άρθρο του Ξενοφώντα Κοντιάδη

Ξημερώματα της 17ης Ιουνίου 1972, στα κεντρικά γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος στην Ουάσινγκτον, που στεγάζονταν στο κτιριακό συγκρότημα Γουότεργκεϊτ, συλλαμβάνονται πέντε διαρρήκτες τη στιγμή που τοποθετούσαν κοριούς στις τηλεφωνικές γραμμές και φωτογράφιζαν έγγραφα. Οι συλληφθέντες, που επτά μήνες αργότερα θα καταδικαστούν από ομοσπονδιακό δικαστήριο, αποδείχτηκε τελικά ότι ενεργούσαν για λογαριασμό της Επιτροπής Επανεκλογής του Προέδρου Νίξον, στο πλαίσιο του προεκλογικού αγώνα για τις εκλογές του Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς.

Ο Νίξον θα επανεκλεγεί, όμως τρεις δημοσιογράφοι της εφημερίδας Washington Post θα συνεχίσουν την έρευνα για την υπόθεση χάρη στη βοήθεια ενός μυστικού πληροφοριοδότη και θα εξιχνιάσουν το σκάνδαλο, συνδέοντας ευθέως τη διάρρηξη με τον Πρόεδρο Νίξον. Υπό το βάρος των αποκαλύψεων για την ανάμειξή του στις υποκλοπές, τις παρακολουθήσεις και τη συκοφάντηση των πολιτικών του αντιπάλων, ο Νίξον θα παραιτηθεί τον Αύγουστο του 1974.

Στα 53 χρόνια που μεσολάβησαν από το Γουότεργκεϊτ, η τεχνολογία των παρακολουθήσεων έχει κάνει άλματα. Είναι κοινό μυστικό ότι υπάρχουν δεκάδες τεχνικές για την κατασκόπευση των ιδιωτικών επικοινωνιών, είτε με φτηνές συσκευές παρακολούθησης είτε με πανάκριβα λογισμικά κατασκοπείας, όπως το Ρredator. Ο Ισραηλινός ιδιοκτήτης της διαβόητης Intellexa και του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator, Ταλ Ντίλιαν, ο οποίος καταδικάστηκε πριν από δύο εβδομάδες σε 126 χρόνια κάθειρξη, μιλώντας στην εκπομπή Mega Stories φωτογράφισε την Κυβέρνηση για τις παράνομες τηλεφωνικές παρακολουθήσεις. Όταν ρωτήθηκε ποιοι ήταν οι πραγματικοί πελάτες του στην Ελλάδα και αν συνεργάστηκε με κρατικές υπηρεσίες, ελληνικές αρχές, ιδιώτες ή οποιονδήποτε Έλληνα αξιωματούχο, είπε τα εξής εκπληκτικά:

 «Λειτουργούμε αυστηρά σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς κανονισμούς εξαγωγών, παρέχοντας τεχνολογία ΜΟΝΟ σε κυβερνήσεις και δημόσιες αρχές επιβολής του νόμου. Ουδέποτε έχουμε διεξαγάγει δραστηριότητες επιτήρησης, ούτε έχουμε λειτουργική πρόσβαση μετά την παράδοση των συστημάτων. Η ευθύνη για τη νόμιμη χρήση αυτών των τεχνολογιών βαρύνει τις αρχές που τις αποκτούν και τις λειτουργούν, ακριβώς όπως ορίζουν τα διεθνή πλαίσια πολιτικής, συμπεριλαμβανομένου του διακανονισμού Wassenaar για τον έλεγχο εξαγωγών συμβατικών όπλων και αγαθών και τεχνολογιών διπλής χρήσης, της επιτροπής PEGA του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της διαδικασίας Pall Mall».

 Τι είπε εδώ εμμέσως ο καταδικασθείς ιδιοκτήτης του κατασκοπευτικού λογισμικού; Ότι το πούλησε στην Κυβέρνηση και στη συνέχεια δεν είχε καμία εμπλοκή με το ποιον παρακολουθούσαν, γιατί και με ποιο αποτέλεσμα. Αναμένουμε λοιπόν η ελληνική δικαιοσύνη να εξακριβώσει ποιους φωτογραφίζει ο ιδιοκτήτης του Predator ως αγοραστές και χρήστες του λογισμικού με το οποίο παρακολουθούνταν παράνομα το μισό υπουργικό συμβούλιο, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες.

 Ωστόσο οι αποκαλύψεις δεν τελειώνουν εδώ. Τα νέα στοιχεία των Reporters United για τις σχέσεις Δημητριάδη και Πιερρακάκη με τους καταδικασθέντες του Predator είναι συγκλονιστικά, ιδίως αν συνδυαστούν με όσα αποκαλύφθηκαν στη δίκη που καταδίκασε τους τέσσερις κατηγορούμενους για το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό και με όσα είπε στο MEGA ο Ταλ Ντίλιαν, φωτογραφίζοντας την Κυβέρνηση.

 Παρότι τα προηγούμενα μνημονεύτηκαν σε αρκετά μέσα ενημέρωσης, δεν φαίνεται να ιδρώνει το αφτί κανενός ούτε να μεταβάλλεται η δημοσκοπική εικόνα, καθώς μπήκαμε πλέον στον τελευταίο χρόνο πριν από τις εκλογές. Φαίνεται καθαρά ότι η κοινωνία είναι κουρασμένη, απογοητευμένη από τις διαψευσθείσες προσδοκίες, πιεσμένη από την ακρίβεια, φοβισμένη από τους πολέμους στη γειτονιά μας, δύσπιστη απέναντι στα αντιπολιτευόμενα κόμματα. Όλα αυτά δικαιολογούν όμως επαρκώς την απάθεια μπροστά στη λειτουργία ενός βαθέος κράτους, που παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματα και θεσμούς του δημοκρατικού κράτους δικαίου;

 Ίσως η ελληνική κοινωνία να εκδηλώνει οξύτατα συμπτώματα μιθριδατισμού. Δεν θέλω να σκέφτομαι πού μπορεί να καταλήξει η υποτονική αντίδραση σε όσα συμβαίνουν, όμως πρόκειται εμφανώς για σημάδι παράδοσης στον κρατικό αυταρχισμό και παραίτησης μπροστά στην πορεία προς τη διάλυση της κοινωνικής συνοχής. Ποια μπορεί να είναι σήμερα υπό τις παρούσες συνθήκες η απάντηση; Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε να συζητάμε για τις συνταγματικές εκτροπές και να στηρίζουμε την ερευνητική δημοσιογραφία ώστε να αντέξει στην πίεση, για να μην μένουν αδιανόητα εγκλήματα στο σκοτάδι.

του δικηγόρου Θανάση Καμπαγιάννη

Η απόφαση του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, του δικαστηρίου πλημμελημάτων στο οποίο η ανώτατη εισαγγελική αρχή της χώρας νόμιζε πως θα “παρκάρει” το σκάνδαλο των υποκλοπών με κατηγορίες κατά τεσσάρων ιδιωτών (και κανενός κρατικού αξιωματούχου), είναι ιστορική, όχι μόνο για την καταδίκη ούτε για τις ποινές. Ακόμα και με τη μετατροπή του “κατ’ εξακολούθηση” σε “κατά συρροή”, η ανώτατη έκτιση για τα πλημμελήματα δεν ξεπερνά τα οκτώ έτη (παρά την καμπάνα των 126 χρόνων για κάθε κατηγορούμενο). Και βέβαια η ποινική απαξία των πράξεων στο συγκεκριμένο σκάνδαλο υπερβαίνει κάθε πλημμεληματική ποινή.

Το μείζον της απόφασης έγκειται στη διαβίβαση των πρακτικών της δίκης στην Εισαγγελία για τη διερεύνηση αξιόποινων πράξεων και προσώπων που δεν είχαν διερευνηθεί, και σε κάθε περίπτωση για τα οποία δεν είχαν απαγγελθεί κατηγορίες από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου.

Στα αδικήματα περιλαμβάνονται και τα κακουργήματα των άρθρων 146 και 148 του Ποινικού Κώδικα περί παραβίασης μυστικών της πολιτείας και κατασκοπείας. Κάποιοι νόμιζαν ότι τα συγκεκριμένα αδικήματα αφορούν μόνο κάποιους διασώστες προσφύγων και εργαζόμενους σε ανθρωπιστικές οργανώσεις στο Αιγαίο. Τώρα, ο πρωτοδίκης που δίκασε την υπόθεση Νίκος Ασκιανάκης, μετά από πρόταση του Εισαγγελέα Δημήτρη Παυλίδη, επανεκκινεί τη διερεύνηση και την αποκαθιστά στις πραγματικές της διαστάσεις.

Ταπεινωμένοι από τη σημερινή απόφαση στέκουν περιέργως οι "δικαιωμένοι", οι – κατά το κατηγορητήριο – στόχοι των παρακολουθήσεων που όμως δεν έκαναν μήνυση και δεν παρέστησαν προς υποστήριξη της κατηγορίας, πιθανόν γιατί γνωρίζουν τους δράστες ή/και ήρθαν σε συνεννόηση μαζί τους.

Ξεχωρίζουν στον μακρύ κατάλογο:

- ο στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος, τέως Αρχηγός ΓΕΕΘΑ

- ο Νίκος Δένδιας, τότε Υπουργός Εξωτερικών και νυν Υπουργός Εθνικής Άμυνας,

- ο Γιώργος Γεραπετρίτης, νυν Υπουργός Εξωτερικών,

- ο Άκης Σκέρτσος, νυν Υπουργός Επικρατείας,

- ο Μάκης Βορίδης, τέως Υπουργός Επικρατείας και Εσωτερικών,

- ο Κωστής Χατζηδάκης, νυν Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Οι απόντες από την ακροαματική διαδικασία θα κληθούν τώρα από την Εισαγγελία για να ερωτηθούν αν αντιλήφθησαν τη σε βάρος τους παρακολούθηση και αν υποπτεύονται τους πιθανούς δράστες τους οποίους θα κληθούν να κατονομάσουν.

Κόλαφος.

Και βέβαια, παρόμοια ταπείνωση μοιράζονται ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αχιλλέας Ζήσης και η τέως Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη που υποβάθμισαν (τόσο κατά χαρακτηρισμό όσο και κατ’ άτομο) και αρχειοθέτησαν την υπόθεση όσον αφορά τους υψηλά ιστάμενους κυβερνητικούς και κρατικούς αξιωματούχους. Ένας πρωτοδίκης τούς δίδαξε κάτι παραπάνω από μαθήματα Γενικού Ποινικού Δικαίου τρίτου εξαμήνου. Τους δίδαξε δίκαιο.

Αναντίλεκτο φιάσκο.

Τιμή σε όσες και όσους έδωσαν τη μάχη για να ξανανοίξει η υπόθεση, παθόντες, μάρτυρες, δικηγόρους, δημοσιογράφους, δημοσιολόγους, απλούς πολίτες. Τιμή στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, που το Α και το Β τμήμα του συνεδριάζει τιμητικά στις αίθουσες των θαρραλέων δικαστών Τερτσέτη και Πολυζωίδη στο κτίριο 9 της παλιάς Σχολής Ευελπίδων.

Κανένα δικαστήριο δεν είναι “μικρό” όπως λέγεται. Τα δικαστήρια τα “μικραίνουν” ή τα “μεγαλώνουν” οι λειτουργοί τους.

Κύριε Μητσοτάκη και κύριε Δημητριάδη, έχετε το τεκμήριο της αθωότητας. Τα δικαιώματά σας θα γίνουν σεβαστά. Αλλά θα κληθείτε να λογοδοτήσετε. Η υπόθεση τώρα αρχίζει.

Πολλοί ίσως αδυνατούν να αντιληφθούν τα αίτια της πλήρους ταύτισης της κυβέρνησης Μητσοτάκη με το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ. Αρκετοί το αποδίδουν στην τάση που έχουν ανέκαθεν οι ακροδεξιοί να ταυτίζονται με τον δυνατό και να ηδονίζονται με τη συντριβή κάθε αδυνάτου. Λίγοι όμως ίσως αντιλαμβάνονται πως βρίσκονται ενώπιον μιας ακόμη αλλαγής φρουράς.

Όπως το 1945 οι Βρετανοί, αδυνατώντας να συντηρήσουν την αυτοκρατορία τους, μας παρέδωσαν πακέτο και δέσμιους στους Αμερικανούς, έτσι και τώρα, οι Αμερικανοί, αδυνατώντας και αυτοί, μας παραδίδουν στους Ισραηλινούς, οι οποίοι έχοντας πλέον διεισδύσει στα πληροφορικά συστήματα και στην άμυνά μας, έχουν καταστήσει τη χώρα μας έρμαιο των ορέξεών τους και προτεκτοράτο του Ισραήλ

Παρακάτω ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του Κώστα Καραϊσκου στο militaire.gr. Ένα άρθρο που ανακατεύει το Predator, την ομάδα Χόρχει και τον Μελχισεδέκ, θυμίζοντας σενάριο κατασκοπευτικής ταινίας με εμάς, τους Έλληνες, στο ρόλο του κομπάρσου καρπαζοεισπράκτορα

Η εμπλοκή του Μητσοτάκη (και του συστήματος διαφθοράς που έχει στήσει) με συμφέροντα εδραζόμενα στο Ισραήλ είναι ένα διαρκώς επαναλαμβανόμενο φαινόμενο της εξάχρονης θητείας του που αξίζει να υπογραμμιστεί. Όχι μόνο για την ιδιαιτερότητά του, όχι μόνο για την επικινδυνότητά του αλλά και για το γεγονός ότι περνάει περίπου ασχολίαστο στην καθημερινή ατζέντα, για λόγους που όλοι μπορούμε να φανταστούμε. Κατωτέρω θυμίζουμε μερικές εμβληματικές περιπτώσεις με βάση όσα είδαν το φως της δημοσιότητας και καθένας μπορεί να φανταστεί το υπόλοιπο παγόβουνο κάτω από τη στάθμη του Τύπου.

Predator

Το ισραηλινό σύστηµα Predator µε το λογισµικό υποκλοπής ήταν η πιο γνωστή περίπτωση, που πήρε και διεθνή έκταση με καταδίκη από τα ευρωπαϊκά όργανα. Πολλοί μίλησαν για το παρακρατικό σύστηµα παρακολουθήσεων που διηύθυνε το Μαξίμου αλλά ελάχιστοι τόνισαν τη σημασία που είχε η κατασκοπεία από (πρώην;) πράκτορες του εβραϊκού κράτους. Ήδη το 2019 είχαν συλληφθεί στην Κύπρο οι Ταλ Ντίλιαν και Σαχάκ Αβνί με ένα µαύρο βαν εξοπλισµένο για παρακολουθήσεις στο αεροδρόµιο της Λάρνακας. Στο δικαστήριο αποδέχθηκαν τις 41 από τις κατηγορίες που τους απαγγέλθηκαν αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι με ένα πρόστιμο κοντά στο 1.000.000 ευρώ. Ο Ντίλιαν, με αποδεδειγμένη θητεία στη Μοσάντ και στη Μονάδα 8200 του ισραηλινού στρατού, από το 2010-12 έστησε δεκάδες εταιρείες στη Μεγαλόνησο και συνέχισε τις «δουλειές» του στην Αθήνα με την ΙΝΤΕLLEXA A.E. μαζί με άλλους Ισραηλινούς πράκτορες (ο Κ. Βαξεβάνης είχε γράψει γιά …15!), πουλώντας το σύστημα παρακολουθήσεων Predator στον Μητσοτάκη. Φυσικά πληρώθηκε με λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων, από τα απόρρητα κονδύλια, για να εδραιώσει ο Μητσοτάκης την πολιτική κυριαρχία του. Ποιό ήταν όμως το αντάλλαγμα, πέρα από τα 8.000.000; Τα στοιχεία από τις παρακολουθήσεις τόσων πολιτικών, υπηρεσιακών και στρατιωτικών στελεχών ήταν χωρίς σημασία για το Ισραήλ; Όταν το όνομα (Νιρ Μπεν Μοσέ) ενός υψηλόβαθμου στελέχους της ισραηλινής αντικατασκοπείας (μονάδα Malmab) εμπλέκεται στους συνδέσμους του Μαξίμου και της ΕΥΠ με την Intellexa και με την υπηρεσία πληροφοριών των Σκοπίων, θα πρέπει να μας ανησυχεί; Κι έχει παρατηρηθεί, εκτός των άλλων, ότι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο που χρησιμοποιούν ισραηλινά λογισμικά παρακολούθησης, γρήγορα ευθυγραμμίζονται στην διεθνή σκηνή με τις πολιτικές του Νετανιάχου… Τέλος, ας μην βαυκαλιζόμαστε πως όλα έληξαν το 2022, η ιταλική κυβέρνηση προ εξαμήνου (5/2/2025) αποκάλυψε ότι πολίτες σε Ελλάδα και Κύπρο (όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες) παρακολουθούνται με λογισμικό Graphite της ισραηλινής εταιρείας Paragon Solutions!

Ομάδα Χόρχε

Είναι η ονομασία μιας ομάδας Ισραηλινών χάκερς που αποκαλύφθηκε τον Φεβρουάριο του 2023 από την ερευνητική δουλειά Γάλλων, Γερμανών και Ισπανών δημοσιογράφων. Από 20ετίας η ομάδα ειδικεύεται στη χρήση κακόβουλων διαδικτυακών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των παραβιάσεων διαδικτυακών συστημάτων και των εκστρατειών παραπληροφόρησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με λογαριασμούς bot και δια της χειραγώγησης των πολιτών προσπαθεί να επηρρεάσει τα εκλογικά αποτελέσματα. Οι ίδιοι καυχιούνται πως νόθευσαν 33 εκλογικές διαδικασίες σε ΗΠΑ, Ευρώπη και στον Τρίτο Κόσμο. Το όνομα της ομάδας είναι το παρατσούκλι του επικεφαλής της, Ταλ Χανάν, πρώην πράκτορα των ειδικών δυνάμεων του Ισραήλ, ο οποίος ισχυρίζεται ότι προσφέρει υπηρεσίες σε κυβερνητικές υπηρεσίες πληροφοριών, σε πολιτικές εκστρατείες και σε ιδιωτικές εταιρείες που επιθυμούν να χειραγωγήσουν κρυφά την κοινή γνώμη. Ένα από τα κύρια εργαλεία του οργανισμού είναι ένα πακέτο λογισμικού που ονομάζεται Advanced Impact Media Solutions, δια του οποίου είναι δυνατός ο έλεγχος χιλιάδων λογαριασμών – bot σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κάνει δηλαδή όλα όσα καταλογίζονται στη …Ρωσία, όποτε ένα εκλογικό αποτέλεσμα δεν αρέσει στό δυτικό καθεστώς! Στο ρεπορτάζ του «Γκάρντιαν» ο Χανάν χαρακτηρίζεται εγκέφαλος μιας γιγαντιώδους μηχανής παραπληροφόρησης και δηλώνει πως έχει ομάδα στην Ελλάδα αλλά «δεν θυμάται» αν παρενέβη σε ελληνικές εκλογές. Καταλάβαμε…

Καλαμάτα

Το 2020-21 συμφωνήθηκε και δρομολογήθηκε διακρατική συμφωνία μεταξύ των υπουργείων Άμυνας Ελλάδος και Ισραήλ για την δημιουργία Διεθνούς Κέντρου Εκπαίδευσης Πιλότων στην Καλαμάτα. Η ιδιωτική ισραηλινή εταιρεία Elbit Systems ανέλαβε την δουλειά και μαζί την προμήθεια και τη λειτουργία νέων εκπαιδευτικών αεροσκαφών M-346, τη διατήρηση ολόκληρου του εκπαιδευτικού στόλου που αποτελείται από M-346 και T-6, την παροχή ενσωματωμένων ηλεκτρονικών συστημάτων πτήσης στα εκπαιδευτικά αεροσκάφη, διασυνδεδεμένους προσομοιωτές πτήσης, σταθμούς εκπαίδευσης εδάφους και σύστημα διοίκησης και ελέγχου. Η συμφωνία επετεύχθη παρότι η καναδέζικη προσφορά ήταν οικονομικότερη (1,25 δις. αντί 1,375 που θα γίνει 1,8 με την τιμαριθμική αναπροσαρμογή των δόσεων), προφανώς γιατί βάρυνε η προοπτική της «στρατηγικής σχέσης» με το εβραϊκό κράτος. Κάποιοι όροι της σύμβασης είχαν μια λεόντειο οικονομική χροιά, η πρόβλεψη για τοπικούς υπεργολάβους έχει τα δικά της ζητήματα αλλά το κυριότερο θέμα είναι η σύνδεση της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και των ΕΔ μας με το εγκληματικό κράτος της Μέσης Ανατολής (εδώ συνδέεται και η πλήρης εξαγορά της ΕΛΒΟ από την ισραηλινή SK Group). Ήδη η γενοκτονία στη Γάζα και ο διεθνής της αντίκτυπος δείχνουν το πού μας οδηγεί η «στρατηγική» αυτή επιλογή.

Μελχισεδέκ

Το πιο πρόσφατο σκάνδαλο που εμπλέκει την κυβέρνηση Μητσοτάκη με ισραηλινά συμφέροντα (μέσω εγχώριας εγκληματικής συμμορίας) ήταν αυτό με την εκλογή του νέου μητροπολίτη Χανίων. Εκεί είδαμε μια πανηγυρική εκλογή, με ψήφους 8-0, για τον μητροπολίτη Κισσάμου και Σελίνου Αμφιλόχιο να …επαναλαμβάνεται μετά από τηλεφωνική παρέμβαση Μητσοτάκη (!) μήπως κι αλλάξει κάτι υπέρ του ανθυποψηφίου αρχιμανδρίτη Μελχισεδέκ. Κι όταν πάλι δεν ανετράπη η εκλογή, πέρασε μια διάταξη σε άσχετο νομοσχέδιο (με υπόδειξη Βαρθολομαίου, λένε) που απαγορεύει την μετάθεση/τοποθέτηση του ήδη εκλεγμένου Αμφιλόχιου! Ποιό άραγε ήταν το έγκλημα του Αμφιλόχιου εξαιτίας του οποίου έπρεπε να ακυρωθεί η παμψηφεί εκλογή του; Σίγουρα η περήφανη στάση του απέναντι στον Γερμανό πρόεδρο Στάινμαγιερ, όταν του θύμισε τα ναζιστικά εγκλήματα και τις εκκρεμούσες επανορθώσεις, δεν λειτούργησε υπέρ του στα μάτια αυτής της Κυβέρνησης. Όμως ήταν καθοριστική η εκπεφρασμένη πρόθεσή του να επανεξετάσει την υπόθεση με τα 175 στρέμματα της μονής Τζαγκαρόλων στον Σταυρό Χανίων που πέρασαν μέσω χρησικτησίας σε αρχιμαφιόζο της Κρήτης για να καταλήξουν έναντι 1.500.000 ευρώ σε Ισραηλινό επενδυτή. Η σύλληψη δεκάδων μελών της σπείρας ίσως αλλάξει κάπως τις διαφαινόμενες εξελίξεις.

Στα ανωτέρω απλώς ενδεικτικά θα μπορούσε κανείς να προσθέσει την πρόσφατη συμφωνία για τη Λάρισα Θερμοηλεκτρική (παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με καύση φυσικού αερίου), όπου η ΔΕΠΑ Εμπορίας μπήκε με 35% στην εταιρεία ελληνο-ισραηλινών συμφερόντων που βρίσκονται πίσω από την κυπριακή εταιρεία Clavenia Ltd και το ενεργειακό fund EUSIF Larissa ΑΕ. Θα μπορούσε να αναρωτηθεί για το σχέδιο ανάπτυξης της περίκλειστης πόλης τύπου κιμπούτς ΝΕΟΡΑΜΑ για Ισραηλινούς στην Επανωμή Θεσσαλονίκης, κατά πόσον το διαβατήριο της golden visa ωφελεί τελικά τη χώρα και τι προοπτικές διανοίγει για νόμιμο εποικισμό που βαφτίστηκε «άμεση ξένη επένδυση». Γιατί καλά τα λόγια της κ. Λιρόν Ορλέβ περί κοινοτισμού και οικολογίας, και ενδεχομένως η εταιρεία της Taxidi που υπόσχεται μέχρι 70% χρηματοδότηση από την Alphabank για αγορά σπιτιού να είναι μόνο μία επιχείρηση real estate, όμως το γκέτο δεν συμβαδίζει με την ελληνική λέξη κοινωνία. Άλλωστε κάτι τέτοιο στήνεται ήδη κοντά στό Πλωμάρι της Λέσβου και είναι χαρακτηριστικές οι διαμαρτυρίες των κατοίκων για προκλητικές αυθαιρεσίες και αποικιοκρατικές συμπεριφορές, διαμαρτυρίες που φτάσανε μέχρι τη Βουλή με ερώτηση 7 βουλευτών της Νέας Αριστεράς. Θα μπορούσε επίσης κάποιος να θυμηθεί την αγορά του μεγαλύτερου διυλιστηρίου ISAB της Ιταλίας (πρώην Lukoil) από την GOI Energy του Γαλλοϊσραηλινού Beny Steinmetz με 1,5 δις. ευρώ, με την …Αλεξία Μπακογιάννη συνοδό και συνεταίρο. Η πρωθυπουργική ανηψιά προφανώς δεν γνώριζε ότι ο Steinmetz (μέλος και κληρονόμος πλούσιας ισραηλινής οικογένειας) είχε καταδίκες για διαφθορά σε Ελβετία και Ρουμανία, άλλωστε τα ανώτατα δικαστήρια σε Ιταλία, Κύπρο κι Ελλάδα απέτρεπαν την έκδοσή του στη Ρουμανία που ζητούσε την έκδοσή του, χωρίς καμμία παρέμβαση άνωθεν…

Κάπως έτσι αναδύεται η εικόνα μιας Κυβέρνησης που έχει ιδιαίτερη σχέση με «περιούσια» συμφέροντα, ενώ το ίδιο ισχύει και για το μεγαλύτερο μέρος του συστήματος εξουσίας (κόμματα, ΜΜΕ, ολιγαρχία). Όταν όμως μια Κυβέρνηση μετέρχεται κάθε νόμιμο και παράνομο μέσον για την εκλογή και την παραμονή της στην εξουσία, βασισμένη στην τεχνογνωσία των ειδικών περί διαφθοράς και παρασκηνίου, οι εξαρτήσεις της βαρύνουν την ίδια τη χώρα. Αναρωτιέται κανείς αν κάπου υφίσταται ακόμη η έννοια του ελληνικού εθνικού συμφέροντος…

Άλλη μία SLAPP αγωγή κατέπεσε. Με ιδιαίτερο πάταγο μάλιστα αφού προερχόταν από τον πρωθυπουργικό ανιψιό (αυτόν που την πλήρωσε δίκαια ή άδικα για το μέγα σκάνδαλο των υποκλοπών) Γρηγόρη Δημητριάδη. Έχει γίνει σύνηθες στον καιρό μας το να ασκούνται πιέσεις μέσω αγωγών SLAPP προκειμένου να φιμωθούν, πολίτες, μέσα, ακόμα και καλλιτέχνες. Αλλά επιπλέον οι SLAPP μηνύσεις και αγωγές έχουν γίνει και πεδίο δόξης λαμπρόν για ανασφαλείς, ψυχολογικά ασταθείς ή απλά δικομανείς ανθρώπους. Ευτυχώς η δικαστική εξουσία διαθέτει ακόμα σοβαρούς λειτουργούς που όταν διαπιστώνουν το άδικο ή το παράλογο του μηνυτή, απλά αρχειοθετούν αυτές τις υποθέσεις. Όταν δε, η περίπτωση είναι σαν αυτή του Δημητριάδη που στράφηκε κατά της Εφημερίδας των Συντακτών και των Reporters United, μία κραυγαλέα άδικη SLAPP αγωγή, τότε αυτή απορρίπτεται απλά.

Για να θυμηθούμε την υπόθεση, αναφέρουμε συνοπτικά: Την ημέρα της παραίτησής του από Γενικός Γραμματέας του Πρωθυπουργού με αρμοδιότητα τον έλεγχο της ΕΥΠ και άλλα, ο κ. Δημητριάδης κατέθεσε αγωγή σε βάρος του Reporters United, της ΕφΣυν (1,2,3) και των δημοσιογράφων Νικόλα Λεοντόπουλου, Θοδωρή Χονδρόγιαννου και Θανάση Κουκάκη, στρεφόμενος κατά των αποκαλύψεων της δημοσιογραφικής έρευνας και απαιτώντας από όλους τους εναγομένους ένα ποσό που συνολικά ξεπερνούσε το μισό εκατομμυριο ευρώ (150.000 ευρώ από το Reporters United, 250.000 ευρώ από την ΕφΣυν και 150.000 ευρώ από τον Θανάση Κουκάκη). 

Τελικά τον Οκτώβριο του 2024 το Πολυμελές Πρωτοδικείο απέρριψε την αγωγή που είχε καταθέσει ο πρώην Διευθυντής του γραφείου του Πρωθυπουργού, Γρηγόρης Δημητριάδης με την πλειοψηφία των δικαστών να κρίνουν πως οι συντάκτες των επίμαχων δημοσιευμάτων κινήθηκαν αποκλειστικά με γνώμονα το δικαιολογημένο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

Τώρα έρχεται και η δεύτερη απόρριψη για τον Δημητριάδη. Όμως το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε πως οι εναγόμενοι της εφημερίδας έδειξαν «αμέλεια, που κρίνεται βαριά». Δηλαδή τους καταλογίστηκε αμέλεια για έναν τίτλο και όχι για το περιεχόμενο του δημοσιεύματος και φυσικά δεν ανίχνευσε πρόθεση να πληγούν  «η τιμή και η υπόληψη του ενάγοντος». Στο πλαίσιο αυτό επιδικάστηκε σε βάρος της εφημερίδας  το ποσό των τριών χιλιάδων ευρώ (3.000 ευρώ) και δικαστικά έξοδα 450 ευρώ. .

Σαν να μην έφτανε η απόρριψη των παραπάνω αξιώσεών του από το δικαστήριο, με την απόφαση ο κ. Δημητριάδης καταδικάστηκε να καταβάλει και για δικαστικά έξοδα ποσό 4.750 ευρώ. Και απερρίφθη η αγωγή του και πληρώνει τα δικαστικά έξοδα. Αυτά καταλαβαίνουν οι κανονικοί άνθρωποι γιατί οι "πετσωμένοι" δημοσιοκάφροι και οι αναγνώστες τους διαβάζουν κάτι τέτοιο 

"Δικαστική δικαίωση για τον Γρηγόρη Δημητριάδη για δυσφημιστικό δημοσίευμα" (Πρώτο Θέμα 8/4/2025)

και αναφέρει το πρώτο ψέμα θέμα:

Αν η αλήθεια δε συμφωνεί με το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ και τους φίλους του, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια

"Το Δικαστήριο επιδίκασε χρηματική αποζημίωση υπέρ του κ. Δημητριάδη για την ηθική βλάβη που υπέστη, εξαιτίας δυσφημιστικού τίτλου που δημοσιεύτηκε στην ΕΦΣΥΝ στις 8 Νοεμβρίου 2023, με τίτλο: «Νέο εξώδικο του Γρ. Δημητριάδη κατά της έρευνας για τις υποκλοπές».

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, ο τίτλος – σε συνδυασμό με το περιεχόμενο του άρθρου – δημιούργησε στον μέσο αναγνώστη την εσφαλμένη εντύπωση ότι η εξώδικη διαμαρτυρία του κ. Δημητριάδη προς τους δημοσιογράφους αποσκοπούσε στην καταστολή της ελευθερίας του Τύπου.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι η Εφημερίδα των Συντακτών επέδειξε «βαριά αμέλεια» και παραβίασε τις θεμελιώδεις υποχρεώσεις της ως προς τη δημοσιογραφική δεοντολογία. Η απόφαση αναφέρει ότι η εφημερίδα γνώριζε τον προσβλητικό χαρακτήρα του τίτλου ως προς την προσωπικότητα του ενάγοντος, εντούτοις προχώρησε στη δημοσίευσή του.

Επιπλέον, σημειώνεται πως, παρά την εξώδικη διαμαρτυρία του κ. Δημητριάδη, οι συντάκτες και η εφημερίδα δεν προχώρησαν ποτέ σε ανάκληση του επίμαχου τίτλου, ούτε σε αποκατάσταση της προσβολής.

Η δικαστική απόφαση αποτελεί σημαντικό νομικό προηγούμενο για τα όρια της δημοσιογραφικής ευθύνης και τη στάθμιση μεταξύ ελευθερίας του Τύπου και προστασίας της προσωπικότητας."

Δηλαδή για την ουσία του δημοσιεύματος ....μούγκα. Για το ότι καταδικάστηκε ως SLAPP η αγωγή Δημητριάδη επίσης μούγκα. Δηλαδή το δικαστήριο έκανε δεκτό ότι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ τίτλος που έθιξε την τιμή και την υπόληψη του Δημητριάδη ήταν το «Νέο εξώδικο του Γρ. Δημητριάδη κατά της έρευνας για τις υποκλοπές», σε συνδυασμό με αναφορά σε δηλώσεις διεθνών δημοσιογραφικών οργανισμών που άφηναν να εννοηθεί ότι επιχείρησε να παρέμβει στην ελευθερία του Τύπου.

Το in.gr τα λέει κάπως κομψά και μάλιστα παρατηρέι πως "Τα ποσά που θα πληρώσει Γρηγόρης Δημητριάδης Ενδεικτικό είναι ότι ο ενάγων θα επιβαρυνθεί με μεγαλύτερο ποσό για τα δικαστικά έξοδα των εναγόμενων δημοσιογράφων (αφού έκανε δεκτές τις αγωγές μόνο κατά το νόμο υπεύθυνων των εκδόσεων και όχι των ρεπόρτερ) από όσο θα του καταβάλλει έκαστος εξ αυτών ως αποζημίωση."

Εν κατακλείδι το δικαστήριο δεν βρήκε ούτε μία επιλήψιμη λέξη στη διεθνή έρευνα των Predator Files, με την οποία το Reporters United και διεθνούς κύρους ΜΜΕ (όπως Mediapart και DER SPIEGEL) τεκμηρίωσαν ότι ο αριθμός του ανιψιού του πρωθυπουργού χρησιμοποιήθηκε για στοχοποιήσεις Predator.

ΥΓ Στη γραμμή του Καραμήτσιου εντύπου κινούνται και λοιπά, διαβόητα για τη συμμετοχή τους στη λίστα Πέτσα (μάλλον τυχαίο!) μέσα, όπως το iefimerida ή το NewsIT 

Ο μάχιμος δικηγόρος Θανάσης Καμπαγιάννης έκανε αργά τη νύχτα χθες μία ανάρτηση στο προφίλ του στο facebook την οποία αναδημοσιεύουμε σήμερα στην Attica Voice 

Γράφει ο πολύπειρος δικηγόρος (στο συνημμένο screenshot)

Την Τετάρτη 5 Μαρτίου 2025 δικάζονται ενώπιον του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών τέσσερις ιδιώτες για παραβίαση του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών (πλημμέλημα) με τη χρήση του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator και με θύματα το μισό υπουργικό συμβούλιο, στρατηγούς, αρχηγούς κομμάτων, βουλευτές κλπ.
Στο ίδιο πινάκιο δικάζονται: κλοπή ύδατος κατ’ εξακολούθηση, παραβίαση ΚΟΚ λόγω οδηγησης υπό την επήρεια αλκοόλ, απόπειρα υφαρπαγής ψευδούς βεβαίωσης, παράνομη κατοχή φωτοβολίδας, παράνομη κατοχή κυνηγετικού όπλου και κάτι κλοπές.
Αν μετά από αυτό εσείς “εμπιστεύεστε τη δικαιοσύνη”, δικαίωμά σας.
Εμείς που τη ζούμε κάθε μέρα από μέσα, τέτοιες δηλώσεις δεν διαθέτουμε.

Ένας άλλος δικηγόρος με προϋπηρεσία 41 χρόνια όπως λέει ο ίδιος, αλλά και με μακρά θητεία βουλευτή της ΝΔ, πρόσφατα αναφέρθηκε στη "δικαιοσύνη" (η δικαστική εξουσία με καλλιτεχνικό ψευδώνυμο) και παρουσίασε το απόσταγμα της εμπειρίας του στο παρακάτω βίντεο - απόσπασμα τηλεοπτικήε εκπομπής

Εμπιστεύεστε λοιπόν την ελληνική δικαιοσύνη; Πιστεύετε πως δεν έχει ταξικό χαρακτήρα; Πιστεύετε πως όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο; Πιστεύετε πως υπάρχουν τα "μεγάλα ψάρια" (πολιτικοί, πλούσιοι επιχειρηματίες και λοιπά μέρη του συστήματος) που σχίζουν το δίχτυ και ξεφεύγουν ενώ τα αδύναμα και φτωχά ψαράκια την πληρώνουν πάντα;

Ό,τι και να πιστεύετε, δικαίωμα σας που λέει και ο κ. Καμπαγιάννης. Εμείς πάλι δεν μπορούμε να μην ακούμε σε loop ξανά και ξανά, το γέλιο του Κ. Τζαβάρα στο παραπάνω βίντεο, που προηγείται (αλλά και την ακολοουθεί) της ρητορικής του ερώτησης "Πιστεύετε πως η δικαιοσύνη στην Ελλάδα είναι ανεξάρτητη;"