Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
της Μαρίας Νάτση
"Από τον τόπο της δικαίωσής μας
ποτέ δεν θα φυτρώσουν
την Άνοιξη λουλούδια"
Yehuda Amichai
"Είσαι πολύ νευρικός. Δεν σε έχω ξαναδεί έτσι". Τα μάτια του κινούνταν δεξιά και αριστερά ψάχνοντας κάποια αόρατη κρυμμένη έξοδο. "Ναι είμαι...δεν μπορώ να συνέλθω ακόμα. Ίσως αν περάσουν ένα δύο μήνες να ξανανιώσω άνθρωπος....Σου έφερα ένα δώρο "
Έβγαλε από το τσαντάκι του ένα διάφανο σακουλάκι. "Το έφερα από την Ιερουσαλήμ". Ένα ξύλινο σταυρουδάκι περιτριγυρισμένο με ξύλινες προσεκτικά λειασμένες μπάλες περασμένες σε σκοινί. Λίγο κερί από τον Πανάγιο τάφο που μοσχοβόλησε επιδεικτικά τον αέρα και ένα μικρό ξυλαράκι ελιάς.
Θυμήθηκα τις φορτωμένες με ιερό καρπό ελιές που γκρεμίζονται από τις μπουλντόζες των εποίκων και τα πολύτιμα πηγάδια πνιγμένα πλέον από τσιμέντο στα κατεχόμενα εδάφη. Δεν ήθελα να τον πληγώσω. Είπα μονάχα ευχαριστώ και τον αγκάλιασα, μαζί με τον ντροπαλό αναστεναγμό του .
"Ακούω την εξάτμιση από τα μηχανάκια και πετάγομαι στον ύπνο μου" συνέχισε,
"Δεν ήταν καλά τα πράγματα.
Χτυπούσαν συνέχεια ο σειρήνες και τρέχαμε στα καταφύγια. Στους δρόμους οι άνθρωποι ήταν όλοι αγριεμένοι. Οδηγούσαν νευρικά, μιλούσαν νευρικά, παντού στρατός και έλεγχοι ακόμα και στα σουπερμάρκετ. Όμως τώρα ήρθαμε εδώ. Μπορούμε να είμαστε πάλι άνθρωποι "
Το τελευταίο το είπε με το κεφάλι σκυμμένο προς το χώμα, αυτή την ταπεινή υπενθύμιση του εφήμερου, που η στρεβλή φύση μας την έκανε αιτία ατελείωτων αιματηρών διεκδικήσεων.
Τον άκουγα όπως κάθε φορά που βλεπόμασταν. Την προηγούμενη φορά μου περιέγραφε την ιστορία της οικογένειας του. Πώς βρέθηκαν στο Άουσβιτς, πόσα μέλη της οικογένειας δολοφονήθηκαν και πώς κάποια κατόρθωσαν να επιστρέψουν στα Γιάννενα για να αντικρίσουν ξένες γυναίκες να κάθονται και να συζητούν ήσυχα στο κατώφλι του σπιτιού τους, φορώντας στο λαιμό τους τα κειμήλια της ξεκληρισμένης οικογένειας.
Ένας λαός για αιώνες κυνηγημένος από όλους μας, με τη διπλή συμφορά να ζήσει μια γενοκτονία και να κάνει μια γενοκτονία. Και είναι η φρίκη και των δύο, ίδια .
Πότε αλήθεια θα έρθει ο καιρός που τα παιδιά του Ισραήλ και της Παλαιστίνης θα γευτούν την ομορφιά της ειρήνης;
Πότε θα έρθει ο καιρός που θα ακουστούν;
Μικρά χέρια σκάβουν στα ματωμένα χώματα να βρουν τα λόγια του ποιητή και τραγουδούν:
«Μην σταματήσετε να μιλάτε για ειρήνη μέχρι να μετατρέψετε τα σπαθιά σε άροτρα.
Μην σταματήσετε!
Συνεχίστε να τα σφυρηλατείτε ώσπου να γίνουν μουσικά όργανα» (Amichai)
Μέχρι «ο άκαμπτος λόγος της αυτοδικαίωσης να αντικατασταθεί με σεμνούς ψίθυρους» και οι φωνές του μίσους να σωπάσουν.
"Είναι αλήθεια ,
θα υπάρξουν άραγε μέρες συγχώρεσης και ελέους;
Και θα περπατήσεις στο χωράφι σαν απλός διαβάτης.
Τα πόδια σου θα χαϊδευτούν απαλά από τα μικρά φύλλα,
ή τα τσιμπήματα θα γίνουν γλυκά όταν σε πληγώνουν τα σπασμένα στάχυα της σίκαλης.
Ή θα σε προλάβει η νεροποντή, καθώς οι σταγόνες χτυπούν
τους ώμους σου, το στήθος σου, τον λαιμό σου
και το μυαλό σου θα είναι καθαρό.
Θα περπατάς στο βρεγμένο χωράφι
και η σιωπή θα σε γεμίζει,
σαν το φως που ντύνει ένα σύννεφο.
Και θα αναπνεύσεις μέσα στα αυλάκια
μια ανάσα ήρεμη και σταθερή,
και θα δεις τον ήλιο
να καθρεφτίζεται στη χρυσή λακκούβα.
Και τα πράγματα θα είναι απλά και ζωντανά,
και θα επιτρέπεται να τα αγγίζεις,
και θα επιτρέπεται να αγαπάς.
Θα περπατήσεις μόνος στο χωράφι,
χωρίς να σε έχει κάψει η φωτιά
των δρόμων που στρώθηκαν
με τρόμο και αίμα.
Και στην καρδιά σου θα παραδοθείς ξανά ταπεινά,
σαν ένα φύλλο χορταριού,
σαν ένας από τους ανθρώπους"
Leah Goldberg
To βραβείο Pulitzer 2026 στην κατηγορία της φωτοδημοσιογραφίας, κέρδισε ο φωτογράφος των “The New York Times”, Saher Alghorra. O Παλαιστίνιος φωτογράφος, μέσα από μια σειρά συγκλονιστικών φωτογραφιών με τίτλο "Ένας Χρόνος Οδύνης Στη Γάζα", κατάφερε να αποτυπώσει με δραματικό τρόπο την καταστροφή, τη βαρβαρότητα και την οδύνη σε αυτή τη μαρτυρική γωνιά του πλανήτη
Ακολουθεί μια επιλογή από αυτές τις εξαιρετικές και συνάμα σοκαριστικές φωτογραφίες
Η ταφή στο Ντέιρ αλ Μπαλάχ μη αναγνωρισμένων πτωμάτων που το Ισραήλ επέστρεψε στη Γάζα τον Νοέμβριο του 2025
Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν, ακόμα κι αν όλα τα άλλα έχουν αλλάξει. Έτσι, σε αυτό το Ραμαζάνι της θλίψης, η οικογένεια Shafei δεν μπορούσε παρά να τηρήσει τις τελετουργίες. Απόψε γλέντησαν. Αύριο θα νήστευαν. Και υπήρχε πάντα η ελπίδα για περισσότερες γιορτές στο μέλλον.
Παλαιστίνιοι στο στρατόπεδο εκτοπισμένων Αλ-Μαουάσι περιμένουν να λάβουν ένα δωρεάν γεύμα. Οι ηγέτες 20 οργανώσεων παροχής βοήθειας εξέδωσαν ανακοίνωση τον Σεπτέμβριο του 2025 κατηγορώντας το Ισραήλ ότι παρεμποδίζει τις προσπάθειες παράδοσης βοήθειας στη Γάζα «σε κάθε βήμα».
Μια γυναίκα με τον γιο της, ο οποίος πυροβολήθηκε ενώ προσπαθούσε να λάβει βοήθεια στην περιοχή Ζικίμ της Γάζας τον Αύγουστο του 2025
Ένα τραυματισμένο παιδί στην πόλη της Γάζας τον Απρίλιο του 2025 μεταφέρεται σε νοσοκομείο
Η Ναΐμα Αμπού αλ-Φουλ με τον 2χρονο γιο της Γιαζάν, στην πόλη της Γάζας τον Ιούλιο του 2025. Η οικογένειά τους δεν μπορούσε να βρει αρκετό φαγητό για να τον θρέψει και τα νοσοκομεία τους είπαν ότι δεν μπορούν να παρέχουν ενδονοσοκομειακή περίθαλψη
Περισσότερες φωτογραφίες εδώ
Πηγή: The New York Times
To BDS Greece αναδεικνύει τις τεράστιες ευθύνες και τη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης στην Ισραηλινή πειρατεία που έλαβε χώρα ανάμεσα στην Κρήτη και τα Κύθηρα.
Πιο συγκεκριμένα, καταγγέλλει πως η ελληνική κυβέρνηση – και ενώ όλα αυτά συνέβαιναν εντός της ελληνικής ζώνης έρευνας και διάσωσης- δεν ανταποκρίθηκε στα σήματα SOS των πλοίων που δέχθηκαν επίθεση, δεν προστάτευσε πολίτες εντός της δικής της ζώνης ευθύνης, δεν παρενέβη απέναντι σε μια πράξη διεθνούς πειρατείας και επέτρεψε στο ισραηλινό πολεμικό πλοίο να αποχωρήσει από την Κρήτη παίρνοντας μαζί του δύο απαχθέντες ακτιβιστές
Ακολουθεί η πλήρης ανακοίνωση του BDS Greece που επιβεβαιώνει το διεθνή διασυρμό της Ελλάδας ως πειθήνιο όργανο του Σιωνιστικού οράματος του Ισραήλ
----------------------------------------------------------------------------
Τα ξημερώματα της Πέμπτης, ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις επιτέθηκαν και κατέλαβαν βίαια 22 σκάφη από τα 60 του Global Sumud Flotilla στα ανοιχτά της δυτικής Κρήτης, εντός του ελληνικού χώρου έρευνας και διάσωσης (SAR).
Απήχθησαν 175 ακτιβιστές και μεταφέρθηκαν στο ισραηλινό αρματαγωγό NAHSHON, ενώ πολλοί δέχτηκαν άγριους ξυλοδαρμούς και κρατήθηκαν για 40 ώρες σε συνθήκες αιχμαλωσίας και εξευτελισμού. Οι τραυματισμοί είναι δεκάδες, κάποιοι με σπασμένα πλευρά, μύτες και σοβαρές κακώσεις.
Το Ισραήλ σε αγαστή συνεννόηση με την υποτελή ελληνική κυβέρνηση, έστειλε το αρματαγωγό με τους απαχθέντες, στο απομονωμένο λιμάνι του Αθερινόλακκου στη νότια Κρήτη και αντί να αντιμετωπιστεί ως πλοίο που συμμετείχε σε πειρατεία, παρέδωσε χωρίς καμία νομική ή άλλη παρέμβαση τους αιχμάλωτους ακτιβιστές στις ελληνικές αρχές.
Από τον Αθερινόλακκο Λασιθίου, οι απαχθέντες μεταφέρθηκαν με λεωφορεία, υπό αστυνομική συνοδεία προς το Ηράκλειο, ενώ 31 τραυματισμένα άτομα μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο Σητείας για παροχή ιατρικής βοήθειας. Τρεις ακτιβιστές με σοβαρότερα τραύματα μεταφέρθηκαν στο ΠΑΓΝΗ. Όταν έφτασαν στο αεροδρόμιο Ηρακλείου, χάρη στη μαζική κινητοποίηση αλληλέγγυων και την άμεση παρέμβαση νομικών ομάδων, αφέθηκαν ελεύθεροι οι ακτιβιστές και ενώθηκαν με τους αλληλέγγυους διαδηλωτές στο αεροδρόμιο.
Οι ακτιβιστές θα φιλοξενηθούν σε διάφορους χώρους στο Ηράκλειο και αλλού.
Όχι όμως όλοι.
Οι Thiago Avila και Saif Abukeshek, πολύ γνωστά δημόσια πρόσωπα του στολίσκου, δεν αποβιβάστηκαν ποτέ.
Παραμένουν αιχμάλωτοι και μεταφέρθηκαν σιδηροδέσμιοι στην κακόφημη για τα βασανιστήρια Παλαιστινίων κρατουμένων ισραηλινή φυλακή Shikma στην Ασκελόν, βόρεια της Γάζας, κατηγορούμενοι ως «τρομοκράτες» – επειδή μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα!
Επιβεβαιωμένες πληροφορίες από τους ακτιβιστές που ήταν αυτόπτες μάρτυρες προκύπτει ότι ο Saif Abukeshek βασανίστηκε πάνω στο NAHSHON πριν πιάσει στον Αθερινόλακκο και μάλιστα στην προσπάθεια άλλων ακτιβιστών να τον διασώσουν από τα χέρια των Ισραηλινών, ξυλοκοπήθηκαν άγρια και αυτοί με αποτέλεσμα να χρειαστεί 31 άνθρωποι να πάνε στο νοσοκομείο της Σητείας.
Όμως νέα επείγουσα μαρτυρία προέκυψε μέσω διπλωματικών διαύλων στο Ισραήλ.
Σύμφωνα με τη βραζιλιάνικη πρεσβεία, ο Thiago Ávila ανέφερε ότι υπέστη βασανιστήρια, ξυλοδαρμούς και κακομεταχείριση. Κατά τη διάρκεια επιτηρούμενης επίσκεψης, όπου βρισκόταν πίσω από γυαλί και δεν μπορούσε να επικοινωνήσει ελεύθερα, αξιωματούχοι της πρεσβείας παρατήρησαν εμφανή σημάδια στο πρόσωπό του. Ο ίδιος ανέφερε έντονο πόνο, ιδιαίτερα στον ώμο.
Έχουν ήδη κατατεθεί χθες πρωί από την ελληνική νομική ομάδα του Global Sumud Flotilla:
– επείγουσα μηνυτήρια αναφορά στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου
– αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
με αίτημα να αποτραπεί η παράνομη μεταφορά τους και να διασφαλιστεί η άμεση απελευθέρωσή τους. Η ελληνική κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα και το ισραηλινό πλοίο διέφυγε.
Η ελληνική κυβέρνηση:
Η στρατηγική συμμαχία Ελλάδας–Ισραήλ – με στρατιωτικές συνεργασίες, βάσεις, κοινές ασκήσεις, αγορές πολεμικού υλικού δισεκατομμυρίων και πλήρη πολιτική κάλυψη – μεταφράζεται πλέον σε πρακτική συμμετοχή σε εγκλήματα που συντελούνται μπροστά στα μάτια μας.
Δεν ξεχνάμε:
Απαιτούμε μαζί με το κίνημα αλληλεγγύης στη Παλαιστίνη:
Ο στόλος της αλληλεγγύης συνεχίζει.
Και εμείς δεν θα αφήσουμε αυτό το έγκλημα να συγκαλυφθεί.
Το ισραηλινό κράτος γράφει για πολλοστή φορά το Διεθνές Δίκαιο στα παλιά του τα παπούτσια, πραγματοποιώντας αυτή τη φορά προκλητική και παράνομη πολεμική επιχείρηση μέσα στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης (search and rescue zone SAR), ανάμεσα στην Κρήτη και στα Κύθηρα.
Η επιχείρηση αυτή έγινε με την ανοχή ή τη συμμετοχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη που εκθέτει και διασύρει για μια ακόμη φορά τη χώρα μας ενώπιον του παγκόσμιου κοινού, θέτοντάς την απέναντι και κόντρα στο Διεθνές Δίκαιο
Ακολουθεί η ανακοίνωση του Global Sumud Flotilla που αναδεικνύει τις πολλαπλές παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου από το τρομοκρατικό κράτος του Ισραήλ και αναδεικνύει τις τεράστιες ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης
---------------------------------------------------------------
Όπως ανακοινώθηκε προ ολίγου από το κράτος του Ισραήλ και επιβεβαιώθηκε και από το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, ισραηλινό σκάφος που μεταφέρει τα πληρώματα του στόλου Global Sumud Flotilla που απήχθησαν πριν από μερικές ώρες δυτικά της Κρήτης κατευθύνεται σε ελληνικό λιμάνι προκειμένου να τα αποβιβάσει.
Τα σκάφη του Παγκόσμιου Στόλου Sumud δέχθηκαν παράνομη και βίαιη επίθεση από το ισραηλινό ναυτικό, ενώ βρίσκονταν σε διεθνή ύδατα, εντός της ελληνικής ζώνης έρευνας και διάσωσης, σε απόσταση μικρότερη των 80 ναυτικών μιλίων δυτικά της Κρήτης το βράδυ της Τετάρτης 29/04/2026 έως τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης 30/04/2026.
Ειδικότερα, στις 18:55 της Τετάρτης 29/04/2026 ενώ ο στόλος βρισκόταν σε διεθνή ύδατα και σε απόσταση μικρότερη των 80 ναυτικών μιλίων από ελληνικό έδαφος, πολλά σκάφη άρχισαν να αντιμετωπίζουν παρεμβολές στις επικοινωνίες των VHF τους, λίγο πριν δεκάδες drones αρχίσουν να πετούν σε χαμηλό υψόμετρο γύρω από αρκετά σκάφη. Λίγα λεπτά αργότερα, πολλά σκάφη ανέφεραν ότι εντόπισαν μεγάλα στρατιωτικά πλοία τα οποία έστειλαν μικρότερα ταχύπλοα σκάφη που άρχισαν να πλησιάζουν τον στόλο. Ορισμένα σκάφη κατάφεραν να στείλουν σήματα κινδύνου στην ελληνική ακτοφυλακή πριν μπλοκαριστεί ο εξοπλισμός επικοινωνίας τους. Σε ένα από τα σκάφη, ένα ραδιομήνυμα που δηλώθηκε ως προερχόμενο από ισραηλινό στρατιωτικό σκάφος προειδοποίησε το σκάφος του στόλου να μην προχωρήσει προς τη Γάζα για να παραδώσει ανθρωπιστική βοήθεια και του έδωσε οδηγίες να παραδώσει την ανθρωπιστική βοήθεια σε λιμάνι υπό ισραηλινό έλεγχο.
Αναφορές από αυτόπτες μάρτυρες επιβεβαίωσαν ότι το ισραηλινό ναυτικό επιβιβάστηκε σε ορισμένα σκάφη του στόλου ενώ αυτά βρίσκονταν ακόμη σε διεθνή ύδατα, ενώ βίντεο κατέγραψαν την εχθρική επιβίβαση και κατάληψη αυτών των σκαφών. Τουλάχιστον ένα σκάφος, που έφερε ισπανική σημαία και όπου επέβαιναν επτά υπήκοοι της ΕΕ, ανέφερε ότι δέχτηκε επίθεση, και μετά την επιβίβαση ανδρών του ισραηλινού ναυτικού ο κινητήρας του καταστράφηκε κακόβουλα πριν το σκάφος εγκαταλειφθεί εν μέσω μιας επερχόμενης κακοκαιρίας.
Η επίθεση από το Ισραήλ στον ειρηνικό ανθρωπιστικό στόλου σε διεθνή ύδατα αποτελεί παραβίαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από:
Τη Σύμβαση για την Πρόληψη και Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας. Το Ισραήλ είναι επίσης υποχρεωμένο να συμμορφωθεί με τις προσωρινές αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου (ICJ) του Ιανουαρίου, τον Μαρτίου και του Μαιου του 2024, οι οποίες κατευθύνουν το Ισραήλ να εξασφαλίσει την αποτελεσματική και άμεση παροχή βασικών υπηρεσιών και ανθρωπιστικής βοήθειας.
Το άρθρο 53 της 4ης Σύμβασης της Γενεύης, με βάση το οποίο απαγορεύεται η καταστροφή ιδιοκτησίας αμάχων. Τα πλοία του GSF είναι ειρηνικά, πολιτικά πλοία, που πλέουν υπό καταχωρημένες σημαίες και μεταφέρουν τεκμηριωμένο φορτίο ανθρωπιστικής βοήθειας, πλέουν σε διεθνή ύδατα και δεν αποτελούσαν καμία απειλή. Επομένως, η καταστροφή των πλοίων από το ισραηλινό ναυτικό, η οποία περιελάμβανε πυροβολισμούς με σφαίρες, σαμποτάζ του εξοπλισμού επικοινωνιών, σκόπιμη καταστροφή του εξοπλισμού πλοήγησης και των κινητήρων, είναι παράνομη.
Το άρθρο 6(1) του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, με βάση το οποίο κάθε άνθρωπος έχει ένα εγγενές δικαίωμα στη ζωή. Είναι σαφές ότι το Ισραήλ έδειξε σκόπιμη, ή τουλάχιστον απερίσκεπτη, αδιαφορία για τη ζωή — η σοβαρότητα της συμπεριφοράς αρκεί για να δημιουργήσει διεθνή ευθύνη. Οι ενέργειες που επιδείχθηκαν κατά του GSF δεν είναι καινούργιες. Το 2010, το Ισραήλ επιτέθηκε βίαια στους συμμετέχοντες επί του Mavi Marmara, μέρος του Στόλου Ελευθερίας της Γάζας. Το Ισραήλ σκότωσε 10 άτομα και τραυμάτισε άλλα 56. Έτσι, το Ισραήλ έχει ένα τεκμηριωμένο ιστορικό βλάβης εναντίον μη στρατιωτικών ανθρωπιστικών εργαζομένων. Τα πλοία της GSF μεταφέρουν τρόφιμα, προϊόντα υγιεινής, φάρμακα και ιατρικό υλικό, καθώς και υλικά κατασκευής και εκπαίδευσης που προορίζονται για τη βοήθεια των Παλαιστινίων στη Γάζα.
Το άρθρο 87 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), που προστατεύει την ελεύθερη διέλευση πλοίων που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια. Τα σκάφη της GSF είναι πλήρως αναγνωρίσιμα, πλέουν υπό αναγνωρισμένες εθνικές σημαίες και μεταφέρουν τεκμηριωμένο ανθρωπιστικό φορτίο. Επιπλέον, με την ανάπτυξη drones σε χαμηλά ύψη για να απειλούν, να εκφοβίζουν, να παρενοχλούν ή να παρακολουθούν πολιτικά σκάφη, το Ισραήλ παρεμβαίνει στο δικαίωμα της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας. Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 98 της UNCLOS, οι παράκτιες αρχές έχουν την υποχρέωση να ανταποκρίνονται σε κλήσεις κινδύνου και να βοηθούν οποιοδήποτε πρόσωπο βρίσκεται σε κίνδυνο στη θάλασσα. Με την παρεμβολή των ραδιοσυχνοτήτων των σκαφών, το Ισραήλ έχει απερίσκεπτα και σκόπιμα εμποδίσει τα σκάφη να ασκήσουν αυτό το δικαίωμα επικοινωνίας όταν βρίσκονται σε κίνδυνο. Η παραβίαση του δικαιώματος ενός σκάφους να εκπέμψει σήμα κινδύνου αποτελεί σοβαρή παραβίαση της πρόσβασης σε πληροφορίες ασφαλείας και τα εκθέτει σε μεγάλο κίνδυνο τραυματισμού, ψυχικής βλάβης και ενδεχομένως θανάτου. Ο χρόνος της αναχαίτισης, που έλαβε χώρα στο σκοτάδι χωρίς προειδοποίηση, συνιστά απερίσκεπτη έκθεση σε κίνδυνο της ναυτικής ασφάλειας στην ανοικτή θάλασσα, ειδικά καθώς πολλά σκάφη βρίσκονταν σε απόσταση μικρότερη του 1 ναυτικού μιλίου το ένα από το άλλο.
Θεωρούμε ανεπίτρεπτο και εξευτελιστικό για το ελληνικό κράτος, να δεχτεί αδιαμαρτύρητα το ισραηλινό πλοίο που απήγαγε σε διεθνή ύδατα τα πληρώματα του Στόλου Global Sumud Flotilla και να συνεργαστεί στην παρεμπόδιση παράδοσης της ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα.
Απαιτούμε από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές να πράξουν τα νόμιμα, να εμποδίσουν τον απόπλου του ισραηλινού πλοίου και να θέσουν υπό προσωρινή κράτηση το πλήρωμα και τους αξιωματικούς προκειμένου να διερευνηθούν οι ποινικές ευθύνες για τις παράνομες πράξεις που τέλεσαν κατά τα όσα παραπάνω αναφέρονται.
Απαιτούμε να παρασχεθεί στα θύματα της παράνομης απαγωγής η κατάλληλη φιλοξενία και φροντίδα.
Τέρμα στη συνενοχή και τη συγκάλυψη του γενοκτονικού κράτους του Ισραήλ.
Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
του Νίκου Ξυδάκη
Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, καλό θα ήταν να ακουστούν οι φωνές των πρώην πρωθυπουργών, που συνέβαλαν στη ελληνοϊσραηλινή «συμμαχία».
Οι ραγδαίες εξελίξεις στα μέτωπα πολέμου και γενοκτονιών σε Ιράν, Λίβανο και Παλαιστίνη, επηρεάζουν τις γεωπολιτικές ισορροπίες και ασφαλώς επηρεάζουν και την Ελλάδα. Δυστυχώς, η χώρα μας συρρικνωμένη γεωοικονομικά από τη Μεγάλη Χρεοκοπία, έχει περιέλθει επιπλέον σε φάση διπλωματικής συρρίκνωσης, και όχι μόνον εξαιτίας αντικειμενικών αδυναμιών.
Η κυβέρνηση, βυθισμένη στα σκάνδαλα και τον επτάχρονη φθορά, παραδομένη σε έναν αδιέξοδο ατλαντισμό και ισραηλιτισμό, αδυνατεί και υποκειμενικά να συγκροτήσει μια εξωτερική πολιτική μακράς πνοής, προσαρμόσιμη στις εξελίξεις.
Μέγα μέρος της υποκειμενικής αδυναμίας οφείλεται στην ηγεσία. O Κυρ. Μητσοτάκης κατά τα πρώτα έτη της διακυβέρνησής του άσκησε εξωτερική πολιτική με σκοπό την ενίσχυση του προσωπικού του προφίλ ― λ.χ. η ομιλία του στο Κογκρέσο. Εκτιμάται ότι ζητούσε να διασκεδαστούν οι αρνητικές εντυπώσεις στην Ουάσιγκτον για τη σφοδρή του αντίδραση στη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία τελούσε υπό την ισχυρή παρότρυνση των ΗΠΑ. Σε αυτό το μοτίβο άντλησης αποδοχής παραχωρήθηκε άνευ ανταλλαγμάτων το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, το οποίο έπαιξε στρατηγικό ρόλο στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο.
Στον συνεχιζόμενο αυτό πόλεμο, η ελληνική κυβέρνηση, χωρίς να της ζητηθεί, εκήρυξε ατύπως τον πόλεμο στη Ρωσία, διαρρηγνύοντας μια μακρότατη παράδοση ομαλών ελληνορωσικών σχέσεων, οι οποίες δεν είχαν πληγεί ούτε κατά τον Ψυχρό Πόλεμο ούτε κατά τη δικτατορία. Αντιθέτως, η Τουρκία βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στην προνομιακή θέση να διατηρεί άριστες σχέσεις και με τη Ρωσία και με την Ουκρανία και με την Ε.Ε. και με τις ΗΠΑ.
Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ
Βάλαμε την Τουρκία στη συζήτηση. Καλώς ή κακώς, η ελληνική εξωτερική πολιτική πάσχει από μονοκαλλιέργεια: ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τα ελληνοτουρκικά. Αυτή η ενασχόληση, καίτοι απολύτως αναγκαία, τείνει να απομυζά όλους τους διπλωματικούς πόρους και να συρρικνώνει την ελληνική ατζέντα. Ακόμη χειρότερα, κατά καιρούς, ωθεί τις ελληνικές κυβερνήσεις σε ευκαιριακές «φιλίες» με εχθρούς των «εχθρών». Φευ! Με ισχνά ή και οικτρά αποτελέσματα.
Μια τέτοια κίνηση, με πρωτοφανή διάρκεια και πολλαπλώς αμφιλεγόμενη, είναι η ελληνοϊσραηλινή σχέση, που προσφάτως αποκαλείται και συμμαχία. Συμμαχία; Ποια συμμαχία μπορείς να συνάψεις με μια χώρα που τελεί εκτός κάθε πλαισίου διεθνούς δικαίου, που διαπράττει επιθετικούς πολέμους και γενοκτονίες, με τον πρωθυπουργό της υπόλογο στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας;
Η νομική και ηθική διάσταση θα ήσαν ήδη αρκετές, για την Ελλάδα που πάντα ορθώς επικαλείται το διεθνές δίκαιο και τις αποφάσεις του ΟΗΕ, στα ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό. Υπάρχει όμως και η στρατηγική και γεωπολιτική διάσταση. Το Ισραήλ δεν έχει συμμάχους, εκτός των ΗΠΑ. Το Ισραήλ από της ιδρύσεώς του πολεμά μόνο για τον εαυτό του, σε επεκτατικούς πολέμους, με κατοχή εδαφών και εποικισμούς, και ήδη προβαίνοντας σε εκτεταμένες εθνοκαθάρσεις.
Η σιωπηρή αποδοχή της γενοκτονίας στη Γάζα δεν προσφέρει τίποτε στην Ελλάδα, της αφαιρεί. Οι βομβαρδισμοί αμάχων στο Λίβανο δεν είναι απλώς «αντιπαραγωγικοί», όπως είπε ο Ελληνας πρωθυπουργός, είναι εγκλήματα πολέμου κατά συρροήν. Δεν είναι δυνατόν να εγκαλείται το Ιράν για τις ασύμμετρες αμυντικές του ενέργειες και να μην εγκαλούνται το Ισραήλ και οι οι ΗΠΑ για δολοφονίες παιδιών και δολοφονίες διαπραγματευτών.
Ο ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΙΣΡΑΗΛ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Η αντιπαλότητα και ο ανταγωνισμός του Ισραήλ με την Τουρκία δεν είναι ικανή συνθήκη για συμμαχία μαζί του. Ο τουρκοϊσραηλινός ανταγωνισμός στη Συρία, λ.χ., δεν μπορεί να μοχλευθεί επωφελώς εκ μέρους της Ελλάδας.
Αντιθέτως, εκεί που η Ελλάδα επιχείρησε να συνάψει διμερείς σχέσεις, απέτυχε: πρωτίστως στη Λιβύη, όπου η Τουρκία έχει ισχυρή οικονομική και στρατιωτική παρουσία, και ήδη μετέχει στον διαμοιρασμό των λιβυκών πετρελαϊκών πόρων.
Εκτιμάται ότι ο τουρκοϊσραηλινός ανταγωνισμός δεν θα λάβει θερμές μορφές. Κυρίως διότι δεν αντέχει το Ισραήλ να ανοίξει τέτοιο μεγάλο μέτωπο, μετά το Ιράν όπου καταδείχθηκε η αδυναμία του: χωρίς τις ΗΠΑ δεν θα το αποτολμούσε. Ως εκ τούτου, οι βαρύγδουπες αναλύσεις που δημοσιεύονται από Ισραηλινούς, για τη Συμμαχία (sic) που θα υπερασπιστεί το Αιγαίο από τους Τούρκους είναι απλώς ανοησίες και φτηνή προπαγάνδα.
Η ΩΡΑ ΤΩΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩΝ
Η Ελλάδα από την αρχή της μεγάλης της κρίσης, το 2010, βρέθηκε σε εναγκαλισμό με το Ισραήλ. Εκκινώντας με την επίσκεψη Νετανιάχου στην Αθήνα τον Αύγουστο 2010, επί πρωθυπουργίας Γ. Α. Παπανδρέου, και συνεχίζοντας με πρωθυπουργούς Α. Σαμαρά και Αλ. Τσίπρα, και με διαρκή συμμετοχή της Λευκωσίας, το Ισραήλ εξασφάλισε στρατηγικό βάθος προς δυσμάς, καταφύγια σε Κύπρο και Ελλάδα, ασφαλή οικονομικό χώρο για τοποθετήσεις ιδιωτών και κρατικών funds, πολλαπλές διευκολύνσεις.
Το επιτελικό κράτος Μητσοτάκη, επίσημος αγοραστής αλλά και αδειοδότης εξαγωγών του κατασκοπικού Predator, χρήστης μηχανών εκλογικού επηρεασμού της Ομάδας Jorge και των πρώην πρακτόρων που διευκόλυνε ο Ισραηλινός Πρόεδρος Χέρτσογκ, είναι πιθανότατα εκτεθειμένο σε ισραηλινούς μηχανισμούς. Η Ελλάδα γιατί να είναι εκτεθειμένη, τη στιγμή που όλος ο κόσμος αλλάζει και οι ισορροπίες αλλάζουν;
Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, καλό θα ήταν να ακουστούν οι φωνές των πρώην πρωθυπουργών, που συνέβαλαν στη ελληνοϊσραηλινή «συμμαχία». Πώς την εννοούσαν τότε, πώς την εννοούν τώρα; Οι κ. Παπανδρέου, Σαμαράς, Τσίπρας οφείλουν να μιλήσουν στον ελληνικό λαό, που τους τίμησε και τους εμπιστεύτηκε.
Kι αυτή η Αττική η γη, η πάνσοφη κι ωραία το καύχημα, το κόσμημα, τ΄ άνθος όλου του κόσμου
μέλλει κι αυτή να ερημωθεί κι η στάθμη της να πέσει από τ' άγρια κύματα κι από τη συμφορά
(Νοστράδαμου Προφητείες αποδ. Alan Wistful μτφ Π. Νικολαϊδης V.31)
atticavoice@gmail.com
