Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο ΚακόΟ φετινός διαγωνισμός της Eurovision θα έχει πέντε χώρες λιγότερες σε σχέση με πέρυσι: την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Ολλανδία, τη Σλοβενία και την Ισλανδία – σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συμμετοχή του Ισραήλ
Η Ελλάδα, όπως αναμενόταν με βάση την προκλητικά φιλοϊσραηλινή στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, θα λάβει μέρος στο διαγωνισμό με ένα τραγούδι που αναδείχθηκε μέσα από τη γνωστή διαδικασία ανυπόφορης ελαφρότητας και κάκιστης αισθητικής – που φέτος συνέβαλε σε αυτό και η παρουσία της Αμερικανίδας πρέσβειρας Κίμπερλυ Γκιλφόιλ
Την ώρα διεξαγωγής του τελικού διαγωνισμού, στις 15/02/26, πραγματοποιήθηκε έξω από το χώρο διεξαγωγής μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας, η οποία αγνοήθηκε πανηγυρικά. Ο Γιώργος Καπουτζίδης μάλιστα, ένας εκ των παρουσιαστών της βραδιάς, έδειξε έντονα την ενόχλησή του σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου. Είναι φαίνεται από αυτούς που κάποια ανθρώπινα δικαιώματα έχουν αξία και κάποια άλλα όχι
Το ευχάριστο πάντως είναι ότι – κάτω από το φόβο των αντιδράσεων και των διαμαρτυριών που κλιμακώνονται σε όλη την Ευρώπη - ακυρώνεται το Eurovision Live Tour 2026, ένας θεσμός που είχε ως σκοπό τη συντήρηση στην επιφάνεια του διαγωνισμού της Eurovision και την επιμήκυνση του χρόνου της εμπορικής εκμετάλλευσης του διαγωνισμού
Όπως σημειώνει σε σχετική του ανακοίνωση το BDS , ένα παγκόσμιο κίνημα που καλεί σε μποϊκοτάζ κάθε ενέργειας Ισραηλινών συμφερόντων :
Ακυρώνεται η ευρωπαϊκή περιοδεία Live Tour 2026!
Μια ακόμα νίκη του κινήματος μποϊκοτάζ της Eurovision λόγω της συμμετοχής του γενοκτόνου Ισραήλ!
Η Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεόρασης (EBU - European Broadcasting Union) ανακοίνωσε την ακύρωση της ευρωπαϊκής περιοδείας Eurovision Live Tour 2026, μιας σειράς ζωντανών συναυλιών που συνδέονταν με τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision και είχαν προγραμματιστεί για τον εορτασμό της εβδομηκοστής επετείου του διαγωνισμού. Συναυλίες είχαν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν σε αρκετές μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2026, μετά την ολοκλήρωση της κύριας έκδοσης του διαγωνισμού στη Βιέννη τον Μάιο του ίδιου έτους.
H απόφαση ακύρωσης ελήφθη εν μέσω κλιμακούμενης πίεσης και εκστρατειών μποϊκοτάζ λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ, το οποίο εξακολουθεί να διαπράττει γενοκτονία και εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη, ισχυροποιεί το καθεστώς απαρτχάιντ και προχωρά στην προσάρτηση της Δυτικής όχθης εκτοπίζοντας με άγρια βία τον Παλαιστινιακό λαό.
Η ατιμωρησία και η στήριξη από τις ΗΠΑ και άλλα δυτικά κράτη που νομιμοποίησαν την προσχηματική “εκεχειρία” εξαχρειώνει όλο και περισσότερο τη δολοφονική μηχανή του Ισραήλ. Όμως το κίνημα μποϊκοτάζ δυναμώνει και σημειώνει νέες νίκες που συμβάλλουν στο διεθνές κίνημα για δικαιοσύνη για την Παλαιστίνη! ?
Πέντε ευρωπαϊκές χώρες αποχώρησαν φέτος από την Eurovision: Ισπανία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Σλοβενία και Ισλανδία. Εκατοντάδες καλλιτέχνες και σωματεία παίρνουν θέση υπέρ του μποϊκοτάζ. Το Nemo επέστρεψε το βραβείο που πήρε το 2024. Πληθαίνουν οι φωνές για τον αποκλεισμό του Ισραήλ. Στην Ελλάδα στις 15.02.26 πραγματοποιήθηκε μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το χώρο διεξαγωγής του τελικού διαγωνισμού. Στον απόηχο όλων αυτών είχαμε την ακύρωση του Eurovision Live Tour 2026.
Συνεχίζουμε δυναμικά!
Κανένα τραγούδι για τη γενοκτονία — με την Παλαιστίνη ως την ελευθερία!
Εδώ και τώρα μποϊκοτάζ, κυρώσεις — έξω το Ισραήλ απ’ τις διοργανώσεις!
Συνεχίζουμε τη συλλογή υπογραφών για την αποβολή του Ισραήλ από τη Eurovision https://shorturl.at/Ilhys
Η γενοκτονία των Παλαιστινίων -στην προσπάθεια δημιουργίας του μεγάλου Ισραήλ- συνεχίζεται με κάθε τρόπο. Ενώ στη Γάζα η γενοκτονία συνεχίζεται με βομβαρδισμούς, ελεύθερους σκοπευτές και πείνα, στη Δυτική όχθη το ξερίζωμα των Παλαιστινίων από τη γη τους δεν σταματά. Στις πρώτες 40 ημέρες του 2026, περισσότεροι από 900 Παλαιστίνιοι εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους στην Δυτική Όχθη.
Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ αλλάζει το νομικό καθεστώς στη Δυτική Όχθη, προετοιμάζοντας το έδαφος για την πλήρη προσάρτηση της Δυτικής όχθης στο Ισραήλ. Γράφει ο .Qassam Muaddi, Παλαιστίνιος συντάκτης του Mondoweiss, ενός ανεξάρτητου, μη κερδοσκοπικού ειδησεογραφικού ιστότοπου με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο οποίος εστιάζει στην κάλυψη των εξελίξεων στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη, καθώς και στην αμερικανική εξωτερική πολιτική στη Μέση Ανατολή. Στόχος του είναι να παρέχει ειδήσεις και αναλύσεις που, σύμφωνα με τους ιδρυτές του, δεν καλύπτονται επαρκώς ή παρουσιάζονται στρεβλά από τα κυρίαρχα δυτικά μέσα ενημέρωσης, εστιάζοντας στα ανθρώπινα δικαιώματα των Παλαιστινίων. Ιδρύθηκε από τον δημοσιογράφο Philip Weiss και υποστηρίζει ότι παρέχει μια φωνή από μια "προοδευτική εβραϊκή οπτική" που αμφισβητεί την παραδοσιακή σιωνιστική ιδεολογία. (Πηγή BDS Greece)
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
QASSAM MUADDI | 11.2.2026 | Mondoweiss.net
Το Ισραήλ μόλις διέγραψε με νόμο την ύπαρξη των Παλαιστινίων από τη Δυτική Όχθη, και αυτό δεν είναι υπερβολή.
Μέχρι τώρα ήταν συνηθισμένο να λέγεται ότι η προσάρτηση της Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ είναι γεγονός αλλά δεν έχει επισημοποιηθεί καθώς στην πράξη είχε ήδη δημιουργηθεί μια κατάσταση de facto προσάρτησης, παρόλο που η Δυτική Όχθη εξακολουθούσε να θεωρείται νομικά ξεχωριστή. Αυτό άλλαξε την Κυριακή.
Αν και το Ισραήλ δεν ανακοίνωσε τη νομική προσάρτηση της Δυτικής Όχθης, έθεσε τις νομικές βάσεις για αυτό. Το υπουργικό συμβούλιο ασφαλείας της ισραηλινής κυβέρνησης έλαβε μια σειρά αποφάσεων την Κυριακή που άλλαξαν το νομικό καθεστώς στη Δυτική Όχθη, περιορίζοντας δραματικά την ήδη περιορισμένη εξουσία του αυτοδιοικούμενου οργάνου που είναι γνωστό ως Παλαιστινιακή Αρχή (PA). Αυτό σηματοδοτεί την πρακτική έναρξη της επίσημης προσάρτησης της Δυτικής Όχθης — ξεκινώντας από συγκεκριμένες περιοχές.
Το νομοσχέδιο που απονέμει αυτές τις εξουσίες στο Ισραήλ εγκρίθηκε από το υπουργικό συμβούλιο στην τελική του μορφή και θα τεθεί σε ψηφοφορία από την ισραηλινή Κνέσετ. Όταν ψηφιστεί, το Ισραήλ θα έχει την εξουσία να επιβάλλει τον ισραηλινό νόμο σε περιοχές της Δυτικής Όχθης που ήταν υπό τον έλεγχο της Παλαιστινιακής Αρχής, ιδίως νόμους που ρυθμίζουν τις οικοδομικές άδειες. Το νομοσχέδιο, που αρχικά κατατέθηκε το 2023 και είναι γνωστό ως «Νομοσχέδιο για τις Αρχαιότητες», αφορά δεκάδες παλαιστινιακούς ιστορικούς χώρους στη Δυτική Όχθη. Επιπλέον, το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε την Κυριακή να επιτρέψει στους Ισραηλινούς να αγοράζουν ακίνητα σε αυτές τις περιοχές, ανοίγοντας το δρόμο για μελλοντική ισραηλινή εγκατάσταση σε παλαιστινιακά δημογραφικά κέντρα.
Ιστορικό: Πώς χωρίζεται η Δυτική Όχθη
Σύμφωνα με τις Συμφωνίες του Όσλο του 1993, η Δυτική Όχθη χωρίστηκε σε τρεις διοικητικές περιοχές, καθεμία υπό διαφορετικό καθεστώς. Περίπου το 61% της Δυτικής Όχθης, που ταξινομείται ως Περιοχή C, τέθηκε υπό τον άμεσο στρατιωτικό και πολιτικό έλεγχο του Ισραήλ, και οι παλαιστινιακές κοινότητες που ζουν εκεί έχουν εκτοπιστεί συστηματικά από τα σπίτια τους με πρωτοφανείς ρυθμούς τα τελευταία δύο χρόνια. Είναι στην Περιοχή C όπου απαγορεύεται στους Παλαιστινίους να χτίζουν — και γίνονται τακτικά κατεδαφίσεις — ενώ οι ισραηλινοί οικισμοί επεκτείνονται εδώ και δεκαετίες.
Η Περιοχή Β, που αποτελεί το 22% της Δυτικής Όχθης, υπάγεται στον κοινό έλεγχο του Ισραήλ και της Παλαιστινιακής Αρχής, με την Παλαιστινιακή Αρχή να διαχειρίζεται τις πολιτικές υποθέσεις χωρίς την παρουσία της αστυνομίας και τον ισραηλινό στρατό να ελέγχει την ασφάλεια. Το υπόλοιπο 18% του εδάφους της Δυτικής Όχθης υπάγεται στην Περιοχή Α, συμπεριλαμβανομένων των αστικών κέντρων περίπου 15 πόλεων που λειτουργούν ως κέντρα εξουσίας της Παλαιστινιακής Αρχής.
Αυτή η διοικητική διαίρεση της Δυτικής Όχθης αποτελεί ουσιαστικά το status quo από το 1993, αλλά το Ισραήλ λαμβάνει τώρα νομικά μέτρα για να υπονομεύσει την εξουσία της Παλαιστινιακής Αρχής στις περιοχές που ελέγχει εν μέρει — τις περιοχές Α και Β — και όσο περισσότερο υπονομεύει αυτές τις αρχές, τόσο περισσότερο το Ισραήλ καταργεί ουσιαστικά τη νομική διάκριση μεταξύ της Δυτικής Όχθης και του Ισραήλ.
Σημαντική αλλαγή: Αγορά γης από Ισραηλινούς στη Δυτική Όχθη
Το πρώτο μέρος της απόφασης που έλαβε το ισραηλινό υπουργικό συμβούλιο την Κυριακή είναι η κατάργηση ενός νόμου της περιόδου της Ιορδανικής κατοχής που απαγόρευε στους μη ντόπιους να αγοράζουν ακίνητα, εκτός εάν είχαν ειδική άδεια από την κυβέρνηση. Τώρα, οι Ισραηλινοί μπορούν να αγοράζουν απευθείας ακίνητα στις περιοχές Α και Β, κάτι που ήταν ήδη δυνατό στο παρελθόν.
Οι Ισραηλινοί έποικοι έχουν από καιρό τη δυνατότητα να αποκτούν τον έλεγχο παλαιστινιακής γης στη Δυτική Όχθη, αλλά συχνά με αθέμιτα μέσα. Από το 1967, το Ισραήλ έχει διοχετεύσει γη στους Ισραηλινούς εποίκους μετατρέποντας παλαιστινιακή γη σε «στρατιωτικές ζώνες» και αργότερα σε οικισμούς. Επιπλέον, οι Ισραηλινοί έχουν επίσης επιδιώξει να αγοράσουν γη μέσω εγγεγραμμένων εταιρειών με ασαφή ιδιοκτησία, οι οποίες στη συνέχεια μεταβίβασαν την ιδιοκτησία στους εποίκους. Οι οργανώσεις Ισραηλινών εποίκων έχουν επίσης καθιερώσει την πρακτική της αναζήτησης Παλαιστινίων που έχουν δικαίωμα κληρονομιάς ακινήτων, ζουν εκτός της χώρας, και της επικοινωνίας μαζί τους μέσω εταιρειών για να τους κάνουν προσφορές αγοράς.
Ωστόσο, οι νέες αλλαγές σημαίνουν ότι οι Ισραηλινοί πολίτες δεν θα χρειάζεται πλέον να καταφεύγουν σε τέτοιες αμφιλεγόμενες πρακτικές για να αποκτήσουν παλαιστινιακή γη στη Δυτική Όχθη.
Αν και η νομική κίνηση του υπουργικού συμβουλίου δεν σημαίνει ότι η ισραηλινή κυβέρνηση μπορεί πλέον να αρχίσει να χτίζει οικισμούς στο κέντρο των παλαιστινιακών πόλεων, σημαίνει ότι οι Ισραηλινοί μπορούν να επικοινωνούν απευθείας με τους Παλαιστινίους που κατέχουν ακίνητα σε αυτές τις πόλεις και να τα αγοράζουν.
Με αυτόν τον τρόπο, Ισραηλινοί πολίτες ή οργανώσεις μπορούν να επικοινωνούν απευθείας με Παλαιστινίους στην Παλαιστίνη ή στη διασπορά και να τους πιέζουν να πουλήσουν τους τίτλους ιδιοκτησίας τους. Αυτό συμβαίνει ήδη στην Ιερουσαλήμ, παρόλο που η παλαιστινιακή κοινότητα της Ιερουσαλήμ παραμένει κοινωνικά αντίθετη στην πώληση ακινήτων σε Ισραηλινούς, θεωρώντας την ως μια μορφή αποικιακής κατάσχεσης. Ωστόσο, έχουν πραγματοποιηθεί περιστασιακά αμφιλεγόμενες πωλήσεις γης μεταξύ Ισραηλινών με ξένα διαβατήρια και Παλαιστινίων της Ιερουσαλήμ, ειδικά όταν οι πωλήσεις αυτές υπογράφηκαν από μη παλαιστινιακές θρησκευτικές αρχές στην Ιερουσαλήμ, όπως ο Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Ιερουσαλήμ, Θεόφιλος Γ΄, και ο Αρμένιος Πατριάρχης της Ιερουσαλήμ, Νουρχάν Μανουγκιάν.
Δεδομένου ότι αυτό είναι πλέον εφικτό για παλαιστινιακές ιδιοκτησίες στις Ζώνες Α και Β, ανοίγει ο δρόμος για τους ισραηλινούς εποίκους να ιδρύουν εύκολα προκεχωρημένους οικισμούς μέσα σε παλαιστινιακές πόλεις και κωμοπόλεις, φέρνοντας μαζί τους ισραηλινή στρατιωτική παρουσία για λόγους ασφαλείας. Αυτό συμβαίνει ήδη στην Παλιά Πόλη της Χεβρώνας, σε μια περιοχή γνωστή ως H1, όπου το Ισραήλ έχει διαχωρίσει τους παλαιστινιακούς κατοίκους της πόλης από τους εβραίους ισραηλινούς εποίκους και έχει συρρικνώσει τον φυσικό χώρο που είναι διαθέσιμος για τη ζωή και την κυκλοφορία των Παλαιστινίων. Οι Παλαιστίνιοι έχουν επίσης υποβληθεί σε αυστηρό ισραηλινό στρατιωτικό έλεγχο, επιδρομές σε σπίτια, συλλήψεις και παρακολούθηση, εκτός από την καθημερινή παρενόχληση από βίαιους ισραηλινούς εποίκους.
Από την αγορά γης έως την επέκταση των οικισμών
Για να ιδρυθεί ένας οικισμός εποίκων σε μια παλαιστινιακή πόλη, πιθανότατα δεν θα ξεκινούσε με την αγορά ακινήτου. Οι έποικοι θα επέβαλαν την παρουσία τους σε αυτές τις περιοχές με άλλα προσχήματα. Εδώ μπαίνει σε παιχνίδι το δεύτερο μέρος της απόφασης του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου της Κυριακής.
Με την έγκριση του τελικού σχεδίου του νομοσχεδίου για τις αρχαιότητες, το Ισραήλ προετοιμάζει το έδαφος για την ανάληψη του διοικητικού ελέγχου των ιστορικών χώρων στις παλαιστινιακές πόλεις. Οι ισραηλινοί έποικοι εισβάλλουν ήδη τακτικά σε αυτούς τους χώρους, συνήθως επικαλούμενοι θρησκευτικούς λόγους.
Ένα παράδειγμα είναι ο Τάφος του Ιωσήφ στη Ναμπλούς. Σύμφωνα με τους ντόπιους, ο τάφος περιέχει τα λείψανα ενός τοπικού αγίου του 19ου αιώνα, του Γιουσέφ Ντουεϊκάτ, ενώ οι ισραηλινοί έποικοι ισχυρίζονται ότι είναι ο τόπος ανάπαυσης του βιβλικού προσώπου, του Ιωσήφ. Από το 2021, οι ισραηλινές δυνάμεις πραγματοποιούν τακτικά επιδρομές στη Ναμπλούς με μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις, προκειμένου να συνοδεύσουν τους ισραηλινούς εποίκους για να πραγματοποιήσουν προσευχές, τραυματίζοντας και σκοτώνοντας Παλαιστίνιους πολλές φορές κατά τη διαδικασία. Η απόφαση του υπουργικού συμβουλίου της Κυριακής θα επιτρέψει, από νομική άποψη, στους εποίκους να εγκαταστήσουν μόνιμη βάση στο ιερό, δημιουργώντας μια κατάσταση παρόμοια με αυτή στο H1 της Χεβρώνας.
Στην Χεβρώνα, οι πρώτοι Ισραηλινοί έποικοι μετακόμισαν στην Παλιά Πόλη το 1979 με θρησκευτικούς ισχυρισμούς ότι τους επιτρέπεται να ζουν κοντά στο Τζαμί Ιμπραήμ, το οποίο στεγάζει τους τάφους των πατριαρχών που έχουν θρησκευτική σημασία για τους Μουσουλμάνους, τους Εβραίους και τους Χριστιανούς. Από τότε, οι Παλαιστίνιοι δέχονται συνεχείς πιέσεις από τους Ισραηλινούς εποίκους να πουλήσουν τις περιουσίες τους στην Παλιά Πόλη, όπου ήδη αντιμετωπίζουν διακρίσεις, παρενόχληση από τους εποίκους και περιορισμούς στη ζωή τους.
Σύμφωνα με αυτές τις νέες αποφάσεις, σε περιοχές όπως η Χεβρώνα, η ισραηλινή πολιτική διοίκηση θα είναι πλέον υπεύθυνη για την έκδοση οικοδομικών αδειών στην Παλιά Πόλη, αντί του παλαιστινιακού δήμου της Χεβρώνας. Αυτό σημαίνει περισσότερους περιορισμούς για τους Παλαιστινίους όσον αφορά την κατασκευή ή την επέκταση των σπιτιών τους, και ευκολότερη έκδοση εντολών κατεδάφισης για τα υπάρχοντα. Η Πολιτική Διοίκηση θα δημιουργήσει επίσης ένα δημοτικό όργανο για τους Ισραηλινούς εποίκους που έχουν αποικίσει την Παλιά Πόλη από το 1979. Η απόφαση έρχεται έξι μήνες μετά από μια προηγούμενη απόφαση της ισραηλινής κυβέρνησης να μεταβιβάσει την διοικητική εξουσία επί του τεμένους Ιμπραήμ στους Ισραηλινούς εποίκους. Η προηγούμενη απόφαση από τον Ιούλιο του περασμένου έτους είχε ανακαλέσει την εξουσία του ισλαμικού ιδρύματος επί του ιερού τόπου.
Μια άλλη πόλη που θα επηρεαστεί άμεσα είναι η Βηθλεέμ, όπου η διοικητική εξουσία επί του θρησκευτικού χώρου του τάφου της Ραχήλ, που βρίσκεται μόλις εκατοντάδες μέτρα μακριά από το κέντρο της παλαιστινιακής πόλης, μεταβιβάστηκε στους Ισραηλινούς εποίκους. Το Ισραήλ μπορεί πλέον να ελέγχει τις οικοδομικές άδειες στην περιοχή γύρω από τον χώρο, την οποία οι ισραηλινές αρχές έχουν ήδη επεκτείνει κατά 10 dunams (1 εκτάριο).
Αυτή η περιοχή είναι πολύ πιθανό να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή οικιστικών μονάδων για τους εποίκους, ακριβώς δίπλα στην αστική περιοχή της Βηθλεέμ. Η πόλη είναι ήδη αναγκασμένη να ζει με έναν ισραηλινό στρατιωτικό πύργο στη μία πλευρά ενός κεντρικού δρόμου, ως μέρος του τείχους που απομονώνει την περιοχή του Τάφου της Ραχήλ από την πόλη. Δεδομένης της πιθανότητας πρόσθετης παρουσίας εποίκων πίσω από το τείχος, η στρατιωτική παρουσία του Ισραήλ και οι επιδρομές του στην πόλη θα αυξηθούν επίσης.
Η κατάληψη ιστορικών τοποθεσιών στερεί επίσης από τους Παλαιστινίους την πρόσβαση στο δικό τους πολιτιστικό κληροδότημα, ενισχύοντας περαιτέρω την ισραηλινή παρουσία στην περιοχή. Για παράδειγμα, τον Νοέμβριο του περασμένου έτους, το Ισραήλ αποφάσισε να κατασχέσει 1.800 dunams (180 εκτάρια) στην παλαιστινιακή πόλη Σεβάστεια, βόρεια της Ναμπλούς, όπου βρίσκονται αρχαιολογικοί χώροι από την εποχή των Χαναανιτών, των Ρωμαίων, των Βυζαντινών και των Μουσουλμάνων. Οι ισραηλινοί έποικοι εισβάλλουν όλο και πιο συχνά στους αρχαιολογικούς χώρους της Σεβάστειας από πέρυσι, και το Ισραήλ έχει αρχίσει να σχεδιάζει την κατασκευή ενός ισραηλινού αρχαιολογικού πάρκου στην περιοχή. Η Σεβάστεια αποτελεί σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο για τους Παλαιστινίους στη Δυτική Όχθη, και ο τουρισμός είναι η κύρια πηγή εισοδήματος για την πόλη. Η κατάσχεση της αρχαιολογικής περιοχής από το Ισραήλ θα το τερματίσει.
Η απόφαση της Κυριακής θα επηρεάσει 13 παλαιστινιακούς ιστορικούς χώρους σε όλη τη Δυτική Όχθη.
Η «πιο σημαντική» απόφαση των εποίκων από το 1967
Η κίνηση αυτή έχει χαρακτηριστεί από το συμβούλιο των ισραηλινών εποίκων ως «η πιο σημαντική από το 1967», καθώς μετατρέπει την προσάρτηση της Δυτικής Όχθης από το Ισραήλ από μια μη αναγνωρισμένη πρακτική πραγματικότητα σε κάτι νομικά εδραιωμένο. Η απόφαση μετατρέπει επίσης την Παλαιστινιακή Αρχή σε μια ομάδα δημοτικών φορέων συνδεδεμένων με μια κεντρική διοίκηση, στερημένη από τις περιορισμένες εξουσίες που μέχρι τώρα ισχυριζόταν ότι ασκούσε στις περιοχές Α και Β.
Αυτό σημαίνει ότι το Ισραήλ έχει αφαιρέσει επίσημα κάθε συλλογική ύπαρξη των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη, διοικητική ή πολιτική, από το νομικό του πλαίσιο. Από νομική άποψη, ορισμένες περιοχές της Δυτικής Όχθης που κατοικούνται από Παλαιστινίους μπορούν πλέον να θεωρηθούν μέρος του Ισραήλ.
Τη Δευτέρα, ο Ισραηλινός υπουργός Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμοτρίτς καυχήθηκε ότι συνέταξε προσωπικά τις αποφάσεις που ενέκρινε το υπουργικό συμβούλιο. Ο Σμοτρίτς δήλωσε ότι το Ισραήλ «εργάζεται μέσα σε ένα σαφές νομικό πλαίσιο για να εξασφαλίσει τον έλεγχό του επί της Δυτικής Όχθης και να δημιουργήσει μια σταθερή πραγματικότητα για τα επόμενα χρόνια», προσθέτοντας ότι το Ισραήλ «βάζει τέλος στην ιδέα ενός αραβικού κράτους τρομοκρατίας στην καρδιά της χώρας».
Οι αποφάσεις του υπουργικού συμβουλίου είναι σύμφωνες με τον δηλωμένο στόχο του Ισραήλ να καταστρέψει την ιδέα ενός παλαιστινιακού κράτους. Η Κνέσετ του Ισραήλ είχε ήδη ψηφίσει τον Ιούλιο του 2025 ένα νομοσχέδιο που επιτρέπει στο υπουργικό συμβούλιο να προσαρτήσει τη Δυτική Όχθη, ένα χρόνο μετά την ψήφιση ενός νομοσχεδίου που απορρίπτει την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους οπουδήποτε στην ιστορική Παλαιστίνη. Το 2018, η Κνέσετ ψήφισε τον «Νόμο για το Εθνικό Κράτος», ο οποίος ορίζει ότι το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση μεταξύ του ποταμού και της θάλασσας ανήκει αποκλειστικά στον εβραϊκό λαό.
Τη Δευτέρα, οκτώ αραβικές και ισλαμικές χώρες καταδίκασαν τις αποφάσεις του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου σε κοινή δήλωση. Η Παλαιστινιακή Αρχή καταδίκασε την κίνηση, χαρακτηρίζοντάς την «άκυρη», «παραβίαση των Συμφωνιών του Όσλο» και «πρακτική εφαρμογή των σχεδίων προσάρτησης και εκδίωξης», καλώντας τη διεθνή κοινότητα να παρέμβει για να σταματήσει αυτές τις αποφάσεις. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ιορδανίας καταδίκασε τις αποφάσεις του ισραηλινού υπουργικού συμβουλίου, λέγοντας ότι στοχεύουν στην «επιβολή παράνομης εξουσίας εποικισμού» σε παλαιστινιακό έδαφος.
Η ισραηλινή οργάνωση Peace Now καταδίκασε επίσης την κίνηση, λέγοντας ότι αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για την εδραίωση του ισραηλινού ελέγχου, τη διακοπή της εδαφικής συνέχειας της Παλαιστίνης και την υπονόμευση οποιασδήποτε μελλοντικής λύσης δύο κρατών.
Qassam Muaddi
Ο Qassam Muaddi είναι ο Παλαιστίνιος συντάκτης του Mondoweiss. Ακολουθήστε τον στο Twitter/X στο @QassaMMuaddi.
Το Reporters United, όπως αναφέρουν οι ίδιοι, είναι ένα δίκτυο ρεπόρτερ με σκοπό την υποστήριξη της ερευνητικής δημοσιογραφίας στην Ελλάδα, τη συνεργασία με διεθνή ΜΜΕ και δημοσιογράφους και τη δημοσίευση ρεπορτάζ που δεν χωράνε αλλού.
Πριν από μερικές ημέρες, στις 7 Νοεμβρίου 2025, η δημοσιογραφική ομάδα Reporters United δημοσίευσε ένα ερευνητικό ρεπορτάζ σχετικά με τις διασυνδέσεις της οικογένειας Λάτση με τη ναυτιλιακή εταιρεία ZIM και τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού προς το Ισραήλ. Πιο συγκεκριμένα, το ρεπορτάζ αποκάλυπτε τη συμμετοχή πλοίου συμφερόντων της οικογένειας Λάτση στη μεταφορά φορτίου πυρομαχικών 22 τόνων, το οποίο προοριζόταν για το Ισραήλ, σε περίοδο που διεθνείς οργανισμοί κατηγορούσαν το ισραηλινό κράτος για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα.
Την επομένη της δημοσίευσης, στις 8 Νοεμβρίου, η ομάδα δέχθηκε ευθείες απειλές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μέσω τηλεφωνημάτων. Η υπόθεση βρίσκεται υπό έρευνα και αναζητούνται οι δράστες
Ας διαβάσουμε όμως το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ που αποδεικνύει έμπρακτα πως «Μπροστά στο συμφέρον κάθε ίχνος ανθρωπιάς χάνεται»:
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
«Μπροστά στο συμφέρον κάθε ίχνος ανθρωπιάς χάνεται», είχε γράψει η Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση στο instagram της αναφερόμενη στη «σφαγή μικρών παιδιών» στη Γάζα. Όμως, το Reporters United τεκμηριώνει πως το πλοίο στο οποίο επρόκειτο να φορτωθούν τόνοι πυρομαχικών τον Οκτώβριο του 2024 με προορισμό το Ισραήλ (φόρτωση που ματαιώθηκε από την κινητοποίηση λιμενεργατών στον Πειραιά) ανήκε στην οικογένεια Λάτση. Και πως η ναυτιλιακή εταιρεία της οικογένειας έχει ναυλώσει πλοία της στην ισραηλινή εταιρεία κοντέινερ ΖΙΜ, η οποία συνεργάζεται με το υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού.
Πριν λίγες μέρες η Εισαγγελία Πειραιά κάλεσε σε απολογία τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκο Μπεκρή. Αιτία ήταν η κινητοποίηση των λιμενεργατών του Πειραιά έναν χρόνο νωρίτερα (στις 17 Οκτωβρίου 2024) υπό την ΕΝΕΔΕΠ (το σωματείο λιμενεργατών στο οποίο είναι επικεφαλής ο κ. Μπεκρής), η οποία είχε ως αποτέλεσμα να εμποδιστεί η φόρτωση πλοίου με στρατιωτικό υλικό που είχε προορισμό το Ισραήλ.
Τα βασικά γεγονότα της κινητοποίησης τον Οκτώβριο του 2024 είναι γνωστά από τότε: Ένα φορτίο 22 τόνων πυρομαχικών διέτρεξε την Ελλάδα σιδηροδρομικώς και μέσω Πειραιά θα μεταφερόταν στο Ισραήλ – ενώ διεθνείς οργανισμοί, όπως ο ΟΗΕ και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, κατηγορούσαν το Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου. Όμως, δεν ήταν γνωστό ποιος θα μετέφερε το φορτίο.
Το Reporters United τεκμηριώνει ότι:
Σημείωση: Τα δύο πλοία συμφερόντων Λάτση, παρότι χρονοναυλωμένα στη ΖΙΜ, εταιρεία-μεταφορέα του υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ, δεν σημαίνει ότι μεταφέρουν μόνο στρατιωτικό υλικό, καθώς η ZIM μεταφέρει κοντέινερ όλων των ειδών.
Το μεσημέρι της 17ης Οκτωβρίου του 2024, το πλοίο Marla Bull έδεσε στη δυτική πλευρά της Προβλήτας ΙΙΙ του σταθμού κοντέινερ στο λιμάνι του Πειραιά.
Από εκεί θα φόρτωνε εμπορεύματα με τελικό προορισμό το Ισραήλ. Όμως, ένα από τα εμπορευματοκιβώτια δεν φορτώθηκε ποτέ στο πλοίο. Το βράδυ της ίδιας μέρας καλύφθηκε με συνθήματα, φόρεσε τη σημαία της Παλαιστίνης και παρέμεινε στο λιμάνι μέχρι την απομάκρυνσή του.
Πηγή: 902.gr / ΕΝΕΔΕΠ
Το εμπορευματοκιβώτιο, σύμφωνα με τους λιμενεργάτες και τους εργαζομένους του Πειραιά που κινητοποιήθηκαν για να εμποδίσουν τη φόρτωσή του στο Marla Bull, περιείχε 22 τόνους πυρομαχικών (σφαίρες).
Το φορτίο είχε φτάσει στον Πειραιά σιδηροδρομικώς από τη Βόρεια Μακεδονία, μέσα σε κοντέινερ μισθωμένο στην εταιρεία ZIM Integrated Shipping Services, και επρόκειτο να μεταφερθεί στο Ισραήλ μέσω του πλοίου Marla Bull που εκτελούσε δρομολόγιο της ΖΙΜ
Φωτογραφία: Aljaz Hrvatin / Shipspotting.com
Η συνεργασία Λάτση με την ισραηλινή ZIM
Το πλοίο Marla Bull (ΙΜΟ 9932945), καθώς και το αδελφό πλοίο Marla Tiger, με διαχειρίστρια εταιρεία τη Marla Dry Bulk Shipmanagement, ανήκουν από το 2022 στην οικογένεια Λάτση, μία από τις ισχυρότερες επιχειρηματικές οικογένειες της χώρας.
Αν και κανένα από τα δύο πλοία δεν εμφανίζεται στην ιστοσελίδα της εταιρείας, η ίδια μας επιβεβαίωσε την ιδιοκτησία της, η οποία τεκμηριώνεται και από τη διεθνή ναυτιλιακή βάση Equasis, όπου εμφανίζεται ως διαχειρίστριά τους από τον Σεπτέμβριο και τον Νοέμβριο του 2022 αντίστοιχα.
Για το περιεχόμενο του επίμαχου φορτίου ρωτήσαμε τη διαχειρίστρια του Marla Bull, τη Marla Dry Bulk Shipmanagement, συμφερόντων της οικογένειας Λάτση.
Στις απαντήσεις της η εταιρεία παρέλειψε να αναφερθεί σε αυτό το ερώτημα. Επανήλθαμε με δεύτερο ερώτημα, ζητώντας να διαψεύσει τις πληροφορίες ότι περιείχε πυρομαχικά.
«Δεν επιτρέπεται να επιβεβαιώνουμε ή να διαψεύδουμε πληροφορίες για το περιεχόμενο των φορτίων, την αποκλειστική ευθύνη των οποίων έχουν οι διακινήτριες εταιρείες και εν προκειμένω η εταιρεία ZIM», απάντησε η εταιρεία.
Μας επιβεβαίωσε όμως ότι το συγκεκριμένο φορτίο «ουδέποτε φορτώθηκε σε κανένα από τα δύο υπό διαχείρισή της πλοία». Το φορτίο όντως δεν φορτώθηκε στο πλοίο, αλλά αυτό οφείλεται στην παρέμβαση των λιμενεργατών.
Και τα δύο πλοία είναι χρονοναυλωμένα από την εταιρεία ZIM, «με ναυλώσεις που είχαν συμφωνηθεί από το έτος 2021», μας δήλωσε η εταιρεία.
Μπορέσαμε να εντοπίσουμε την πρώτη καταγεγραμμένη παρουσία των πλοίων Marla Bull και Marla Tiger στα δημοσιευμένα δρομολόγια της ZIM τον Αύγουστο του 2023. Μέχρι τότε, σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας, και τα δύο πλοία είχαν ήδη εκτελέσει πάνω από 20 δρομολόγια το καθένα.
Στις 17 Οκτωβρίου 2024 το Marla Bull εκτελούσε το 69ο δρομολόγιο, καθώς εντοπίζεται στο δημοσιευμένο πρόγραμμα αφίξεων στο λιμάνι του Πειραιά του ελληνικού παραρτήματος της ZIM
Πρόγραμμα αφίξεων της ZIM. Πηγή: ZIM
Το ταξίδι του εντασσόταν στη γραμμή «Turkey Black Sea Express (TBX)», η οποία σύμφωνα με τη ZIM συνδέει τα λιμάνια του Ισραήλ, της Ρουμανίας, της Τουρκίας, της Ελλάδας και της Αιγύπτου.
Πράγματι, σύμφωνα με την πλατφόρμα παρακολούθησης πλοίων MarineTraffic, πριν φτάσει στη δυτική πλευρά της Προβλήτας ΙΙΙ στο λιμάνι του Πειραιά, το Marla Bull μετέφερε φορτία από τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Τουρκία, τα οποία φαίνεται να ξεφόρτωσε στο ισραηλινό λιμάνι Ασντόντ.
Το Marla Bull δένει στις 17 Οκτωβρίου, 14:56 ώρα Ελλάδας, στην Προβλήτα ΙΙΙ, στο Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιά. Η δορυφορική εικόνα (δεξιά) δείχνει την Προβλήτα ΙΙΙ και την Προβλήτα ΙΙ στις 28 Μαρτίου 2025.
Το Marla Bull, όπως και το Marla Tiger, δεν εκτελεί μόνο τα δρομολόγια της γραμμής TBX. Μέχρι σήμερα φαίνεται να έχει ολοκληρώσει 88 δρομολόγια σε πολλαπλές γραμμές της ZIM, σύμφωνα με τα δεδομένα της ισραηλινής εταιρείας, ενώ φαίνεται να έχει ήδη προγραμματίσει τα επόμενα 13 ταξίδια του.
Το κοντέινερ της ZIM
Ψάξαμε το επίμαχο εμπορευματοκιβώτιο με τον κωδικό STJU206213-0, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν από την κινητοποίηση των λιμενεργατών στον Πειραιά
Σύμφωνα με τις πλατφόρμες Track-Trace και Shippinline.org για την παρακολούθηση εμπορευματοκιβωτίων, το συγκεκριμένο εμπορευματοκιβώτιο ανήκει στην αμερικανική εταιρεία CAI International Inc, αλλά από τις 10 Απριλίου 2024 φαίνεται να βρίσκεται υπό μακροπρόθεσμη μίσθωση της ZIM. Εντοπίσαμε τη ΖΙΜ και στην πιο πρόσφατη μεταφορά του συγκεκριμένου εμπορευματοκιβωτίου, στις 25 Αυγούστου 2025.
Επομένως, την ημέρα που το φορτίο επρόκειτο να μεταφερθεί μέσω του Marla Bull στο Ισραήλ, το εμπορευματοκιβώτιο στο οποίο βρισκόταν χρησιμοποιούνταν από τη ΖΙΜ, ενισχύοντας την ευθύνη της ΖΙΜ για το περιεχόμενό του, όπως υποστηρίζει και η εταιρεία της οικογένειας Λάτση (βλ. δήλωση Marla Dry Bulk Shipmanagement πιο πάνω)
Στιγμιότυπο από το Track-Trace που αναφέρει τη μακροπρόθεσμη μίσθωση του εμπορευματοκιβωτίου στη ΖΙΜ (ανακτήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 2025)
Απευθύναμε ερωτήσεις για το φορτίο και στην εταιρεία ZIM. Δεν λάβαμε απάντηση.
Η ΖΙΜ και τα στρατιωτικά φορτία
Σύμφωνα με στοιχεία που δίνει η εταιρεία ΖΙΜ στην ιστοσελίδα της για τα δρομολόγια των διεθνών γραμμών της, φορτία φτάνουν στο Ισραήλ μέσω οκτώ διαφορετικών γραμμών. Πέντε από αυτές (TBX, PLX, ZIX, WTX και ZCA) συνδέουν τα λιμάνια του Ισραήλ με το λιμάνι του Πειραιά.
Η γραμμή της ΖΙΜ με το όνομα ZCA συνδέει το Ισραήλ με τα λιμάνια του μεγαλύτερου (στρατιωτικού) συμμάχου του, των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η ισραηλινή -και μέχρι το 2004 κρατική- ZIM, από κοινού με τη δανέζικη Maersk (κι αυτή από τις μεγαλύτερες εταιρείες μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων παγκοσμίως), συμμετέχει στη συμφωνία Israel Carrier Association από το 1991. Η συμφωνία αφορά τη μεταφορά στρατιωτικών φορτίων, για λογαριασμό του ισραηλινού υπουργείου Άμυνας, μεταξύ ΗΠΑ και Ισραήλ, υπό την εποπτεία της Ομοσπονδιακής Ναυτιλιακής Επιτροπής των ΗΠΑ (FMC)
Απόσπασμα από την τελευταία τροποποίηση της συμφωνίας Israel Carrier Association, με αριθμό 011346-025, το 2017. Πηγή: FMC.gov
Σύμφωνα με το έγγραφο της συμφωνίας, η σύμβαση δεν έχει ημερομηνία λήξης και «μπορεί να τερματιστεί ανά πάσα στιγμή με την κατάλληλη τροποποίηση ή ειδοποίηση προς την Ομοσπονδιακή Ναυτιλιακή Επιτροπή των ΗΠΑ». Μέχρι και την ημέρα του ρεπορτάζ δεν φαίνεται να υπάρχει σχετική ανάρτηση στο αντίστοιχο αμερικανικό ΦΕΚ.
Υπάρχουν πολλές αναφορές για τα στρατιωτικά φορτία που μεταφέρει η ΖΙΜ είτε μέσω των πλοίων της είτε μέσω όσων ναυλώνει, διεθνώς:
Εριέττα Λάτση: «Μπροστά στο συμφέρον κάθε ίχνος ανθρωπιάς χάνεται»
Όσο το πλοίο της εταιρείας Marla βρισκόταν υπό χρονοναύλωση από την ισραηλινή εταιρεία ZIM, παράλληλα εντεινόταν η διεθνής καταδίκη -από οργανισμούς όπως ο ΟΗΕ, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης- για τα εγκλήματα πολέμου και τη γενοκτονία στην Παλαιστίνη.
Όλη αυτή την περίοδο η κ. Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση, κόρη της Μαριάννας Λάτση, καταδικάζει συστηματικά και δημόσια την κατάσταση στη Γάζα μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο instagram.
Η κ. Κούρκουλου-Λάτση καταγγέλλει τη σιωπή της Ελλάδας για τα εγκλήματα στη Γάζα, φορώντας μπλούζα με το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» και δηλώνοντας πως «μπροστά στο συμφέρον, κάθε ίχνος ανθρωπιάς χάνεται»
Αν κάτι μας έμαθε ο πόλεμος στην Γάζα και όχι μόνο, είναι ότι νόμοι και όρια δεν υπάρχουν. Μπροστά στο συμφέρον κάθε ίχνος ανθρωπιάς χάνεται και ακόμα και η σφαγή μικρών παιδιών δικαιολογείται απόλυτα. […] Όσο για εμάς στην μικρή Ελλαδίτσα; Δεν λέμε κουβέντα. Γιατί είμαστε φιλοαμερικανοί – ή αλλιώς χέστες. Όμως η ρόδα γυρίζει και το να βρεθούμε σε αντίστοιχη θέση στο μέλλον δεν αποκλείεται. Τότε τι θα πούμε; Ότι είναι απάνθρωπο που δεν έρχεται κανείς να μας σώσει; Αφού ούτε εμείς πήγαμε. Αφού και εμείς γυρίσαμε το βλέμμα.
Η καθημερινότητά μας δεν μπορεί να σταματήσει, όμως μπορούμε να φροντίσουμε έτσι ώστε να μην ξεχνάμε και ακόμα καλύτερα να ενοχλούμε και λίγο αυτούς που προσπαθούν να ξεχάσουν – επιμένουν να ξεχνούν. Δεν ξέρω αν θα καταφέρουμε κάτι, αλλά σίγουρα είναι καλύτερο από το να μένουμε άπραγοι. #freepalestine
Εριέττα Κούρκουλου-Λάτση, 5 Ιουνίου 2024, Instagram
Σε άλλες αναρτήσεις της η κ. Κούρκουλου-Λάτση μιλά για τις δωρεές της προς τον Ερυθρό Σταυρό με σκοπό την ενίσχυση του άμαχου παλαιστινιακού πληθυσμού, ενώ εκφράζει τη στήριξή της προς τη διεθνή πρωτοβουλία Global Sumud Flotilla, η οποία προσπάθησε να άρει τον παράνομο αποκλεισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας από το Ισραήλ στη Γάζα.
Το ερώτημα φυσικά που τίθεται είναι αν στην κ. Κούρκουλου-Λάτση μπορεί να ασκηθεί δημοσιογραφική κριτική για δραστηριότητες που αφορούν την οικογένειά της. Η απάντηση, κατά την εκτίμησή μας, είναι καταφατική, καθώς η ίδια συνδέεται με τις δραστηριότητες του ομίλου Λάτση όχι μόνο μέσω του οικογενειακού δεσμού.
Τα family office (οικογενειακά γραφεία) είναι εταιρείες που συστήνονται με σκοπό τη διαχείριση της οικογενειακής περιουσίας
Η άδεια για τα πυρομαχικά: Το κράτος σιωπά
Προσπαθώντας να καταλάβουμε τι ακριβώς συνέβη με το φορτίο πυρομαχικών που επρόκειτο να φορτωθεί στο Marla Bull – και κυρίως να αποσαφηνίσουμε ποια κρατική αρχή έδωσε την άδεια για τη μεταφορά στρατιωτικού υλικού στο Ισραήλ, αποστείλαμε ερωτήσεις στα υπουργεία Εθνικής Άμυνας, Εξωτερικών, Οικονομικών, Ναυτιλίας, καθώς και στο Λιμενικό Σώμα και στο τελωνείο του Πειραιά. Λάβαμε μόνο μία απάντηση, από το Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος.
Το Λιμενικό, όπως και οι τόσες κρατικές αρχές και υπουργοί στα προηγούμενα ρεπορτάζ μας για το Ισραήλ, αρνήθηκε να μας ενημερώσει τι απέγινε το φορτίο αφού δεν φορτώθηκε ποτέ στο Marla Bull, αλλά δεν μας διέψευσε το περιεχόμενό του σε στρατιωτικό υλικό. Πάντως, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, συνέλεξε μαρτυρίες και συνέταξε δελτίο αναφοράς για τα γεγονότα της 17ης Οκτωβρίου 2024. Το Λιμενικό αρκέστηκε μόνο να δηλώσει στο Reporters United ότι «δεν έχει αρμοδιότητα έκδοσης άδειας διαμετακόμισης για στρατιωτικό εξοπλισμό», επικαλούμενο τον ν. 2168/1993.
Η διαδικασία για την έκδοση άδειας στην περίπτωση διαμετακόμισης πυρομαχικών περιγράφεται βήμα-βήμα στο Εθνικό Μητρώο Διοικητικών Διαδικασιών
Απόσπασμα από το Εθνικό Μητρώο Διοικητικών Διαδικασιών (ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2025)
Για την έκδοση της άδειας χρειάζεται «λήψη σύμφωνης γνώμης των συναρμόδιων Υπουργείων Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας και Οικονομικών», καθώς και του υπουργείου Ναυτιλίας. Το ίδιο αναφέρει και το άρθρο 4 παρ. 2 του ν. 2168/1993.
Τα υπουργεία Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών (για μια ακόμη φορά), αλλά και τα υπουργεία Οικονομικών και Ναυτιλίας, δεν μας απάντησαν.
Ίσως τη γενικότερη σιωπή των ελληνικών αρχών και υπουργείων να είχε κατά νου η κ. Κούρκουλου-Λάτση, όταν έγραφε για τη χώρα μας: «Αν κάτι μας έμαθε ο πόλεμος στην Γάζα και όχι μόνο, είναι ότι νόμοι και όρια δεν υπάρχουν. […] Όσο για εμάς στην μικρή Ελλαδίτσα; Δεν λέμε κουβέντα. Γιατί είμαστε φιλοαμερικανοί – ή αλλιώς χέστες».
Εικονογράφηση: Κωνσταντίνα Μαλτεπιώτη
7 Νοεμβρίου 2025
Κωνσταντίνα Μαλτεπιώτη, Νικόλας Λεοντόπουλος, Θοδωρής Χονδρόγιαννος
Πηγή:
της Μαρίας Νάτση
«Τι θα κάνατε αν σας κρατούσαν για χρόνια αποκλεισμένους σε ένα δωμάτιο; Αν δεν σας επέτρεπαν να βγείτε, αν αποφάσιζαν άλλοι πότε και τι θα φάτε, αν κάθε σας κίνηση περνούσε από έλεγχο; Δεν θα αντιδρούσατε; »
Με αυτόν τον παραλληλισμό ο Σεχάντε Αντνάν -Καθηγητής Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και εκπρόσωπος της Παλαιστινιακής Κοινότητας στην Αθήνα-περιγράφει τη ζωή στη Λωρίδα της Γάζας, όπου η καθημερινότητα έχει μετατραπεί σε διαρκή αγώνα επιβίωσης και η κανονικότητα μοιάζει προνόμιο των άλλων.
Περισσότερα από 2,5 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι ζούσαν μέχρι την έναρξη της γενοκτονίας στην αποκλεισμένη Γάζα, άλλα 2,5 εκατομμύρια στη Δυτική Όχθη, 1 εκατομμύριο στο κράτος του Ισραήλ, ενώ 3 έως 4 εκατομμύρια βρίσκονται διασκορπισμένοι στις γειτονικές χώρες. Όλοι τους διεκδικούν κάτι απλό: το δικαίωμα να ζήσουν ελεύθεροι σε μια γη όση περίπου ένας ελληνικός νομός, όπως η Αιτωλοακαρνανία.
«Δεν έχουμε άλλη γη. Αυτή είναι η γη μας. Για αυτήν υποφέρουμε», λέει μια Παλαιστίνια γυναίκα από τη Δυτική Όχθη στο εξαιρετικό ντοκιμαντέρ No Other Land, που καταγράφει με ωμό ρεαλισμό την καθημερινότητα κάτω από την κατοχή.
Τα ισραηλινά στρατεύματα ισοπεδώνουν με μπουλντόζες τα σπίτια τους, ξεριζώνουν τις ελιές, σκοτώνουν ή κλέβουν τα κοπάδια τους. Τίποτα δεν τους ανήκει — ούτε καν η ζωή τους.
Σε αυτό το μικρό κομμάτι γης η ελευθερία δεν είναι δικαίωμα, αλλά ένα όνειρο που ματώνει.
Από την εξορία στην «επιστροφή». Ποια γη ανήκει σε ποιον;
Ύστερα από είκοσι αιώνες, η ιστορία της περιοχής μοιάζει να ξαναγράφεται με το ίδιο μελάνι: αίμα και διεκδίκηση.
Σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ο Αβραάμ θεωρείται ο ιδρυτής του εβραϊκού έθνους και εγκαταστάθηκε στη Χαναάν — δηλαδή στη σημερινή Παλαιστίνη/Ισραήλ — γύρω στο 1200 π.Χ. Οι “Peleset”, οι γνωστοί βιβλικοί Φιλισταίοι, εγκαταστάθηκαν στην παράκτια Χαναάν και έγιναν οι αρχετυπικοί εχθροί των Ισραηλιτών που κατοικούσαν στην ενδοχώρα.
Αιώνες αργότερα, μετά τις ρωμαϊκές καταστροφές της Ιερουσαλήμ (70 μ.Χ.) και της Ιουδαίας (135 μ.Χ.), η πλειονότητα των Εβραίων εκδιώχθηκε και διασκορπίστηκε σε όλη την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.
Ύστερα από διαδοχικές κατοχές της περιοχής — Οθωμανική και στη συνέχεια Βρετανική — οι μεγάλες δυνάμεις αποφάσισαν, με τη γνωστή τους «δεξιοτεχνία» στο να σπέρνουν διχασμούς πριν αποχωρήσουν, την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ στην ίδια περιοχή.
Έτσι, μετά από είκοσι αιώνες απουσίας, Εβραίοι από κάθε γωνιά του κόσμου, κυνηγημένοι και βασανισμένοι — από τα πογκρόμ έως τη Νύχτα των Κρυστάλλων και τα κρεματόρια των Ναζί — επέστρεψαν για να διεκδικήσουν τη γη που θεωρούν δική τους. Το επιχείρημα ήταν σαφές: τους ανήκει ιστορικά, αφού οι πρόγονοί τους ζούσαν εκεί πριν από δύο χιλιετίες, παραγνωρίζοντας όμως την ταυτόχρονη τότε παρουσία των Pelestet/ Παλαιστινίων.
Αυτό το ιστορικό αφήγημα σκοντάφτει σε πολλά σημεία της λογικής και μας οδηγεί σε ένα αδιέξοδο σχεδόν παιδαριώδες σκεπτικό: μήπως να φτάσουμε να αναρωτηθούμε ποιοι ζούσαν εκεί πριν από το 1200 π.Χ. και αν αυτοί είναι οι πραγματικοί νόμιμοι κάτοχοι;
Κι αν δεχτούμε ότι η «ιστορική παρουσία» αρκεί για τη διεκδίκηση μιας γης, τότε δεν θα έπρεπε και οι Πόντιοι να ζητήσουν την επιστροφή στις πατρίδες όπου είχαν αδιάλειπτη — όχι απουσία, αλλά παρουσία — 2.500 ετών μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923;
Ποια ιστορική αδικία έχει, τελικά, «δικαίωμα» να αποκατασταθεί — και ποια όχι;
Οι αιώνες εκτοπισμών των Εβραίων και η δαιμονοποίησή τους, η συστηματική αρπαγή της περιουσίας τους, οι βασανισμοί και οι μαζικές δολοφονίες δημιούργησαν έναν λαό που δεν θέλει ποτέ ξανά να βρεθεί στη θέση του αδυνάτου.
Το Ισραήλ παρουσιάζει μια εντυπωσιακή ανομοιογένεια — όχι μόνο λόγω της παρουσίας σημαντικού ποσοστού αραβικού πληθυσμού (μουσουλμάνοι, χριστιανοί, Δρούζοι, απόγονοι όσων παρέμειναν εντός των συνόρων του κράτους το 1948), αλλά και λόγω της εθνοτικής και θρησκευτικής ετερογένειας του εβραϊκού πληθυσμού: Ασκενάζι ευρωπαϊκής καταγωγής, Σεφαραδίτες και Μιζραχίμ από την Ιβηρική χερσόνησο, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, Αιθίοπες Φαλάσα, Ρώσοι Εβραίοι, ορθόδοξοι και υπερορθόδοξοι (Χαρεντίμ), παραδοσιακοί και κοσμικοί (Χιλόνι).
Κι όμως, μέσα σε αυτή την ποικιλία, παρουσιάζει και μια εντυπωσιακή ενότητα.
Τι είναι αυτό που ενώνει το Ισραήλ;
Ίσως η ματωμένη ιστορική μνήμη αιώνων καταδίωξης και το αίσθημα ότι όλοι οι Εβραίοι βρίσκονται «στο ίδιο καράβι». Η ενοποιητική δύναμη του σιωνισμού λειτουργεί ως κεντρικός ιδεολογικός δεσμός, δημιουργώντας ένα πλαίσιο εθνικής ταυτότητας. Η αφήγηση της «επιστροφής στη γη των προγόνων» λειτουργεί ως συμβολικό νήμα ενότητας. Η μακροχρόνια στρατιωτική θητεία — ένας ιδιότυπος «στρατιωτικός εκδημοκρατισμός» — ενισχύει την αίσθηση συλλογικής ευθύνης και ταύτισης με το κράτος, ενώ η νεκρανάσταση της εβραϊκής γλώσσας, της Hebrew, γίνεται πολιτισμικό εργαλείο συνοχής.
Πολλοί κοινωνιολόγοι επισημαίνουν ότι το τραύμα του Ολοκαυτώματος και οι μεταγενέστεροι πόλεμοι επιβίωσης διαμόρφωσαν μια συλλογική συνείδηση απειλής.
Έτσι φτάσαμε στο σήμερα: το κράτος του Ισραήλ έχει μετατραπεί σε μια αδίστακτη πολεμική μηχανή, που εφαρμόζει νέες τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης πάνω στην παλαιστινιακή γη για να τις διαθέσει ύστερα στις διεθνείς αγορές.
Πλέον ισχυρό, υπερεξοπλισμένο και απρόσβλητο από το διεθνές δίκαιο, δεν διστάζει να πλήξει πλοία ανθρωπιστικής βοήθειας ακόμη και στα ανοιχτά της Μάλτας, να καταδικάζει έναν ολόκληρο λαό στη λιμοκτονία, να μετατρέπει πολίτες σε φονιάδες άμαχων πληθυσμών και βασανιστές κρατουμένων.
Ο πολιτισμός του έχει ταυτιστεί με τη στρατιωτική τεχνολογία· ο στόχος του, το «Μεγάλο Ισραήλ», επεκτείνεται στις γειτονικές χώρες, με στρατηγικό ενδιαφέρον και για την Κύπρο, όπου τα τελευταία χρόνια αγοράζονται εκτεταμένες εκτάσεις γης.
Η κοινοτοπία του Κακού
Και όμως, μέσα σε αυτή τη βαρβαρότητα, ανάβουν μικρές φλόγες ανθρωπιάς. Ισραηλινοί που υψώνουν πανό με τη λέξη ειρήνη, νέοι που αρνούνται να υπηρετήσουν στον στρατό, διανοούμενοι και επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος που καταγγέλλουν το καθεστώς της κατοχής με τίμημα την ίδια τους την ασφάλεια. Θυμίζουν ότι η Ιστορία δεν γράφεται μόνο από τα όπλα, αλλά και από τις φωνές που αντιστέκονται στην παράνοια του μίσους.
Αυτό αξίζει σε έναν λαό που πέρασε μέσα από τη φωτιά και κατόρθωσε να επιβιώσει; Να μείνει στην Ιστορία με την ταυτότητα του γενοκτόνου, μέσα στη συνένοχη σιωπή της διεθνούς κοινότητας;
Όμως το Ισραήλ δεν πρέπει να ξεχνά ότι η ίδια σιωπή των ανθρώπων υπήρξε και στο Ολοκαύτωμα. Άνθρωποι απλοί, κοινοί συμμέτοχοι στο κακό λόγω αδιαφορίας, έλλειψης σκέψης και συμμόρφωσης σε συστήματα εξουσίας
«Η θλιβερή αλήθεια», έγραψε η Χάνα Άρεντ μελετώντας τη δίκη ενός Ναζί και εισάγοντας την έννοια της κοινοτοπίας του κακού, «είναι ότι το μεγαλύτερο μέρος του κακού γίνεται από ανθρώπους που ποτέ δεν αποφασίζουν να είναι ή να κάνουν είτε κακό είτε καλό»
Δίκαιο του Ισχυρού
Κι όσο οι κυβερνήσεις μετρούν συμφέροντα, οι λαοί μετρούν νεκρούς.
Η νομιμοποίηση της καταπάτησης του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου του Πολέμου ανοίγει τον δρόμο για νέες παραβιάσεις — στην Κύπρο και οπουδήποτε υπάρχει αδύναμος λαός. Πλέον, νομιμοποιείται το «δίκαιο του ισχυρού»· και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο προηγούμενο για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Η φράση «Δεν έχουμε άλλη γη» δεν είναι μόνο κραυγή των Παλαιστινίων· είναι υπενθύμιση για όλους μας. Γιατί όσο αυτή η γη ματώνει, κανείς δεν μπορεί να λέει πως ζει ελεύθερος.
Η δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση γεωγραφικών συνόρων , είναι το μέτρο του ίδιου του ανθρώπου.
Παλαιστίνιοι γιατροί μετά τη σύλληψή τους
“Ναι, αλλά για τη Χαμάς δεν μιλάτε”, μας λένε. Μα, στο κάτω-κάτω, η Χαμάς έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση. Ο στρατός όμως του Ισραήλ - ενός κράτους που διακηρύσσει ότι εκπροσωπεί τις αξίες του δυτικού κόσμου - γιατί διαπράττει εγκλήματα πολέμου; Γιατί βομβαρδίζει αμάχους; Γιατί βασανίζει κρατούμενους με τρόπους φρικτούς, που θυμίζουν τα βασανιστήρια της Γκεστάπο; Γιατί προχωρά σε πράξεις πειρατείας σε διεθνή ύδατα; Γιατί εισβάλλει και βομβαρδίζει ξένες χώρες; Γιατί έχει φυλακίσει δύο εκατομμύρια Παλαιστινίους στη στενή λωρίδα της Γάζας; Γιατί ξεριζώνει τις ελιές και γκρεμίζει τα σπίτια τν Παλαιστινίων της Δυτικής όχθης;
Γιατί ακόμη και ο απάνθρωπος πόλεμος έχει κανόνες - και το Ισραήλ τους παραβιάζει συστηματικά, στηριζόμενο στην ερμηνεία πως οι Παλαιστίνιοι μαχητές της ανεξαρτησίας είναι τρομοκράτες. Με το ίδιο σκεπτικό που οι Ναζί κατακτητές αντιμετώπιζαν, βασάνιζαν και εκτελούσαν τους Ελληνες αντιστασιακούς. Μόνο μια νέα δίκη της Νυρεμβέργης θα μπορούσε να αποδώσει δικαιοσύνη για τα εγκλήματα εναντίον των αμάχων. Γιατί - κι εδώ βρίσκεται άλλη μία ομοιότητα με τους Ναζί κατακτητές στην Ελλάδα - οι Ισραηλινοί σκοτώνουν αμάχους για παραδειγματισμό και εκφοβισμό
Αφορμή για το κείμενο αυτό στάθηκε μια συγκλονιστική ανάρτηση της δημοσιογράφου Ευγενία Λουπάκη, η οποία στο τέλος μας καλεί να μη σταματήσουμε να μιλάμε για τη Γάζα. Να μιλάμε για τα εγκλήματα που έγιναν, για εκείνα που συνεχίζονται – γιατί ακόμη χιλιάδες Παλαιστίνιοι κρατούμενοι παραμένουν στις απάνθρωπες φυλακές του Ισραήλ – και για όσα θα ακολουθήσουν. Γιατί τίποτα έχει τελειώσει στη Γάζα. Γιατί δέκα εκατομμύρια Παλαιστίνιοι βρίσκονται χωρίς πατρίδα και χωρίς αυτοδιάθεση. Και γιατί το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ φαίνεται αποκομμένο από την πραγματικότητα, τυφλωμένο από μίσος και θρησκευτικό φανατισμό
Αναδημοσιεύουμε, λοιπόν, το κείμενο της Ευγενίας Λουπάκη, υπακούοντας στην έκκλησή της να μη σταματάμε να μιλάμε για τη Γάζα και την Παλαιστίνη
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ήρθε η "εκεχειρία" απελευθερώθηκαν 20 για τους οποίους πανηγύρισε όλο το σύμπαν και σχεδόν 2.000 οι οποίοι δεν αναφέρθηκαν σχεδόν καθόλου. Εγώ όμως τους έβλεπα λάιβ. Με ομοιόμορφες γκρίζες στολές, έλειπαν μόνο οι ρίγες του Άουσβιτς, με δάκρυα στα μάτια με αποστεωμένα πρόσωπα, άλλοι ανίκανοι να περπατήσουν, άλλοι ν' αρπάζουν τη σημαία από το παράθυρο του πούλμαν, άλλοι να θρηνούν γοερά μαθαίνοντας ότι όλη τους η οικογένεια σκοτώθηκε, άλλοι να μην πιστεύουν στα μάτια τους και να κλαίνε σαν μωρά γιατί τα παιδιά τους ζουν και δεν είναι νεκρά όπως τους έλεγαν οι βασανιστές τους στη φυλακή.
Και μετά ήρθαν οι πρώτες αφηγήσεις... Και να ρωτάω το μυαλό μου, γράφει πουθενά ο Πρίμο Λέβι ότι οι Γερμανοί ναζί έβαζαν τα σκυλιά τους να βιάζουν άνδρες Εβραίους;
Είδατε πουθενά στην "ειδησεογραφία" από τον "πόλεμο Ισραήλ- Χαμάς", ότι τον Νοέμβριο του 2014 ένα αστέρι της Ιατρικής, ο χειρουργός δρ Adnan Al-Bursh, 50 ετών, επικεφαλής του ορθοπεδικού τμήματος στο βομβαρδισμένο νοσοκομείο Al-Shifa στη Γάζα, πέθανε στη φυλακή Ofer του Ισραήλ, από βιασμούς μέχρι θανάτου;
(Τη Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2024, η Francesca Albanese έγραψε: «Ένας γιατρός. Ένας χειρουργός αστέρι. Η ενσάρκωση της παλαιστινιακής ηθικής. Πιθανότατα βιάστηκε μέχρι θανάτου»)
Ο δολοφονημένος από βασανισμό δια βιασμού δρ Adnan Al-Bursh
Το πρόσωπο αυτού του ανθρώπου με ακολουθούσε από τότε. Όπως και το πρόσωπο του γενναίου παιδίατρου δρ Χουσάμ Αμπού Σαφίγια, διευθυντή του τελευταίου μεγάλου λειτουργικού νοσοκομείου στη Γάζα, του Kamal Adwan που το βομβάρδισαν μέχρι θεμελίων και τον συνέλαβαν γιατί αρνιόταν να φύγει και ν' αφήσει τους αρρώστους του μόνους, με αυτά τα τέρατα που σπάζαν τις θερμοκοιτίδες με τους υποκόπανους. Και που αποφάσισαν πριν λίγες μέρες να τον κρατήσουν στις φυλακές άλλους 6 μήνες, χωρίς κατηγορία, έτσι, επειδή μπορούν.
Ο σούπερ ήρωας δρ Χουσάμ Αμού Σαφίγια
Μαζί με τις μαρτυρίες από τις φυλακές ήρθε και η επέτειος της δολοφονίας του Γιάγια Σινουάρ, του Νο 2 της Χαμάς. Αυτόν δεν τον ήξερα καν, ήξερα μόνο τον Ισμαήλ Χανίγιε. Τον Σινουάρ τον έμαθα τη μέρα που τον σκότωσαν. Ήταν αυτός που βομβαρδίστηκε κυριολεκτικά σαν να ήταν ο ίδιος κτίριο και που τον σκότωσαν φυσικά από απόσταση, ενώ κάπου στον κόσμο, αυτή τη στιγμή ένας σκηνοθέτης- είμαι σίγουρη- προσπαθεί να κάνει ταινία την τελευταία συνταρακτική χειρονομία του Σινουάρ, λίγα δευτερόλεπτα πριν το τέλος: βαρειά πληγωμένος, σχεδόν νεκρός στην πολυθρόνα, πετάει προς τις ορδές των πάνοπλων ένα ξύλινο ραβδί...
Φέτος είδα που πανηγύρισαν οι Ισραηλινοί τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Σινουάρ. Και μπήκα να ψάξω λιγάκι τη ζωή του. Τρία πράγματα, σχεδόν κοινά στους ηγέτες της Χαμάς:
Πρώτον, παιδί εκτοπισμένων Παλαιστίνιων που γεννήθηκε σε προσφυγικό καταυλισμό.
Δεύτερον, εξαιρετικής μόρφωσης, σπούδασε Αραβικό πολιτισμό στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο της Γάζας. (Και πριν ξινήσεις τα μούτρα σου παιδάκι της Σορβόνης ή του Καίμπριτζ, μάθε πως η πρώτη εγχείριση οφθαλμού έγινε το 1160 στην Κόρντομπα από Άραβες γιατρούς- για να μην πω για τα μαθηματικά). Και μόνο το campus αυτού του Πανεπιστημίου να δείτε, θα καταλάβετε γιατί το ισοπέδωσαν από τα πρώτα οι ναζί του Νετανιάχου.
Τρίτον, ο Γιάγια Σινουάρ, γεννημένος το 1968, πέρασε 22 -ολογράφως εικοσιδύο- ολόκληρα χρόνια στις Ισραηλινές φυλακές. H κατηγορία ήταν ότι οργάνωσε δολοφονία δύο Ισραηλινών στρατιωτών και τεσσάρων Παλαιστινίων συνεργατών τους. Η απελευθέρωσή του έγινε σε ανταλλαγή αιχμαλώτων, το 2011, με έναν Ισραηλινό στρατιώτη.
Το βιβλίο που έγραψε ο Γιάγια Σινουάρ
22 χρόνια φυλακή και βγήκε και συνέχισε την αντίσταση. Παρακαλώ κάντε τις αναλογίες με τον ΕΛΑΣ και το Δημοκρατικό Στρατό, όσοι τουλάχιστον έχετε πατέρα, παππού ή θείο που πέρασε τη μισή ζωή του στις φυλακές, γιατί εγώ τις έκανα και πόνεσα.
Ο Σινουάρ εξελέγη αρχηγός της Χαμάς τον Ιούλιο του 2014, μετά τη δολοφονία του Ισμαήλ Χανίγια.
Τώρα στη Γάζα τα πιτσιρίκια παίζουν "Γιάγια" και πετάνε ξύλινα ραβδάκια στους εχθρούς, άφθονα memes έχουν ήδη φτιαχτεί και ο Χουσάμ Αμπού Σαφίγια εικονίζεται ως Σούπερμαν, ενώ στη Γάζα το Ισραήλ συνεχίζει να σκοτώνει και να αυτοκτονεί παράλληλα.
Είδα προχθές τον Ιλάν Παπέ που εξηγούσε ότι η περιοχή που χτύπησε η Χαμάς τον Οκτώβριο του 2023, ήταν περιοχή των πιο βίαιων εποικισμών και υποστήριζε ότι υπάρχει δριμεία διαμάχη μεταξύ κοσμικών Εβραίων του Ισραήλ και τον ημίτρελλων εποίκων "Ιουδαίων" που αποτέλεσαν και την εκλογική βάση του Νετανιάχου
Ο διάσημος Ισραηλινός ιστορικός Ιλάν Παπέ
Έγραψα πολλά, εγώ που σιχαίνομαι τα σεντόνια. Συγγνώμη, αλλά δεν έχω πού να τα πω και πού να τα δημοσιεύσω.
Έχω μόνο "εσάς που με ακούτε" έστω κι έτσι μέσω φέισμπουκ. Θα βάλω φωτογραφίες επεξηγηματικές, γιατί έχω πει πολλές φορές και το πιστεύω, ότι εκείνο που μισούν οι ναζί του Νετανιάχου και οι ισχυροί προστάτες τους είναι το υπόδειγμα της Γάζας. Πώς μια στενή λωρίδα γης, αποκλεισμένη, έφτασε να έχει 36 πλήρη νοσοκομεία, σχολεία και Πανεπιστήμια ζηλευτά και παράλληλα να είναι με το όπλο παρά πόδα μέχρι την τελική νίκη.
Ελπίζω να μεταφέρετε τη φωνή μου, την αγωνία και την ελπίδα μου.
Και να μην σταματήσετε να μιλάτε για την Παλαιστίνη.
ΥΓ. Περισσότερα για την κτηνώδη συμπεριφορά του Ισραηλινού στρατού απέναντι σε Παλαιστίνιους κρατούμενους μπορείτε να δείτε σε σημερινό (24/10) άρθρο της Εφημερίδας των Συντακτών ...https://www.efsyn.gr/kosmos/mesi-anatoli/488715_simadia-basanismon-se-soroys-palaistinion-poy-den-mporoyn-kan-na#goog_rewarded
Kι αυτή η Αττική η γη, η πάνσοφη κι ωραία το καύχημα, το κόσμημα, τ΄ άνθος όλου του κόσμου
μέλλει κι αυτή να ερημωθεί κι η στάθμη της να πέσει από τ' άγρια κύματα κι από τη συμφορά
(Νοστράδαμου Προφητείες αποδ. Alan Wistful μτφ Π. Νικολαϊδης V.31)
atticavoice@gmail.com
