«Για ποιάν Ιθάκη και ποιο τέρμα μου μιλάς.

Ό,τι ονειρεύτηκες ποτέ δεν το πουλάς.

Για ό,τι αγωνίστηκες θα το `βρεις στα χαλάσματα.

Καινούργιος κόσμος θα `ναι μόνο τα φαντάσματα

Ετοιμαζόταν από χρόνια το Κακό.

Κανείς δεν είδε κάτι το σημαδιακό.

Όσοι μιλούσανε σωστά τους κοροϊδεύανε.

Γίνανε στόχος των ληστών. Τους σημαδεύανε.

Κι εσύ μιλάς για μιαν Ιθάκη ουτοπία.

Κουφέτα γάμου, τα γαλάζια της τοπία…»

Μάνος Ελευθερίου, από το δίσκο του Σταύρου Ξαρχάκου “7 Ελεγείες και Σάτυρες” (2017)

 

 

Ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να επιστρέψει στο 2015. Όχι για να κάνει αυτοκριτική, αλλά για να κάνει κριτική σε όλους τους υπόλοιπους

Ας επιστρέψουμε κι εμείς λοιπόν. Σχεδόν χωρίς κρίσεις – μόνο με ημερολογιακή παράθεση γεγονότων. Εμείς θα πάμε και λίγο πιο πίσω. Τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καβαλήσει το κύμα που ξεσήκωσε η λαϊκή οργή και φσινόταν ως η σίγουρη εναλλακτική απέναντι στα δύο κόμματα που χρεοκόπησαν τη χώρα και φτωχοποίησαν το λαό της

Τότε που ο Αλέξης Τσίπρας έλεγε πολλά - για τα οποία δεν έκανε την αυτοκριτική του

 

Νοέμβριος του 2012 - Με ένα νόμο, σε ένα άρθρο

Αλέξης Τσίπρας: "Το πρόγραμμα δεν βγαίνει και το χρέος δεν είναι βιώσιμο"

 

 

Αλέξης Τσίπρας: " Η μόνη ρεαλιστική και σωτήρια εναλλακτική πρόταση είναι η κατάργηση με ένα νόμο και σε ένα άρθρο, όλων των μέτρων λιτότητας"

 

 

Απρίλιος του 2014: Go back κυρία Μέρκελ

Πρωθυπουργός είναι ο Aντώνης Σαμαράς και η Άνγκελα Μέρκελ επισκέπτεται τη χώρα μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι προ των πυλών της κυβερνητικής εξουσίας, ο Αλέξης Τσίπρας πρωτοστατεί σε διαδηλώσεις και δηλώσεις

Από τη Μυτιλήνη, όπου βρίσκεται εκείνες τις ημέρες, εκτοξεύει την περίφημη φράση: «Go back κυρία Μέρκελ, go back κύριε Σόιμπλε, Go back κυρίες και κύριοι της συντηρητικής νομενκλατούρας της Ευρώπης. Go back κύριοι της τρόικας. Η Ελλάδα δεν είναι πειραματόζωο»

 

 

 Δεκέμβριος του 2014: Νταούλια και ζουρνάδες

Σε προεκλογική συγκέντρωση στο Ηράκλειο της Κρήτης, ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει ότι αυτός θα βαράει το ζουρνά και οι αγορές θα χορεύουν στο ρυθμό του

«Μας λένε ότι οι αγορές θα τιμωρήσουν τους Έλληνες αν δεν ψηφίσουν αυτό που οι ίδιες επιθυμούν. Μας λένε ότι θα μας τιμωρήσει επίσης η Ευρώπη. Οι αγορές κάνουν τη δουλειά τους. Δουλειά τους είναι να κερδίζουν κι εμείς κάνουμε τη δουλειά μας. Δουλειά μας είναι να εξυπηρετούμε τα συμφέροντα του ελληνικού λαού …

«Εμείς θα παίζουμε το ζουρνά κι αυτοί θα χορεύουν. Κι επειδή είμαστε στην Κρήτη, θα παίζουμε τη λύρα και θα χορεύουν πεντοζάλη οι αγορές»

 

 

25 Ιανουαρίου 2015: Ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται κυβέρνηση

:Ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται πρώτο κόμμα με 36,34% και 149 έδρες και σχηματίζει κυβέρνηση συνεργασίας με το κόμμα «Ανεξάρτητοι Έλληνες» του Πάνου Καμμένου που συγκέντρωσε 4,75% και 13 έδρες. Την πρωθυπουργία αναλαμβάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Κεντρική δέσμευση η αλλαγή της πολιτική λιτότητας και αναδιαπραγμάτευση χρέους/μνημονίου

 

26 Ιανουαρίου: Καισαριανή

Ο Αλέξης Τσίπρας ορκίζεται πρωθυπουργός με πολιτικό όρκο – για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία - και την ίδια ημέρα πηγαίνει στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής για να αποτίσει φόρο τιμής στους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές του 1944

 

30 Ιανουαρίου 2015: Μόλις σκότωσες την τρόικα

Ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης συναντά στην Αθήνα τον τότε επικεφαλής του Eurogroup και υπουργό Οικονομικών της Ολλανδίας, Γερούν Ντάισελμπλουμ και δηλώνει πως η ελληνική κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να μη συνεχίσει την εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής στρατηγικής και να μη συνεργαστεί με τη “σαθρά δομημένη επιτροπή” της τρόικα. Ο Ντάισελμπλουμ αιφνιδιάζεται δυσάρεστα και αποχωρώντας λέει στον έλληνα ομόλογό του: “Mόλις σκότωσες την τρόικα”

 

 

Ο Γιάνης Βαρουφάκης, με την αντισυμβατική του στάση, γίνεται παγκόσμιος σταρ. Ακόμη και τραγούδια ενέπνευσε σε Γερμανούς - όπως τα παρακάτω που σατιρίζουν όλες τις πλευρές και εν πάσει περιπτώσει αποτυπώνουν το κλίμα της εποχής 

 

 

 

16 Φεβρουαρίου 2015: Ο Αλέξης Τσίπρας απολογείται για μια γελοιογραφία

Ο Σόιμπλε μπαίνει στο στόχαστρο των γελοιογράφων και ο Αλέξης Τσίπρας νιώθει την ανάγκη να απολογηθεί. Μιλώντας στην Κ.Ο, αναφέρεται  σε ένα σκίτσο του Τάσου Αναστασίου, γελοιογράφου της Αυγής, ασκώντας του κριτική. Η γελοιογραφία είχε σαν κεντρικό ήρωά της τον Β.Σόιμπλε

 

«Δεν μας χωρίζει τίποτα με τον γερμανικό λαό και δεν βοηθά ένα εκατέρωθεν κλίμα αντιπαράθεσης που κάποιοι διαμορφώνουν. Όπως δεν βοηθά και δεν μας εκφράζει το προκλητικό πολιτικό μήνυμα που εξέπεμψε μια ατυχής γελοιογραφία που απεικόνιζε τον Σόιμπλε με στολή ναζί. Ήταν μια ατυχέστατη στιγμή που δεν εκφράζει σε καμία περίπτωση την ελληνική κυβέρνηση και τον ελληνικό λαό».

 

20 Φεβρουαρίου 2015: Παράταση της δανειακής σύμβασης

Ύστερα από συνεχείς διαπραγματεύσεις, επιτυγχάνεται προκαταρκτική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και δανειστών. Αφορά τετράμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης, με την ελληνική κυβέρνηση να αναλαμβάνει την υποχρέωση υποβολής λίστας μεταρρυθμίσεων ώστε να εγκριθεί η καταβολή της τελευταίας δόσης, να επαναλαμβάνει τη δέσμευση αποπληρωμής προς όλους τους πιστωτές και να παραιτείται από “μονομερείς ενέργειες”

 

25 Φεβρουαρίου 2015: Η Τρόικα πιέζει

H ελληνική κυβέρνηση στέλνει λίστα μεταρρυθμίσεων στο Eurogroup. Στους επόμενους μήνες η Τρόικα είτε θα ζητά αλλαγή μέτρων είτε επιβολή νέων, με την ελληνική πλευρά να υποχωρεί διαρκώς

 

6 Μαρτίου 2015: Αποπληρωμή δόσης στο ΔΝΤ

Aποπληρώνεται η δόση των 310 εκ. ευρώ προς το ΔΝΤ

 

18 Μαρτίου 2015: Η Τρόικα δεν ανέχεται  "μονομερείς ενέργειες"

Το EuroWorking Group χαρακτηρίζει μονομερή ενέργεια την ψήφιση του νομοσχεδίου για την ανθρωπιστική κρίση και για τις 100 δόσεις και ζητά από την κυβέρνηση Τσίπρα να το αποσύρει. Αν και τελικά ψηφίζεται από τη Βουλή, ύστερα από διευκρινιστικές δηλώσεις ευρωπαίων αξιωματούχων ότι το ζήτημα θα έπρεπε πρώτα να συζητηθεί με τους “θεσμούς”, το μήνυμα που στέλνεται στην ελληνική κυβέρνηση είναι “δεν θα κάνετε ό,τι θέλετε”

 

 

25 Μαρτίου 2015: Νέες πιέσεις από την Τρόικα

Από το EuroWorking Group τίθεται ξανά η απαίτηση για κατάθεση νέας λίστας μέτρων ώστε να εκταμιευτεί το ποσό των 1,2 δις ευρώ από τον ESM

 

 

5 Απριλίου 2015: Φήμες για παρεμβάσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων

Σε άρθρο των Financial Times αναφέρεται πως Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ζητούν την αποπομπή από τον ΣΥΡΙΖΑ της “άκρας Αριστεράς” του και σχηματισμό κυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι για την επίτευξη συμφωνίας

 

8 Απριλίου 2015: Επίσκεψη στη Μόσχα

Ο Τσίπρας - μαζί με μεγάλη αντιπροσωπεία - επισκέπτεται τη Μόσχα, προβαίνοντας σε μια κίνηση που οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι την εκλαμβάνουν ως επιθετική πρώτον γιατί οι σχέσεις Ευρώπης-Ρωσίας δεν είναι καλές (έχουν ξεκινήσει οι κυρώσεις λόγω Κριμαίας) και δεύτερον – και σημαντικότερο - μια πιθανή συμφωνία για οικονομική βοήθεια από τη Ρωσία ανεξάρτητα από την Τρόϊκα δεν θα μπορούσε να γίνει ανεκτή. Η συνάντηση καταλήγει σε συμφωνία για τα ενεργειακά και ανάπτυξη εμπορικών σχέσεων

 

 

 

9 Απριλίου 2015: Αποπληρωμή δόσης στο ΔΝΤ

Η ελληνική κυβέρνηση προχωρά στην αποπληρωμή μιας ακόμα δόσης στο ΔΝΤ χωρίς να έχει επιτευχθεί συμφωνία

 

24 Απριλίου 2015: Σύνοδος της Ρίγα

Στο Eurogroup που συγκαλείται στη Ρίγα της Λετονίας το κλίμα είναι συγκρουσιακό. Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια για την "αργή πρόοδο". Η Τρόικα αναφέρει πως η ελληνική πρόταση είναι ανεπαρκής και ο Γιάνης Βαρουφάκης βρίσκεται στο στόχαστρο των δανειστών

Κατόπιν αυτού, η ελληνική κυβέρνηση αποφασίζει να αποσύρεοι τον Γιάννη Βαρουφ'άκη από την κεντρική διαπραγμάτευση - παρόλο που εξακολουθεί να είναι υπουργός Οικονομικών - και τη θέση του στις διαπραγματεύσεις παίρνει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος

 

 

Υπερψηφίζεται στη Βουλή η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) για τη μεταφορά των ταμειακών διαθέσιμων των Φορέων της Γενικής Κυβέρνησης στην Τράπεζα της Ελλάδας. Δημιουργείται έτσι τεχνητή ρευστότητα με εσωτερικό δανεισμό για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις

 

29 Απριλίου 2015: Πρώτη νύξη για δημοψήφισμα

Στο κεντρικό άρθρο της η Αυγή, “προειδοποιεί” ότι αν δεν επέλθει ένας έντιμος συμβιβασμός, το λόγο θα λάβει ο λαός με δημοψήφισμα

 

7 Μαΐου 2015: Η ελληνική πλευρά εκφράζει αισιοδοξία

Σε συνέντευξή του στον Guardian, ο Γιάννης Δραγασάκης δηλώνει την αισιοδοξία του για συμφωνία στο ερχόμενο Eurogroup. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Βαρουφάκης δηλώνει στο BBC ότι “η συμφωνία θα κλειστεί εντός 2 εβδομάδων”

 

11 Μαΐου 2015: Αποπληρωμή δόσης στο ΔΝΤ

Η ελληνική κυβέρνηση προχωρά στην αποπληρωμή 750 εκ ευρώ δανείου σε ΔΝΤ. O ΣΥΡΙΖΑ εξαπολύει βολές στον Στουρνάρα της Τράπεζας της Ελλάδας (ΤτΕ) για υπονόμευση του έργου της κυβέρνησης. Παράλληλα, η ΚΕΔΕ αρνείται να εφαρμόσει την ΠΝΠ και να μεταβιβάσει τα αποθεματικά της στην ΤτΕ. Ακόμη μία συνεδρίαση του Eurogroup καταλήγει χωρίς συμφωνία

 

24 Μαΐου 2015: "Οι άνθρωποι είναι πάνω από το χρέος"

Συνεδριάζει η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ. Στην απόφασή της σημειώνεται: “Αν συνεχιστεί η πιστωτική ασφυξία και τα πράγματα οδηγηθούν σε οριακό σημείο, ας μην έχει κανείς αμφιβολία ότι η πληρωμή μισθών και συντάξεων έχει απόλυτη προτεραιότητα έναντι των δόσεων των δανείων. Οι άνθρωποι είναι πάνω από το χρέος”

 

28 Μαΐου 2015: Το ΔΝΤ ζητά την απόλυση των επαναπροσληφθεισών καθαριστριών

Το ΔΝΤ ζητάει να παρθεί πίσω η επαναπρόσληψη των καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών. Η Τρόικα διαρκώς πιέζει για επίτευξη συμφωνίας, ενώ διαρκώς ζητάει αλλαγές σε επιμέρους μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για Grexit

 

2 Ιουνίου: Απόρριψη νέου ελληνικού σχεδίου

Η ελληνική κυβέρνηση καταθέτει νέο σχέδιο. Οι δανειστές αντιπροτείνουν κατάργηση ΕΚΑΣ, μείωση συντάξεων και αύξηση ΦΠΑ στο ρεύμα - προτάσεις που δεν γίνονται δεκτές από την ελληνική πλευρά

 

5 Ιουνίου 2015: Αποπληρωμή δόσης 1,2 δις στο ΔΝΤ

Αποπληρώνεται δόση 1,2 δισ ευρώ στο ΔΝΤ

 

8 Ιουνίου 2015: Ανησυχία στη σύνοδο των G7

Το ελληνικό ζήτημα συζητιέται εκτός ατζέντας στη Σύνοδο των G7. Οι ΗΠΑ διατυπώνουν την ανησυχία τους για τυχόν αποσταθεροποίηση της Ευρωπαϊκής οικονομίας, η οποία θα συμπαρασύρει και την παγκόσμια οικονομία

 

14 Ιουνίου 2015: Απόρριψη των ελληνικών συμπληρωματικών προτάσεων

Η ελληνική αντιπροσωπεία καταθέτει συμπληρωματικές προτάσεις, τις οποίες απορρίπτουν οι “θεσμοί”, διακόπτοντας τις διαπραγματεύσεις και επιμένοντας στις δικές τους προτάσεις αύξησης του ΦΠΑ και μειώσεων στις συντάξεις

 

18 Ιουνίου 2015: Αδιέξοδο στο Eurogroup

Το Eurogroup για ακόμη μια φορά δεν καταλήγει σε συμφωνία

Οι ελληνικές αρχές δηλώνουν ότι οι προτάσεις τους είναι βιώσιμες και ζητούν θετική πολιτική βούληση από την απέναντι μεριά

Το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του ζητά μονομερή διαγραφή του χρέους, ρήξη με την ΕΕ και το κεφάλαιο.

Συγκέντρωση στην Αθήνα των “Μένουμε Ευρώπη”

 

19 Ιουνίου 2015: Ανησυχία στο NATO

Στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, διατυπώνεται η άποψη ότι πιθανό Grexit θα είναι κίνδυνος ασφάλειας για το ΝΑΤΟ

Ο Αλέξης Τσίπρας, στο Διεθνές Οικονομικό Φόρουμ της Αγ. Πετρούπολης, τοποθετεί το πρόβλημα της Ελλάδας ως ευρωπαϊκό πρόβλημα

 

24 Ιουνίου 2015: Τελεσίγραφο της Τρόικα

Το βράδυ της 24ης Ιουνίου, στο έκτακτο Eurogroup, η Τρόικα, με μορφή τελεσιγράφου, δίνει προθεσμία στην ελληνική κυβέρνηση να αποδεχτεί τη συμφωνία που της προτείνει μέχρι  το μεσημέρι της επομένης, Πέμπτης 25 Ιουνίου

 

25 Ιουνίου 2015: Η εληνική αντιπροσωπεία αποχωρεί από το Eurogroup

Η πρόταση που καταθέτουν η ΕΚΤ, η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν γίνεται δεκτή από την ελληνική αντιπροσωπεία η οποία αποχωρεί

 

26 Ιουνίου 2015:  Ανακοινώνεται το δημοψήφισμα

Συγκαλείται υπουργικό συμβούλιο και το ίδιο βράδυ, χαράματα προς 27η Ιουνίου, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοινώνει, αιφνιδιαστικά, την απόφασή του να γίνει δημοψήφισμα, καλώντας τους Ελληνες πολίτες να τοποθετηθούν στο ερώτημα:

«Πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας, το οποίο κατέθεσαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25.06.2015 και αποτελείται από δύο μέρη, τα οποία συγκροτούν την ενιαία πρότασή τους;

Το πρώτο έγγραφο τιτλοφορείται «Reforms for the completion of the Current Program and Beyond» («Μεταρρυθμίσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και πέραν αυτού») και το δεύτερο «Preliminary Debt sustainability analysis» («Προκαταρκτική ανάλυση βιωσιμότητας χρέους»)

Όσοι από τους πολίτες της χώρας απορρίπτουν την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν: ΔΕΝ ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ/ΟΧΙ

Όσοι από τους πολίτες της χώρας συμφωνούν με την πρόταση των τριών θεσμών ψηφίζουν: ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ/ΝΑΙ»

Το Eurogroup σε νέα συνεδρίαση του αποφασίζει τη μη παράταση του προγράμματος στήριξης στην Ελλάδα πέραν της 30/6

 

27 Ιουνίου 2015: H ελληνική Βουλή εγκρίνει τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος

27/6/2015: To Σάββατο 27 Ιουνίου προς Κυριακή 28 Ιουνίου, στην ονομαστική ψηφοφορία που διεξάγεται στη Βουλή, 178 βουλευτές ψηφίζουν υπέρ της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος και 120 κατά, ενώ δύο βουλευτές δεν ψηφίζουν  

Υπέρ της διεξαγωγής ψηφίζουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ καθώς και βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Η Νέα Δημοκρατία μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι ψηφίζουν κατά, ενώ το ΚΚΕ τάχθηκε συνολικά κατά, ζητώντας να συμπεριληφθεί στο δημοψήφισμα η πρότασή του για αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και για κατάργηση όλων των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, ωστόσο η πρόταση αυτή απορρίπτεται

 

28 Ιουνίου 2015: Capital controls

Ύστερα από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να μην αυξήσει το ποσό της ρευστότητας που χορηγούσε στις ελληνικές τράπεζες μέσω ELA (Μηχανισμός Επείγουσας Παροχής Ρευστότητας) το υπουργικό συμβούλιο στην Αθήνα κηρύσσει  “τραπεζική αργία” το διάστημα έως και την επομένη του δημοψηφίσματος, στις 6 Ιουλίου, επιβάλλοντας τα λεγόμενα “capital controls”

Πιο συγκεκριμένα, ανακοινώνεται ότι από το πρωί της επομένης, Δευτέρας 29 Ιουνίου: «οι τράπεζες θα παραμείνουν κλειστές μέχρι και τη Δευτέρα 6 Ιουλίου, σύμφωνα με την σχετική πράξη νομοθετικού περιεχομένου. (…) Από το μεσημέρι της 29 Ιουνίου θα λειτουργούν τα ATM με ημερήσιο όριο ανάληψης 60€ ανά κάρτα, που αντιστοιχούν σε 1.800€ το μήνα»

 

29 Ιουνίου 2015: Ουρές στις τράπεζες και ανησυχία

Οι τράπεζες είναι κλειστές και έξω από αυτές χιλιάδες πολίτες σε όλη τη χώρα, μη εξοικειωμένοι με τις ηλεκτρονικές συναλλαγές, περιμένουν στην ουρά των ΑΤΜ για να κάνουν ανάληψη μετρητών

 

 

Αναταραχή στα χρηματιστήρια

Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Σούλτς δηλώνει ότι θα κάνει εκστρατεία υπέρ του ΝΑΙ, ενώ ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, δήλωσε ότι «στο δημοψήφισμα οι Έλληνες πολίτες καλούνται να απαντήσουν αν θα παραμείνουν στο Ευρώ ή θα επιστρέψουν στην δραχμή», μια άποψη που συμμερίστηκαν οι κυβερνήσεις των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης, όπως της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Γαλλίας

 

30 Ιουνίου 2015: Λήγει το πρόγραμμα στήριξης

Λήγει το πρόγραμμα στήριξης. Το αίτημα Τσίπρα για ανανέωση απορρίπτεται από το Eurogroup και η δόση προς το ΔΝΤ που λήγει την ίδια μέρα δεν αποπληρώνεται

 

2 Ιουλίου 2015: Τα ΜΜΕ συντάσσονται υπέρ του ΝΑΙ

Οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν τη νίκη του ΝΑΙ. Υπέρ του ΝΑΙ συντάσσονται επίσης Τα συστημικά μέσα συντάσσονται αναφανδόν υπέρ του ΝΑΙ. Χαρακτηριστική έχει μείνει η αμίμητη φράση της δημοσιογράφου Σαράφογλου στο συνομιλητή της ηθοποιό Κλέωνα Γρηγοριάδη στο MEGA: “Τι φταίμε εμείς που όλες οι κοινωνικές ομάδες είναι με το ΝΑΙ;”

 

Χαρακτηριστικές είναι οι αήθεις επιθέσεις -σε σημείο αισχρής προπαγάνδας -  που δέχονται από τα συστημικά ΜΜΕ τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που εμφανίζονται "αδιάλλακτα"  

 

 

 

3 Ιουλίου 2015: Διάγγελμα του Αλέξη Τσίπρα και συγκεντρώσεις

Διάγγελμα του Αλέξη Τσίπρα , με το οποίο καλεί τους πολίτες να ψηφίσουν υπέρ του ΟΧΙ

 

 

 

Τεράστια συγκέντρωση πραγματοποιείται στην πλατεία Συντάγματος υπέρ του ΟΧΙ, πολλαπλάσια της αντίστοιχης υπέρ του ΝΑΙ που πραγματοποιείται την ίδια ώρα στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Τα Μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν ως ισοδύναμες τις συγκεντρώσεις.

Οι εικόνες προδίδουν την εμφανή διαφοροποίηση των δύο κοινών

 

 

 

 

 

Όλες οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν, ακόμη και την τελευταία στιγμή, έστω και μικρή επικράτηση του ΝΑΙ

 

 

5 Ιουλίου 2015: Μεγάλη νίκη του ΟΧΙ

Με συμμετοχή που αγγίζει το 62%, προσέρχονται στις κάλπες περίπου 6 εκατομμύρια πολίτες. Το 61,31% αυτών ψηφίζει υπέρ του «ΟΧΙ» και 38,69% ψηφίζει υπέρ του «ΝΑΙ»

 

 

Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ χαρακτηρίζει απογοητευτικό το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ενώ ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε δηλώνει πως είναι επιλογή των Ελλήνων να μη θέλουν να συνεχίσουν εντός Ευρωζώνης.

Ο Αντώνης Σαμαράς γνωστοποιεί την παραίτησή του από την ηγεσία της Ν.Δ και ορίζεται μεταβατικός πρόεδρος της ΝΔ ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης, ο οποίος δηλώνει απειλητικά “οι πολίτες της αστικής τάξης περιμένουμε τον κ. Τσίπρα να φέρει την συμφωνία εντός 48 ωρών”

Στην πλατεία Συντάγματος και άλλα κεντρικά σημεία της χώρας στήνονται χοροί σε πανηγυρικό κλίμα, χωρίς να γνωρίζουν αυτά που πρόκειται να συμβούν μέσα σε λίγες μόλις ώρες

 

 

Ο Αλέξης Τσίπρας, σε διάγγελμά του, δηλώνει πως ερμηνεύει το “ΟΧΙ” ως εντολή του ελληνικού λαού για επίτευξη συμφωνίας και όχι ρήξης, παγώνοντας τα χαμόγελα στα χείλη των μελών στα κατά τόπους γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ

 

 

Ο Γιάνης Βαρουφάκης, με έντονα καταγγελτικό λόγο για τη στάση των δανειστών, αλλά και με αιχμές κατά του Αλέξη Τσίπρα, που δήλωσε πως η αποχώρηση Βαρουφάκη ίσως βοηθήσει στην επίτευξη συμφωνίας, παραιτείται από υπουργός Οικονομικών και τη θέση του παίρνει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Όσοι έχουν πολιτικό αισθητήριο αντιλαμβάνονται για το τι θα επακολουθήσει – όπως και το ότι όλα είχαν προαποφασιστεί άσχετα με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος

 

6 Ιουλίου 2015: Συμβούλιο πολιτικών αρχηγών

Συγκαλείται συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών,  στο οποίο συμμετέχουν οι: Αλέξης Τσίπρας (ΣΥΡΙΖΑ), Βαγγέλης Μεϊμαράκης (Νέα Δημοκρατία), Σταύρος Θεοδωράκης (Ποτάμι), Δημήτρης Κουτσούμπας (ΚΚΕ), Πάνος Καμμένος (Ανεξάρτητοι Έλληνες), Φώφη Γεννηματά (ΠΑΣΟΚ). Όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, πλην του Δημήτρη Κουτσούμπα, υπογράφουν κοινή δήλωση σύμφωνα με την οποία το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν αποτελεί λαϊκή εντολή για ρήξη.

Ξεκινά νέος κύκλος πολυήμερων διαπραγματεύσεων μεταξύ δανειστών και ελληνικής κυβέρνησης.

 

13 Ιουλίου 2015: Συμφωνία με τους δανειστές

Ύστερα από 17 ώρες διαπραγματεύσεων, το πρωί της 13ης Ιουλίου, h ελληνική κυβέρνηση και oi δανειστές φτάνουν σε συμφωνία, η οποία επικυρώνεται από την ελληνική βουλή στις 15 προς 16 Ιουλίου, με 229 «ναι», 64 «όχι» και 6 «παρών». Παρά την αποδοχή της συμφωνίας με μεγάλο ποσοστό, το κλίμα στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν ιδαίτερα βαρύ, καθώς 32 βουλευτές του ψήφισαν «ΟΧΙ», 6 δήλωσαν «παρών» και είχε και μία απουσία.

Παρόλα αυτά, η κυβερνητική συνοχή δεν κατέβηκε κάτω από τους 120 βουλευτές (110+13 των ΑΝΕΛ του Καμμένου) - ένα όριο που είχαν θέσει για να μην παραιτηθεί η κυβέρνηση

Λίγες ανεξάρτητες φωνές αντιδρούν και απορούν

 

 

 

 

13 προς 14 Αυγούστου 2015: Εγκρίνεται το τρίτο Μνημόνιο

H ελληνική βουλή εγκρίνει το τρίτο Μνημόνιο με 222 ΝΑΙ, 64 ΟΧΙ και 11 ΠΑΡΩΝ. Τη συμφωνία ψήφισαν ομόφωνα η Ν.Δ., το Ποτάμι, το ΠΑΣΟΚ και οι ΑΝΕΛ. Ως ειρωνεία, ειπώθηκε κατόπιν ότι "το αριστερό μνημόνιο είναι ισχυρότερο των άλλων προηγούμενων δύο, αφού ψηφίστηκε με 229 βουλευτές, ενώ το πρώτο μνημόνιο με 172 και το δεύτερο 199 βουλευτές"

Αξίζει να τονιστεί ιδιαίτερα πως η κυβερνητική συνοχή έπεσε κάτω και από το φραγμα των 120 εδρών. Από τους 149 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, το τρίτο Μνημόνιο ψήφισαν ΜΟΝΟΝ οι 106, καθώς 32 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος ψήφισαν ΌΧΙ και 11 δήλωσαν «παρών». ήταν πλέον σαφές ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν μπορούσε να συνεχίσει κάτω από αυτές τις συνθήκες

 

 

 

20 Αυγούστου: Εκλογές ξανά

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, με διάγγελμά του, προκηρύσσει πρόωρες εθνικές εκλογές.

Στις 21 Αυγούστου 2015, 25 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ανεξαρτητοποιούνται και σχηματίζουν το αντιμνημονιακό κόμμα «Λαϊκή Ενότητα». Μετά την παραίτηση της κυβέρνησης και σύμφωνα με το Σύνταγμα δόθηκαν διερευνητικές εντολές για το σχηματισμό της κυβέρνησης και εφόσον δεν κατέληξαν, σχηματίστηκε η υπηρεσιακή κυβέρνηση της Βασιλικής Θάνου, ώστε να οδηγηθεί η χώρα στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου.

 

20 Σεπτεμβρίου: Και πάλι νικητής ο ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέγεται και πάλι πρώτο κόμμα με 35,46% και 145 έδρες και σχηματίζει κυβέρνηση συνεργασίας με το κόμμα του Πάνου Κάμμενου, «Ανεξάρτητοι Έλληνες»

 

 

Το τρίτο Μνημόνιο είναι γεγονός. Για πρώτη φορά Αριστερό

".. ο νέος Ουίνστον κοίταξε το τεράστιο πρόσωπο. Του χρειάστηκαν πάνω από σαράντα χρόνια για να μάθει τι είδους χαμόγελο κρυβόταν πίσω από το μαύρο μουστάκι. Ω σκληρή, ανώφελη παρεξήγηση! Ω πεισματάρη που εξορίστηκες με τη θέλησή σου από την πατρική αγκαλιά! Δυο δάκρυα που μύριζαν τζιν κύλησαν στα πλάγια της μύτης του. Αλλά όλα ήταν εντάξει, όλα πήγαιναν καλά, ο αγώνας είχε τελειώσει. Είχε κερδίσει τη μάχη με τον εαυτό του. ΑΓΑΠΟΥΣΕ το Μεγάλο Αδελφό."

 

 

Πηγές:

https://www.antapocrisis.gr/%CF%84%CE%BF-%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%88%CE%B7%CF%86%CE%AF%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82/

https://www.tovima.gr/2025/07/05/istoriko-arxeio/xronologio-gia-to-dimopsifisma-tou-2015-ti-proigithike-ti-akolouthise/

https://www.kathimerini.gr/politics/563111539/9-chronia-apo-to-dimopsifisma-toy-2015-ta-gegonota-mesa-apo-to-istoriko-archeio-tis-k/

https://www.tovima.gr/2015/07/16/politics/psifistike-apo-perissoteroys-boyleytes-to-aristero-mnimonio/

https://www.in.gr/2019/07/04/politics/kyvernisi/5-iouliou-2015-xroniko-enos-diapseysthentos-dimopsifismatos/

https://www.news247.gr/ekloges/o-tsipras-prothipourgos-proti-fora-politikos-orkos-kai-episkepsi-sto-skopeftirio-tis-kaisarianis/

https://www.protothema.gr/blogs/bas-anastasopoylos/article/854586/go-back-madame-merkel/

https://www.iefimerida.gr/news/182613/o-syriza-tha-varaei-ntaoyli-kai-oi-agores-tha-horeyoyn

http://mavrioxia.blogspot.com/2015/07/blog-post_25.html#more

Μ ένα μεστό κείμενο ο Νίκος Μπελαβίλας ανακοινώνει την απόφασή του να μην συνταχθεί ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον και λέει μεγάλες αλήθειες που εμείς οι αριστεροί δυσκολευόμαστε είτε να τις δούμε είτε να τις παραδεχθούμε δημόσια. Όπως λέει: "Πολύ μεγάλος στην ηλικία και στο νου για άλλη μία διάσπαση. Πολύ μεγάλος για να διεκδικώ το αλάθητο" . Αλλά και πολύ νέος για να παραιτηθεί από τους αγώνες. Απλά θα τους κάνει με τον τρόπο του. Και θα είναι ελεύθερος

 

Αγαπημένες μου συντρόφισσες και σύντροφοι δεν πάει άλλο. Το πάλεψα πολύ, δεν θέλησα να υπογράψω κείμενο αποχώρησης. Μεγάλωσα με τους απόηχους δύο τρομερών βίαιων διασπάσεων, της Τασκένδης του ’55 και αυτής του ’68. Έπειτα είχα την τύχη να ζήσω τις μεγάλες διασπάσεις της νεολαίας, ο ίδιος του «Ρήγα Φεραίου» και της Β’ Πανελλαδικής, και δίπλα μας οι φίλοι, οι συγκάτοικοι των φοιτητικών χρόνων τις δικές του, της ΚΝΕ και της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, των οργανώσεων της εκτός Αριστεράς.

Για όσες και όσους αγνοείτε εκείνες τις μικρές ιστορίες, όλη η Μεταπολίτευση είναι ένα μεγάλο θέατρο διασπάσεων, διαγραφών, αποσχίσεων.Οι πάντες γνωρίζαμε την αλήθεια που οι "άλλοι" αγνοούσαν. Η επιβολή της "δικής" μας αλήθειας γινόταν με ξύλο στις συνελεύσεις, στα αμφιθέατρα, στις αφισοκολλήσεις, στις συγκεντρώσεις και στις διαδηλώσεις. Ποιος θα πάρει το μικρόφωνο, ποιος θα καλύψει το σύνθημα του αντιπάλου, ποιος θα επιβληθεί στο συνδικάτο, στη λέσχη, στο σύλλογο. Μιλάμε για την Αριστερά βεβαίως, κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική. Όσες και όσοι δεν το έχουν ζήσει, δεν ξέρουν τι πάει να πει διάσπαση. Έπειτα ΕΑΡ-ΚΚΕεσωτ-Α.Α, ΣΥΝ-ΚΚΕ, ως τις μαζικές αποχωρήσεις την εποχή του 2010 και του 2015.

Τόσο η βία, άλλοτε άγρια φυσική, σωματική και σήμερα λεκτική στο διαδίκτυο, όσο και η κατοχή του αλάθητου των "φωτισμένων" είναι χαρακτηριστικό ενός φανατισμού της Αριστεράς που έρχεται από τους μακρινούς καιρούς των επαναστάσεων. Δεν ξεπερνιέται. Εμπεριέχεται στον γενετικό κώδικα όλων των συλλογικοτήτων που ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο τους τελευταίους τρεις αιώνες. Την ξαναβρίσκουμε ακριβώς την ίδια στις αρχέγονες διαμάχες χιλιετιών των θρησκευτικών αιρέσεων και σεχτών που επιβιώνουν ακόμη.

Πολύ μεγάλος λοιπόν στην ηλικία και στο νου για άλλη μία διάσπαση. Πολύ μεγάλος για να διεκδικώ το αλάθητο.

Να μην πολυλογούμε: Δεν πάει άλλο! «Σπίτι μου» όπως λέγαμε παλιά. Εκεί υπάρχουν πολλά-πολλά να γίνουν. Στο πανεπιστήμιο, στο περιβάλλον, στην ανθρώπινη αλληλεγγύη, στην προστασία μνημείων, στον Πειραιά. Ο καθείς εφ’ ώ ετάχθη. Τουλάχιστον έχοντας την αίσθηση ότι προσφέρεις κάτι στην κοινωνία… και γλυτώνεις στον ψυχίατρο.

Στρατολογήθηκα στην Αριστερά τον Σεπτέμβριο του 1974. Και δεν υπάρχει περίπτωση να φύγω για αλλού. Ο αποχαιρετισμός αφορά τα όπλα του κομματικού μέλους. Όχι του αριστερού πολίτη. Καλή αντάμωση, και θα υπάρξει κάποτε.

Αφορμή για το άρθρο αποτέλεσε μια συνέντευξη του γνωστού σκηνοθέτη Πάνου Κοκκινόπουλου, που μεταξύ άλλων δήλωσε πως : 

«Εγώ πιστεύω ότι ο Κασσελάκης δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο. Δηλαδή σκεφτείτε μια σειρά τέτοια, ο Κασσελάκης δεν υπάρχει. Ή σκεφτείτε το σε παράσταση του Καραγκιόζη, που με πήγαινε ο μπαμπάς μου μικρό. Τα παιδάκια από κάτω να χειροκροτάνε και να φωνάζουν “άλλαξε τα όλα πρόεδρε” και τα λοιπά, από πίσω είναι η φωνή του Πολάκη που λέει “θα κάνω αυτό και θα κάνω το άλλο” και ο τύπος που κουνάει τις φιγούρες κάθεται στη σκιά και παίζει με αυτές»

Αυτά τα λόγια μας θύμισαν μια ταινία που όταν την πρωτοείδαμε μας εντυπωσίασε με την ιδέα του σεναρίου της, άσχετα αν τελικά δεν έκανε την επιτυχία που ίσως θα της άξιζε. Μιλάμε για την ταινία “ Simone”, μια ματιά στο όχι πολύ μακρινό μέλλον της εικονικής πραγματικότητας

Στην ταινία αυτή, συναντάμε στον κεντρικό ρόλο τον Al Pacino που υποδύεται τον Viktor Taransky, έναν σκηνοθέτη που πάνω στα γυρίσματα μιας ταινίας, η σταρ (Wynona Ryder) εγκαταλείπει και τον αφήνει ξεκρέμαστο. Λύση στο πρόβλημα αναλαμβάνουν να δώσουν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές και ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα δημιουργίας ειδικών εφέ. Έτσι, γεννιέται η Simone, ένα ψεύτικο αστέρι που συγκεντρώνει πάνω της όλα τα συστατικά μιας σίγουρης επιτυχίας με τη σεξουαλικότητα μίας σύγχρονης σταρ και τη γοητεία του παλιού Χόλιγουντ. Η πρώτη εικονική ηθοποιός είναι γεγονός και πολύ σύντομα γίνεται μια διασημότητα.

Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Andrew Niccol , σε δηλώσεις του ανέφερε: "Έχει σημασία αν οι διασημότητες είναι αληθινοί άνθρωποι; Ο πολιτισμός μας, που έχει εμμονή με τις διασημότητες, έτσι και αλλιώς δεν μπορεί να αναγνωρίσει την διαφορά ανάμεσα σ' ένα αληθινό άνθρωπό και ένα ψεύτικο

Τι συμβαίνει αν έχεις ένα ψεύτικο, τεχνητό άνθρωπο και παραλείψεις να επισημάνεις ότι αυτός είναι ψεύτικος; Πως μπορείς να συνεχίσεις την εξαπάτηση; 

Και τι συμβαίνει όταν είσαι τόσο επιτυχής στην εξαπάτηση που, όταν λες τελικά λες την αλήθεια, κανένας δεν σε πιστεύει; Η ικανότητά μας να κατασκευάζουμε ψέματα και απάτες είναι μεγαλύτερη από την ικανότητά μας να ανιχνεύουμε το ψέμα.

(…) Όλοι ξέρουμε ότι οι ψηφιακοί ηθοποιοί) έρχονται πολύ σύντομα. Θα φθάσουμε σ' ένα σημείο, που όταν θα ανοίγουμε την τηλεόραση ή ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή, θα βλέπουμε έναν ηθοποιό ή έναν παρουσιαστή και δεν θα γνωρίζουμε αν είναι με σάρκα και οστά - και ακόμα περισσότερο … δεν θα μας ενδιαφέρει"

Επιστρέφοντας στην περίπτωση του Στέφανου Κασελάκη, μπορούμε να πούμε ότι και αυτός είναι πολύ πιθανό να μην υπάρχει. Σίγουρα πάντως, στη σύγχρονη εποχή της αποθέωσης της εικόνας και της έκπτωσης του λόγου, δεν χρειάζεται να υπάρχει. Αρκεί να μας λένε τα media με πειστικό τρόπο ότι υπάρχει. Ούτε χρειάζεται να τα αλλάξει όλα, όχι. . Αρκεί να λέει πως θα το κάνει. Ούτε να έχει ιδεολογία. Άλλωστε το έχει πει και ο Άδωνις ( η πρώτη ίσως εικονική πολιτική προσωπικότητα - αν και λίγο πρωτόγονη και πολύ κωμική) πως οι ιδεολογίες είναι αυτές που κατέστρεψαν τη χώρα.

Αυτό που πρέπει να κάνει η εικόνα του Στέφανου, είναι να συνεχίσει όπως ξεκίνησε. Να είναι γοητευτική και γυμνασμένη, ευγενής και χαμογελαστή με τους υπηκόους και αυστηρή και άτεγκτη με τους εχθρούς. Όπως ακριβώς θα φερόταν ένας σοφός ηγέτης.

Από εμάς δε, η εικόνα του Στέφανου δε θα ζητήσει πολλά, θα τα κάνει αυτή για εμας. Όσοι έχουμε κάποια ευφράδεια λόγου μπορούμε βέβαια να επεμβαίνουμε στα media υπέρ της, ιδιαίτερα στην Εφημερίδα των Συντακτών που για κάποιο ακατανόητο λόγο πιστεύει πως ο Στέφανος υπάρχει και τον αντιμάχεται. Οι υπόλοιποι και περισσότεροι, μπορούμε να καθίσουμε αναπαυτικά στον καναπέ μας και να αρχίσουμε να απολαμβάνουμε τα επεισόδια του σήριαλ. Που όπως φαίνεται θα έχει πολλά, μα πάρα πολλά επεισόδια

Σοκ και δέος προκάλεσαν τα προχθεσινά αποτελέσματα των εθνικών εκλογών. Και το πιο συνταρακτικό ήταν η απρόβλεπτη κατάρρευση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Πιο συγκεκριμένα, ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να χάνει σχεδόν το 40% της δύναμης που είχε από τις προηγούμενες εκλογές. Θα περίμενε κανείς από την πλευρά του να κάνει μια έντιμη και ρεαλιστική αυτοκριτική. Αντί αυτού, ούτε 24 ώρες μετά από το απρόσμενο αποτέλεσμα, ο Αλέξης Τσίπρας έσπευσε να αποδώσει τις ευθύνες για την συντριπτική ήττα του στα κόμματα της Αριστεράς

 

 

 

Στην πρώτη δημόσια απεύθυνσή του προς τους πολίτες, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είπε μεταξύ άλλων : «Οι προοδευτικές δυνάμεις στις οποίες τείναμε το χέρι της συνεργασίας, καθ’ όλη τη προεκλογική περίοδο, είχανε μέτωπο σχεδόν αποκλειστικά ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ. Και χθες την ώρα μιας ιστορικής εκλογικής νίκης της δεξιάς αυτοί πανηγυρίζανε περισσότερο από τους Νεοδημοκράτες για τη πτώση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς κοιτάζαμε τη χώρα. Εκείνοι το δικό τους χωράφι»

Πριν όμως ο Αλέξης Τσίπρας βιαστεί να αποδώσει τις ευθύνες εκεί που ελαφρά τη καρδία τις απέδωσε, καλό θα ήταν να εξέταζε πιο προσεκτικά τις διαρροές που είχε το κόμμα του στα υπόλοιπα κόμματα. Αν το έκανε αυτό, θα διαπίστωνε πως τα 3/4 σχεδόν των διαρροών πήγαν προς τα δεξιά του ΣΥΡΙΖΑ και μόνο το 1/4 κινήθηκε πιο αριστερά. Σύμφωνα με τη MARC, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε απώλειες προς τη ΝΔ που αγγίζουν το 10,8%, το 9,9% προς το ΠΑΣΟΚ, το 5% προς το ΚΚΕ, το 3,4% προς Ελληνική Λύση, το 3,3% προς Μέρα25 και το 7,5% προς άλλο κόμμα

Είναι προφανές λοιπόν πως το μόνο που δεν έφταιξε στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν τα αριστερά κόμματα. Είναι επίσης προφανές για όσους έχουν ελάχιστο πολιτικό αισθητήριο πως τα αποτελέσματα των εκλογών ήταν πιο πολύ ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, παρά νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Τι έφταιξε λοιπόν;

 

Απλήρωτοι λογαριασμοί

Θα τολμούσαμε να πούμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ εξοφλεί ένα λογαριασμό που ήδη είχε αρχίσει να πληρώνεται με τις εκλογές του 2019 και ξεπληρώθηκε (οριστικά;) στις πρόσφατες εκλογές. Και μιλάμε βέβαια για το λογαριασμό που έφερε η αψήφηση του ΟΧΙ από τον ΣΥΡΙΖΑ στο περίφημο δημοψήφισμα που ο ίδιος είχε θέσει στους πολίτες και ο ίδιος στη συνέχεια ακύρωσε τη βούλησή τους.

Σε ένα δημοψήφισμα στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καλέσει το λαό για μάχη και ενώ ο λαός ανταποκρίθηκε με θέρμη στο κάλεσμα (αιφνιδιάζοντας ακόμη και τον Αλέξη Τσίπρα), την ύστατη στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ ανέκρουσε πρύμνα, προδίδοντας τους στρατιώτες του και συκοφαντώντας και εκδιώκοντας ατιμωτικά τους στρατηγούς που θα τον οδηγούσαν στη μάχη. Τι μπορεί να κάνει πια ένας προδομένος από τον ηγέτη του στρατός; Το πιο εύλογο. Να παραδοθεί άνευ όρων στον κατακτητή του για να γλιτώσει τα χειρότερα και προφανώς να μην εμπιστευτεί ξανά τον επιπόλαιο και ανεύθυνο ηγέτη. Ο φόβος είναι τώρα που κυβερνάει το θυμικό και ορίζει τις αποφάσεις. Μόνο ένας δυνατός ηγέτης θα μπορούσε να ξεσηκώσει ένα φοβισμένο στρατό και να τον βάλει να πολεμήσει ξανά. Και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έδειξε δύναμη έκτοτε, ούτε ως κυβέρνηση ούτε ως αντιπολίτευση.

 

 

Δεν μπορούσε λέει, να κάνει πολλά ως κυβέρνηση. Αυτό όμως υποδηλώνει αδυναμία και οπωσδήποτε χρεώνεται. Αλλά και ως αντιπολίτευση, τι έκανε; Ποιες ήταν οι παρεμβάσεις και ποιες οι δράσεις του στα πλήγματα που δεχόταν σωρηδόν η κοινωνία από την κυνική και αδίστακτη κυβέρνηση του Μητσοτάκη; Όχι μόνο δεν ανέπτυσσε δράσεις, αποκομμένος εντελώς πια από τα πάσης φύσεως κινήματα που τον είχαν βοηθήσει στη μνημονιακή περίοδο να γιγαντωθεί, αλλά κάθε προσεκτικός παρατηρητής θα διαπίστωνε πως έβαζε συνεχώς νερό στο ιδεολογικό κρασί του, πως τα κάποτε δυνατά συνθήματα γίνονταν μισόλογα, πως είχε εγκολπώσει τα στελέχη του παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ και συνέχιζε τη διεύρυνσή του με παραδοσιακούς δεξιούς, όπως ο Αντώναρος

Κάποιοι προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι της αποτυχίας του ΣΥΡΙΖΑ, αποδίδοντάς την στη μεγάλη αποχή. Μόνο που η πραγματικά τεράστια αποχή στις εκλογές του 2023 δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται. Δεν είναι καν η μεγαλύτερη. Στην πραγματικότητα, η έκρηξη της αποχής παρατηρείται στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, όταν και ξεπερνά το 40% και δεν είναι καθόλου τυχαίο αυτές ότι είναι οι πρώτες εκλογές μετά την ακύρωση - από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος. Αυτή η αποχή - από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 - ήταν η μεγαλύτερη που έχει παρατηρηθεί. Έκτοτε, η αποχή διατηρείται σε τρομακτικά και ανησυχητικά ύψη. Τι θέλουμε να πούμε με αυτό; Πως και για την τεράστια αποχή, ευθύνεται η αφερεγγυότητα του ΣΥΡΙΖΑ και η τεράστια απογοήτευση που σκόρπισε στους ψηφοφόρους του η προδοσία του δημοψηφίσματος.

 

 

Ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ θέλοντας να αμβλύνει τις επιπτώσεις από την διαστρέβλωση του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος, άρχισε να θολώνει την εικόνα εκ των υστέρων επιμένοντας στην «ακριβή διατύπωση της ερώτησης του δημοψηφίσματος» και περιγράφοντας ως «ιστορική τομή» τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Αυτό όμως δεν ήταν τίποτα άλλο από μετάθεση της πραγματικής ιστορικής τομής, η οποία είχε λάβει χώρα νωρίτερα, στις 5 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς και ήταν το ΟΧΙ στο σχετικό δημοψήφισμα, κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες. Αν σε αυτά προσθέσουμε και τη «χαλαρή αντιπολίτευση» της κρίσιμης περιόδου 2019-2023, γίνεται ξεκάθαρο το γιατί χάθηκε κάθε εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Επειδή όμως πλήθος αναλύσεων έχουν αρχίσει ήδη να γίνονται και θα συνεχίσουν να γίνονται για πολύ καιρό και επειδή εμείς δεν είμαστε επαγγελματίες πολιτικοί αναλυτές, δεν θα επεκταθούμε άλλο σε γενικόλογες αιτιάσεις και θα προσπαθήσουμε να εστιάσουμε σε όσα εισπράξαμε εμείς, ως πολίτες της Ραφήνας και του Πικερμίου από την παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ στην τοπική πολιτική ζωή. Αυτή η εστίαση είναι βέβαιο πως θα βοηθήσει στην εξαγωγή συμπερασμάτων, σε όσους τουλάχιστον έχουν ανοιχτό μυαλό. Γιατί αν η παρέμβαση στην τοπική κοινωνία είναι ανύπαρκτη ή ακόμη χειρότερα συνδέεται με όσα κακά ως κόμμα υποτίθεται πως στα λόγια καταδικάζεις, δεν θα μπορέσεις να πείσεις τον κόσμο ότι πρώτον είσαι κάτι διαφορετικό και δεύτερον και πιο σημαντικό πως είσαι ειλικρινής.

 

Σε τοπικό επίπεδο

Στο δήμο αυτό λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ «κατόρθωσε» να χάσει πάνω από το 30% της δύναμής του συγκεντρώνοντας τελικά λιγότερο από 18%, τρεις μονάδες σχεδόν κάτω από τον ήδη πολύ χαμηλό πανελλαδικό μέσο όρο του. Και αυτό δεν προκαλεί καμία έκπληξη σε όσους ζουν στην περιοχή και βλέπουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ταυτισμένος με τον Ευάγγελο Μπουρνούς, ένα δήμαρχο απίστευτης ωμότητας και κυνισμού. Έναν μικρό Μπέο θα μπορούσαμε να πούμε, προκειμένου να καταλάβουν το ποιόν του όσοι δεν τον γνωρίζουν.

 

 

Δύο αντιδήμαρχοι αυτού του μικρού Μπέου είναι μέλη της τοπικής Ο.Μ του ΣΥΡΙΖΑ συμμετέχοντας σε ένα ευκαιριακό, υπερκομματικό, συστημικό, δημοτικό σχήμα που περιλαμβάνει ακόμη και ακροδεξιούς (εκτός αν θεωρούμε ότι οι πολιτικοί φίλοι και οπαδοί του Βορίδη δεν είναι ακροδεξιοί).

Ένα δημοτικό σχήμα που πορεύεται με απευθείας αναθέσεις, με τραμπουκισμούς σε δημοτικά συμβούλια και σε μαθητικές καταλήψεις, με επιδίωξη ή προώθηση της καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος. Του φυσικού περιβάλλοντος που στα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται πως προασπίζεται ακόμα. Ακόμα και σήμερα, όταν υπουργοί του, όπως ο Φάμελλος ή συνεργαζόμενοι «οικολόγοι πράσινοι» όπως ο Τσιρώνης, προώθησαν τις οικιστικές πυκνώσεις, τη μετατροπή της δημόσιας δασικής γης σε ιδιωτική οικοπεδική.

Σε τοπικό λοιπόν επίπεδο, χαρακτηριστικές μένουν οι περιπτώσεις που υπερασπίστηκε και προώθησε η στηριζόμενη από τον ΣΥΡΙΖΑ, δημοτική αρχή:

- Μπουλντόζες εισέβαλαν (με πρόσχημα τον καθαρισμό) στο Μεγάλο Ρέμα,

- Μπουλντόζες εισέβαλαν παράνομα στην παραλία στο Μπλε Λιμανάκι,

- Μπουλντόζες εισέβαλαν αδιάκριτα μέσα στο δασάκι του Οχυρού εκχερσώνοντας δάσος για να εγκαταστήσουν άρματα και κανόνια,

- Συνεχείς αναίτιες καρατομήσεις δέντρων.

Αξίζει να αναφερθεί και το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ στήριξε ένα δημοτικό σχήμα που υποστηρίζει και προωθεί τον συστηματικό περιορισμό του δημόσιου χώρου και την παράδοση του σε ιδιώτες. Όλα αυτά σε πλήρη ταύτιση και συμπόρευση με στρατηγικές επιλογές κυβέρνησης και περιφέρειας, εξόφθαλμα προσανατολισμένες στην εξυπηρέτηση μικρών και μεγάλων οικονομικών συμφερόντων. Ειδικά ο τρόπος με τον οποίο εξακολουθούν να επιβάλλονται στην τοπική κοινωνία μέσω χειραγωγημένων αποφάσεων και αδιαφανών διαδικασιών, αμαύρωσε περαιτέρω την εικόνα του ριζοσπαστικού κόμματος που κάποτε διατεινόταν πως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ που ακόμα και στην τελευταία προεκλογική περίοδο, είχε σύνθημα «Δημοκρατία ή Μητσοτάκης», πρόδιδε τον εαυτό του υποστηρίζοντας τις πολιτικές επιλογές του … Μητσοτάκη (παραχωρήσεις, ιδιωτικοποιήσεις, ασύδοτη, άμετρη και δίχως όρους ανάπτυξη έργων και άλλα προτάγματα του νεοφιλελευθερισμού). Ο ΣΥΡΙΖΑ που καλούσε για «Δημοκρατία Παντού» στήριζε εδώ και χρόνια σχήματα που αποδεδειγμένα είχαν καταργήσει στην πράξη τη δημοκρατία.

Στον ζόφο που αποπνέει η κατάσταση στην τοπική αυτοδιοίκηση και στο σχήμα που επέλεξε να στηρίξει ο ΣΥΡΙΖΑ, ήδη πριν από το 2019, προστέθηκε και ο προσεταιρισμός «αδέσποτων» του παλιού κομματικού συστήματος με την φρούδα ελπίδα της «διεύρυνσης», παραβλέποντας τη σκληρή πραγματικότητα που ισχύει, πως «όταν πέσεις στον βούρκο, ο βούρκος θα σε πάρει μέσα του». Όταν λοιπόν οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ στην Ανατολική Αττική, στις πρόσφατες εκλογές ήταν ένας αχταρμάς γραφικών, πρώην πασόκων και πρώην νεοδημοκρατών που διεξάγουν προσωπικές πολιτικές εκστρατείες, γιατί ψάχνουμε κάπου αλλού να βρούμε τις αιτίες της καταβαράθρωσης;

Ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ έχει τεράστια ευθύνη για την αποπολιτικοποίηση και την απαξίωση, ακόμα και του ίδιου του κεντρικού πολιτικού σχηματισμού, στην κοινωνία. Στην κλίμακα που του αναλογεί. Όπως αναλογεί σε κάθε τοπική οργάνωση μελών που ακολούθησε ίδια ασυνάρτητη και απαράδεκτη πορεία με τον κεντρικό πολιτικό σχηματισμό.

 

Τι κάνουμε;

Ας σταματήσουμε λοιπόν να στέλνουμε τον Κεμάλ για ύπνο, όποτε γίνεται η στραβή. Καλό θα ήταν για το ΣΥΡΙΖΑ να δει με καθαρό μάτι τις αιτίες της ήττας και να πάψει να στρουθοκαμηλίζει. Όσο για εμάς, τους πολίτες που ακόμη νοιαζόμαστε, ας ανασκουμπωθούμε και ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε και εμείς, χωρίς να περιμένουμε το σωτήρα που πότε δεν έρχεται και πότε μας προδίδει. Τα αποκρουστικά αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών μας δείχνουν ολοκάθαρα το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε και αυτός δεν είναι άλλος από την οργάνωση, τη συμμετοχή, την αλληλεγγύη και την αντίσταση όσων πιστεύουν πως δεν μας αξίζει – για μας και τα παιδιά μας - το μέλλον που μας ετοιμάζουν οι κυνικές και αδίστακτες δράκες που κυβερνούν αυτή τη χώρα σε μεγάλη κλίμακα αλλά και τον μικρό τόπο της Ραφήνας και του Πικερμίου σε μικρότερη

Μια κατηγορία μόνο του. Αυτό είναι το LUBEN.tv. Ένας ιστότοπος (sic), ένας διαδικτυακός τόπος που φέτος συμπλήρωσε 10 χρόνια ανάδειξης της φαιδρότητας όλων αυτών που αποτελούν την φερόμενη ως «πολιτική», εικονική  μας καθημερινότητα. Αυτή η καθημερινότητα δεν αποτελεί και πραγματικότητα, ενώ ως εικονική και παράλληλα φερόμενη ως «πολιτική», αποτελεί επιτομή της κωμωδίας. Αποκτά μάλιστα την δοκιμότερη της έκφραση στο LUBEN και τις τεχνικές του.

Το LUBEN συνεχίζει και αναβαθμίζει μία παράδοση λίγο παλαιότερων sites που αναδείκνυαν τη γελοιότητα της νεοελληνικής ακροδεξιάς καθημερινότητας, όπως το funEL ή το JUNGLE-Report αλλά ενώ χρησιμοποιούν σχεδόν τα ίδια τεχνικά μέσα, εκείνα είχαν περίπου «αποκλειστική πελατεία» όπως ο Λιακόπουλος το πρώτο και το ΛάΟΣ και οι νεοφασίστες του, το δεύτερο. Επιπλέον το LUBEN δημιουργεί πάνω στο καλλιτεχνικό ρεύμα του νέο-υπερρεαλισμού. Αυτή είναι και μία αναγκαστική συνθήκη, αφού η Ελλάδα σήμερα αποτελεί τη σουρεαλιστική φαντασίωση αγνώστου ταυτότητας υποκειμένου. Μήπως όμως έτσι δεν ήταν από συστάσεως της;

Στην Attica Voice αποφασίσαμε να ορίσουμε μία γωνιά που θα φιλοξενούμε (θα αναδημοσιεύουμε) επιλεγμένες αναρτήσεις του LUBEN.tv για να προσθέσουμε κι εμείς ένα μικρό λιθαράκι στη διάδοση του. Και στο κάτω κάτω, αν είναι να κάνουμε αναδημοσιεύσεις, να τις κάνουμε με επιλεγμένο υλικό.

Ξεκινάμε σήμερα με την ανάρτηση της 26^ης Ιανουαρίου για το μόνοιασμα δύο ελληνόπουλων, του Καρανίκα και του Άδωνι, γνωστών «ηρώων» κωμικών έως γελοίων επεισοδίων της νεοελληνικής φάρσας.

«Σόρι για αυτό με τους μπάφους» είπε ο Άδωνις από τον Καρανίκα του ΣΥΡΙΖΑ live στον αέρα

Μια γλυκιά στιγμή πολιτικού πολιτισμού ευγενική χορηγία της φαρμακευτικής κάνναβης

LUBEN.tv - THE NEWSROOM · 26 Ιανουαρίου 2023

Την πιο weird εκδοχή της εθνικής συμφιλίωσης έζησε σήμερα το πανελλήνιο, αγαπητές φίλες και φίλοι. Το πρόσωπο κλειδί στα σημερινά γεγονότα ήταν φυσικά ο υπουργός Ανάπτυξης Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος μιλούσε το πρωί στα εγκαίνια της TIKUN OLAM Europe στα Εξαμίλια Κορίνθου, της πρώτης μονάδας φαρμακευτικής κάνναβης που κατασκευάστηκε στην Ελλάδα.

Εκεί, ο Άδωνις Γεωργιάδης απολογήθηκε (ξανά) δημόσια για  τα σχόλια για τις προσπάθειες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να μπει η χώρα στην αγορά της φαρμακευτικής κάνναβης. Ο Καρανίκας είχε διατελέσει ειδικός σύμβουλος στο γραφείο Στρατηγικού Σχεδιασμού της Γενικής Γραμματείας του πρωθυπουργού και είχε παίξει σημαντικό ρόλο στη θεσμοθέτηση της φαρμακευτικής κάνναβης, κάτι που του έχει αναγνωρίσει και παλαιότερα ο αγαπημένος μας τηλεπλασιέ.