Η ταινία  «Μάθε παιδί μου γράμματα» αποτελεί μια από τις πιο εύστοχες πολιτικές κριτικές της μετεμφυλιακής και μεταπολεμικής Ελλάδας και πολλά από τα ζητήματα που θίγει εξακολουθούν να είναι επίκαιρα και άλυτα μέχρι και σήμερα

Η ταινία κλείνει πλέον σαρανταπέντε χρόνια ζωής. Γυρίστηκε το 1981 στην Αρκαδία (τα περισσότερα γυρίσματα έγιναν στη Στεμνίτσα) σε σενάριο και σκηνοθεσία του Θόδωρου Μαραγκού

Μέσα από τις συγκρούσεις ενός συντηρητικού δασκάλου με την οικογένειά του και μέσα από την κατάρρευση των βεβαιοτήτων του -που προκαλεί τελικά και την κατάρρευση του ιδίου-, ο σκηνοθέτης καταφέρνει με μοναδική οξύνοια και χιούμορ να καυτηριάσει τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας, όπως την αστυφιλία, τη γραφειοκρατία, την ημιμάθεια, τη στεγνή και αναποτελεσματική παιδεία, τη διαφθορά, την κυριαρχία της εκκλησίας, την ανεργία. Αλλά και ένα κράτος ημετέρων που επί δεκαετίες βύθισε στη σιωπή ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας  και πλούτισε πουλώντας πατριωτισμό και θρησκεία

Η ταινία καταφέρνει να ισορροπήσει αριστοτεχνικά ανάμεσα στην πικρή κωμωδία και τον κοινωνικό προβληματισμό, αποτυπώνοντας την πάλη του παλιού με το νέο και το συλλογικό τραύμα μιας κοινωνίας που μένει στο περιθώριο αλλά και μιας επαρχίας που ερημώνει

Η ταινία, όσο καυστική είναι, άλλο τόσο είναι απολαυστική, ως κωμωδία. Εξαιρετικοί ηθοποιοί όπως ο Βασίλης Διαμαντόπουλος και ο Νίκος Καλογερόπουλος δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους. Ο Κώστας Τσάκωνας επίσης, σε έναν από τους πιο μεγάλους ρόλους της καριέρας του, προσφέρει αξέχαστες ατάκες αλλά και έναν «ιστορικό» μονόλογο που είναι σαν να γράφτηκε ήμερα, αποδεικνύοντας την πλήρη αποτυχία του συστήματος. Ή ίσως της επιτυχίας του, υπό την έννοια ότι το σύστημα παραμένει ακόμη κραταιό και ελέγχει με τον ίδιο τρόπο την παιδεία, την παραγωγή, την αγορά εργασίας,  τους μισθούς, … τις ζωές μας τις ίδιες

Σήμερα, Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026, αίθουσα ΚΑΠΗ Πικερμίου, Αγίου Χριστοφόρου 8 Πικέρμι, στις 20:00

«Έξι χρόνια στο Δημοτικό. Έξι χρόνια στο Γυμνάσιο, δώδεκα. Έξι χρόνια στο Πολυτεχνείο, δεκαοχτώ. Έξι χρόνια στο εξωτερικό, εικοσιτέσσερα. Και έξι χρόνια μέχρι που να πάω σχολείο, τριάντα. Μέχρι τα τριανταέξι που είμαι, ακόμα άλλα έξι χρόνια. Πού πήγανε; Τι γίνανε έξι χρόνια;»…

«Μήπως έγινες κομμουνιστής παιδί μου; Πώς τη λέγαν τη γιαγιά σου; »

"Μάθε παιδί μου γράμματα". Μια ταινία του Θόδωρου Μαραγκού από το 1981. Η Ελλάδα του τότε, ίδια και απαράλλαχτη με την Ελλάδα του σήμερα. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Η Ελλάδα των απατεώνων που παριστάνουν τους πατριώτες για να μπορούν να τρώνε από παντού με χρυσά κουτάλια.

Μια σπαρταριστή σάτιρα με εκπληκτικές ερμηνείες από τον μεγάλο Βασίλη Διαμαντόπουλο, τον αδικημένο Κώστα Τσάκωνα, την Άννα Μαντζουράνη και τον φοβερό Νίκο Καλογερόπουλο

Ο παρακάτω διάλογος γράφτηκε πριν από σαράντα χρόνια. Θα μπορούσε όμως να είχε γραφεί σήμερα. Μόνο που τότε τη λέγανε ΕΟΚ, σήμερα τη λένε Ευρωπαϊκή Ένωση.