«Όταν ένα άτομο προκαλεί σωματικές βλάβες σε ένα άλλο άτομο, με αποτέλεσμα να προκληθεί ο θάνατός του, ονομάζουμε την πράξη αυτή ανθρωποκτονία. Όταν ο δράστης γνωρίζει εκ των προτέρων ότι ο τραυματισμός θα είναι θανάσιμος, ονομάζουμε την πράξη του αυτή δολοφονία.

Αλλά όταν το αστικό κράτος (η αστική τάξη) βάζει εκατοντάδες ανθρώπους σε έναν τέτοιο κίνδυνο που αναπόφευκτα οδηγεί σε έναν πολύ πρόωρο και αφύσικο θάνατο, έναν θάνατο που είναι τόσο θάνατος όσο ένας θάνατος που προκαλείται με ένα σπαθί ή από μια σφαίρα, όταν στερεί από χιλιάδες τη ζωή τους, ή όταν τους θέτει σε συνθήκες στις οποίες κινδυνεύει η ζωή τους, όταν τους αναγκάζει, μέσω του σιδερένιου βραχίονα των αστικών νόμων, να εκτίθενται σε τέτοιες συνθήκες που οδηγούν στον θάνατο ως αναπόφευκτη συνέπεια - και όταν ξέρει ότι αυτές οι χιλιάδες των ατόμων θα πεθάνουν υπό αυτές τις συνθήκες, και παρ' όλα αυτά επιτρέπει να παραμένουν αυτές οι συνθήκες, η πράξη του είναι φόνος εξίσου με την πράξη του μεμονωμένου ατόμου.

Είναι ένας μεταμφιεσμένος, ύπουλος φόνος, φόνος εναντίον του οποίου κανείς δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του, ένας φόνος που δεν φαίνεται αυτό που είναι πραγματικά, γιατί κανείς δεν βλέπει τον δολοφόνο, γιατί ο θάνατος των θυμάτων, το αδίκημα αυτό φαίνεται περισσότερο σαν μια παράλειψη, παρά σαν διάπραξη.

Αλλά ο φόνος παραμένει»

 

Φρ. Ένγκελς, «Η κατάσταση της εργατικής τάξης στην Αγγλία», 1845

από ανάρτηση της Δέσποινας Κουτσούμπα

 

Ανδρομάχη

"Γυναίκα εγώ γεννήθηκα στη Φθία

Από παιδί μου λέγαν: "Σώπασε, θα σκύβεις το κεφάλι.

Ο λόγος του δεσπότη σου η σιωπή σου"

Αυτή η σιωπή, μεγάλη τέχνη

Ξένη, ανάξιο ζώο, θηλυκό

Το αίμα σου τραβάει τους λύκους.

Μη στέκεσαι σε βωμούς σφαχτάρι

Η δυστυχία σου λεκιάζει τους υψηλούς τους Οίκους.

Άνιση μάχη αρχίζεις και σίγουρα θα χάσεις.

Τρέξε ή λούφαξε. Μαζί τους μην τα βάζεις.

Το κράτος θα πέσει επάνω σου να σε συνθλίψει"

 

Τα λόγια της Ανδρομάχης του Ευριπίδη, σε μετάφραση Γ.Β.Τσοκόπουλου από τον Αργύρη Ξάφη στην εκπληκτική παράσταση της Μαρίας Πρωτόπαππα, ακούγονταν σε όλο το Ηρώδειο. Μου φάνηκε πως όλο το Ηρώδειο, για μια στιγμή, σκεφτόταν το ίδιο πράγμα: τις μανάδες των Τεμπών. Τη Μαρία Καρυστιανού. Τη Μιρέλλα Ρούτσι. Λες και για αυτήν έγραψε το έργο ο Ευριπίδης.

Μετά σκέφτηκα ότι είναι ιδέα μου, ότι όλα τα μεγάλα έργα τέχνης μας μιλάνε για αυτό που έχουμε στο μυαλό μας. Κοίταξα γύρω μου: αποκλείεται όλες αυτές οι καθιστές φιγούρες στο Ηρώδειο να σκέφτηκαν το ίδιο με μένα.

 

Πηλέας

"Κι εσείς έτσι ατσαλάκωτοι καρπώνεστε τους ξένους κόπους

Στην εξουσία θρονιάζεστε Ατρείδες,

περιφρονείτε τον λαό, όχλο τον θεωρείτε

Κι αντί να υπηρετείτε αυτή τη χώρα, δυνάστες γίνεστε"

 

Πριν προλάβει να πει τον επόμενο στίχο ("Εμπρός, αδειάστε μου τον τόπο") ο εξαιρετικός Δημήτρης Πιατάς ως Πηλέας, ένα χειροκρότημα δόνησε το Ηρώδειο. Στο άκουσμα της φράσης "δυνάστες γίνεστε".

Ναι, μάλλον σκεφτόμασταν σχεδόν όλοι οι θεατές το ίδιο πράγμα εκείνο το βράδυ...

Γι' αυτό η Ανδρομάχη και ο Πηλέας, παρά τις τόσες τους καταστροφές, στο τέλος θα τα καταφέρουν. Και μόνο τότε θα έρθει η κάθαρση.

 

 

57 ερωτήματα για 57 χαμένες ζωές σε ένα βίντεο διάρκειας 57 λεπτών

Επειδή δεν πρέπει να ξεχάσουμε. Επειδή δεν πρέπει να ξεχνάμε.

Σ΄ αυτήν ακριβώς τη λήθη ποντάρει η συμμορία που κυβερνά εδώ και έξι χρόνια και αντιμετωπίζει τη χώρα ως λάφυρο πολέμου, μοιράζοντας τη λεία της στο βρώμικο στρατό της.

Εμείς όμως, δεν πρόκειται να τους κάνουμε τη χάρη

Όσο και αν φαίνεται πως ο αγώνας είναι άνισος, εμείς θα επιμένουμε. Θα είμαστε αυτή η ενοχλητική μύγα που δεν θα τους αφήνει στιγμή να νιώσουν πως έχουνε ξεμπερδέψει με τις αμαρτίες τους.

Και όσο κι αν ο ελέφαντας προσποιείται πως αγνοεί τη μύγα και συνεχίζει ανενόχλητος το φαγοπότι του, εμείς ελπίζουμε ότι κάποια στιγμή η μακάρια αναισθησία του θα σπάσει. Και τότε, αλίμονό του

Γι αυτό κι εμείς θα μιλάμε συνεχώς. Και για το έγκλημα των Τεμπών. Και για το έγκλημα της συμμαχίας με τους γενοκτόνους της Γάζας. Και για το έγκλημα της μοιρασιάς της λείας του ΟΠΕΚΕΠΕ

Το παρακάτω βίντεο είναι ένα εντελώς εθελοντικό εγχείρημα με μοναδικό κίνητρο το καθήκον και το χρέος απέναντι στο Δημοσιογραφικό Επάγγελμα, την Κοινωνία & τις οικογένειες των θυμάτων και με μοναδικό διαθέσιμο πόρο τον περιορισμένο ελεύθερο χρόνο όσων συνέβαλαν σε αυτό

Σαράντα (40) δημοσιογράφοι διατυπώνουν 57 ερωτήματα για το “πριν” και το “μετά” της μεγαλύτερης σιδηροδρομικής τραγωδίας στην ιστορία της Ελλάδας.

Εννιά (9) τραγουδιστές ερμηνεύουν το τραγούδι που έγραψε για την τραγωδία των Τεμπών ο Φ. Δεληβοριάς  [Γ. Ανδρεάτος, Ρ. Αντωνοπούλου, Π. Θαλασσινός, Μ. Μητσιάς, Ν. Μποφίλιου, Γ. Νέγκα, Μ. Πασχαλίδης, Δ. Τσακνής, Γλυκερία Φ.]

Δύο (2) ηθοποιοί απαγγέλλουν από την αρχαία τραγωδία «Ικέτιδες» & από την σύγχρονη των Τεμπών  [Π. Ορκόπουλος, Μ. Παπαδημητρίου]

Η πρόζα ανάμεσα στα 57 ερωτήματα, είναι γραμμένη από το Σταμάτη Κραουνάκη

Και όλα αυτά με τη βοήθεια 15 τεχνικών εικόνας & ήχου

 

 

Όπως αναφέρουν οι δημιουργοί του εγχειρήματος:

 

Μια συμβολή περισσότερων από 40 δημοσιογράφων, 15 καλλιτεχνών, 15 τεχνικών εικόνας & ήχου.

 

Μια ελάχιστη συμβολή στο χρέος απέναντι στο Επάγγελμα, την Κοινωνία & τις οικογένειες των θυμάτων.

 

Στα Παιδιά & στους Γονείς.

Της Ελλάδας & όλου του κόσμου.

 

Σ' όσους έχασαν τη ζωή τους.

Σ΄ όσους έζησαν χάνοντας τη ζωή τους.

 

Ένα ολότελα εθελοντικό εγχείρημα, με μοναδικό διαθέσιμο πόρο το καθήκον για την κατάθεση του περιορισμένου ελεύθερου χρόνου. Μια ελάχιστη συμβολή στην προσπάθεια ανάδειξης των αιτιών της τραγωδίας των Τεμπών: 57 ερωτήματα για το "πριν" και το "μετά" της μεγαλύτερης σιδηροδρομικής τραγωδίας στην ιστορία της Ελλάδας.

 

Το χρέος που φέρει προς την Κοινωνία κάθε επάγγελμα.

Γιατί - όπως κάθε τι - η Κοινωνία κυοφορεί τη Δημοσιογραφία.

Υπάρχει ομφάλιος λώρος. Από εκεί τροφοδοτείται. Από εκεί αισθάνεται τον σφυγμό.

Και σε κάποιες περιπτώσεις, όταν δεν συμβαίνει αυτό, αποβάλλεται από την συνείδηση της.

 

Μια «Συγγνώμη»  στις οικογένειες των θυμάτων.

Γιατί δεν φροντίσαμε να κάνουμε ως δημοσιογράφοι - πριν την τραγωδία - ό,τι μάς αναλογούσε προκειμένου, τα δικά σας παιδιά, να γυρίζανε πίσω εκείνο το βράδυ με ασφάλεια.

 

Ένα «Ευχαριστούμε» στις οικογένειες των θυμάτων.

Γιατί φροντίζουν να κάνουν ως γονείς – μετά την τραγωδία - ό,τι δεν τους αναλογεί προκειμένου, τα δικά μας παιδιά, να γυρίζουν πίσω κάθε βράδυ με ασφάλεια.

 

Οι εγγραφές πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο του 2025.

 

ΣΥΝΕΒΑΛΑΝ ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ

 

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ

Αβραμίδης Χρήστος

Αθανασοπούλου Δήμητρα

Αλεξάκης Γιώργος

Αραβαντινός Μάριος

Αυγερόπουλος Γιώργος

Γαστεράτος Αλέξανδρος

Γιαννακόπουλος Δημήτρης

Γιαννόπουλος Νίκος

Ηλιοπούλου Μιλένα

Θανασούλια Μαρία

Καββαδίας Κώστας

Κακαβάνης Ηρακλής

Κανελλόπουλος Δημήτρης

Καρανικόλα - Κοντορούση Ελένη

Καρβουνόπουλος Πάρις

Κατσαμπέκη Ελένη

Κόκκολας Κώστας

Κλαυδιανός Φοίβος

Κωνσταντίνου Μηνάς

Μπαϊράμογλου Γιώργος

Μπερσή Ευρυδίκη

Μπογιόπουλος Νίκος

Ντελιδάκη Εύα

Πανάγου Έρη

Παναγούλης Δημήτρης

Πάντα-Χαρβά Αντιγόνη

Πουλής Κωνσταντίνος

Ρηγόπουλος Αντώνης

Σαχίνης Γιώργος

Σολομών-Πάντα Λουίζα

Συμεωνίδης Γιάννης

Τραπεζιώτης Γιώργος

Τριάντης Βαγγέλης

Φρούντζος Παναγιώτης

Χαρίτος Πάνος

Χατζηαντωνίου Ναταλί

Χατζηνικόλας Δημήτρης

Χονδρόγιαννος Θοδωρής

Χουδαλάκης Γιώργος

Χριστοδούλου Θάνος

 

ΕΚΦΩΝΗΣΗ

Κατσαμπέκη Ελένη

Παναγούλης Δημήτρης

 

 

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ

Ανδρεάτος Γεράσιμος

Αντωνοπούλου Ρίτα

Θαλασσινός Παντελής

Μητσιάς Μανώλης

Μποφίλιου Νατάσσα

Νέγκα Γιώτα

Πασχαλίδης Μίλτος

Τσακνής Διονύσης

Φωτιάδη Γλυκερία

 

Στίχοι | Μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς

Πιάνο: Γιάννης Μπελώνης

Ηχογράφηση Πιάνου: Σωτήρης Παπαδόπουλος, Θύμιος Παπαδόπουλος

Ηχογράφηση Τραγουδιστών | Μίξη: Γκόντας Κώστας, Νταβαρίνος Γιώργος

 

ΠΡΟΖΑ

Σταμάτης Κραουνάκης

 

ΗΘΟΠΟΙΟΙ

Ορκόπουλος Παύλος

Παπαδημητρίου Μάκης

  

ΜΟΝΤΑΖ | ΜΙΞΑΖ | ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

Λάσκαρης Αγοραστός

 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ

Στέφανος Παπαδόπουλος

Δημήτρης Λαμπρόπουλος

 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ | ΠΑΡΑΓΩΓΗ | ΚΕΙΜΕΝΑ

Δημήτρης Παναγούλης

  

ΟΠΕΡΑΤΕΡ

Eni Koukia

Tomasz Fijalkowski

 

ΗΧΟΛΗΠΤΕΣ

Γιώργος Νταβαρίνος

Κώστας Γκόντας

Νίκος Γιατράκος

Κώστας Σαβουϊδάκης

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΤΟΥ Δ/ΦΟΥ Γ. ΣΑΧΙΝΗ

Γιώργος Τρυπιδάκης, Σκηνοθέτης

Νίκη Τουτουντζάκη, Αrt Director

Μαρίνος Μαυρίδης, Διεύθυνση Παραγωγής

 

Στον Βασίλη, τον Γιώργο, την Ρένα & την Αντωνία.

Η ανεξάρτητη κίνηση πολιτών «Γη & Ελευθερία» οργανώνει εκδήλωση-συζήτηση για τα μεγάλα κρατικά εγκλήματα του Ματιού και των Τεμπών.

Ακολουθεί το Δελτίο Τύπου της κίνησης

 

Δελτίο Τύπου «Γη & Ελευθερία», 

Ενόψει της απόφασης του δικαστηρίου για το Μάτι στις 3/6, καλούμε όλες και όλους σε μία εκδήλωση-συζήτηση με προσκεκλημένους ομιλητές συγγενείς θυμάτων από τα δύο μεγάλα εγκλήματα που συντάραξαν τη χώρα.

Η εκδήλωση θα γίνει

Σάββατο 24/5 ώρα 18:30 - Ελευθ.Βενιζέλου 21 (αίθουσα ΚΑΠΗ)

Προσκεκλημένοι ομιλητές:

Περσεφόνη Ζυγομαλά, συγγενής θύματος Ματιού
Βασίλης Χατζηχαραλάμπους, συγγενής θύματος Τεμπών
Άρης Χερουβείμ, συγγενής θυμάτων Ματιού

Στεκόμαστε αλληλέγγυοι/ες με τους ανθρώπους που έμειναν πίσω και αγωνίζονται για ένα κοινό στόχο, την δικαιοσύνη.

Με τον διεθνή αγγλικό όρο gaslighting αποδίδεται η μέθοδος ψυχολογικής χειραγώγησης με την οποία ο θύτης προσπαθεί να σπείρει αμφιβολίες στο θύμα, έτσι ώστε να μην είναι βέβαιο για την ίδια του τη μνήμη, την αντίληψη και τη λογική.

Με άλλα λόγια, το gaslighting είναι μια μορφή συναισθηματικής κακοποίησης, όπου κάποιος χειραγωγείται ώστε να «αμφισβητήσει τις αντιλήψεις, τις εμπειρίες ή την κατανόηση των γεγονότων», σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση (APA).

Ήταν ανθρώπινο το λάθος … υπήρχε τηλεδιοίκηση …. δεν υπήρξε μπάζωμα …. τα έλαια σιλικόνης ήταν αυτά που προκάλεσαν την πυρόσφαιρα … οι πραγματογνώμονες των οικογενειών των θυμάτων δεν έχουν τα κατάλληλα προσόντα … η Καρυστιανού έχει πολιτικές βλέψεις … η κοπέλα που σήκωσε το δάχτυλο στην αύρα της αστυνομίας ήταν Γερμανίδα και 55χρονη

Ένα ολοκληρωτικό  gaslighting εξαπολύεται εναντίον όλης της ελληνικής κοινωνίας με μοναδικό σκοπό να συσκοτίσουν το μεγάλο έγκλημα της ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ των δύο τρένων και το δεύτερο μεγάλο έγκλημα του ΜΠΑΖΩΜΑΤΟΣ και της ΣΥΓΚΑΛΥΨΗΣ. Στην υπηρεσία αυτού του ολοκληρωτικού gaslighting τα περισσότερα συστημικά Μέσα αλλά και τα Hellenic Hoaxes

Σε αυτό το gaslighting αναφέρεται με ανάρτησή του ο ψυχολόγος Αντώνης Ανδρουλιδάκης. Ας τον διαβάσουμε

 

H ελληνική κοινωνία δέχεται τις ημέρες αυτές ένα από τα ισχυρότερα gaslighting που έχουν εξαπολυθεί ποτέ ενάντια σε συλλογικότητες.

Οι συστημικοί μηχανισμοί με την συνεπικουρεία ή την αιδήμονα σιωπή του συνόλου του πολιτικού συστήματος επιχειρούν την ψυχολογική χειραγώγηση και την συναισθηματική κακοποίηση του Λαού μας, προσπαθώντας να ανατρέψουν την αντίληψή μας για την πραγματικότητα.

Ό,τι ορίζουμε ως πολιτικό σύστημα, με τα διάφορα θεσμικά και αντιθεσμικά εξαπτέρυγα του, επιχειρεί να μας μπερδέψει, να αντικρούσει την ολοφάνερη αλήθεια, να μας πει ψέματα και να μας υποτιμήσει.

Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας που επιχειρούν είναι τέτοια ώστε να μας αναγκάσουν να αναρωτιόμαστε αν είμαστε με τα καλά μας, αν βλέπουμε καλά ή να μπορούμε να δούμε την πραγματική πραγματικότητα. Όπως το λέει ο Λαός μας κυριολεκτικά είναι σαν να "θέλουν να μας τρελάνουν" και να μας οδηγήσουν για μια ακόμη φορά να τα στραφούμε ενάντια στον ίδιο το συλλογικό μας εαυτό.

Μπροστά στην κατάσταση αυτή, όπως και σε κάθε περίπτωση gaslighting, η απάντηση μας δεν μπορεί να είναι άλλη από την ενίσχυση της συλλογικής και ατομικής μας αυτοπεποίθησης, η διεκδικητικότητα, η απεμπλοκή μας από το συναισθηματικό παιχνίδι των εξουσιαστών μας, η διατήρηση μιας νηφάλιας και αμερόληπτης ματιάς της πραγματικότητας και, το πιο βασικό, η συνάντηση μας με τον διπλανό Άλλο στην πορεία κοινωνικής και πολιτικής διαμόρφωσης ενός ακηδεμόνευτου κινήματος που θα μας απελευθερώσει.