Σαν σήμερα, 29/6/1931 η Θεσσαλονίκη έζησε μία από τις πιο σκοτεινές και ντροπιαστικές σελίδες της ιστορίας της. Ήταν η νύχτα που οργανώθηκε και εκτελέστηκε με προεξάρχουσα την ΕΕΕ (Έθνική Ένωσις Ελλάς) του αντισημιτικού πογκρόμ και του εμπρησμού του συνοικισμού Κάμπελ στη Θεσσαλονίκη. Σήμερα, το γεγονός αυτό δεν αποτελεί απλώς μια υποσημείωση στα βιβλία της Ιστορίας, αλλά μια ηχηρή υπενθύμιση του πού μπορεί να οδηγήσει ο τυφλός φανατισμός, η ρητορική μίσους και φυσικά η μαύρη προπαγάνδα.

Για να κατανοήσει κανείς την τραγωδία του Κάμπελ, πρέπει να ξέρει πρώτα πρώτα τη Θεσσαλονίκη. Όχι όμως τη Θεσσαλονίκη του σήμερα αλλά να μπορέσει από αφηγήσεις και ντοκουμέντα να βουτήξει στη Θεσσαλονίκη του Μεσοπολέμου. Το 1931 είχαν δεν είχαν περάσει 20 χρόνια από την προσάρτηση της πόλης στην ελληνική επικράτεια το 1912. Είχαν περάσει μόλις 14 από την καταστροφική πυρκαγιά του 1917 και μόλις 8 από την άφιξη χιλιάδων Μικρασιατών προσφύγων το 1922 και το 1923.

Η οικονομική και κοινωνική ισορροπία της πόλης είχε κλονιστεί. Η πολυπληθής εβραϊκή κοινότητα, που για αιώνες αποτελούσε οργανικό κομμάτι και οικονομικό πνεύμονα της Θεσσαλονίκης (της αποκαλούμενης και «Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων»), βρέθηκε ξαφνικά στο στόχαστρο. Οικονομικοί ανταγωνισμοί μεταξύ ντόπιων, προσφύγων και Εβραίων, σε συνδυασμό με την άνοδο του εθνικισμού, δημιούργησαν ένα εύφλεκτο μείγμα. Μία ιδέα μόνο μπορούμε να αναζητήσουμε στο πως φερθήκαμε 90 χρόνια μετά, στους οικονομικούς μετανάστες και πρόσφυγες τη δεκαετία του 2010-2020 με τη Χρυσή Αυγή να μπαίνει ακόμα και στην βουλή.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον αναπτύχθηκε η Εθνική Ένωσις «Ελλάς» (ΕΕΕ), γνωστή και ως «Τρία Έψιλον». Ήταν μια εθνικιστική, αντισημιτική οργάνωση, με φασιστικά πρότυπα, που βρήκε πρόσφορο έδαφος στα φτωχότερα στρώματα. Στα στρώματα αυτά καλλιέργησε το μίσος και επανατροφοδότησε  την κοινωνική δυσαρέσκεια εναντίον των Εβραίων συμπολιτών τους. Η δυστυχία αλλά και το διεθνές περιβάλλον μέσα στο οποίο γεννιούνται τα εθνικά κράτη, αλλά και ανθίζει ο φασισμός και σύντομα και ο ναζισμός, είναι οι χώροι όπου αναζητούνται από τις εθνικιστικές ομάδες τύπου Τρία Έψιλον και εντοπίζονται εύκολα, οι αποδιοπομπαίοι τράγοι.

Η εύφλεκτη μάζα είχε μαζευτεί. Σύντομα η προπαγάνδα άναψε το φυτίλι. Η εφημερίδα «Μακεδονία», με πρωτοστάτη τον αρχισυντάκτη της Νικόλαο Φαρδή, ξεκίνησε μια έντονη εκστρατεία λάσπης. Το δημοσίευμα κατηγορούσε ψευδώς τον Ισαάκ Κοέν, αντιπρόσωπο του εβραϊκού αθλητικού συλλόγου «Μακαμπή» Θεσσαλονίκης, ότι συμμετείχε σε συνέδριο στο Σόφια όπου υποστήριξε την αυτονόμηση της Μακεδονίας*.

Παρά τις άμεσες διαψεύσεις και τις αποδείξεις για το αντίθετο, η δουλειά είχε γίνει. Ο εθνικιστικός τύπος είχε καταφέρει να παρουσιάσει τους Εβραίους ως προδότες του έθνους.

Η νύχτα της 29ης Ιουνίου 1931.  Ο συνοικισμός Κάμπελ (στη σημερινή περιοχή της Βότση στην Καλαμαριά) ήταν μια φτωχογειτονιά. Εκεί ζούσαν περίπου 220 εβραϊκές οικογένειες, κυρίως εργάτες και μικροπωλητές, οι οποίοι είχαν χάσει τα σπίτια τους στην πυρκαγιά του 1917. Το βράδυ της 29ης Ιουνίου, ένας εξαγριωμένος όχλος εκατοντάδων ατόμων –μέλη των «Τριών Έψιλον», με τη συμπαράσταση στρατιωτών και χωροφυλάκων εκτός υπηρεσίας– εισέβαλε στον συνοικισμό. Κρατώντας ρόπαλα, όπλα και δοχεία με βενζίνη, άρχισαν να σπάνε, να λεηλατούν και να πυρπολούν τα ξύλινα παραπήγματα. Η αστυνομία έκανε τη δική τους δουλειά επιδεικνύοντας εγκληματική ολιγωρία. Έτσι επέτρεψε στο πογκρόμ να εξελιχθεί ανενόχλητο για ώρες.

Το ξημέρωμα δεκάδες σπίτια, το σχολείο, η συναγωγή και το ιατρείο του συνοικισμού ήταν πια στάχτη. Εκατοντάδες άνθρωποι έμειναν άστεγοι μέσα σε λίγες ώρες. Δύο έπεσαν νεκροί: Ο Λεωνίδας Παππάς, ένας χριστιανός φούρναρης του συνοικισμού που έχασε τη ζωή του προσπαθώντας να υπερασπιστεί τους Εβραίους γείτονές του, και ο Λεόν Αλαλούφ, ένας εβραίος κάτοικος που υπέκυψε αργότερα στα τραύματά του.

«Θα κρίνει η Δικαιοσύνη». Όπως και σήμερα, κλήθηκε η Δικαιοσύνη (η δικαστική εξουσία δηλαδή) να αποφανθεί για τα γεγονότα και για το τι έπρεπε να γίνει ώστε να αποκατασταθεί μία κάποια δικαιοσύνη.  Το σοκ στην κοινή γνώμη ήταν μεγάλο, αλλά η δικαστική εξουσία αποδείχθηκε ελάχιστη μπροστά στο πολιτικό κόστος. Η δίκη που έγινε τον επόμενο χρόνο στη Βέροια εξελίχθηκε σε παρωδία. Οι ηγέτες της ΕΕΕ και ο αρχισυντάκτης Φαρδής αθωώθηκαν πανηγυρικά, εν μέσω επευφημιών από το ακροατήριο. Οι μόνοι που καταδικάστηκαν σε ελαφριές ποινές ήταν κάποιοι πρόσφυγες που χρησιμοποιήθηκαν ως αποδιοπομπαίοι τράγοι. Ήταν οι "αγανακτισμένοι πολίτες" της επιοχής.

Οι συνέπειες του εμπρησμού του Κάμπελ ήταν βαθιές και μακροχρόνιες. Η εβραϊκή κοινότητα συνειδητοποίησε με τον πιο βίαιο τρόπο ότι η ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος ήταν εύθραυστη. Έτσι τα επόμενα χρόνια, χιλιάδες Εβραίοι της Θεσσαλονίκης εγκατέλειψαν την πόλη με προορισμό την Παλαιστίνη ή το Παρίσι, αποδυναμώνοντας την κοινότητα.

Το Κάμπελ μοιάζει να λειτούργησε ως μια γενική δοκιμή για ό,τι θα ακολουθούσε μετά από μία δεκαετία. Όταν μια δεκαετία αργότερα οι Ναζί εισέβαλαν στη Θεσσαλονίκη, βρήκαν ένα έδαφος όπου ο αντισημιτισμός είχε ήδη αποκτήσει δομικά χαρακτηριστικά.  Και ενώ οι διώξεις των Εβραίων στη Θεσσαλονίκη καθυστέρησαν σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη αφού η πόλη κατελήφθη από του Γερμανούς στις 9/4/1941 ενώ το πρώτο «τρένο του θανάτου» προς το Άουσβιτς έφυγε στις 15/3/1943 με άλλα 18 να ακολουθούν μέχρι το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, η συνεργασία με τους Γερμανούς ήταν συστηματική. Και είχε βέβαια και στόχο την αρπαγή των εγκαταλελειμμένων περιουσιών των Εβραίων που αναχωρούσαν με τα τρένα του θανάτου. Εξαιρέσεις βέβαια υπήρξαν αλλά ήταν μάλλον λίγες και επιπλέον δεν κατεγράφησαν, σε αντίθεση με τους Εβραίους της Αθήνας που στη διάσωση τους συμμετείχαν (σύμφωνα με πηγές της εποχής) από τον Αγγελο Έβερτ μέχρι τον Αρχιεπίσκοπο. Αλλά και εδώ τα πράγματα δεν ήταν μαύρο - άσπρο.

Η μνήμη του εμπρησμού του Κάμπελ είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Το Κάμπελ μας διδάσκει ότι ο φασισμός και ο ρατσισμός δεν γεννιούνται στο κενό. Τρέφονται από την οικονομική εξαθλίωση, θεριεύουν μέσα από τα ψεύδη των Μέσων Ενημέρωσης και γιγαντώνονται όταν η κοινωνία και οι θεσμοί επιλέγουν τη σιωπή και την ανοχή. Μπορούμε να το δούμε και στη στάση που τηρούν τα κράτη της αποκαλούμενης «πολιτισμένης Δύσης» απέναντι στη γενοκτονία που συντελείται στην Παλαιστίνη από τον "τοπικό εκπρόσωπο του δυτικού πολιτισμού" -σύμφωνα με υπερυπουργό της κυβέρνησης. Εκεί που διοικεί ανενόχλητο το άπαρτχάιντ του καιρού μας.

*Ίδιο ήταν τοπεριεχόμενο της κατηγορίας που απεύθυνε και ο βασιλικός επίτροπος στη δίκη των Μπελογιάννη, Καλούμενου, Αργυριάδη και Μπάτση.  Επρόκειτο για τον μετέπειτα δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλος

• 22 Ιουλίου 2011. Η φονική δράση του νεοναζί Άντερς Μπρέιβικ σε Όσλο και στο νησάκι Ουτόγια αφήνει 7+85=92 νεκρούς. Μάλιστα οι νεκροί στην Ουτόγια ήταν νέοι και έφηβοι της νεολαίας του σοσιαλιστικού κόμματος της Νορβηγίας που είχαν πάει στο νησάκι για διακοπές. Ο Μπρέιβικ στο παραληρηματικό μανιφέστο του «2083: Ευρωπαϊκή διακήρυξη Ανεξαρτησίας» καταγγέλλει πως «το σύστημα διαλύει τις εθνικές ταυτότητες των ευρωπαίων με τον πολιτιστικό σοσιαλισμό του». Στη δίκη του είπε πως μισεί τους σοσιαλιστές γιατί «προωθούν τη μετανάστευση και έτσι μετατρέπουν τη Νορβηγία σε αποικία του Ισλάμ»

(TO BHMA)

• Στις 15 Μαρτίου 2019 πραγματοποιήθηκαν δύο τρομοκρατικές επιθέσεις, στο Κράισττσερτς (Christchurch), στη Νέα Ζηλανδία. Σαράντα εννέα άνθρωποι σκοτώθηκαν και 48 τραυματίστηκαν σε πυροβολισμούς σε δύο τζαμιά, στην πιο πολύνεκρη επίθεση στη χώρα. Ο δολοφόνος που δήλωσε Αυστραλός, μετέδωσε ζωντανά την επίθεση στο τέμενος Al Noor στο Facebook. Είχε υποστηρίξει ρατσιστικές, αντιμεταναστευτικές απόψεις. Επρόκειτο για τον Μπρέντον Τάραντ, 28 ετών, ρατσιστή και οπαδό της ανωτερότητας των λευκών. Το βίντεο τον δείχνει να πυροβολεί άντρες, γυναίκες και παιδιά από κοντινή απόσταση μέσα στο τέμενος. Συνελήφθη από την αστυνομία μετά τις επιθέσεις.

(BBC)

• Στις 3 Αυγούστου 2019. 23 ισπανόφωνοι μετανάστες πέφτουν θύματα μαζικών πυροβολισμών  από τον  21χρονο Πάτρικ Γουντ Κρούσιους σε πολυκατάστημα της Walmart στο Ελ Πάσο του Τέξας.

(CNN)

• 14 Μαίου 2021. O ένοπλος 18χρονος Payton S. Gendron πυροβόλησε 13 και σκότωσε 10 αφροαμερικανούς σε ζωντανή μετάδοση (streaming). Η ρατσιστική επίθεση έγινε σε σούπερ μάρκετ στο Μπάφαλο. Οι αρχές δήλωσαν ότι ο «ύποπτος», ο οποίος ήταν οπλισμένος με ένα τουφέκι και φαινόταν να ενεργούσε μόνος. Οδήγησε στο Μπάφαλο από το σπίτι του αρκετές ώρες μακριά, για να εξαπολύσει την επίθεση που μετέδωσε σε πραγματικό χρόνο στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Twitch, μία υπηρεσία live video που ανήκει στο Amazon.com

(Reuters)

• Στις 26 Αυγούστου 2023, τρία άτομα πυροβολήθηκαν θανάσιμα σε κατάστημα ονόματι Dollar General στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα. Οι αρχές αναγνώρισαν τον 21χρονο άνδρα Ryan Christopher Palmeter ως τον ένοπλο. Ο Πάλμετρ πυροβόλησε και μετά αυτοκτόνησε αφού κλειδώθηκε σε ένα γραφείο. Το περιστατικό είχε ρατσιστικά κίνητρα.

(CNN)

Όλα τα παραπάνω αποτελούν εγκλήματα μίσους και μισαλλοδοξίας, των τελευταίων 10-15 χρόνων. Εγκλήματα ρατσιστών που είχαν επηρεαστεί, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο από τις διαδεδομένες θεωρίες συνωμοσίας που αποτελούν βάσεις της σύγχρονης ισλαμοφοβίας που η κορύφωση της εντοπίζεται στα χρόνια μας, ειδικά μετά τις επιθέσεις της 11^ης Σεπτεμβρίου στους δίδυμους πύργους. Η ισλαμοφοβία, εργαλειοποιημένη από την ευρωπαϊκή και την αμερικανική ακροδεξιά και παράλληλα τροφοδοτούμενη από τα μεγάλα κύματα μετανάστευσης που προκαλούν οι πόλεμοι τους οποίους υποκινούν, ξεκινούν αλλά και διεξάγουν οι κυβερνήσεις της Δύσης στη Μέση Ανατολή και την Αφρική, έχει αντικαταστήσει τον παραδοσιακό αντισημιτισμό που διέκρινε ανέκαθεν αυτή την «ακροδεξιά των νοικοκυραίων». Ο νέος «εχθρός» του δυτικού τύπου πολιτισμού ονομάζεται Ισλάμ και τίποτα στον σημερινό κόσμο δεν μας κάνει να ελπίζουμε πως θα ανακοπεί αυτός ο παραλογισμός. Το αντίθετο μάλιστα. Η ακροδεξιά, που αποτελεί και υποστύλωμα του ακραίου νεοφιλελευθερισμού μαζί με τους πολιτικούς σχηματισμούς του «ακραίου (ή νέου) κέντρου», κάνει  ό,τι μπορεί για να συντηρήσει τη φωτιά και έτσι να αντλεί υποστήριξη από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα. Εξασφαλίζει έτσι την τυφλή υποστήριξη τους και τελικά την αδρανοποίηση  τους απέναντι σε αυτούς που πραγματικά ευθύνονται για τη διαρκώς κλιμακούμενη φτωχοποίηση τους.

Η ζοφερή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί υποστηρίζεται από μία σειρά πονημάτων που τελευταία η δημιουργία τους έχει πυκνώσει. Το τελευταίο από αυτά τα πονήματα είναι το παραληρηματικό βιβλίο του Ρενώ Καμύ (Renaud Camus) «Η μεγάλη αντικατάσταση» (Grand Remplacement). Εκδόθηκε το 2011 στη Γαλλία και το 2017 στην Ελλάδα κυκλοφόρησε ένα ομώνυμο του από τις εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ που αλλού έχει μόνο επιμελητή και αλλού και συγγραφέα). Οι εκδόσεις αυτές ειδικεύονται στην προώθηση  της ακροδεξιάς και των εθνικιστικών – ρατσιστικών αντιλήψεων  στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα όσα διατυπώνονται στο βιβλίο και τη θεωρία της μεγάλης αντικατάστασης, οι παγκόσμιες ελίτ σε συνεργασία με φιλελεύθερες κυβερνήσεις και υπερεθνικούς σχηματισμούς (Ε.Ε., ΟΗΕ) προωθούν ένα σχέδιο αντικατάστασης των λευκών Ευρωπαίων και Χριστιανών, από μετανάστες, ως επί το πλείστο μουσουλμάνους από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Η αντικατάσταση συντελείται ανεπαίσθητα με μοχλούς τη μετανάστευση και την υψηλή γεννητικότητα των μουσουλμάνων μεταναστών σε αντίθεση με τη μειούμενη γεννητικότητα  των αυτοχθόνων, λευκών Ευρωπαίων.  Η εξωφρενική θεωρία του Καμύ (μη τον μπερδεύετε με τον νομπελίστα Αλμπέρ Καμύ) δεν πρωτοεμφανίστηκε το 2011. Αντίστοιχα παραληρηματικά πονήματα είχαν εμφανιστεί ήδη από τον 19^ο αιώνα στην Αυστραλία με το βιβλίο «Εθνική Ζωή και Χαρακτήρας: Μία πρόβλεψη» του βρετανού στην καταγωγή C.H. Pearson αλλά και στη Γαλλία τον καιρό της υπόθεσης Ντρέυφους με το βιβλίο «Η εβραϊκή Γαλλία» του αντισημίτη Εντουάρ Ντριμόν (Édouard Drumont). Στο βιβλίο του ο Ντριμόν προβάλλει πως η «αντικατάσταση» συντελείται από Εβραίους οι οποίοι καθίστανται στόχοι των «αντικαθιστάμενων» λευκών Γάλλων Χριστιανών. Αναφέρεται άλλωστε στην εποχή του αντισημιτισμού, στο κατώφλι μεταξύ 19^ου και 20^ου αιώνα. Η υπόθεση Ντρέυφους ήταν εμβληματική για την εποχή.

Στην Αγγλία, το 1968 ο Ίνοχ Πάουελ, εθνικιστής, ρατσιστής, ελληνιστής φιλόλογος, , βουλευτής και υπουργός των Τόρις, κατά τη συζήτηση σχεδίου νόμου των Εργατικών με τίτλο «Νόμος για τις Φυλετικές Σχέσεις» (race relations bill) εκφώνησε την ομιλία του υπό τον τίτλο «Ποτάμια αίματος» (Rivers of blood) όπου υπογράμμιζε πως   «υπάρχουν περιοχές όπου οι λευκοί Άγγλοι είναι μειονότητα». Ζητούσε  να κλείσουν τα σύνορα στους μετανάστες και να υπάρξουν απελάσεις, «αλλιώς θα υπάρξουν ‘ποταμοί αίματος’ στη Βρετανία σε λίγες δεκαετίες». Ενδιαφέρον ως προς το πως προσδιορίζει τις διακρίσεις, έχει και το σημείο του λόγου του που λέει πως «η ισότητα των πολιτών απέναντι στο νόμο δεν σημαίνει ό,τι οι πολίτες πρέπει να χάσουν το δικαίωμα τους να κάνουν διακρίσεις μεταξύ των συμπολιτών τους στην διαχείριση των υποθέσεων τους ή να υποβάλλονται σε Ιερά Εξέταση για τα αίτια και τα κίνητρα που επέλεξαν να συμπεριφερθούν με τον ένα νόμιμο τρόπο και όχι με τον άλλο»

Το 2005 η Gisèle Littman (ή Bat Ye’or όπως είναι το πατρικό της), βασική στοχαστής της ριζοσπαστικής δεξιάς, κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Ευραραβία: Ο Ευρωαραβικός άξονας», στο οποίο επιχειρηματολογεί ότι οι Ευρωπαϊκές και Αραβικές ελίτ συνεργάζονται για να εξασφαλίσουν τη μουσουλμανική κυριαρχία στην Ευρώπη. Μία άλλη απόδοση του ισχυρισμού του Καμύ στη «Μεγάλη αντικατάσταση». Έδωσε έτσι τη δική της ώθηση σε θεωρίες συνωμοσίας. Μάλιστα το παραληρηματικό μανιφέστο του  μακελάρη Μπρέιβικ που αναφέραμε πιο πάνω («2083:Ευρωπαϊκή διακήρυξη ανεξαρτησίας») χρησιμοποιεί  πολύ τον νεολογισμό της Littman («Ευραραβία»). Επίσης το κείμενο του εγκληματία διακρίνεται από συμπάθεια προς το Ισραήλ σε αντίθεση με την ακροδεξιά όπως τη γνωρίζουμε. Το μίσος του στρέφεται στους εχθρούς όπως τους ορίζει η Littman.

Την επίδραση της θεωρίας του Καμύ την βλέπουμε και στην Ελλάδα όπου όλα, καλά ή κακά, έρχονται με καθυστέρηση και διαχέονται άκριτα στη καθημερινή συζήτηση (όταν αυτή υπάρχει στα σοβαρά) και όχι μόνο. Η ελληνική παραδοσιακή ακροδεξιά διακρινόταν πάντα από αντισημιτισμό. Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από την κυκλοφορία του -χαρτιού υγείας σε μορφή βιβλίου- πονήματος του Πλεύρη «Εβραίοι, όλοι η αλήθεια» που το διαφήμιζε και ο υπουργός του Μητσοτάκη, Γεωργιάδης ως «το αγαπημένο του βιβλίο» (και εδώ) . Σήμερα, η ελληνική ακροδεξιά -όπως φάνηκε και από τη δήλωση μετάνοιας των εκπροσώπων της- ξέχασε τον σκληρό αντισημιτισμό της και στράφηκε στην ισλαμοφοβία.

Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από ειδήσεις, προσεκτικά διυλισμένες, ώστε να αφαιρούνται τα κρίσιμα μέρη τους, όπως τα όσα προηγούνται των γεγονότων αλλά και τα όσα εκτυλίσσονται παράλληλα με αυτά. Αποσυνδέοντας π.χ. τη σημερινή εισβολή του Ισραηλινού στρατού στη Συρία, ελέω ΗΠΑ και Ευρώπης και με συμμάχους τους χθεσινούς αιμοσταγείς Τζιχαντιστές – εχθρούς του Ισραήλ μέχρι πρότινος, με όσα συνέβησαν στην ίδια περιοχή, με τους ίδιους πρωταγωνιστές αλλά σε άλλη διάταξη, δεν μπορούμε να καταλάβουμε τα πραγματικά γεγονότα. Αυτό όμως είναι και το ζητούμενο αυτών που μας κυβερνούν και των αφεντικών τους τελικά.

Όλα δείχνουν πως δεν πρόκειται να αποκτήσουμε ποτέ συνείδηση της θέσης μας, όπως και του πόσα κοινά έχουμε με τους γειτονικούς μας λαούς. Αν κάποτε είχαμε καταφέρει να είμαστε ο λαός που τα είχαμε καλά με όλους τους γείτονες και δεν επιζητούσαμε το κακό κανενός, σήμερα αυτό έχει αλλάξει και παραμένει άγνωστο ακόμα τι επιπτώσεις θα υπάρξουν στη χώρα από την τυφλή πρόσδεση μας στα συμφέροντα αυτών που οι χώρες τους βρίσκονται πολύ μακριά από την περιοχή. Θα δείξει. Τουλάχιστον ας περισώσουμε την αξιοπρέπεια μας και ας κλείσουμε μάτια και αυτιά στους κήρυκες της μισαλλοδοξίας. Είτε αυτή εκφράζεται ως ρατσισμός είτε ως  ισλαμοφοβία είτε ως αντισημιτισμός.

Πηγές (υπάρχουν και οι σύνδεσμοι εντός του κειμένου, όπου ήταν εφικτό):

Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ

Εφημερίδα Ελευθεροτυπία (iospress)

BBC

CNN

Reuters

Διαδίκτυο

TVXS.gr

The Press Project

JUNGLE-Report

News247

Βιβλία:

Η κανονικοποίηση του ακροδεξιού λόγου στην Ελλάδα. Φύλο, ΜΜΕ, Ένοπλες Δυνάμεις, Εκκλησία PDF (εκδ. Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ, παράρτημα Ελλάδα)

Το γκρίζο κύμα, Πέτρος Παπακωνσταντίνου, ΤΟΠΟΣ (Αθήνα 2024)

Η Λαϊκή Συσπείρωση, με ανακοίνωση της,  καταδικάζει και καταγγέλλει  τη συμπεριφορά των Π. Μπατάλη - Ευ. Μπουρνούς που για πολλοστή φορά  από μέρους τους ακούγονται προσωπικοί, μειωτικοί χαρακτηρισμοί για άλλους δημοτικούς συμβούλους, ξενοφοβικά και ρατσιστικά σχόλια.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Λαϊκής Συσπείρωσης Ραφήνας - Πικερμίου, οι συγκεκριμένοι δημοτικοί σύμβουλοι επιτέθηκαν φραστικά με απαράδεκτο, σεξιστικό και κατάπτυστο τρόπο στη δημοτική σύμβουλο επικεφαλής της παράταξης «Γη και Ελευθερία» κ. Εμμανουέλα Τερζοπούλου χωρίς καν να έχουν προκληθεί.

Και συμπληρώνει πως "Δε θα επιτρέψουμε σε κανένα και σε καμία δημοτική παράταξη  να μετατρέψει την αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου σε αρένα και να ευτελίζει τη διαδικασία. Τονίζουμε  και ξεκαθαρίζουμε για ακόμα μια φορά ότι η υπεράσπιση και η διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των δημοτών καμιά σχέση δεν έχει με τη λασπομαχία στο βούρκο που κάποιοι θέλουν να επιβάλλουν στο Δημοτικό Συμβούλιο. Είναι βολικό για κάποιους να μη γίνεται συζήτηση επί της ουσίας των θεμάτων, γιατί αυτή φανερώνει τη στρατηγική σύγκλιση που έχουν στα περισσότερα θέματα και είναι πολύ μακριά από την ικανοποίηση των αναγκών των πολλών, απέναντι στα κέρδη των λίγων."

Για τη δε πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου και τη μείζονα αντιπολίτευση, η Λαϊκή Συσπείρωση ξεκαθαρίζει πως "Με αγωνία φαίνεται προσπαθούν να δείξουν στους δημότες ότι υπάρχουν μεταξύ των παρατάξεων τους χαοτικές διαφορές, αν και τα προηγούμενα χρόνια οι περισσότεροι συνεργάστηκαν μεταξύ τους και διατέλεσαν αντιδήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι ο ένας του άλλου. Δεν κατορθώνουν όμως να γίνουν πειστικοί.

Η πλήρης καταγγελία ακολουθεί όπως ελήφθη

Αναζητώντας τις ρίζες του πογκρόμ που έχει εξαπολυθεί στην Αλεξανδρούπολη κατά μεταναστών και προσφύγων, πέσαμε πάνω στις δημοσιεύσεις του Γιάννη Λασκαράκη, εκδότη της εφημερίδας "Γνώμη" της Αλεξανδρούπολης, ο οποίος έχει ασχοληθεί με το θέμα αναλυτικά.

Ενσωματώνουμε σε ξεχωριστό άρθρο μία από τις τελευταίες του αναρτήσεις, στην οποία μπορείτε να βρείτε απαντήσεις για τα αίτια και τους πρωταγωνιστές που γέννησαν το πογκρόμ, χωρίς να είναι ούτε η πρώτη φορά ούτε τα αίτια που θα διαπιστώσετε να είναι τα μόνα. Οι λούμπεν αυθαίρετοι, παράνομοι οικιστές του υγροτόπου του Δέλτα του Έβρου (!!!)  έχουν συστήσει εδώ και χρόνια ακροδεξιά εθνικιστική, ρατσιστική ομάδα που δρα αυτόνομα μέσα στον περίφημο βιότοπο του Έβρου. Δρα όχι απλά με την ανοχή του επίσημου κράτους αλλά και με την επιβράβευση του για τις κτηνωδίες που διαπράττει. Το αποκαλούμενο "Έπος" του Έβρου ήταν ένα από τα ορόσημα της δράσης της ομάδας αυτής.

Αρχηγός των ιδιότυπων αυτών ταγμάτων δίωξης δυστυχισμένων και κατατρεγμένων και ηθικός αυτουργός των εγκλημάτων τους, είναι ο Πάρης Παπαδάκης, βουλευτής της "Ελληνικής Λύσης" του κόμματος του Βελόπουλου και ...δικηγόρος (όπως και οι ομοϊδεάτες του Βορίδης και Πλεύρης), με όσα αυτό μπορεί να σημαίνει για τη συνολική πνευματική, ηθική υποβάθμιση και πολιτική καταρράκωση της χώρας γενικά. Αλλά αποτελεί και απόδειξη του ότι -εκτός από τους Κασιδιάρηδες Σπαρτιάτες, ο φασισμός και ο ρατσισμός που υποτίθεται πως καταδικάστηκαν μαζί με τη ΧΑ, επιβιώνουν και κρύβονται μέσα στα δεξιά και ακροδεξιά κόμματα που αποτελούν σήμερα μεγάλο μέρος του ελληνικού Κοινοβουλίου. Κρύβονται και ξεπροβάλλουν το αποκρουστικό τους πρόσωπο μόλις τους δοθεί η ευκαιρία.

Η δικαστική καταδίκη του φασισμού και του ρατσισμού τελικά αποτελεί άλλοθι για ένα σύστημα αδικίας που είναι από τα θεμέλια του αντιδημοκρατικό και συντηρεί τους φασίστες είτε στο "σαλόνι" του (όπως τον Βορίδη, τον Γεωργιάδη, τον Πλεύρη) είτε στην "πίσω αυλή" του όπως οι Σπαρτιάτες,  η Ελληνική Λύση ή  η "βυζαντινή" Νίκη.  Ο φασισμός και ο ρατσισμός δεν καταδικάζονται στις δικαστικές αίθουσες αλλά μέσα στη συνείδηση μας και μέσα στην ίδια την κοινωνία

Ρεπόρτερ Alpha εν ώρα ανταπόκρισης από Αλεξανδρούπολη (από video του e-evros που βιντεοσκοπούσε παράλληλα και του οποίου απόσπασμα δημοσιεύουμε παρακάτω)

 -Εκεί λοιπόν είχαμε το θάνατο χθες στη Λευκίμμη, ενός [λα-] [μετά-] [με-] μετανάστη, σήμερα μάθαμε αυτό, ότι υπάρχουν δεκάδες απανθρακωμενοι. Δεν ξέρουμε τον ακριβή αριθμό [παύση ακούγεται φωνή από πίσω]

-Δεκαοχτώ. Δεκαοχτώ είναι

[ακούγεται άλλη φωνή]

-Ναι, αλλά δεν ενδιαφέρουν την Ελλάδα….

[ακούγεται ένα σσσς από την προηγούμενη φωνή, μάλλον του εικονολήπτη]

-Όχι, τι σουτ. Περίμενε ρε φίλε

-Θέλω τη δουλειά μου να κάνω

-Όχι, αυτό δεν είναι δουλειά. Τι ενδιαφέρουν οι μετανάστες…

-Τι θέλεις τώρα…

-Τι θέλω κι εγώ να πω; … ΔΕΝ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ

 Σε μένα γιατί το λες

-Εκεί το λέω

-Κι όμως δεν θέλω να το πεις

-Γιατί, φοβάστε; ΧΑΧΑΧΑ. Φοβάστε να πείτε για….

Η ρεπόρτερ: Μπορεί να μην είναι καταγεγραμμένοι, να μην έχουν καταγραφεί

-Δεν μας ενδιαφέρουν οι λαθρομετανάστες

(μάλλον ο εικονολήπτης) Εσύ μη φωνάζεις, γίνεται;

-Ό,τι γουστάρω θα κάνω. Κι άμα θες πάμε εδώ να το λύσουμε. Εντάξει;

Πετάγεται άλλος ομόχνωτος του τσαμπουκά με κάμερα με τηλεφακό: Εδώ καίγεται ο κοσμάκης, τα σπίτια του κι εσύ ασχολείσαι με τους λαθρομετανάστες; ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΩ! ΜΕ ΔΟΥΛΕΥΕΤΕ ΤΩΡΑ….[κενό] Αλλά φυσικά τα ακούω και τώρα. Αλλά εκεί ΝΑ ΣΚΑΣΕΙΣ. ΝΑ ΜΗ ΒΓΕΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ

Οι φωνές των -όπως τελικά προέκυψε- απεσταλμένων κάποιου τοπικού καναλιού γίνονται πιο επιθετικές προς το συνεργείο του ALPHA και ακολουθούν τα εξής -όπως περίπου τα καταλάβαμε:

"Γαμήθηκε το σύμπαν κι εσείς στη ζωντανή σύνδεση μιλάτε για τους λαθρομετανάστες;

Οι δικοί μας δε σας νοιάζουν";

Είναι η περιγραφή μίας χώρας που ούσα προτεκτοράτο, συμμετέχει στους μηχανισμούς που δημιουργούν τη δυστυχία και την προσφυγιά. Συμμετέχει στους πολέμους και οι πολίτες της, αυτοί που κατά την αστυνομική τους ταυτότητα είναι Έλληνες υπήκοοι και κατά την βιολογία θεωρούνται άνθρωποι, εξανίστανται όταν αντικρύζουν τα αποτελέσματα εγκλημάτων στα οποία η χώρα τους είναι συνεργός. Και αντί απλά, να τους αφήσει (έστω) άφωνους ο θάνατος δίπλα τους, αυτοί επιλέγουν με φανατισμό να μην ασχολούνται με  τον θάνατο ανθρώπων αλλά και επιπλέον  θεωρούν πως κανείς άλλος δεν πρέπει να ασχολείται με τον φρικτό θάνατο των ικετών, ούτε "δημοσιογραφικά". Και αυτοί οι τύποι βιοπορίζονται ως δημοσιογράφοι.

Άλλοι πάλι, της ίδιας νοοτροπίας με τους παραπάνω αλλά όχι της ίδιας καταγωγής, είναι ακόμα φανατικότεροι και ακόμα πιο φρικαλέοι. Όπως ο αλβανικής καταγωγής ελληναράς με το αρχαιοελληνικό όνομα Απόστολος Τότα, ο οποίος συνελήφθη γιατί αιχμαλώτισε και κρατούσε παράνομα μετανάστες σε ένα τρέιλερ. Μάλιστα καλούσε μέσω των ΜΚΔ τον κόσμο σε πογκρόμ κατά των μεταναστών.  Βλέπετε ο ρατσισμός και φασισμός δεν έχουν σύνορα, ούτε εθνικότητα και φυλή. Δεν είναι ιδεολογίες. Είναι τρόπος ζωής και καθημερινής πρακτικής. Το ανδραγάθημα του, ο «γενίτσαρος κεφαλοκυνηγος» το δημοσίευσε στα ΜΚΔ με το παρακάτω βίντεο

Ένας Αλβανός στην καταγωγή, ο Απόστολος Τότα που ζει στην Αλεξανδρούπολη και Κύριος οίδε, πως και πότε ήρθε στην Ελλάδα για να γίνει κι αυτός ελληναράς, να είναι θηρευτής και δεσμώτης ανήμπορων και κατατρεγμένων. Στο τρέιλερ-φυλακή του Τότα βρέθηκαν 13 Σύριοι και Πακιστανοί μετανάστες. Μαζί του συνελήφθησαν άλλοι δυο Έλληνες («γνήσιοι» αυτοί) που φέρονται ότι τον συνέδραμαν στο δύσκολο έργο του.

Ο κεφαλοκυνηγός είναι και άνθρωπος της Εκκλησίας

Φίλος από την Αλεξανδρούπολη που συζητούσαμε για το τερατώδες βίντεο του κεφαλοκυνηγού,  είπε χαρακτηριστικά πως βλέποντας το, του ήρθε να βάλει τα κλάματα, ειδικά όταν είδε το νέο παιδί με τα γυαλιά στο δεύτερο πλάνο του καρέ με την πόρτα ου τρέιλερ-φυλακή να ανοίγει και το ανθρωπόμορφο τέρας να επιδεικνύει τη «λεία» του λέγοντας : Βλέπετε (δείχνοντας τα θύματα του), κλείσε (εντολή στον παρατρεχάμενο του να κλείσει την πορτα του τρέιλερ). Εικο(υ)σπέντε κομμάτια τα μπάσταρδα.

Και όλα αυτά τα τερατώδη δεν συμβαίνουν μόνο στην Αλεξανδρούπολη, ούτε συμβαίνουν μόνο τώρα, που η πόλη θυμίζει τοπίο από το Mad Max. Όλα αυτά είναι η εκδήλωση του φαινομένου που υπάρχει χρόνια σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Τι άλλο ήταν οι δολοφονίες μεταναστών από τη ΧΑ και τους μαχαιροβγάλτες της; Τι άλλο ήταν η επιδοκιμασία της ΧΑ στις εκλογές του 2015, με 390.000 ψήφους και ενώ έχει διαπράξει τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα τον Σεπτέμβριο του 2013, δείχνοντας το τι ακριβώς είναι αυτή η εγκληματική οργάνωση; Τι είναι η είσοδος του μορφώματος Κασιδιάρη στη βουλή στις τελευταίες εκλογές της 25/6/2023με ένα μόνο νεύμα του αρχηγού του μέσα από τη φυλακή; Τι είναι τα υψηλά ποσοστά του Βελόπουλου; Τι είναι η συστηματική υπουργοποίηση των ορφανών του Καρατζαφέρη, όπως ο πρόεδρος της ΕΠΕΝ και ο πάλαι ποτέ συμπορευόμενος με τη ΧΑ Πλεύρης; Τι είναι και τι δείχνουν όλα αυτά; Δείχνουν μία κοινωνία – αγέλη. Αγέλη λύκων που έχει απεμπολήσει κάθε έννοια ανθρωπιάς.

Και περνάμε πάλι στο σήμερα. Τα όσα διαδραματίστηκαν μπροστά στις κάμερες, τηλεοπτικές ή απλά κάμερες κινητών (γιατί τίποτα πια δεν υπάρχει αν δεν το δείξει η κάμερα) ήταν πά το προοίμιο όσων έρχονται. Η παρακάτω αθλιότητα κυκλοφορεί τις τελευταίες ώρες (ή και μέρες, ποιος ξέρει; ) στο διαδίκτυο 

Και μαζί με την αθλιότητα κυκλοφορεί και κάλεσμα εναντίον του «υβριδικού πολέμου» που επικαλείται ο Μητσοτάκης για να καλύψει την ανικανότητα του «επιτελικού του κράτους».

Βίντεο The Press Project

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της κρατούσας αθλιότητας, της πολιτικής, πνευματικής, ηθικής και οικονομικής φτώχειας και των αθλιότερων ακόμα διαχειριστών της τύχης μας.

Πόσο πιο βαθιά στα σκατά θα πέσουμε;