του Γιάννη Ανδρουλιδάκη

Θέλοντας να αναδείξει την τάση προς τον ανορθολογισμό των ασυνείδητων μηχανισμών άμυνας, ο πατέρας της ψυχανάλυσης Σίγκμουντ Φρόιντ, είχε χρησιμοποιήσει το γνωστό ανέκδοτο της σπασμένης τσαγιέρας.

Σύμφωνα με αυτό, κάποιος επιστρέφει στον ιδιοκτήτη της μια τσαγιέρα που είχε δανειστεί, αλλά την επιστρέφει σπασμένη. Όταν ο ιδιοκτήτης διαμαρτύρεται ότι η τσαγιέρα είναι σπασμένη, αυτός που την είχε δανειστεί του απαντά ότι πρώτον η τσαγιέρα δεν είναι σπασμένη, δεύτερον ήταν ήδη σπασμένη όταν τη δανείστηκε και τρίτον δεν δανείστηκε ποτέ καμία τσαγιέρα.

Εκατόν εβδομήντα χρόνια μετά τη γέννηση του μεγάλου δασκάλου, η Νέα Δημοκρατία τιμά τη μνήμη του, καθώς κάθε φορά που κάποιο στέλεχός της πιάνεται να παρανομεί, απαντά ότι πρώτον δεν υπάρχει καμία παρανομία, δεύτερον ότι έτσι κι αλλιώς τέτοιες παρανομίες κάνουν όλοι και τρίτον ότι οι παρανομούντες αποπέμπονται γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν έχει καμία ανοχή στις παρανομίες.