Αναδημοσιεύουμε από το x-efimerida.gr το σημερινό άρθρο του Δημήτρη Ψαρρά, στο οποίο υπογραμμίζεται η ακούσια ομολογία του Κυριάκου Μητσοτάκη για την απάτη του αποκαλούμενου «επιτελικού κράτους». Μία απάτη που ο ίδιος ο Μητσοτάκης καλλιέργησε (αδιάντροπα θα συμπληρώναμε) και που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ο αισχρός ευφημισμός  για τον μηχανισμό που ο ίδιος σχεδίασε, ήδη από την εποχή που βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Πρόκειται για τον μηχανισμό παραγωγής, αναπαραγωγής και εμπέδωσης της διαφθοράς που πνίγει τη χώρα από τότε που ο σχεδιαστής του ανάλαβε τη διακυβέρνηση της και αποκαλύπτει συνεχώς, όλο και περισσότερες, όλο και μεγαλύτερες όψεις του. Σίγουρα το βαρέλι της διαφθοράς, των σκανδάλων και της κατάντιας του πολιτικού συστήματος δεν έχει πάτο αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει πως μπορεί να φτάσει ακόμα χαμηλότερα.

Το έλεγε «επιτελικό», αλλά είναι «βαθύ» το κράτος που έχτισε ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης

του Δημήτρη Ψαρρά

[6.4.2026]

Δεν εκπλήσσει πλέον κανέναν η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να μεταθέσει όλες τις πολιτικές και τις ποινικές ευθύνες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ στους υφισταμένους του, βουλευτές, υπουργούς, μέχρι και τον Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. Είναι πάγια η αντίδρασή του να μεταθέτει τις ευθύνες σε άλλους, μόλις αποκαλύπτεται κάθε σκάνδαλο της δικής του διακυβέρνησης.

Χτες μας είπε ότι φταίει το «βαθύ κράτος» και σήμερα μας εξήγησε τι ακριβώς εννοούσε. Κατά τη σημερινή γνώμη του κ. Μητσοτάκη «βαθύ κράτος» είναι το δικαίωμα των βουλευτών να κάνουν ρουσφέτια! Επομένως αρκεί να κόψει το δικαίωμα αυτό των βουλευτών, προκειμένου να απαλλαγούμε από το «βαθύ κράτος»!

Για κακή του τύχη, βέβαια, «βαθύ κράτος» («deep state») σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό. Σύμφωνα με το «Merriam Webster», «βαθύ κράτος» αποκαλείται «ένα μυστικό δίκτυο, ιδίως μη εκλεγμένων κυβερνητικών αξιωματούχων και μερικές φορές ιδιωτικών φορέων (όπως οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και οι αμυντικές βιομηχανίες) που λειτουργούν παράνομα για να επηρεάσουν και να θεσπίσουν κυβερνητική πολιτική».

Άθελά του, λοιπόν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ομολόγησε χτες και σήμερα το πραγματικό πρόβλημα της δικής του διακυβέρνησης. Ο ίδιος αυτοσυστήνεται ως «αδιάφθορος», αλλά στην πραγματικότητα είναι ο κύριος «παραγωγός σκανδάλων». Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που σχεδίασε από την εποχή που βρισκόταν στην αντιπολίτευση αυτό που ονόμασε «επιτελικό κράτος».

Συγκέντρωσε εξαρχής τους πιο σημαντικούς μηχανισμούς εξουσίας και ελέγχου στο προσωπικό του γραφείο και έτσι ήταν έτοιμος να μεταφέρει όλες τις ευθύνες σε άλλους, ακόμα και στους στενότερους συνεργάτες του. Το ενδιαφέρον είναι ότι στη μεθόδευση αυτή ακολουθεί κατά γράμμα τις παρακαταθήκες του πατέρα του για τα σκάνδαλα της δικής του περιόδου. Προκειμένου να σκεπάσει τις δικές του ευθύνες για την τραγωδία στα Τέμπη, ακολούθησε την ίδια ακριβώς μέθοδο συγκάλυψης που εμπνεύστηκε όταν αποκαλύφτηκαν οι υποκλοπές.

Το χειρότερο είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης που εμφανίζεται ως έτοιμος να πατάξει τα ρουσφέτια στην παράταξή του είναι εκείνος που πρώτος βασίστηκε σ’ αυτά. Προτού καν πολιτευθεί, είχε διοριστεί επί ΠΑΣΟΚ διευθύνων σύμβουλος στη θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας εταιρεία Iven (μεγαλόψυχη κίνηση Σημίτη προς τον πατέρα του), και μπλέχτηκε πρώτος σε σκανδαλώδη διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων. Ζητήθηκε μάλιστα αργότερα από τη Βουλή η άρση της ασυλίας του για την υπόθεση, αλλά δεν υπήρχε ακόμα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.  

Μαζί με την οικογένειά του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε κατηγορηθεί και για εμπλοκή στο σκάνδαλο δωροδοκιών της Siemens και επιχείρησε να συγκαλύψει το σκάνδαλο πληρώνοντας εκ των υστέρων το αντίτιμο των «δώρων» της εταιρείας. Σύμφωνα, μάλιστα, με έγγραφο του πρέσβη των ΗΠΑ Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ο μετέπειτα υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας του είχε πει σε Ιούλιο του 2009, «ότι η ανάμειξη του Μητσοτάκη δεν θα στοιχίσει στη Ν.Δ. διότι διαπομπεύθηκε ως άτομο, χωρίς να ενοχοποιηθεί το κόμμα συνολικά» (βλ. τηλεγράφημα της πρεσβείας των ΗΠΑ, 17.7.2009).  

Είναι λοιπόν αστείο να μιλά για «βαθύ κράτος» άλλων ο κ. Μητσοτάκης. Το «βαθύ κράτος» ήταν εξαρχής δικό του. 

Υ.Γ. Ο τίτλος του σχολίου είναι εμπνευσμένος από τον στίχο του γνωστού τραγουδιού «Επεμβαίνεις» (Κραουνάκης, Τριπολίτης, Ζαμπέτας, Μοσχολιού). Μεταφέρω εδώ τους εξαιρετικά επίκαιρους αυτούς στίχους. Στον τίτλο άλλαξα μόνο το «σκέτο παρακράτος» σε «σκέτο βαθύ κράτος». Αλλά οι «υποκλοπές» και τα «απόρρητα» ήταν εκεί. Όπως και η προφητική κατάληξη: «γι’ αυτό σε χώρισα»:

 Επεμβαίνεις στη ζωή μου ασυγχώρητα

σε θέματα προσωπικά κι απόρρητα

με ντέντεκτιβ κι υποκλοπές,

μ’ εντάλματα κι επιτροπές.

Επεμβαίνεις, επεμβαίνεις, επεμβαίνεις,

μ’ έκανες μπαλάκι τένις.

Είσαι σκέτο παρακράτος

και προβοκατόρισσα,

γι’ αυτό σε χώρισα.

Πηγή