά είναι και  αποκαλυπτικές για το ποιόν του ανθρώπου που τις εκτοξεύει:

-Για τα λεφτά το κάνεις.

Ο κ. Βοριδης το λέει αυτό αφού ως υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ο οποίος φέρει βαρύτατη ευθύνη για το τεράστιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, "ξέρει να διακρίνει το οικονομικό κίνητρο". Όπως το διέκρινε και το ήξερε και στο τεράστιο σκάνδαλο κακοδιαχείρησης, απιστίας, κατάχρησης κοινοτικών πόρων για την εξαγορά ψήφων, διαφθοράς και επιβάρυνσης του ελληνικού λαού μας ένα πρόστιμο μισού δισεκατομμυρίου ευρώ. Στο σκάνδαλο που είχε την υπογραφή του (ή ΚΑΙ την υπογραφή του)

Ο άνθρωπος που ευθύνεται -σίγουρα πολιτικά αν όχι και με άλλο τρόπο- για ένα σκάνδαλο κατάχρησης, αναζητά τις απαντήσεις μέσα στον τρόπο που σκέφτεται ο ίδιος. Μέσα στις προσωπικές του εμπειρίες. Και εκτοξεύει τις χυδαίες πέντε λέξεις με την ίδια άνεση και ταχύτητα που καθαρίζει Αριθμούς Φορολογικού Μητρώου για να χρηματοδοτηθούν ως αγνοί και αμόλυντοι, γραφικοί κτηνοτρόφοι στα βουνά της Κρήτης. Με την ίδια ταχύτητα και ευκολία που υπόσχεται τα πιο απίθανα πράγματα για να κάνει τη "δουλειά του". Ίσως και με την ίδια ταχύτητα και ευκολία που δούλευε τον σουγιά και το τσεκούρι στα αμφιθέατρα της δεκαετίας του '80

Έχουν μαζευτεί πια πολλά. Πολλά δυσώδη και σκοτεινά. Η απάντηση του Βορίδη δεν είναι απλά άλλο ένα. Είναι η επαναλαμβανόμενη επιβεβαίωση πως τέρατα κυβερνούν. Είναι η επαναλαμβανόμενη απόδειξη της αφασίας μας σαν λαός και της απραξίας μας μπροστά στις αμέτρητες παραβιάσεις κάθε έννοιας Δικαίου και κάθε έννοιας ηθικής και πολιτικής ακεραιότητας.

Σίγουρα ο κ. Χερουβείμ δεν μπορεί να περιμένει και πολλά όσον αφορά τη συμπαράσταση μίας κοινωνίας που προσδοκά ατομικά οφέλη και τακτοποιήσεις από τον θύτη χωρίς να καταλαβαίνει πως το θύμα τελικά είναι και η ίδια.

Η δικαστική εξουσία σε μία υγιή δημοκρατία δυτικού τύπου δηλαδή μία αστική δημοκρατία, μπορεί να περιγραφεί ως Δικαιοσύνη, έστω αδόκιμα ή άγαρμπα. Στη χώρα που το σύστημα Μητσοτάκη έχει επιβάλλει τον αυταρχισμό του φύρερ ηγέτη του ως κυβερνητική επιλογή και η ανάθεση του αρμόδιου υπουργείου σε έναν τύπο σαν τον Φλωρίδη, η δικαστική εξουσία δεν έχει καμία σχέση με τη Δικαιοσύνη. Γι' αυτό και κανείς πια δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στην αποκαλούμενη "ελληνική Δικαιοσύνη" και η σχετική φράση που ακούγεται συχνά ως τελετουργική επωδός για κάθε δίκη που προγραμματίζεται, αποτελεί ένα πολύ σύντομο ανέκδοτο.

Το σύστημα Μητσοτάκη θέλοντας να προσφέρει ατους υπάκουους - υπηκόους του μία επίφαση σεβασμού προς τον θεσμό της δικαιοσύνης  είπε να εκμεταλλευτεί γι' αυτό τον σκοπό τις ενδοδικαστικές εκλογές για την ανάδειξη της ηγεσίας του Αρείου Πάγου. Θυμόμαστε όλοι πως οι εκτιμήσεις πως σε μία από τις κορυφαίες θέσεις θα αναρριχηθεί ο αδελφός του υπουργού Φλωρίδη. Πράγμα απαράδεκτο λόγω Α βαθμού συγγένειας με τον υπουργό. Αλλά αυτά δεν είναι εμπόδια για το σύστημα Μητσοτάκη.

Από το ηλεκτρονικό περιοδικό Χωρίς Εφημερίδα αναδημοσιεύουμε άεθεο της Άντας Ψαρρά γαι το θέμα των ενδοδικαστικών εκλογών και των χειρισμών του συστήματος Μητσοτάκη και καταλαβαίνουμε το θράσος με το οποίο φέρεται το σύστημα και ο αρχηγός του που όπως άλλωστε είπε από βήματος Βουλής στη συνεδρίαση για την πρόταση προανακριτικής για τον Καραμνλή: "Αποφάσισα να έρθω εδώ....." (άρα κοινοβουλευτικές διαδικασίες υπάρχουν μόνο όταν το αποφασίζει  αυτός)

Η δικαστική εξουσία στο απόσπασμα της εκτελεστικής

Θα σεβαστεί η κυβέρνηση τις εκλογές για την ανάδειξη της ηγεσίας του Αρείου Πάγου;

της Άντας Ψαρρά  - [15.6.2025]

Πριν από λίγες ημέρες έγιναν οι ενδοδικαστικές εκλογές για την ανάδειξη της ηγεσίας του Αρείου Πάγου. Ο πολύ θεσμικός πρωθυπουργός μας αποφάσισε, μαζί με τον βασιλικότερο του βασιλέως υπουργό του κ. Γ. Φλωρίδη, να δώσει μια ανάσα ελευθερίας στον κατά τα άλλα ανεξάρτητο πυλώνα της δημοκρατίας και να επιτρέψει έστω τη γνωμοδότηση των δικαστών για τους άξιους να αναλάβουν το τιμόνι του Αρείου Πάγου.

Προφανώς ο επικοινωνιακού τύπου πανηγυρισμός για τη νέα πρωτοβουλία Μαξίμου προκλήθηκε από τη διεθνώς καταγραμμένη συνεχή υποβάθμιση της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης στα μάτια των πολιτών και των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Όλες οι σχετικές εκθέσεις καταγράφουν τα μεγάλα ποσοστά κυβερνητικών παρεμβάσεων στη δικαιοσύνη, όχι μόνο με σχετικούς ευκαιριακούς νόμους περιορισμού της ελευθερίας των δικαστικών λειτουργών, αλλά και με τον τρόπο επιλογής της ηγεσίας και της ανέλιξης δικαστικών στην ιεραρχία της δικαιοσύνης.

Δυστυχώς το ισχύον σύστημα και οι πολύ στενές σχέσεις της εκτελεστικής με τη δικαστική εξουσία είναι εξ αρχής δομημένο σε ένα προβληματικό οικοδόμημα. Ήδη από τη σχολή δικαστών, στην οποία διδάσκουν αποκλειστικά δικαστές και όχι για παράδειγμα επιστήμονες του δικαίου, ποινικολόγοι, νομικοί κλπ. το σύστημα αυτό προδιαθέτει για μια μονομερή εκπαίδευση των νέων δικαστών και εισαγγελέων, άσχετα με το αν πολλοί από τους διδάσκοντες είναι αξιόλογοι δικαστικοί. Το ίδιο προβληματικό πλαίσιο οικοδόμησης στενών σχέσεων ισχύει σε ό,τι αφορά και την ανέλιξη των δικαστών, τις προαγωγές τους και την πιθανότητα να φτάσουν στις υψηλότερες θέσεις της δικαστικής εξουσίας.

Οι ίδιοι οι δικαστικοί λειτουργοί το γνωρίζουν καλά αυτό μια και διαχρονικά σε υποθέσεις ευρύτερου δημοσίου συμφέροντος ή κρίσεων σε κυβερνητικά νομοθετήματα για τη δικαιοσύνη, οι αποφάσεις και οι απόψεις τους είτε ανταμείφθηκαν από την εκτελεστική εξουσία με υψηλές θέσεις είτε αποτέλεσαν προφανές εμπόδιο στις προαγωγές και στην εξέλιξή τους. Δυστυχώς πολλοί δικαστικοί προσαρμόζονται με το ισχύον ασφυκτικό αυτό σύστημα και φτάνουν σε στροφή 180°, είτε πριν είτε αφού αναλάβουν μια σημαντική θέση. Φυσικά μεγάλος αριθμός έγκριτων δικαστικών επιμένει να μην «βάζει νερό στο κρασί» και αδιαφορούν για το αν π.χ. αμέσως μετά τη συνταξιοδότηση τους ανατεθεί από την εκτελεστική εξουσία ένα κρίσιμο πόστο και ακόμα κι αν γίνει αυτό επιμένουν στις αρχές τους, δυσαρεστώντας τους κυβερνώντες που σπεύδουν να τους λοιδορήσουν με κάθε μέσο.

Η επιρροή και οι συνεχείς παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας στην πρόσφατη περίοδο έχουν λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις με νομοθετήματα που φτάνουν να περιορίζουν δραστικά τη δικανική ελευθερία κρίσης των λειτουργών της δικαιοσύνης. Απόρροια αυτής της περιρρέουσας νεοφιλελεύθερης εμμονής είναι ως φαίνεται και η αλλαγή πλεύσης του ΣτΕ που για πρώτη φορά αγνόησε το αρ. 16 του Συντάγματος και έκρινε συνταγματικό τον νόμο για τα ιδιωτικά ΑΕΙ. Μοναδική εξαίρεση, από όλους τους πριν προέδρους του ΣτΕ, ο Χρήστος Ράμμος που εντόπισε με δημόσια δήλωση το επικίνδυνο μονοπάτι στο οποίο εισέρχεται το Ανώτατο Δικαστήριο.

Εκλογές ή στάχτη στα μάτια;

Η κυβερνητική διάταξη που θέσπισε εκλογές ανάδειξης της ηγεσίας της δικαιοσύνης φυσικά έχει μόνο γνωμοδοτικό χαρακτήρα -μην το παρακάνουμε κιόλας!- , χαιρετίστηκε μεγαλόφωνα όχι μόνο από το «Σκάι» και την «ΕΡΤ-Μαξίμου» αλλά από το σύνολο των ΜΜΕ και των πολιτικών. Ως εδώ καλά! Αμέσως μετά τις εκλογές που έγιναν στον Άρειο Πάγο στις 6 Ιουνίου, και ενώ διέρρευσαν σε όλα τα φιλοκυβερνητικά και μη Μέσα τα ονόματα, ο γνωστός «γαλάζιος» εκπρόσωπος Τύπου του Αρείου Πάγου κ. Π. Λυμπερόπουλος εξέδωσε ανακοίνωση, η οποία μεταξύ άλλων έλεγε ότι «Τα μέλη της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, τηρώντας την από 20-12-2024 απόφασή τους, δεσμεύονται από τη μη δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων των ψηφοφοριών».

Συνέβη όμως στη συνέχεια κάτι πολύ παράξενο: ενώ όλοι δημοσίευσαν τα ονόματα των δικαστών και εισαγγελέων που εκλέχτηκαν για την ηγεσία του Α.Π. εν τούτοις αποσιωπήθηκε από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ ο αριθμός των ψήφων που έλαβε ο καθένας αλλά και η σειρά που εξελέγησαν. Παράξενο! Ειδικά όταν ήταν εντυπωσιακό –αν φυσικά ισχύουν οι πληροφορίες που διέρρευσαν σε ορισμένα Μέσα – το γεγονός μιας πολύ μεγάλης αποδοχής της κας Αικ. Αποστολάκη, με διπλάσιους ψήφους από την αμέσως επόμενη. Το φαβορί που επί μέρες πρόβαλλαν τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ ουσιαστικά έμεινε πολύ πίσω και ακόμα πιο πίσω ο νυν εκπρόσωπος Τύπου του Α.Π. Τώρα το τι θα πράξει το Μαξίμου και ο Γ. Φλωρίδης και κατά πόσο θα σεβαστούν τη διάταξη που νομοθέτησαν οι ίδιοι θα φανεί προσεχώς.

Σε ό,τι αφορά βέβαια την εισαγγελία του Αρείου Πάγου εκεί δεν υπήρξαν εκπλήξεις.

Είναι γνωστό άλλωστε το πόσο παραδοσιακά συντηρητική και συνήθως σύμφωνη με ό,τι πιο αυστηρό μοντέλο υιοθετεί η εκτελεστική εξουσία, είναι η Ένωση Ελλήνων Εισαγγελέων. Για τη θέση του εισαγγελέα Α.Π. εξελέγη πρώτος ο πρώην εποπτεύων την ΕΥΠ εισαγγελέας (το 2012) κ. Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, οπότε μάλλον δεν θα χρειαστεί να παρακαμφτεί η προτίμηση. Θυμίζουμε εδώ ότι τόσο ο κ. Τζαβέλλας όσο και η εισαγγελέας ΕΥΠ κ. Βλάχου επικαλέστηκαν μια απλή γνωμοδότηση του Αρείου Πάγου (2011) έτσι ώστε να μην καταθέσουν στην Επιτροπή Θεσμών της Βουλής για το σκάνδαλο των υποκλοπών και τις χιλιάδες παρακολουθήσεις «εθνικά υπόπτων» πολιτικών, δημοσιογράφων, δικαστικών στρατιωτικών κλπ.

Μεταξύ των τριών πρώτων εξελέγη και ο αδελφός του υπουργού Δικαιοσύνης, εισαγγελέας Β. Φλωρίδης, η υποψηφιότητα του οποίου δεν μπορεί πάρα να είναι τουλάχιστον άκομψη, λόγω πρώτου βαθμού συγγένειας.

Αναμένοντας σύντομα την οριστική επιλογή της κυβέρνησης και στη συνεχεία της διάσκεψης των προέδρων της Βουλής όπου πλειοψηφεί φυσικά η Νέα Δημοκρατία, τον δρόμο της αποχώρησης έχουν ήδη πάρει η πρόεδρος και η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κυρίες Γ. Αδειλίνη και Ι. Κλάπα-Χριστοδουλέα, αφήνοντας στους πολίτες τις όποιες εντυπώσεις από τα πεπραγμένα τους.

Εμείς για την κα Κλάπα κρατάμε ότι ως εφέτης είχε διενεργήσει με τη συνάδελφό της Μαρία Δημητροπούλου την ανάκριση για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής, που αποτέλεσε και τη βάση για τη μεγάλη δίκη. Δυστυχώς κρατάμε και την ευθεία παρέμβασή της με την παραγγελία πειθαρχικής δίωξης -εν μέσω σφοδρών αντιδράσεων- στους δικαστές στην υπόθεση της πολεοδομίας Ρόδου. Η κα Κλάπα διαφώνησε με την απόφαση για τη μη προφυλάκιση σε μια ήσσονος σημασίας υπόθεση διαφθοράς αλλά δεν βρήκε λέξη να πει για όλες τις άλλες καραμπινάτες υποθέσεις ατιμώρητης διαφθοράς και κυρίως για τις κραυγαλέες ετσιθελικές αθρόες προφυλακίσεις με βάση ιδεοληψίες και αστυνομικά σενάρια με σακούλες σκουπιδιών.

Αρνητικές εντυπώσεις προκάλεσαν στους πολίτες και οι μονομερείς επικλήσεις της ηγεσίας του Αρείου Πάγου για σεβασμό του θεσμού της δικαιοσύνης στην υπόθεση των Τεμπών αλλά και στην υπόθεση του σκανδάλου των υποκλοπών. Η κα Αδειλίνη, τον Οκτώβριο του 2023 είχε αφαιρέσει απροσχημάτιστα τη δικογραφία των υποκλοπών από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών αναθέτοντάς την κατεπειγόντως μάλιστα στον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αχιλλέα Ζήση ο οποίος επί της ουσίας δεν είδε κανένα σκάνδαλο υποκλοπών και καμία εμπλοκή της ΕΥΠ με το Predator (Κώστας Ζαφειρόπουλος, «Ο Ζήσης τίναξε το πόρισμα στον αέρα», «Εφημερίδα των Συντακτών», 2.8.2024). Όλα καλώς καμωμένα!

Σε ό,τι αφορά τα Τέμπη, η κα Αδειλίνη έσπευσε να παρέμβει κατεπειγόντως για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες περιελήφθησαν στο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ τα συμπεράσματα για την πυρόσφαιρα. Όλα τα υπόλοιπα τεκταινόμενα και τα μπαζώματα στο έγκλημα των Τεμπών προφανώς δεν την αναστάτωσαν.

Η ίδια είχε επίσης προσπαθήσει να διαψεύσει τις παράνομες επαναπροωθήσεις ενώ η αναφορά του επιτρόπου του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Μάικλ Ο’ Φλάερτι την άφηνε απολύτως έκθετη. (Δημήτρης Αγγελίδης, «Έκθετη η Γ. Αδειλίνη για τις επαναπροωθήσεις», «Εφημερίδα των Συντακτών», 7.5.2025).

Θυμίζουμε ότι με βουτιά στην επετηρίδα επελέγησαν οι δύο δικαστικές λειτουργοί ενώ η κα Κλάπα ήταν πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου που λίγους μήνες πριν είχε κρίνει ένοχο για παράβαση καθήκοντος τον πρώην υπουργό Νίκο Παππά.

Έχει σημασία εδώ να σταθούμε και στην πρόσφατη για το θέμα της εκλογής ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, η οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Τυχόν παράκαμψη του εκλογικού αποτελέσματος με οποιοδήποτε επιχείρημα θα αποτελούσε σημαντική οπισθοδρόμηση και περιφρόνηση της απόφασης της Ολομέλειας. Τονίσαμε και κατά τη διαδικασία ψήφισης της σχετικής νομοθετικής διάταξης, πως η γνώμη των δικαστικών λειτουργών πρέπει να γίνει δεσμευτική για την Κυβέρνηση η οποία στη συνέχεια θα επιλέγει μεταξύ των εκλεγέντων, να καταργηθεί η διαδικασία ακρόασης των υποψηφίων ενώπιον της Βουλής και στην εκλογική διαδικασία να συμμετέχουν οι δικαστικοί λειτουργοί όλων των βαθμών Δικαιοδοσίας». Η ΕνΔΕ, η οποία όπως είναι γνωστό δεν μασά τα λόγια της ούτε αποφεύγει να δει τα τρωτά σημεία του θεσμού της δικαιοσύνης, στις 19 Ιουνίου μαζί με την Ολομέλεια των δικηγορικών Συλλόγων διοργανώνουν Επιστημονική ημερίδα με θέμα την «Δικαστική Ανεξαρτησία» ( Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων).

πηγή

Προσκλητήριο απευθύνουν

η ανεξάρτητη κίνηση πολιτών Γη & Ελευθερία και η 

η Κίνηση για την Προστασία και Ανάδειξη του Μεγάλου Ρέματος Ραφήνας

για τη συμμετοχή στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα και σε αμέτρητες ακόμα πλατείες πόλεων στη χώρα και το εξωτερικό με αξίωση την απονομη δικαιοσύνης για ένα φρικτό έγκλημα που η εξόφθαλμη απόπειρα συγκάλυψης του από ενορχηστρωμένα συμφέροντα, το καθιστά ακόμα φρικωδέστερο.

Κλείστε άμεσα τη θέση σας στο πούλμαν (οδηγίες στην αφίσα)

Δημοσιεύουμε κείμενο - επιστολή προς την ανεξάρτητη δημοτική κίνηση "Γη & Ελευθερία" του ιδιοκτήτη ακινήτου στο Κόκκινο Λιμανάκι της Ραφήνας, Δ. Τσιαμπούρη, σχετικά με την ύβρη που διάπράττει ο δήμος Ραφήνας Πικερμίου με το δικόγραφο του στην παρέμβαση του υπέρ του υπουργείου, στη δίκη στο ΣτΕ για το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο που προωθείται. Η ύβρις είναι καταφανέστατη και χαρακτηρίζει τον συγκεκριμένο δήμο από τον καιρό της φονικής πυρκαγιάς του 2018. Ο λόγος στον Δ. Τσιαμπούρη

Ο δήμος Ραφήνας-Πικερμίου επ’ ευκαιρία των δικών στο ΣτΕ για το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΕΠΣ) στην περιοχή του, κατόπιν της πύρινης τραγωδίας του 2018 με πάνω από 100 νεκρούς, σε έγγραφη παρέμβασή του (επισυνάπτεται, δείτε σελ. 5) αντί να αναγνωρίσει τις ευθύνες του, τις μετακυλίει στους ίδιους τους πολίτες, πολλοί από τους οποίους θύματα της τραγωδίας.

Ειδικότερα, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, ισχυρίζεται με το δικόγραφό του ότι τα περισσότερα θύματα της τραγωδίας εγκλωβίστηκαν στις αυτοσχέδιες κλίμακες που υπάρχουν στην περιοχή και οδηγούν στην ακτή. Εντελώς ανακριβές, διότι όλοι γνωρίζουμε ότι εκείνοι που έχασαν την ζωή τους στο οικόπεδο της Αργυρής Ακτής, την έχασαν επειδή δεν μπόρεσαν στις συνθήκες πανικού από την φωτιά και την αιθάλη, ως μη γνώστες της περιοχής, να βρουν την κλίμακα που θα τους έδινε διέξοδο στη θάλασσα.

Επισυνάπτεται το αναφερόμενο δικόγραφο με τις σχετικές επιγραμμίσεις

Οι ισχυρισμοί του Δήμου είναι ύβρις προς τους εκατοντάδες πολίτες που μέσω των κλιμάκων αυτών διασώθηκαν από τη φωτιά και, πολύ περισσότερο, ύβρις προς τα ίδια τα θύματα της φωτιάς που αφέθηκαν απροστάτευτα, επειδή ο Δήμος δεν έλαβε τα μέτρα που όφειλε, να κατασκευάσει, μεταξύ άλλων, και να σημάνει τις απαραίτητες προσβάσεις προς την θάλασσα.

Και για να φτάσουμε στο δια ταύτα ο Δήμος αναφέρει, με προκλητική αλαζονεία, σχετικά με τις ενστάσεις πολιτών για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις κατασκευών στα ευαίσθητα πρανή προς την παραλία, ότι «...δεν υπάρχει είδος υποδομής που δεν είναι δυνατόν να κατασκευαστεί». Μάλιστα Δήμαρχε κυρία Τσεβά: Όλα είναι δυνατόν να κατασκευαστούν αν δεν ληφθούν υπόψη οι οικονομικές επιβαρύνσεις και οι περιβαλλοντικές συνέπειες.

Ο Δήμος δεν επιτρέπεται να λειτουργεί με τόση αμετροέπεια.

Η Διοίκηση συχνά μετά από μια φυσική ή τεχνική καταστροφή συνηθίζει να ρίχνει τις αιτίες σε τυχαίους παράγοντες ή και στα ίδια τα θύματα, χωρίς να αναγνωρίζει πρώτα από όλα την ευθύνη της για τις ενέργειες ή τις παραλείψεις της ιδίας που οδήγησαν στις τραγωδίες.

Με εκτίμηση

Δημήτρης Τσιαμπούρης, ιδιοκτήτης ακινήτου στην περιοχή Κόκκινο Λιμανάκι