Για να κατακτήσεις έναν τόπο, δεν είναι απαραίτητα τα όπλα. Αρκεί και μόνο να έχεις χρήματα. Αρκετά χρήματα βέβαια

Αν έχεις χρήματα, θα κάνουν τεμενάδες μπροστά σου οι υπουργοί και οι δήμαρχοι

Αν έχεις χρήματα, θα είσαι «διαφήμιση» για τον τόπο, «επενδυτής» ή ακόμη και «Μέγας ευεργέτης»

Αν έχεις χρήματα, η Αστυνομία και το Λιμενικό θα φροντίσουν να κάνουν τα στραβά μάτια.

Ας δούμε όμως τα γεγονότα από την αρχή …

Ήδη από το Πάσχα είχαμε γράψει στην Attica Voice για την περίπτωση όπου κάποιος μεγαλόσχημος Έλληνας του εξωτερικού (όπως πληροφορηθήκαμε) είχε αγοράσει μία μεγάλη έκταση στην περιοχή που βρίσκεται κοντά στην παραλία του Άι Γιάννη (Άσπρος Γιαλός) κάτω από το χωριό Λεύκη της Ιθάκης.

Μέχρι εδώ, όλα καλά. Και θα ήταν όλα καλά, εάν ο κύριος αυτός είχε μάθει να σέβεται τη φύση και τους συνανθρώπους του. Και επειδή δεν είχε μάθει, τίποτα δεν πήγε καλά από κει και πέρα

Αρχικά, περιέφραξε την έκταση αυτή, αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο την μοναδική από ξηράς πρόσβαση – ένα όμορφο μονοπάτι - σε μια από τις όμορφες παραλίες που βρίσκονται βόρεια της παραλίας του Άσπρου Γιαλού

Στη συνέχεια, έφτιαξε μια σειρά από τσιμεντένια σκαλοπάτια, η οποία κατέληγε δυο μέτρα μόλις από τη θάλασσα, προφανώς εντός του αιγιαλού

Αιγιαλός, κατά την ελληνική νομοθεσία, είναι η παράκτια χερσαία ζώνη, που βρέχεται από τη θάλασσα, μέχρι τη στάθμη εκείνη που φθάνουν οι συνήθεις μεγαλύτερες αναβάσεις του χειμερίου κύματος.

Με απλά λόγια, αιγιαλός είναι η χερσαία ζώνη μέχρι εκεί που μπορεί να φτάσει το κύμα σε μια παραλία με φυσικό τρόπο

Ο αιγιαλός, όπως και η παραλία, η όχθη και η παρόχθια ζώνη, είναι εκτάσεις κοινόχρηστες,  ανήκουν κατά κυριότητα στο Δημόσιο, το οποίο τα διαχειρίζεται και έχει την υποχρέωση να τα προστατεύει

Οι εκτάσεις αυτές είναι για κοινή χρήση, μπορούν να εξυπηρετούν την προαγωγή κοινωφελών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών σκοπών και την απλή χρήση και πρέπει να διασφαλίζεται η ελεύθερη και ακώλυτη πρόσβαση σε αυτές

Στις εκτάσεις αυτές δεν επιτρέπεται η κατασκευή κτισμάτων/κατασκευασμάτων και αυτά, ως αυθαίρετα, κατεδαφίζονται πάραυτα

Σα να μην έφτανε όμως αυτό, σε μια πρόσφατη επίσκεψή μας στον τόπο αυτό, διαπιστώσαμε ότι οι παρεμβάσεις στην παραλία είχαν συνεχιστεί, ακόμη πιο βίαιες.

Πιο συγκεκριμένα, μεταφέρθηκαν και τσιμεντώθηκαν βράχοι στην παραλία, για να κατασκευαστεί μια τσιμεντένια ιδιωτική προβλήτα, η οποία στη συνέχεια – μέσω μιας μεταλλικής κατασκευής - συνδέθηκε με μία αντίστοιχη πλωτή, προκειμένου να ελλιμενίζονται τα σκάφη του εν λόγω κυρίου

Επειδή καταντάει γραφικό το να γκρινιάζουμε μόνο για τις εξώφθαλμες αυθαιρεσίες των συμπολιτών μας απέναντι στο δημόσιο χώρο ....

Επειδή θυμώνουμε με τα στραβά μάτια που κάνουν οι αρμόδιες αρχές …

Επειδή διαπιστώνουμε ότι στη δυτική ακτή του νησιού στο ύψος της Λεύκης, υπερπλούσιοι χτίζουν βίλες και αντιμετωπίζουν την κάθε παραλία που βρίσκεται κάτω από τη βίλα τους ως – τρόπον τινά – ιδιωτική με πλήθος αυθαιρεσιών  που πληγώνουν την αξιοπρέπεια κάθε πολίτη …

Για όλους τους παραπάνω λόγους προχωρήσαμε σε έγγραφη καταγγελία. Τόσο για την κατασκευή των σκαλοπατιών εντός του αιγιαλού, όσο και για την κατασκευή της ιδιωτικής προβλήτας μέσα στη θάλασσα

Στην καταγγελία αυτή ζητάμε την άμεση διενέργεια αυτοψίας και τον έλεγχο νομιμότητας της κατασκευής, καθώς και την ενημέρωσή μας σχετικά με τις περαιτέρω ενέργειες που θα ληφθούν.

Με τις κινήσεις αυτές ευελπιστούμε στην έστω και καθυστερημένη αντίδραση των αρμόδιων αρχών. Δεσμευόμαστε επίσης να παρακολουθούμε το θέμα από κοντά και να ενημερώνουμε για την εξέλιξή του

ΥΓ1. Μάθαμε ότι και άλλος συμπολίτης μας, πριν από εμάς, έχει συντάξει παρόμοια καταγγελία. Προτρέπουμε και όποιον άλλον ενοχλείται από αυθαιρεσίες τέτοιου είδους, να προχωρήσει και αυτός σε αντίστοιχη καταγγελία

ΥΓ2. Ακολουθεί ένας χρήσιμος οδηγός για τη σύνταξη μιας σχετικής καταγγελίας

Γίνεται έγγραφη αναφορά στο email του Λιμεναρχείου, στην Κτηματική Υπηρεσία και στο Δήμο. Το Λιμεναρχείο οφείλει να δώσει αριθμό πρωτοκόλλου, να διενεργήσει αυτοψία και να συντάξει έκθεση σε συνεργασία με τις λοιπές υπηρεσίες. Αν βεβαιωθεί η μη νομιμότητα της κατασκευής, προχωρούν στις απαραίτητες ενέργειες πρόστιμα, αφαίρεση κατασκευών κτλ.

Επισυνάπτεται ένα πρότυπο έγγραφης αναφοράς για διευκόλυνση των ενδιαφερομένων

"Προς:

Λιμεναρχείο

Κτηματική Υπηρεσία

Δήμος

Θέμα: Καταγγελία κατασκευής σε παραλία / αιγιαλό

Αγαπητοί/ές,

Με την παρούσα καταγγέλλω την ύπαρξη κατασκευής (αναφέρεται το είδος της κατασκευής) στην περιοχή:

[αναγραφή ακριβούς τοποθεσίας / συντεταγμένες / όνομα όρμου]

Σύμφωνα με τα επισυναπτόμενα στοιχεία (φωτογραφίες/βίντεο/χάρτης), η κατασκευή φαίνεται να βρίσκεται σε δημόσιο χώρο αιγιαλού και παραλίας. Η παρουσία της προκαλεί:

Κατάληψη δημόσιου χώρου.

Περιβαλλοντική ζημιά στην ακτή και τον βυθό.

Κίνδυνο για λουόμενους και σκάφη.

Παρακαλώ για την άμεση διενέργεια αυτοψίας και τον έλεγχο νομιμότητας της κατασκευής, καθώς και για την ενημέρωσή μου σχετικά με τις περαιτέρω ενέργειες που θα ληφθούν.

Σας παρακαλώ όπως μου χορηγήσετε αριθμό πρωτοκόλλου για την καταγγελία αυτή.

Με εκτίμηση,

[Ονοματεπώνυμο]

[Διεύθυνση]

[Τηλέφωνο / Email]

[Ημερομηνία]

Συνημμένα: Φωτογραφίες / Βίντεο / Χάρτες

Αποστολή για την Ιθάκη στα ακόλουθα email

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η περίπτωση της Ιπποκράτειου Πολιτείας αποτελεί μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις καταπάτησης και δόμησης μιας ξεκάθαρα δασικής έκτασης. Μόνο η Αττική αριθμεί δεκάδες τέτοιες περιπτώσεις οικισμών που χτίστηκαν μέσα στο δάσος μέσω ενός καλά οργανωμένου σχεδίου που οργανώθηκε εδώ και πολλές δεκαετίες από επιτήδειους με διασυνδέσεις που έφταναν μέχρι τις ανώτερες θέσεις της πολιτικής ιεραρχίας. Βουτζάς, Καλλιτεχνούπολη, Ντράφι, Διώνη, Ιπποκράτειος Πολιτεία και άλλες πολλές που το άρθρο δεν μπορεί να τις χωρέσει όλες, είναι μερικές μόνο από τις περιπτώσεις όπου οι ανερχόμενες κοινωνικές τάξεις αποφάσισαν να κάνουν πράξη τα μικροαστικά τους όνειρα και να φτιάξουν βίλες και ψεύτικες πόλεις μέσα σε δάση σε βάρος των ζωογόνων πνευμόνων της πολύπαθης Αττικής Γης

Το σχέδιο ήταν απλό και ξεκινούσε με τη σύσταση ενός «οικοδομικού συνεταιρισμού» (ειδικά τη δεκαετία του’60 οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί ξεπήδησαν κατά εκατοντάδες). Με τη σύστασή τους, οι συνεταιρισμοί άρχιζαν να πουλάνε στα εγγραφόμενα «μέλη», δασικές εκτάσεις που είχαν ασαφές ιδιοκτησιακό καθεστώς και δεν ήταν στο σχέδιο πόλης με βάση κάποια «προσύμφωνα πωλήσεως ακινήτου». Στη συνέχεια, οι συνεταιρισμοί έριχναν κλήρο στα οικόπεδα, τα μοίραζαν στα μέλη τους με ανεπίσημη ρυμοτομική μελέτη και άρχιζαν να χτίζουν. Μετά τα πρώτα χτισίματα, άρχιζαν οι πιέσεις προς τους πολιτικούς για νομιμοποιήσεις και για «επίλυση του κοινωνικού προβλήματος», που είχε προκύψει. Το έγκλημα πλέον είχε ολοκληρωθεί, το μέλος όμως του συνεταιρισμού είχε πλέον μια βίλα μέσα στο δάσος και μπορούσε πλέον από καλύτερη θέση να συνεχίσει να διεκδικεί και άλλα, όπως κατασκευή πλατειών, σχολείων, παιδικών χαρών, μεγάλων δρόμων και ό,τι άλλο διαθέτει μια πόλη. Μια πόλη μέσα σε δάσος που όλο και λιγότερο θα θύμιζε δάσος με τον καιρό.

Ας επιστρέψουμε, όμως, στην Ιπποκράτεια Πολιτεία προκειμένου να παρακολουθήσουμε με λεπτομέρεια το χρονικό της δημιουργίας της.

Οι Ιπποκράτειες μεζονέτες

Ακόμη και μέχρι πριν από δέκα χρόνια μπορούσε κάποιος να δει αγγελίες σε εφημερίδες όπως η παρακάτω: «Βίλλες-Μεζονέτες Ιπποκράτειου Πολιτείας (2.650-3.000 ευρώ το τ.μ.). Σε σημαντική θέση»

Στις ανατολικές πλαγιές της Πάρνηθας, στη λεγόμενη ζώνη περιαστικού πρασίνου, και σε έκταση 7.500 στρεμμάτων, μέσα από το δάσος της Αγίας Τριάδας, ένα δάσος χαλέπιας πεύκης και αείφυλλων πλατύφυλλων, ξεφυτρώνουν οι μεζονέτες της «Ιπποκρατείου Πολιτείας». Ενός δημιουργήματος που και το όνομά του ακόμη, αποτελεί ένα χαστούκι θράσους στα μούτρα μας.

Το δάσος αυτό είναι πολύτιμο για τον αερισμό, την οξυγόνωση και το κλίμα του Λεκανοπεδίου. Εκεί βρίσκεται και το ρέμα «Χάραδρος» που συγκεντρώνει νερό που χύνεται στη λίμνη του Μαραθώνα, αποτελώντας τον κυριότερο τροφοδότη της. Σε αυτό το δάσος επίσης υπάρχουν δύο μοναδικές φυσικές λίμνες.

Σε αυτή τη θέση λοιπόν άρχισε να κτίζεται και να επεκτείνεται η «Ιπποκράτειος Πολιτεία», για τις ανάγκες του Ιατρικού Συλλόγου, τα μέλη του οποίου αγόρασαν τα τεμαχισμένα οικόπεδα και είτε οικοδόμησαν τα σπίτια τους, είτε τα πούλησαν σε άλλους.

Το χρονικό του αίσχους

Όλα ξεκίνησαν με τα παραχωρητήρια δασών (χωρίς τοπογραφικά) που δόθηκαν από το ελληνικό κράτος, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. Με τον αναδασμό, εκτός από καλλιεργήσιμες εκτάσεις, παραχωρήθηκαν και δασικές στους ντόπιους κατοίκους των περιοχών, για να επιβιώσουν συλλέγοντας το ρετσίνι (που αποτελούσε πρώτη ύλη για το νέφτι) από τα πεύκα.

Ώσπου το 1973 κάποιος αγοράζει εξ αδιαιρέτου μερίδια από ντόπιους ρητινοσυλλέκτες για λογαριασμό του οικοδομικού συνεταιρισμού «Διεθνής Ιπποκράτειος Πολιτεία». Ο αγοραστής αυτός δεν είναι άλλος από τον γνωστό για τα κατορθώματά του στην Ηλιούπολη, Νάστο. Αυτός που στη δεκαετία '50-'60 είχε καταφέρει να ανεβάσει την Ηλιούπολη, σχεδόν στην κορυφή του Υμηττού!

Από κει και πέρα ξεκινούν οι πιέσεις και αρχίζουν να έρχονται τα πρώτα αποτελέσματα

Το 1977, πάλι επί ΝΔ, εκδίδεται Προεδρικό Διάταγμα που επιτρέπει την ρυμοτόμηση. Το δάσος της Αγ. Τριάδας κόβεται σε οικόπεδα.Το 1974 η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πατώντας σε χουντικό Νόμο, αναγνωρίζει ότι το δάσος ανήκει στο Συνεταιρισμό και αρχίζουν οι ενέργειες για έκδοση ρυμοτομικού διατάγματος.

Το 1983, ο υφυπουργός Γεωργίας του ΠΑΣΟΚ, στέλνει στο Αναθεωρητικό Συμβούλιο Ιδιοκτησίας Δασών την υπόθεση της «Ιπποκρατείου Πολιτείας».

Το 1985 το Συμβούλιο αποφαίνεται ότι το δάσος είναι δημόσιο και σύμφωνα με την απόφαση αυτή, θα έπρεπε να ανακληθεί η άδεια ρυμοτόμησης και, αν υπήρχαν, άδειες οικοδομής.  Του υφυπουργού, όμως, δεν του αρέσει η απόφαση και ξαναστέλνει την υπόθεση στο Αναθεωρητικό Συμβούλιο για νέα γνωμοδότηση!

Στο μεταξύ, και ενώ η υπόθεση εκκρεμεί, η Ιπποκράτειος Πολιτεία χτίζεται μαζικά και χιλιάδες δέντρα κόβονται για να γίνουν σπίτια και δρόμοι

Το 1988, η Πανελλήνια Ενωση δασολόγων υποβάλλει αίτηση στο Συμβούλιο Επικρατείας κατά του υπουργού Γεωργίας για την ακύρωση της άδειας οικοδομής του 1988 και του ΠΔ του 1977.

Το 1992 το Συμβούλιο Επικρατείας κλείνει ουσιαστικά την υπόθεση υπέρ των καταπατητών, επικαλούμενο ανάμεσα σε άλλα και «τις σοβαρές επιπτώσεις που θα έχει η ανάκληση του ρυμοτομικού σχεδίου στο γενικότερο δημόσιο συμφέρον»!

Αυτή τη στιγμή, η Ιπποκράτειος Πολιτεία αριθμεί περισσότερες από 800 κατοικίες και περισσότερους από χίλιους μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι πλέον διαμαρτύρονται και ζητούν από την Πολιτεία να κατασκευάσει αντιπυρικές ζώνες, επικαλούμενοι την τραγωδία στο Μάτι. Τόσα χρόνια έχουν μάθει να κερδίζουν, γιατί να σταματήσουν ;

Πηγές : 

rizospastis.gr

mixanitouxronou.gr