" Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν Τίποτα παραπάνω από το ότι Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό Και από τους θεατές περιμένουμε Τουλάχιστον να ντρέπονται"
Η Πάρνηθα, ο εθνικός δρυμός της, είναι ένας από τους παράγοντες που ακόμα καθιστούν -στο μέτρο που καθόρισαν οι πολιτικές επιλογές των τελευταίων δεκαετιών- τη ζωή στην Αττική εφικτή. Όσο ακόμα η άναρχη δόμηση, η επιχειρηματική και εργολαβική βουλιμία και η κοινωνική αφασία δεν έχουν επιτρέψει την καταβρόχθιση της από την Αθήνα η οποία επεκτείνεται με ραγδαίους ρυθμούς.
Αυτόν τον προστάτη της ανθρώπινης ζωής, το βουνό της Πάρνηθας μαζί με τον δρυμό του, απειλεί ακόμα περισσότερο τα τελευταία χρόνια, ο σύγχρονος άνθρωπος, είτε είναι κάτοικος της Αττικής είτε κατοικεί οπουδήποτε αλλού αλλά έχει εντάξει την Αττική και ειδικότερα την Πάρνηθα, στα "επενδυτικά του πλάνα".
Μεγάλες πυρκαγιές, όπως εκείνη του 2007 αλλά και μικρότερες παλιότερα ή και μεγαλύτερες πιο πρόσφατα, όπως εκείνες του 2021 και του 2023, έχουν οδηγήσει στην υποβάθμιση το βουνό και το μοναδικό δάσος ελάτης που φυόταν εκεί.
Εγκατάσταση ή επέκταση μεγάλων πολεοδομικών ενοτήτων εκεί που κάποτε υπήρχαν πυκνά δάση πεύκης, όπως η Ιπποκράτειος Πολιτεία ή το Μενίδι, οι Θρακομακεδόνες, ανάγκασαν τα δάση της Πάρνηθας να υποχωρήσουν.
Πιέσεις ακόμα πιο βάρβαρες, όπως η χωματερή (αλήθεια πότε θα γίνουμε άνθρωποι του 21ου αιώνα;) πληγώνουν ακόμα περισσότερο (και ανεπανόρθωτα πια) τον ορεινό όγκο που αγκαλιάζει προστατευτικά το σκυροδετημένο λεκανοπέδιο.
Και τώρα πια έρχονται επενδυτικά σχέδια μεγάλων επιχειρήσεων, που υλοποιούνται με μία ορμή που νομίζει κανείς πως "ήταν πάντα εκεί", πως δεν αντικατέστησαν το φυσικό περιβάλλον όπου αυτά πάτησαν. Η εμπορευματοποίηση που άλλαξε τη φυσιογνωμία και τις λειτουργίες της πόλης απλώθηκε και πάνω στα βουνά. Η Πεντέλη, ο Υμηττός, το ΑΙγάλεω έπεσαν πρώτα. Η Πάρνηθα έμοιαζε δυνατή αλλά ποιο βουνό μπορεί σήμερα να είναι πιο δυνατό από τον αδηφάγο και αδίστακτο άνθρωπο; Έφτασε και η σειρά της Πάρνηθας να υποβαθμιστεί από τους ανθρώπους (αν μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει τα αδηφάγα αρπακτικά έτσι) με νέους, ραγδαίους ρυθμούς. Αυτό είναι και το θέμα του ντοκιμαντέρ "Το τελευταίο έλατο" - Ένα Ντοκιμαντέρ για την υποβάθμιση της Πάρνηθας.
Η Attica Voice, ενόψη της επετείου της καταστροφής του πυρηνικού εργοστασίου του Τσέρνομπιλ, παρουσιάζει το film
«Καταδιώκοντας (Ιχνηλατώντας αν προτιμάτε) το Τσέρνομπιλ».
Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ από την ομάδα Cultures of Resistance Films και εξετάζει την υπόγεια κουλτούρα της ζώνης αποκλεισμού του Τσέρνομπιλ.
Τρεις δεκαετίες μετά την πιο διάσημη πυρηνική καταστροφή στον κόσμο, η άγρια φύση επέστρεψε, ενώ οι ανθρώπινοι οικισμοί απουσιάζουν. Εν τω μεταξύ, οι «παράνομοι» πεζοπόροι εξερευνητές, που είναι γνωστοί ως «καταδιώκτες» (Stalkers), λάτρεις των ακραίων σπορ, καλλιτέχνες και οργανωμένοι σε παρέες τουριστών, έχουν αρχίσει να εξερευνούν εκ νέου το φανταστικό, μετα-αποκαλυπτικό τοπίο.
Η ταινία είναι ελεύθερη μέχρι τις 26 Απρίλη (επέτειος Τσέρνομπιλ). Έχει αγγλικούς υπότιτλους.