από τον IRafina-Dimotis

Μπάζωσαν το ρέμα. Έστρωσαν δρόμο από πάνω.

Φωτογραφήθηκαν στο τέλος για να δείξουν το "έργο"

Και χθες ήρθε μια βροχή — όχι καν κάτι πρωτοφανές — και τους πήρε μαζί το αφήγημα.

Στην Καλλιτεχνούπολη, εκεί που κάποτε περνούσε το Ρέμα της Αγίας Παρασκευής, ο δρόμος άνοιξε σαν να μην υπήρξε ποτέ. Γιατί πολύ απλά… δεν έπρεπε να υπάρχει.

Αλλά αυτά είναι «λεπτομέρειες» όταν κάνεις έργα για εντυπώσεις και όχι για αντοχή στον χρόνο.

Και μέσα σε όλα, διαβάζουμε με σοβαρό ύφος ότι «η δημοτική αρχή αναζητά τα αίτια». Ποια αίτια ακριβώς;

Το ρέμα που μπάζωσαν;

Ή τη μνήμη που μπάζωσαν μαζί του;

Γιατί εδώ δεν μιλάμε για φυσική καταστροφή.

Μιλάμε για πολιτική επιλογή με ημερομηνία λήξης.

Η φύση δεν κάνει δημόσιες σχέσεις.

Δεν εκδίδει ανακοινώσεις.

Δεν «παρακολουθεί στενά».

Απλώς έρχεται… και σβήνει πρόχειρα έργα και πρόχειρες δικαιολογίες.

Χθες δεν έγινε ζημιά. Έγινε υπενθύμιση.

Ότι το ρέμα δεν εξαφανίστηκε ποτέ.

Απλώς περίμενε....