Σε μια δημοκρατική χώρα, θα αρκούσε μόνο το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ή το σκάνδαλο των υποκλοπών για να πέσει την επόμενη μέρα η κυβέρνηση. Στη δική μας χώρα, ο Μητσοτάκης συνεχίζεται να πολιτεύεται σα να μη συμβαίνει τίποτα.

Σήμερα μόλις, ανακοίνωσε ένα μέτρο με διπλό σκοπό. Από τη μία να αποπροσανατολίσει τις συζητήσεις γύρω από τα σκάνδαλα  που πριονίζουν την καρέκλα του αλλάζοντας την πολιτική ατζέντα και από την άλλη να κλείσει το μάτι στο κομμάτι εκείνο των συντηρητικών ψηφοφόρων που ηδονίζονται με τις απαγορεύσεις – ένα τμήμα που αποτελεί έτσι κι αλλιώς την πολιτική βάση του και το ποίο όμως κινδυνεύει να το χάσει λόγω των απανωτών σκανδάλων

Σήμερα λοιπόν, ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε την απαγόρευση της πρόσβασης στα social media των νέων κάτω των 15 ετών. Η ανακοίνωση έγινε από τον ίδιο, απευθυνόμενους στους νέους μέσω αυτών ακριβώς των δικτύων που θα τους απαγορεύσει, χρησιμοποιώντας μάλιστα – σαν το θείο που πασχίζει πάντα να κάθεται μαζί με τη νεολαία – μια φράση που αυτό τον καιρό αναπαράγεται μαζικά και άκριτα από τους νέους χωρίς να σημαίνει τίποτα και που οι νέοι την έμαθαν ακριβώς από αυτά τα μέσα. Όπως και να το δει κανείς, δεν είναι και μια σοφή επιλογή. Θα έλεγε μάλιστα κανείς ότι πρόσθεσε ακόμη ένα λιθαράκι γελοιότητας στην εικόνα αυτού του ανθρώπου

Είναι εμφανές πλέον ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη προχωράει χωρίς κανένα σχέδιο με μοναδικό σκοπό τη διατήρησή της στην εξουσία και την πολιτική και οικονομική εξασφάλιση των ημετέρων. Στην κυνική αυτή πορεία της, πετάει διάφορα πυροτεχνήματα αποπροσανατολισμού και παραπλάνησης, όπως αυτής της απαγόρευσης

Μία ολοκληρωμένη κριτική και αποδόμηση της απαγόρευσης αυτής ανέβασε στα social media ο δικηγόρος Βασίλης Σωτηρόπουλος 

-----------------------------------------

Η μειωμένη έκθεση ατόμων κάτω των 15 ετών στα social media είναι μια ρύθμιση που δεν μπορεί (και δεν πρέπει) να επιβάλλεται νομοθετικά.

Το αν ένας έφηβος θα ωφεληθεί από την απαγόρευση αυτή πρέπει να κρίνεται από το δικό του περιβάλλον που έχει και την ευθύνη του και με βάση τις α τ ο μ ι κ έ ς του ανάγκες και ευαισθησίες, όχι γενικά και οριζόντια για όλες και όλους σαν να πρόκειται για το κάπνισμα ή το αλκοόλ (που νομοθετικά απαγορεύεται η πώλησή τους, όχι όμως και η ιδιωτική - οικογενειακή κατανάλωσή τους από ανήλικους!).

Η ψυχιατρικοποίηση της χρήσης των social media με το πρόσχημα της ηλικιακής στάθμης είναι ένα σαφές πισωγύρισμα από την άποψη των ατομικών ελευθεριών.

Είναι ευθύνη των ασκούντων την επιμέλεια να αποφασίζουν για τα παιδιά τους, όχι του νομοθέτη ο οποίος ρυθμίζει μόνο γενικά και όχι σε ατομική βάση και δεν είναι και γιατρός.

Το κράτος παριστάνει ότι δεν καταλαβαίνει τί σημαίνουν οι καθιερώσεις νέων "απαγορευμένων καρπών" για κατηγορίες του πληθυσμού. Σημαίνουν κρατική διαφήμισή τους. Με το εθνόσημο και με όλα.

Δεν έχει όμως καθόλου πλάκα που ο νομοθέτης επιδιώκει να επιβάλλει μια ηθικής φύσεως οριζόντια απαγόρευση με μοναδικό κριτήριο την ηλικία, με σκοπό να απολαύσει το χειροκρότημα, σε μία περίοδο που του έχει λείψει τόσο πολύ.

Το χειροκρότημα από εν δυνάμει ψηφοφόρους που δεν τους απασχολεί η ουσία, αλλά θέλουν να αγλαϊστούν με απαγορεύσεις.

Το γεγονός ότι τέτοια απαγόρευση έχει επιβληθεί σε άλλες χώρες, ανάμεσα στις οποίες και η πάντα δημοκρατική (Lol) Αυστρία δεν αποτελεί επιχείρημα: και σε προηγμένες χώρες μπορεί να πέφτει ο κόσμος από τα παράθυρα.

Το ζητούμενο είναι η καταπολέμηση του εκφοβισμού και των παραβάσεων των ανθρώπινων δικαιωμάτων και όχι βέβαια ο περαιτέρω περιορισμός των δικαιωμάτων.

Ούτε η δημιουργία νέων λόγων αφαίρεσης της επιμέλειας από γονείς που δεν θα εποπτεύουν, δήθεν, με επάρκεια τα παιδιά τους και την διάνοιξη νέων δικών αλληλοτιμωρίας πρώην συντρόφων και πρώην συζύγων με πρόσχημα τα παιδιά.

Γιατί εκεί είναι το point κάθε φορά που ο νομοθέτης απαγορεύει κάτι στα παιδιά: ποιός θα "κερδίσει" στο δικαστήριο την επιμέλεια.

Διότι είναι αντιληπτό ότι με τεχνικό τρόπο είναι αδύνατο να απαγορευθεί η πρόσβαση των ανηλίκων στα social media ακόμα κι αν ζητείται από όλους μας δελτίο ταυτότητας, οπότε όλοι θεωρούμαστε a priori ανήλικοι μέχρι την απόδειξη του αντιθέτου!

Να λοιπόν πώς μια ρύθμιση που φαινομενικά αφορά τα παιδιά, αντανακλά στον περιορισμό των δικαιωμάτων όλων μας: εκεί που δεν είχαμε υποχρέωση να ταυτοποιούμαστε, ξαφνικά, με το πρόσχημα της προστασίας των ανηλίκων αρχίζει άλλη μια συλλογή προσωπικών δεδομένων όλων μας, όχι μόνο των ανηλίκων.

Ακριβώς όπως συνέβη και με την νέα υποχρέωση που επέβαλε η Δ.Ο.Ε. στις γυναίκες: αφού πρέπει να αποδεικνύουν με γενετικές εξετάσεις ότι δεν είναι τρανς για να πάρουν μέρος στα αθλήματα, ξαφνικά όλες οι γυναίκες, δηλαδή και οι cis, ενώ πριν δεν ήταν υποχρεωμένες να αποδεικνύουν το φύλο τους, τώρα τους επιβάλλεται μια νέα διαδικασία και ένα νέο βάρος υποχρεωτικής συλλογής προσωπικών δεδομένων.

Γι΄αυτό κάθε περιορισμός δικαιωμάτων σε ένα μέρος του πληθυσμού δεν αφορά ποτέ μόνο αυτό το μέρος, αλλά έχει απευθείας αρνητική επίπτωση και στο υπόλοιπο μέρος του πληθυσμού που υποτίθεται ότι δεν το αφορά άμεσα: πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν μας καλύπτει η απαγόρευση!

Σε μια σοβαρή εκτίμηση αντικτύπου, όλα αυτά που έχω προαναφέρει θα έπρεπε να αποτελούν στοιχεία της στάθμισης που οδηγεί τελικά σε απόρριψη του εν λόγω νομοθετικού μέτρου.

Η συγκυριακή πλειοψηφία του κοινοβουλίου δεν είναι σε θέση να λαμβάνει τέτοιες αποφάσεις χωρίς να προκαλεί την θυμηδία και την αγανάκτηση, ιδίως όταν το δικαίωμα του εκλέγειν ασκείται στα 17.

Αναδημοσιεύουμε από το x-efimerida.gr το σημερινό άρθρο του Δημήτρη Ψαρρά, στο οποίο υπογραμμίζεται η ακούσια ομολογία του Κυριάκου Μητσοτάκη για την απάτη του αποκαλούμενου «επιτελικού κράτους». Μία απάτη που ο ίδιος ο Μητσοτάκης καλλιέργησε (αδιάντροπα θα συμπληρώναμε) και που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ο αισχρός ευφημισμός  για τον μηχανισμό που ο ίδιος σχεδίασε, ήδη από την εποχή που βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Πρόκειται για τον μηχανισμό παραγωγής, αναπαραγωγής και εμπέδωσης της διαφθοράς που πνίγει τη χώρα από τότε που ο σχεδιαστής του ανάλαβε τη διακυβέρνηση της και αποκαλύπτει συνεχώς, όλο και περισσότερες, όλο και μεγαλύτερες όψεις του. Σίγουρα το βαρέλι της διαφθοράς, των σκανδάλων και της κατάντιας του πολιτικού συστήματος δεν έχει πάτο αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει πως μπορεί να φτάσει ακόμα χαμηλότερα.

Το έλεγε «επιτελικό», αλλά είναι «βαθύ» το κράτος που έχτισε ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης

του Δημήτρη Ψαρρά

[6.4.2026]

Δεν εκπλήσσει πλέον κανέναν η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να μεταθέσει όλες τις πολιτικές και τις ποινικές ευθύνες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ στους υφισταμένους του, βουλευτές, υπουργούς, μέχρι και τον Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. Είναι πάγια η αντίδρασή του να μεταθέτει τις ευθύνες σε άλλους, μόλις αποκαλύπτεται κάθε σκάνδαλο της δικής του διακυβέρνησης.

Χτες μας είπε ότι φταίει το «βαθύ κράτος» και σήμερα μας εξήγησε τι ακριβώς εννοούσε. Κατά τη σημερινή γνώμη του κ. Μητσοτάκη «βαθύ κράτος» είναι το δικαίωμα των βουλευτών να κάνουν ρουσφέτια! Επομένως αρκεί να κόψει το δικαίωμα αυτό των βουλευτών, προκειμένου να απαλλαγούμε από το «βαθύ κράτος»!

Για κακή του τύχη, βέβαια, «βαθύ κράτος» («deep state») σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό. Σύμφωνα με το «Merriam Webster», «βαθύ κράτος» αποκαλείται «ένα μυστικό δίκτυο, ιδίως μη εκλεγμένων κυβερνητικών αξιωματούχων και μερικές φορές ιδιωτικών φορέων (όπως οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και οι αμυντικές βιομηχανίες) που λειτουργούν παράνομα για να επηρεάσουν και να θεσπίσουν κυβερνητική πολιτική».

Άθελά του, λοιπόν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ομολόγησε χτες και σήμερα το πραγματικό πρόβλημα της δικής του διακυβέρνησης. Ο ίδιος αυτοσυστήνεται ως «αδιάφθορος», αλλά στην πραγματικότητα είναι ο κύριος «παραγωγός σκανδάλων». Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που σχεδίασε από την εποχή που βρισκόταν στην αντιπολίτευση αυτό που ονόμασε «επιτελικό κράτος».

Συγκέντρωσε εξαρχής τους πιο σημαντικούς μηχανισμούς εξουσίας και ελέγχου στο προσωπικό του γραφείο και έτσι ήταν έτοιμος να μεταφέρει όλες τις ευθύνες σε άλλους, ακόμα και στους στενότερους συνεργάτες του. Το ενδιαφέρον είναι ότι στη μεθόδευση αυτή ακολουθεί κατά γράμμα τις παρακαταθήκες του πατέρα του για τα σκάνδαλα της δικής του περιόδου. Προκειμένου να σκεπάσει τις δικές του ευθύνες για την τραγωδία στα Τέμπη, ακολούθησε την ίδια ακριβώς μέθοδο συγκάλυψης που εμπνεύστηκε όταν αποκαλύφτηκαν οι υποκλοπές.

Το χειρότερο είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης που εμφανίζεται ως έτοιμος να πατάξει τα ρουσφέτια στην παράταξή του είναι εκείνος που πρώτος βασίστηκε σ’ αυτά. Προτού καν πολιτευθεί, είχε διοριστεί επί ΠΑΣΟΚ διευθύνων σύμβουλος στη θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας εταιρεία Iven (μεγαλόψυχη κίνηση Σημίτη προς τον πατέρα του), και μπλέχτηκε πρώτος σε σκανδαλώδη διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων. Ζητήθηκε μάλιστα αργότερα από τη Βουλή η άρση της ασυλίας του για την υπόθεση, αλλά δεν υπήρχε ακόμα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.  

Μαζί με την οικογένειά του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε κατηγορηθεί και για εμπλοκή στο σκάνδαλο δωροδοκιών της Siemens και επιχείρησε να συγκαλύψει το σκάνδαλο πληρώνοντας εκ των υστέρων το αντίτιμο των «δώρων» της εταιρείας. Σύμφωνα, μάλιστα, με έγγραφο του πρέσβη των ΗΠΑ Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ο μετέπειτα υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας του είχε πει σε Ιούλιο του 2009, «ότι η ανάμειξη του Μητσοτάκη δεν θα στοιχίσει στη Ν.Δ. διότι διαπομπεύθηκε ως άτομο, χωρίς να ενοχοποιηθεί το κόμμα συνολικά» (βλ. τηλεγράφημα της πρεσβείας των ΗΠΑ, 17.7.2009).  

Είναι λοιπόν αστείο να μιλά για «βαθύ κράτος» άλλων ο κ. Μητσοτάκης. Το «βαθύ κράτος» ήταν εξαρχής δικό του. 

Υ.Γ. Ο τίτλος του σχολίου είναι εμπνευσμένος από τον στίχο του γνωστού τραγουδιού «Επεμβαίνεις» (Κραουνάκης, Τριπολίτης, Ζαμπέτας, Μοσχολιού). Μεταφέρω εδώ τους εξαιρετικά επίκαιρους αυτούς στίχους. Στον τίτλο άλλαξα μόνο το «σκέτο παρακράτος» σε «σκέτο βαθύ κράτος». Αλλά οι «υποκλοπές» και τα «απόρρητα» ήταν εκεί. Όπως και η προφητική κατάληξη: «γι’ αυτό σε χώρισα»:

 Επεμβαίνεις στη ζωή μου ασυγχώρητα

σε θέματα προσωπικά κι απόρρητα

με ντέντεκτιβ κι υποκλοπές,

μ’ εντάλματα κι επιτροπές.

Επεμβαίνεις, επεμβαίνεις, επεμβαίνεις,

μ’ έκανες μπαλάκι τένις.

Είσαι σκέτο παρακράτος

και προβοκατόρισσα,

γι’ αυτό σε χώρισα.

Πηγή

Συμπολίτες μου …

Κάποτε είχα πει πως θα πάρουμε μέτρα για να μην αναγκαστούμε να πάρουμε μέτρα. Και τότε όλοι γελάσατε. Δεν πειράζει, δεν απαιτώ να παρακολουθείτε την πολυδαίδαλη σκέψη μου

Σήμερα ζητάτε μέτρα. Μου ζητάτε να μειώσω το φόρο στα καύσιμα. Κι εγώ σας ερωτώ. Τι το χρειάζεστε αυτό το μέτρο; Νομίζετε πως σε λίγο καιρό θα χρειάζεται να μετακινείστε; Φαίνεται πως δεν έχετε καταλάβει ούτε αυτό το βασικό

Συμπολίτες μου …

Το μοναδικό μέτρο που χρειάζεστε – και κακώς δεν το γνωρίζετε – είναι το katafygio pass και εγώ και η κυβέρνησή μου δουλεύουμε ήδη σε αυτή την κατεύθυνση.

Ήδη ο Κώστας Μπακογιάννης με εντολή δική μου έχει ανοίξει την υπόγεια Πολιτεία του Πλάτωνα – που τόσοι και τόσοι αρχαιολόγοι την έψαχναν, αλλά μόνο ο Κώστας μπόρεσε να τη βρει

Σε λίγο δε, θα μπορείτε να χρησιμοποιείται και ολόκληρο το υπόγειο δίκτυο του Κηφισού και του Ιλισού. Δόξα και τιμή σε αυτούς που τα τσιμέντωσαν – έβλεπαν μπροστά οι άνθρωποι και ας συκοφαντήθηκαν αισχρά από τους ιδεοληπτικούς οικολόγους

Τέλος, στα υπόγεια του Πολεμικού Μουσείου σας περιμένει ο Γεράσιμος Ζαγορίτης μαζί με την Τζούλια Αλεξανδράτου (Προσοχή! Όποιος ενδιαφέρεται για αυτή την επιλογή, να μπει στη σχετική πλατφόρμα να το δηλώσει. Θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας)

Συμπολίτες μου …

Don’t cry for me. Μόλις σφίξουν τα πράγματα εγώ θα πάω στην άλλη μεριά του Ατλαντικού μαζί με όλο μου το σόι, τον Πίνατ και τον Άδωνι

Κάποτε ο αείμνηστος Πάγκαλος είχε πει πως «μαζί τα φάγαμε». Λυπάμαι, αλλά τις βόμβες δεν θα τις φάμε μαζί

Συμπολίτες μου …

Τον ήπιαμε. Δεύτε τελευταίον ασπασμόν

«Το ύψος του ανθρώπου ξεκινά από τα πόδια και φτάνει μέχρι το κεφάλι. Από εκεί και πάνω αρχίζει το ανάστημά του» έγραψε κάποτε ο Αργύρης Χιόνης

Και αυτή η ρήση ταιριάζει γάντι για την περίπτωση των δύο αυτών πολιτικών που, αν και έχουν περίπου το ίδιο σωματικό ύψος, έχουν εντελώς διαφορετικό ανάστημα

Ο ένας στέκει σχεδόν μόνος του - μέσα σε μια Ευρώπη που σιωπά ή ψελλίζει απέναντι σε έναν παγκόσμιο παραλογισμό- και καταγγέλλει τόσο τη γενοκτονία στη Γάζα όσο και τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν χαρακτηρίζοντάς τους ως απερίσκεπτους και παράνομους. «Λέμε ξεκάθαρα “όχι” στον πόλεμο. Με αυτό τον τρόπο ξεκινούν οι μεγάλες καταστροφές της ανθρωπότητας. Η βία γεννά βία. Δεν μπορείς να παίζεις ρώσικη ρουλέτα με την τύχη εκατομμύριων ανθρώπων»

Ο άλλος δεν τόλμησε ποτέ να χρησιμοποιήσει τον όρο “γενοκτονία” για τη Γάζα, ούτε να καταγγείλει την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέναντι στο Ιράν.

Ο ένας αρνήθηκε να επιτρέψει στα αμερικανικά αεροσκάφη να χρησιμοποιούν τις ναυτικές και αεροπορικές βάσεις στη νότια Ισπανία για την επίθεση κατά της Τεχεράνης

Ο άλλος έχει παραδώσει γη και ύδωρ στους Αμερικανούς και στους Ισραηλινούς και κάνει ό,τι του ζητήσουν, βάζοντας σε άμεσο κίνδυνο τη χώρα, όπως άλλωστε το είχε κάνει όταν δήλωσε πως η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο σε πόλεμο με τη Ρωσία

Ο ένας υπενθυμίζει ότι υπάρχουν ακόμη ανθρώπινες αξίες για τις οποίες αξίζει να παλεύει κανείς, ακόμη και αν το τίμημα είναι βαρύ. «Δεν πρόκειται να γίνουμε συνένοχοι σε κάτι που είναι κακό για τον κόσμο, ούτε αντίθετο προς τις αξίες και τα συμφέροντά μας, απλώς και μόνο για να αποφύγουμε τα αντίποινα από κάποιον»  δήλωσε, αναφερόμενος προφανώς στις εμπορικές απειλές του Ντόναλντ Τραμπ

Ο άλλος δηλώνει κυνικά, μέσω του γελοίου υπουργού του, ότι ο πόλεμος εναντίον του Ιράν – και προφανώς ο θάνατος χιλιάδων ανθρώπων – είναι μια πρώτης  τάξεως ευκαιρία για να «ανέβει η μετοχή της χώρας στο παγκόσμιο χρηματιστήριο γεωπολιτικών αξιών»

Ο ένας προσπαθεί να διασώσει κάτι από τη χαμένη τιμή μιας άλλοτε ακμάζουσας και φωτεινής Ευρώπης - και τώρα παραπαίουσας και παρηκμασμένης. Ο άλλος προσπαθεί να επιβεβαιώσει πλήρως αυτή την παρακμή

Ο ένας είναι αυτόβουλος άνθρωπος και ο άλλος ενεργούμενο ανθρωπάκι

του Γιώργου Μαργαρίτη

καθηγητή Σύγχρονης Πολιτικής και Κοινωνικής Ιστορίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Παραθέτω από σχετική ανακοίνωση του Πρωθυπουργού:

" Μπορεί να πέρασαν 81 χρόνια από την απελευθέρωση του Αουσβιτς. Ωστόσο η μνήμη των 6.000.000 Εβραίων που υπέφεραν και εξοντώθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα παραμένει ζωντανή. Μαζί της, και η θύμηση χιλιάδων Ελλήνων, καθώς η πατρίδα μας πλήρωσε, τότε, βαρύ τίμημα, χάνοντας μεγάλο μέρος του εβραϊκού πληθυσμού της.

Κοινότητες που άνθιζαν επί αιώνες στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στα Ιωάννινα, στη Ρόδο και σε πολλές ακόμη πόλεις, εξολοθρεύθηκαν μέσα σε λίγους μήνες. Μία πληγή που δεν έχει ακόμη επουλωθεί, καλώντας κάθε πολιτισμένο άνθρωπο να μην ξεχνά το παρελθόν και να προστατεύει την αλήθεια μέσα στον χρόνο.

Γιατί το Ολοκαύτωμα δεν είναι μόνο ένα ιστορικό γεγονός με ξεχωριστό βάρος. Είναι και μια διαρκής προειδοποίηση ότι η μισαλλοδοξία, ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός δεν έχουν θέση στις κοινωνίες μας. Γι’ αυτό και παραμένουμε σε εγρήγορση απέναντι στις δυνάμεις του μίσους και του διχασμού.

Στην εποχή μας, άλλωστε, οι αξίες του ανθρωπισμού, της διεθνούς νομιμότητας και της Δημοκρατίας δοκιμάζονται και πάλι σε πολλά πεδία. Εχουμε χρέος, συνεπώς, να τις υπερασπιζόμαστε, αποκαλύπτοντας τους πολλούς και διαφορετικούς εχθρούς της προόδου – με όποιο προσωπείο και αν αυτοί εμφανίζονται.

Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν. Αλλά είναι στο χέρι μας να χτίσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Ας κάνουμε, λοιπόν, το «Ποτέ Ξανά» σύνθημα αυτής της διαρκούς προσπάθειας. Ενα διαχρονικό και συλλογικό κάλεσμα να μετατρέπουμε τη μνήμη σε συνειδητή δράση. Και τις εμπειρίες του χθες, σε ζωντανές ελπίδες του αύριο"

Σχολιάζω:

1.- Η εξόντωση των Εβραίων της Ελλάδας έγινε με την ποικιλόμορφη σύμπραξη του κράτους της Ελληνικής Πολιτείας, παράγοντες και στελέχη του οποίου βρίσκονται ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη του κόμματος του κου Μητσοτάκη (Ράλλης, Έβερτ κλπ.)

2.- Όσοι επωφελήθηκαν από την καταστροφή των εβραϊκών κοινοτήτων όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν από τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις αλλά έστησαν περιουσίες - έγιναν άρχουσα τάξη δια πυρός και σιδήρου - στη συνέχεια. Ο πολιτικός χώρος του κου Μητσοτάκη κάλυψε απόλυτα και συνέδραμε αυτήν την εξέλιξη.

3.- Όσοι στην Ελλάδα κινδύνεψαν για να διασώσουν Εβραίους συμπολίτες μας -το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ, η Εθνική Αλληλεγγύη- διώχθηκαν και εξοντώθηκαν από το μεταπολεμικό κράτος προϊόν του οποίου είναι και ο κος Μητσοτάκης.

4.- Τον αντισημιτισμό τον καλλιέργησε η ελληνική εθνικοφροσύνη, η αστική τάξη, με φανατισμό. Τον καταδίκασε μόνο όταν το Ισραήλ της έδωσε στήριξη, "δουλειές" και φαντασιώσεις ισχύος. Ο αντισημιτισμός, όποτε εμφανιστεί πάλι στο προσκήνιο, από την ίδια αστική τάξη θα προέλθει και από τις ρατσιστικές της θεωρίες.

5.- Το "ποτέ ξανά" δεν περιλαμβάνει προφανώς την Γενοκτονία στην Γάζα. Δεν περιλαμβάνει κανένα από τα εγκλήματα του "δυτικού κόσμου". Κατά την ελληνική άρχουσα τάξη οι άνθρωποι χωρίζονται εμφανώς σε "ανώτερους" και "κατώτερους". Εμμονή και πίστη στις "ανθρωπολογικές" φυλετικές θεωρίες του Τρίτου Ράϊχ - και της αποικιοκρατίας. Ο πολιτικός εκφραστής των θεωριών αυτών είναι στην πράξη το κόμμα του κου Μητσοτάκη και οι ακροδεξιές αποφύσεις του.