της Μαρίας Νάτση

Σε μια περίοδο όπου εμείς οι ενήλικες συχνά εγκλωβιζόμαστε στη σιωπή της αδράνειας, στην ασφάλεια της απόστασης ή στη συνήθεια του σχολιασμού, κάποια παιδιά έκαναν το αυτονόητο που εμείς έχουμε ξεχάσει.

Δεν στάθηκαν θεατές, δεν υπολόγισαν το κόστος, δεν αναζήτησαν δικαιολογίες. Όταν μια ανθρώπινη ζωή βρέθηκε σε κίνδυνο, επέλεξαν τη δράση. Και με την πράξη τους δεν έσωσαν μόνο έναν άνθρωπο, αλλά μας υπενθύμισαν —χωρίς λόγια— τι σημαίνει ευθύνη, ανθρωπιά και έμπρακτη αλληλεγγύη.

Αυτή η στάση ζωής αποτυπώθηκε έμπρακτα από μαθητές του ΓΕΛ Μαραθώνα, οι οποίοι, με ψυχραιμία και αυταπάρνηση, εισήλθαν σε φλεγόμενο κτίριο και έσωσαν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι. Μετέφεραν στα χέρια τους τον κατάκοιτο σύζυγο και οδήγησαν με ασφάλεια έξω τη 90χρονη γυναίκα του, αποτρέποντας μια τραγωδία.

Σε μήνυμά τους, ο διευθυντής του ΓΕΛ Μαραθώνα Περικλής Καλατζής και ο σύλλογος Καθηγητών, εκφράζουν τον θαυμασμό και την υπερηφάνειά τους για τους μαθητές:

----------------------------------------

«Τη νεολαία σήμερα την χαρακτηρίζει η βία, η αδιαφορία για το τι γίνεται γύρω τους, δεν έχουνε αρχές, δεν νοιάζονται για τον συνάνθρωπο, λύνουν τις διαφορές τους με γροθιές και κλωτσιές, κλέβουν, …».

Αυτά δεν ακούμε σήμερα για τους εφήβους και τους νέους μας; Δε μαθαίνουμε για μαχαιρώματα και φόνους και συμμορίες ανηλίκων σε όλη την επικράτεια; Δεν μας απασχολεί όλο και περισσότερο η παραβατικότητα των ανηλίκων;

Στην περιοχή μας όμως, έχουμε κάποια παιδιά διαμάντια, κάποια που ξεχωρίζουν, που αποδεικνύουν ότι οι μαύρες ειδήσεις δεν αφορούν όλα τα νέα παιδιά, όπως αφήνει να διαφανεί η ειδησεογραφία.

Θέλουμε, λοιπόν, ο Διευθυντής και ο Σύλλογος Καθηγητών του ΓΕΛ Μαραθώνα να γνωστοποιήσουμε την ηρωική πράξη μαθητών του σχολείου μας, οι οποίοι έσωσαν έναν ηλικιωμένο και κατάκοιτο άνθρωπο από τη φωτιά που ξέσπασε στο σπίτι του.

Συγκεκριμένα, το Σάββατο, 10-01-2026, η παρέα των Σπ. Τσινάβου, Γ. Παπαδόπουλου, Β.Γκιάλπη, Γ.Δρούγκα-Καλαμάρα και Ορ. Αυλωνίτη, που βρισκόταν στην Ν.Μάκρη, στην περιοχή κάτω από τον Αγ. Κωνσταντίνο, έτοιμοι να πάνε να διασκεδάσουν, άκουσε μία γυναίκα, αλλοδαπή προφανώς, να φωνάζει αγγλικά “help!” από τον δεύτερο όροφο παρακείμενης οικίας, όπου η κουζίνα είχε πιάσει φωτιά και οι φλόγες έβγαιναν ήδη από το παράθυρο. Το ζεύγος των ηλικιωμένων ενοίκων, γυναίκα στα ενενήντα της και ο κατάκοιτος και με άνοια σύζυγος, αδυνατούσαν να αντιδράσουν από μόνοι τους.

Οι άνθρωποι που συγκεντρώθηκαν κάτω από το σπίτι κοιτούσαν παγωμένοι, αλλά τα παιδιά δεν δίστασαν, μπήκαν μέσα με γενναιότητα, έφτασαν μέχρι τον δεύτερο όροφο και ο Σ. Τσινάβος πήρε αγκαλιά τον ανήμπορο άνθρωπο και βοηθούμενος από τον Γ.Παπαδόπουλο, τον έβγαλαν έξω ασφαλή, κουβαλώντας τον στα χέρια.

Μετά έφυγαν διακριτικά από τον τόπο του γεγονότος και αν άλλοι, παρόντες στο συμβάν δεν ενημέρωναν για αυτό, ο ηρωισμός τους θα έμενε κρυμμένος στην αγνή ταπεινοφροσύνη τους.

Είμαστε συγκινημένοι και ευγνώμονες που αυτή η νεολαία υπάρχει εδώ. Που δεν αδιαφόρησε για τον συνάνθρωπο, που τρέξανε με αυτοθυσία μέσα στους καπνούς να σώσουν μια ζωή που κινδύνευε αντί να πάνε να διασκεδάσουν, που δεν προσπέρασαν το τι γινόταν γύρω τους, ενεργώντας ως άνθρωποι με αγάπη και σεβασμό στην αξία της ζωής με κίνδυνο της δικής τους.