" Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν
Τίποτα παραπάνω από το ότι
  Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
Και από τους θεατές περιμένουμε
Τουλάχιστον να ντρέπονται"
                                               Μπρεχτ

Ο Μπαλάσκας και ο μπαγλαμάς Κύριο

Παραλογικοί ονομάζονται οι συλλογισμοί που παρουσιάζουν εξωτερικές ομοιότητες με έγκυρα επιχειρήματα, αντιβαίνουν ωστόσο στους κανόνες του ορθού λόγου και καταλήγουν σε παράλογα συμπεράσματα

π.χ. Ο αστυνόμος είναι όργανο. Το μπουζούκι είναι όργανο.  Άρα, ο αστυνόμος είναι μπουζούκι;

Αυτό το λογοπαίγνιο είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες και χρησιμοποιείται όταν κάποιος θέλει να δείξει πως οι επιφανειακές ομοιότητες δύο πραγμάτων, δεν σημαίνουν απαραίτητα και ταύτισή τους. Τώρα, βέβαια, αν αντί για μπουζούκι, χρησιμοποιούσαμε ως παράδειγμα τον μπαγλαμά, δεν ξέρουμε αν ο συλλογισμός θα ακουγόταν τόσο παράλογος.

Εν πάσει περιπτώσει, ας ξεκινήσουμε από τα σίγουρα. Ο αστυνόμος είναι σαφώς ένα όργανο. Και σαν όργανο που είναι, θα παίξει αυτό που θέλει και μπορεί ο οργανοπαίκτης, στην περίπτωσή μας ο Μητσοτάκης και ο Χρυσοχοΐδης. Βέβαια, ένα όργανο έχει από τη φύση του περιορισμούς. Γιατί, κακά τα ψέματα, με μπαγλαμά δεν μπορείς να παίξεις κλασσική μουσική

Ένα τέτοιο όργανο είναι και ο συνδικαλιστικός εκπρόσωπος των αστυνομικών, ο Μπαλάσκας. Ένα όργανο με περιορισμένες δυνατότητες μεν, αλλά που ο οργανοπαίκτης του δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο. Αν θέλεις να δεις έναν μέσο εκπρόσωπο των αστυνομικών, αυτός δεν είναι ο σιδερόφρακτος Ράμπο του Χρυσοχοΐδη, είναι ο Μπαλάσκας. Αυταρχικός, αγενής, αναιδής, απειλητικός, απαίδευτος, κόλακας, ρατσιστής. Στο πρόσωπό του καθρεφτίζεται όχι μόνο ο μέσος αστυνομικός, αλλά – πολύ φοβούμαστε - και ο μέσος πολίτης αυτής της χώρας. 

Ένας φίλος, σε μια προσπάθειά του να υπερασπιστεί τους βαλλόμενους αστυνομικούς, αντέταξε πως δεν είναι ΟΛΟΙ οι μπάτσοι κτήνη και φασίστες. Έτσι όπως το είπε βέβαια, ήταν σαν να εννοούσε πως οι ενσυνείδητοι αστυνομικοί αποτελούν την εξαίρεση στον κανόνα. Ας πούμε, όμως, ότι δεν είναι έτσι όπως ακούστηκε και πως οι εξαιρέσεις είναι μόνο αυτοί οι σιδερόφρακτοι τραμπούκοι που βρίζουν, ταπεινώνουν, ξυλοκοπούν άντρες, γυναίκες και παιδιά. Ο κανόνας, δηλαδή οι ενσυνείδητοι αστυνομικοί, τι κάνουν γι αυτό; Πώς το ανέχονται και δεν αντιδρούν; Γιατί, όσο το ανέχονται, θα είναι όλοι τους μπάτσοι, μπαλάσκες και μπαγλαμάδες

 

ΥΓ. Ακολουθούν δύο διαφωτιστικά βίντεο, ενδεικτικά της ποιότητας του ανδρός (και των εκλεκτών συναδέλφων του)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2021 09:49

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Χρήσιμα

farmakia

HOSPITAL

© 2021 Atticavoice All Rights Reserved.