Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
Ο Δημήτρης Ψαρράς, μέλος της ερευνητικής ομάδας του "Ιού" της πάλαι ποτέ Ελευθεροτυπίας, γράφει στον ιστότοπο "Χωρίς εφημερίδα" για μία υπόθεση, τόσο παλιά και τόσο σύγχρονη, που στο κέντρο της έχει το πρόσωπο του διορισμένου "επειδή-είναι-ωραίος" ειδικού επιστημονικού συμβούλου και νυν υπουργού, Μακάριου Λαζαρίδη και το από χρόνια γνωστό (με όποια έννοια θέλετε) Southeastern College. Μία ιστορία με την οποία είχε ασχοληθεί η ομάδα του "Ιού" πριν από 35 χρόνια και η οποία επισημαίνει τη στενή σχέση του ιδρυτή του "κολλεγίου" με ηγετικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Είναι η ιστορία του Αχ. Κανελλόπουλου, διορισμένου απ’ τη χούντα προέδρου του φοιτητικού συλλόγου Μεταλλειολόγων του ΕΜΠ. Ανήκε στη διαβόητη παρέα των ανθρώπων της δικτατορίας στο Πολυτεχνείο (Πεβερέτος, Γενεράλης, κ.ά). Το γραφείο του στον σύλλογο του ΕΜΠ κοσμούσαν προπαγανδιστικά υλικά του νοτιοαφρικάνικου καθεστώτος πέρα απ’ τα ελληνοχριστιανικά ανάλογα. Μετά την "εξαφάνιση" του στη Ν. Αφρική μετά τη πτώση της χούντας, επανεμφανίστηκε και με τις σχέσεις του και τις νεοδημοκρατικές τους πλάτες έστησε το μαγαζάκι του Southeastern, τη βαλκανική εκδοχή της “νέας εποχής” σε συνθήκες νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης.
Η σημερινή, λοιπόν δυσκολία του κ. Μητσοτάκη να αποπέμψει τον στενό του συνεργάτη (κάτι που είχε κάνει ακόμα και για τον μέντορά του και θαυμαστή της χούντας του Παπαδόπουλου Κωνσταντίνο Λούλη, αλλά και για τον εκδότη του «Εθνικού Κήρυκα» Αντώνη Διαματάρη) οφείλεται στο γεγονός ότι η κυβέρνησή του έχει ανακηρύξει ισότιμα με τα δημόσια πανεπιστήμια όλα τα σύγχρονα «Southeastern» και η αποπομπή Μακ. Λαζαρίδη θα ισοδυναμεί με την ομολογία ότι αυτά τα «Κολέγια» ούτε ήταν ούτε μπορούν να γίνουν ισότιμα. Εδώ αναδημοσιεύουμε και διαδίδουμε το άρθρο του Δημήτρη Ψαρρά μέσα από τις ηλεκτρονικές σελίδες και της atticavoice.gr.
του Δημήτρη Ψαρρά
[15.4.2026]
Αυτό που ξαφνιάζει στην υπόθεση Μακάριου Λαζαρίδη δεν είναι ούτε η αποκάλυψη ότι ένας αρθρογράφος ακροδεξιάς εφημερίδας («Ελεύθερη Ώρα») αναρριχήθηκε στον στενό ηγετικό πυρήνα του «επιτελικού κράτους» ούτε η άγαρμπη προσπάθειά του να βγάλει τρελούς όσους διαπιστώνουν ότι δεν διέθετε τα τυπικά προσόντα όταν διορίστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης υπουργείου από νεοδημοκρατική κυβέρνηση.
Αυτό που ξαφνιάζει είναι η αμηχανία του Κυριάκου Μητσοτάκη που δεν τόλμησε ακόμα να προχωρήσει στο στοιχειώδες: να αποπέμψει τον κ. Λαζαρίδη από τη θέση του υφυπουργού και να τον περιορίσει σε θέση… συμβούλου στο Μέγαρο Μαξίμου.
Η εξήγηση δυστυχώς είναι απλή.
Εδώ και 35 χρόνια, από τη στήλη του «Ιού» στην «Ελευθεροτυπία» έχουμε αποκαλύψει τη σκανδαλώδη περίπτωση του «Southeastern College» και τη στενή σχέση του ιδρυτή του με ηγετικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.
Μεταφέρω εδώ αποσπάσματα από το πρώτο σχετικό κείμενο που δημοσιεύτηκε στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», με τίτλο «Νέες ιδέες και στα τζάκια. Η περίπτωση του Α. Κανελλόπουλου» (9.8.1990):
«Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» (9.8.1990)
«Η ιδέα είναι γνωστή. Κάθε κυβέρνηση αναζητά ερείσματα στον κόσμο της “ιδιωτικής πρωτοβουλίας” (και αντίστροφα). Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιζητούσε “νέα τζάκια” για να διευρύνει την εξουσία της. Σήμερα η Ν.Δ. προωθεί τη δική της εκδοχή μιας ανάλογης “Νέας Εποχής”, στηριζόμενη στο σύνολο των «τζακιών», όπως είναι ευνόητο. Όμως η παράδοση, τα “παλιά τζάκια”, σε πολλές περιπτώσεις δεν αντιστοιχούν στα φιλόδοξα νεοφιλελεύθερα σχέδια. Για παράδειγμα, η πλήρης ιδιωτικοποίηση και η ολοκληρωτική επιρροή στη ραδιοτηλεόραση και στην εκπαίδευση, απαιτούν και νέα πρόσωπα. Πρόσωπα δυναμικά, βγαλμένα απ’ τα σπλάχνα της παράταξης, δοκιμασμένα στον στίβο των μοντέρνων επιχειρήσεων που θα φέρουν τη χώρα όλο και πιο κοντά στον σύγχρονο κόσμο.
Ένα απ’ αυτά τα πρόσωπα είναι και ο Αχιλλέας Κανελλόπουλος. Ιδιοκτήτης και αυτοχρισθείς πρύτανης (Dean) του Southeastern College. Το εκπαιδευτήριό του ξεκίνησε το 1982 σχεδόν με το τίποτα, σαν “εργαστήριο ελευθέρων σπουδών” και αποτελεί την αρχή του κατακλυσμού ανάλογων “ιδρυμάτων”, που κάθε βδομάδα ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια στη χώρα μας. Τα τελευταία 3 χρόνια το Southeastern αναβαθμίζεται και γίνεται το πρώτο κοινώς αποδεκτό, «ιδιωτικό πανεπιστήμιο» στην Ελλάδα.
Ωστόσο, οι ισχυρισμοί του “πρύτανη” Αχ. Κανελλόπουλου, περί οργανικής σύνδεσης του Κολεγίου του με πανεπιστήμια των ΗΠΑ – κυρίως της Βοστόνης – σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, είναι αβάσιμοι. Γονείς και σπουδαστές διαπιστώνουν πως τα “πτυχία” που παρέχει δεν αξίζουν τίποτα. Κανένα αμερικανικό πανεπιστήμιο δεν τα αναγνωρίζει, και στην καλύτερη περίπτωση εγγράφει τα παιδιά σε κάποια προπαρασκευαστικά τμήματα.
Ο σκαπανέας της πανεπιστημιακής ιδιωτικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα διοργανώνει συμπόσια και ημερίδες με τον πολιτικό κόσμο, τους καλλιτέχνες και λοιπούς παράγοντες. Ξέρει να αξιοποιεί τις άριστες σχέσεις του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο, τον υπουργό Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά, τις πρεσβείες των ΗΠΑ, Νότιας Αφρικής και Ισραήλ (πριν ακόμη τη διπλωματική αναβάθμισή του). Στο κόμμα της Ν.Δ. κατέχει σημαίνουσα θέση στην “Επιτροπή Παιδείας” και υπήρξε πριν από λίγους μήνες περιφερειάρχης στο νομό Ροδόπης. Είναι τόσο φιλόδοξος που στοχεύει στην ανάπλαση όχι μόνο της ανώτατης παιδείας μας, αλλά και της χώρας ολόκληρης.
Ας δούμε μέχρι πού φτάνουν οι στόχοι του κολεγίου του.
«…Θέλουμε επίσης να βοηθήσουμε στην ανάπτυξη των περιοχών κι έχουμε ήδη αρχίσει ένα πρόγραμμα στη Θράκη. Υπάρχει πολύ καλό ανθρώπινο δυναμικό κι η αμερικάνικη ιδιότητα μας δίνει αξιοπιστία. Για να μιλήσω κυνικά, αν θέλουμε να δανειστούμε χρήματα, είμαστε πολύ πιο αξιόπιστοι απ’ το ελληνικό Δημόσιο. Αν μας αφήσουν λοιπόν, μπορούμε να κάνουμε δρόμους, λιμάνια, αρδευτικά έργα…».
(Από συνέντευξη του «πρύτανη» στο περιοδικό «Μεθαύριο», τεύχος 4).
Προς το παρόν εισέρχεται στον χώρο του τύπου, αγοράζοντας τη «Βραδυνή». Το φθινόπωρο, με διευθυντή τον Αλέξανδρο Bέλλιο, κυκλοφορεί η «Νέα Βραδυνή» στην υπηρεσία των ιδεών του Αχιλ. Κανελλόπουλου.
Ας δούμε όμως λίγο το παρελθόν του ανδρός. Από συμφοιτητές του μαθαίνουμε πως ο Αχιλ. Κανελλόπουλος υπήρξε διορισμένος απ’ τη χούντα πρόεδρος του φοιτητικού συλλόγου Μεταλλειολόγων του ΕΜΠ. Ανήκε στη διαβόητη παρέα των ανθρώπων της δικτατορίας στο Πολυτεχνείο (Πεβερέτος, Γενεράλης, κ.ά). Το γραφείο του στον σύλλογο του ΕΜΠ κοσμούσαν προπαγανδιστικά υλικά του νοτιοαφρικάνικου καθεστώτος πέρα απ’ τα ελληνοχριστιανικά ανάλογα. Με την πτώση της χούντας υποχρεώθηκε να λογοδοτήσει στη γενική συνέλευση των φοιτητών. Το μεταπολιτευτικό κλίμα ήταν δύσκολο γι’ αυτόν. Έτσι έσπευσε να εξαφανιστεί (πού αλλού;) στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, για σπουδές. Γύρισε στην Ελλάδα 4 χρόνια αργότερα και μέσω του καθηγητή Χ. Τσουτρέλη (νεοδημοκρατικών φρονημάτων) προσπάθησε να ενταχθεί στο διδακτικό προσωπικό του ΕΜΠ.
Οι μνήμες ήταν ακόμη νωπές. Αποτυγχάνοντας να κάνει τότε καριέρα, ταξίδεψε στις ΗΠA.
Επιστρέφοντας, αρχές του ’80, έθεσε σε λειτουργία τα επιστημονικά και εκπαιδευτικά του όνειρα, εκτός δημοσίου αυτή τη φορά.
Αρχικά δίδασκε σχεδόν μόνος λίγους γόνους λιβανέζικων οικογενειών που εκείνη την περίοδο είχαν αρχίσει να καταφθάνουν στη χώρα μας. Αργότερα, και εμφανίζοντας στο Δ.Σ. του “ιδρύματος” ανθρώπους σαν τον κ. Αλέξανδρο Σαμαρά (πρόεδρο των αποφοίτων του Χάρβαρντ και αδελφό του νυν ΥΠΕΞ), Νίκολας Γκέιτζ και άλλες προσωπικότητες, αναπτύσσει το εύρος των δημοσίων σχέσεων και των εκπαιδευτικών του προσανατολισμών. Στην ίδια προσπάθεια αξιοποιείται και ο αδελφός του ως πρόεδρος του ιδρύματος υποτροφιών Φουλμπράιτ στην Ελλάδα.
Έτσι το Southeastern College τίθεται στην πρωτοπορία της ιδιωτικής εκπαίδευσης, μισθώνοντας μάλιστα το ένα πίσω απ’ τ’ άλλο ιστορικά κτίρια στην Αθήνα και την Κηφισιά, διαφημίζοντας όλο και περισσότερο την πολλαπλότητα των δραστηριοτήτων του, με δικά του περιοδικά και άλλα έντυπα.
Πρόσφατα, στον “Αντέννα TV”, στην εκπομπή του Γ. Μασσαβέτα, και με την ιδιότητα του κομματικού στελέχους, στο πλάι του υπουργού Παιδείας Β. Κοντογιαννόπουλου, ο Αχιλ. Κανελλόπουλος ανέλυσε τη θέση «περί της πλήρους απαλλαγής της ιδιωτικής εκπαίδευσης απ’ το κράτος». Θέση με την οποία αμέσως μετά συμφώνησε και ο υπουργός. Λίγο αργότερα, όπως είναι γνωστό, η κυβέρνηση απελευθέρωσε τα δίδακτρα…
Σήμερα πολλοί ισχυρίζονται πως η περίπτωση Κανελλόπουλου, οι γνωριμίες του, η αναρρίχησή του, οι διαδρομές του απ’ τον “μαρκεζινισμό” στον νεοφιλελευθερισμό, δίνουν απλώς μια βαλκανική εκδοχή της “νέας εποχής” σε συνθήκες νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης».
Η σημερινή, λοιπόν δυσκολία του κ. Μητσοτάκη να αποπέμψει τον στενό του συνεργάτη (κάτι που είχε κάνει ακόμα και για τον μέντορά του και θαυμαστή της χούντας του Παπαδόπουλου Κωνσταντίνο Λούλη, αλλά και για τον εκδότη του «Εθνικού Κήρυκα» Αντώνη Διαματάρη) οφείλεται στο γεγονός ότι η κυβέρνησή του έχει ανακηρύξει ισότιμα με τα δημόσια πανεπιστήμια όλα τα σύγχρονα «Southeastern» και η αποπομπή Μακ. Λαζαρίδη θα ισοδυναμεί με την ομολογία ότι αυτά τα «Κολέγια» ούτε ήταν ούτε μπορούν να γίνουν ισότιμα.
Όπως γράφαμε στις 27 Ιουνίου 1991, σχεδόν ένα χρόνο μετά τις αρχικές μας αποκαλύψεις για το «Southeastern College»…
«Ελευθεροτυπία» (27.06.1991)
«Παρά τις αλλεπάλληλες εισαγγελικές έρευνες, τις ποινικές διώξεις σε βαθμό κακουργήματος και τις αυστηρές δηλώσεις υπουργών, τα κολέγια-μαϊμούδες συνεχίζουν το έργο τους. Την εποχή ακριβώς που ο Γ. Σουφλιάς ανακοινώνει τη νέα εκστρατεία της κυβέρνησης κατά των “κολεγίων” (13.6.91), ενόψει και των καινούργιων εγγραφών, ο επιφανέστερος ίσως κολεγιάρχης, ο “πρύτανης” του Southeastern College Αχ. Κανελλόπουλος, δεν φαίνεται να επηρεάζεται. Παρέχει και πάλι ιδιοκατασκευασμένα πιστοποιητικά, με τη σφραγίδα των ελληνικών προξενικών αρχών, ώστε οι μαθητές του να εξασφαλίζουν αναβολές στράτευσης. Αυτή τη φορά από την Ελβετία».
Να λοιπόν γιατί δεν διστάζει ο κ. Μακάριος Λαζαρίδης να περιφέρει το δικό του πτυχίο, γνωρίζοντας ότι το επιτελικό κράτος στηρίζεται σε τέτοιου είδους «πτυχία» και στηρίζει τους αποφοίτους παρόμοιων «κολεγίων».
Αναδημοσιεύουμε από το x-efimerida.gr το σημερινό άρθρο του Δημήτρη Ψαρρά, στο οποίο υπογραμμίζεται η ακούσια ομολογία του Κυριάκου Μητσοτάκη για την απάτη του αποκαλούμενου «επιτελικού κράτους». Μία απάτη που ο ίδιος ο Μητσοτάκης καλλιέργησε (αδιάντροπα θα συμπληρώναμε) και που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ο αισχρός ευφημισμός για τον μηχανισμό που ο ίδιος σχεδίασε, ήδη από την εποχή που βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Πρόκειται για τον μηχανισμό παραγωγής, αναπαραγωγής και εμπέδωσης της διαφθοράς που πνίγει τη χώρα από τότε που ο σχεδιαστής του ανάλαβε τη διακυβέρνηση της και αποκαλύπτει συνεχώς, όλο και περισσότερες, όλο και μεγαλύτερες όψεις του. Σίγουρα το βαρέλι της διαφθοράς, των σκανδάλων και της κατάντιας του πολιτικού συστήματος δεν έχει πάτο αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει πως μπορεί να φτάσει ακόμα χαμηλότερα.
του Δημήτρη Ψαρρά
[6.4.2026]
Δεν εκπλήσσει πλέον κανέναν η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη να μεταθέσει όλες τις πολιτικές και τις ποινικές ευθύνες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ στους υφισταμένους του, βουλευτές, υπουργούς, μέχρι και τον Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής της Ν.Δ. Είναι πάγια η αντίδρασή του να μεταθέτει τις ευθύνες σε άλλους, μόλις αποκαλύπτεται κάθε σκάνδαλο της δικής του διακυβέρνησης.
Χτες μας είπε ότι φταίει το «βαθύ κράτος» και σήμερα μας εξήγησε τι ακριβώς εννοούσε. Κατά τη σημερινή γνώμη του κ. Μητσοτάκη «βαθύ κράτος» είναι το δικαίωμα των βουλευτών να κάνουν ρουσφέτια! Επομένως αρκεί να κόψει το δικαίωμα αυτό των βουλευτών, προκειμένου να απαλλαγούμε από το «βαθύ κράτος»!
Για κακή του τύχη, βέβαια, «βαθύ κράτος» («deep state») σημαίνει κάτι εντελώς διαφορετικό. Σύμφωνα με το «Merriam Webster», «βαθύ κράτος» αποκαλείται «ένα μυστικό δίκτυο, ιδίως μη εκλεγμένων κυβερνητικών αξιωματούχων και μερικές φορές ιδιωτικών φορέων (όπως οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και οι αμυντικές βιομηχανίες) που λειτουργούν παράνομα για να επηρεάσουν και να θεσπίσουν κυβερνητική πολιτική».
Άθελά του, λοιπόν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ομολόγησε χτες και σήμερα το πραγματικό πρόβλημα της δικής του διακυβέρνησης. Ο ίδιος αυτοσυστήνεται ως «αδιάφθορος», αλλά στην πραγματικότητα είναι ο κύριος «παραγωγός σκανδάλων». Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που σχεδίασε από την εποχή που βρισκόταν στην αντιπολίτευση αυτό που ονόμασε «επιτελικό κράτος».
Συγκέντρωσε εξαρχής τους πιο σημαντικούς μηχανισμούς εξουσίας και ελέγχου στο προσωπικό του γραφείο και έτσι ήταν έτοιμος να μεταφέρει όλες τις ευθύνες σε άλλους, ακόμα και στους στενότερους συνεργάτες του. Το ενδιαφέρον είναι ότι στη μεθόδευση αυτή ακολουθεί κατά γράμμα τις παρακαταθήκες του πατέρα του για τα σκάνδαλα της δικής του περιόδου. Προκειμένου να σκεπάσει τις δικές του ευθύνες για την τραγωδία στα Τέμπη, ακολούθησε την ίδια ακριβώς μέθοδο συγκάλυψης που εμπνεύστηκε όταν αποκαλύφτηκαν οι υποκλοπές.
Το χειρότερο είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης που εμφανίζεται ως έτοιμος να πατάξει τα ρουσφέτια στην παράταξή του είναι εκείνος που πρώτος βασίστηκε σ’ αυτά. Προτού καν πολιτευθεί, είχε διοριστεί επί ΠΑΣΟΚ διευθύνων σύμβουλος στη θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας εταιρεία Iven (μεγαλόψυχη κίνηση Σημίτη προς τον πατέρα του), και μπλέχτηκε πρώτος σε σκανδαλώδη διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων. Ζητήθηκε μάλιστα αργότερα από τη Βουλή η άρση της ασυλίας του για την υπόθεση, αλλά δεν υπήρχε ακόμα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Μαζί με την οικογένειά του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε κατηγορηθεί και για εμπλοκή στο σκάνδαλο δωροδοκιών της Siemens και επιχείρησε να συγκαλύψει το σκάνδαλο πληρώνοντας εκ των υστέρων το αντίτιμο των «δώρων» της εταιρείας. Σύμφωνα, μάλιστα, με έγγραφο του πρέσβη των ΗΠΑ Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ο μετέπειτα υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας του είχε πει σε Ιούλιο του 2009, «ότι η ανάμειξη του Μητσοτάκη δεν θα στοιχίσει στη Ν.Δ. διότι διαπομπεύθηκε ως άτομο, χωρίς να ενοχοποιηθεί το κόμμα συνολικά» (βλ. τηλεγράφημα της πρεσβείας των ΗΠΑ, 17.7.2009).
Είναι λοιπόν αστείο να μιλά για «βαθύ κράτος» άλλων ο κ. Μητσοτάκης. Το «βαθύ κράτος» ήταν εξαρχής δικό του.
Υ.Γ. Ο τίτλος του σχολίου είναι εμπνευσμένος από τον στίχο του γνωστού τραγουδιού «Επεμβαίνεις» (Κραουνάκης, Τριπολίτης, Ζαμπέτας, Μοσχολιού). Μεταφέρω εδώ τους εξαιρετικά επίκαιρους αυτούς στίχους. Στον τίτλο άλλαξα μόνο το «σκέτο παρακράτος» σε «σκέτο βαθύ κράτος». Αλλά οι «υποκλοπές» και τα «απόρρητα» ήταν εκεί. Όπως και η προφητική κατάληξη: «γι’ αυτό σε χώρισα»:
Επεμβαίνεις στη ζωή μου ασυγχώρητα
σε θέματα προσωπικά κι απόρρητα
με ντέντεκτιβ κι υποκλοπές,
μ’ εντάλματα κι επιτροπές.
Επεμβαίνεις, επεμβαίνεις, επεμβαίνεις,
μ’ έκανες μπαλάκι τένις.
Είσαι σκέτο παρακράτος
και προβοκατόρισσα,
γι’ αυτό σε χώρισα.
Από τη σελίδα των εκδόσεων ΠΟΛΙΣ στο facebook αναδημοσιεύουμε την προαναγγελία της έκδοσης του νέου βιβλίου του δημοσιογράφου Δημήτρη Ψαρρά. Το περιμένουμε με μεγάλη χαρά, αφού ο συγγραφέας του αποτελεί έναν εξαιρετικά εύστοχο στις αναλύσεις του δημοσιογράφο - ερευνητή που τα βιβλία του έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα στις ελληνικές εκδόσεις και αποτελούν πάντα στιβαρές πηγές αναφοράς, κυρίως για το φαινόμενο της ακροδεξιάς -αλλά και της νεοφιλελεύθερης και ακροκεντρώας εκδοχής της- στη χώρα μας και όχι μόνον.
Από τη fb σελίδα των εκδόσεων ΠΟΛΙΣ
Σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία το βιβλίο του Δημήτρη Ψαρρά «34 εβδομάδες του Κυριάκου Μητσοτάκη».
Μπορεί να έχει περάσει τα έξι χρόνια στο Μέγαρο Μαξίμου ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά ακόμα και σήμερα δεν έχει εξηγηθεί ικανοποιητικά το μυστικό της πολιτικής του επικράτησης και της εξουδετέρωσης όλων των αντιπάλων του στα άλλα κόμματα, αλλά και εντός της ΝΔ. Ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη που επιφύλασσε στους κάθε λογής σχολιαστές της πολιτικής του διαδρομής ήταν η μη αναμενόμενη και επομένως δύσκολα ερμηνεύσιμη πορεία επιταχυνόμενης φθοράς που ακολούθησε τον εκλογικό του θρίαμβο του 2023.
Το παρόν βιβλίο ερευνά αυτό το πολιτικό αίνιγμα, παρακολουθώντας τη δράση του Κυριάκου Μητσοτάκη επί 34 εβδομάδες, και δίνει απάντηση σε δέκα ερωτήματα:
Είναι άραγε ο Κυριάκος Μητσοτάκης…
----
Ο Δημήτρης Ψαρράς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953.
Είναι δημοσιογράφος. Διετέλεσε μέλος της ερευνητικής ομάδας «Ιός». Εργάστηκε στην Ελευθεροτυπία (1990-2011) και στην Εφημερίδα των Συντακτών (2012-2024). Σήμερα αρθρογραφεί στο Χωρίς Εφημερίδα (x-efimerida.gr).
Τα βιβλία του Δημήτρη Ψαρρά:
Αναδημοσιεύουμε από το έγκριτο ηλεκτρονικό περιοδικό Χωρίς εφημερίδα το άρθρο του δημοσιογράφου Δημήτρη Ψαρρά ατο οποίο αφού τεκμηριώνει περαιτέρω την οργανική σχέση της Ομάδας Αλήθειας με το κόμμα και τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, ήδη από την ποχή Σαμαρά, προχωρά και στην ιδιαίτερη σχέση της με την ΕΥΠ η οποία τονίζει την παρακρατική της δράση. Τέλος, ο Δ. Ψαρράς ασχολείται και με τη σχέση της Ομάδας Αλήθειας με την ίδια την ...Αλήθεια. Άλλωστε και ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης το είχε επισημάνει πως η μισή αλήθεια είναι πολλές φορές χειρότερη από ένα ολόκληρο ψέμα.
Στο άρθρο που αναδημοσιεύουμε οι τονισμοί (bold στοιχεία) είναι δικοί μας
Τι γιόρτασε η «Ομάδα [της μισής] Αλήθειας»;
Οι δύο ιστότοποι της «Ομάδα Αλήθειας», η ΕΥΠ και οι επιτελείς του Κυριάκου Μητσοτάκη
του Δημήτρη Ψαρρά
[22.6.2025]
Οι τρεις πιο στενοί συνεργάτες του Κυριάκου Μητσοτάκη ανέλαβαν να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη του κ. πρωθυπουργού στους επίσημους προπαγανδιστές του «επιτελικού κράτους». Τους είδαμε λοιπόν την Πέμπτη (19.6) να ποζάρουν σε πολλές στάσεις με τους δύο εκπροσώπους της «Ομάδας Αλήθειας» (Κίμωνα Μπένο και Κώστα Δογάνη), σε μια εκδήλωση που διοργανώθηκε ως αντιπερισπασμός σε όσα έχουν αποκαλυφτεί τον τελευταίο καιρό για τη χρηματοδότηση αυτής της «Ομάδας» και τη σχέση της με το «βαθύ κράτος» της Δεξιάς-Ακροδεξιάς που κυβερνά.
Ήταν ο Άδωνης Γεωργιάδης, ο Παύλος Μαρινάκης και ο Γρηγόρης Δημητριάδης. Οι δύο πρώτοι εμφανίστηκαν ως ομιλητές, μαζί με τον Άρη Πορτοσάλτε, ο οποίος προστέθηκε στο πάνελ, φαντάζομαι ως αντικειμενικός πολιτικός σχολιαστής. Αλλά εκείνος που έκλεψε την παράσταση, χωρίς καν να λάβει τον λόγο ήταν ο κ. Δημητριάδης, ο ανιψιός του κ. Μητσοτάκη, στον οποίο είχε αναθέσει ο θείος του τη διεύθυνση του γραφείου του, στη συνέχεια τη θέση του γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού και τελικά την ευθύνη για την ΕΥΠ.
Αλλά για ποιο λόγο διοργανώθηκε αυτή η εκδήλωση για τα δέκατα τρίτα γενέθλια της «Ομάδας Αλήθειας», κάτι που βέβαια δεν είχε ξανασυμβεί μέχρι σήμερα στα δώδεκα προηγούμενα; Σύμφωνα με τους διοργανωτές, σκοπός τους ήταν να στηριχτεί η «Ομάδα», η οποία υποτίθεται ότι δέχεται άδικη κριτική και αστήρικτες επιθέσεις από την αντιπολίτευση.
Μετέχοντας κι εμείς στον εορτασμό της επετείου μελετήσαμε κι εμείς τα ντοκουμέντα της «Ομάδας Αλήθειας», όπως προκύπτουν από τον επίσημο ιστότοπό της (omadaalithias.gr). Συμπληρώνουμε έτσι την πρώτη σχετικά αναφορά μας που αναρτήθηκε στο «Χωρίς Εφημερίδα» στις 17.5.2025 («Η “Ομάδα Αλήθειας” και τα ψέματα του Μαξίμου»). Φυσικά, αν χρειαστεί, θα επανέλθουμε.
1. Η σχέση της «Ομάδας» με τη Νέα Δημοκρατία
Με τον ευθύ (δηλαδή κυνικό) τρόπο που χαρακτηρίζει την επιχειρηματολογία του όταν αισθάνεται στριμωγμένος, ο αντιπρόεδρος της Ν.Δ. Άδωνης Γεωργιάδης ομολόγησε αυτό που δεν είχαν παραδεχτεί μέχρι εκείνη τη στιγμή :
«Λοιπόν ναι η Ομάδα Αλήθειας έχει σχέση με τη Νέα Δημοκρατία από την πρώτη μέρα. Σιγά την αποκάλυψη».
Πού το κακό; Μα όταν πριν από δύο μήνες ξεκίνησαν οι αποκαλύψεις για τη σχέση της «Ομάδας» με το κόμμα και την κυβέρνηση, ο επίσημος κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης το είχε διαψεύσει κατηγορηματικά: «Δεν είμαι εκπρόσωπος καμίας εταιρείας και καμίας ιστοσελίδας, ούτε της Ομάδας Αλήθειας. [….] Καμία εργασιακή – υπαλληλική σχέση δεν υπάρχει με την Ομάδα Αλήθειας. […] Ούτε το Μαξίμου, ούτε η Ν.Δ. δεν έχει κάποια υπαλληλική σχέση με την Ομάδα Αλήθειας, αλλά η Ομάδα Αλήθειας έχει μια συγκεκριμένη πολιτική τοποθέτηση» (14.4.2025).
Και την επομένη επαναλάμβανε: «Δεν έχουν καμία σχέση ούτε υπαλληλική ούτε χρηματοδότησης ούτε με την Κυβέρνηση ούτε με τη Ν.Δ.» (15.4.2025).
Αλλά το αστείο είναι ότι –όπως προκύπτει από το ΦΕΚ- ακριβώς πριν από 13 χρόνια, τις μέρες δηλαδή που τοποθετούν οι ίδιοι την ίδρυση της «Ομάδας Αλήθειας», ο Αντώνης Σαμαράς είχε μόλις αναλάβει καθήκοντα πρωθυπουργού και διόριζε στο γραφείο του τα δύο στελέχη που εμφανίζονται σήμερα ως επικεφαλής της «Ομάδας».
α) Τον Κίμωνα Μπένο:
β) Τον Κωνσταντίνο Δογάνη:
2. Η σχέση της «Ομάδας» με την ΕΥΠ
Η παρουσία στην εκδήλωση του Γρηγόρη Δημητριάδη, στον οποίο είχε αναθέσει ο θείος του την «εποπτεία» της ΕΥΠ, προκάλεσε αρχικά κάποια έκπληξη. Όχι τόσο επειδή συμμετείχε, όσο επειδή οι ομιλητές εμφανίστηκαν να αποδίδουν σ’ αυτόν τον πρωταγωνιστικό ρόλο της «Ομάδας». Και όχι μόνο επέλεξαν να φωτογραφηθούν οι πέντε ομιλητές μαζί με τον κ. Δημητριάδη, αλλά τους ακούσαμε να τον υμνούν ως κρυφό αρχηγό της «Ομάδας».
Προηγήθηκε ο κ. Δογάνης: «Πρέπει να κάνω μία ιδιαίτερη αναφορά στον Γρηγόρη Δημητριάδη, στον μόνιμο αφανή ήρωα, σε έναν άνθρωπο που είναι πάντα δίπλα μας και εμείς είμαστε πάντα δίπλα του και θα είμαστε πάντα δίπλα του».
Ακολούθησε ο κ. Γεωργιάδης: «Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που είναι εδώ σήμερα και ο Γρηγόρης. Από τις διάφορες θέσεις μου έχω απόλυτη γνώση, αγαπητέ Γρηγόρη Δημητριάδη, πόσο έχεις συμβάλει προσωπικά για να υπάρχει η “Ομάδα Αλήθειας” και να έχει γίνει ό,τι έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια».
Ώστε ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε αναθέσει στον ανιψιό του, τον υπεύθυνο της ΕΥΠ τη δημιουργία και τη στήριξη της «Ομάδας Αλήθειας»! Δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο ωμή παραδοχή όχι μόνο του ρόλου της «Ομάδας Αλήθειας», αλλά κυρίως της σχέσης αυτής της Ομάδας με την ΕΥΠ Μητσοτάκη-Δημητριάδη. Και βέβαια μην ξεχνάμε ότι ο κ. Μητσοτάκης ήταν εκείνος που φρόντισε να υπαγάγει την ΕΥΠ στο Γραφείο του με το πρώτο νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνησή του, τον Ιούλιο του 2019. Κάτι που είχε προλάβει το 2015 ο Αντώνης Σαμαράς να χαρακτηρίσει ως μέθοδο Βόρειας Κορέας (!), νομίζοντας ο καημένος ότι θα το κάνει ο Αλέξης Τσίπρας.
Το πώς λειτουργούσε ο «Ομάδα Αλήθειας» σε σχέση με την ΕΥΠ μπορεί κανείς να το αναζητήσει στον ίδιο της τον ιστότοπο, ο οποίος φιλοξενεί το τμήμα που ονομάζεται «Editor» (https://dev.omadaalithias.gr). Εκεί φιλοξενούνται τα πιο σκληρά προπαγανδιστικά βίντεο. Εκεί θα βρούμε και ένα βίντεο, στο οποίο δικαιολογείται η ΕΥΠ για τις υποκλοπές! Ειδικά για την παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη, το βίντεο αρνείται ακόμα και τη δήλωση του κ. Μητσοτάκη ότι ήταν λάθος. Σύμφωνα με την «Ομάδα Αλήθειας», «αυτό δεν μπορούμε να το πούμε, τουλάχιστον ακόμα, γιατί δεν ξέρουμε γιατί τον παρακολουθούσαν και εκείνος, για λόγους που ο ίδιος θεωρεί ορθούς, δεν πάει να ενημερωθεί και να μας ενημερώσει».
Αλλά υπάρχουν και χειρότερα. Μπορεί καθένας να διαπιστώσει μόνος του τη σχέση της Ομάδας με την Αλήθεια. Αν αναζητήσετε στον ιστότοπο της Ομάδας (omadaalithias.gr) τις αναφορές σε «υποκλοπές» θα συναντήσετε επτά (7) αναρτήσεις. Ούτε μία (1) δεν αναφέρεται στις αποκαλύψεις του 2022.
3. Η σχέση της «Ομάδας» με την αλήθεια
Υπάρχει, βέβαια, και ένα τελευταίο «επιχείρημα» που χρησιμοποιούν οι κυβερνητικοί προστάτες της «Ομάδας Αλήθειας». Αφήνουν αναπάντητο το ζήτημα της χρηματοδότησης και του στησίματος του προπαγανδιστικού αυτού μηχανισμού και ισχυρίζονται ότι όποια κι αν είναι αυτή η «Ομάδα», δεν έχει βρεθεί ποτέ να λέει ψέματα.
Να τι έλεγε ο Παύλος Μαρινάκης στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA» με τους δημοσιογράφους Ιορδάνη Χασαπόπουλο και Βελίκα Καραβάλτσιου:
«Όπως έχετε δει, δεν έχει καταρριφθεί τίποτε μέχρι τώρα από αυτό το οποίο έχουν αναδείξει» (28.4.2025).
Αλήθεια κ. κυβερνητικέ εκπρόσωπε;
Μα ακόμα και το δικό μας κείμενο πριν ένα μήνα είχε αναφορά στο γεγονός ότι την παραμονή της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 2022, η «Ομάδα Αλήθειας» ανάρτησε ένα οκτάλεπτο βίντεο που είχε μοναδικό στόχο να συκοφαντηθεί η εξέγερση και να καταγγελθούν οι αριστερές δυνάμεις που πρωταγωνίστησαν σ’ αυτήν. Έτσι, ενώ ο κ. Μητσοτάκης «τιμούσε» την επέτειο, λέγοντας «όσα διεκδίκησαν το 1973 λαός και φοιτητές γίνονται τώρα βήματα προόδου», η «Ομάδα Αλήθειας» ανάρτησε ένα υποτίθεται «ιστορικό» αφιέρωμα, το οποίο για όποιους γνωρίζουν έστω και στοιχειωδώς τα γεγονότα ήταν για γέλια.
Και τι έγινε μετά από αυτή τη δική μας αποκάλυψη; Μα πολύ απλά, κατέβασαν το βίντεο από το Youtube και όποιος επιχειρήσει να το δει πέφτει πάνω στη γνωστή μαύρη σελίδα:
Και βέβαια δεν μπορεί να κρυφτεί η «Ομάδα» και το επιτελικό κράτος πίσω από το γεγονός ότι στα προπαγανδιστικά τους βίντεο περιλαμβάνουν αυτούσιες δηλώσεις των πολιτικών τους στόχων. Δεν πρέπει να είναι κανείς τέρας ευφυΐας για να καταλάβει ότι κόβοντας δέκα λέξεις από μια φράση μπορείς να εμφανίσεις ό,τι θέλεις. Αυτή είναι η μισή αλήθεια κύριε Μητσοτάκη. Εσείς, άλλωστε δεν λέγατε στη Βουλή τον περασμένο Γενάρη, απευθυνόμενος στον κ. Ανδρουλάκη ότι «η μισή αλήθεια είναι μερικές φορές χειρότερη από ένα ολόκληρο ψέμα»;
Αυτοκριτική ανάρτηση της «Ομάδας Αλήθειας»
Την Παρασκευή που μας πέρασε, 9 Μαίου 2025, ο Δημήτρης Ψαρράς δημοσίευσε στον ιστότοπο "Χωρίς Εφημερίδα" το άρθρο που αναδημοσιεύουμε εδώ. Ο πλήρης τίτλος του είναι «Διαγραφές φοιτητών»: το 1973 εμπνέει τον κ. Μητσοτάκη. Το άρθρο αφορά την εξαγγελία του «προγράμματος διαγραφής φοιτητών» από τον Κ. Μητσοτάκη ο οποίος το εξήγγειλε μέσω της δικής του ΕΡΤ, όπως τη χαρακτηρίζει -και όχι άδικα- ο σπουδαίος δημοσιογράφος Δ. Ψαρράς.
Η εξαγγελία έγινε στις 5.5.2025, στο Πρώτο Πρόγραμμα, με παρουσιαστές την Έλενα Καραγιάννη, και τον Βασίλη Αδαμόπουλο. Υποτίθεται πως ο Κ. Μητσοτάκης βρισκόταν στη ραδιοφωνική εκπομπή και στο Ραδιομέγαρο για να παρακολουθήσει και να επιβραβεύσει τις «προόδους» της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, αλλά αφιέρωσε το ένα τρίτο της συνέντευξής του για να προαναγγείλει τη διαγραφή φοιτητών ως νέα ποινή για όσους κρίνει η κυβέρνηση.
Ακολουθεί το πλήρες άρθρο του Δ. Ψαρρά στο Χωρίς εφημερίδα:
Διαγραφές φοιτητών: το 1973 εμπνέει τον κ. Μητσοτάκη
του Δημήτρη Ψαρρά
[9.5.2025]
Βρήκε την ευκαιρία τη Δευτέρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης και εξάγγειλε το «πρόγραμμα διαγραφής φοιτητών», μιλώντας στη φιλόξενη δική του ΕΡΤ (5.5.2025, «Πρώτο Πρόγραμμα», παρουσιαστές Έλενα Καραγιάννη, Βασίλης Αδαμόπουλος). Υποτίθεται ότι εκεί βρισκόταν για να παρακολουθήσει και να επιβραβεύσει τις «προόδους» της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, αλλά αφιέρωσε το ένα τρίτο της συνέντευξής του για να προαναγγείλει τη διαγραφή φοιτητών ως νέα ποινή για όσους κρίνει η κυβέρνηση.
Αντιγράφω από τον επίσημο πρωθυπουργικό ιστότοπο:
Μητσοτάκης: «Δεν γίνεται να μην υπάρχουν αυτοματοποιημένες πειθαρχικές συνέπειες για εκείνους τους φοιτητές οι οποίοι έχουν μπλέξει την ελευθερία της έκφρασης με την οργανωμένη βία. Είναι άλλο να εκφράζεσαι ελεύθερα στα πλαίσια ενός ιδρύματος το οποίο ενθαρρύνει την ελευθερία της έκφρασης, άλλο να θεωρείς ότι μπορείς να μπαίνεις, να τραμπουκίζεις, να σπας άλλους στο ξύλο, γιατί με αυτόν τον τρόπο θέλεις να επιβάλεις την άποψή σου. Αν ανήκεις στη δεύτερη κατηγορία θα πρέπει να αποβάλλεσαι από το δημόσιο πανεπιστήμιο. Και σε αυτό θα επιμείνουμε πολύ και θα βρούμε τον τρόπο να το κάνουμε, χρησιμοποιώντας όλα τα εργαλεία τα οποία ο νόμος μας δίνει στη διάθεσή μας».
Τον ακολούθησε ο Παύλος Μαρινάκης, επαναλαμβάνοντας κι αυτός με συνεντεύξεις του ότι πρέπει να αποφασίζονται «διαγραφές φοιτητικής ιδιότητας χωρίς να περνάνε μέσα από δύσκολες διαδικασίες» (συνέντευξη στον Σεραφείμ Κοτρώτσο, «Action 24», 6.5.2025) και ότι πλέον «ο φοιτητής που παρανομεί θα χάνει την ιδιότητά του» (συνέντευξη στον Σταμάτη Ζαχαρό, «One TV», 7.5.2025).
Τα ίδια και ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Μάκης Βορίδης («Παραπολιτικά» 90,1, με τον Δημήτρη Τάκη και τη Χριστίνα Κοραή, 7.5.2025). Μάλιστα ο κ. Βορίδης εμφανίστηκε να διαφωνεί με τον κ. Μαρινάκη και να δηλώνει ότι όποιος θεωρείται δράστης παράνομης δραστηριότητας «πρέπει να διαγραφεί από το πανεπιστήμιο άμεσα, χωρίς να πάει στα δικαστήρια, με άμεση πειθαρχική διαδικασία». Αντίθετα, ο κ. Μαρινάκης είχε δηλώσει ότι …αρκεί «η αναστολή της φοιτητικής ιδιότητας με τη σύλληψη γιατί έχουμε τεκμήριο αθωότητας και αμετάκλητη διαγραφή με την αμετάκλητη καταδίκη από τη δικαιοσύνη».
Σπεύδω να καθησυχάσω όσους προβληματιστούν απ’ αυτή την κραυγαλέα απόδειξη ότι ούτε τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης δεν συνεννοούνται μεταξύ τους. Όλα αυτά που εμφανίζουν τώρα ο κ. Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του ως «νέα μέτρα» έχουν ήδη περιληφθεί στον διαβόητο νόμο 4957/2022 («Νέοι Ορίζοντες στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα: Ενίσχυση της ποιότητας, της λειτουργικότητας και της σύνδεσης των Α.Ε.Ι. με την κοινωνία και λοιπές διατάξεις»), με αναλυτικά πειθαρχικά μέτρα που καταλήγουν στη διαγραφή φοιτητών και καταλαμβάνουν ολόκληρο Κεφάλαιο (Κεφάλαιο ΚΒ, Πειθαρχικό Δίκαιο Φοιτητών) και 11 άρθρα (195-205). Μάλιστα εκτός από την τότε υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως, το νομοθέτημα υπογράφουν άλλοι 24 (!) υπουργοί. Ξεχωρίζω ανάμεσά τους τον Μάκη Βορίδη, τον Άδωνη Γεωργιάδη, τον Θάνο Πλεύρη, αλλά και τον Κώστα Καραμανλή.
Η λέξη-κλειδί για να αντιληφθεί κανείς πού υπάρχει κάτι «νέο» σε όλα αυτά είναι το επίθετο «αυτοματοποιημένες» που χρησιμοποίησε ο κ. Μητσοτάκης, αλλά και ο κ. Μαρινάκης, για να χαρακτηρίσουν τις «πειθαρχικές συνέπειες» που σχεδιάζονται από την κυβέρνηση. Η λέξη αυτή χρησιμοποιείται για να καλυφτεί το γεγονός ότι οι διαγραφές φοιτητών που προαναγγέλλονται δεν θα αποφασίζονται από τα Πανεπιστημιακά Πειθαρχικά Όργανα, αλλά από την ίδια την κυβέρνηση, αφού είναι «αυτοματοποιημένες» ή και «άμεσες», όπως προτίμησε να τις αποκαλεί ο κ. Βορίδης.
Ο Νάσος Ηλιόπουλος επισήμανε εύστοχα τη γνωστή περίπτωση του τσεκουροφόρου φοιτητή Βορίδη, παρατηρώντας ότι η συμμετοχή του σημερινού υπουργού σε βίαιες επιθέσεις ακροδεξιάς φοιτητικής ομάδας οδήγησε (ορθώς) στη διαγραφή του από τον σύλλογο φοιτητών Νομικής, αλλά (επίσης ορθώς) κανείς δεν διανοήθηκε να τον διαγράψει από φοιτητή και να τον αποκλείσει από την εκπαίδευση (Νάσος Ηλιόπουλος: «Καμία διαγραφή φοιτητών. Η εκπαίδευση δεν έκανε ποτέ κακό σε κανέναν, ούτε καν στον Βορίδη», 7.5.2025).
Στην πραγματικότητα αυτό που εξαγγέλλει τώρα ο κ. Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του είναι η θέσπιση ενός νέου τρόπου επιβολής της βαρύτερης ποινής σε βάρος φοιτητών, της διαγραφής από το Πανεπιστήμιο. Εκτός δηλαδή από την ποινική αντιμετώπιση παράνομων πράξεων από τις δικαστικές αρχές, και πέρα από τον προβλεπόμενο πειθαρχικό έλεγχο στο εσωτερικό του Πανεπιστημίου, ανακοινώνεται τώρα και μια τρίτη επαπειλούμενη ποινή, η «αυτοματοποιημένη» διαγραφή.
Αυτή η πρωτοφανής πρωθυπουργική εξαγγελία θυμίζει μια άλλη «αυτοματοποιημένη» στέρηση της φοιτητικής ιδιότητας που είχε αποφασιστεί από ένα καθεστώς, το οποίο επισήμως δεν θεωρεί ως πρότυπό του το σημερινό επιτελικό κράτος. Ήταν αρχές του 1973, όταν η στρατιωτική χούντα είχε επιβάλει τη διακοπή της αναβολής στράτευσης ως ποινή στους «ταραξίες πρωταίτιους» του αντιδικτατορικού κινήματος (Ν.Δ. 1347/10.2.1973, υπογράφουν Παπαδόπουλος, Παττακός, Μακαρέζος, κ.ά.). Αναγκάστηκαν τότε να διακόψουν «αυτοματοποιημένα» τις σπουδές τους οι φοιτητές που θεωρούσε η χούντα «δράστες δημοκρατίας» και οδηγήθηκαν στον στρατό (βλ. Ιός, «Η χούντα επιστρατεύει τους φοιτητές», «Εφημερίδα των Συντακτών», 16.11.2013). Μικρή λεπτομέρεια: η κίνηση αυτή όχι μόνο δεν ανέκοψε το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα, αλλά οδήγησε αμέσως στην κλιμάκωση των αγώνων με την κατάληψη της Νομικής Σχολής.
Γνωρίζουμε ότι επιφανή στελέχη της σημερινής κυβέρνησης έχουν διατελέσει νοσταλγοί της μαύρης δικτατορίας. Και ασφαλώς οι περισσότεροι δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για τους αγώνες της νεολαίας και των φοιτητών. Αλλά ο σημερινός ξεσηκωμός του επιτελικού κράτους για την «αυτοματοποιημένη» διαγραφή των ανεπιθύμητων φοιτητών έχει νομίζω άλλο στόχο. Αυτό που μεθοδικά σχεδιάζει η κυβέρνηση δεν είναι η αποκατάσταση κάποιας «διασαλευθείσας τάξης», αλλά η συκοφαντική περιγραφή των δημόσιων πανεπιστημίων ως άντρων επικίνδυνων κακοποιών.
Για άλλη μια φορά ο κ. Μητσοτάκης κλείνει το μάτι στην ιδιωτική Ανώτατη Εκπαίδευση. Μπορεί η λειτουργία της να απαγορεύεται από το Σύνταγμα, αλλά η κυβέρνηση έχει ήδη προχωρήσει στην παράκαμψη των συνταγματικών περιορισμών, ανοίγοντας την κερκόπορτα στις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Η εμφάνιση από την κυβερνητική προπαγάνδα των σημερινών Πανεπιστημίων ως κέντρων ανομίας είναι από πρώτη ματιά ακατανόητη, εφόσον αποτελεί ομολογία ανικανότητας μιας κυβέρνησης που συμπληρώνει έξι χρόνια στην εξουσία. Αλλά ο κ. Μητσοτάκη και οι επιτελείς του είναι πρόθυμοι να παραδεχτούν ακόμα και απόλυτη ανικανότητα, αρκεί να προωθηθεί η ιδιωτικοποίηση των ΑΕΙ.
Για τους πραγματικούς στόχους της κυβέρνησης και των υποστηρικτών της στο εσωτερικό των ΑΕΙ είναι αποκαλυπτικό το σημερινό πρωτοσέλιδο της «Εφημερίδας των Συντακτών» («Επιστροφή σε σκοτεινές εποχές»), με την απόφαση του πρύτανη του ΕΜΠ να κηρύξει λοκ άουτ στην Αρχιτεκτονική Σχολή και να απαγορεύσει εκδήλωση, στην οποία θα μιλούσαν δυο ομότιμοι καθηγητές της Σχολής (Μαρία Μάρκου και Τάσης Παπαϊωάννου), ένας αναπληρωτής καθηγητής ΕΜΠ (Θανάσης Μουτσόπουλος) και ο Πρόεδρος του Τμήματος Αττικής του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων (Κώστας Βουρεκάς). Αναλυτικά, βλ. Κώστας Ζαφειρόπουλος, «Ο Πρύτανης Χατζηγεωργίου γυρίζει το Πολυτεχνείο στις πιο σκοτεινές εποχές», 9.5.2025).
Ο τίτλος της «απαγορευμένης» εκδήλωσης τα λέει όλα: «Ημέρα Δράσης για την Ελευθερία Έκφρασης στα Πανεπιστήμια».
Υ.Γ. Στην εικόνα του τίτλου ο Κυριάκος Μητσοτάκης μετά την κατάθεση στεφάνου στο Πολυτεχνείο για την επέτειο της εξέγερσης (17.11.2020). Η μοναδική φορά που το επιχείρησε ήταν εκείνη τη χρονιά, επειδή με πρόσχημα την αντιμετώπιση της πανδημίας του covid όλες οι δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις από 4 άτομα και πάνω είχαν απαγορευτεί από τις 5 τα ξημερώματα της 15ης Νοεμβρίου μέχρι τις 9 το βράδυ της 18ης Νοεμβρίου.
Kι αυτή η Αττική η γη, η πάνσοφη κι ωραία το καύχημα, το κόσμημα, τ΄ άνθος όλου του κόσμου
μέλλει κι αυτή να ερημωθεί κι η στάθμη της να πέσει από τ' άγρια κύματα κι από τη συμφορά
(Νοστράδαμου Προφητείες αποδ. Alan Wistful μτφ Π. Νικολαϊδης V.31)
atticavoice@gmail.com
![Χωρίς εφημερίδα: Τι γιόρτασε η «Ομάδα [της μισής] Αλήθειας»;](/media/k2/items/cache/180b3d5e981dfc1f7c998e9922efafe5_Generic.jpg)
