" Οι ήττες μας δεν αποδεικνύουν
Τίποτα παραπάνω από το ότι
  Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
Και από τους θεατές περιμένουμε
Τουλάχιστον να ντρέπονται"
                                               Μπρεχτ

Το πιο δύσκολο πράγμα για κάποιον ο οποίος πολιτεύεται, σε μικρή η μεγαλύτερη κλίμακα, είναι το ότι αισθάνεται την υποχρέωση να βρίσκεται πάντα στην επικαιρότητα. Μπορεί όχι ο ίδιος, αλλά μία φράση του, μία δράση του. Καλή ή κακή, δεν έχει σημασία.

«Any publicity is good publicity» (κάθε δημοσιότητα είναι καλή δημοσιότητα), λένε οι στοχαστές αλλά και οι διαφημιστές της Αγγλοσαξονικής σχολής. Ακόμα και εκείνοι που δεν ακολουθούν την κλασική της βάση, αλλά βρίσκονται στην πρωτοπορία της διαφήμισης, όπως οι Αμερικάνοι. Μας είναι οικείες οι εικόνες πολιτικών όλων των βαθμίδων αναγνώρισης ή αποστροφής, να κάνουν δηλώσεις, ειδικά μετά από οδυνηρά συμβάντα. Σαν τον Μητσοτάκη, ο οποίος μετά τις πυρκαγιές στα Γεράνεια, θυμήθηκε να μιλήσει για σχέδια της πολιτικής προστασίας ενόψει θέρους (!!!). Αμέσως μετά την καταστροφή 52.000 στρεμμάτων μοναδικού δάσους και 19.000 στρεμμάτων, δασικών και άλλων εκτάσεων, μήπως εκμεταλλευτεί και πάλι την κοντή μνήμη του ελληνικού λαού. Δεν έχει σημασία (για τον Μητσοτάκη, τον Χαρδαλιά ή όλους τους άλλους του θιάσου) το ότι καταστράφηκαν σε μία και μόνο πυρκαγιά, 71.000 στρέμματα Αττικής γης. Σημασία έχει να αναδειχθεί ως ο «πρωθυπουργός του νοιάζομαι». Ακόμα και κατόπιν «εορτής», όπως όλοι αυτοί που συνήθως δεν νοιάζονται για τίποτα, παρά μόνο για την εικόνα τους.

Το ίδιο και στον μικρόκοσμο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Διαβάζουμε «αυτοδιαφημιστική» ανάρτηση αντιδημάρχου καμένης περιοχής, σε τοπικό μέσο.  Εκφράζει ο αντιδήμαρχος Βασιλόπουλος  τη «λύπη» του, για την αναποτελεσματικότητα της Πολιτείας στην αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Από την άλλη, ως αντιδήμαρχος (που θεωρεί εαυτόν εκτός του σχήματος «Πολιτεία»), στηρίζει έναν δήμαρχο που με δηλώσεις του αποποιείται την ευθύνη που έχει για την προστασία των δασικών εκτάσεων εντός των ορίων αρμοδιότητας του. Και πως το κάνει; Αερολογώντας και αμφισβητώντας τα εδώ και δεκαετίες, υφιστάμενα όρια διοικητικής ευθύνης. Τα όρια που δέχονται ακόμα και οι όμοροι δήμοι. Αντί λοιπόν ο «λυπημένος» αντιδήμαρχος, να προωθήσει την προστασία των δασικών εκτάσεων, μέσα στο σύστημα διοίκησης του δήμου  και να τιμήσει την ευθύνη που και ο ίδιος έχει, μένει άφωνος πίσω από έναν δήμαρχο, που απλά θέλει να αποφύγει τα …τρεχάματα.

Screenshot 2021 04 20

Για να εδραιωθεί ένα αποτελεσματικό δίκτυο προστασίας για τους πολίτες και τα δάση, το πρώτο πράγμα που απαιτείται είναι η υπευθυνότητα. Ζητούνται υπεύθυνοι άνθρωποι και όχι αιρετοί ή υπηρεσιακοί με αλλεργία στην ευθύνη. Αυτοί οι δεύτεροι αποτελούν την πλειονότητα αυτών που «αναλαμβάνουν με ευθύνη» δήμους και χώρα και είναι εκείνοι που την ώρα που καίγεται το δάσος, αυτοί κοιτούν να μην αναφλεγεί το σώβρακο τους. Έτσι όμως, ούτε πρόληψη ούτε και καταστολή των πυρκαγιών μπορεί να οργανωθεί.

Τα υπόλοιπα, περί διοικητικών κωλυμάτων ή έλλειψη χρηματοδότησης είναι για τα θηρία. Ο Μητσοτάκης που μοιράζει λεφτά τελευταία (λεφτά υπάρχουν φωνάζει ακόμα ο ΓΑΠ), έταξε σχέδιο «Ασπίδα» και γενναίες χρηματοδοτήσεις σε δήμους από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ). Και αυτά, πέρα από το χρήμα που έχει μοιραστεί, έστω με πρόσχημα τη χρηματοδότηση της Πολιτικής Προστασίας.

Ο «λυπημένος» αντιδήμαρχος εκτόξευσε μεταξύ άλλων και μία κουβέντα-ρουκέτα, αποκαλυπτική της σχέσης του με τα φυσικά οικοσυστήματα και το πως αυτός (όπως και η διοίκηση του) τα αντιλαμβάνεται. Είπε (και ο λόγος του ανέδιδε στόμφο).

Είπε ο λυπημένος: «ζητώ από την κεντρική κυβέρνηση να συνειδητοποιήσει ότι το πράσινο αφανίζεται στη χώρα μας και πρέπει να οργανωθεί εθνική σχέδιο αναδασώσεων». Η αντίληψη του δάσους ως «πράσινο» ως «κήπου» και η άγνοια του ότι αναφέρεται σε εξελισσόμενο οικοσύστημα με εσωτερικές διαδικασίες διαδοχής και εξωτερικές αλληλεπιδράσεις βιοτικών και αβιοτικών παραγόντων.

Το δάσος όμως παραμένει δάσος και όχι πράσινο, προς απογοήτευση των φιλόδοξων, κατ' ευφημισμό,  "αυτοδιοικητικών". Αυτοί άλλωστε, ήδη έχουν οργανώσει την απαλλαγή από τον δασικό βραχνά. όπως κυνικά ομολογούν.

Vrahnas

Όπως δείχνει η σχετική ειδησεογραφία, μεθοδεύεται ξύρισμα (εκχέρσωση) διευρυμένων δασικών ζωνών, στο ήδη οπισθοδρομούν Πεντελικό δάσος. Πάντα στο όνομα της «πολιτικής προστασίας» και της ουσιαστικής κατάργησης κάθε έννοιας δασοπροστασίας (η οποία αποτελεί  και πολιτική προστασία αυξημένης αποτελεσματικότητας). Σε αυτή την περίπτωση, ο «λυπημένος» αντιδήμαρχος θα πρέπει να αντιδράσει και να δείξει πως μπορεί να κάνει κάτι ουσιαστικό για τον τόπο και το φυσικό περιβάλλον. Κάτι που θα τον βοηθήσει και τον ίδιο, γιατί θα του θεραπεύσει τη «λύπη» και ίσως του προσφέρει και τιμητικές δάφνες, για κάποιον πραγματικό –και όχι κούφιο, αεριτζήδικο και δημοσιοσχεσίτικο- λόγο επιτέλους. Μαζί του και όλη η αντιπολίτευση του δήμου.

Δεν περιμένουμε τίποτα. Μετά από όλα αυτά τα χρόνια και την απραξία που επιβεβαιώνει πως οι επιλογές των αυτοδιοικητικών βρίσκονται πάντα προς την πορεία της κατάργησης της Φύσης και δεν έχουν καμία σχέση με τις πολυδιαφημισμένες  «ευαισθησίες» τους.  Άλλωστε οι «ευαισθησίες» αυτές είναι μόνο ο διαφημιστικός μανδύας που πρέπει να φορέσουν, για να μοιάζουν όσο το περισσότερο με ανθρώπους.

Λάβαμε παραγγελιά για αφιέρωση του τραγουδιού της Mina, Parole-Parole-Parole, στον "λυπημένο αντιδήμαρχο" Βασιλόπουλο,  μήπως και του περάσει η λύπη. Του το αφιερώνουμε λοιπόν

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 04 Οκτωβρίου 2021 13:15

Προσθήκη σχολίου

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Χρήσιμα

farmakia

HOSPITAL

© 2021 Atticavoice All Rights Reserved.