“Σπίτι” - ποίημα της Σομαλής ποιήτριας Warsan Shire, γεννημένης στην Κένυα το 1988 και η οποία μετανάστευσε στην Αγγλία σε ηλικία 1 έτους

η φωτογραφία είναι του, πολυβραβευμένου και πρόωρα χαμένου, Γιάννη Μπεχράκη

 

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του,

εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία

 

Τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις

ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη

οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα

με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους

 

το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου

που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου

κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του

 

αφήνεις την πατρίδα

μόνο όταν η πατρίδα δε σε αφήνει να μείνεις.

 

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά

φωτιά κάτω απ΄ τα πόδια σου

ζεστό αίμα στην κοιλιά σου

 

Δεν είναι κάτι που φαντάστηκες ποτέ ότι θα έκανες

μέχρι που η λεπίδα χαράζει απειλές στο λαιμό σου

και ακόμα και τότε ψέλνεις τον εθνικό ύμνο ανάμεσα στα δόντια σου

και σκίζεις το διαβατήριό σου σε τουαλέτες αεροδρομίων

κλαίγοντας καθώς κάθε μπουκιά χαρτιού

δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να γυρίσεις.

 

Πρέπει να καταλάβεις

ότι κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα

εκτός αν το νερό είναι πιο ασφαλές από την ξηρά

 

κανένας δεν καίει τις παλάμες του

κάτω από τρένα, ανάμεσα από βαγόνια

κανένας δεν περνά μέρες και νύχτες στο στομάχι ενός φορτηγού

τρώγοντας εφημερίδες

εκτός αν τα χιλιόμετρα που ταξιδεύει

σημαίνουν κάτι παραπάνω από ένα ταξίδι.

 

κανένας δε σέρνεται

κάτω από φράχτες

κανένας δε θέλει να τον δέρνουν

να τον λυπούνται

κανένας δε διαλέγει τα στρατόπεδα προσφύγων

ή τον πλήρη σωματικό έλεγχο σε σημεία

όπου το σώμα σου πονούσε

ή τη φυλακή,

επειδή η φυλακή είναι ασφαλέστερη

από μια πόλη που φλέγεται

και ένας δεσμοφύλακας το βράδι

είναι προτιμότερα από ένα φορτηγό

γεμάτο άντρες που μοιάζουν με τον πατέρα σου

 

Κανένας δε θα το μπορούσε

κανένας δε θα το άντεχε

κανένα δέρμα δε θα ήταν αρκετά σκληρό

για να ακούσει τα:

γυρίστε στην πατρίδα σας μαύροι

πρόσφυγες

βρομομετανάστες

ζητιάνοι ασύλου

που ρουφάτε τη χώρα μας

αράπηδες με τα χέρια απλωμένα

μυρίζετε περίεργα

απολίτιστοι

κάνατε λίμπα τη χώρα σας και τώρα θέλετε

να κάνετε και τη δική μας

 

Δε δίνουμε σημασία

στα λόγια

στα άγρια βλέμματα

 

ίσως επειδή τα χτυπήματα είναι πιο απαλά

από το ξερίζωμα ενός χεριού ή ποδιού

ή τα λόγια είναι πιο τρυφερά

από δεκατέσσερις άντρες

ανάμεσα στα πόδια σου

 

ή οι προσβολές είναι πιο εύκολο να καταπιείς

από τα χαλίκια

από τα κόκαλα

από το κομματιασμένο κορμάκι του παιδιού σου.

 

Θέλω να γυρίσω στην πατρίδα,

αλλά η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία

πατρίδα είναι η κάνη ενός όπλου

 

Και κανένας δε θα άφηνε την πατρίδα

εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγούσε μέχρι τις ακτές

εκτός αν η πατρίδα σού έλεγε να τρέξεις πιο γρήγορα

να αφήσεις πίσω τα ρούχα σου

να συρθείς στην έρημο

να κολυμπήσεις ωκεανούς

να πνιγείς

να σωθείς

να πεινάσεις

να εκλιπαρήσεις

να ξεχάσεις την υπερηφάνεια

η επιβίωσή σου είναι πιο σημαντική.

 

Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα είναι

μια ιδρωμένη φωνή στο αυτί σου

που λέει φύγε,

τρέξε μακριά μου τώρα

δεν ξέρω τι έχω γίνει

αλλά ξέρω ότι οπουδήποτε αλλού

θα είσαι πιο ασφαλής απ΄ ό,τι εδώ

 

 

του Θανάση Τριαρίδη

 

Μοιάζει αυτονόητο αλλά πρέπει να το λέμε διαρκώς: Οι σημερινοί Γιάννηδες Αντετοκούμπο, αυτοί που θα γυρέψουν μια ελάχιστη ευκαιρία επιβίωσης από τα αδιέξοδα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας και της ιμπεριαλιστικής αποικιοκρατίας, θα δολοφονηθούν στην θάλασσα από τα δολοφονικά Pushback της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εν τω μεταξύ η Ευρώπη πεθαίνει. Εδώ και δεκαετίες όλοι οι πολιτικοί φιλόσοφοι και αναλυτές (αριστεροί και δεξιοί) μιλούνε για το δημογραφικό αδιέξοδο που οδηγεί μαθηματικά στον οικονομικό, πολιτικό και πολιτισμικό θάνατο της Ευρώπης. Και όλοι ξέρουν πως μόνο η μετανάστευση μπορεί να δώσει το φιλί της ζωής σε έναν πολιτισμό που ήδη έχει ξαπλώσει οικειοθελώς μέσα στο φέρετρό του.

Είναι η πιο βασική πολιτισμική αρχή της Ιστορίας: Οι μετανάστες θα σώσουν τον κόσμο - η μετανάστευση είναι μόνιμη διέξοδος της Ιστορίας προς το μέλλον. Όσες κοινωνίες το κατανόησαν αυτό, στο βαθμό που το κατανόησαν (βλέπε τις ΗΠΑ, την Αυστραλία, την μεταπολεμική Γερμανία, τις σκανδιναυικές χώρες) πήραν από την μετανάστευση μια ζωοποιό δύναμη.

Αρκεί να δει κανείς το παράδειγμα του αθλητισμού - όπου επιτράπηκε (ή και επιδιώχθηκε) η λεγόμενη φυσική μετανάστευση. Δείτε τις εθνικές αθλητικές ομάδες που μεγαλουργούν σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ: της Γαλλίας και της Αγγλίας, της Γερμανίας, της Ισπανίας, του Βελγίου... Κι ύστερα σκεφτείτε πως ο επόμενος Λαμίν Γιαμάλ, ο επόμενος Κίλιαν Εμπαπέ, ο επόμενος Ρόμελου Λουκάκου, ο επόμενος Γιάννης Αντετοκούμπο ίσως να δολοφονήθηκαν χθες το βράδυ σε μια βάρκα.

Φυσικά στην Ελλάδα (και σε όλη την Ευρώπη) αυτές τις μέρες βασιλεύει η υποκρισία: Αυτές τις μέρες δοξάζουμε τον Γιάννη Αντετοκούμπο - κι αν νικήσει η Ελλάδα απόψε η κυβέρνηση και το άθλιο παρακράτος της θα τον αποθεώσει. Μα ή ίδια κυβέρνηση δολοφονεί στην Πύλο και στο Αιγαίο τους επόμενους Γιάννηδες. Οι νεοναζί υπουργοί "Εξόντωσης των Μεταναστών" βγάζουν τους αφρούς της θανατοπολιτικής από το στόμα: "Οι μεταναστές πρέπει να εξοντωθούν για να αποτραπεί η έλευση επομένων". Και το ίδιο ελεεινό παρακράτος των πληρωμένων από την κυβέρνηση καθαρμάτων κοροϊδεύει τα νεκρά παιδιά τους.

Έχουμε να αντισταθούμε στην θανατοπολιτική με κάθε τρόπο: Μαζί με τους μετανάστες δολοφονούν και εμάς και τα παιδιά μας.

 

Θανάσης Τριαρίδης, 09-9-2025

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εδρεύει στο Στρασβούργο της Γαλλίας. Πρόκειται για τον πρώτο σε διεθνές επίπεδο δικαστικό μηχανισμό προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Παρέχει τη δυνατότητα τόσο διακρατικής όσο και ατομικής προσφυγής, μετά την εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσων. Οι αποφάσεις του δικαστηρίου είναι δεσμευτικές. Η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης επιμελείται της πιστής εφαρμογής και εκτέλεσης των αποφάσεων του ΕΔΑΔ εκ μέρους των κρατών μελών.

Αποτελείται από περισσότερους από 40 δικαστές που εκλέγονται για μη ανανεώσιμες θητείες εννέα ετών. Συνολικά, το Δικαστήριο αποτελείται από 5 τμήματα, όπου το καθένα έχει έναν πρόεδρο, έναν αντιπρόεδρο και επτά δικαστές. Σε υποθέσεις μικρότερης βαρύτητας αναλαμβάνει μια επιτροπή τριών δικαστών, ενώ σε υποθέσεις μεγαλύτερης βαρύτητας μπορεί να συγκληθεί μια επιτροπή ευρείας σύνθεσης 17 δικαστών. Κάθε κράτος μέλος της Σύμβασης διαθέτει στο Δικαστήριο από έναν δικαστή. Από ελληνικής πλευράς, μετέχει ο Ιωάννης Κτιστάκις (2021-2030)

Πριν από λίγες ημέρες, στις 16 Ιανουαρίου του 2024, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε την Ελλάδα για θανάσιμο τραυματισμό πρόσφυγα από πυρά Λιμενικού. Το Δικαστήριο επιδίκασε από κοινού στους προσφεύγοντες Σύρους υπηκόους, οι οποίοι έχασαν, ανάλογα με την περίπτωση, τον σύζυγό τους ή τον πατέρα τους, το ποσό των 80.000 ευρώ, για ηθική βλάβη.

Όσο και αν πολλοί συμπολίτες μας δείχνουν να μην το αντιλαμβάνονται, ο άνθρωπος στην ιστορική του πορεία, προσπαθώντας να καταπολεμήσει την ενστικτώδη βαρβαρότητά του, έχει καταφέρει να δημιουργήσει έναν νομικό πολιτισμό, ο οποίος παρά τα όσα πολλές φορές ορθά του καταλογίζονται, είναι πολύ πιο μπροστά από μια μεγάλη μερίδα της κοινωνίας που αδυνατεί να αντιληφθεί τη συζήτηση περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επειδή της λείπει ακριβώς η ανθρωπιά και η παιδεία. Υποδαυλιστικό ρόλο σε αυτό βέβαια παίζει η ακροδεξιά, η οποία ποντάρει και εγείρει τα ταπεινά ένστικτα του ανθρώπου. Και δε μιλάμε μόνο για τη Χρυσή Αυγή, που θεωρείται πλέον εγκληματική οργάνωση. Δεν ξεχνάμε ότι εν ενεργεία πολιτικοί που έχουν διατελέσει υπουργοί και μπορεί να ξαναδιατελέσουν, όπως ο Θάνος Πλεύρης, έχουν ταχθεί ανοιχτά και ξεκάθαρα υπέρ της δολοφονίας  (δείτε το φρικιαστικό βίντεο με τον υπάνθρωπο υπουργό και τους υπανθρώπους - άντρες και γυναίκες - που τον χειροκροτούν) 

Λεπτομέρειες για την καταδίκη της Ελλάδας μπορούμε να διαβάσουμε στο παρακάτω άρθρο της news 24/7

 

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξέτασε προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας από τρεις Σύρους υπηκόους, τους Douaa Alkhatib , Nourredin Tello και Lana Tello, σύμφωνα με την οποία αιτούνταν να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου ο θανάσιμος τραυματισμός που υπέστη συγγενής των αιτούντων στις 22 Σεπτεμβρίου 2014, κοντά στη νήσο Ψέριμο, μετά από πυροβολισμό του Λιμενικού, κατά τη διάρκεια επιχείρησης αναχαίτισης σκάφους που μετέφερε παράνομα άτομα στην Ελλάδα. Πρόκειται για την υπόθεση υπόθεση Alkhatib κ.α. εναντίον Ελλάδας.

Κατόπιν εξέτασης των γεγονότων, το δικαστήριο κηρύσσει το αίτημα παραδεκτό, ότι πράγματι δηλαδή χρησιμοποιήθηκαν όπλα εναντίον του πλοιαρίου και πως έγινε αλόγιστη χρήση. Συγκεκριμένα, κρίθηκε πως ο εν λόγω πρόσφυγας έχασε τη ζωή του μετά από δεκατρείς πυροβολισμούς λιμενικών στη μηχανή της λέμβου, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης που αποσκοπούσε στην ακινητοποίηση του σκάφους και τη σύλληψη του οδηγού και των πιθανών διακινητών.

Όπως σημειώνει και η οργάνωση Refugee Support Aegean, βάσει της απόφασης οι ελληνικές αρχές δεν είχαν θεσπίσει σαφείς κανόνες για την (εν δυνάμει θανάσιμη) οπλοχρησία στις επιχειρήσεις του Λιμενικού, καθώς οι λιμενικοί επικαλέστηκαν αδημοσίευτους, παρωχημένους και ανεπαρκείς “κανόνες εμπλοκής” του 1992 για τη χρήση όπλων κατά του πλοιαρίου.

Παρατηρείται ότι η συγκεκριμένη επιχείρηση του Λιμενικού δεν είχε τύχει επαρκούς σχεδιασμού και προετοιμασίας, ενώ η “εξαιρετικά επικίνδυνη” ρίψη δεκατριών (13) βολών στη μηχανή του σκάφους συνιστά δυσανάλογη χρήση βίας και εξέθεσε τους επιβάτες σε κίνδυνο ζωής, τον οποίο έπρεπε να έχουν προβλέψει οι λιμενικοί.

Η καταδίκη αφορά επίσης και την αναποτελεσματική έρευνα του περιστατικού από την πλευρά των ελληνικών αρχών, πρακτική που έχει επαναληφθεί με αποκορύφωμα το πρόσφατο ναυάγιο ανοιχτά της Πύλου.

Η υπόθεση είχε μπει στο αρχείο στην Ελλάδα από την Εισαγγελία του Ναυτοδικείου Πειραιά και την Εισαγγελία του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου.

Στην ποινική διαδικασία, ουδέποτε κλήθηκαν να καταθέσουν οι δύο τραυματίες πρόσφυγες, οι καταθέσεις των μαρτύρων στην προανάκριση φαίνονται πανομοιότυπες και εναρμονισμένες με τις δηλώσεις των λιμενικών, ενώ η Εισαγγελία Ναυτοδικείου δεν ζήτησε νέα ακρόαση των μαρτύρων. Παρέλειψε επίσης να εξετάσει ενδελεχώς σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία όπως η ιατροδικαστική έκθεση του θύματος και οι πλημμέλειες της βαλλιστικής έκθεσης, καταλήγοντας έτσι στο ίδιο συμπέρασμα με την Ένορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ) και την εκδοχή του Λιμενικού για το περιστατικό.

Όπως σχολιάζει η Refugee Support Aegean, η υπόθεση, που εκπροσωπήθηκε από τις οργανώσεις Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο (RSA) και PROASYL, καταδεικνύει για άλλη μία φορά τις καταγεγραμμένες συστημικές ελλείψεις στον σχεδιασμό και την υλοποίηση των επιχειρήσεων του Λιμενικού αλλά και στην έρευνα των παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη θάλασσα.

Το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι σκόπιμο να επιδικαστεί από κοινού στους προσφεύγοντες, οι οποίοι έχασαν, ανάλογα με την περίπτωση, τον σύζυγό τους ή τον πατέρα τους, το ποσό των 80.000 ευρώ, για ηθική βλάβη.

 

Τι υποστηρίζει η ελληνική πλευρά

Σημειώνεται πως ο πρόσφυγας κατέληξε στις 17 Δεκεμβρίου 2015 μετά από πολύμηνη νοσηλεία στη Σουηδία όπου και είχε μεταφερθεί, με την ελληνική πλευρά να αμφισβητεί σθεναρά πως ο θάνατός του οφείλεται στον τραυματισμό του στην αναχαίτιση κοντά στη Ψέριμο. Αναφέρεται δε πως οι άνδρες του λιμενικού άνοιξαν πυρ μετά από επικίνδυνους ελιγμούς του πλοιαρίου και απόπειρα εμβολισμού του δικού τους σκάφους, ρίχνοντας στοχευμένες βολές προς τη μηχανή. Διαπίστωσαν ότι πράγματι ο διακινητής μετέφερε άτομα που τα είχε κρύψει σε μη ορατά σημεία, ορισμένους στην καμπίνα και άλλους ξαπλωμένους στο κατάστρωμα, καλυπτόμενους από την υπερκατασκευή του ταχυπλόου.

Η επιχείρηση καταδίωξης είχε ως αποτέλεσμα, εκτός από τον τραυματισμό ενός εκ των δύο βαθμοφόρων Λ.Σ. – ΕΛ.ΑΚΤ. που μετείχαν στην επιχείρηση, τον τραυματισμό δύο εκ των δώδεκα παράνομων μεταναστών και τη σύλληψη των δύο διακινητών, οι οποίοι, κατά δήλωσή τους, ήταν Τουρκικής Υπηκοότητας.

Από τα έγγραφα που υπέβαλαν οι προσφεύγοντες στο Δικαστήριο προκύπτει ότι μετά τα επίμαχα γεγονότα, ο τραυματίας πρόσφυγας παρέμεινε στην εντατική στο Νοσοκομείο Ρόδου μέχρι τις 13 Μαρτίου 2015, οπότε και μεταφέρθηκε στη γενική κλινική του ίδιου νοσοκομείου όπου υποβλήθηκε σε τραχειοτομή και γαστροτομή. Αφού έγινε δεκτό το αίτημά του για άσυλο με οικογενειακή επανένωση, μεταφέρθηκε στις 20 Αυγούστου 2015 στη Σουηδία, όπου διέμεναν η σύζυγος και τα παιδιά του και μεταφέρθηκε σε μονάδα νευρο-αποκατάστασης.

Σύμφωνα με τις σουηδικές αρχές ο πρόσφυγας πέθανε ως αποτέλεσμα επιπλοκών από σοβαρή εγκεφαλική βλάβη που προκλήθηκε από τον πυροβολισμό που είχε δεχθεί.

Αναζητώντας τις ρίζες του πογκρόμ που έχει εξαπολυθεί στην Αλεξανδρούπολη κατά μεταναστών και προσφύγων, πέσαμε πάνω στις δημοσιεύσεις του Γιάννη Λασκαράκη, εκδότη της εφημερίδας "Γνώμη" της Αλεξανδρούπολης, ο οποίος έχει ασχοληθεί με το θέμα αναλυτικά.

Ενσωματώνουμε σε ξεχωριστό άρθρο μία από τις τελευταίες του αναρτήσεις, στην οποία μπορείτε να βρείτε απαντήσεις για τα αίτια και τους πρωταγωνιστές που γέννησαν το πογκρόμ, χωρίς να είναι ούτε η πρώτη φορά ούτε τα αίτια που θα διαπιστώσετε να είναι τα μόνα. Οι λούμπεν αυθαίρετοι, παράνομοι οικιστές του υγροτόπου του Δέλτα του Έβρου (!!!)  έχουν συστήσει εδώ και χρόνια ακροδεξιά εθνικιστική, ρατσιστική ομάδα που δρα αυτόνομα μέσα στον περίφημο βιότοπο του Έβρου. Δρα όχι απλά με την ανοχή του επίσημου κράτους αλλά και με την επιβράβευση του για τις κτηνωδίες που διαπράττει. Το αποκαλούμενο "Έπος" του Έβρου ήταν ένα από τα ορόσημα της δράσης της ομάδας αυτής.

Αρχηγός των ιδιότυπων αυτών ταγμάτων δίωξης δυστυχισμένων και κατατρεγμένων και ηθικός αυτουργός των εγκλημάτων τους, είναι ο Πάρης Παπαδάκης, βουλευτής της "Ελληνικής Λύσης" του κόμματος του Βελόπουλου και ...δικηγόρος (όπως και οι ομοϊδεάτες του Βορίδης και Πλεύρης), με όσα αυτό μπορεί να σημαίνει για τη συνολική πνευματική, ηθική υποβάθμιση και πολιτική καταρράκωση της χώρας γενικά. Αλλά αποτελεί και απόδειξη του ότι -εκτός από τους Κασιδιάρηδες Σπαρτιάτες, ο φασισμός και ο ρατσισμός που υποτίθεται πως καταδικάστηκαν μαζί με τη ΧΑ, επιβιώνουν και κρύβονται μέσα στα δεξιά και ακροδεξιά κόμματα που αποτελούν σήμερα μεγάλο μέρος του ελληνικού Κοινοβουλίου. Κρύβονται και ξεπροβάλλουν το αποκρουστικό τους πρόσωπο μόλις τους δοθεί η ευκαιρία.

Η δικαστική καταδίκη του φασισμού και του ρατσισμού τελικά αποτελεί άλλοθι για ένα σύστημα αδικίας που είναι από τα θεμέλια του αντιδημοκρατικό και συντηρεί τους φασίστες είτε στο "σαλόνι" του (όπως τον Βορίδη, τον Γεωργιάδη, τον Πλεύρη) είτε στην "πίσω αυλή" του όπως οι Σπαρτιάτες,  η Ελληνική Λύση ή  η "βυζαντινή" Νίκη.  Ο φασισμός και ο ρατσισμός δεν καταδικάζονται στις δικαστικές αίθουσες αλλά μέσα στη συνείδηση μας και μέσα στην ίδια την κοινωνία

Ρεπόρτερ Alpha εν ώρα ανταπόκρισης από Αλεξανδρούπολη (από video του e-evros που βιντεοσκοπούσε παράλληλα και του οποίου απόσπασμα δημοσιεύουμε παρακάτω)

 -Εκεί λοιπόν είχαμε το θάνατο χθες στη Λευκίμμη, ενός [λα-] [μετά-] [με-] μετανάστη, σήμερα μάθαμε αυτό, ότι υπάρχουν δεκάδες απανθρακωμενοι. Δεν ξέρουμε τον ακριβή αριθμό [παύση ακούγεται φωνή από πίσω]

-Δεκαοχτώ. Δεκαοχτώ είναι

[ακούγεται άλλη φωνή]

-Ναι, αλλά δεν ενδιαφέρουν την Ελλάδα….

[ακούγεται ένα σσσς από την προηγούμενη φωνή, μάλλον του εικονολήπτη]

-Όχι, τι σουτ. Περίμενε ρε φίλε

-Θέλω τη δουλειά μου να κάνω

-Όχι, αυτό δεν είναι δουλειά. Τι ενδιαφέρουν οι μετανάστες…

-Τι θέλεις τώρα…

-Τι θέλω κι εγώ να πω; … ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ

 Σε μένα γιατί το λες

-Εκεί το λέω

-Κι όμως δεν θέλω να το πεις

-Γιατί, φοβάστε; ΧΑΧΑΧΑ. Φοβάστε να πείτε για….

Η ρεπόρτερ: Μπορεί να μην είναι καταγεγραμμένοι, να μην έχουν καταγραφεί

-Δεν μας ενδιαφέρουν οι λαθρομετανάστες

(μάλλον ο εικονολήπτης) Εσύ μη φωνάζεις, γίνεται;

-Ό,τι γουστάρω θα κάνω. Κι άμα θες πάμε εδώ να το λύσουμε. Εντάξει;

Πετάγεται άλλος ομόχνωτος του τσαμπουκά με κάμερα με τηλεφακό: Εδώ καίγεται ο κοσμάκης, τα σπίτια του κι εσύ ασχολείσαι με τους λαθρομετανάστες; ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΩ! ΜΕ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ ΤΩΡΑ….[κενό] Αλλά φυσικά τα ακούω και τώρα. Αλλά εκεί ΝΑ ΣΚΑΣΕΙΣ. ΝΑ ΜΗ ΒΓΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ

Οι φωνές των -όπως τελικά προέκυψε- απεσταλμένων κάποιου τοπικού καναλιού γίνονται πιο επιθετικές προς το συνεργείο του ALPHA και ακολουθούν τα εξής -όπως περίπου τα καταλάβαμε:

"Γαμήθηκε το σύμπαν κι εσείς στη ζωντανή σύνδεση μιλάτε για τους λαθρομετανάστες;

Οι δικοί μας δε σας νοιάζουν";

 

Είναι η περιγραφή μίας χώρας που ούσα προτεκτοράτο, συμμετέχει στους μηχανισμούς που δημιουργούν τη δυστυχία και την προσφυγιά. Συμμετέχει στους πολέμους και οι πολίτες της, αυτοί που κατά την αστυνομική τους ταυτότητα είναι Έλληνες υπήκοοι και κατά την βιολογία θεωρούνται άνθρωποι, εξανίστανται όταν αντικρύζουν τα αποτελέσματα εγκλημάτων στα οποία η χώρα τους είναι συνεργός. Και αντί απλά, να τους αφήσει (έστω) άφωνους ο θάνατος δίπλα τους, αυτοί επιλέγουν με φανατισμό να μην ασχολούνται με  τον θάνατο ανθρώπων αλλά και επιπλέον  θεωρούν πως κανείς άλλος δεν πρέπει να ασχολείται με τον φρικτό θάνατο των ικετών, ούτε "δημοσιογραφικά". Και αυτοί οι τύποι βιοπορίζονται ως δημοσιογράφοι.

Άλλοι πάλι, της ίδιας νοοτροπίας με τους παραπάνω αλλά όχι της ίδιας καταγωγής, είναι ακόμα φανατικότεροι και ακόμα πιο φρικαλέοι. Όπως ο αλβανικής καταγωγής ελληναράς με το αρχαιοελληνικό όνομα Απόστολος Τότα, ο οποίος συνελήφθη γιατί αιχμαλώτισε και κρατούσε παράνομα μετανάστες σε ένα τρέιλερ. Μάλιστα καλούσε μέσω των ΜΚΔ τον κόσμο σε πογκρόμ κατά των μεταναστών.  Βλέπετε ο ρατσισμός και φασισμός δεν έχουν σύνορα, ούτε εθνικότητα και φυλή. Δεν είναι ιδεολογίες. Είναι τρόπος ζωής και καθημερινής πρακτικής. Το ανδραγάθημα του, ο «γενίτσαρος κεφαλοκυνηγος» το δημοσίευσε στα ΜΚΔ με το παρακάτω βίντεο

 

Ένας Αλβανός στην καταγωγή, ο Απόστολος Τότα που ζει στην Αλεξανδρούπολη και Κύριος οίδε, πως και πότε ήρθε στην Ελλάδα για να γίνει κι αυτός ελληναράς, να είναι θηρευτής και δεσμώτης ανήμπορων και κατατρεγμένων. Στο τρέιλερ-φυλακή του Τότα βρέθηκαν 13 Σύριοι και Πακιστανοί μετανάστες. Μαζί του συνελήφθησαν άλλοι δυο Έλληνες («γνήσιοι» αυτοί) που φέρονται ότι τον συνέδραμαν στο δύσκολο έργο του.

Ο κεφαλοκυνηγός είναι και άνθρωπος της Εκκλησίας

Φίλος από την Αλεξανδρούπολη που συζητούσαμε για το τερατώδες βίντεο του κεφαλοκυνηγού,  είπε χαρακτηριστικά πως βλέποντας το, του ήρθε να βάλει τα κλάματα, ειδικά όταν είδε το νέο παιδί με τα γυαλιά στο δεύτερο πλάνο του καρέ με την πόρτα ου τρέιλερ-φυλακή να ανοίγει και το ανθρωπόμορφο τέρας να επιδεικνύει τη «λεία» του λέγοντας : Βλέπετε (δείχνοντας τα θύματα του), κλείσε (εντολή στον παρατρεχάμενο του να κλείσει την πορτα του τρέιλερ). Εικο(υ)σπέντε κομμάτια τα μπάσταρδα.

Και όλα αυτά τα τερατώδη δεν συμβαίνουν μόνο στην Αλεξανδρούπολη, ούτε συμβαίνουν μόνο τώρα, που η πόλη θυμίζει τοπίο από το Mad Max. Όλα αυτά είναι η εκδήλωση του φαινομένου που υπάρχει χρόνια σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Τι άλλο ήταν οι δολοφονίες μεταναστών από τη ΧΑ και τους μαχαιροβγάλτες της; Τι άλλο ήταν η επιδοκιμασία της ΧΑ στις εκλογές του 2015, με 390.000 ψήφους και ενώ έχει διαπράξει τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα τον Σεπτέμβριο του 2013, δείχνοντας το τι ακριβώς είναι αυτή η εγκληματική οργάνωση; Τι είναι η είσοδος του μορφώματος Κασιδιάρη στη βουλή στις τελευταίες εκλογές της 25/6/2023με ένα μόνο νεύμα του αρχηγού του μέσα από τη φυλακή; Τι είναι τα υψηλά ποσοστά του Βελόπουλου; Τι είναι η συστηματική υπουργοποίηση των ορφανών του Καρατζαφέρη, όπως ο πρόεδρος της ΕΠΕΝ και ο πάλαι ποτέ συμπορευόμενος με τη ΧΑ Πλεύρης; Τι είναι και τι δείχνουν όλα αυτά; Δείχνουν μία κοινωνία – αγέλη. Αγέλη λύκων που έχει απεμπολήσει κάθε έννοια ανθρωπιάς.

Και περνάμε πάλι στο σήμερα. Τα όσα διαδραματίστηκαν μπροστά στις κάμερες, τηλεοπτικές ή απλά κάμερες κινητών (γιατί τίποτα πια δεν υπάρχει αν δεν το δείξει η κάμερα) ήταν πά το προοίμιο όσων έρχονται. Η παρακάτω αθλιότητα κυκλοφορεί τις τελευταίες ώρες (ή και μέρες, ποιος ξέρει; ) στο διαδίκτυο 

Και μαζί με την αθλιότητα κυκλοφορεί και κάλεσμα εναντίον του «υβριδικού πολέμου» που επικαλείται ο Μητσοτάκης για να καλύψει την ανικανότητα του «επιτελικού του κράτους».

Βίντεο The Press Project

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της κρατούσας αθλιότητας, της πολιτικής, πνευματικής, ηθικής και οικονομικής φτώχειας και των αθλιότερων ακόμα διαχειριστών της τύχης μας.

Πόσο πιο βαθιά στα σκατά θα πέσουμε;