Ο φετινός διαγωνισμός της Eurovision θα έχει πέντε χώρες λιγότερες σε σχέση με πέρυσι: την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Ολλανδία, τη Σλοβενία και την Ισλανδία – σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συμμετοχή του Ισραήλ

Η Ελλάδα, όπως αναμενόταν με βάση την προκλητικά φιλοϊσραηλινή στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, θα λάβει μέρος στο διαγωνισμό με ένα τραγούδι που αναδείχθηκε μέσα από τη γνωστή διαδικασία ανυπόφορης ελαφρότητας και κάκιστης αισθητικής – που φέτος συνέβαλε σε αυτό και η παρουσία της Αμερικανίδας πρέσβειρας Κίμπερλυ Γκιλφόιλ

Την ώρα διεξαγωγής του τελικού διαγωνισμού, στις 15/02/26,  πραγματοποιήθηκε έξω από το χώρο διεξαγωγής μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας, η οποία αγνοήθηκε πανηγυρικά. Ο Γιώργος Καπουτζίδης μάλιστα, ένας εκ των παρουσιαστών της βραδιάς, έδειξε έντονα την ενόχλησή του σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου. Είναι φαίνεται από αυτούς που κάποια ανθρώπινα δικαιώματα έχουν αξία και κάποια άλλα όχι

Το ευχάριστο πάντως είναι ότι – κάτω από το φόβο των αντιδράσεων και των διαμαρτυριών που κλιμακώνονται σε όλη την Ευρώπη - ακυρώνεται το Eurovision Live Tour 2026, ένας θεσμός που είχε ως σκοπό τη συντήρηση στην επιφάνεια του διαγωνισμού της Eurovision και την επιμήκυνση του χρόνου της εμπορικής εκμετάλλευσης του διαγωνισμού

Όπως σημειώνει σε σχετική του ανακοίνωση το BDS , ένα παγκόσμιο κίνημα που καλεί σε μποϊκοτάζ κάθε ενέργειας Ισραηλινών συμφερόντων :

Ακυρώνεται η ευρωπαϊκή περιοδεία Live Tour 2026!

Μια ακόμα νίκη του κινήματος μποϊκοτάζ της Eurovision λόγω της συμμετοχής του γενοκτόνου Ισραήλ!

Η Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεόρασης (EBU - European Broadcasting Union) ανακοίνωσε την ακύρωση της ευρωπαϊκής περιοδείας Eurovision Live Tour 2026, μιας σειράς ζωντανών συναυλιών που συνδέονταν με τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision και είχαν προγραμματιστεί για τον εορτασμό της εβδομηκοστής επετείου του διαγωνισμού. Συναυλίες είχαν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν σε αρκετές μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2026, μετά την ολοκλήρωση της κύριας έκδοσης του διαγωνισμού στη Βιέννη τον Μάιο του ίδιου έτους.

H απόφαση ακύρωσης ελήφθη εν μέσω κλιμακούμενης πίεσης και εκστρατειών μποϊκοτάζ λόγω της συμμετοχής του Ισραήλ, το οποίο εξακολουθεί να διαπράττει γενοκτονία και εθνοκάθαρση στην Παλαιστίνη, ισχυροποιεί το καθεστώς απαρτχάιντ και προχωρά στην προσάρτηση της Δυτικής όχθης εκτοπίζοντας με άγρια βία τον Παλαιστινιακό λαό.

Η ατιμωρησία και η στήριξη από τις ΗΠΑ και άλλα δυτικά κράτη που νομιμοποίησαν την προσχηματική “εκεχειρία” εξαχρειώνει όλο και περισσότερο τη δολοφονική μηχανή του Ισραήλ. Όμως το κίνημα μποϊκοτάζ δυναμώνει και σημειώνει νέες νίκες που συμβάλλουν στο διεθνές κίνημα για δικαιοσύνη για την Παλαιστίνη! ?

Πέντε ευρωπαϊκές χώρες αποχώρησαν φέτος από την Eurovision: Ισπανία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Σλοβενία και Ισλανδία. Εκατοντάδες καλλιτέχνες και σωματεία παίρνουν θέση υπέρ του μποϊκοτάζ. Το Nemo επέστρεψε το βραβείο που πήρε το 2024. Πληθαίνουν οι φωνές για τον αποκλεισμό του Ισραήλ. Στην Ελλάδα στις 15.02.26 πραγματοποιήθηκε μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το χώρο διεξαγωγής του τελικού διαγωνισμού. Στον απόηχο όλων αυτών είχαμε την ακύρωση του Eurovision Live Tour 2026.

Συνεχίζουμε δυναμικά!

Κανένα τραγούδι για τη γενοκτονία — με την Παλαιστίνη ως την ελευθερία!

Εδώ και τώρα μποϊκοτάζ, κυρώσεις — έξω το Ισραήλ απ’ τις διοργανώσεις!

Συνεχίζουμε τη συλλογή υπογραφών για την αποβολή του Ισραήλ από τη Eurovision https://shorturl.at/Ilhys

Το πανηγύρι της Eurovision έχει πολλές παραμέτρους που δεν μας ενδιαφέρουν καθόλου. Δεν μας ενδιαφέρει αν είναι ένα κιτς καρναβάλι, δεν μας ενδιαφέρει αν το ένα τραγούδι είναι χειρότερο από το άλλο, δεν μας ενδιαφέρει αν προωθεί woke ατζέντες, όπως του καταλογίζουν από τα ακροδεξιά έδρανα

Εμείς θα σταθούμε μόνο στην ελληνική συμμετοχή και όχι στο τραγούδι αυτό καθεαυτό, αλλά σε αυτό που προσπάθησε να μας πείσει ότι αντιπροσωπεύει και να διεγείρει με τον τρόπο αυτό το εθνικό μας φαντασιακό. Για να αποδείξει για μια ακόμη φορά ότι η ελληνική κοινωνία πουλάει τσάμπα μαγκιά από τη μία και υποκρισία από την άλλη

Ας τα πάρουμε όμως ένα-ένα

Τζάμπα μαγκιά

Αρχικά, όταν παρουσιάστηκε στο ελληνικό κοινό το τραγούδι, μας είπαν πως είναι ένα μοιρολόι εμπνευσμένο από τη γενοκτονία των Ποντίων. Αργότερα όμως, όταν τα νέα έφτασαν στα αυτιά της Τουρκίας που διαμαρτυρήθηκε πως πρόκειται για πολιτικό τραγούδι και μόλις αντιληφθήκαμε πως υπήρχε περίπτωση να αποκλειστούμε γι αυτό το λόγο από το διαγωνισμό, ανακρούσαμε πρύμνα και κάναμε τον Κινέζο. Είπαμε πως το τραγούδι μιλά για την προσφυγιά και τον ξεριζωμό γενικά και αόριστα, αποτυπώνοντας την οδύνη του αποχωρισμού και την πίκρα της ξενιτιάς, μέσα από τη μάνα που αποχωρίζεται από το παιδί της, το τζιβαέρι της

Παρεμπιμπτόντως η λέξη «τζιβαέρι» που ακούγεται πολλές φορές στο τραγούδι είναι τούρκικη λέξη που σημαίνει πολύτιμος λίθος ή κόσμημα, υποδηλώνοντας μεταφορικά κάτι πολύτιμο, όπως ένα αγαπημένο πρόσωπο.

Ακόμη και ο Παύλος Μαρινάκης έσπευσε να καθησυχάσει τις τούρκικες ανησυχίες λέγοντας πως « Η διαδικασία επιλογής και υποβολής υποψηφιοτήτων (για τη Eurovision) δεν έχει να κάνει με πολιτικές σκοπιμότητες. Ήταν η ενισχυμένη ψήφος κοινού σε μία εντελώς μουσική διαδικασία και όχι σε πολιτικό διαγωνισμό. Οι στίχοι του τραγουδιού δεν έχουν καμία προσβλητική αναφορά έναντι οποιουδήποτε, ούτε κάνουν μνεία ιστορικών γεγονότων».

Μόλις λοιπόν μας πήρανε χαμπάρι, εμείς κάναμε άτακτη υποχώρηση. Γνωστή τακτική. Η  παροιμιώδης ελληνική γενναιότητα έγινε φύλλο και φτερό μπροστά στο φόβο του αποκλεισμού.

«Γενοκτονία των Ποντίων» και λεονταρισμοί για εσωτερική κατανάλωση προς τέρψιν των νοσταλγών της Ελλάδας των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, για όσους παριστάνουν ότι θρηνούν για χαμένες πατρίδες, αλλά δεν βλέπουν ότι η σημερινή πατρίδα δεν έχει μέλλον και οι άνθρωποί της υποφέρουν, ενώ οι νέοι – όσοι μπορούν τουλάχιστον- την εγκαταλείπουν μαζικά

Αυτά προς τα έξω. Προς τα μέσα  όμως «ξενιτιά και ξεριζωμός, χωρίς να γίνεται μνεία ιστορικών γεγονότων». Κάτι σαν το ανέκδοτο με το λαγό και το λιοντάρι για όποιον το ξέρει. Για όποιον δεν το ξέρει μπορεί να το διαβάσει  εδώ  σε μια κορυφαία ανάλυση της ελαφρότητας με την οποία ο νεοέλληνας πετάει κουβέντες στον αέρα χωρίς περισυλλογή και χωρίς καμία δέσμευση

Υποκρισία

Πάντως, είτε για «γενοκτονία των Ποντίων» μιλάει το τραγούδι είτε «για ξενιτιά και ξεριζωμό, γενικά και αόριστα» δεν γίνεται να μην πάει το μυαλό όποιου το τραγουδάει και όποιου παριστάνει ότι συμμερίζεται τον προβληματισμό του τραγουδιού, στη σύγχρονη γενοκτονία που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη Γάζα και στον ξεριζωμό των Παλαιστινίων από την πατρογονική τους  γη

Και φυσικά δεν θα περιμέναμε από την Κλαυδία να φερθεί όπως η Μαρίνα Σάττι. Άλλωστε για να κάνει κανείς αυτό που έκανε η Μαρίνα – και μην το απαξιώνουν καθόλου οι απανταχού υπερεπαναστάτες, γιατί η Μαρίνα συγκέντρωσε πιο πολύ από όλους τους άλλους τα πυρά της Ισραηλινής αντιπροσωπείας – απαιτείται τσαγανό και αυτοπεποίθηση. Μια αυτοπεποίθηση που σε κάνει να μη λογαριάζεις τις πιθανές συνέπειες από έναν αποκλεισμό ή από μια χαμηλή κατάταξη στη βαθμολογία

Δεν περιμέναμε λοιπόν κάτι ηρωϊκό από την Κλαυδία. Ένα κορίτσι με μια καλή φωνή που πάλευε να αναδειχθεί μέσα από διάφορα talent show και που μέχρι τώρα τραγουδούσε σε νυχτερινά κέντρα άσματα λαϊκοπόπ υποκουλτούρας

Δεν περιμέναμε όμως και ότι θα φωτογραφιζόταν περιχαρής  ανάμεσα από Ισραηλινές δημοσιογράφους

Ποια γενοκτονία λοιπόν και ποια εθνική υπερηφάνεια; Για εθνική ντροπή θα έπρεπε να μιλάμε σήμερα.

Λίγες ημέρες απομένουν μέχρι το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Οι αποστολές των χωρών βρίσκονται εδώ και αρκετές ημέρες στη Βασιλεία της Ελβετίας όπου θα διεξαχθεί ο διαγωνισμός και ήδη είχαμε τις πρώτες αποδοκιμασίες για τη συμμετοχή του Ισραήλ

Πιο συγκεκριμένα, κατά την παρουσίαση της Ισραηλινής αποστολής στο κοινό κατά τη διάρκεια της τελετής έναρξης που πραγματοποιήθηκε έξω από το δημαρχείο της πόλης, δεκάδες διαδηλωτές διαμαρτυρήθηκαν υψώνοντας παλαιστινιακές σημαίες και πανό που έγραφαν «Όσο τραγουδάμε, η Γάζα καίγεται».

Εν τω μεταξύ, παράλληλα με τις ζωντανές αντιδράσεις διεξάγεται και μία ηλεκτρονική συλλογή υπογραφών στο Avaaz που καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεόρασης (EBU) να απαγορεύσει έστω και την τελευταία στιγμή τη συμμετοχή του Ισραήλ στο διαγωνισμό

Προφανώς δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι αυτή η έκκληση θα εισακουστεί, όμως είναι σημαντικό να καταγραφεί ένας πολύ υψηλός αριθμός αιτούντων. Ήδη έχουν συγκεντρωθεί περί τις 300.000 υπογραφές και η συλλογή συνεχίζεται

Ακολουθεί το κείμενο προς υπογραφή και το link για την ψηφοφορία εδώ

Προς την Ευρωπαϊκή Ένωση Ραδιοτηλεόρασης:

«Ως πολίτες από όλο τον κόσμο, σας καλούμε να αναστείλετε τη συμμετοχή του Ισραήλ από το διαγωνισμό της Eurovision έως ότου η κυβέρνησή του τερματίσει τις επιθέσεις κατά αμάχων στη Γάζα και συμμορφωθεί πλήρως με το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο».

Τα παιδιά στη Γάζα πεθαίνουν από την πείνα. Τώρα, Ισραηλινοί αξιωματούχοι θέλουν να καταλάβουν όλη τη Γάζα, εκτοπίζοντας εκατομμύρια. Ωστόσο, η Eurovision ετοιμάζεται να δώσει στο Ισραήλ ένα παγκόσμιο βήμα προβολής

Η Ρωσία αποκλείστηκε από τη Eurovision μια μέρα μετά την εισβολή στην Ουκρανία, όμως η συμμετοχή του Ισραήλ συνεχίζεται παρά τα εγκλήματα πολέμου που διαπράττει στη Γάζα. Τώρα χώρες όπως η Ισπανία, η Ισλανδία και η Σλοβενία ​​εναντιώνονται σε αυτή την υποκρισία – και δεν είναι μόνες. Καλλιτέχνες, ραδιοτηλεοπτικοί φορείς και χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον κόσμο μιλούν ανοιχτά.

Έχουμε μόνο λίγες ημέρες για να κάνουμε τις φωνές μας αδύνατο να αγνοηθούν. Λάβετε μέρος στο κάλεσμα για απαγόρευση του Ισραήλ από το διαγωνισμό της Eurovision όσο συνεχίζονται οι επιθέσεις του. Προσθέστε το όνομά σας τώρα και διαδώστε το μήνυμα!

«Πήγαμε γεμάτοι ενθουσιασμό και με τη χαρά της μουσικής μας και καταλήξαμε να φοβόμαστε, να κλαίμε και να παρακαλάμε να αποκλείσουν το Ισραήλ για να ξαναβρούμε τη φωνή μας. Δεν μιλάω για τα όσα συμβαίνουν στη Γάζα αυτή τη στιγμή. Μιλάω για τον στρατό από ένστολους και ασφαλίτες που ήταν δίπλα μας όλη την ώρα, παραβίαζε τον χώρο μας και δεν μπορούσαμε να πάμε ούτε στην τουαλέτα. Ήταν τόσο τρομοκρατική η ατμόσφαιρα, που προς το τέλος μας συμβούλευαν να μην έχουμε καν βλεμματική επαφή μαζί τους για να μην ενοχλήσουμε αφού ψάχνονται για καυγά. Είχαν πρόσβαση παντού εμείς όχι. Υπήρχαν σημεία που επιτρεπόταν να βρίσκεται μόνο ένας καλλιτέχνης, η ισραηλινή πήγαινε με τον στρατό της. Γενικά έκαναν ό,τι ήθελαν. Δεν υπήρχαν κανόνες γι’αυτούς»

Αυτά αναφέρει μέλος ξένης αποστολής στη Eurovision στο tvxs.gr, αποτυπώνοντας πλήρως το κλίμα τρομοκρατίας κάτω από το οποίο διεξήχθη ο διαγωνισμός, δίνοντάς μας άλλο ένα δείγμα των κινητήριων μοχλών της διεθνούς ισραηλινής ποπαγάνδας. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από την τρομοκρατία, τις απειλές και το άφθονο χρήμα. Ας μην ξεχνάμε πως  επίσημος χορηγός της διοργάνωσης ήταν ισραηλινή εταιρεία

Ακολουθεί απόσπασμα από το άρθρο της Φωτεινής Λαμπρίδη. Ολόκληρο το άρθρο εδώ

Όσα μικρά μυστικά κι αν βγήκαν στη δημοσιότητα από τα παρασκήνια της πιο επεισοδιακής Eurovision, δεν περιγράφουν την πραγματικά ζοφερή κατάσταση που έζησαν οι καλλιτέχνες από την τρομοκρατία όπως λένε που επέβαλε η Ισραηλινή αποστολή και την ανοχή της διοργάνωσης.

Το «Fuck the EBU, I don’t even care anymore» που γεμάτο οργή και παράπονο φώναξε το Ιρλανδό Bambie Thug, εξέφρασε πολλούς εκπροσώπους αντιπροσωπειών που δεν μίλησαν γιατί…. «εμείς δεν είχαμε τη στήριξη των κυβερνήσεών μας και η ρήτρα για όποιον εκφραστεί είναι εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σύμφωνα με τα συμβόλαιά μας» όπως είπαν χαρακτηριστικά στο tvxs.gr.

Η Ιταλίδα Angelina Mango και το Ιρλανδό Bambie Thug είναι μεταξύ των διαγωνιζομένων που παραπονέθηκαν για «τεταμένη» και «φρικτή» ατμόσφαιρα στα παρασκήνια. Ο συμμετέχων της Λιθουανίας Silvester Belt, μίλησε για τραυματική εμπειρία και ο εκπρόσωπος της Ελβετίας που πήρε τελικά το βραβείο τόνισε πως η διοργάνωση δεν τίμησε το σύνθημα της «United by the music».

Το γιατί περιγράφεται στο ρεπορτάζ που ακολουθεί με τα όσα λένε μέλη αποστολών αλλά και διεθνή δημοσιεύματα.

Εμείς με τη μουσική μας και το Ισραήλ με τον στρατό του

Οι διοργανωτές του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision δήλωσαν ότι λυπούνται που ορισμένες αντιπροσωπείες δεν σεβάστηκαν το πνεύμα των κανόνων στη Σουηδία. «Στην πραγματικότητα, η μόνη χώρα που δεν σεβάστηκε τους κανονισμούς ήταν το Ισραήλ. Όμως η EBU δεν έκανε τίποτα γι’ αυτό» απαντά μέλος αντιπροσωπείας στο tvxs που μας θυμίζει πως εκτός των άλλων, επίσημος χορηγός της διοργάνωσης ήταν ισραηλινή εταιρεία.

«Πήγαμε γεμάτοι ενθουσιασμό και με τη χαρά της μουσικής μας και καταλήξαμε να φοβόμαστε, να κλαίμε και να παρακαλάμε να αποκλείσουν το Ισραήλ για να ξαναβρούμε τη φωνή μας. Δεν μιλάω για τα όσα συμβαίνουν στη Γάζα αυτή τη στιγμή. Μιλάω για τον στρατό από ένστολους και ασφαλίτες που ήταν δίπλα μας όλη την ώρα, παραβίαζε τον χώρο μας και δεν μπορούσαμε να πάμε ούτε στην τουαλέτα. Ήταν τόσο τρομοκρατική η ατμόσφαιρα, που προς το τέλος μας συμβούλευαν να μην έχουμε καν βλεμματική επαφή μαζί τους για να μην ενοχλήσουμε αφού ψάχνονται για καυγά. Είχαν πρόσβαση παντού εμείς όχι. Υπήρχαν σημεία που επιτρεπόταν να βρίσκεται μόνο ένας καλλιτέχνης, η ισραηλινή πήγαινε με τον στρατό της. Γενικά έκαναν ό,τι ήθελαν. Δεν υπήρχαν κανόνες γι’αυτούς».

Μέλος άλλης επιτροπής προσθέτει:

«Μέλη της ισραηλινής αποστολής και δημοσιογράφοι μας βιντεοσκοπούσαν χωρίς την άδειά μας και αναρτούσαν στο διαδίκτυο. Προκαλούσαν συναδέλφους, όπως τον Ολλανδό που είπαν για τον νεκρό πατέρα του και τελικά αντί να τιμωρηθούν αυτοί αποκλείστηκε εκείνος επειδή ανέδειξε ότι τον βιντεοσκοπούσαν παράνομα. Ξεφτίλισαν το Ιρλανδό από τη δημόσια τηλεόρασή τους καλώντας για κατάρες….. Δεν ξέρω αν υπάρχει κανόνας που δεν καταπάτησε το Ισραήλ. Αρκεί να σας πω, πως δυσκολευτήκαμε να φέρουμε γιατρό όταν αρρώστησε συνάδελφος κι εκείνοι είχαν ολόκληρο στρατό εκεί μέσα».

Το αποκορύφωμα ήταν όταν αποβλήθηκε από τη διοργάνωση ο Ολλανδός καλλιτέχνης ο οποίος προηγουμένως φώναζε «μας χρησιμοποιείτε». «Εμείς κλαίγαμε κι εκείνοι τραγουδούσαν προκλητικά το περσινό τραγούδι του Ισραήλ “we got the power of the unicorn”» λέει στο tvxs καλλιτέχνης.

Αν δεν διώξετε το Ισραήλ δεν ανεβαίνουμε στη σκηνή

Η EBU παραδέχτηκε όπως έγραψε και το BBC ότι δέχθηκε παράπονα από τους καλλιτέχνες. «Δεν ήταν παράπονα. Μέχρι τελεσίγραφο δώσαμε» λένε καλλιτέχνες στο tvxs.

Αφού δεν εισακούστηκαν οι εκκλήσεις για αποκλεισμό του Ισραήλ, αρκετοί καλλιτέχνες ανάμεσα στους οποίους μέλη των επιτροπών Πορτογαλία και Νορβηγία δήλωσαν στην EBU πως δεν πρόκειται να ανέβουν στη σκηνή του τελικού αν δεν αποβληθεί το Ισραήλ. Είχαν προηγηθεί οι προειδοποιητικές κινήσεις εκ μέρους των εκπροσώπων της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Ελβετίας που δεν εμφανίστηκαν στην παρέλαση των σημαιών.

«Δεν ήταν λίγο αυτό από τη μεριά των συναδέλφων μας. Η Ελληνίδα συνάδελφος ειδικά, η Μαρίνα Σάττι, δέχθηκε μεγάλες πιέσεις. Ακούσαμε ότι η ελληνική κυβέρνηση της διαμήνυσε να γυρίσει πίσω στη χώρα της» λέει μέλος αποστολής στο tvxs.

Η EBU διαβεβαίωνε πως θα δώσει λύση στο πρόβλημα καθησυχάζοντας με γενικότητες και αλλάζοντας τελευταία στιγμή καμαρίνι στην επιτροπή του Ισραήλ, πράγμα που δεν έκανε μεγάλη διαφορά.

Όσο για τον φόβο της ανταρσίας, φρόντισε παραμονή του τελικού να διαδοθεί το μήνυμα. Αν δεν ανέβαινε κανείς στη σκηνή, θα έπαιζαν τα μαγνητοσκοπημένα αποσπάσματα από τις πρόβες των ημιτελικών. Είχε πάρει θέση καθαρά υπέρ του Ισραήλ κι ας ήταν αυτό που καταπατούσε τους κανόνες και που ασκούσε βία σύμφωνα με τους καλλιτέχνες.

Οι καλλιτέχνες ανέβηκαν στη σκηνή του τελικού με ψυχοσωματικά και με συμπτώματα burnout. Όμως αυτό που δεν ακούσαμε από τους δέκτες των τηλεοράσεων μας ήταν το γιουχάισμα που έπεσε όταν ανέβηκε στη σκηνή η ισραηλινή τραγουδίστρια γιατί είχαν φροντίσει από πριν να ρίξουν ήχους χειροκροτημάτων. Αυτό που δεν πρόβλεψαν ήταν ότι θα γιουχαριζόταν κι ο εκπρόσωπος της EBU κι έτσι πήραμε γεύση από τις αποδοκιμασίες.

Δε θα ασχοληθούμε με το πανηγύρι που λέγεται Eurovision. Άλλωστε, εδώ και πολλές δεκαετίες έχει επιλέξει, αντί για διαγωνισμός τραγουδιού, να είναι κάτι άλλο που δε μας ενδιαφέρει καθόλου. Βέβαια, υπάρχει ένα θέμα με το ότι το υποτιθέμενα σοβαρό κρατικό μας κανάλι συμμετέχει σε αυτή την επίδειξη κακής αισθητικής, αλλά αυτό το έχουμε αποδεχτεί, μέσα σε όλα τα άλλα που έχουμε συνηθίσει να αποδεχόμαστε. Ένα άλλο θέμα είναι ότι οι διοργανωτές του διαγωνισμού, ενώ διατείνονται ότι δεν χωράει η πολιτική στη διοργάνωση, οι ίδιοι δρουν πολιτικά επιλέγοντας να αποκλείσουν τη Ρωσία για παράδειγμα. Αλλά και με την υποκρισία είμαστε συνηθισμένοι

Δε θα ασχοληθούμε λοιπόν με το πανηγύρι, αλλά με τα απόνερά του. Και αυτά ήταν πολλά και ποικίλα. Και κυρίως πολιτικά. Γιατί αυτό το υποτιθέμενο non-politicall γεγονός προκάλεσε αντιδράσεις ανώτερων πολιτικών αξιωματούχων.

Ο Έλληνας κυβερνητικός εκπρόσωπος κατηγόρησε τη Μαρίνα Σάτι -που χασμουριόταν την ώρα που μιλούσε η Ισραηλινή εκπρόσωπος- ότι προσέβαλλε με τη συμπεριφορά της τους Έλληνες πολίτες που την έστειλαν στο διαγωνισμό. Ποιος μιλάει τώρα; Αυτός που δεν ενοχλείται ούτε στο ελάχιστο από τα εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα. Αυτός που τολμά να δικαιολογεί τον Άδωνι Γεωργιάδη για τις χειρόγραφες επιστολές του Ιησού που πουλούσε (!), λέγοντας πως το 'έκανε για να θρέψει την οικογένειά του (!)

Μίλησε και η Ρωσίδα υπουργός Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα, εντυπωσιάζοντας για μια ακόμη φορά με το εύρος των παρεμβάσεών της,  λέγοντας πως «Ο διαγωνισμός Eurovision 2024 ξεπέρασε κάθε όργιο, εκδήλωση ή τελετουργική ιεροσυλία». Να μας συγχωρεί η Μαρία Ζαχάροβα, αλλά όσο και να αντιλαμβανόμαστε το στραγγαλισμό που προωθεί το ΝΑΤΟ επί δεκαετίες στη Ρωσία, η «καθαρότητα» του καθεστώτος Πούτιν μας τρομάζει

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι απανταχού ακροδεξιοί μιλώντας για «έκπτωση των ευρωπαϊκών αξιών» και για «σατανιστές και ανώμαλους που θα διαφθείρουν τη νεολαία, θα την αποχαυνώσουν και θα την κάνουν έρμαιο του ισλαμοφασισμού». Και όλα αυτά, με αναρτήσεις που σπέρνουν χολή και μίσος

Ένα από αυτά που κατάφερε η φετινή διοργάνωση ήταν να φανεί η διείσδυση της ακροδεξιάς ιδεολογίας σε ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού. Όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ένα κομμάτι που, όπως δείχνει η συμπεριφορά του στα social media, όχι μόνο αδιαφορεί για τα εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα, αλλά τα επικροτεί και τα επιβραβεύει, κινούμενο από μια έμφυτη και ρατσιστική απέχθεια προς τους Άραβες και τους Μουσουλμάνους.

Από ανάρτηση δημοτικού συμβούλου της Ραφήνας και πρώην αντιδήμαρχου, γνωστού για τον επιθετικό, σεξιστικό, ρατσιστικό και εθνικιστικό λόγο του.

Μέσα σε με μια ανάρτηση, η επιτομή όλης της ακροδεξιάς 

Είναι το κομμάτι που αλωνίζει στα social media σπέρνοντας μίσος για κάθε διαφορετικό, αλλόθρησκο και αλλοεθνή. Είναι το κομμάτι που θίχτηκε από την αναφορά των δύο χορευτών της Σάτι πως είναι «Έλληνες Τούρκοι». Οι πιο απαίδευτοι από αυτούς δεν μπορούσαν να κατανοήσουν αυτή τη δήλωση, ενώ οι πιο υποψιασμένοι, όπως ο Μπογδάνος, μιλούσαν για παραβίαση της συνθήκης της Λωζάννης. Αυτοί που μιλούν με εθνική υπερηφάνεια για Έλληνες της Αλβανίας, για Έλληνες της Αμερικής, για Έλληνες της Αυστραλίας, δεν μπορούν να δεχτούν πώς υπάρχουν Έλληνες πολίτες που δηλώνουν πως είναι Τούρκοι στην καταγωγή και νιώθουν Τούρκοι αφού με αυτούς που βρίσκονται στην άλλη πλευρά των συνόρων έχουν την ίδια γλώσσα, την ίδια θρησκεία, τις ίδιες παραδόσεις. Όταν όμως αρνείσαι την πραγματικότητα και προτιμάς να βυθίζεις το κεφάλι σου στην άμμο σαν τη στρουθοκάμηλο, δεν έχεις καμία ελπίδα να γλιτώσεις

Εμείς, από τη συμμετοχή της Μαρίνας Σάτι, θα κρατήσουμε τη δήλωση που έκανε στη συνέντευξη Τύπου, όταν ένας Τούρκος δημοσιογράφος της είπε πως «απόψε εκπροσώπησες όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά τα Βαλκάνια και την Τουρκία. Aπόψε μας ένωσε πραγματικά η μουσική. Τι σκέφτεσαι επ’ αυτού;».

Η Μαρίνα Σάτι τον ευχαρίστησε λέγοντας «σε ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτό που είπες, ειδικά από την στιγμή που δεν είναι εδώ η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Αυτό που είπες είναι και η αλήθεια. Αγαπάμε πραγματικά την Τουρκία και θέλω να επαναλάβω εδώ, απόψε κάτι που έχω ξαναπεί.

Είχα έναν δάσκαλο μουσικής που μου δίδασκε κλίμακες (σκάλες) από την ανατολική Μεσόγειο. Έτσι ακούγαμε τραγούδια από την Τουρκία, την Ελλάδα, το Ιράν, το Αζερμπαϊτζάν. Προσπαθούσα να καταλάβω πώς γίνεται να έχουν τόσα κοινά και ποιες είναι οι διαφορές τους.

Ο δάσκαλος μου, μού είπε κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Πως η ηλικία της κουλτούρας και των παραδόσεων αυτής της περιοχής του κόσμου, είναι πολύ μεγαλύτερη από την ηλικία των συνόρων μεταξύ αυτών των χωρών

Αναμφισβήτητα λοιπόν, μοιραζόμαστε πολλά. Σας αγαπάμε και σε ευχαριστώ πολύ»

Ας αφήσουμε λοιπόν τη χαρισματική και συμπαθέστατη Μαρίνα Σάτι να συνεχίσει να κάνει την όμορφη δουλειά που πράγματι ξέρει να κάνει – ξεχνώντας αυτό το κατασκεύασμα που κλήθηκε να υποστηρίξει - και ας στείλουμε του χρόνου στη Eurovision, την Παπαρίζου και τη Φουρέιρα. Ή την Πάολα και τον Τσαλίκη. Αυτό είναι το σωστό. Για όλους. Έκαστος στο είδος του. Να ησυχάσουν τα πρωϊνάδικα, ο Λιάγκας και οι ακροδεξιοί.

Όσο για εμάς τους υπόλοιπους, ας θυμηθούμε πως αυτή τη στιγμή ένας παγκόσμιος πόλεμος βρίσκεται προ των πυλών με αφορμή την Ουκρανία και ένας ολόκληρος λαός στην Παλαιστίνη δολοφονείται και εκτοπίζεται από τη χώρα όπου ζούσε επί χιλιετίες. Την ίδια στιγμή, η πιο ανόητη και επικίνδυνη ελληνική κυβέρνηση που έχουμε γνωρίσει, συντηρεί τη φλόγα του πολέμου στην Ουκρανία στέλνοντας όπλα και στέκεται δίπλα στο εγκληματικό καθεστώς του Ισραήλ

Αν δε μας ενδιαφέρει ούτε αυτό, ας αναλογιστούμε τουλάχιστον πως, αν γλιτώσουμε από τους πολέμους, μας περιμένουν η ακρίβεια, οι εξευτελιστικές συνθήκες εργασίας, οι εξευτελιστικοί μισθοί, το ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών της χώρας και η διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας.

Ή … ούτε κι αυτά μας ενδιαφέρουν πια;