«Το ύψος του ανθρώπου ξεκινά από τα πόδια και φτάνει μέχρι το κεφάλι. Από εκεί και πάνω αρχίζει το ανάστημά του» έγραψε κάποτε ο Αργύρης Χιόνης

Και αυτή η ρήση ταιριάζει γάντι για την περίπτωση των δύο αυτών πολιτικών που, αν και έχουν περίπου το ίδιο σωματικό ύψος, έχουν εντελώς διαφορετικό ανάστημα

Ο ένας στέκει σχεδόν μόνος του - μέσα σε μια Ευρώπη που σιωπά ή ψελλίζει απέναντι σε έναν παγκόσμιο παραλογισμό- και καταγγέλλει τόσο τη γενοκτονία στη Γάζα όσο και τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν χαρακτηρίζοντάς τους ως απερίσκεπτους και παράνομους. «Λέμε ξεκάθαρα “όχι” στον πόλεμο. Με αυτό τον τρόπο ξεκινούν οι μεγάλες καταστροφές της ανθρωπότητας. Η βία γεννά βία. Δεν μπορείς να παίζεις ρώσικη ρουλέτα με την τύχη εκατομμύριων ανθρώπων»

Ο άλλος δεν τόλμησε ποτέ να χρησιμοποιήσει τον όρο “γενοκτονία” για τη Γάζα, ούτε να καταγγείλει την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ απέναντι στο Ιράν.

Ο ένας αρνήθηκε να επιτρέψει στα αμερικανικά αεροσκάφη να χρησιμοποιούν τις ναυτικές και αεροπορικές βάσεις στη νότια Ισπανία για την επίθεση κατά της Τεχεράνης

Ο άλλος έχει παραδώσει γη και ύδωρ στους Αμερικανούς και στους Ισραηλινούς και κάνει ό,τι του ζητήσουν, βάζοντας σε άμεσο κίνδυνο τη χώρα, όπως άλλωστε το είχε κάνει όταν δήλωσε πως η Ελλάδα βρίσκεται σε πόλεμο σε πόλεμο με τη Ρωσία

Ο ένας υπενθυμίζει ότι υπάρχουν ακόμη ανθρώπινες αξίες για τις οποίες αξίζει να παλεύει κανείς, ακόμη και αν το τίμημα είναι βαρύ. «Δεν πρόκειται να γίνουμε συνένοχοι σε κάτι που είναι κακό για τον κόσμο, ούτε αντίθετο προς τις αξίες και τα συμφέροντά μας, απλώς και μόνο για να αποφύγουμε τα αντίποινα από κάποιον»  δήλωσε, αναφερόμενος προφανώς στις εμπορικές απειλές του Ντόναλντ Τραμπ

Ο άλλος δηλώνει κυνικά, μέσω του γελοίου υπουργού του, ότι ο πόλεμος εναντίον του Ιράν – και προφανώς ο θάνατος χιλιάδων ανθρώπων – είναι μια πρώτης  τάξεως ευκαιρία για να «ανέβει η μετοχή της χώρας στο παγκόσμιο χρηματιστήριο γεωπολιτικών αξιών»

Ο ένας προσπαθεί να διασώσει κάτι από τη χαμένη τιμή μιας άλλοτε ακμάζουσας και φωτεινής Ευρώπης - και τώρα παραπαίουσας και παρηκμασμένης. Ο άλλος προσπαθεί να επιβεβαιώσει πλήρως αυτή την παρακμή

Ο ένας είναι αυτόβουλος άνθρωπος και ο άλλος ενεργούμενο ανθρωπάκι

του Γιώργου Μαργαρίτη

καθηγητή Σύγχρονης Πολιτικής και Κοινωνικής Ιστορίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Παραθέτω από σχετική ανακοίνωση του Πρωθυπουργού:

" Μπορεί να πέρασαν 81 χρόνια από την απελευθέρωση του Αουσβιτς. Ωστόσο η μνήμη των 6.000.000 Εβραίων που υπέφεραν και εξοντώθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα παραμένει ζωντανή. Μαζί της, και η θύμηση χιλιάδων Ελλήνων, καθώς η πατρίδα μας πλήρωσε, τότε, βαρύ τίμημα, χάνοντας μεγάλο μέρος του εβραϊκού πληθυσμού της.

Κοινότητες που άνθιζαν επί αιώνες στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα, στα Ιωάννινα, στη Ρόδο και σε πολλές ακόμη πόλεις, εξολοθρεύθηκαν μέσα σε λίγους μήνες. Μία πληγή που δεν έχει ακόμη επουλωθεί, καλώντας κάθε πολιτισμένο άνθρωπο να μην ξεχνά το παρελθόν και να προστατεύει την αλήθεια μέσα στον χρόνο.

Γιατί το Ολοκαύτωμα δεν είναι μόνο ένα ιστορικό γεγονός με ξεχωριστό βάρος. Είναι και μια διαρκής προειδοποίηση ότι η μισαλλοδοξία, ο ρατσισμός και ο αντισημιτισμός δεν έχουν θέση στις κοινωνίες μας. Γι’ αυτό και παραμένουμε σε εγρήγορση απέναντι στις δυνάμεις του μίσους και του διχασμού.

Στην εποχή μας, άλλωστε, οι αξίες του ανθρωπισμού, της διεθνούς νομιμότητας και της Δημοκρατίας δοκιμάζονται και πάλι σε πολλά πεδία. Εχουμε χρέος, συνεπώς, να τις υπερασπιζόμαστε, αποκαλύπτοντας τους πολλούς και διαφορετικούς εχθρούς της προόδου – με όποιο προσωπείο και αν αυτοί εμφανίζονται.

Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν. Αλλά είναι στο χέρι μας να χτίσουμε ένα καλύτερο μέλλον. Ας κάνουμε, λοιπόν, το «Ποτέ Ξανά» σύνθημα αυτής της διαρκούς προσπάθειας. Ενα διαχρονικό και συλλογικό κάλεσμα να μετατρέπουμε τη μνήμη σε συνειδητή δράση. Και τις εμπειρίες του χθες, σε ζωντανές ελπίδες του αύριο"

Σχολιάζω:

1.- Η εξόντωση των Εβραίων της Ελλάδας έγινε με την ποικιλόμορφη σύμπραξη του κράτους της Ελληνικής Πολιτείας, παράγοντες και στελέχη του οποίου βρίσκονται ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη του κόμματος του κου Μητσοτάκη (Ράλλης, Έβερτ κλπ.)

2.- Όσοι επωφελήθηκαν από την καταστροφή των εβραϊκών κοινοτήτων όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν από τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις αλλά έστησαν περιουσίες - έγιναν άρχουσα τάξη δια πυρός και σιδήρου - στη συνέχεια. Ο πολιτικός χώρος του κου Μητσοτάκη κάλυψε απόλυτα και συνέδραμε αυτήν την εξέλιξη.

3.- Όσοι στην Ελλάδα κινδύνεψαν για να διασώσουν Εβραίους συμπολίτες μας -το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ, η Εθνική Αλληλεγγύη- διώχθηκαν και εξοντώθηκαν από το μεταπολεμικό κράτος προϊόν του οποίου είναι και ο κος Μητσοτάκης.

4.- Τον αντισημιτισμό τον καλλιέργησε η ελληνική εθνικοφροσύνη, η αστική τάξη, με φανατισμό. Τον καταδίκασε μόνο όταν το Ισραήλ της έδωσε στήριξη, "δουλειές" και φαντασιώσεις ισχύος. Ο αντισημιτισμός, όποτε εμφανιστεί πάλι στο προσκήνιο, από την ίδια αστική τάξη θα προέλθει και από τις ρατσιστικές της θεωρίες.

5.- Το "ποτέ ξανά" δεν περιλαμβάνει προφανώς την Γενοκτονία στην Γάζα. Δεν περιλαμβάνει κανένα από τα εγκλήματα του "δυτικού κόσμου". Κατά την ελληνική άρχουσα τάξη οι άνθρωποι χωρίζονται εμφανώς σε "ανώτερους" και "κατώτερους". Εμμονή και πίστη στις "ανθρωπολογικές" φυλετικές θεωρίες του Τρίτου Ράϊχ - και της αποικιοκρατίας. Ο πολιτικός εκφραστής των θεωριών αυτών είναι στην πράξη το κόμμα του κου Μητσοτάκη και οι ακροδεξιές αποφύσεις του.

του Νίκου Μωραΐτη 

10 χρόνια Μητσοτάκης στην ηγεσία της ΝΔ. Το πανηγυρίζει ο Πρωθυπουργός.

Χρειάστηκε να πέσει το ηλεκτρονικό σύστημα ψηφοφορίας που έβγαζε από τον α’ γύρο Μεϊμαράκη, για να επαναληφθούν οι εκλογές.

Χρειάστηκε να συμπράξει ο Μητσοτάκης με το ορφανό της Χούντας, Άδωνι Γεωργιάδη, για να κερδίσει τις εκλογές.

Χρειάστηκε να χτίσει τον πιο βρόμικο στρατό κομματικών τρολ για να δολοφονεί καθημερινά τον τότε πρωθυπουργό της χώρας.

Χρειάστηκε να δημιουργήσει το μεγαλύτερο πλέγμα μιντιακής διαπλοκής που έζησε ποτέ η χώρα για τη χειραγώγηση συνειδήσεων.

Χρειάστηκε να παρακαλάει τους ευρωπαίους «μη χαριστείτε στον Τσίπρα» για να πράττουν εναντίον της χώρας του.

Χρειάστηκε να χορέψει με τα τρολ του τον «χορό του Ματιού» πάνω σε κόκαλα και καμένη σάρκα, εργαλειοποιώντας μία ανείπωτη φυσική καταστροφή, την οποία διαχειρίστηκαν σε επιχειρησιακό επίπεδο πρόσωπα τα οποία αναβάθμισε μόλις έγινε πρωθυπουργός.

Χρειάστηκε να αλλάξει την επίσημη θέση του κόμματός του ως προς το Μακεδονικό, συντασσόμενος με χρυσαυγίτες και ελλαδέμπορους, τους οποίους έστυψε και πέταξε μόλις εξελέγη πρωθυπουργός.

Κι όταν με όλα αυτά έγινε πρωθυπουργός, μετέτρεψε το Μαξίμου σε εταιρεία μπίζνας και πλουτισμού ημετέρων, καθώς και σε κέντρο παρακολούθησης των πολιτικών και οικονομικών παραγόντων του τόπου μέσω ΕΥΠ και Predator.

Έγινε ο δακτυλοδεικτούμενος στην Ευρώπη πρωθυπουργός του παρακράτους των υποκλοπών, της χειραγώγησης της δικαιοσύνης και των παράνομων επιδοτήσεων, με τον οποίο αποφεύγουν να συνομιλήσουν και να φωτογραφηθούν οι ομόλογοί του στις συνόδους κορυφής.

Τάισε το μεγαλύτερο και πιο βρόμικο σύστημα μιντιακής και κρατικά αμειβόμενης διαδικτυακής προπαγάνδας, για την εξαφάνιση κάθε αντίθετης φωνής και για την απόκρυψη κάθε δικής του ανεπάρκειας, ανικανότητας και πολιτικού του ελλείμματος.

Συγκάλυψε, μπάζωσε και χειραγώγησε τη δικαιοσύνη στο μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ιστορία της χώρας, φτάνοντας μέχρι τον διασκορπισμό των οστών νεκρών ανθρώπων.

Έφτασε την αγοραστική δύναμη του λαού του στην τελευταία θέση της Ευρώπης, εξαγοράζοντας την ψήφο των ανθρώπων που φτωχοποίησε, με προσωρινά pass και παράνομες επιδοτήσεις.

Κυρίως, εγκαθίδρυσε στη χώρα ένα νέο ήθος: Της διαφθοράς παντού, της εξαρτημένης δικαιοσύνης, της ανεξέλεγκτης λαμογιάς, της εξουσίας που δε λογοδοτεί παρά μόνο σε στημένες εξεταστικές επιτροπές, του ηγεμόνα που δε δίνει λογαριασμό σε κανένα.

Δέκα χρόνια Μητσοτάκης σημαίνει την αλλαγή πίστας της Ελλάδας: Από μια χώρα που συχνά είχε διεφθαρμένους πολιτικούς σε μία χώρα όπου η διαφθορά έχει εμποτίσει όλη τη δημόσια και οικονομική σφαίρα, φτάνοντας μέχρι το μεδούλι της. Σε σημείο να μην υπάρχει εύκολα επιστροφή, ακόμα κι αν υπάρξει αλλαγή κυβέρνησης.

Ό,τι και αν κάνει, όσες φορές κι αν εκλεγεί εκμεταλλευόμενος έναν καθημαγμένο λαό, η Ιστορία τον περιμένει να γράψει το όνομά του στις πιο μαύρες της σελίδες.

Ο Άρης Πορτοσάλτε ρίχνει άπλετο φως και λύνει το μυστήριο της ματαίωσης της συνάντησης του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Τούρκο ομόλογό του, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν

Όπως εξηγεί στην προσωπική του εκπομπή στον ΣΚΑΪ, ο ίδιος ο Πορτοσάλτε, αγανακτισμένος,  πήρε τηλέφωνο  τον Ερντογάν και σε έντονο ύφος του είπε "Ρετζέπ Ταγίπ, πες αλεύρι, ο Κυριάκος σε γυρεύει".

Μετά από αυτό, η ματαίωση της συνάντησης ήταν αναμενόμενη. Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία

της Μαρίας Νάτση

Καλοστημένο σκηνικό, καλοδουλεμένοι διάλογοι και αρκετοί κομπάρσοι δημοσιογράφοι έδωσαν ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα ιλαροτραγωδίας στην Διεθνή Έκθεση (Κυβερνητικού) Θιάσου η οποία έκλεισε προχθές, ημέρα Κυριακή, την αυλαία της με μεγάλη επιτυχία, όπως φροντίζει να μας ενημερώσει η κρατική τηλεόραση.

Τα λόγια  του πρωταγωνιστή για την κατάσταση της χώρας,  θα μπορούσαν  να γεννήσουν  στίχους  του Σουρή, αποσπάσματα από τον  Βυσσινόκηπο του Τσέχωφ ή τους διαλόγους στον θρυλικό Μπακαλόγατο με τον Ζήκο να λέει στον Κιτσάρα που τόλμησε να ζητήσει κασέρι  (που, παρεμπιπτόντως, έχει φτάσει πλέον περί τα 20 ευρώ το κιλο) : "Κασεράκι; Γιατί, έτρωγες και στο χωριό σου κασεράκι, που κόβατε τον πατσά με το ψαλίδι; "

Τι να πρωτογράψουμε για όλα όσα ακούσαμε. Μερικές φορές πιστεύεις πως είναι μάταιος κόπος. Άλλες φορές, πως δεν αξίζει να ασχολείσαι με ασχήμιες. Και, τελικά, έτσι, σαν ημερολόγιο, παίρνουμε την απόφαση να καταγράψουμε όσα μας έκαναν εντύπωση από τον άνθρωπο που παριστάνει τον πρωθυπουργό, διατηρώντας πάντα  τη σκωπτική μας διάθεση

"Κάποιοι συνταξιούχοι δουλεύουν για να αισθάνονται παραγωγικοί και δημιουργικοί" 

Ναι καλά ακούσατε. Έλα κι εσύ λοιπόν  στην Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων  Μητσοτάκης.  

Κηπουρική, περπάτημα, εγγόνια; Ξέχασέ τα… είναι όλα  ξεπερασμένα ...

Ξέχασέ τα και πιάσε το μυστρί, τη σφουγγαρίστρα, το κατσαβίδι, το τιμόνι και εάν είσαι από τους τυχερούς, απλά το πληκτρολόγιο.

Δεν πειράζει που υπάρχει ανεργία στους νέους. Κράτα εσύ τη θέση εργασίας που σε κάνει ευτυχισμένο.

Εδώ, στη Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων Μητσοτάκης, δεν θα αναγκαστείς να εγκαταλείψεις βάναυσα τη ζωογόνα ρουτίνα των 40 χρόνων εργασίας και ούτε θα βρεις το χρόνο να πλήξεις

"Πολλοί νέοι επιλέγουν (!) να κάνουν δύο δουλειές. Παλιά εργάζονταν σε δύο διαφορετικές δουλειές, τώρα μπορούν να δουλεύουν 13 ώρες στον ίδιο εργοδότη. Γιατί είναι  αυτό αντιεργατικό; "

Αντιεργατικό; Όχι βέβαια. Πού να  αλλάζεις γαλέρα πάνω στη φούρια της δουλειάς.

 13 ώρες εργασίας, πρόσθεσε και τα διαλείμματα που με νόμο  ψήφισες να εξαιρούνται του ωραρίου, συν το χρόνο μετακίνησης, πάμε στις 15 ώρες.

Σου έμειναν 9 ώρες. Γιατί να τις χαραμίσεις σε μετακινήσεις; Πού να πηγαίνεις σπίτι σου για ύπνο; Μείνε στη γαλέρα. Κοιμήσου εκεί. Μια νέα τάση στην αγορά εργασίας γεννιέται : Mitsotakis sleep over...

Πάρε ξαπλώστρα παραλίας. Κι αν δεν έχεις, γιατί δεν προλαβαίνεις να πας στη θάλασσα, αυτοσχεδίασε με δύο καρέκλες ή ακόμα καλύτερα ακολούθησε τη μόδα της αναπληρώτριας καθηγήτριας και κοιμήσου  στο αμάξι. Αν φυσικά έχεις.

Κι επειδή δεν θα είσαι μόνος στη γαλέρα της 13ωρης εργασίας, ένα πιτζάμα πάρτυ με τους συναδέλφους επιβάλλεται.

Τι σε ακούω να λες; «Η υπερβολική εργασία είναι το χειρότερο είδος καταναγκασμού, γιατί κλέβει απ’ τον άνθρωπο τον χρόνο να είναι άνθρωπος;»   Άσε τις φιλοσοφικές ανοησίες του Άρθουρ Σοπενχάουερ και άκου τον Κυριάκο που ξέρει το καλό σου και στηρίζει την επιλογή σου.

Ναι, επιλογή σου είναι το 13ωρο, να το θυμάσαι αυτό. Κι αν εσύ τώρα δυσκολεύεσαι, για  την επόμενη γενιά που δε θα έχει χρόνο να  διαβάσει τις πεσιμιστικές φιλοσοφίες του  Άρθουρ, τις κοινωνικές ανησυχίες του  Ντοστογιέφσκι και του Τολστόι, αλλά ούτε και θα έχει χρόνο να προβληματιστεί, το 13ωρο θα φαίνεται φυσιολογικό. Ίσως μάλιστα και λίγο.

" Δεν θα επιτρέψω σε μία πολύ μικρή μερίδα συνδικαλιστών να ακυρώσουν την εικόνα του ΕΣΥ.  Έχουν μία ντουντούκα με την οποία επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια και δεν μπορείς να συνομιλήσεις μαζί τους".

Εδώ, το σενάριο απαξίωσης  των διαμαρτυρόμενων Διευθυντών Κλινικών αλλά και κάθε μάχιμου μέλους του υγειονομικού προσωπικού είναι αδύναμο. Ευτυχώς συμπληρώνεται ικανοποιητικά  από τον "αδιευκρίνιστο"  Άδωνη ο οποίος με το μελίρρυτο στόμα του και την διατυμπανίζουσα αρχαιομάθεια,  τους αποκαλεί "αχαΐρευτους"  εκ της τουρκικής λέξης hayir (προκοπή)

Πλειστηριασμοί, κόκκινα δάνεια, προστασία πρώτης κατοικίας; Πέρασαν και δεν μας άγγιξαν...

Άλλωστε, με μια κατοικία θα ασχοληθούμε; Να ήταν 39 όπως  του πρωταγωνιστή μας, θα άξιζε τον κόπο.

Όσο για τα δάνεια, ε ναι...800 ευρώ δάνειο έχεις και δεν μπορείς να το πληρώσεις, θέλεις και σπίτι; Άντε, γιατί πολύ αέρα έχετε πάρει όλοι. Οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης μας το έχουν τονίσει σε κάθε ευκαιρία. Είναι πολύ μεγάλο, λέει, το ποσοστό των Ελλήνων που έχουν δικό τους σπίτι. Καιρός να μειωθεί

Και, επιτέλους, πώς θα επιβιώσει η τράπεζα; Κάπως πρέπει να πάρει τα λεφτά της και αυτή. Από πού θα τα πάρει; Από τη Νέα Δημοκρατία που χρωστάει 500 εκατομμύρια; Τι να πρωτοδώσει κι αυτός ο Μητσοτάκης;

«Δεν γνωρίζω το θέμα καν. Δεν είμαι σε θέση να σας απαντήσω».

Μα γιατί να γνωρίζει ο πρωθυπουργός για τη μη εναρμόνιση της χώρας με την Ευρωπαϊκή Οδηγία για τη μείωση μέχρι και μηδενισμό του ΦΠΑ στα τρόφιμα και στα φάρμακα και αύξηση του ορίου απαλλαγής ΦΠΑ για μικρές επιχειρήσεις με τζίρο ως 85.000€, για την οποία η Κομισιόν έχει απειλήσει πως θα παραπέμψει τη χώρα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;

Δεν οφείλει να γνωρίζει. Το έχει πει άλλωστε και παλαιότερα για το δυστύχημα στα Τέμπη. «Δεν γνωρίζω και δεν οφείλω να γνωρίζω»

Ούτε για τον ΟΠΟΚΕΠΕ γνωρίζει. Ούτε για τα Τέμπη γνωρίζει. Ούτε για την υποχρέωση να μειώσει τον ΦΠΑ γνωρίζει. Ούτε για τη γενοκτονία στη Γάζα γνωρίζει

Πιστός στο πλατωνικό ρητό, ο πρωθυπουργός της χώρας, εν οίδε: ότι ουδέν οίδε

Και μαζί μ αυτόν, έτσι πορεύονται και οι θεατές της παράστασης

Χωρίς να γνωρίζουν, χωρίς να οφείλουν να γνωρίζουν, χωρίς να ενδιαφέρονται να μάθουν.

Καμιά φορά βέβαια τους ακούς να παραπονιούνται και να προσπαθούν να βρουν τι φταίει:

“Φταίει το ζαβό το ριζικό μας …φταίει ο Θεός που μας μισεί …φταίει το κεφάλι το κακό μας …φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!”

Ποιός φταίει; ποιός φταίει; Κανένα στόμα δεν το ’βρε και δεν το ’πε ακόμα.

Έτσι στη σκότεινη ταβέρνα

πίνουμε πάντα μας σκυφτοί.

Σαν τα σκουλήκια, κάθε φτέρνα

όπου μας έβρει μας πατεί.

Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,

προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!

Κυρίες και κύριοι, καληνύχτα!