Είμαστε λίγοι αυτοί που παλεύουν ενάντια στο Κακό
Η Λαϊκή Συσπείρωση Ιθάκης, με μια εκτενή και ενδιαφέρουσα ανακοίνωση, ανέπτυξε τις θέσεις της σχετικά με τα πεπραγμένα της τοπικής δημοτικής αρχής για το έτος 2025.
Πεπραγμένα που, όπως συμβαίνει στη συντριπτική πλειονότητα των δήμων της χώρας, αφορούν, σε μεγάλο βαθμό, έργα και παρεμβάσεις άχρηστες, αποτυχημένες, καθυστερημένες, υπερκοστολογημένες και, σε πολλές περιπτώσεις, επιζήμιες για το περιβάλλον και την τοπική κοινωνία.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η τοποθέτηση της Λαϊκής Συσπείρωσης σχετικά με τη μετατροπή του τουρισμού σε μονοκαλλιέργεια. Μια μονοκαλλιέργεια που δένει την τοπική κοινωνία χειροπόδαρα και την καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτη στις διεθνείς οικονομικές και κοινωνικές μεταβολές. Καταγγέλει επίσης τις γιγαντιαίες στρατηγικές «επενδύσεις» που καταστρέφουν τον τόπο και επισημαίνει ότι η χώρα μετατρέπεται σταδιακά σε ένα απέραντο τουριστικό πάρκο για ξένους επισκέπτες υψηλού εισοδήματος, ενώ οι ίδιοι οι Έλληνες αποκλείονται ολοένα και περισσότερο από την πρόσβαση στον τόπο τους.
Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση
---------------------------------------
ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΙΘΑΚΗΣ
ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΕΤΟΥΣ 2025
(Όπως διατυπώθηκαν στην ειδική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ιθάκης της 28ης Ιούλη 2026)
Η ετήσια ειδική συνεδρίαση στην οποία παρουσιάζονται τα πεπραγμένα της δημοτικής αρχής , αποτελεί ένα ακόμα γεγονός το οποίο αποδεικνύει ότι η τοπική διοίκηση είναι δεμένη στο άρμα των καθεστωτικών επιλογών και αναγκάζεται κάθε χρόνο να εκδίδει ένα «προεκλογικό» στην ουσία φυλλάδιο, στο οποίο πρέπει να διατυμπανίζει το πόσο καλά συνεργάζεται με την κυβέρνηση και πόσο ωραία προχωρούνε μαζί στην λεωφόρο της καθ’ αυτούς ανάπτυξης.
Αλλά είναι έτσι τα πράγματα; Αυτή είναι η αλήθεια; Πως όλα πάνε καλά και θα πρέπει να ευχαριστούμε την κυβέρνηση και τον δήμαρχο που δι’ ενεργειών τους ζούμε σε έναν παράδεισο;
Πριν από χρόνια ένας αστός πολιτικός είχε πεί πως εκεί που ευημερούν οι αριθμοί δυστυχούν οι κάτοικοι.
Εμείς δεν ισχυριζόμαστε ότι στην Ιθάκη ο λαός της δυστυχεί με την αστική έννοια του όρου. Όμως τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά για την κοινωνία μας, που βρίσκεται δεμένη χειροπόδαρα στο άρμα της τουριστικής μονοκαλλιέργειας, χωρίς καμία απολύτως αντίδραση εκ μέρους της δημοτικής αρχής, με συνέπεια να αλλάζει προς το χειρότερο η ποιότητα ζωής στον τόπο μας, να φθίνουμε σαν κοινωνία, να γεράζουμε, και εμείς να καθόμαστε να μετράμε ευρώ και να πανηγυρίζουμε πάνω σε ένα σκηνικό.
Τα πρόσφατα επίσημα στατιστικά στοιχεία που δημοσιεύτηκαν για τον τουρισμό είναι η απόδειξη ότι η χώρα μετατρέπεται σταδιακά σε ένα απέραντο τουριστικό πάρκο για ξένους επισκέπτες υψηλού εισοδήματος, ενώ οι ίδιοι οι Έλληνες αποκλείονται από τον τόπο τους.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τον Μάιο του 2026:
Ακόμη και μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού η εικόνα δεν αλλάζει. Τον Αύγουστο του 2025 οι Έλληνες αντιστοιχούσαν μόλις στο 23,5% των αφίξεων και στο 16% των διανυκτερεύσεων. Και όσοι καταφέρνουν να φύγουν, μένουν όλο και λιγότερο.
Ο μέσος Έλληνας παραμένει σε κατάλυμα μόλις 2,2 ημέρες, ενώ ο ξένος επισκέπτης 4,3 ημέρες, σχεδόν τις διπλάσιες.
Ο λόγος είναι προφανής - Σύμφωνα με τη Eurostat, το 46,6% των Ελλήνων δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να κάνει ούτε μία εβδομάδα διακοπές μακριά από το σπίτι του.
Και όμως, αντί να προστατεύσει τον τόπο και να ενισχύσει έναν τουρισμό που να ωφελεί την κοινωνία, η κυβέρνηση συνεχίζει να εγκρίνει γιγαντιαίες "στρατηγικές επενδύσεις" που καταστρέφουν ό,τι πολυτιμότερο έχουμε. Το τίμημα το πληρώνουμε οι μόνιμοι κάτοικοι της χώρας:
Κρήτη, Χαλκιδική, Αργολίδα, Κέα, Σαντορίνη, Μύκονος, Μήλος, Ίος, Πάρος, Ιθάκη, Ρόδος είναι τα σημαντικότερα μέρη που καταστρέφονται ταχύτατα από αυτήν την πολιτική. Ακόμα και μικρά, σχεδόν ακατοίκητα νησιά, όπως οι Πεταλιοί και ο Διάπορος δεν εξαιρούνται. Ένα ακόμα παράδειγμα είναι το τεράστιο συγκρότημα του Ελληνικού, μεγάλο κομμάτι του οποίου αφορά οικοδόμηση πανάκριβων κατοικιών για πώληση.
Οι νέες αυτές τουριστικές πόλεις - συνήθως περίκλειστες - απευθύνονται σε μια μικρή παγκόσμια οικονομική ελίτ, σε ανθρώπους που αγοράζουν κατοικίες εκατομμυρίων ευρώ και περνούν λίγες εβδομάδες τον χρόνο σε ιδιωτικά θέρετρα.
Όμως όλα αυτά βαφτίζονται "ανάπτυξη". Για ποια ανάπτυξη μιλάμε όταν ο Έλληνας δεν μπορεί ούτε να κάνει διακοπές στη χώρα του; Όταν εκδιώκεται από τις ίδιες τις παραλίες του, σε περίπτωση που δεν μπορεί να πληρώσει πανάκριβες υπηρεσίες; Η "ανάπτυξη" αυτή έχει μόνο έναν στόχο - να αυξηθούν τα κέρδη λίγων επενδυτικών ομίλων – στις περισσότερες περιπτώσεις ούτε καν ελληνικών.
Δεν χρειαζόμαστε άλλη "ανάπτυξη" που καταστρέφει τον φυσικό μας πλούτο και αποκλείει την κοινωνία από αυτόν. Χρειαζόμαστε μια Ελλάδα που να ανήκει στους ανθρώπους της, όχι στα χαρτοφυλάκια των διεθνών και εγχώριων funds και μεγάλων επενδυτών.
Επί της ουσίας τα πεπραγμένα της δημοτικής αρχής για το έτος 2025 αποτελούν ένα συνδυασμό έργων που έγιναν και από τον Δήμο Ιθάκης αλλά και από άλλους κρατικού και περιφερειακούς φορείς και εμφανίζονται σαν να έγιναν από τον Δήμο Ιθάκης.
Συγκεκριμένα: Αναφέρονται στα πεπραγμένα ως δημοτικά έργα οι κατά κοινή ομολογία αποτυχημένες διανοίξεις δασικών δρόμων στην Μαρμαροσπηλιά και στην Εξωγή (εκεί μάλιστα το έργο αναφέρεται πως βρίσκεται στην έναρξή του) καθώς και η άθλια τσιμεντόστρωση του δρόμου προς τα Καμίνια, στα πλαίσια της ανάπτυξης της παραλίας.
Έχουμε αναφέρει πάρα πολλές φορές πως το πρόγραμμα ANRINERO II θα αποτελέσει στο άμεσο μέλλον αντικείμενο δικαστικής διερεύνησης, κάτι σαν δασικός ΟΠΕΚΕΠΕ, για την κατασπατάληση χρημάτων που προέρχονται από την καταλήστευση του λαού. Πιστεύουμε πως αυτή η επιμονή της δημοτικής αρχής να εξιδανικεύει μία εμφανέστατη σπατάλη, μόνο καλό δεν κάνει στον τόπο μας.
Επίσης εμφανίζεται σαν δημοτικό έργο η επισκευή του παλιού Ειρηνοδικείου και η μετατροπή του σε Οδυσσειακό Κέντρο. Δεν μας ενδιαφέρουν καθόλου οι ενδοαστικές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ της τοπικής και της περιφερειακής διοίκησης αφού σε τελική ανάλυση υπηρετούν τους ίδιους σκοπούς και στόχους, απλώς εμείς επισημαίνουμε ότι άλλος είναι ο φορέας εκτέλεσης του έργου αυτού.
Επί της ουσίας και εντελώς ενδεικτικά .
Η ολοκλήρωση του έργου Χάνι – Άγιος Ιωάννης γίνεται με πολύ μεγάλη καθυστέρηση και χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος για την καθυστέρηση αυτή. Μάλλον εξυπηρέτηση προς τον εργολάβο υπάρχει για να μπορέσει να εκτελέσει παράλληλα και το μπάζωμα του Μπροστά Αετού από τα υλικά που εξορύσσει από το έργο αυτό.
Αναφέρονται διάφορα ποσά για την υποβολή μελέτης για την αγροτική οδοποιία του Μαραθιά, μεταξύ των άλλων, όταν ακόμα δεν ξέρουμε το πότε θα χαρακτηρισθούν ως αγροτικοί οι δρόμοι αυτοί, κάτι για το οποίο δεν ευθύνεται βέβαια ο Δήμος Ιθάκης, αλλά ευθύνεται η ΚΕΔΕ που δεν πιέζει καθόλου την κεντρική διοίκηση να ολοκληρώσει την σχετική διαδικασία για τους γνωστούς λόγους δηλαδή την κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης προς όφελος των μεγαλοϊδιοκτητών.
Αναφέρεται ως μεγάλη επιτυχία η έγκριση της μελέτης για την διαπλάτυνση των κρηπιδωμάτων και των πεζοδρομίων στο λιμάνι στο Βαθύ, ενώ είναι πασιφανές το τι μεγάλα προβλήματα θα δημιουργήσει ένα τέτοιο φαραωνικό έργο.
«Ξεπετιέται» στην κυριολεξία ως έργο ο βιολογικός καθαρισμός χωρίς να αναφέρεται επί της ουσίας τίποτε απολύτως από όσα συνέβησαν μέσα στην χρονιά που πέρασε.
Αν είμαστε στην θέση σας, δεν θα αναγράφαμε ως επιτυχία την κατάσταση των μονοπατιών, αλλά θα φροντίζαμε να αλλάζαμε ριζικά την πολιτική μας για τα μονοπάτια.
Ως τελικό συμπέρασμα θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Δήμος Ιθάκης λειτουργεί ως διαφημιστής των πεπραγμένων της κυβέρνησης, ως τροχονόμος των χρημάτων που αυτή εισπράττει με την άγρια φορολόγηση του ελληνικού λαού, χωρίς καμία απολύτως διάθεση να διαθέσει διαφορετικά τα μεγάλα ποσά που σε πολλές περιπτώσεις κατασπαταλά η κυβέρνηση προς όφελος των εργολάβων.
Δεν νομίζουμε πως πρέπει να πανηγυρίζει η δημοτική αρχή για τον ρόλο που έχει αναλάβει αλλά να καταλάβει πως πρέπει να αλλάξει ριζικά πολιτική, πράγμα που φυσικά δεν θέλει.
Καταψηφίζουμε την εισήγηση του Δήμαρχου για όλους τους παραπάνω λόγους.
Ο Νικόλαος Γλύξμπουργκ είναι ο γιος του πρώην βασιλιά της Ελλάδας, Κωνσταντίνου, ο οποίος πρόσφατα άλλαξε το επίθετό του και από Νικόλαος Γλύξμπουργκ αποφάσισε να λέγεται Νικόλαος Ντε Γκρες - όπως λέμε Λεονάρντο ντι Κάπριο, Ρόμπερτ ντε Νίρο, Λεονάρντο ντα Βίντσι, Σαρλ ντε Γκωλ, Γκυ ντε Μωπασάν ή Σιμόν ντε Μποβουάρ
Αυτό το “ντε” ή το “ντι” που συναντιέται συνήθως στη Γαλλία ή στην Ιταλία δηλώνει σχέση με έναν τόπο ή μια οικογένεια και παράλληλα αφήνει και μια αριστοκρατική αύρα στο άκουσμά του. Ο αριστοκράτης Νικόλαος της Ελλάδας δηλαδή.
Από γραμματικής απόψεως, ο Ντε Γκρες κλίνεται κατά το «Ντενεκές»… Ο Ντεγκρές, του Ντεγκρέ, τον Ντεγκρέ, ω Ντεγκρέ ….Οι Ντεγκρέδες, των Ντεγκρέδων, τους Ντεγκρέσες, ω Ντεγκρέδες
Από πραγματολογικής απόψεως, όλοι οι Έλληνες είμαστε Ντεγκρέδες και ίσως θα έπρεπε να διεκδικήσουμε να αναγράφεται στην ταυτότητά μας - όπως κάποτε κατεβαίναμε στους δρόμους για να αναγράφεται στην ταυτότητά μας το “Χριστιανός Ορθόδοξος”. Σε κάποιους Έλληνες μάλιστα θα ταίριαζε πολύ ωραία. Ίσα κι όμοια για παράδειγμα ακούγεται το Μισέλ Ασημακοπούλου με το Μισέλ Ασημακοπούλου Ντε Γκρες; Ή το Ελίζα Βόζενμπεργκ με το Ελίζα Βόζενμπεργκ ντε Γκρες; Όχι βέβαια
Πού τον θυμηθήκαμε τώρα τον Ντεγκρέ, θα μου πείτε. Τον θυμηθήκαμε γιατί διαβάσαμε σε διάφορα Μέσα πως ο Ντεγκρές συμμετέχει εδώ και αρκετά χρόνια στις αποστολές της Axion Hellas, μιας ΜΚΟ που δραστηριοποιείται στην παροχή βοήθειας στους μόνιμους κατοίκους των απομακρυσμένων νησιών. Και στα πλαίσια αυτής της ιδιότητας, ο Ντεγκρές μαζί με άλλα στελέχη της Axion Hellas πραγματοποίησαν διαδοχικές επισκέψεις σε Ιθάκη, Μεγανήσι, Κάλαμο και Καστό το περασμένο Σαββατοκύριακο, προκειμένου να καταγράψουν τις ανάγκες των κατοίκων.
Στο πλαίσιο λοιπόν αυτών των επισκέψεων, ο Ντεγκρές συναντήθηκε με το δήμαρχο και την έπαρχο Ιθάκης και βγάλανε ωραίες φωτογραφίες. Φωτογραφίες χρήσιμες για την πολιτική εικόνα των εν λόγω αιρετών. Όχι όμως κοινές, καθώς, σύμφωνα με όσα ακούγονται στο νησί, οι δύο τοπικοί άρχοντες βρίσκονται στα μαχαίρια, με τον κάθε έναν να προσπαθεί να επιβληθεί έναντι του άλλου, διεκδικώντας την πατρότητα κάθε έργου που ολοκληρώνεται και αποδίδοντας στον άλλον την ευθύνη για κάθε έργο που καθυστερεί ή «κολλάει».
Ένα πάντως φαίνεται να τους ενώνει: η αγάπη τους για τις φωτογραφίες, τις χειραψίες, τις δημόσιες σχέσεις και τις τηλεοπτικές εμφανίσεις. Και οι δύο θα ευχαριστήσουν τον Ντεγκρέ για όσα δεν μπορούν να κάνουν οι ίδιοι για τους κατοίκους του νησιού τους. Και θα συνεχίσουν από την επόμενη ημέρα να ψάχνουν χομπίστες φιλάνθρωπους για να καλύψουν ακόμη και στοιχειώδεις ανάγκες του νησιού, όπως η εξεύρεση ενός παιδιάτρου
Στο ίδιο έργο θεατές εσύ κι εγώ τραγουδιστές
φανατικοί της πιο φευγάτης εξουσίας
οι ήχοι μας διαδηλωτές και τα στιχάκια εμπρηστές
αυτό το έργο είναι παιχνίδι φαντασίας
(στίχοι Αντώνης Ανδρικάκης)
Χθες παίχτηκε άλλη μία πράξη ενός έργου στο οποίο συμμετέχει ολόκληρη η χώρα
Λίγα λόγια για το έργο
Πριν από 15 χρόνια, ένα πλοίο που επί τρεις δεκαετίες το κυβερνούσαν εναλλασσόμενα δύο οικογένειες καπεταναίων, έπεσε στα βράχια
Το πλήρωμα του πλοίου εξεγέρθηκε και έβαλε στο τιμόνι έναν νέο δόκιμο καπετάνιο, τον Ελπιδοφόρο που τους υποσχέθηκε πως θα ξεκολλήσει το πλοίο από τα βράχια και θα το οδηγήσει σε ήρεμες και όμορφες θάλασσες.
Ήταν νέος, ωραίος - και έλεγε και ποιήματα. “Η πιο όμορφη θάλασσα”, τους είπε, “είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει”
Δεν γνωρίζουμε εάν ο ίδιος ήξερε ότι το απόσπασμα ήταν του Αζίζ Νεσίν ή αν του το είχε σφυρίξει ο πιστός του φίλος, ο Θανάσης, μια παλιά καραβάνα που ήξερε πολλά πράγματα – όπως το να γράφει βιβλία και να υποστηρίζει πότε το ένα και πότε το αντίθετο. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι το πλήρωμα ήταν ενθουσιασμένο και έτοιμο να σηκώσει πανιά
Αμ δε! Οι μέρες περνούσαν, αλλά μάταια περίμεναν το σύνθημα. “Γνωρίζουμε ότι το καράβι είναι στα βράχια, όμως εάν το ξεκολλήσουμε μπορεί να βουλιάξει” τους είπε ο Ελπιδοφόρος. “Ας το αφήσουμε έτσι όπως είναι . Θα τρώμε λιγότερο, θα ψαρεύουμε και λίγο και κάπως θα τη βγάλουμε”
Το πλήρωμα σήκωσε τους ώμους και ένευσε συγκαταβατικά. Όσο για τους αξιωματικούς που πίεζαν για δράση, τους παρέδωσε στην πυρά των δημοσιογράφων
Πέντε χρόνια έμεινε καπετάνιος ο Ελπιδοφόρος με το πλοίο κολλημένο στα βράχια. Δεν βούλιαζε, αλλά ούτε και προχωρούσε. Τα ύφαλα είχαν γεμίσει πρασινάδα και στρείδια και το πλήρωμα συνήθισε την ακινησία. Έπαιρνε και καμιά κονσέρβα και βολευόταν - πού να μπλέκεις τώρα με φουρτούνες και καρχαρίες;
Στο τέλος, τόσο είχε συνηθίσει στην ακινησία, που αποφάσισε να αλλάξει καπετάνιο και να βάλει στη θέση του έναν από τις παλιές οικογένεις – αυτές ακριβώς που είχαν ρίξει το πλοί στα βράχια. “Αφού έτσι κι αλλιώς το καράβι δεν κουνιόταν, όποιος και να είναι καπετάνιος το ίδιο κάνει”, σκέφτηκε το πλήρωμα και έστειλε τον Ελπιδοφόρο στην καμπίνα του, όπου αυτός έπεσε σε έναν βαθύ ύπνο
Έξι χρόνια πέρασαν με το νέο καπετάνιο. Το καράβι έγινε ένα με τα βράχια. Η πρασινάδα στα ύφαλα είχε πια γίνει δάσος. Οι προμήθεις του πληρώματος λιγόστευαν. Αντίθετα, ο καπετάνιος, κλεισμένος στην καμπίνα του, μαζί με τους αξιωματικούς, γλεντούσε καθημερινά με χαβιάρι και σαμπάνια. Όποιος τολμούσε να διαμαρτυρηθεί, έτρωγε ξύλο και παραδιδόταν στον Αρη Πορτοσάλτε, τον δήμιο του πλοίου
Οι αναταραχές ξύπνησαν τον Ελπιδοφόρο, που έφτιαξε έναν καφέ, απελευθέρωσε ένα περιστέρι που είχε κλειστεί μαζί του στην καμπίνα και άρχισε να γράφει ένα βιβλίο
Tο πλήρωμα του πλοίου έσπευσε να το αγοράσει. “Τουλάχιστον θα διαβάζουμε για να ξεχνάμε την πείνα μας”, σκέφτηκαν. ”Και ίσως, αν τον ξαναβάλουμε καπετάνιο, μπορεί να τρώμε περισσότερο φαγητό και λιγότερο ξύλο. Είναι κι αυτό μια κάποια λύσις”
Η συνέχεια του έργου σε κάποιο άλλο θέατρο, σε κάποια άλλη πόλη
«Σε βρήκα έξω απ’ την Ιεριχώ
να κλαις στων σαλπισμάτων το σκοπό
φωτόνια στην παλάμη να κρατάς
πέντε δηνάρια το ’να να πουλάς.
Και οι τυφλοί τα οράματα
πώς κοίταζαν κατάματα
παραμυθάκι μου ακριβό,
να ’ξερες πόσο Σ’ αγαπώ.
Και καθώς δεν επέφτανε τα τείχη
να φύγουμ’ είπες κι όπου μας βγάλει η τύχη
και πάει στη νύχτα ακέφαλη η πορεία
μας φέγγει μια ετερόφωτη λυχνία.
Τώρα ανακάλυψες μεμιάς
σαράντα αιώνες μοναξιάς
παραμυθάκι μου ακριβό,
βαλκανικά σε χαιρετώ»
Η “Ωδή σε ένα δρομέα ημιαντοχής” γράφτηκε από τον Άλκη Αλκαίο και το Θάνο Μικρούτσικο και συμπεριλήφθηκε στο δίσκο “Eμπάργκο” του 1982
Λέγεται ότι αποτελεί κριτική απέναντι στο Διονύση Σαββόπουλο και τις πολιτικές μεταμορφώσεις του
Ένα έργο τέχνης όμως δεν είναι ποτέ μονοσήμαντο – δε χωράει σε μία μόνο ερμηνεία. Κάθε ακροατής. θεατής ή αναγνώστης το αγγίζει και το προσαρμόζει στο σημείο όπου, κατά τη δική του κρίση, κουμπώνει καλύτερα
Και εμένα μου κούμπωσε στον Αλέξη Τσίπρα. Μπορεί να έκανα λάθος – μπορεί και όχι. Είναι όλα θέμα ερμηνείας
«Παραμυθάκι μου ακριβό … των 28 ευρώ». Κρίμα …
«Όσοι είστε από την Ιθάκη ή έχετε κάνει διακοπές στην Ιθάκη ξεχάστε το Φιλιατρό που ξέρατε. Μια από τις ωραιότερες (αν και στο φουλ καλοκαιριού γίνεται της ξαπλώστρας το .....) και προσβάσιμες με το αυτοκίνητο παραλίες του νησιού (που δεν είναι και πολλές).
Η διυπουργική επιτροπή στρατηγικών επενδύσεων ενέκρινε την τουριστική επένδυση του ομίλου Τσάκου που περιλαμβάνει: ξενοδοχείο 5 αστέρων με 60 κλίνες, 50 βίλες, spa, εστιατόρια προβλέποντας τη δημιουργία τουριστικής λιμενικής εγκατάστασης με υδατοδρόμιο....
Όλα αυτά σε ένα κλειστό μικρό κόλπο, σε ένα μικρό νησί.... Θα ακούσουμε διάφορα ωραία περί σεβασμού στο περιβάλλον και την αρχιτεκτονική του νησιού που είναι παραδοσιακός οικισμός, περί αναβάθμισης του τουριστικού προϊόντος σε ένα νησί που δεν έχει γιατρούς, υποδομές κλπ. Όσο θα πανηγυρίζουν οι κυβερνώντες, εσείς μαζέψτε τα κουβαδάκια σας και βρείτε άλλη παραλία να πάτε..»
Με αυτή την ανάρτηση, η δημοσιογράφος Άρτεμις Σπηλιώτη εκφράζει τον αποτροπιασμό της για το πράσινο φως που πήρε το project του ομίλου του εφοπλιστή Τσάκου για την Ιθάκη. Το τερατώδες project προβλέπει την ανάπτυξη ενός πολυτελούς ξενοδοχειακού συγκροτήματος μέσα σε μία έκταση 874 στρεμμάτων (!). Μεταξύ άλλων, το σχέδιο περιλαμβάνει την κατασκευή ξενοδοχείου 5 αστέρων με 60 κλίνες, 50 βίλες, spa και εστιατόρια. Για την εξυπηρέτηση δε των πλούσιων πελατών του, προβλέπεται η δημιουργία τουριστικής λιμενικής εγκατάστασης με υδατοδρόμιο (!)
Η εταιρεία “Άτοκος, Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης”, η οποία ανήκει στην εφοπλιστική οικογένεια Τσάκου, επέλεξε να ζητήσει την ένταξη του έργου στο καθεστώς Στρατηγικών Επενδύσεων ώστε να επωφεληθεί από τα κίνητρα ταχείας αδειοδότησης και χωροθέτησης, καθώς και για τη δυνατότητα παραχώρησης δικαιωμάτων χρήσης αιγιαλού και παραλίας.
Γη και ύδωρ λοιπόν παραδίδεται στον γνωστό εφοπλιστή, ο οποίος παράλληλα έχει στην ιδιοκτησία του και το νησί της Ατόκου, έκτασης 4,5 τετραγωνικών χιλιομέτρων και μέλος του δικτύου Natura 2000, απέναντι από την Ιθάκη.
Ήδη η περιοχή ανάμεσα στην Ιθάκη, τη Λευκάδα και την Αιτωλοακαρνανία – η ονομαζόμενη μερικές φορές και Πολυνησία του Ιονίου, χάρη στο πλήθος των μικρών νησιών που υπάρχουν εκεί – έχει αρχίσει να ασφυκτιά από επενδυτικά σχέδια που στοχεύουν στη δημιουργία ιδιωτικών τουριστικών θερέτρων για “πολύ υψηλού εισοδηματικού επιπέδου επισκέπτες”
Μετά το Σκορπιό και την επένδυση του Ρώσου ολιγάρχη Ριμπολόβλεφ και το κάποτε παρθένο Μεγανήσι που τώρα δέχεται ασφυκτική πίεση από μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα με πολυτελείς βίλες και αναδυόμενες “επενδύσεις”, έρχεται και η σειρά της Ιθάκης.
Το project του ομίλου Τσάκου καταλαμβάνει έκταση ίση περίπου με το 1% του νησιού. Και δεν είναι η μόνη. Εκτός από αυτήν, συζητιούνται και προετοιμάζονται σε διάφορα επίπεδα, τουλάχιστον 5-6 παρόμοιου μεγέθους επενδύσεις. Τουλάχιστον τρεις ακόμη έχουν ακουστεί για τη Νότια Ιθάκη και τουλάχιστον άλλες τρεις για το βόρειο μέρος του νησιού. Όλα αυτά τα σχέδια αποσκοπούν στη δημιουργία περίκλειστων χωριών για πλούσιους επισκέπτες, με αλλοίωση της ακτογραμμής, αθροιστικά θα καταλαμβάνουν ένα μεγάλο μέρος του νησιού και θα είναι προφανώς απροσπέλαστα από τους κατοίκους και τους υπόλοιπους επισκέπτες του νησιού.
Η εποχή των φεουδαρχών και των τσιφλικάδων ξανάρχεται με το μανδύα της ανάπτυξης και της επένδυσης. Με αποικιοκράτες που τάζουν καθρεφτάκια στους ιθαγενείς για να τους πάρουν το χρυσάφι του τόπου τους. Και είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι γι αυτό. Με την αδιαφορία και την απραξία μας. Είναι βέβαιο πως αν δεν αντισταθούμε όλοι και όλες -και πρώτα από όλα η τοπική κοινωνία - το νησί θα χτιστεί από άκρη σε άκρη
Όσο για τους τοπικούς άρχοντες; Ας μη μιλήσουμε καλύτερα. Τραγικοί και θλιβεροί, βρίσκονται εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε συμφέροντα και σε μια παλαιού τύπου αντίληψη για την ανάπτυξη, με μοναδικό όραμα το τσιμέντο.
Όσο για τους επαγγελματίες του νησιού και για το χρήμα που περιμένουν ότι θα πέσει στο νησί; Ας μην είναι τόσο αισιόδοξοι. Το project θα είναι all inclusive, που σημαίνει ότι οι επισκέπτες του Τσάκου πιθανό να μη βγαίνουν καθόλου από τον τεχνητό τους παράδεισο
Όσο για τους υπόλοιπους κατοίκους που ίσως δελεαστούν από τις 71 θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν, όπως προβλέπει το σχέδιο; Καλό είναι να αναρωτηθούν πόσες από αυτές θα καλυφθούν από ντόπιους και πόσες από αυτές θα είναι πλήρους απασχόλησης για όλο το χρόνο
Ας αναρωτηθούν επίσης για το πώς θα βρεθεί νερό για να καλύψει τις ανάγκες αυτών των μικρών πολιτειών, σε ένα νησί που ήδη χρειάζεται τρεις εγκαταστάσεις αφαλάτωσης για να εξυπηρετεί τις ανάγκες των κατοίκων του, για το πώς θα γίνεται η αποκομιδή των τεράστιων ποσοτήτων σκουπιδιών που θα παράγονται από αυτές, για τις παραλίες που θα κλείσουν, για τις ακτογραμμές που θα αλλοιωθούν, για την επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Μα πιο πολύ από όλα, ας σκεφτούν για τον τόπο που θα παραδώσουν στα παιδιά και στα εγγόνια τους
Η κατάσταση αυτή βέβαια δεν εμφανίζεται μόνο στην Ιθάκη, αλλά σε κάθε σχεδόν μέρος της Ελλάδας που ακόμη έχει μείνει ανέγγιχτο από το μαζικό τουρισμό. Για το λόγο αυτό διεξάγεται στο avaaz.gr ηλεκτρονική συλλογή υπογραφών με τίτλο “Σώστε τα ελληνικά νησιά” .
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην αρχή του ψηφίσματος “Τα ελληνικά νησιά κινδυνεύουν. Τεράστιες εκτάσεις γης κοντά στις παραλίες τους εξαγοράζονται από μεγάλες ανώνυμες εταιρείες με μοναδικό σκοπό το γρήγορο κέρδος. Οι μπουλντόζες των νέων αγοραστών των νησιών, «επενδυτές» αποκαλούνται, ισοπεδώνουν όμορφα τοπία και ιστορικές μνήμες, καταστρέφοντας στο διάβα τους ό,τι η φύση και ο πολιτισμός έχουν ανά τους αιώνες δημιουργήσει”
Το ψήφισμα καταλήγει ως εξής:
«Υπογράψτε
Για την άμεση απελευθέρωση και απόδοση σε κοινή χρήση όλων των παραλιών των ελληνικών νησιών.
Για την απόσυρση των διατάξεων των νόμων «περί Στρατηγικών Επενδύσεων» στον Τουρισμό.
Για την μη έγκριση των μεγάλων Τουριστικών ¨Στρατηγικών¨ Επενδύσεων στην Ίο»
Είναι χρήσιμο να αναφέρουμε εδώ ότι στην Ίο, το 35% (!) του νησιού έχει αγοραστεί από εταιρείες που ανήκουν στο ίδιο πρόσωπο. Μπορούμε όλοι μας να αντιληφθούμε το μέλλον που επιφυλάσσεται σε όλα τα νησιά μας
Όποιος συμμερίζεται τις ανησυχίες αυτές, μπαίνει στη σχετική ιστοσελίδα και υπογράφει.
Kι αυτή η Αττική η γη, η πάνσοφη κι ωραία το καύχημα, το κόσμημα, τ΄ άνθος όλου του κόσμου
μέλλει κι αυτή να ερημωθεί κι η στάθμη της να πέσει από τ' άγρια κύματα κι από τη συμφορά
(Νοστράδαμου Προφητείες αποδ. Alan Wistful μτφ Π. Νικολαϊδης V.31)
atticavoice@gmail.com
